Fatmir Gashi, analist, Zvicër
_____
Ajo që pamë këto ditë në lojërat e mashtrimeve politike ngjan çuditërisht me lojërat dhe “tripat” e TikTok-ut, ku mashtrimi shitet si kreativitet dhe publiku e adhuron si spektakël.
Duket sikur është harruar një proverb i vjetër popullor: ” Kush bën kunja paradite për tjetrin, pasdite ngulet vet në ta”
I sinqerti shpesh i ha i pari kunjat, sepse nuk i njeh rregullat e kësaj loje. E më e vështira për qytetarin e rëndomtë është kur kjo lojë kunjash luhet nga profesionistë që quhen politikanë.
Kulmi arrihet kur burri i shtetit dhe zonja e shtetit provojnë t’ia ngulin kunjin njëri-tjetrit. Se cilit prej tyre do t’i kthehet kunji i vet mbetet për t’u parë, ndonëse përvoja tregon se gratë shpeshherë janë më të shkathëta në këtë drejtim.
Shteti jonë më “i fuqishmi” (me ironi) në botë, Republika e Katundit të Kosovës, patjetër është shembulli më i mirë se si udhëhiqet një shtet në teori dhe si rrëshqet në praktikë. Gati i fundit në testet PISA, ndër më të varfrit në Evropë, i mbushur me bërllok, i boshatisur nga të rinjtë dhe me shërbime qytetare që të bëjnë të thuash: zoti ta bëftë qarën!
Ne jemi të pasur me resurse energjetike nëntokësore, ndërsa mbi tokë, ma shumë pa to sesa me to.
Të gjitha këto “arritje”, natyrisht, janë meritë e pushtetarëve tanë, që nga paslufta e deri më sot. Prandaj nuk është çudi që shpesh në tribuna ndërkombëtare thirren këta tanët për të mbajtur fjalime të artit teorik: për të shpjeguar se si ndërtohet shteti dhe si funksionon demokracia moderne në Evropë e përtej saj.
Presidentja, një grua e shkolluar, e zgjuar në diplomaci dhe me një oratori recitative, sapo erdhi në pushtet e kuptoi mirë se shkathtësia e brendshme duhet të baraspeshohet me pamjen e jashtme. Nuk u hamend fare: shkoi te “Vëllezërit Turq” dhe brenda një kohe të shkurtër ata e bënë si sorkadhe.
Kështu, zonja e parë e shtetit e pasur me shkathtësi veprimi diplomatik, brenda pak kohe, arriti në kulmin e karrierës së saj, duke u rreshtuar shumë afër kaubojit të botës (sherif), atij që mjafton të ta drejtojë gishtin vetëm një herë,-dhe po nuk e dëgjove, ta djeg cergën.
Sipas disa zakoneve të vjetra patriarkale, gruaja duhet ta pyesë “burrin” para se të flasë me të tjerët. Pikërisht këtu plasi sherri.
Kjo nuk i pëlqeu kryezotit të shtetit, një njeri i vuajtur në burgjet e hasmit, por edhe me vuajtjet e tij të mundimshme, duke luftuar me gurë e tym për ta liruar Kosovën, jo nga armiku, por nga hajnat që nuk ngopeshin kurrë. Nuk e pati të lehtë të arrijë deri këtu. Por tani, pasi kaloi rrugën e ferrit, duket se nuk i mjafton vetëm një pushtet. jo! I duhet pushteti absolut. Të tjerët duhet të rreshtohen dhe të heshtin për gabimet që kanë bërë.
I nderuari baba i bijave dhe bijve të tu,- edhe disa nga ata që ti i konsideron “Cuba” kanë lindur fëmijë që nuk u ngjajnë baballarëve të tyre. Ata janë shkolluar pa bërë zhurmë, mirë dhe me dinjitet. Janë pjesë e këtij populli dhe të kësaj toke.
Dhe kur një ditë popullit i dhemb fort nga ngulja e kunjave të politikanëve, atëherë historia bëhet e pamëshirshme. Sepse në atë çast, pushteti që dukej i përjetshëm, zhduket.
Në fund mbetet vetëm një e vërtetë e vjetër popullore:
ai që mundohet t’ia djegë cergën tjetrit, shpesh përfundon duke e djegur të vetën
