Dom Nikson Shabani, Prizren
Editoriali i Observer.al përpiqet me krijue përshtypjen se çdo shqiptar që e pranon krishterimin, ose çdo i krishterë që e dëshmon fenë e vet, qenka duke sulmue kombin shqiptar. Ky nuk është argument. Kjo është propagandë. Së pari, duhet me u sqarue një parim themelor. Liria fetare nuk është islamofobi. Nëse një mysliman ka të drejtë me i ftue njerëzit në Islam, atëherë edhe një i krishterë ka të drejtë me i ftue njerëzit te Krishti. Nëse një shqiptar ka të drejtë me u ba mysliman, ai ka po aq të drejtë me u ba katolik. Kjo nuk është sulm ndaj askujt. Kjo është një e drejtë themelore e njeriut, e garantueme prej Kushtetutës së Kosovës, Kushtetutës së Shqipnisë dhe prej Konventës Evropiane për të Drejtat e Njeriut. Editoriali e quan “islamofobi” ftesën për konvertim. Atëherë lind pyetja: a është edhe daveti islam ndaj të krishterëve “kristianofobi”? Çdo ditë imamë, hoxhallarë dhe organizata islame i ftojnë të krishterët me e pranue Islamin. Botohen libra, mbahen ligjërata, shpërndahen video dhe zhvillohen fushata misionare. Askush nuk i quan këto “kristianofobi”. Atëherë pse përdoret një standard krejt tjetër kur një i krishterë dëshmon fenë e vet? Ky është standard i dyfishtë. Editoriali pretendon se nacionalizmi shqiptar paska nënkuptue “mosndërhyrje në fenë e tjetrit”. Kjo nuk është e vërtetë. Rilindësit shqiptarë nuk kanë kërkue me ia ndalue askujt ndryshimin e fesë. Ata kanë kërkue që feja të mos përdorej për me përça kombin dhe që shqiptari të mos gjykohej prej fesë së tij. Ata nuk kanë thanë kurrë se shqiptari nuk ka të drejtë me e ndërrue fenë. Përkundrazi, nacionalizmi shqiptar u ndërtue mbi lirinë e ndërgjegjes. Editoriali flet vazhdimisht për “bashkëjetesë”. Pajtohem plotësisht. Por bashkëjetesa nuk do të thotë që askush nuk guxon me predikue fenë e vet. Bashkëjetesa do të thotë që myslimani ka të drejtë me predikue Islamin, katoliku ka të drejtë me predikue Ungjillin, ndërsa secili qytetar ka të drejtë me zgjedhë lirisht se çka beson. Nëse kjo e drejtë mohohet vetëm për ata që zgjedhin krishterimin, atëherë nuk kemi ma liri fetare. Kemi monopol fetar. Editoriali përdor vazhdimisht termin “islamofobi”, por nuk sjell asnjë provë se ku qenka urrejtja ndaj myslimanëve. A është islamofobi me pagëzue një njeri që vetë e kërkon pagëzimin? A është islamofobi me predikue Krishtin? A është islamofobi me i tregue dikujt pse beson në Ungjill? Jo. Islamofobi është me i urrye ose me i diskriminue myslimanët për shkak të fesë së tyne. Por me kundërshtue islamin politik, me debatue mbi Islamin ose me dëshmue fenë e krishterë nuk është islamofobi. Ashtu siç nuk është kristianofobi kur një imam kritikon krishterimin ose fton të krishterët me u ba myslimanë. Problemi i vërtetë nuk është pagëzimi i disa shqiptarëve. Problemi i vërtetë është frika që disa qarqe kanë prej lirisë së ndërgjegjes. Sepse nëse shqiptari është vërtet i lirë me zgjedhë fenë e vet, atëherë ai mund të zgjedhë edhe me mbetë mysliman, edhe me u ba katolik, edhe ortodoks, edhe protestant ose edhe me mos i përkitë asnjë feje. Kjo është liria. Kjo është demokracia. Kjo është ajo që garanton Kushtetuta. Dhe kjo është ajo që disa ideologë nuk e pranojnë. Shqiptarët nuk përçahen pse disa zgjedhin Krishtin. Shqiptarët përçahen kur dikush u mohon të drejtën me zgjedhë lirisht rrugën e tyne shpirtërore. Prandaj, mbrojtja e lirisë fetare nuk është sulm kundër kombit shqiptar. Përkundrazi. Është një nga themelet mbi të cilat ndërtohet një komb i lirë, demokratik dhe evropian.
