Koha kur në Shkupin e historisë sonë , Shqiptarët katolikë luajtën rol të madh në ruajtjen dhe përhapjen e gjuhës shqipe

Shkrime relevante

Një jetë e ndërprerë në lulëzim, kujtime per kritikun letrar Bajram Krasniqi

Një jetë e ndërprerë në lulëzim (Në kujtim të Dr. Bajram Krasniqit) Poezi Vdekja...

Artan Sadiki – kur vullneti e kthen rrugën në histori!

Adem Lushaj, Deçan _____ Ka rrugë që maten me kilometra, por ka edhe...

Gjuha Shqipe dhe shqetësimi shqiptar në Zvicër

Sak Muji, Zvicër - Rugovë I dashur mik Enver Robelli, Shqetësimi yt është...

Pak fjalë të historianit Belisar Jezerci me Kryeministrin e Kosovës Albin Kurti, patericën e BIK-ut…!

Msc Belisar Jezerci, Historian _____ Dy tri fjalë dialog nga distanca me Kryeministrin...

Shpërndaj

“Shkolla fillore Katolike Shqyptare e Shkupit, Vjeti shkolluer 1922–1923”
(Mbishkrim në tabelën e klasës ku qëndronte edhe e reja Gonxhe Bojaxhiu)

Gonxhe Bojaxhiu, Shkup

Me 24 maj 2025

Në fillim të shekullit XX, komuniteti katolik shqiptar në Shkup luajti një rol të rëndësishëm në ruajtjen dhe përhapjen e gjuhës shqipe, sidomos përmes arsimit. Në një kohë kur përdorimi i shqipes ishte i ndaluar ose i kufizuar nga autoritetet osmane dhe më pas jugosllave, shkollat katolike mbetën ndër të paktat institucione ku fëmijët shqiptarë mësonin në gjuhën e tyre amtare. Të udhëhequra nga misionarë dhe murgesha, këto shkolla nuk ishin vetëm vend dijeje, por edhe qendra të ndërgjegjësimit kombëtar.
Në muret e shkollës katolike të Shkupit shkruhej shqip, flitej shqip, dhe aty rritej shpirti shqiptar; në një botë që përpiqej ta heshtte, gjuha jonë jetonte mes bankave të atyre klasave.
Një shembull domethënës është shkolla katolike shqiptare e Shkupit, ku në vitin shkollor 1922–1923, studioi edhe Gonxhe Bojaxhiu – më vonë e njohur si Nënë Tereza – e cila, përkundër rrugës së saj botërore, do të mbante përherë në zemër gjuhën dhe rrënjët e saj shqiptare.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu