Vazhdon nga numri i djeshëm ”Edhe njëherë për 17 Nëntorin dhe nëntorët e tjerë shqiptarë”
Dossier Nga Drini.us, 24 Nëntor 2021
Bisedat me Kolonel Agim Mehmetin, edhe për ”Marrëveshjen e Oslos”. Kam edh dy letra të shkruara nga Kolonel Agim Mehmeti për ”Marrëveshjen” në Oslo, ku pjesëmarrës ishin edhe Adem Demaçi, Xhavit Haliti etj.
Pas vrasjes tinzare të Kolonelit Ahmet Krasniqi, ish Ministër i Luftës, i luta disa miq (si vëllezër për nga besimi, vëllezërit Ismet e Saim Lush Tahiraj) që t`ma dërgojnë numrin e telefonit të Agim Mehmetit, Zëvëndës Ministër i Luftës.
Agimi, edhe si njeri, si familje e ushtarak ishte i pashoq. Ai më lutej që kur flisja, ti inqizoj bisedat sepse si dukej pritonte të më shkruaj letra për dy arësye, sipas meje. E para ishte sëmundja e cila iu keqësua viteve të fundit dhe, arësyeja e dytë, mendoj unë ishte sepse nga friga se mos po bënë gabime gjuhësore që për mua nuk e kishin rëndësinë e dorës së parë.
Agimit, kolonel Krasniqi, ia kishte sigurua edhe një kali që kur të udhton në Shqipërinë e Veriut, për shkak të terenit të vështirë ku nuk mund të vozitej me makinë, ai të kishte kalin e shalës.
Bisedat me Agimin kanë qenë të shumta. Ai pa fije pritese dhe gjithnjë ishte i gatshëm të më tregoj për jetën ushtarake, si oficer në ish APJ-në, takimet me ushtarët e rinj dhe kadetët ushtarak shqiptar.
Po e tregoj një tregim që nuk më hiqet nga mendja.
-Sinan, shumica e oficerëve të rinj shqiptar që martoheshin, kishin gratë shqiptare. Gratë e tyre kur vinin në qytete (psh në Sarajevë), nuk dinin gjuhën shqipe. Kur ne kishim ushtrime ushtarake, duhej dërgua kuririn në shtëpi me letërthirrje. Për mos i qit në pozita të vështira nuset e reja shqiptare, sepse nuk e kuptonin serbo-kroatishtën, unë caktoja edhe kurirët ushtarë shqiptar që nuset shqiptare mos të ngushtohen kur në derë troket kuriri ushtar.
Unë kam një deklaratë të një nuse (tash gjyshe) shqiptare të një ish oficeri shqiptar e cila pasi kisha shkruajtur për disa nga ish spiunët oficerë shqiptar në ish APJ-në, pasi ishte vrarë Koloneli Ahmet Krasniqi dhe Koloneli Agim Mehmeti vdiç, ajo mu lut që të ia dërgoj numrin e telefonit të gruas së Agim Mehmetit, ti shpreh ngushllime dhe ta falenderoj për ndihmën që Familja Mehmeti iu kishte bërë, kur ajo kishte më së shumti nevojë, si nuse e re në Sarajevë.
A i mësuan Bislimi e Hashimi rrenat nga Dobrica Qosiq ?
Për shkak se ajo ka fëmi të rritur dhe i vie keq prej fëmijëve, nuk dëshiron ta zbuloj se kush është ajo. Ajo është e ndarë nga ”burri” dhe tash jeton në shtetet e BENELUKS-it.
Ish burri e kishte lënë në kohë lufte, me barkun sa koshi.
Por të dalim te Bislim Zyrapi.
Një kopje e një dëshmi për Bislim Zyrapin
Agim Mehmeti e ka ”falur” Bislimin për spiunimin dhe më vonë edhe si dëshmitar i rrejshëm që Agimi mbajti afro 3 vjet burg.
Nuk ishte vetëm Agimi që doli para Gjykatës Ushtarake në Sarajevë, më datë 27 mars 1987, me nr. I K numër 20/87 (I K broj 20/87):
Ushtarakët e akuzuar:
Përve ç me Agim Mehmetin, njoh edhe Rrahim Ademin, Gjeneral në pension në Kroaci I cili ishte shok klase me mikun tim, të shkollës, Dr. Shukri Gërgjaliun nga Stidimja e Viushtrrrisë. Pastan, disa kam folur edhe me Miftar Zibën dhe natyrisht edhe me Bajram Mehmetin, vëllait të Kolonelit të Madh, Agim Mehmeti.
Një tjetër dobësi e “njerëzve” si çifti i Bislim Zyrapit është se ata përveç që nuk zgjedhin mjete për me arritur qëllimet e tyre të pista e antikombëtare, rrenën e kanë mjetin më të forte.
Bislimi nuk e njohu e as nuk e pranoi FARK-un. Ai e kishte harrua edhe ish eprorin ushtarak dhe profesorin e Akademisë Ushtarake Agim Mehmetin:
Po si është e mundshme që një spiun i një ushtrie pushtuese të emërohet ”këshilltar” i presidentit të Kosovës, konkretisht Hashim Thaçit?
Dëshmi për tradhti kombëtare kundër luftës çlirimtare të Kosovës si nga ish presidenti dhe ish këshilltari, Bislim Zyrapi, ka me bollëk.
Unë po paraqes një të Bajram Mehmetit, marrë nga një shkrim i Major Nazif Ramabajës.
”Një sqarim për opinionin e gjerë nga une BAJRAM MEHMETI:
Bislim Zyrapi jo vetëm se ka dëshmuar rrejshëm kundër vëllaut tim tani të ndjerë Agim Mehmetit, por e ka spiunuar në vazhdimësi Agimin, ka bashkëpunuar fortë me organet e sigurimit ushtarak serbo-jugosllav të ushtrisë serbo-jugosllave, gjë që është vërtetuar edhe gjatë procesit të hetuesisë dhe gjatë gjykimit kundër Agimit dhe të tjerëve.
Ate që e ka lënë me shkrim Agimi e vërtetoj edhe unë, natyrisht me përgjegjësi morale, penale dhe kombëtare. Këtë që po e them e vërtetojnë edhe dëshmitë e shumta me shkrim si dhe dëshmitarët e shumtë një pjesë e të cilëve fatmirësisht janë gjallë. Bislim Zyrapi, në ato vite, ka bashkëpunuar me UDB usharake me zell të madh, me këmbëngulësi, paturpësi dhe vetëdije të plotë.
Ai nëse do të kishte sadopak ndërgjegjje do të dilte publikisht dhe do të kërkonte ndjesë për krimin e bërë kundër vëllaut tim Agim Mehmetit dhe familjes sime të gjerë Mehmeti. Sa shumë kemi vuajtur ne si pasojë e veprimeve UDB-ske të këtij farë Zyrapit!
Caktimi i Zyrapit Shef i Shtabit të UÇK-s e më vonë Këshilltar për Siguri Kombëtare nga ana e Presidentit të Kosovës si dhe dekorimi i Zyrapit me Dekoraten për merita kombëtare shtron pikëpyetje të mëdha. E nuk është se gjatë luftës nuk kanë qenë të njoftuar. Unë personalisht e kam pasë njoftuar një antar të Shtabit të UÇK-s për veprimtarinë udbeske të Zyrapit. Megjithate?!”
Megjithatë, jeta ecën e pasurohet me jetë të tjera: Kaltrina, vajza e vogël, pasuria e madhe e jetës sonë, që u lind më 1 qershor …
Federata e Mjekëve Shqiptarë në Evropë në prag të Festës së “28 Nëntorit – Ditës së Flamurit” në Malmö të Suedisë organizon konferencë përmbyllëse të aktivitetit të sajë për vitin 2021
Viti 2021 ka qenë vit me plotë të papritura për mbarë njerëzimin.Në këtë kuadër edhe Federata e Mjekëve shqiptar në Evropë aktivitetin e saj humanitar e ka shtrirë jo vetëm në qytetet ku mjekët shqiptarë jetojnë dhe punojnë por ata këtë aktivitet në luftë kundër Covid 19 e kanë shtrirë edhe nëpër viset shqipfolëse duke dhënë kontributin e tyre humanitar nepërmjet organizimit të konferencave shkencore nëpër vende të ndryshme evropjane po edhe nepërmjet organizimeve Onlie në rrjetet sociale dhe në Zoom. Tani në fundvit federata ka vendosë që Konferencën e X të me radhë me të cilën edhe e mbyll aktivitetin e saj për vitin 2021 ta organizoj në Malmo të Suedisë. me të cilën e përmbyl aktivitetin e saj për vitin 2021 në luftë kundër pandemisë Covid 19.
Nga biseda që bëmë me kryetarën e Federatës së Mjekëve Shqiptarë në Evropë zonjën Dr.Aurora Dollenberg mësojmë se me 27 Nëntor në Malmö do mbahet konferenca e dhjetë me radhë ku pjesëmarrës do jenë mjekë të shumtë nga shumë vende evropjane si dhe mjekë nga viset shqiptare nga Shqipëria,Kosova dhe Maqedonia e veriut.
Sipas kryetarës së kësaj federate Dr. Aurora Meta Dollenberg kjo konferencë do jetë përmbyllje e aktiviteteve tona gjatë vitit 2021 dhe analiza e rezultateve të arritura nga ana e ekspertëve mjekësor shqiptar ne klinika të shumta evropjane dhe në vendet e origjinës.
Qëllimi i kësaj konference shton zoja Dollenberg është ballafaqimi i arritjeve dhe këmbimi i eksperiencave gjatë gjithë vitit kalendarik 2021 dhe hartimi i planit të punës për vitin 2022 në të gjitha hapsirat shqiptare dhe në vendet ku ekspertët mjekësor shqiptarë janë duke ushtruar profesionin e mjekut qoftë në Institucione shtetrore mjekësore qoftë në ordinanca private.Numri i pjesëmarrësve është bukur i madh po në saje të bashkëpunimit të mirë me Qendrën Kulturore Shqiptare në Suedi,institucion ky i Ministrisë së Kulturës së Republikës së Kosovës problemin e lokalit ku do mbahet konferenca e kemi të siguruar dhe na ofron një ndihmë të madhe në zhvillimin e këtij aktiviteti.
Me këtë rast deshiroj të falenderoj edhe konfirmimin e pjesëmarrjes së ambasadorit të Republikës së Shqipërisë z.Virgjil Kule në Suedi,si dhe përfaqësuesit e shoqatave dhe asociacioneve tjera shqiptare që veprojnë dhe zhvillojnë aktivitet në Suedi. Shfrytëzoj rastin që mirë se ardhje në konferencën t”ju uroj të gjithë atyre që kanë konfirmuar pjesëmarrjen si:
Dr. Skender Brataj, drejtor i Urgjencës Kombëtare Mjekësore në QKUM, Tiranë Prof. Dr. Fadil Çitaku, drejtor i Akademisë së Lidership,Zvicër
Dr. Rubena Maci, specialiste e Mjekësisë së përgjithshme, Itali Dr. Gazmend Berisha, specialist në Mjekësinë Intenzive në Norvegji Dr. Ornela Ademi,experte shkencore pranë EMA Dr. Vjola Fera,exsperte e Mjekësisë Ligjore në Shqipëri Dr. Albulena Gërguri, Mjekësi e Pergjithshme, Kosovë Dr. Geriolda Topi,specialiste e Mjekësisë Interne/ Endrokrinologe, Malmö Dr. Shkodran Demaliaj,Mjekësi e Përgjithshme,Suedi Dr. Imri Demisai,specialist i Psikiatrisë dhe Psikoterapisë, Stockholm Dr. Jana Xhakoari, Specialiste e Nefrologjisë, Malmö Dr. Altin Joka,specialist i Mjekësisë Hollistike ,Malmö
Përveç mjekëve që do paraqesin të arriturat e tyre në fushat e tyre e që janë të lidhura në luftë kundër Covid 19 në këtë konferencë pjesëmarrjen e tyre e kanë paralajmëruar edhe shumë punëtor shkencor,përfaqësues të shoqatave dhe asociacioneve të ndryshme që aktivitetin e tyre e zhvillojnë në vende të ndryshme evropjane. Me këtë rast dua ti falenderoj të gjithë ata përfaqësues të shoqatave që kanë shprehë interesim të jenë edhe referues në këtë konferencë dhe ti paraqesin të arriturat e tyre në fusha të ndryshme ku ata zhvillojnë veprimtari si: Prof.Muhamet Shatri, Përfaqësues i Qendrës Kulturore Malmo,Z. Murat Koci,z.Lirim Krasniqi,Kosovë, zonjën Anila Hyka,Z. Arbnor Mjeku,Gjermani,z. Anila Borger,përfaqësuese e MIMI projekt ,Gjermani, Z.Avni Dervishi,Politolog,përfaqësues i FED,Suedi,Z.Bekim Jashari ,Suedi.Zonjën Salie Osmankaq ,AMFE Afrikë.Në mbyllje të kësaj konference anëtarët pjesëmarrës të federatës do zgjedhin edhe kryesuesin dhe anëtarët e nëndegës së federatës për Suedi.
Pianistja Lule Elezi
Në fund zonja Dollenberg e bëri të ditur se në këtë konferencë pjesëmarrjen e ka konfirmuar edhe pianjstja me renome ndërkombëtare nga Kosova, zonja Lule Elezi e cila do të luaj pjesë nga albumi i saj më i ri i cili u promovua ditë më parë në Vjenë të Austrisë në shenj rrespekti për të gjithë mantilbardhët në botë për punën e palodhur në shpëtimin e jetërave të njerëzve kudo në botë.
Kur u themelua BSPK, me 01.07.1990, makineria serbe kundërshtoj me të gjitha mjetet, qe kishte në dispozicion, duke përndjekur, dëbuar e burgosur anëtarët e saj.
Kongresi i mbajtur në Gjakovë i dha goditje të fortë regjimit të Millosheviqit.
Sindikatat, e formuara, me radhë, përfshinin, përfaqësim, të të gjitha veprimtarive, si, të mjekësisë, arsimit, prodhimit dhe kishin shtrirje në tërë teritorin e Kosovës. Sot, pas 31 vitesh, e kemi një organizim sindikal, të shtypur, të manipuluar, partiak, të korruptuar e të kriminalizuar. E dij, qe në zingjirin e anëtarëve të thjeshtë e në hierarhi ka shumë njerëz të mirë, veprimtar e intelektual.
Sidomos, pas lufte, në slloganin,”tan po vjedhin, edhe ti vidh”, u krijue një mentalitet, i ndikuar politikisht, se çka vjedh, është e kërkujt, prandaj vidh sa të mundësh se shteti ka boll. Po e keqja ndodhi, u vodh shumë e shteti pësoi shumë. Tani kemi dy grupime sindikatash kryesore: e para, sindikatat e shtetit, apo të sektorit shoqëror, apo civil dhe e dyta, sindikatat e sektorit privat.
Këto dy grupime janë si nata me ditë. Dallimi aq i madh mes të drejtave të tyre, është se tek organizatat e shtetit funksionon ligji, ndërsa tek sindikatat e sektorit privat, nuk funksionon. Unë pata një takim para disa vitësh me përfaqësuesin e insektoratit të punës në Pejë, për ti treguar se punëtorët, ku isha menaxher, nuk kishin kontratë pune. Poashtu, kë IIrkova të na vizitonte në fabriken ku punoja dhe të procedojë metutje problemin. Ky me “këshilloj”: “punëtoret le të shkojnë me e kerkue kontratën dhe nese nuk ju leshon, të kërkojnë me shkrim përgjegjën”! E pashë, qe inspektorati, ose nuk ka kompetencë, ose nuk do ta inspektojë sektorin privat.
Në sektorin privat nuk zbatohet ligji i punës. Nuk kanë të drejtë: në pushimin vjetor, sipas ligjit, në pushimin e lehonisë, në pushimin mjeksor . Nuk gëzojnë të drejtën në kontratën e përhershme, nuk paguhen pas orarit e as gjatë vikendit e festave. Madje në sektorin privat, shumë punëtor kanë kontratë minimale, në mënyrë, qe me orët e tepërta tu plotësohet rroga sipas marrëveshtjes gojore me punëdhënësin.
E teproj çka të flas për këtë sektor, sepse Çobani i deleve e di këtë.
Sektori shoqëror, në udhëheqje, jo vetem, qe ka pasur, po edhe ka njerëzit më të korruptuar, të pa ndërgjegje e servilë të partive, apo, grupeve kriminale të interesit.
Se paku prej, qe ka filluar privatizimi u pa kokërr për kokërr puna e tyre. Nuk ka zarfë, qe ishte hapur e mos të ishte i pranishëm përfaqësuesi i autorizuar, sindikal.
Poashtu duhet të shkruhen libra të terë, për të bërat e përfaqësuesve sindikalë në të kaluaren. Veprimet e tyre, të pa përgjegjëshme, shkaktoj humbjen e mijëra miliarda eurove, shtetit të Kosovës. Ndërsa, në veriun e Kosovës, nuk kishin çasje, politikanët tonë, prandaj, atje nuk vodhën. Pasuritë atje u ndanë me një kut tjetër, sipas sugjerimeve serbe.
Tani ku jemi, do të mund të ishte pyetja?
Pas pandemisë, qe ka pllakosur, jo veç ekonomitë e vendeve me të fuqishme të globit, po edhe vendin tonë; disa organizata sindikale, kërkojnë aprovimin e ligjit mbi pagat, rritje pagash, rrogën e trembdhjetë e shumë kerkesa tjera.
Pra edhe Kosova ka pësuar,nga pandemia, si në ekonomi, po ashtu dhe në shëndetin fizik e mental.
Në anën tjetër, ulja e prodhimit, në nivel botëror, ka shkaktuar ngritjen e çmimeve në vend. Tani, me 2.5 miliard euro buxhet, me një prodhimtari të dobët, me numër të madh veteranësh, penzionistësh, familjeve me asistencë sociale; qeveria i ka punët keq. Ketë situatë, po e keq përdorë, kryetari i sindikatës se arsimit, kryetari i sindikatave të shëndetësisë e me pak përfaqësues të sindikatave tjera. Të kërcënosh qeverinë me protesta, nese nuk plotësohen kushtet, është njësoj, sikur ta shantazhosh shtetin. Qartas, po shifet, se pas Rrahman Jasharit, qendrojnë politikanët, qe kanë vjedhur, zhvarur, shkrryer e përlyer Kosovën, qe nga çlirimi e këndej.
Të manipulosh, punëtorë arsimi e shendetësie, qe kanë dhënë çdo gjë për arsimimin e shëndetësinë, nuk është veç e turpshme, e papranueshme, po dhe e ndëshkueshme. Nëse, përfaqësuesit sindikalë vazhdojnë kështu, punëtorët, nuk duhet tu shkojnë pas. Qeveria e Kosovës, për tu plotësuar kërkesat e tyre, duhet të futet në borq dhe prap, i duhet popullit ti paguajë këto.
Nese nuk jeni të shtytur apo, të pa manipuluar nga ish pushtetarët, mos bojkotoni punët tuaja. Punoni e njëkohësisht kërkoni kushte, paga e jetesë të dinjitetshme. Sot, jemi në një situatë, ku veç me një nikoqirllëk të skajshëm mund t’ia dalim. Ta ndihmojmë qeverinë. E keqja dhe e mira dallojnë.
Keq mund ta bëjmë për një ditë e mirë as për një vit!
Tri deceniet e fundit nuk kan sjellur përparimin e duhur të shteteve të rajonit. Kemi pasur një jo stabilitet, jo shumë të larguar nga vitet te 90-ta, të shekullit të kaluar.Kemi procese të limituara të demokratizimit dhe zhvillim jo të duhur të rrjedhave ekonomike .Nuk janë arritur as për gjysëm normat të cilat I kërkon bota e civilizuar . Dihet së në këtë pjësë të botës ndodhën edhe luftërat , e cila solli shumë vdekje dhe shumë dëme tjera materjale vëtem ,pse Serbia dëshironte të formonte Serbinë e Madhe .Kjo nuk ju lejua nga shqiptarët dhe nga bota demokratike që na ndihmuan ta fitojmë luftën në vitin 1999 . Edhe pse u mbyll kaptina e luftës , nuk pamë transformime të duhura të proceseve dhe as largim të theksuar nga epoka e mbyllur e komunizmit.Pse shtetet e rajonit ende kan mbetur më logjikën e kaluar të sistemit komunist , shkaqët janë të shumta, por janë sigurisht t ë pa arsyeshme për shekullin në të cilin gjendemi.
Më rënjën e komunizmit do të duhej të sigurohoshin të gjitha parametrat shoqërore dhe politike, të cilat do të siguronin progres dhe jetë kualitative së bashku më të drejtat fundamentale njerëzore . Këto edhe ishin motivet të cilat shkaktuan rënjën e komunizmit .Kalimi nga një sistem në sistemin tjetër ende nuk ka përfunduar .Me shumë po simulohet demokratizimi së sa që në fakt e kemi.Mediet dhe rrjetët e ndryshme sociale nuk I ndihmuan sa duhet progresin.Ato më shumë mbeten peng I regjimeve të pareformuara .Lojaliteti ndaj qarqeve të caktuara politike përfituese në Kosovë, ka bërë që të mbesim mbrapa në procesin e tranzicionit . Ne skenën politike erdhën njerëzit e pa pregatitur për sfidat e mëdha, të kalimit nga sistemi komunist në sistemin capitalist modern.Erdhën në pushtet njerëzit të cilët shkatërruar pronën shoqërore .
Në këto kushte dhe rrethana politike u mbajten edhe zgjedhjet e pas luftës , të cilat nuk sollën ndryshimet e pritura .Nese u liruam nga traumat e okupimit dhe të luftës, nuk u liruam nga regjimet autoritare .Nuk u fitua demokracia për të gjithë , nuk arritëm të bëjmë shtet normal dhe demokratik .Evoluimet shoqërore po janë të ngadalshme të cilat po bëhën pengesë drejte rrugës evropiane , si synim që e kemi. Vendi ka nevojë për njerëz shumë të menqur të politikës .Kosova ka nevojë për zhvillim në shkallë shumë më të lartë së sa e kemi. Porositë e epokës së perënduar nuk iu duhen shqiptarëve. Na duhet reformim i thellë i skenës politike, që është duke na shkaktuar dëme të mëdha në shtet ndërtim dhe mirëqenje .Për transformime pozitive duhen ide përparimtare , ide të kohës të modernitetit. Akterët e skenës të deritashme politike nuk kan pasur ide dhe nuk janë larguar nga vitet e shekullit të kaluar.Vendit i duhen politika progresive , politika largpamëse shtetërore dhe nacionale .
Kur jemi të plani kombëtar , aty nuk guxojmë të bëjmë compromise më Serbinë hegjemoniste. Nuk na duhen strukturat politike të cilat e dëshirojnë pushtetin më shumë së sa shtetin.
Mjaftë gjatë na përcollën trendet negative shoqërore dhe politike , nga të cilat ka ardhur koha të lirohemi..!
578 vjet më parë, më 28 nëntor 1443, Heroi ynë Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu, pas një beteje luftarake në qytetin e Nishit kundër ushtrisë hungareze në krye me Jano Huniadin, me 300 luftëtarë arbërorë u kthye në vendlindjen e tij, dhe me një ferman të falsifikuar e mori qytetin e Krujës që ishte i pushtuar nga ushtria osmane.
Ai në prani të krutanëve (banorëve të Krujës) ngriti flamurin e Lirisë (atë të Kastriotëve) mbi muret e Kështjellës së Krujës. Sipas kujtimeve të Marin Barletit, Gjergj Kastrioti iu drejtua krutanëve me fjalët lapidare: “Armët nuk ua solla unë, por ju gjeta të armatosur! Lirinë e pashë se e keni kudo: në kraharor, në ballë, në shpatat e në ushtat tuaja”.
QYTETI I KRUJËS
Qyteti i Krujës gjeografikisht është rreth 32 kilometra larg Tiranës. Ka 19400 banorë. Shtrihet në shpatet malore, me një lartësi 560 metrash mbi nivelin e detit. Emri i qytetit rrjedh nga fjala Krue, që do të thotë burim dhe sot burimet natyrale në Krujë janë të shumta. Gërmimet arkeologjike dëshmojnë se në Krujë ka qenë një vendbanim ilir, që në shekullin III para erës sonë. Fshati Zgërdhesh, që ndodhet rreth 4 km larg Krujës, mendohet të ketë qenë “Albanopolisi” i përmendur nga gjeografi dhe astronomi nga Aleksandria, Ptolemeu, në shekullin II të erës sonë.
KALAJA E KRUJËS
Gërmimet arkeologjike të vitit 1978 dëshmojnë se kodra ka qenë e banuar që në shek e III p.e.r. ndërsa kalaja është ngritur në shek. V-VI e.r.
Dokumenti i parë që e përmend kalanë e Krujës është ai i aktit të sinodit kishtar, që u mbajt në Kishën e Shën Sofisë në Konstandinopol, në nëntor të vitit 879. Kruja ka qenë epiqendra e parë e shtetit të parë feudal shqiptar, “Principata e Arbrit”, rreth vitit 1190-1198, duke pasur në krye Progronin dhe më pas djemtë e tij, Gjinin (1198-1206) dhe Dhimitrin (1206-1216).
Kruja e arrin lulëzimin e vet në shekullin XIII-XIV. Në gjysmën e shekullit XIV është kryeqendra e Topiajve, me tregti dhe zejtari të zhvilluar, duke bërë që pranë kështjellës të ngrihen lagjet më të vjetra. Tanush Topia zgjeroi pronat e tij dhe krijoi një principatë të madhe, deri në momentin kur ky i fundit vritet nga Roberti, mbreti i Napolit, ndërsa vendin e tij e zë i biri, Karl Topia.
Osmanët e pushtojnë për herë të parë më 1396 dhe për herë të dytë më 1415, ndërsa i vënë emrin “e ri” Krujës, “Akçe Isar” (Kulla e Bardhë). Më 1430, shpërtheu një kryengritje e organizuar nga Gjon Kastrioti. Me kthimin në atdhe të Skënderbeut (1405-1468), më 28 Nëntor 1443, Kruja bëhet qendra e epopesë shqiptare të shekullit XV, duke bërë që të dështojnë rresht tre rrethimet e Krujës (1450,1466,1467).
Kalaja e Krujës merret vetëm më 16 Qershor 1478, 10 vjet pas vdekjes së Skënderbeut nga Sulltan Mehmeti II. Tërmeti i vitit 1617 që ra në Krujë, dëmtoi dhe më pas rrëzoi disa prej strukturave të gurta të qytetit të lashtë, duke përfshirë edhe pjesë të fortesës. Sërish më 1832, ajo bie pre e shkatërrimeve përgjatë shtypjes së kryengritjeve shqiptare nga osmanët.
Disa rregullime që iu bënë fortifikimit përgjatë shekullit XIX nuk mundën t’i kthenin shkëlqimin e dikurshëm. Gjatë shek. XVIII-XIX qyteti pati një gjallërim ekonomik dhe mori trajtën karakteristike të kullave krutane, ndërsa në gjysmën e dytë të shek. XIX, ajo ka një zhvillim të ri lidhur me kthimin në një qendër të mirëfilltë qytetare.
Kalaja e Krujës është ndërtuar mbi një kreshtë shkëmbore të shkëputur nga mali Sarisalltëk dhe nga formacionet kodrinore përreth. Ajo lidhet me këto të fundit vetëm nga ana verilindore, ku ndodhet dhe hyrja kryesore për në kala. Anët e tjera janë shkëmbinj të thepisur, praktikisht të pangjitshtëm ose vetë kodra bie me pjerrësi të theksuar.
Një nga veçoritë e kalasë së Krujës është mënyra e furnizimit të saj me ujë, gjë që e ka bërë të mos vuajë asnjëherë nga mungesa e ujit. Brenda territorit të kalasë, në shkëmb rrjedh një burim nëntokësor, i cili del në rrëzë të murit lindor të saj. Ky krua, që përdoret edhe sot në një çezmë, ka qenë rrethuar me një sistem muresh e kullash.
MUZEU KOMBËTAR NË KALANË E KRUJËS
Muzeu Kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu i njohur edhe si Muzeu i Skënderbeut dhe Muzeu i Krujës, ndodhet brenda mureve të Kalasë së Krujës dhe është një nga vendet më të vizituar në Shqipëri. Përurimi i muzeut është bërë më 1 Nëntor 1982. Njëkohësisht ky muze ka edhe karakterin e një memoriali që trajtohet si kullë shqiptare e Veriut. Arkitektë te muzeut janë: Pirro Vaso dhe Pranvera Hoxha. Kompleksi i muzeut është shpërdarë në disa hapësira të cilat vizitohen kronologjikisht sipas ngjarjeve. Në këtë muze janë të ekspozuara mjaft objekte, dokumente dhe bibliografi origjinale, riprodhime autentike që flasin qartë për historinë e popullit shqiptar në shek. XV e më gjerë. Në këtë muze numërohen pavione të tilla si:
– pavioni i antikitetit dhe mesjetës së hershme,
– pavioni i principatave shqiptare,
– i pushtimit osman dhe përballimit të këtij pushtimi,
– pavioni i kështjellave mesjetare,
– i qëndresës shqiptare,
– kanceleria e Skënderbeut,
– biblioteka,
– salla e princave,
– e pinokotekës dhe
– së fundi pavioni i trashëgimisë dhe i jehonës.
Në këto pavione janë ekspozuar objekte prej qeramike, bronxi, hekuri, bakri, faksimile të ndryshme, ikona origjinale, shkrime, këmbanë e vitit 1462, shpata origjinale të shek. XV etj. etj.
Muzeu Kombëtar Etnografik i Krujës u përurua më 20 Nëntor 1989. Është një ndërtesë tradicionale e ndërtuar në mesin e shekullit të XVIII (1764) nga Ismail Pashë Toptani. Arkitektura e saj është orientale me koridor të mbyllur, tip kulle, dy katëshe me mure guri me gjerësi 60-80 cm. Në të gjenden piktura të stilit barok, dhe islamik, të cilat zbukurojnë dhomat kryesore të saj. Që në hyrje të saj bien ne sy harqet e portave me gur të gdhendur dhe rrugët e shtruara me kalldrëm. Në këtë banesë gjenden shumë elemente të traditës së zonës për mënyren e jetesës, veshjet, zakonet etj.
Në hyrje janë disa modele burimesh natyrore të ujit të cilat dëshmojnë se Kruja ka patur disa të tilla madje mendohet se edhe prejardhja e emrit të qytetit vjen prej tyre si “kroje” = Krujë. Kruja në fillimet e saj njihet si vend blegtoral e bujqësor dhe më pas zejtar e tregtar. Ajo ka mbjellë grurin, ullirin e hardhinë, ka rritur dhentë, dhitë e lopët, ka mbajtur shpendë dhe bletë.
Me ndërtimin e pazarit të vjetër, fundi i shekullit XVII dhe fillimi i shekullit XVIII, morën zhvillim një sërë zejesh. Qyteti i Krujës njihet për mjeshtritë e punimit të gurit, për ndërtim banesash dhe prodhimin e ornamenteve për varre, oxhaqe etj. Është punuar edhe druri për dekoracione tavanesh, dyer, dritare dhe në objekte të tjera të përdorimit shtëpiak. Një nga zejet e vjetra është edhe regja ose përpunimi i lëkurës dhe proçeset që kalonte ajo. Gjithashtu në ambjentet e banesës njihesh me përpunimin e kashtës së kënetës dhe prodhimin e hasrave për tu ulur ose për të fjetur.
Është përpunuar hekuri për nevojat e tregut të Krujës, si dhe qeramika ku prodhoheshin tulla e tjegulla dhe objekte të përdorimit shtëpiak. Është prodhuar vera dhe rakia. Gjithashtu është përpunuar ulliri për nevojat e familjes dhe të tregut, si i konservuar dhe për vaj. Mënyra primitive e shtypjes me këmbë të ullirit në govatë dhe ajo artizanale ose presa janë të ekspozuara bukur. Të veçantë janë dhe amforat që janë përdorur për të mbajtur për kohë të gjatë vajin e ullirit që vendasit e quajnë “magrip”.
Për sa i takon traditave në mënyrën e jetesës bien në sy dhoma e grave ose e nuses ku dallohen objektet e pajës, veshjet me stolitë e qendisura me kujdes me fije ari, argjendi dhe inxhi. Të veçanta janë punimet e dritareve të dritës dhe ato për ajrosje me punime gipsi e druri. Koridori i madh shërben si ndërlidhës i dhomave ku më e bukura është ajo e burrave e përdorur për dasma dhe kuvende.
Interesante është mënyra e vendosjes në të dy anët e oxhakut dhe qoshku si dhe dhoma ku rrinin vajzat e shërbimit. Ekspozimi i armëve tregon elemente të traditës. Një pjesë e tyre janë prodhuar nga mjeshtër vendas. Banjo me avull ose “Hamami” familjar, është një nga objektet më të rralla të kësaj banese. Ajo është me një kupole me ngrohje, në të cilën në një ambjent të ngrohtë avulli bëhej masazh.
Në dhomën e ndenjes dallohet qoshku ku rrinin fëmijët, për të mos u ulur bashkë me të rriturit për të ngrënë. Edhe guzhina ka të veçantat e saj si enët e përdorimit prej qeramike, druri e bakri, magja e gatimit dhe oxhaku në formën e një aspiratori të madh. Në koridor në dalje të banesës janë veglat e marangozit dhe rozeta e tavanit që është prej 300 vjet më parë e punuar në dru të rrallë selvije, gjithashtu qilari ose dhoma e konservimit të frutave e perimeve me dritare të vogla. Në një dhomë të madhe gjumi janë ekspozuar veshje të traditës katolike dhe myslimane të përdorura nga krutane ose nga banore të zonave të tjera të ardhur në Krujë.
Pazari i vjetër i Krujës ose siç thirret nga vendasit, Pazari i Derexhikut, është i vetmi i këtij lloji në Shqipëri. Shtrihet në të dy anët e rrugës së vjetër të shtruar me kalldrëm që të çon në kala. Ky pazar ka ekzistuar që në Kohën e Skënderbeut. Pazari i Derexhikut ka patur rreth 150 dyqane të cilat nisnin nga hyrja e kalasë së sotme dhe deri te Hani i Picorrit, aty ku është vendosur Bashkia e sotme e qytetit të Krujës.
Është djegur dy herë tërësisht dhe në të dyja rastet është rindërtuar nga e para. Në shekullin XVII, qyteti mori një zhvillim ekonomik dhe rrjedhimisht dhe zejet e vendosura në treg. Në vitin 1961 Pazari i Krujës u mor nën kujdesin e shtetit, ndërsa më 1966 u krye ndërhyrja e parë serioze për rikonstruksionin e tij. Dyqanet e tregtarëve dhe të mjeshtërve janë përdhese, një katëshe, me përjashtim të Derexhik ku ka edhe ndërtesa dy katëshe.
Ky pazar karakteristik, më 1963, për vlerat e tij historike dhe arkitektonike u shpall ansambël muze. Në këtë pazar shiten sende dhe mallra të prodhuara në shekuj të ndryshëm. Larmia e mallrave që tregtohen këtu dhe vjetërsia e tyre tërheqin çdo vit një numër të lartë turistësh nga vende të ndryshme të botës.
HISTORIA E FLAMURIT TË PAVARËSISË, KUSH E DOGJI FLAMURIN E HISTORIK TË ISMAIL QEMALIT
Për shumë vjet në historiografinë shqiptare ka dominuar versioni zyrtar se, flamuri që Ismail Qemali e ngriti më 28 Nëntor 1912 në Vlorë, u qëndis nga korçarja Marigo Pozio, e cila atëkohë jetonte në Vlorë. Është thënë se ajo flamurin e qëndisi brenda natës. Ky version shpërfaqet edhe në filmin “Nëntori i dytë” i xhiruar në vitin 1982 nga regjisori Viktor Gjika.
Për më tepër historiani Ilirian Gjika thekson se, flamurin kombëtar e qëndisi Marigoja e ndihmuar nga dy vajzat e saj. Përtej këtij vështrimi, shkon historiani Kristo Frashëri, i cili në një studim të tij, shkruan se, “…me sa dimë, modelin e shqiponjës e dha Luigj Gurakuqi, në vigjilje të festës dhe gjatë natës e qëndisi Marigoja”.
Ky version i shndërruar në mit, tashmë nuk i kënaq të gjitha interpretimet tjera që bëhen nga historianët tanë. Eqrem bej Vlora (kushëriu i Ismail Qemalit) në kujtimet e tij shkruan se, Marigo Pozio, Flamurin e ka qëndisur disa ditë pas mbajtjes së Kuvendit të Vlorës, duke u bazuar në flamurin e tij personal, të cilin e kishte ngritur Ismail Qemali më 28 nëntor 1912 në Vlorë. Madje një version tjetër shpjegon se Marigoja (e arsimuar në Shkollën e Vashave të Korçës) flamurin e kishte qëndisur që kur ishte vajzë dhe e kish pjesë të pajës së saj, sipas modelit të dhënë nga kleriku katolik, Dom Mark Vasa.
Një version tjetër që spikatet në kujtimet e pjesëmarrësve të Kuvendit të Vlorës është, se, flamuri që u ngrit në 28 nëntor 1912 në Vlorë ishte po ai flamur, që e zbukuronte podiumin e Hotelit „Kontinental“ në Bukuresht, në mbrëmjen e 5 nëntorit 1912, gjatë takimit që mbajti Ismail Qemali me komunitetin shqiptar në Rumani, ku morën pjesë: Asdreni, Spiridon Ilo, Vasil Zografi, Pandeli Evangjeli, Luigj Gurakuqi, Dhimitër Berati, Dhame Kume etj.
Në këtë takim realisht u vendos që Shqipëria të shpallë Pavarësinë e plotë nga Perandoria Osmane, e cila pas kryengritjes së përgjithshme shqiptare të verës 1912 në Kosovë, po i numronte ditët e fundit në Ballkan.
Shpallja e pavarësisë do të ndodhë 23 ditë më vonë, saktësisht më 28 Nëntor 1912 në Kuvendin e Vlorës. Sipas këtij versioni, të gjitha burimet përmblidhen në një pikë, se Spiridon Ilo nga Korça (përfaqësues i komunitetit shqiptar në Bukuresht) e kishte marrë Flamurin nga kryeqyteti rumun dhe gjatë udhëtimit me delegacionin e Ismail Qemalit për në Shqipëri, do ta mbante tërë kohën me vete, në gji.
Spiridon Ilo, në kujtimet e tij shkruan: “Flamurin që përgatitëm në Bukuresht unë e kam mbajtur në gji, që nga Bukureshti deri në Vlorë dhe pastaj, pasi e valëviti Ismail Qemali, unë e mbërtheva me sqepar në parmak”.
Në këto zhvillime, ndonëse Spiridon Ilo ishte djal i tezes së Marigo Pozios, ai më 27 nëntor 1912, (kur karvani i Ismail Qemalit nga Durrësi erdhi në Vlorë), natën do ta kalonte në shtëpinë e saj në Vlorë. Dhe thuhet se, Marigo Pozio brenda natës i ka qëndisur vetëm theket e flamurit (por jo krejt flamurin), që e kishte sjellur Spiridon Ilo nga Bukureshti.
Ndërkaq, Vangjo Ilo (djali i Spiridon Ilos) në kujtimet e tij, thotë, se: flamuri që ka sjellë i ati i tij nga Bukureshti në Vlorë, ishte i stampuar, jo i qëndisur dhe përmasa ka qenë një metër me 80 cm. Ky flamur nuk ishte i qëndisur me fije ari siç është pohuar deri më tani, por ka pasur thekë të verdha, të cilat i ka qëndisur Marigo Pozio.
Ekziston edhe një version tjetër për sjelljen e flamurit në Vlorë, e, që lidhet me emrin e Marigo Pozios. Shpeshherë në mesin e komunitetit shqiptarë që jetonë në SHBA, është përfolur se, flamuri që u ngrit në Vlorë është qëndisur në Boston të Masacusets. Për këtë çështje madje ka shkruar edhe gazeta „Dielli“ që botohet në Amerikë.
Në një shkrim të Qerim Panaritit thuhet, si vijon:
“Ne e dërguam flamurin nga Bostoni në Korfuz, një vit para se të ngrihej në Vlorë nga z. Ismail Qemali (në vitin 1911). Të gjitha shpenzimet për qëndisjen, paketimin dhe dërgimin e flamurit u bënë nga shoqëria jonë Besa-Besë.“
Në vijim z.Panariti thotë se: “Detyra e mbajtësit të flamurit ju ngarkua z. Naçi Nuçi, ish mësues i gjuhës sonë shqipe në Korçë dhe më pas, pas ndalimit të shkollës, ai punoi si instruktor në një shkollë tregëtare në Korfuz dhe ndihmonte tregëtarët shqiptarë.”
Z. Naçi ishte një mik i çiftit tregëtar Pozio nga Vlora të cilëve ua besoi flamurin që ta shpinin në Vlorë dhe ta mbanin fshehur derisa t’ju kërkohej nga patriotët, të cilët kishin vendosur që Shqipërinë ta ndanin nga Turqia. Flamuri ishte i tëri mëndafsh i kuq rrethuar me thekë ari dhe në mes kishte shqiponjën me dy krerë në ngjyrë të zezë. Shtiza mbajtëse qe prej bambuje dhe i lyer me ar në majën e së cilës gjendej një shqiponjë me dy koka prej fildishi…“
Për hollësi të tjera, se si Marigoja e solli flamurin në Vlorë, ka shkruar edhe shtypi në Tiranë, bazuar në rrëfimin e kryetarit të shoqërisë shqiptaro – amerikane Koli Rodhe. Aty vihet në pah se, Marigo Pozio nga Oçishti i Korçës (grua e një tregëtari vlonjat), ndonëse ato ditë ndodhej në Korfuz, në pamundësi që ta fuste një mashkull flamurin në Shqipëri (për shkak të pengesave të mëdha doganore nga autoritetet turke), këtë gjë e bëri Marigo Pozio, e cila e mbështolli brenda veshjeve të sipërme dhe e solli në Vlorë.
Si u dogjë Flamuri historik i Ismail Qemalit?
Përveç versioneve, të shpërfaqur më lartë, ekzistojnë tashmë edhe argumente tjera për flamurin historik të Vlorës. Eqrem bej Vlora, në kujtimet e tij, thotë se, flamuri që u ngrit më 28 Nëntor 1912 në Vlorë nga Ismail Qemali, ishte një flamur personal, pronë private e tij, që e mbante në shtëpi si kujtim, të dhuruar solemnisht në vitin 1909 në Paris, nga një prej mëtuesve të fronit mbretëror të shqipërisë, Juan Pedro Aladro Kastrioti, i cili konsideronte veten si pinjoll i familjes Kastrioti.
Pra, ky flamur u përdor, sipas Eqrem bje Vlorës, në ditën e shpalljes së Pavarësisë, më 28 nëntor 1912 në Vlorë.
Kësaj historie i hedhin dritë tashmë disa dokumente – letërkëmbime të vitit 1930, midis Eqrem bej Vlorës, prefekturës së Vlorës dhe ministrisë së jashtme e të brendshme të Shqipërisë, të cilat në maj 2004 janë gjetur, në arkivin e Ministrisë së Punëve të Jashtme të Shqipërisë.
***
Ky dokument ëshët gjetur në arkivin e Stambollit.
1. Në dokumentin e parë thuhet se, në vitin 1930 qeveria shqiptare ka marrë një vendim të rëndësishëm, që flamurin e ngritur në Vlorë (më 28. XI. 1912) ta kthente në një material muzeal dhe për këtë qëllim, prefekturës së Vlorës i drejtohet me një letër zyrtare, ku i kërkohej ta gjejë atë flamur dhe ta sjellin në Tiranë për ta vendosur në Muzeun Kombëtar. Në vitin 1930 pothuaj se të gjithë protagonistët ishin gjallë, përfshirë këtu edhe Marigo Pozion.
2. Për këtë qëlllim, Prefektura e Vlorës i dërgon një letër zyrtare ministrisë së brendshme të Shqipërisë (ministër i brendshëm ishte Musa Juka) në të cilën sqaron se flamuri, që Ismail Qemali e ka ngritur në Vlorë ishte pronë private e Eqrem bej Vlorës, ashtu siç thotë edhe vet z.Vlora në kujtimet e tij. Prandaj, kjo prfekturë kërkonte nga ministria, që t’i drejtohet zyrtarisht Eqrem bej Vlorës, i cili atëkohë ishte zyrtarë i qeverisë shqiptare (mbretërisë zogiste) në Athinë.
3. Zoti Rauf Fico, ministër i jashtëm i Shqipërisë, i dërgon një letër Eqrem bej Vlorës në Athinë, ku kërkon prej tij dorëzimin e flamurit, për ta vendosur në muzeun kombëtar në Tiranë.
4. Ndërkohë, Eqrem bej Vlora, organit zyrtarë ia kthen një letërpërgjigje prej tri faqesh. Ai pasi e falënderon ministrinë e jashtme, që më në fund është kujtuar për ta kthyer flamurin historik të Vlorës, në material muzeal, me keqardhje shkruan, se ky flamur nuk ekziston më!
Në letër, z.Vlora shkruan se flamuri i ngritur në Vlorë, pas përfundimit të Kuvendit të Vlorës, më 28 Nëntor 1912, u rikthye në shtëpinë e tij dhe ka vazhduar ta mbajë atë si të shenjtë. Kur në vitin 1914 në Vlorë hynë forcat rebele të Shqipërisë së Mesme, nga frika se do ta gjenin flamurin (sepse shtëpitë e bejlerëve shqiptar që kishin orientime perëndimore u dogjën tërësisht), zonja Delvina, një grua patriote që kishte qëndruar në shtëpinë e tij, gjatë largimit nga Vlora për në Delvinë e merrë me vete edhe flamurin historik të Vlorës. Znj.Delvina gjatë tërë kohës këtë flamur e ruante me kujdes të veçantë (si sytë e ballit) së bashku me gjësendet e saja pesonale.
Në këto zhvillime dramatike, në vitin 1914, në jug të Shqipërisë, hynë forcat greke „vorio – epirote“, të cilat pretendonin bashkimin e kësaj pjese shqiptare me Greqinë. Me këtë rast sulmojnë edhe qytetin e Delvinës, dhe familja Delvina ndonëse ishte në shënjestër për t’u persekutuar, detyrohet të shpërngulet në Korfuz, duke lënë gjithçka kishin në shtëpinë e tyre. Gjatë operacioneve pushtuese, ushtria greke, pasi kishte plaçkitur, djegur e shkretuar pothuajse tërësisht Delvinën, ia vunë flakën edhe shtëpisë së delvinajve, dhe me këtë rast, së bashku me gjësendet e mbetura brenda në shtëpi u dogjë edhe flamuri historik i Ismail Qemalit.
Si përfundim
Duke u bazuar në këto dokumente arkivore, duket se janë zbehur të gjitha versionet tjera që kanë të bëjnë me fatin e flamurit historik, i cili më 28 Nëntor 1912 ishte ngritur nga Kryetari i Qeverisë, Ismail Qemali në ballkonin e shtëpisë, ku u mbajt Kuvendi i Vlorës.
Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, së bashku me ministrin e Punëve të Brendshme, Xhelal Sveçla, pritën sot në takim komandantin e Forcave paqeruajtëse të NATO-s në Kosovë (KFOR), Gjeneral Major Ferenc Kajári.
Kryeministri Kurti e falënderoi komandantin Kajári për kontributin e KFOR-it për të ruajtur paqen, sigurinë dhe stabilitetin në Republikën e Kosovës.
Ai ritheksoi gatishmërinë e tij dhe të Qeverisë për komunikim, bashkëpunim e bashkërendim të veprimeve ndërmjet institucioneve të Republikës së Kosovës dhe KFOR-it, në shërbim të paqes, stabilitetit dhe sigurisë për të gjithë qytetarët e Republikës së Kosovës.
Kryeministri shprehu përkushtimin institucional për luftimin e krimit dhe korrupsionit dhe sundimin e ligjit, si prioritete të qeverisjes.
Gjeneral Major Kajári e përgëzoi ministrin Sveçla për angazhimin dhe profesionalizmin e lartë që po tregon Policia e Kosovës në shërbim të qytetarëve.
Ai shprehu vullnetin dhe gatishmërinë e forcës shumëkombëshe për të vazhduar bashkëpunimin me institucionet për krijimin dhe ruajtjen e ambientit të qetë dhe të sigurt në Kosovë.
Prof. Blerim Latifi: “Fundamentalizmi islamik sponzorizohet nga Serbia për ta penguar Dardaninë në rrugëtimin e integrimin euro-perëndimor. Vehabizmi është projektë i Serbisë dhe i Rusisë”.
* * * *
Duhet të jemi kundër zakoneve prapanike dhe mbeturinave tjera. Te albanofobët janë ende të fortë instiktet mesjetare të shpellave; tërbimi, urrejtja, xhelozia, etja e zotërimit të fundamentalizmit, dinakëria. Gjithçka që duket e neveritshme te njeriu, ka rrënjë të thella te pandërgjeshmëria kolektive e besimtarëve dhe te shoqëria në tërësi. Detyra e alkimisë shpirtërore qëndron pikërisht në atë që të tregojë se si predikuesi i fesë nuk deshiron tw largohet prej së kaluarës së tij mesjetare.
Shefqetët e mulla Osmanët janë një fenomen shumë kompleks dhe kompleksiteti i tyre është shumë i pakuptueshëm. Lloji i tyre mbështetet mbi injortancë. Duke qenë se hoxha nuk arrin të tolerojë injorancën e vet, ai e fsheh atë. Duke qenë se është vështirë ta pranon se nuk dinë – është në kundërshtim me egon e tij – besimtarët i besojnë. Sistemi i tyre të besuarit shërben për ta mbuluar, mbrojtur egon e mashtruesit që e përcepton brenda vetes, vrimën së zezë të injorancës..
Shefqetët e mulla Osmanët kanë me të vërtetë një tmerr prej injorancës së tyre dhe kanë frikën që ekzistenca religjionit të rim und të ngjallë dyshime, pasiguri; në mënyrë që të ndihen të sigurtbëhen fanatik, kokëfortë.
Pse duhet të besojmë te hoxhallarët? Dhe çfarë sigurie kemi pasur nga ata për të nesërmen? Kjo është pra ajo që na kanë mësuar të gjithë hoxhallarët, të zhdukesh dyshimin dhe të kemi besim te ata. Pavetëdija e shqiptarëve është një treg i mirë:
“Është një dhurat e ekzistencës për hoxhallarët”.
Para së gjithash, egoizmi bën pjesë në natyrën e tyre; duhet ta pranojnë. Dhe nëse bën pjesë në hipokrizinë e tyre duhet të ketë një rol themelor përndryshe lajmësitë e botës botës arabe nuk do të ekzistonin fare. Egoizmi i tyre është skllavëria e kohërave antike.
Unë mendoj që duhet propuzuar një religjion të ri. Nuk do të jetë as muslimanizëm, as kristianizëm, as hindu, as budizëm – ky religjion që na mbolli neoosmanizmi apo robëria 500 vjeçare ka dështuar, neoosmanizmi ka dështuar. Religjioni ka dështuar, sepse predikonte shkëputjen nga bota. Të gjithë jetën na kanë mjelur dhe jo kaq… Kanë bërë shumë zullume. Religjioni i ri nuk do të ketë asnjë emer e mbiemër.
Fundamentalizmi islam ka bërë një dëm praktikisht të pallogaritshëm nga mëkatet e tyre. Ja pra që tani po bëhet gjithnjë e më e qartë – çdo ditë injoranca e tyre demaskohet; i del boja; ja pse të gjitha religjionet janë kundër çdo lloj përparimi të njohjes.
Mendja e natyrës shqiptare nuk duhet të depërtojë brenda këtij dimensioni, është tepër i dëmshëm, është tepër i thëllë për te ne, nuk jemi në gjendje ta kuptojm këtë plagë të rëndë. Ky është një gabim i rëndë i të gjithë shqiptarëve, kanë gënjyar besimtarët duke e pohuar me zhurmë të madhe se njohin çdo gjë rrethë Perëndisë.
Padija e jonë është i vetmi shkak. Çështja është se nuk e zotërojmë të vërtetënn. Jemi bër pa memorie, sytë tanë janë errësuar. Shikimi e ka hambur qartësinë e nevojshme për të rizbuluar të vërtetën. Duheta ta kuptojmë një gjë te hoxhallarët se Dardania është një shtetë liberal e sekular dhe jo musliman. Me respekt u flas atyre që dëshirojnë të arrijnë dëlirësinë: mos e humbni kohën kotë. Mbasë për ata që i përkulen Zotit, e kundërta nuk duhet të jetë diçka e keqe, por e natyrshme. Çfarë e ka bërë njeriun një prej kaq të lehtë për hoxhallarët me konceptin e tyre për Zotin, armiqësor ndaj jetës?
Ai që e bën këtë pyetje gjithçka po e thotë qartë dhe drejt. Teologjia islame pohon se Zoti e kundërvihet së keqës. Kështu duket në vështrim të parë, por po të vështrosh më në thellësi do të shihni se në të vërtetë ai nuk i kundërvihet së keqës, por natyrës shqiptare. Hoxhallarët kanë shtypur gjithmonë dyshimin. Hoxha me mashtrimet e tij duhet të bjerë nga froni dhe dyshimi duhet të zë vendin e saj. Dyshimi lidh menjëherë objektin me subjektin. Ato janë dy pole të të njëtit realitet dhe dyshimi është maja e kontaktit me natyren shqiptare.
Kemi kaluar një kohë të gjatë duke luftuar një armik jo të heshtur. Të gjithë hoxhallarët janë kundër natyrës shqiptare, kundur kulturës shqiptare, kundër gjuhës shqiptare, kundër historisë shqiptare dhe kundër lashtësisë shqiptare dhe jo vetëm hoxhallarët por edhe besimtarët e përgjumur. Pse janë janë kundër lashtësisë kulturore? Kjo është një strategji efektive psikologjike, që përmblidhet në faktin që, nëse ju jeni programuar kundër natyrës shqiptare,. Besimtari “primitv” jeton me xhaminë sikur të ishte pjesë e pandarë e saj dhe ishte i mbushur me mirënjohje për faktin se thjeshte kishte përball hoxhën dhe mashtrimet etij. Mirënjohja e tij ishte më e pa sinqertë se ajo e verbonë duke e zhytur në përgjumje totale, të bazuara tek besimi ndaj Zotit apo hoxhës, të lidhura me sjelljene tij. Ato janë mirënjohëse ndaj mashtrimi dhe shpërlarjes së trurit.
Shumë kohë hoxhallarët punuan për ta detyruar shqiptarin t’i besojnë Zotit vetëm atëherë kur ai për ndonjë arsye të jashtme ka prirjen për të qenë kundër natyrës dhe sekularizmit shqiptar. Sapo shndërrohen në skizofrenë. Fundamentalizmi radikal ka sjellë vetëm lajthitje. Ky është i vetmi kontribut i tyre: lajthitje, vetëdije e ndarë, individualitet i dyzuar. Vetë një pjesë e tillë është një mendje e pafuqishme, e cila është në gjendje të kontrollojë e të ndryshojë mendjen e besimtarit.
Në Dardani kjo duket me qartësi të veçantë. Gjatë 600 vjetëve hoxhallarët dhe politikanët janë marrë me të njejtin biznes për me nxitë një çamje bredna kombit shqiptar në baza fetare. Pak shqiptar intelegjent që ekzistojnë në Dardani duhet të çlirohen nga e gjithë ai gjumë i litargjisë që religjioni ua ka bërë pa dhe me dijën e tyre.
17 Nëntori është ditëlindja e djalit tim, Nëntorit.
Po e filloi me një ngarje nga viti 1996-1999.
Isha shpërngulur nga qyteti i vogël i Mönsterås-it, Kalmar Län, Krahina e Smålandit në Halmstad, krahina e Hallandit.
Menjëherë u angazhuam me një grup shqiptaro-suedez në shoqatën për ndihmë Kosovës.
Përveç dhjetëra suedezëve, shoqatën humanitare e udhëheqnin nënë e bijë Dora dhe Lulu nga Korça.
Ditari, burri i Dorës dhe babi i Lulu-s, një burrë shumë i mirë nuk shihte, ishte verbua … e kur fliste Lulu, tregonte ndonjë ”histori”, Ditari i thonte:
-Uh ta dhjefsha shkollën tënde.
17 Nëntori i vitit 1944, ishte edhe Dita e Çlirimit të Tiranës, kryqytetit shqiptar. Dhe kjo ishte ndër arësyet kryesore pse unë e pagëzova djalin tim NËNTOR.
Po muaji Nëntor për mua ishte më tepër se 17 Nëntori, ishte Nëntori i Skënderbeut, ishte Nëntori i Kongresit të Alfabetit, i Shpalljes së Pavarësisë së Shqipërisë, i Kongresit të Drejtshkrimit të Gjuhës Shqipe.
Dje, më 23 nëntor 2021, kur e fillova mësimin, dhe fillova të iu tregoj për festën e 28 Nëntorit- Ditës së Flamurit, duke iu treguar edhe falamurin kuq e zi me shqiponjën dykrenaren ë mes, një nxënëse (Jeta Ismaili) më tha:
-Dje ka qenë Dita e Alfabetit, Kongresi i Manastirit (shën. imi). Kjo më gëzoi pa masë sepse, prindërit shqiptarë janë të lidhur fort me Atdheun dhe të kaluarën e lavdishme të nëntorëve.
Dhe doli se 17 nëntori (”nëntori” me shkronjë të vogël) na qenka formua edhe ushtria çlirimtare e Kosovës (”ushtria çlirimtare e Kosovës”, me shkronja të vogla. Për këte, shpresoj se nuk do të ma zënë për të madhe ish uçk-istët dhe partitë e shoqatat e ”krahut të luftës”, veteranët ”e gjallë” dhe ”udhëheqja” që jnaë në Hagë, të akuzuar për krime lufte kundër njerëzimit (Hashim Thaçi e Kadri Veseli, Jakup Krasniqi e Rexhep Selimi).
Dhe sikur ta bënin edhe më madhështore ”17 nëntorin”, një televizion shqiptar i Kosovës, TV-të Kosovës, kishte thirrur disa ”panelistë”, një filozof, Blerim Latifin, një ish antar të shtabit të uçk-së, Ramë Bujën, një aktiviste te ”dalluar” të ish Vetëvendosjes, Aida Derguti, Sadri Ramabajën dhe Ibrahim Kelmendin, por për shkak se nuk ka mundur me (ardhur) e me u lidhur në saip, u lexua letra e Ibrahimit.
Thënë të vërtetën emisioni ishte interesant pasi që aty, u thanë gjera që po ti dëgjonte edhe W. Klarku (Wesley Clark), Gjenerali amerikan, K. Hill e Klinton 1*) do të mbeteshin gojëhapur.
Po filloj me ato që mbajta mend. ‘
Ramë Buja, bâni “bujë”. Tregoi heroizma, përralla e aventura që as RTK-ja (RTP-ja e dikurshme) nuk do të na përrallisnin më mire me trimërinë e Miut kundër macës në “luftë” me Maçokun (Maçorrin), peronazhe të dashura për fëmijë apo, avanturierin ODISE.
Tha se kanë shkuar të armatosur në avion … Nëse është e vërtetë, atherë del se edhe kompania e aviacioni kanë bajtur terroistë. Është e ndalueshme dhe e dënushme me udhtua me avionë me armë e armatim. Kjo nuk e përjashton as Ramë Bujën dhe “delegacionin” Kosovës, “krahun e luftës”, apo për përfaqësuesit e uçk-së. Thuhet se Hashimi kishte edhe bomba. E kam dëgjua edhe nga të tjerë (Adnan Merovci).
Ramë vazhdon sagën romantike:
Ramë Buja: Wesley Clark tha ”ju s’e urreni Millosheviqin më shumë se unë, ma krijoni mundësinë ta godas”
O ”Bujë” a ke lexua ndonjë nga librat që i kanë shkrua (Wesley Clark dhe Christopher Robert Hill ?)
Ramë Buja, he emri most u dëgjoftë më po a vërtetë ti po tregon fabulla të La Fontenit (Jean de La Fontaine) e përala të Ezopit 2*) shikuesve të televizionit të Dukagjinit?
O Ramë Buja, ta them me bindje të plotë për ato që unë kam lexua më shumë se ti dhe shikua dokumentarë nga televizionet e huaja nga jeta e kryeministrit britanik, Tony Bler, Bill Klinton, librat e Gjeneralit Klark e diplomatit, ish ambasadorit amerikan K. Hill dhe kam mësua shumë të vërteta nga ato që i kemi parë nga RTK-uci I RTP-së në emisionet e lajmeve në RTSH që më tepër ishin dëshira se sa të vërteta që e në vend të luftimeve, e “luftëtarëve trima” shihnim viktima shqiptare e terror të pushtetit serbe. Ty nuk të kemi parë asnjëherë duke i “bërë roje”, vëllait tënd, Shukri Bujës, që edhe ai mori gradën “gjeneral”, si Gjeneral Wesley Clark. E “verteta” jote, që ti e thua është ”zotëri” profesor e ndoshta akademik, është larg realitetit,
Ramë Buja, shkëlqeu. Më nuk i dallohej ajo buzëqeshja e rreme kur i zbulonte dhëmbët e buzët i shkonin poshtë e përpjetë sikur ti kishte të prera, tha se ”Wesley Clark tha ju s’e urreni Millosheviqin më shumë se unë, ma krijoni mundësinë ta godas”
Pse more bujë burrë po rren?
Ti (nuk) e din prandaj lexoje librin e Wesley Clark-ut ku flet që nga dita kur e fillon punën si oficer e deri kur shkarkohet si komandantë i NATO-se për Evropë.
Wesley Clark -u kishte edhe dy shefa që vendosnin jo Clark. Ishte Bill Klinton i cili e emëroi dhe e shkarkoi para kohe Wesley Clark-un, thot Wesley Clark-u në librin e tij kur ishte në një festë në Gjermani, nuk jam i sigurtë më 1999 apo vitin 2000 me rastin e përvjetorit të lindjes së NATO-s. pasiqë të dy librat, të Hillit dhe Clarkut mi muarën disa miq me i lexua e nuk mi kthyen më, megjithate, unë nuk flas për hava, po ti përmend librat si dëshmi. Nëse nuk është e vërtetë, kjo që them unë, publikisht të kërkoj falje dhe meritoj një ndëshkim moral nga lexuesi i Revistës Drini dhe gjykatat që I krijuat ju, analfabetët e malit e të dk-së e aak-së.
E përsëris: Clarku tregon eksakt se Bill Klinton e shkarkon nga pozita e Komandantit Aleancës Atlantike për Evropë. Shkaqet nuk i tregon deri në fund por kuptohen ato: ishin Bombardimet e NATO-s në obketet policore, ushtarake (e diplomatike, “Ambasada e Kinës”) në ish Unionioni Serbi e Mal I Zi.
Shefi i dytë i Wesley Clark-ut ishte Havier Solana (Javier Solana)
Ramë Buja, bëre bujë me këte “bujë”. Populli thotë:
-Rrej për toke!
Ramë trimi he ta … shkollën tënde!
Latifi: Ngjarjet e luftës, Sadri Ramabaja i ka parë në televizor
O ”filozofi”, ta hangt dreqi shkollën që shihet nga qielli se ti nuk je në tokë të bukës.
Ti i thua Sadri Ramabajës me të drejtë se ”luftën” e ka parë nga televizori. Kjo është e vërtetë po ti dhe shefi yt, Hashim Thaçi nëse mund ta quaj shef pasi që ti ke mundur me pasur shumë shefa, ku e ka/keni parë luftën?
Hashim Thaçi në Euronews: Kam qenë larg nga frontet e luftës.
Nëse Sadri Ramabaja dhe një pjesë e shqiptarëve luftën e kanë parë në televizor me ngjyra, ti, Hashimi, Jakup Krasniqi e … Fatmir Lima, a e patë luftën në televizorë apo ishin spektatorë të filmave vizatimor apo, shikues të mëshefur në lluga?
” “Unë kam qenë larg fronteve të luftës. Lufta ime ka qenë politike. Ne e kemi mundur Serbinë bashkë me bashkësinë ndërkombëtare dhe kjo ka qenë fitore e madhe”, ka thënë Thaçi kur është pyetur nëse ka vrarë vetë ose ka dhënë urdhër për të vrarë dikë, transmeton KTV.
Ai është pyetur edhe për akuzat e Dick Martyt për organet.
“Kurrë nuk kam dhënë urdhër që kanë shkelur ligjet ndërkombëtare. Ne kemi thyer ligjet e Miloseviqit, që kanë qenë diskriminuese. Sa u përket akuzave për organet, për herë të parë kam dëgjuar nga raporti i Dick Martyt. Kurrë nuk besoj se ndonjë ushtar i UÇK-së ka marrë organe të civilëve. Është një tregim fanatastiko-shkencor që nuk mund ta besoj. Askush nuk e beson”, ka thënë Thaçi.
Oficerët e gjykuar dhe dënuar shqiptarë nga dëshmitari i rrejshëm Bislim Zyrapi, i përkdheluri i Hashimi, ish shefi i uçk-së dhe këshiltari i Hashim Thaçit
Ai e ka vlerësuar si momentin më të vështirë nënshkrimin e marrëveshjes me Serbinë duke thënë se Kosova e Serbia nuk janë mësuar të jetojnë në paqe. Kryeministri i Kosovës është pyetur edhe për krimin e korrupsionin e lartë, por tha se vendi ka shënuar progres në luftimin e tyre.
Thaçi ka pohuar se partia e tij do të vazhdojë të udhëheqë me Kosovën edhe pas zgjedhjeve parlamentare të këtij viti. /KTV/Koha/””
Po pse tha atherë Hashim Thaçi në Euronews: Kam qenë larg nga frontet e luftës?
-Po, tash dihet pse ka thënë: Kam qenë larg nga frontet e luftës?
Besoj se vetëm ti Blerim Latifi e Ramë Buja nuk e kuptuat këte.
U quan lugetërit nga varri:
Ramë Buja e Aida Derguti dhe Bislim Zyrapi e Bicaj (dhe Xhafer Jashari, shën. imi)
Një tjetët tha se Ibrahim Kelmendi dhe LPK-ja ka pasur ndikim që ish vodniku, tash general, Bislim Zyrapi erdhi në Kosovë dhe u bë shef i shtabit të uçk-së, ndersa Bicaj, pas vrasjes së Kolonel Ahmet Krasniqit e futi “FARK-un” nën ombrellën e UÇK-së.
Manastiri, qyteti ku u mbajt Kongresi i Alfabetit, 1908
Edhe kjo është e vërtetë por atherë, a ishin të vetëdijshëm sidomos ish ”udhëheqja” e ish ”shtabit fantazmë” të ish uçk-së, edhe Ramë “Buja” që e tha edhe një të vërtetë të madhe që s`dinte gje kush është në ”shtab” dhe se kurrë s`ishin grumbullua (tubua) të gjithë. E njihnin ata kush ishte Bislim Zyrapi?
Bislim Zyrapi me profesion ishte ushtarak i “karrierës”. Ai kishte të kryer “akademinë” ushtarake (?) në ish Jugosllavi. Agim Mehmeti, ish zv. Ministri i Mbrojtjes, zëvendësi i kolonel Ahmet Krasniqit për Bislim Zyrapin thotë:
“… Më 7 shkurt 1989, në mëngjes, gjatë revistës ushtarake që u bëhej kadetëve, në pistën e kazermës, e vërejta ish kadetin tim, Bislim Zyrapin, i cili në cilësinë e dëshmitarit kishte dëshmuar rrejshëm për mua dhe … si “dhuratë” për atë dëshmi dhe bashkëpunim me organet e UDB-së dhe të sigurimit ushtarak, Bislimin dhe disa të tjerë, i kishin regjistruar në akademinë njëvjeçare!
“Fatkeqësisht”, thotë autori, “disa nga këta persona sot gjenden në vende të rëndësishme të pushtetit aktual të Kosovës, sigurisht, me frikë, por të kujdesshëm që të mos zbulohet ish veprimtaria e tyre e fëlliqur!’ (Libri “E vërteta për FARK-un”, fq. 12.).
Or “zotëri”, “buja” e “blerim”, ju po” i mbroni” njerëzit që janë të akuzuar për KRIME LUFTE KUNDËR NJERËZIMIT, Hashim Thaçin, Kadri Veselin, Jakup Krasniqin e Rexhep Selimin dhe të tjerët para e pas tyre.
A jeni në vete more njerëz?
Pse nuk pritni fundin e epilogut deri të dalin para ata ”çlirimtarë” gjyqit?
Gjyka Speciale është e Kosovës
Kjo gjykatë është bërë me insistimin e Hashim Thçit dhe dhe votat e deputëve në Kuvendin e Kosovës, deputetët të zgjedhurit e popullit.
Edhe dy fjalë për Aidën.
Ajo shihej dhe rrinte si një pulë pa penla. Fliste rralë dhe e përsëriste: Të presim … kur të hapen arkivat.
Aidë, cilat ”arkiva”?
P.S. Vegëzat i largova sepse po zënë shumë vend. I lash vetëm titujt e gazetave që unë u shërbeva.
Kongresi i Drejtshjrimit, Tiranë (Nëntor) 1972
Ramë Buja: Wesley Clark tha ju s’e urreni Millosheviqin më shumë se unë, ma krijoni mundësinë ta godas, Gazeta Express, 22/11/2021
Latifi: Ngjarjet e luftës, Sadri Ramabaja i ka parë në televizor, Gazeta Express, 22/11/2021
Latifi: Në fund të 97-s UÇK i kishte 45 ushtarë në tërë Kosovën, 22 nov. 2021,
Sadri Ramabaja: Nikë Gjeloshi është autori i emrit të UÇK’së, Gazeta Express, 22/11/2021
LATIFI: NGJARJET E LUFTËS, SADRI RAMABAJA I KA PARË NË TELEVIZOR (VIDEO) By Dielli News- 22 Nëntor, 2021
Aida Dërguti: Kishte dyshime nëse duhet luftuar apo jo, Gazeta Express, 22/11/2021
Aida Dërguti përdor një fjalë fyese për Albin Kurtin (Foto), 08.12.2017
Thaçi në Euronews: Kam qenë larg nga frontet e luftës, telegrafi.com, 13.02.2014
Kryeministri i Kosovës, Hashim Thaçi, e ka pranuar në EuroNews se roli i tij në luftën çlirimtare nuk ka qenë në vijën e parë të frontit.
#Opinion #BlendiFevziu #TvKlan
Opinion – Intervista e rrallë e gjeneralit që bombardoi Serbinë – 1 Nentor 2021
Bicaj akuzon Xhavit Halitin për moszbatimin e Marrëveshjes UÇK-FARK, 09.04.2014 •
LDK BOS, 20 dhjetor 2014 ·
ME FAKTE KUNDER SPEKULIMEVE
(Agim Mehmeti “E vērteta pēr FARK-un”, SHB “Rugova Art” Prishtinē, 2014)
Shkruan: Skēnder Zogaj
Zbulohen të tjera detaje për Bislim Zyrapin: Ish-shefi i kabinetit të Ahmet Krasniqit tregon se si Zyrapi kishte bashkëpunuar me organet ushtarake të Serbisë, 17/08/2019
1. Wesley Clark (Wesley K. Clark)
General
Wesley Kanne Clark, Sr., född 23 december 1944 i Chicago i Illinois, är en amerikansk pensionerad fyrstjärnig general som var Natos SACEUR samt militärbefälhavare för United States European Command från 1997 till 2000. Wikipedia
2. Christopher R. Hill
From Wikipedia, the free encyclopedia
Christopher Robert Hill (born August 10, 1952) is an American diplomat who is currently the George W. Ball adjunct professor at Columbia University in the City of New York. Previously, he was the Chief Advisor to the Chancellor for Global Engagement and Professor of the Practice in Diplomacy at the University of Denver. Prior to this position, he was the Dean of the Josef Korbel School of International Studies at the University, a position he held from September 2010 to December 2017. He is nominee for Ambassador Extraordinary and Plenipotentiary to the Republic of Serbia in 2021.[1],
3. Richard Holbrooke
From Wikipedia, the free encyclopedia
Richard Charles Albert Holbrooke (April 24, 1941 – December 13, 2010) was an American diplomat and author. He was the only person to have held the position of Assistant Secretary of State for two different regions of the world (Asia from 1977 to 1981 and Europe from 1994 to 1996).
Balkan envoy (1996–1999)
Upon leaving the State Department, Holbrooke was asked by President Clinton to become, as a private citizen, a special envoy to the Balkans given his distinguished service in the region. In 1997, Holbrooke became a special envoy to Cyprus and the Balkans on a pro-bono basis as a private citizen. During 1998 and 1999, in his capacity as special presidential envoy, Holbrooke worked to end the conflict between the armed forces of the Federal Republic of Yugoslavia and the Kosovo Liberation Army (KLA), who were fighting for an independent Kosovo in the Kosovo War. Holbrooke returned to Bosnia two years later to the city of Sarajevo. In March 1999 he traveled to Belgrade to deliver the ultimatum to Yugoslav president Slobodan Milošević before the NATO attack began.[29] Holbrooke wrote numerous articles about his experiences in the Balkans, and in 1998, published the widely acclaimed book, To End a War, a memoir of his time as the chief negotiator of the Dayton Peace Accords, ending the Bosnian civil war. The New York Times ranked the book as one of the eleven best books of the year in 1998.[30]
….
According to Radovan Karadžić and Muhamed Sacirbey, ex-Bosnian Foreign Minister, Holbrooke signed an agreement with Karadžić that if the latter withdrew from politics he would not be sent to the Hague tribunal.[citation needed] Holbrooke denied these terms, saying Karadžić’s statement was “a flat-out lie.”[31]
4. Madeleine Albright
Madeleine Korbel Albright, geborene Marie Jana Körbelová (später Korbelová) (* 15. Mai 1937 in Prag), ist eine US-amerikanische Politikerin (Demokratische Partei). Sie war von 1997 bis 2001 Außenministerin der USA und die erste Frau in diesem Amt.
5. Bill Clinton
F.d. USA:s president
William Jefferson “Bill” Clinton, född William Jefferson Blythe III den 19 augusti 1946 i Hope, Arkansas, är en amerikansk jurist och demokratisk politiker som mellan 1993 och 2001 var USA:s president. Wikipedia
Född: 19 augusti 1946 (ålder 75 år), Hope, Arkansas, USA
Längd: 1,89 m
Make/maka: Hillary Clinton (från 1975)
Mandatperiod: 20 januari 1993 – 20 januari 2001
Vicepresident: Al Gore (1993–2001)
Parti: Demokratiska partiet
Utbildning: Yale Law School (1970–1973)
6. Tony Blair
F.d. Storbritanniens premiärminister
Anthony Charles Lynton “Tony” Blair, född 6 maj 1953 i Edinburgh, Skottland, är en brittisk advokat och politiker som var Storbritanniens premiärminister 1997–2007. Blair blev ledare för det brittiska Labourpartiet i juli 1994 efter företrädaren, John Smiths, plötsliga bortgång. Wikipedia
Född: 6 maj 1953 (ålder 68 år), Edinburgh, Storbritannien
Längd: 1,83 m
Make/maka: Cherie Blair (från 1980)
Parti: Labour
Barn: Euan Blair, Leo Blair, Kathryn Blair, Nicky Blair
Utbildning: St John’s College (1975), Fettes College, The Chorister School, City Law School
7. Javier Solana
F.d. Spaniens minister för utrikes frågor, Europeiska unionen och samarbete
Javier Solana de Madariaga, född 14 juli 1942 i Madrid, är en spansk politiker, och professor i fysik. Han var 1999-2009 generalsekreterare för Europeiska unionens råd och EU:s höga representant för GUSP samt generalsekreterare för Västeuropeiska unionen. 1995-1999 var Solana Natos generalsekreterare. Wikipedia
Född: 14 juli 1942 (ålder 79 år), Madrid, Spanien
Make/maka: Concepción Giménez Díaz Oyuelos
Parti: Spanska socialistiska arbetarpartiet
Barn: Diego Solana
Syskon: Luis Solana
Böcker: A Secure Europe in a Better World: European Security Strategy, MER
Utbildning: University of Virginia, Universidad Complutense de Madrid
2*) Jean de La Fontaine, Aisopos
Författare
Jean de La Fontaine, född 8 juli 1621 i Château-Thierry i Aisne, död 13 april 1695 i Paris, var en fransk författare. Han skrev såväl poesi som dramer, men är för eftervärlden mest känd som fabeldiktare. Wikipedia
Född: 8 juli 1621, Château-Thierry, Frankrike
Död: 13 april 1695, Paris, Frankrike
Make/maka: Marie Héricart (1647–1695)
Barn: Charles de La Fontaine
Filmer: The Double Bed, Báječná show, Les quatre vérités, MER1.
Aisopos
Aisopos, född 620 f.Kr., död 560 f.Kr., var en grekisk fabeldiktare, enligt legenden ursprungligen en frygisk slav på Samos som lyckades tjäna sitt frigivande genom sin kvickhet, för att senare bli dödad på grund av sin spydighet. Wikipedia
Död: 564 f.Kr., Delfi, Grekland
Filmer: Sköldpaddan och haren, Gräshoppan och myrorna, ME
Vazhdon
Sinan Kastrati, Suedi
Malmö, 24 nëntor 2021
Ramë Buja: Wesley Clark tha ju s’e urreni Millosheviqin më shumë se unë, ma krijoni mundësinë ta godas, Gazeta Express, 22/11/2021 21:26
LATIFI: NGJARJET E LUFTËS, SADRI RAMABAJA I KA PARË NË TELEVIZOR (VIDEO) By Dielli News- 22 Nëntor, 2021
https://www.diellinews.info/latifi-ngjarjet-e-luftes-sadri-ramabaja-i-ka-pare-ne-televizor-video/
Aida Dërguti: Kishte dyshime nëse duhet luftuar apo jo, Gazeta Express, 22/11/2021 21:41
Aida Dërguti përdor një fjalë fyese për Albin Kurtin (Foto), 08.12.2017 • 16:10
https://telegrafi.com/aida-derguti-perdor-nje-fjale-fyese-per-albin-kurtin-foto/
Thaçi në Euronews: Kam qenë larg nga frontet e luftës, telegrafi.com, 13.02.2014 • 23:14
https://telegrafi.com/thaci-ne-euronews-kam-qene-larg-nga-frontet-e-luftes/Kryeministri i Kosovës, Hashim Thaçi, e ka pranuar në EuroNews se roli i tij në luftën çlirimtare nuk ka qenë në vijën e parë të frontit.
#Opinion #BlendiFevziu #TvKlan
Opinion – Intervista e rrallë e gjeneralit që bombardoi Serbinë – 1 Nentor 2021
182 704 visningar1 nov. 2021
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.622941994461917&type=3
Bicaj akuzon Xhavit Halitin për moszbatimin e Marrëveshjes UÇK-FARK, 09.04.2014
Vazhdon
P. S. Shënimet e shkurtëra për Personaletet ushtarake, politike e të kulturës e letërsisë, Gjeneral Klarkun, Klintonin, Blerine, La Fontenin e Ezopin, i paraqes në numrin tjetër (fusnotat)
Në cilësinë time si Anëtar i Bordit Ekzekutiv të Ligës Qytetare Shqiptaro-Amerikane, lobit tonë në SHBA, organizatës së vetme lobiste të regjistruar në Washington, DC që nga 1989, sot isha në një vizitë e mision fakt-mbledhës në Luginë sipas kërkesës së miqëve tanë të fuqishëm në Capitol Hill. I falëmnderoj për mikpritjen dhe diskutimet e frytëshme znj. Ardita Sinani, Kryetare e Preshevës, z. Ragmi Mustafa, Nënkryetar i Preshevës, z. Nagip Arifi, Kryetar i Bujanocit dhe z. Ragmi Mustafi, Kryetar i Këshillit Kombëtar Shqiptar. Bashkëbisedim virtual kishim edhe me z. Shaip Kamberi, Deputet në Parlamentin e Serbisë, me që ai ishte me angazhime në Parlament. Nuk ka organizatë tjetër që ka punuar më sistematikisht sesa lobi ynë për të ngritur çështjen e Luginës tek qarqet kyçe të politikbërjes së jashtme amerikane, veçanërisht në Kongresin e SHBA-ve, tash e gati dy dekada. Diskriminimi nacional e njerëzor i Beogradit, që përjetojnë çdo ditë motrat dhe vëllezërit tanë në Luginë është jo vetëm i papranueshëm, por edhe i papërballueshëm tutje. Secila ditë e humbur nga Tirana e Prishtina zyrtare për të vënë në ballinë të një strategjie gjithëkombëtare çështjen e Luginës është fitore për planin dinak e të heshtur të Serbisë për spastrim etnik të asaj treve.
Si Ligë, bashkë me miqët tanë në Washington, DC, do vazhdojmë me intensitetin e përkushtimin më të lartë të sjellim në vëmendje të Amerikës dhe partnerëve tjerë ndërkombëtar kauzën e drejtë të shqiptarëve autoktonë të Luginës.
Me zemër të rënduar nga realiteti i zymtë që pashë direkt, u ndava nga Lugina sot fizikisht për të vazhduar misionin tim në Capitol Hill nesër, ashtu që bashkë me lobin tonë në SHBA të sjellim jo vetëm shpresën por edhe përkrahjen e nevojshme e domosdoshme për lirinë e barazinë shqiptare në Luginë! Tjetër derë nuk kemi!
