Agim Vuniqi, poezi për Zeqir Gërvallën
O Zeqir Gervalla, gur i qendreses
Strofa I
Në Lupç u ndez një dritë e bardhë,
me fjalë shqipe, me zemër zjarr,
në kohë të rëndë, kur heshtja vriste,
Zeqiri këngën nuk e ndal’.
Refreni
O Zeqir Gërvalla, gur i qëndresës,
zë i Kosovës, flakë e besës,
burgjet s’ta thyen fjalën e lirë,
ti mbete këngë, ti mbete dritë.
Strofa II
Me Adem Demaçin në udhë të gjatë,
me Metushin, Fazliun, në një amanet,
vitet e rinisë ia fale atdheut,
si lis në furtunë, që s’bie për tokë.
Refreni
O Zeqir Gërvalla, gur i qëndresës,
zë i Kosovës, flakë e besës,
burgjet s’ta thyen fjalën e lirë,
ti mbete këngë, ti mbete dritë.
Ura /Bridge
Hana pranë teje, dhimbje e krenari,
shtëpia me plagë, por jo me robëri,
kur shteti harron, populli kujton,
emrin tënd në këngë e përjetëson.
Strofa III
Nga vargu yt rritet një mal,
nga fjala jote zgjohet një brez,
Kosova të thërret në çdo pranverë,
si poet, si burrë, si flamur që s’vdes.
Refren final
O Zeqir Gërvalla, zëri që s’u shua,
në tokë shqiptare emri t’u bekua,
burgjet s’ta thyen shpirtin e lirë,
ti mbete këngë, ti mbete dritë.
