Kreu Blog Faqe 1621

Profilin e politikanëve shqiptarë s’ka nevoje fare për ta analizuar, e lërë ma për ta studiuar, se budallallëku i tyre shihet nga aeroplani!

Drini.us
-
0
Profilin e politikanëve shqiptarë s’ka nevoje fare për ta analizuar, e lërë ma për ta studiuar, se budallallëku i tyre shihet nga aeroplani!
Edi Rama me Aleksander Vuçiç-in. Ja se si “kënaqet” duke qeshur Vuçiç me Edi Ramën dhe kryeministrit naiv e sharlatan të Shqipërisë i mbushet mendja se është duke e mahnitur me “sharmin” e tij Presidentin e Serbisë!
Lirim Gashi, Prishtinë
Politika në përgjithësi është e stërmbushur me djajë të veshur me rroba të engjëjve, mirëpo në politikën serbe numri i djajve të veshur me rroba të engjëjve është dhjetë fish më i madh.
Në fakt bëhet fjalë për super djajë që aktrojnë me shkathtësi të paparë super engjëj.
BIA ua bën profilin e saktë deri në indet e gjeneve të gjithë politikanëve të rëndësishëm evropian dhe amerikan para se të ndodh kontakti i drejtpërdrejtë i politikanëve të rangut të lartë serbë me ta.
Të krijosh profilin e saktë të dikujt, do të thotë të njohësh çdo shkathtësi dhe dobësi të tij deri në imtësi, ndërkaq shërbimi sekret serb ka përvojë të jashtëzakonshme në këtë sport.
Vetëm profilin e politikanëve shqiptarë s’ka nevoje fare për ta analizuar e lërë ma për ta studiuar.
Sepse budallallëku i tyre jo vetëm që shihet nga aeroplani, por edhe secili ekzemplar është i ngjashëm me tjetrin si veza me vezen.
Tek Albin Kurti sharra u ka hasur në gozhdë, sepse Edi Rama u ka premtuar se do ta shndërroi në Hashim të dytë.
Mirëpo Albini jo vetëm që nuk shndërrohet në Hashim të dytë, por me mençuri dhe shkathtësi i mbyt.
Dhe jo vetëm kaq, por e detyron super gjarprin Rama për ta treguar çdo ditë më shumë fytyrën e tij të vërtetë, sepse e vërteta në fund vet-vret.
Këtë nuk e kam zbuluar unë, por e ka dëshmuar historia.
Duhet të jesh përtej çdo mase i pa ditur, i kompleksuar dhe pa asnjë gram shije për të besuar se Goran Bregoviç është një super artist dhe Sinisha Mihajlloviq një njeri i mirë vetëm pse ishte një super futbollist.
Duhet të jesh përtej çdo mase naiv për të besuar se Aleksander Musliu është kthyer brenda natës prej Zaulit në Paul, respektivisht prej djallit në engjëll, vetëm pse ka arritur brenda pak vitesh që shqiptarët viktima t’i lë të duken si agresorë, ndërsa vetë të duket si viktimë.
Sepse ai rolin e viktimës e loz çdo ditë edhe kur komunikon me popullin serbë, të cilin e ka futur në një errësirë mediatike dhe politike si askush para tij.
Në fakt Edi Rama nuk është aspak naiv, ani pse kohë të gjatë e lozi në mënyrë të përkryer rolin e një naivi të pafajshëm.
Apo më sakte Edi Rama kurrë nuk ishte engjëll, ani pse kohë të gjatë e lozi në mënyrë të përkryer rolin e engjëllit.
Me sa e di unë ai kur ia dha shpërblimin e parë Goran Bregoviçit në kokë kishte plotë qime të zeza dhe gati asnjë të bardhë.
Që do të thotë se udbashi Bregoviç nuk shkoi në Shqipëri për të promovuar dashuri dhe mirëkuptim përmes muzikës, por për të celebruar djallëzi dinake dhe tërheqëse përmes politikës.
Sepse ai edhe kur bën muzikë promovon politikë.
Kushdo që e njeh për së afërmi Goran Bregoviçin ta thotë të njëjtën gjë :
Nuk ka djall në këtë botë që ia kalon për djallëzi.
Sepse është aq misterioz saqë do ekstra deshifrim. Ngaqë hieroglifet i ka më të koklavitura se shkronjat kineze.
Skizofreni Edi Rama është ashtu kështu një palaço pa identitet, që tallet dhe argëtohet deri në çmenduri me budallallëkun e atyre që e quajnë Baba të Kombit.
Sepse në fakt ai është vetëm Baba i Narkotikëve, prandaj halucinon natë e ditë për ta parë njeriun e errësirës me emrin Goran Bregoviç si një qiri që bën dritë.
Hë për hë po kalojmë pak të Batoni.
Kushdo që beson se Batoni s’ka lidhje me vizitën e parë të Goran Bregoviçit në Shqipëri është i verbër sa lakuriqi i natës.
Sepse asi i parë i Batonit për ta futur Edi Ramen në xhep nuk ishte Shkëlzen Maliqi djali i super udbashit me emrin Mehmet, por pikërisht Goran Bregoviçi.
Sepse kështu i dha urdhër Jovica Stanishiqi.
Shkëlzen Maliqi ishte vetëm parapërgatitje e terrenit për Gent Caken dhe Sorosin Junior.
Që do të thotë se skenaristë dhe regjisorë të dramës teatrale patriotike në të cilën Edi Rama e lozi rolin kryesor me mjeshtri të paparë, herën e parë në Beograd dhe herën e dytë Luginë, ishin pikërisht personat e lartpërmendur.
Frytet e punës së tyre po i shohim sot.
Unë qysh në fillim ua kam deshifruar hieroglifet dhe shpartalluar muhalifet, prandaj çuditem dhe smeritem, që ende ka njerëz që besojnë në “Alisen e Botës së çudirave”.
Edi Rama është thjesht i hipnotizuar nga BIA e sotme, respektivisht UDB-a e dikurshme.
E sidomos nga lekët e Sorosit.
Kushdo që ka ende dyshim, le ta lexon planin e Fondacionit Soros të Beogradit për Kosovën.

Flasin spiunët serbë, zjarr propagandistik mbi Gjergj Kastriotin e mbi historinë Iliro-Shqiptare!

Drini.us
-
0
Flasin spiunët serbë, zjarr propagandistik mbi Gjergj Kastriotin e mbi historinë Iliro-Shqiptare!
Afrim Caka, Gjakovë
FLASIN SPIUNËT SERB, ZJARR PROPAGANDISTIK MBI SKËNDERBEUN E MBI HISTORINË ILIRO-SHQIPTARE
Shqipëria e Dradania të pushtuara nga tradhtia…
Kur Gjergj Kastrioti vdiq në Lezhë më 1468, raportohet që Sulltani dhe demonët turqë kishinë ulëritur:
“Më në fund Azia dhe Europa janë të miat. Mjerë Europa e Shqipëria! E humbi shpatën dhe mburojën e saj!”.
Pra ishte rezistenca e madhe shqiptare që ka fituar simpatinë e tërë Europës e jo të Serbisë.
Shumë vetë dallojmë një element të përbashkët për të gjitha këto dështime, në atë fenomen të quajtur “kriza e modeli iliro-shqiptare”. Spiunët kanë folur shumë rreth Skënderbeut, se ishte serb… Natyrisht, përpjekjet e dështuara të Nanos janë specifike e muajve të fundit. Tek Nanot marrëzitë nuk besohen: ç’humbje e madhe për karakterin e tij! Është çnjerëzore të bekosh një krajl serb dhe mallkosh familjen e Skënderbeut. Mustafa Nano, nisi të shfrynte këtë duf kundër shqiptarëve. Ai fliste me zë të lartë dhe plot mllef. Përseri i biri shkines, tha:
“Nuk është provuar që shqiptarët janë ilirë!”.
Gjahtarë i përkryer… Pararoja merrë urdhërin, dhe kishte lëvizur nën gjëmimin e lodrave serbe. Mjerë ushtari Muç Nano kishte dalë për ta ringjallur gënjeshtrën ose thjesht për të kundruar në TV. Shumë Nano e hoxhallarë u kujtuan për rrëfimet e të parëve të tyre, për bajloza, kuçedra e shlliga me shumë fytyra shumëkokëshe serbo-turke. Të gjitha ato nuk ishin fort larg kësaj ushtrie – shtriga spiunësh që aty qesh e vjell vrerë e helmë. Populli s’duhet t’u besoj zhurmave që nxjerrin ato gojë të flliqura të Muç Nanove e hoxhallarëve. E aq më pak heshtimit të tyre.
Ne shqiptarët duhet ta bëjmë këtë luftë për ta mbrojtur nderin dhe kombin. E vetmja zgjidhur që na ka mbetur. Shqiptarët tashmë rrinë pezull mbi një demon ngurrimi, pavendosmërie e babëzie vetjake… por rrathët e këtij demoni serb Muç Nano pret poshtë këmbëve tona, pret të na gllabërojë të gjithëve.
Më këtë, fanatizmi anti/shqiptar i Nanos, kërkonte të mbitheksonte tradhtin e tij antishqiptar. Me këtë armiqët donin të thoshin të gjithëve se shqiptarët, veç ju, shqiptarët, kurrë nuk keni pasur lidhje me Ilirët. Të vetmit që ngrihen kundër Skënderbeut janë dy grupe tradhtarësh: nga njëra anë serbët, që rifillojnë ti hapin testamentët e lëna përgjysmë nga arkivat e tyre, nga tjetra ish spiun, hoxhallarë e zagar që kanë shërbyer me misione në Shqipëri. Të dyja palët ulërijnë me “dokumente” se Gjergji nuk ishte shqiptar dhe ne nuk kemi lidhje me lashtësi.
O Zot!
Tatpjëta drejt të ligës nuk mund të vijojë pandërprerë tek raca shqiptare. Gënjeshtra e gënjeshtrave të Nanos, nëpërmjet të cilit ka ardhur çdo e ligë në Shqipëri është njolla e mirfilltë e kalbur në natyrën shqiptare. Ky gjymtim i rëndë ia ka prishur e vazhdon t’ia prishë kombit shqiptar drejtpeshimin, e bashkë më këtë edhe historinë e lashtësisë. Nëpërmjet kësaj metode, e cila në vitet e fundit e në vazhdim është duke u bërë gjithnjë e më e theksuar, elementi armiqë ka zhvilluar veprimtari mjaft tedencioze e shpifëse ndaj Skënderbeut dhe ndaj historisë shqiptare. Spiuni Nano tregoi të gjithë pafundësinë e urrejtjes agresive të tij, e po aq në kundërshtim me çmitizuesit tjerë. Ҫmitizuesit mezi e fshihnin ngazëllimin. Por ngazëllimi nuk mund të ngjante veçse me Muç Nanon. Gjergji, gjenerali i famshëm, sipas tij, ishte serb… Për spiunët ishte i huaj, për hoxhallarët ishte kaurr dhe, kryesorja për ta ishte “sllavë”. Ҫmitizuesit shqiptarë e kishin të pamundur të kuptonin se njeriu i madh ishte shqiptar.
Ҫ’bëhet kështu, o shqiptarë?!
Në këtë kohë e sipër ulërimat e Mustafa Nanos shkisnin gur më gur, nëpër maletë e serbisë e Greqisë për të mbrritur atje ku e kishte gjenezen babai dhe nëna e tij.
Shqipëria e Dardania ishinë bërë një model ndotjeje morale e shpirtërore si rrallëkund, e si të mos mjaftonte shëmtimi shpirtëtror, trupi i tyre shpesh ishte quajtur i huaj serb. Ky renegat serb nuk e meriton të jetoj më në faqen e këtij shteti. E dëgjaut, zotërinj, se renegati Nano nuk e dashka Skënderbeun dhe shqiptarët. Po të heshtim, bëhemi edhe ne si Muç Nano. Vrasja e historisë shqiptare, duke hedhur memecërinë e tij të zezë mbi Skënderbeun dhe shqiptarët. E gjithë kjo ishte bërë nga lugët e fundit të çorbës Nano-serbe, së cilës nuk i duhej zjarri ndezur për një Shpipëri të dobët e të tradhtuar…
Ndarjen e këtij shkrimi po e bëj sipas tre kendvështrimeve të ndryshme, në bazë të të cilave e gjykoj zakonisht objektin e tij të pandershëm Mustafas i cili rrenën, mashtirmin e ka ngritur në art, që diskuton me kaq guxim për historinë dhe gënjeshtrën, si rrjedhim në cilësi të trefishtë. Në Shqipëri hapin shumë rubërika në Televionet e tyre, ku protagonistë të kohës dhe njerëz që nuk marrin erë nga historia rrëfejnë versionin e tyre të paqena. Pa u mjaftuar me kaq, i biri shkinës Muç Nano hapë arkivin e tij sekret serb.
Mustafa Nano i papërvojë me histornë ndihet mirë në këtë mes ku spiunët dhe tradhtarët gëlojnë lirshëm në Shqipëri e Dardani, për aq kohë sa iu bindën kësaj thirrjeje antikombëtare. Mirpo arsyeja filloi sakaq që të lëvrinte dhe kërkonë që të zgjeronte njohuritë e tij për tradhti përtej gardheve të shtrembërimit.
Në këtë kontekst s’ka se si të mos na kujtohet thënia publike dhe proverbiale të nacionalizmit dhe shovenizmit serb Dobrica Qosiqit se serbët rrenën e kanë ngritur në art, ndërsa ne mund t’i shtonim edhe krimin. Jo që jamë modestë, ashtu e ndiej.
Shqipëria, Dradania e Ilirida janë të pushtuara nga tradhtia…
Nëse Mustafat adhurojnë zotat sllav dhe bëjnë luftëra, shpresojnë që ato t’u pëlqejnë serbëve, turqëve e grekëve. Pothuajse Mustafa Nano gjitnjë, luftrat tradhtare janë bërë nga gjak humburit dhe ushtria e tij për përfitime të huaja, si p. sh., territore dhe udhë për tradhti. Nano ishte shpesh shembull për të keq, por jo rrallë qëllimi kryesor për ta damtuar Shqipërinë.
Qëndrimi i Mustafa Nanos shpjegohet lehtë, po të merret parasysh pozita e tij tepër delikate dhe tinzare në situatën e brendëshme të Shqipërisë, tradhëtia e cila zhvillohej haptazi kundër qeverisë nën efektin e kritikave të ashpra e të parashtruara nga Mustafa Nanos ndaj familjes së Skënderbeut dhe për origjinën e shqiptarëve. Mustafaja dhe tradhtia e tij e ndien çdo ditë e më tepër toka po u rrëshqiste nën këmbë e fuqia tij po i ikte nga duart. Pa dyshim, ambasadatë serbe, greke e turke në Tiranë, i kishin premtuar spiunit Nano përkrahjen e tyre për të destabilizuar Shqipërinë dhe historinë e shqiptarëve. Serbia e Greqia nuk mund të vepronin haptazi në këtë drejtim pa një palaço si psudo-shkrimtari Mustafa Nano.

Kosonolidimi i sovranitetit të Kosovës: Pse ka rëndësi dhe Çfarë Duhet Bërë Tani?

Drini.us
-
0
Kosonolidimi i sovranitetit të Kosovës: Pse ka rëndësi dhe Çfarë Duhet Bërë Tani?

Raporti dhe Rekomandimet nga Programi për Evropë Globale, Grupi Punues për Balkanin Perëndimor dhe Nëngrupi për Kosovën

Përmbledhja Ekzekutive 

Tani ekziston një mundësi e rrallë për të zgjidhur një nga burimet kryesore të tensioneve ndër-shtetërore në Ballkanin Perendimor: mospajtimin në mes të Kosovës dhe Serbisë mbi sovranitetin e Kosovës. Populli i Kosovës ka zgjedhur një qeveri progresive me një shumicë të fortë në Kuvend e që ka garuar në zgjedhje duke ofruar një platformë kundër korrupsionit. Qeverisë së re nën udhëheqjen e Kryeministrit Albin Kurti i nevojitet përkrahja e aleatëve ndërkombëtar të Kosovës—sidomos ShBA-ve dhe shteteve anëtare të Bashkimit Europian (BE)—që ajo të jetësojë agjendën e saj të brendshme dhe që të konsolidojë sovranitetin e Kosovës.

Mbështetja e ri-fuqizuar nga ShBA dhe BE është e nevojshme që të arrihet synimi i shteteve të pavarura dhe shoqërive shumë-etnike që bashkëjetojnë në paqe në Ballkanin Perendimor. Qeveria e Kosovës është e përkushtuar për këto parime; por jo Serbia. ShBA dhe BE duhet të përballen me qeverinë gjithnjë e më autoritare të Serbisë dhe me politikën e saj të jashtme destabilizuese. Të shtyrë nga shqetësimet se Beogradi mund të vihet nën ndikimin më të madh të Moskës, ndikuar nga madhësia dhe fuqia krahasuese e Serbisë, dhe nga diplomacia efektive dy- dhe shumëpalëshe e Serbisë, vendet perëndimore i kanë dhënë Serbisë një pozitë të privilegjuar në mesin e vendeve të Ballkanit Perëndimor. Por, në vend të kësaj qasjeje, Shtetet e Bashkuara dhe BE-ja duhet të këmbëngulin që Serbia të plotësojë të njëjtat standarde—përkitazi me korrupsionin, kleptokracinë, demokratizimin, të drejtat e pakicave dhe bashkëjetesën rajonale—që kërkohen nga të gjitha vendet e tjera të Ballkanit Perëndimor.

Serbia po lehtëson ndikimin në rritje të shteteve joliberale në Ballkanin Perëndimor. Rusia dhe Kina në veçanti po përdorin Serbinë si një vegël për të rritur fuqinë dhe ndikimin e tyre dhe për të minuar të arriturat perëndimore në rajon. Një angazhim i ri-përtërirë për konsolidimin e sovranitetit të Kosovës është një mjet i qartë me të cilin partnerët e Kosovës mund të tregojnë përkushtimin e tyre ndaj një partneri demokratik dhe të mbajnë qëndrim parimor kundruall sjelljes joliberale e destabilizuese të Serbisë si dhe të kundërshtojnë lidhjet e saj ushtarake në rritje me Rusinë dhe Kinën.

Kjo duhet të përfshijë jetësimin e qasjes si në vijim.

Për Shtetet e Bashkuara, BE-n, Mbretërinë e Bashkuar, dhe NATO-n:

  • Riangazhoni për në një dialog të ripërtërirë që trajton Kosovën dhe Serbinë si palë të barabarta, duke njohur sovranitetin dhe integritetin territorial të secilës prej tyre. Lehtësuesit e dialogut, ShBA dhe BE, duhet të mbështesin këto parime dhe në mënyrë të qartë t’i refuzojnë ndryshimet e kufijve.
  • Kërkoni llogari nga Kosova dhe Serbia për përmbushjen e zotimeve të ndryshme që janë bërë përgjatë dialogut.
  • Shtoni mbështetjen për pranimin e Kosovës në organizatat ndërkombëtare që janë kyçe për sigurinë e brendshme dhe atë ndërkombëtare: Këshilli i Evropës (KE), Organizata për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë (OSBE), Organizata Botërore e Shëndetit (OBSh), Interpol, dhe UNESCO.
  • Inkurajoni pesë shtetet anëtare të BE-së që nuk e njohin Kosovën (Qipron, Greqinë, Rumaninë, Sllovakinë dhe Spanjën) ta ndryshojnë qëndrimin e tyre ndaj pavarësisë së Kosovës. Në mungesë të njohjes së Kosovës këto shtete të paktën nuk duhet t’i pengojnë aplikimet e Kosovës për anëtarësim në organizata të ndryshme ndërkombëtare.
  • Jetësoni menjëherë liberalizimin e vizave për Kosovën. Franca dhe Holanda duhet të heqin dorë nga kundërshtimi i tyre.
  • Kërkoni nga Serbia që ta ndërpresë fushatën e saj kundër anëtarësimit të Kosovës në organizata ndërkombëtare si dhe fushatën e saj paralele për të bindur shtetet e ndryshme që ta tërheqin njohjen e tyre të pavarësisë së Kosovës.
  • Këmbëngulni që Kosova dhe Serbia të mos ndjekin bashkimin me vendet ose territoret e vendeve fqinje. Bëni të qartë se Kosova dhe Serbia mund të ecin përpara në procesin e anëtarësimit në BE vetëm për sa kohë që ato i jetësojnë vlerat themeltare të BE-së.
  • Fuqizoni bashkëpunimin mes Kosovës dhe NATO-s. Lehtësoni zhvillimin e Forcës së Sigurisë së Kosovës në një ushtri plotësisht operacionale deri në vitin 2027 dhe nxitni bashkëpunim të mëtutjeshëm në stërvitje të përbashkëta ushtarake.
  • Përcaktoni deri në vitin 2027 një rrugë të qartë për anëtarësimin e Kosovës në NATO. Misioni i NATO-s në Kosovë (KFOR) duhet të qëndrojë në vend deri në atë kohë kur arsyet për prezencën e misionit nuk qendrojnë më. Nëse shfaqen kundërshtime të mëdha për anëtarësimin e Kosovës në NATO, Shtetet e Bashkuara, Mbretëria e Bashkuar, dhe vendet e Evropiane të cilat e njohin Kosovën duhet të angazhohen, si alternativë, për të nënshkruar një marrëveshje gjithëpërfshirëse të sigurisë dhe mbrojtjes me Kosovën.

Për Kosovën dhe Serbinë:

  • Vendosni njerëzit përpara territorit. Jepni përparësi çështjeve kryesore që ndikojnë në jetën e njerëzve. Kjo nënkupton trajtimin e temave thelbësore që kanë të bëjnë me drejtësinë tranzicionale—gjegjësisht gjetjen e personave të pagjetur dhe vendosjen e drejtësisë për të mbijetuarit e dhunës seksuale—dhe bashkëpunimin ekonomik dypalësh për të luftuar papunësinë.
  • Pajtohuni për reciprocitetin e të drejtave për komunitetin serb në Kosovë dhe komunitetin shqiptar në Serbi si parim bazë për marrëveshjet e ardhshme që dalin nga dialogu Kosovë –Serbi. Të mbrohen të drejtat pronësore dhe kulturore për të gjithë qytetarët e Kosovës, veçanërisht për pronat e serbëve të Kosovës jashtë Mitrovicës së Veriut dhe zonave përreth, dhe për pronat e shqiptarëve të Kosovës në katër komunat në veri të Kosovës.

Për Kosovën:

  • Sigurohuni që Asociacioni/Bashkësia i/e komunave me shumicë serbe në mënyrë eksplicite të ndërtohet për të mbështetur bashkëpunimin dhe shkëmbimin ndërkomunal, sipas Kushtetutës së Kosovës dhe ligjeve ndërkombëtare dhe atyre të BE-së. Ky Asociacion/Bashkësi i/e komunave nuk duhet të ketë pushtet ekzekutiv përtej fushëveprimit të qeverisë qendrore.
  • Filloni një dialog paralel të brendshëm në mes komuniteteve shumicë dhe atyre pakicë në të gjitha komunat e vendit. Ky dialog duhet të përfshijë bashkësitë fetare dhe duhet t’i adresojë shqetësimet e njerëzve të Kosovës që deri tani janë përjashtuar nga vendimmarrja.
  • WC Consolidating Kosovo’s Sovereignty report 8.3.2021.pdf (wilsoncenter.org)

Gjithe te mirat, 

Drilon S. Gashi
E përgatiti: Behlul Jashari , korrespondent nga Prishtina

E dërguar nga Drilon S. Gashi me këtë shënim: Desha që të ndaj me ju një raport të ri për Kosoven nga Qendra Woodrow Wilson në Washington, D.C., e cila titullohet KONSOLIDIMI I SOVRANITETIT TË KOSOVËS: Pse ka Rëndësi, dhe Çfarë Duhet Bërë Tani. Punimi bën thirrje për riangazhimin e aleatëve të Kosovës për njohjen e plotë nga BE dhe anëtarësimin e Kosovës në NATO.

Raporti është përgatitur nga Qendra Woodrow Wilson, në një proces të lehtësuar nga unë (Drilon S. Gashi) dhe Ryan Scherba, me bashkëautorë Dan Hamilton, Anna Di Lellio, Arben Hajrullahu dhe Aidan Hehir. Raporti është mbështetur nga udhëheqës, ekspertë, dhe akademik amerikanë dhe europiane. Shihni raportin e plotë duke ndjekur këtë lidhje.

Amerika , zëri i fortë i shqipes !

Drini.us
-
0
Amerika , zëri i fortë i shqipes !

Nga: Fahri Xharra, Gjakovë

….për të shpëtuar Shqipërinë prej kthetrave të shovinistëve fqinjë. ” Ne mendojmë, – shkruante Mit-hat Frashëri,- se Republika e madhe amerikane do të kryente një shërbim të jashtëzakonshëm për njerëzimin, duke realizuar këtë mision”.

Marrëveshja Tittoni-Venizellos, 29 korrik 1919, vendosi që Greqia të mbështeste kërkesat e Italisë në Vlorë e Hinderland, dhe, gjithashtu, kërkesën e saj për të qenë protektore e qeverisë myslimane shqiptare. Në këmbim të saj, Italia i jepte Greqisë pjesën jugore të Shqipërisë, ose “Vorio-Epirin”, siç e quanin grekët. Por Italia kërkonte edhe një pjesë të Sazanit, me qira, për 50 vjet, e cila do të konsiderohej e lirë. Në shtypin grek, kjo u konsiderua si një arritje e madhe e politikës greke.

Venizellos u përpoq të bindë konferencën, se nuk duhet të jetë gjuha kriter. Faktin që ushtrohej presion, ndaj shqipfolësve, për të mos dalë në prani të të huajve, Venizellos e shtrembëron duke thënë se, meqenëse kombësia nxirrej nga gjuha (sipas Komisionit të Kufirit), gratë që flisnin vetëm shqip, por që nuk e konsideronin veten shqiptare, fshiheshin në shtëpitë e tyre për t’u shpëtuar pyetjeve të komisionit”. Kështu, ai del plotësisht zbuluar në qëllimin e vet, pasi kur gratë flasin shqip, do të thotë se e gjithë familja flet shqip. Burrat flasin gjuhë të tjera edhe për shkak të kurbetit. Venizellos përpiqet të numërojë edhe shkollat greke, në një kohë që dihet se ato janë hapur me dhunë, nën kujdesin e Perandorisë Osmane dhe Patrikanës së Stambollit. Sipas të dhënave të vitit 1878, në tre sanxhaqet: Vlorë, Berat, Gjirokastër, kishte 80 shkolla turke dhe 163 shkolla greke, por ende asnjë shkollë shqipe.

Shoqëria kulturore e shqiptarëve të Rumanisë, në një letër drejtuar Konferencës së Paqes, nënvizonte: “Në Shqipërinë e Jugut ka vetëm shqiptarë. Edhe gurët flasin shqip në ato vise”.16

Delegati shqiptar, në Konferencën e Paqes në Paris, Dr. Turtulli, deklaroi: “Dihet, botërisht, se në trevat që grekët quajnë “Epiri i Veriut”,– kurse ne e quajmë Shqipëria e Jugut, – nuk ka asnjë grek. Unë jam prej Korçe, ku kam ushtruar mjekësinë. Jam një burrë plak dhe i ndershëm. Unë shpall këtu, në mënyrë të preme, se nuk ka asnjë banor grek, as në qytet dhe as në rrethin e Korçës. Grekët quajnë grekë, ata të fesë ortodokse. Unë jam ortodoks, por nuk jam grek. Bullgarët dhe serbët janë ortodoksë, por nuk janë grekë. Shkollat greke janë, vërtet, shkolla ortodokse shqiptare. Ngjarjet e vitit 1914, të cilat propaganda greke i paraqiti si kryengritje të popullit të Shqipërisë së Jugut për t’u bashkuar me Greqinë, u provokuan dhe u drejtuan nga oficerë grekë. Ata përdorën si mjet andartët e Kretës dhe ushtarët grekë, që nuk kishin hequr as uniformat e tyre”.

Patriotët shqiptarë e shihnin rrezikun fare afër dhe reagonin me aq forcë sa kishin, por prej tyre dihej fakti, që vendimet merreshin nga të mëdhenjtë. Mithat Frashëri, si delegat i shoqërisë Panshqiptare “Vatra”, në SHBA, më 30 tetor 1919, ka deklaruar: “Ata që mbajnë në duar fatet e popujve dhe që në këtë çast kanë zënë vend në Konferencën e Paqes në Paris, duhet të binden, se kurrë paqja dhe qetësia nuk mund të vendosen në Ballkan, në rast se nuk do të pranohen kërkesat e shqiptarëve”.

Në memorien drejtuar Presidentit amerikan Willson, ku i shpjegon përpjekjet e disa Fuqive të Mëdha për copëtimin e Shqipërisë, në vijueshmëri, sidomos në vitet 1878, 1913 dhe sërish më 1919, i kërkon ndihmë, si një fuqi jo e interesuar në Ballkan, për të shpëtuar Shqipërinë prej kthetrave të shovinistëve fqinjë. Ne mendojmë, – shkruan ai,- se Republika e madhe amerikane do të kryente një shërbim të jashtëzakonshëm për njerëzimin, duke realizuar këtë mision”. ( sipas Shqipe, horizonti yt! )

Dhe Amerika e bëri !

Njëzet e pesë vjet më parë Agim Qerkini e nisi meshtarinë në meshën e tij të parë, në Stubëll të Vitisë

Drini.us
-
0
Njëzet e pesë vjet më parë Agim Qerkini e nisi meshtarinë në meshën e tij të parë, në Stubëll të Vitisë

Nga: Lekë Mrijaj, Klinë

Meshtarët e Kishës katolike një nga një janë pjesëtarët kryesor e bashkëpunëtorët më të ngushtë të urdhërit të Zotit e Birit të Tij (Shëlbues e themelues i Kishës së Tij) si dhe urdhërit ipeshkvor pa të cilët as Kisha Apostolike e Jezusit në asnjë mënyrë nuk mund të ekzistonte. Është i madh numri i atyre meshtarëve të kishës katolike shqiptare që gjithçka në jetën e tyre kanë sakrifikuar në mbrojtje të Kishës, pra janë ata qe asnjëherë nuk kanë kursyer asgjë nga vetja e tyre për t`i shërbyer me përkushtim Kishës, grigjës, kombit dhe kulturës në përgjithësi.
Pikërisht historia jonë, që nga fillet e saja dhe deri me sot, veq shekullarëve, numëron shumë emra meshtarësh të cilët kanë lënë gjurmë nderi dhe krenarie, në mbrojtje të dinjitetit, fesë dhe kulturës sonë mbarëshqiptare.


Kjo do të thotë (flas nga këndvështrimi im) se në aureolën e pasur të meshtarëve që i kemi ne apo si sivellezër i tyre shpirtëror radhitet edhe dom Agim Qerkini, meshtar i ynë i famullisë ” Zoja e Këshillit të Mirë” në Klinë, i cili më konkretisht të them se mund të cilësohet si njëri nga figurat me një taban e dinjitet të lartë meshtarak, i cili për njëzet e pesë vjet radhazi i ka dhënë dhe e po i jep vijueshmërisht Kishës (së ndërtuar nga Jezusi), katekizmit dhe kulturës sonë mbarëshqiptare, e qe radhitet përkrah figurave me vlera dinjitoze, shpirtërore, kulturologjike të njohura për Dioçezën tonë Prizren-Prishtinë.
Me pranimin e Urdhrit të Shenjtë të Meshtarisë, Dom Agim Qerkini, sot njëzet e pesë vjetë (apo me 3 gusht të vitit 1996) nga duart dhe bekimi i “Bariut të Mirë” imz. Mark Sopit, Ipeshkëv i atëhershëm i Kosovës, i’u dha bekimi për meshtar në Kishën e “Shën Jozefit” në Stubëll, njëkohësisht ashtu sipas traditës së Kishës, ditën e parë të udhëtimit të tij meshtarak e nisi në vendlindje-Stubëll, duke u përkulur para prindërve, prej të cilëve e kërkon bekimin e tyre për të shtegëtuar e përhapur Besimin, Shpresën e Dashurinë në Misionin e tij të Shenjtë, që ky meshtar i deshmuar i denjë edhe e nisi shtegëtimin e jetës së re profetike meshtarake :”Ku Shëlbuesi botës mbarë bëhet një në të e me të, duke i kërkuar gjithë vetveten e Tij për të tjerët”.
Ndërsa një ditë më vonë apo me datën 4 gusht, dom Agimi, kremtoi meshën e parë në vendlindjen e tij, në famullinë e Stubllës, i cili vërtetë është ndjerë në mes emocioneve dhe gëzimit duke bashkëcelebruar meshët me vëllezërit meshtarë të Kishës katolike, njëkohësisht për të ushtruar detyrën tamam me përvujtëri dhe përshpirtëri, duke i bashkuar besimtarët në një familje të vetme, për t’i drejtuar kah Hyji At’ nëpërmjet Jezu Krishtit në Shpirtin Shenjtë.


Kush është dom Agim Qerkini: U lind me 11 nëntor 1971 në Stubëll të Epërme nga prindërit: Pashk Qerkini dhe Monika I. Munishi i cili mësimet e para të fillores i përfundoi në vendlindje ndërsa të mesmen apo dy vitet e para në Seminarin klasik në Shkup, ndërsa dy të tjerat në Seminarin klasik “Paulinum” në Suboticë. Studimet filozofike e teologjike i kreu në Zagreb me 15 korrik 1996 i cili u shugurua xhakon me 25 shkurt 1996 nga Nunci Apostolik në Kroaci, Shkëlqesia e Tij, mons. Giuilio Einaudi ndërsa për meshtar shugurohët në Stubëll gjashtë muaj më vonë apo me 3 gusht 1996, nga imz. Mark Sopi, ipeshkëv i ipeshkvisë së Kosovës i cili edhe menjëherë e nisi jetën pastorale dhe për katër vite me radhë veproi si kapelën apo vikar ndihmës famullitar (i don Franë Sopit) në Kishën ” Zoja e Këshillit të Mirë” në Klinë. Nē vitin 2000 i mundësohet të vazhdoj Fakultetin Teologjik në Lugano të Zvicrës, ku më 15 tetor 2003 mbrojti temën e masterit me titull: “Kisha ndër Shqiptarë dhe reformat liturgjike pas konçilit të dytë të Vatikanit. Pas përfundimit të masterit emërohet rektor në Seminarin “Imzot Lazër Mjeda” në Prizren e më vonë si misionar në “Misioni Katolik Shqiptar ” në Luzern të Zvicrës e që aktualisht nga tetori i vitit të kaluar-2018 kryen detyrën e famullitarit “Zoja e Këshillit të Mirë” në Klinë.
Dom Agimi, është botues kryesor i librit monografik “Misioni Katolik Shqiptar -Katholische Albaner Mission Luzern”. Libër qe përmban në vete materiale të përvjetorëve të ndryshëm të Misionit Katolik Shqiptar në Luzern, të shënuara në secilën periudhë me Akademi rasti, ngjarje që kanë ndodhur në ato kohë sa ishte në misionin e tij në Luzern të Zvicres. Ai, ka të shkruara edhe shumë e shumë analiza koncize të rrafshit kishtar shpirtëror e teologjik si dhe tē natyrave të tjera letrare e historike.


Nuk mburret e as nuk flet asnjëherë në vetën e parë, as për veprimtarinë e tij. Është një meshtar modest dhe i heshtur, ashtu modest e në heshtje mediton dhe interpreton shëmbëlltyrat e Fjalën e Krishtit përmes Ungjijve të Jezusit si në meshë e takime të tjera të katekizmit me shekullarët e njerëzit të komuniteteve tjera. Pikërisht në heshtje e i palodhur ai punon për Lumninë e Madhërinë e Zotit e Birit të Tij, duke i lënë gjurmë Kishës për t’u ndjekur nga besimtarët, figurën e tij prej një Meshtari të mirë e të vërtetë, të Jezu Krishtit.
I dashtuni dom Agim, lus Zotin qe t’i ngjani sa me shume Jezu Krishtit dhe t’i shërbeni me dinjitet e besnikeri Urdhërit të Shënjt të meshtarisë. Gëzuar përvjetori i njëzet e pestë i meshtarisë!

Sulltan Mehmeti – Fatihu me thirrjet e kalifatit islamik ‘vdekje shqiptarëve’ dhe ‘allahu akbar,’ sulmon Shkodrën në vitin 1478

Drini.us
-
0
Sulltan Mehmeti – Fatihu me thirrjet e kalifatit islamik ‘vdekje shqiptarëve’ dhe ‘allahu akbar,’ sulmon Shkodrën në vitin 1478

Klajd Kapinova, New York

“Me urdhër të padishahut, u vra pa mëshirë, cilido që u zu gjallë, vendi u plaçkit tmerrësisht, gratë dhe fëmijët u morën robër. Shqiptarët preferonin më mirë vdekjen, se sa të binin në duart e turqve. Disa ilirianë, duke parë se ndiqeshin nga turqit dhe pasi nuk gjetën asnjë vend për t’u strehuar, u hodhën poshtë nga shkëmbinjtë, në hapësirën e përrejve dhe u vranë.” – Qemal Pashë-Zade, kronikan

Pasi e bëri Shkodrën rrafsh me tokë, u ngrit xhamia në emrin e Sulltan Mehmet Fatihut, sulltanit që i ka bërë një varg gjenocidesh në trojet shqiptare.

Xhamia e Madhe “Sulltan Mehmet Fatih” në Prishtinë

Në trojet e Arbërit respektohen ekzekutorët otomanë

Është e habitshme dhe absurde të shikosh në ditë tona të rinj injorantë që kanë idetë dhe praktikën e ”nacionalizmit” vulgar apo folklorik me shprehje euforike, sipas sezoneve konjukturale politike të liderëve shqipfolës.
Ata irrititohen në mënyrë primitive dhe përdorin rutinë dy standarte, sa herë që dikush u thotë të vertëtën në sy. Dy pushtuesit më të gjatë, që kanë shkelur dhe mbajtur në koloni trevat e Dardaninë së lashtë, si Perandoria Kalifatiste Islame Otomane dhe Mbretëria Serbe, shikohen gjithnjë të shkëputura nga njera-tjetra, sipas preferencës fetare që kanë shqiptarët në Kosovë.
Kështu grupi i rrjetit social të Kryeministrit të ri të Kosovës Albin Kurti me prirje më shumë fetare se sa atdhetare: “Mbështetësit e Albin Kurtit” dhe “Gazeta Kosova 2008”, kanë botuar një foto në Facebook, me deçidurën: “A duhet të rrënohet kisha serbe në tokën e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës: Po ose Jo”.
Ok deri këtu! Është e natyrshme dhe demokratike në një shtet funksional, sikurse është Republika e Kosovës ku çdo objekt ndërtimi, duke filluar nga shtëpitë privatë dhe deri tek objektet e kultit si kishat dhe xhamitë, të cilat kanë shkelur ligjet e shtetit, si ndertime pa leje duhet të prishen menjëherë.
Po a respektohen ligjet demokratike në shtetin e Kosovës!? Jo dhe vetëm Jo. Edhe kur nuk ishte shtet, por Krahinë Autonime, kosovarët nuk kanë kërkuar asnjëherë që të heqin nga toka e tyre objektet e pushtuesve shumë shekullorë otoman.
Nëse ata do të dëshironin të bënim një veprim të tillë, unë mendoj se Qeveria e Jugosllavisë asokohe do t’i kishte ndihmuar, për të hequr objektet e ndërtuar ndër shekuj pa leje nga Perandoria Kalifatiste Islame Otomane (P.K.I.O.), duke i zëvendësuar ata me objektet e dikurshme kishtare shqiptare, të cilat dikur u shkatëerruan nga Perandoria në fjalë, ku turqit ndërtuan me dhune veprat e kultit të tyre islam.
Është për të ardhur keq, se në Kosovë nuk zbatohen ligjet për të gjithë subjektet fetare njësoj. Dhe pse!? Ata thonë se kisha serbe në oborrin e Univesitetit të Prishtinës është ndërtuar pa leje, gjatë kohës që Kosova ishte koloni e Serbisë.
Kjo është e vërtetë. Mos të harrojmë se kjo kishë është ndërtuar nga punëtorët kosovarë, që banonin në Prishtinë, të cilët asokohe janë paguar për të bërë një punë të tillë. Ky është një fakt historik, që e dijnë shumë mirë kosovarët.
“Kur shaj Turqinë me akuzojnë se paguhem nga greku, kur shaj Greqinë thonë që paguhem nga turqit, Kur shaj grekët dhe turqit më thonë punoj për CIA. Kur hesht, thonë qe u shit te të dy shtetet.
Turqit, turq mbeten; të rinj a të vjetër, ata janë, siç thotë shprehja latine popullore eiusdem farinœ (të të njëjtit brum).
Turqit na mohojnë edhe ato cilësi që vëzhguesit e huaj i pranojnë njëzëri… Turqit na mundën, por pa arritur të na mposhtin, edhe pasi na imponuan Muhametin e tyre.“ – Faik (Domenik) Konica, Albania 121, nr. 12, 1909.

Shqipëria pjesë e Kalifatit islam otoman

“Asimilimi i turqve në Gjermani është krim, ndërsa asimilimi i shqiptarëve në Turqi është sevap!!!” – Rexhep Taip Erdogan, President I Turqisë

Në Turqi laikët, republikanët dhe ataturkët e quajnë Erdoganin diktator dhe kopje e Hitlerit. Kalifati është i lidhur ngushtë me një periudhën e 17 dinastive kriminale të sulltanëve islam otomanë, njëkohësisht ishte dhe autoriteti shpirtëror i të gjithë muslimanëve anëkënd botës.
Në shekullin XIV, otomanët rikthyen konceptin e vjetër të kalifatit, duke deklaruar se sulltani dhe kalifi ishin një.
Ajo mbeti e tillë, e pandryshuar deri në vitin 1924, vit në të cilin Mustafa Kemal Ataturku, modernizuesi i madh, e shfuqizoi dhe ajo i përkiste të kaluarës. Ataturku me origjinë shqiptare, këmbëngulte se turqit duhet të ndërtonin një Turqi të re dhe nuk duhet të pretendonin një perandori të dobët, të përkohshme ose shpirtërore.
Kalifati po shfaqet në Turqi. Të bindur se historia nuk ka asnjë rëndësi, liderët e vetëmashtruar perëndimorë refuzojnë të njohin vizionin e Presidentit Recep Tayyip Erdogan për Turqinë e tij.
Ai ëndërron jo vetëm lavdinë neo-otomane, por dhe një Kalifat të Rilindur dhe të udhëhequr nga një turk. Në thelb, të dy sulltani dhe kalifi do të kthehen në një fron turk.
Një nga nismat cinike të përpjekjeve për t’u bërë sulltan dhe kalif, ishte dhe artikulimi i mundësisë për rithkimin e dënimit me vdekje për tradhëti, në mënyrë që të eleminojë kundërshtarët kryesorë të përhershme dhe të frikësojë ata që mund të mbijetojnë.
Por, urdhëri i ekzekutimit të vërtetë është lëshuar: Erdogan vrau Turqinë laike të Ataturkut, ëndrrën që një komb mysliman mund të kishte vendin e tij në rreshtin e parë të qytetërimit, shkruan Ralph Peters gazetar i New York Post dhe analist strategjik i kanalit televiziv amerikan Fox News.

Të gjithë xhamitë otomane janë PA LEJE

Duke iu shfletuar faqet e errta të historisë së Kosovës, gjatë kohës së sundimit të egër në formë Genocidi të P.K.I.O., shohim se qindra dhe mijëra xhami dhe objekte otomane janë ndërtuar me dhunë, forcë dhe gjak në Dardani nga pushtuesit turq, të cilët më barbaritë e tyre asokohe ishin më mizorët që kanë shkelur në mënyrë brutale trevat e Arbërisë dhe Dardanisë askohe.
Në ditët tona del në pah një shqetësim i drejtë i komunitetit musliman në Kosovë që kërkon dhe këmbëngulë të hiqet kisha ortodokse. Por nga ana e tjetër nuk thuhet asnjë fjalë apo mendim ose sugjerim se si duhet vepruar sot me qindra dhe mijëra objekte kulti xhami islame, që fatkeqsisht janë ndërtuar nga otomanët radikal islamik, përmes dhunës së shpatave të kalifatit shumë shekullor, ndaj popullsisë etnike shqiptare të krishterë, gjë e cila për hir të së vërtetës filloi si hakmarrje mbas ngordhjes në çadrën e tij oborrtare të sulltan Muratit I (1326-1389), vrarë heroikisht në Fushë Kosovë nga shpata (kama, një shpatë e shkurtër në formën e thikës) e heroit kombëtar Millosh Kopiliqi.
Në vitin 1389, sulltan Murati I, përfitoi nga trazirat në Bizant dhe u nis për për të pushtuar me ekspedita të kalifatit islam Kosovën e krishterë. Synimi i tij ishte marrja me dhunë e gjak e Kosovës, dhe për të mbledhur sipas planit të tij politik bizantinët në një territor më të ngushtë. Kështu sulltan Murati I mblodhi jeniçerë dhe spahinj, për t’u nisur në betejën e radhës të shkatërrimit të Dardanisë. Kur mbërriti, filloi të bëj një kasaphanë të vërtetë ndaj vende të krishtera.
Sipas burimeve historike dhe dëshmive të autorëve turq sot (otomanolog), trupat e zgjedhur të jeniçerëve ishin krijuar me porosi të perandorit apo sulltanit otoman. Fatkeqsisht, ata pothuajse të gjithë ishin me origjinë arnaute, pra, ish djem fëmijë të marrur peng nga prindër shqiptarë, në kohën e plaçkitjes, shkatërrimeve, djegieve, vrasjes së prindërve të tyre në mënyrë barbare në vendet e krishtera, të cilët më vonë janë rritur dhe stërvitur në shkollat dhe akademitë e ushtarake të kohës otomane…
Sipas otomanologëve të sotshëm ata krahasohen me trupat speciale naziste SSS, të kohës së Luftës së Dytë Botërore, që ishin krijuar me porosi direkte nga Adolf Hitleri dhe në ditët tona gjithashtu ata krahasohen deri diku me ISIS, për modelin e krimeve çnjerëzore barbare dhe vrasjeve kolektive që kanë bërë ndaj fëmijëve, grave dhe pleqve të të krishterë, të mbetur vetëm pa mbrojtje në shtëpitë e tyre në Iraq dhe Siri…
Nga nëna historia këmi mësuar se xhamitë islame otomane, u ndërtuan mbi kishat katolike kudo në Arbëri…
Kushdo natyrshëm mund të bëj pyetjen logjike, se me cilin ligj të Kosovës u ndërtua tyrbja kushtuar sulltan Muratit I?! A mund të na tregoni një ligj apo dekret të rregullt (leje) të ndërtimit të saj me dëshirën e popullsisë vendase!?
Pra xhamia e pushtuesit shumë shekullor është e ”rregullt” dhe qeveritë kosovare deri më sot e mbrojnë me para dhe ligje të rëndsisë së veçante si monument kulturor i Kosovës. Sulltan Mahmuti II vrau 1000 feudalë të krishterë toskë.

Servilizimi apo bythlëpirja për disa aspra një traditë otomane

Shqiptarët ndër shekuj janë shfaqur si një popull i çuditshëm e i veçantë në të gjithë botën, sepse quajnë vëlla gjaku pushtuesin dhe arkitetët e gjenocideve të tij të përmasave bliblike, pasojat e së cilës ndihen edhe sot.
Disa shqiptarë dhe pseudohistorianët komunistë turqeli, me apo pa vetëdije nxisin armiqsi me serbët, grekët dhe maqedonasit vetëm pse janë të krishterë dhe lavderojnë deri ne histerizëm otomanët, gjelatët e tyre dje dhe neo-otomanët sot të erdoganizmit islamik politik.
I duam apo jo kojshit tanë ata së bashku dhe veç e veç, asnjëherë nuk i kanë dhe quajnë vëllezër otomanët dje dhe turqit sot, sepse edhe ato kanë qenë për shumë shekuj të pushtuar nga i njejti armik, otomanët…


Shqiptarët po bëjnë diferencime mdisi pushtuesve, duke i parë ata sipas përkatësisë fetare që kanë ata. Atëherë natyrshëm lind pytja: Pse nuk nuk flitet dhe shkruhet nga grupet e sipërcituar me gjuhën e rrënimit për qindra dhe mijëra xhami islame otomane, pikërisht deri në themel, sepse aty ndodhet i njome gjaku i patharë i të parëve shqiptarë, të cilat tregojnë se ata ishin objekte dhe monumente etnike kishtare shqiptare!?
Me këtë logjikë, në ndihmë na vjen nëna histori, e cila na kujton se qindra dhe mijëra xhami janë ndërtuar në truallin arbëror pa lejen e popullit shqiptar. Kështu duhet të fillohet që të rrënohen apo të riatdhesohen në Turqi tyrbja – xhami, që otomanët ardhacak ia kushtuan kryeprijësit të tyre barbar sulltan Muratit I, e me radhë sulltan Fatih-ut kriminel, që në shqip do të thotë Pushtuesi, sulltan Sulejmanit, sultan Mehmetit etj., mbi të cilët rëndojnë genocidet e krijuara nga ata në gjithë Ballkanin, Lindjen e Mesme dhe Afrikën e Veriut, ku kishte shtrirë tentakulat e veta kancerogjene P.K.I.O.
Nga kronikat e kohës, thuhet se sulltan Mehmet Fetihu, ka djeg me jeniçerët arnautë dy herë keshtjellën Rozafat dhe kishën e vjetër katolike shqiptare të shën Shtjefinit protomartir, e kthyer me dhunë në xhami për ushtarët e garnizoneve turke…
Ata kanë qenë njësoj sikurse kolonizatorët serbë. Mjerimin tonë ndër shekuj e shtuan edhe vetë shqiptarët ose më saktë 39 vezirët me origjinë shqiptare deri më 28 nëntor 1912… dhe qindra ish deputetët arnautë, si: vëllezërit Frashëri Ismail Bej Qemali etj., që kanë votuar rregullisht me kartonin lart gjithë jetën si ligjvenës osmanë, ligje e fermane islame skllavëruese kundër të parëve tanë shqiptarë të krishterë.


Nga ana e tjetër, nuk duhet të harrojmë asnjëherë, se Parlamenti Otoman quhej Kalifat (Caliphate), që vazhdimisht aprovonte nisjen nga territori otoman të qindra dhe mijëra ekspeditave ushtarake fetare islame ndëshkimore, kundër Arbërisë, të kthyer me ndihmën e mercenarëve deputetë me emra gjysmë arnautë në lagje të vjetër të Turqisë…
Perandoria e madhe në fjalë, është mbajtur gjallë dhe e fortë nga arnautët, sikurse thonë edhe sot otomanologët bashkëkohorë turq. Nëse i hiqet P.K.I.O. emrat e kontribuesve shumë shekullor arnautë, kjo Perandori del lakuriq, pa gjethe fiku, sepse ka një “histori” boshe turke etnike të “ndërtuar” me numëra zero.
Presidenti diktator Taip Erdogan e di ketë fakt të pakundërshtueshëm historik, sepse ai ka sot si keshilltarë politikë disa ekspertë otomanologë turq, të akademisë së “shkencave”, që kanë hartuar projektin e madhe të Neo-otomanizimit në kufijtë e dikurshme të Kalifatit Islam Otoman…
Rexhep Taip Erdogan deklaroi botërisht, se: “Pushtim do të thotë Meka, pushtim do të thotë Sulltan Saladin, do të thotë që të valëvitet flamuri i islamit në Jeruzalem, pushtim do të thote ruajtja e trashëgimisë së sultan Fatih Mehmetit, Pushtim do të thotë rimekembeja e Turqise. Ju jeni gjenerata, që do të pushtoj Damaskun dhe Jeruzalemin.” (Me 30 maj 2015, “Perkujtimi i 562-vjetorit të Pushtimit të Konstantinopojes” (Gazeta gjermane “Die Welt”)

Ngjashmëria midis P.K.I.O. dhe ISIS

Po të shikoni me kujdes simbolet që ata kanë bërë si pjesë e jetës në Turqi janë po ata që kanë përdorur otomanët në kohën e lulëzimit të tyre si perandori. Shpesh shumë grupe “artistike” propagandistike ushtarake neo-otomane shkojnë në trojet shqiptare, si: Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, për të promovuar rishpërlarjen e trurit me përkujtimin e kohës e “lavdishme” të turpshme të tyre.

Paradë panislamike me iftar në Kamenicë të Kosovës …

Në Tiranë, Prishtinë, Prizren, Ferizaj, Shkodër, Shkup, neo-otmanët kanë bërë parade dhe kërcyer valle me daulle dhe tringëllime shpatash si dikur të parët e tyre kriminelë ushtarakë jeniçerë, duke u duatrokitur me dashuri dhe buzëqeshur me lot gëzimi nga popullsia “vendase” muslimane “shqiptare” ish ardhacake, për të cilin do të flasim më poshtë…
Fatkeqsisht, ata janë pritur nga kryetarët e Bashkive të këtyre qyteteve me bazë etnike “shqiptare”, ku ata zyrtarisht kanë vendosur shiritin e flamurit kombëtar shqiptar, për t’i thënë me servilizem atyre Mirëseadhjen përmes formës së re të ripushtimit…!!! (Shiko video ne youtube dhe fotot në rrjetet sociale).
Cili është ndryshimi midis organizatës terroriste ISIS dhe P.K.I.O.? Në fillim duhet thënë se ata kanë të përbashkët Kalifatin dhe Sheriatin si ideologji e pastër fetare islame dhe mbështetën në librin e përbashkët fetarë të tyre.


Nga ana e tjetër, shikoni me kujdes stemat e flamurit e cila jo rastësisht është e njëjtë. Për më tepër, hiroglifet apo germat arabe, janë të njëjtë në formë dhe përmbajtje. Nga analiza e detajeve të tyre, del se i vetmi ndryshim ëshë tek sfondi i ngjyrës së flamurit.
Kështu organizata e zezë ISIS e ka ngjyrën e flamurit të zi, me shkrime të Kalifatit me ngjyrë të bardhë, kurse otomanët brenda stemës perandorake, kanë shkronja të bardha me sfond të flamurit dhe stemës me ngjyrë të gjelbërt, njësoj sikurse Emiratet e Bashkuara Arabe.
Fatkeqsisht sot shumë objekte kulti të fesë islame në trojet etnike shqiptare, kanë të pikturuara në fasadat e jashtme stemën makabre të P.K.I.O. (shih foton e xhamisë së Parrucës në qytetit e Shkodrës)
Në disa xhami, që kanë ndërtuar komuniteti musliman shqiptaro amerikanë në New York dhe Detroit (MI), nuk ka piktura të tilla otomane në fasadat e tyre.

Duam babën

Nuk kemi ndër mend të humbim kohë të shkruajmë për turpet apo bëmat idiote të Haxhi Qamilit e një shekulli më parë, por për pasardhësit e tij, që janë shtuar tani në vitin 2021, në shumë qytete dhe katunde të trojeve formalisht shqipfolëse.
Shqipëria, Kosova dhe shqiptarët e Maqedonisë së Veriut, janë vende të botës së çudirave dhe të papritura, me supriza për adhurimin e madh deri në marrëzi, që kanë për për otomanët dhe baba dovletin e Turqisë. Një stadium futbolli për “shqiptarët” në Maqedoninën e Veriut, fatkeqsisht ka marrë emrin e diktatorit radikal islamik Rexhep Taip Erdoganit.


I njëjti flamur që cituam më lart, po perdoret gjerësisht si symbol identiteti fetar nga muslimanët edhe në ditët tona, në ceremonitë mortore, që pjesëtarët e familjeve intelektuale ose jo i publikojnë edhe në rrjetet sociale…
Në qytetin “e djepit të kulturës” (n’thojza) Shkodër, një aktori i famshëm i besimit musliman, kur nderroi jetë arkivoli i tij nga shtëpia deri në banesën e fundit u mbulua me flamurin islam jeshil arab, sipas amanetit… Ky veprim rutinë qarkulloi si zakonisht dhe bëri xhiron kudo në rrjetet sociale dhe YouTube.
Para Luftës së Kosovës, në burgjet shqiptare, të administruar fatkeqsisht për 100 vjet nga serbët, kishte vetëm gardianë shqiptarë, kurse në burgjet turke të kohës së P.K.I.O. kishte vetëm gardianë turq safi, që nuk lanë asnjë shqiptare gjallë të dalë nga burgu…
Gjatë kohës së bashkëjetesës me kolonët serbë në Kosovë, kishte më shumë debatikas apo antarë të Partisë Komuniste të Jugoslavisë, se në republikat e tjera asokohe, ku shumë zyrtarë komunistë kosovarë ishin të martuar me vajza shkina, pra serbe.
Pse objektet e pushtuesve barbarë turq në Kosovë, janë shpallur monumente kulture, ndërsa heroi popullor Millosh Kopiliqi nuk ka varr, monument historie, kulture, libra, bust, shtatore apo të përjetohet me vepra dhe sakrifica e tij patriotike me emër dhe mbiemer në ndonjë shkollë, rrugë universitet?!
Pse Millosh Kopiliqi nuk është shpallur me LIGJ apo DEKRET të veçantë nga Kuvendi i Kosovës si Hero Kombëtar nga asnjë Qeveri, Akademia e “Shkencave”, Insituti Albanologjik në Prishtinë, “albanologët”, “profesorët” dhe “akademikët”, partite politike, organizatat kulturore dhe “nacionaliste” nga presidentët e Kosovës, sikurse Heroi Kombëtar Mbarëshqiptar Gjergj Kastrioti ne Shqipëri!?
Me sa dimë ne, Ai dhe vetëm Ai, duke pasur një zemër trimi si luani, vrau në çadrën e tij sulltan Muratin I. Pushtuesi mizor, fatkeqsisht e ka varrin jo në vendlindjen e tij në Turqi por në Prishtinë, e cila nuk është atdheu i tij.
Turpi tjetër është se kryeimami turqeli Naim Ternava e quan sulltan Muratin I hero, pse ka vrarë me Genocide dhe nënshtrue me force dhe ligje shqiptarët etnikë të krishterë për 600 vjet!!!


Dhe nuk mjaftohen me kaq. Kryemyftiu i gjithë muslimanëve dhe hoxhallarëve të Kosovës Tërnava, fyen historinë dhe shqiptarët etnik, duke treguar hapur se ne nuk jemi shqiptarë, mbasi në damarët tanë është futur thellë ndër shekuj gjaku i kalifatit turk: “Turqit dhe shqiptarët i kanë familjet dhe gjakun e përzier me njëri-tjetrin. Ky vend flet për historinë tonë dhe ky vend flet se ne si dy popuj kemi familje të përziera dhe gjakun e përzier tash e 622 vjet dhe falë Sulltan Muratit ne sot jemi besimtarë myslimanë me shumicë”. (2013, Kosova Haber)

Kryemyftiu Ternava, herë pas herë ripërdhos me ndërgjegje shqiptarët e krishterë dhe ateistët autoktonë, të cilët asnjëherë nuk pajtohen me deklaratat kundërshqiptare: “Dhe kurrë mos thoni për ata të cilët vdesin në rrugën e Zotit (islamit) se ata janë të vdekur. Jo! Jo, ata janë të gjallë dhe në vazhdimësi të furnizuar me begati të madhit Zot. Është obligim për ta kujtuar Sulltan Muratin, i cili kontribuoi në çlirimin e popullit shqiptar nga okupatori sllav, që kishte zaptuar trevat shqiptare duke zbritur nga malet e Rusisë me qëllim që shqiptarët t’i asimilojnë plotësisht duke i zhdukur. Me ardhjen e sulltan Muratit I, zullumqari i quajturi car Lazar u fshi nga faqja e dheut. Për 500 vjet të tjera “shqiptarët dhe turqit bashkëjetuan dhe bashkëqeverisën këto troje”. (Prishtinë, 15 Qershor 2015)


Mëndoj, se më mirë le t’i përgigjet turqeliut Ternava patrioti shqiptar, eruditi mendjendritur Konica, kur ndër të tjera shkruan: “Zgjidhja ideale do të ishte për shqiptarët të zhduknin njëherë e mirë ndikimet orientale, duke shkëputur çdo lidhje, fetare islame, morale apo letrare me turqit. Mirëpo, gjë e bukur të ndodhte kjo në çast. Zgjidhja do ishte e realizueshme po qe se stërgjyshërit tanë do ta kishin përgatitur me kohë për ne; atëherë neve do të na duhet ta përgatisim këtë zgjidhje për nipat tanë të ardhshëm.” – Faik (Domenik) Konica, Albania 2, 1907.
Pse nuk shqiptarizohen xhamitë në Kosova, duke u de-otomanizuar me emra hoxhallarësh shqiptarë si p.sh. mulla Idrizi i Gjilanit e ndonjë tjetër nëse ka, qe ishte kundra Perandorisë në fjalë.


Pse shumë shqiptarë në Kosovë, fatkeqsisht kanë emra Osman, Murat, Fetih, Sulejman etj., që janë emra perandoresh më mizorë që kanë rrënuar trojet e Arbërit pasoja e së cilës ndihen edhe në ditët tona!?
Pse 100,000 kosovarët në vitin 1911 dolën masivisht me flamuj dhe panderola në duar, me lule dhe zbukirime të tjera të gjithë pleq dhe të rinj, gra dhe vajza të mbuluara më ferexhe në Ditën e Premte, në kryeqytetin e vendit në Prishtine për të pritur sulltanin Mehmed V kriminelin parandorak, një ndër sulltanët më mizorë barbarë otomanë kryexhelati i të krishterë etnik shqiptarë!?
Pse shumë njerëz e përjetojnë atë me emrin e tij edhe sot? Pse presidentja e Kosovo ka mbiemrin Osmani dhe jo Dardania apo dicka tjetër….

Të rikthehen tyrbja e sulltan Murati I në Turqi

Ai nuk është hero shqiptar. Ai ishte parandori kriminel, që erdhi për të shkatërruar Kosovën dhe barbarizuar popullsinë e krishterë dardane.
Mjafton vetëm këto argumente, që ai të shporret ose riatdhesohet në vendin e tij.
Pse xhamitë dhe objektet e tjera të ndërtuar nga pushtuesi barbarë turk tesh 700 vjet nuk hiqen dhe për kishën serbe po bëhet një zhurmë që zbulon edhe një padrejtësi shumëshekulore që është bërë tek ju atje në trojet shqiptare për të cilat ju keni heshtur me qëllim?! Sa xhami keni ndërtuar ju për hoxhallarët kosovarë atdhetarë dhe antiosmanë!? Sa xhami keni ndërtuar ju për patriotin e madh mullah Idrizin e Gjilanit!? 000000. Pra zero…. Pse në Shkodër apo Tiranë asnjë xhami “shqiptare” nuk i është kushtuar ish të burgosurit politik Hafiz Sabri Koci ish Kryetarit të Parë të Kryemyftinisë së Republikës së Shqipërisë mbas vetërrëzimit të komunizmit!?
Nëse kisha ortodokse serbe në Prishtinë, sipas jush duhet prishur shpejt nga zyrtarët e administës së kryeministrit pro turk Albin Kurtit, atëherë edhe mijëra xhami turke të bëra PA LEJE nga otomanët duhen të kenë sa ma shpejt fatin e kishës në fjalë.
Për të ndërtuar xhamitë otomane, turqit vranë masivisht, prenë kokat në mënyrë kolektive, persekutuan me dhunë, gjak, terror, marrje peng të fëmijëve arbëror dhe dërguar në sarajet otomane të sulltanëve dhe konvertim fatkeq fetarë islam miliona të krishterë etnikë shqiptarë.
Pra, asnjë xhami otomane asokohe nuk është ndërtua me leje. Na tregoni këtu ose jepjani lejet kryeministrit tuaj. Nëse s’ka leje edhe ata duhen prishur.
Për të ndërtuar kishën orthodokse aty ku është askohe në Prishtinë nuk është vrarë asnjë banor kosovarë, kurse për të ndërtuar xhamitë otomane islame mbi themelet e kishave katolike dhe orthodokse shqiptare kudo në trojet e Arbërisë u bënë disa genocide dhe u vranë vëllezërit e tuaj të krishterë, që ishin puro dardan…
Se fundi: Nacionalizmi i rrugëve dhe rrjeteve sociale me aksione leniniste partizane në Kosovë është fallco,e ngjyra dhe ide osmane dhe me dy standarte për dy pushtuesit apo kolonizatoret serbë dhe turqit!?

Si i masakroi sulltan Mehmet Fatihu (Pushtuesi) mijëra gra e fëmijë shqiptarë kristian

Kjo që po tregojmë sa vijon është një histori e trishtë, shkruar nga historiani otoman kohës së sulltan Mehmetit II. Këtë histori e ka shkruar Tursun Beu, historiani i sulltan Mehmetit II, që ishte pranishëm, gjatë pushtimit të Arbërisë. Lexoni pak se cili ishte Mehmet Fatihu për shqiptarët, xhamia e të cilit ndodhet në mes të Prishtinës!!!
Kronikani Qemal Pashë-Zade shkruan se: “Me urdhër të padishahut u vra pa mëshirë, cilido që u zu gjallë, vendi u plaçkit tmerrësisht, gratë dhe fëmijët u morën robër.” Kronisti bizantin i kalifatit sulltan Fatihut, Kritobuli nga Imbrosi, që e vëzhgoi së afërmi këtë luftë, thotë se “shqiptaret preferonin më mirë vdekjen se sa të binin në duart e turqve.” “Disa ilirianë” shkruan Kritobuli, “duke parë se ndiqeshin nga turqit dhe pasi nuk gjetën asnjë vend për t’u strehuar, u hodhën poshtë që nga shkëmbinjtë, në hapësirën e përrejve dhe u vranë.”


I zemëruar për disfatën, kalifi Fatih largohet nga Kruja. Gjatë rrugës prej Elbasanit në Dibër, ai rrethon qytetin e Kidhnës, afër Drinit, ku janë strehuar rreth 20 mijë gra, pleq e fëmijë, të larguar nga krahinat fushore, për t’i shpëtuar masakrave islamike.
Nën thirrjet ‘vdekje shqiptarëve’ dhe ‘allahu akbar,’ osmano-islamikët sulmojnë qytetin. Pasi e pushtojnë atë, kalifi islamik Fatihu i masakron të gjithë barbarisht në emër të allahut “mëshirëmadh.”
Vetëm në këtë qytet humbën jetën mbi 20 mijë shpirtra të pafajshëm. U masakruan nën klithmat ogurzeza ‘allahu akbar.’ “Shkodër. Viti 1478. Kështjella e Shkodrës rrethohet nga ushtritë osmane.
Turqit sulmojnë pareshtur por mbrojtësit nuk dorëzohen dhe i zmbrapsin me sukses sulmet e barbarëve. Mehmet Fatihu që e drejtonte vetë fushatën, vendos zbatimin e një tjetër taktike për të terrorizuar mbrojtësit e qytetit.
Ai sulmon dhe pushton kështjellat Zhabjakut, Drishtit e Lezhës. Pasi i rrafshon ato, banorët e marrë robër i sjell përpara mureve të Shkodrës. Disa mijëra gra, burra, pleq e fëmijë masakrohen në mënyrën më mizore pranë mureve të kështjellës.
Me këto skena makabre, kryekrimineli islamik Fatih ka si qëllim të ligështojë mbrojtësit e kështjellës, dhe t’i detyrojë ato të dorëzohen. Kjo taktikë dështon. Më vonë qyteti dorëzohet sipas një traktati midis Venedikut dhe sulltanit. Banorët e qytetit largohen drejt Italisë, dhe në vend të tyre sulltani e popullon qytetin me islamikë të ardhur nga Anadolli, Afrika Veriore dhe Azia Qëndrore.


Në librin e tij, “Shkodra dhe motet,” studjuesi shkodran Hamdi Bushati, një ndër pinjollët e Bushatllinjve të qytetit, ndër të tjera shkruan se “shumë nga myslimanët që u vendosën në qytetin e braktisur nga të krishterët ishin turq ose me kombesi te tjera jo shqiptare. Instalime myslimanësh me prejardhje te huaj kane vazhduar te vërtetohen deri ne kohet e fundit te pushtimit osman të Shkodres.” Ai vazhdon më poshtë: “Te ardhur nga Turqia, Egjipti, Arabia, Dardanelet, Maroku, Tunizia, Algjeria, Siria, Dagistani, Sudani etj perbejne numrin me te madh te familjeve te ardhura ne Shkoder.”

Me e kallë Korçën, me Goran Bregović-in !

Drini.us
-
0
Me e kallë Korçën, me Goran Bregović-in !

Mevi Rafuna, Mitrovicë

Open Balkan po fillon me një koncert madhështor, ku zëri i një këngëtari që motivoi kriminelët serbë për të kryer krime në Ballkan; veçanërisht në Kosovë do jehojë në qytetin e Korçës. Bashkia e Korçës ardhjen e Goran Bregoviçit po e cilëson madhështore. Hajde kallne, hapni zemrën tregoni që në atë mes,dashuria për sllavët është e pamposhtur, madje këtë dashuri nuk ja u largojnë as vuajtjet e shqiptarëve nga Kosova,jo sepse ky koncert nuk qenka politik por ‘artistik’. Për kontraditë në Shqipëri po qëndron Dua Lipa,yll bote e cila i ka kapur majat.Si shumica nga shqiptarët e Kosovës,të cilët dashurinë për Shqipërinë e kanë shprehur sa herë ju është dhënë mundësia,edhe Dua po e promovon bregdetin dhe kulturën shqiptare duke i bërë botën që t’i kthejnë sytë në tokën e lashtë. Por për neokomunistët dhe shqipfolësit atje Dua nuk është e rëndësishme,madje shumica nga këta e urrejnë dhe e përbuzin. I rëndësishëm është Goran Bregoviç, aq i rëndësishëm sa i ishte dhuruar edhe Çelësi i Tiranës nga iniciatori i Open Balkan Edi Rama. Kështu, me këto sjellje në një mënyrë Serbia ka arritur ta pushtoj Shqipërinë,pa luftë sepse ju hap dera nga ata që ende ëndërrojnë bashkim-vllazërim me jugosllavët. Goran Bregoviç do ta shënjoj këtë koncert si sukses kulminat të karrierës se tij, sepse dera ishte e hapur për të, pasi që moti mori çelësin,do i fyej të gjithë shqiptarët atdhedashës kudo që ndodhen,në Shqipëri dhe jashta saj e kjo na bënë të ndihemi të tradhëtuar dhe pa zot shtëpie në trojet tona. Kështu, vallja e dreqit ka filluar!

Kori i horrave dhe hora e të koriturve

Drini.us
-
0
Kori i horrave dhe hora e të koriturve

Adem Breznica, Fushë Kosovë

Teatri mendohet se lindi në Greqinë antike, rreth shek. VI para Krishtit. Qysh nga ajo kohë, artistët kishin një shtëpi të hapur ku mund t’i shfaqnin talentet e tyre dhe t’i argëtonin masat popullore me thumbat dhe kritikat ndaj parisë sunduese.
Shfaqjet e tyre në grup u quajtën “kor”, dhe ky lloj arti u pëlqye aq shumë sa që e rrëmbeu nga brenda dhe Romën pushtuese dhe, pastaj valë-valë, u përhap në gjithë botën…
Megjithatë, përkundër fjalorit zyrtar në gjuhët teknike (greke e latine), tek ne shqiptarët fjala “kor” përdoret ndër breza nën termat “horë”, “koritë” dhe “horr”.
Pavarësisht se mungon një studim konkret etimologjik rreth këtyre fjalëve epitete, origjina e kësaj fjale bazë (“kor”-“hor”) ka elemente të fuqishme që çojnë tek gjuha pellazgo-ilire si pararendëse e gjuhës sonë shqipe. “Kori” dikur (madje dhe sot) bluhej nder familjet tona të mëdha, ndër organizimet tona tradicionale: gosti, dasma, kremte, ciklesh të ndryshme vjetore etj. Fjalori, këngët, lojërat, vallet tona popullore, të trashëguara ndër shekuj e mijëvjeçar, e dëshmojnë këtë kontinuitet të përcjellur brez pas brezi (merreni shembull Vallen Pirrike të Rugovës, Vallen e Shotës, Vallën e Tropojës, Vallën e Osman Takës etj.).
Terminologjia e kësaj fjale (hor-khor-kor-korit), e ruajtur dhe e përdorur akoma ndër ne, është treguesi më i mirë se kush jepte leksione e kush i kopjonte ato në këto hapësira “teatrale” te Mesdheut. Pastaj, se si e qysh kjo shprehje u imponua, apo u eksportua tek të tjerët, nuk ka shumë rëndësi. Mbase mund të jetë një presupozim logjik në këtë dilemë: meqë gjuhët greke e latine janë teknike (jo-dialektore), pse duhet të jenë ndryshe pjesët e tyre artistike…
Natyra artistike e shqiptarit tonë të lashtë secilën bëmë të lavdërueshme për kohën, të të gjithë atyre burrave, burrneshave e heronjve, e përjetësonte me mburrje, krenari dhe lavde kreshnike deri në legjendë e mitizim.
Ndërkaq, të gjitha ligësitë, e kujdoqoftë, i “shtinte në lojë”, “i hidhte në valle”, duke i bërë horë e botës dhe duke i koritë, duke ua marrë fytyrën e duke i marrue ndër sy e para sysh. Keni vëmendjen, nuk u vinte bisht, por iu shfaqte balën m’u në ballë. Pra, i hidhte në kor.
Prandaj në fjalorin tonë, për njerëz horra nuk përdoret shprehja “dyfytyrësh” por “i pafytyrë” (munafik e hipokrit janë importuar më vonë).
Pra turpi e marrja nuk do t’i mbulojë abuzuesit e pushtetit, kriminelët, përndjekësit dhe vrasësit e fshehur të miletit, hajnat dhe rrënuesit e shtetit, përderisa nuk u shfaqen bëmat e tyre në publik dhe për publikun. Por edhe kjo nuk mjafton, sepse të tillët janë bërë imun nga marrja dhe, veç kësaj, paraja e tyre e grumbulluar nga vjedhjet dhe krimi i organizuar, në njëfarë mase, i kontrollon edhe satirat popullore;
Si rrjedhojë ata duhen burgosur. Por as kjo masë nuk mjafton për ta, sepse kanë bërë aq shumë para sa i kontrollojnë edhe hetuesinë, prokurorinë e gjykatat; pra, gjejnë shtigje për të dalë nga burgu, nëse veç nuk kanë mundur fillimisht ta shmangun atë.
Prandaj, sot në këto rrethana të reja, fjalët, gjurmët, veprat e horrave duhen përjetësuar edhe variantin artistik:
Poetë, prozatorë, regjisorë, aktorë, skenaristë, teatrarë, satiristë, karikaturistë, komedianë, kompozitorë, dramaturgë, filmëtarë, piktorë, skulptorë, historianë, hoxhërinj e priftëlerë, gazetarë e letrare, kritikë të të gjitha llojeve të arteve, të shkruara, të gravuara e skenike, duhet t’i shkrijnë talentet e tyre në përjetësimin artistik të bëmave të hajdutëve, abuzuesve e kriminelëve ordinerë, duke vënë në kor horrat e duke i bërë horë të koriturit e pafytyrë.
Në këtë thirrje artistike kundër bajlozëve, hajdutëve e kriminelëve ordinerë, nuk ka nevojë të ftohen arkitektet. Ata tashmë e kanë dhënë provimin duke e perjetesuar punen e tyre me shndërrimin e Kosovës në xhungel urbanistike.

Post Scriptum:
Fjala “horë” dhe “koritë” ndoshta mund të kenë etimologji semite, pikërisht nga ngjarja e Aronit (Harunit) me vëllanë e tij Moisiun (Musain), kur ky i fundit kishte lënë si zëvendës të tij në drejtimin e popullit hebre, në kohën kur vet kishte shkuar për ta marrë revelaten.
Në këtë ngjarje, shkrimet e shenjta, herreje e të krishtera, e fajëson Aronin për rënien e hebrenjve në paganizëm, për shkak se, sipas tyre, i la ata të adhuronin një statujë viçi.
Ndërkaq, shkrimet e shenjta islame i fajësojnë grupimet ndër hebrenj që u rebeluan kundër Harunit (Aronit).
Sido që të jetë, shprehjet tona, “horë” e “koritë”, mund të korrespondojnë apo dhe të koinçidojnë me ngjarjet e 3200 vjetëve më parë, të kohës së Mojsiut e Aronit, respektivisht Musait dhe Harunit.
Që dmth se këto fjalë janë bërë sinonim i një ngjarje të një njeriu që i bëri horë rebelët e padëgjueshëm apo ai u ndie i bërë horë para Muzes (Mojsiut – Musait), kur ky u kthye dhe pa se, për pak ditë të mungesës së tij, çdo gjë ishte kthyer mbrapshtë.
Dhe nëse është kështu, atëherë me të vërtetë fjalori ynë popullor është një thesar jo vetëm autentik, por edhe sinonimik e besnik, i shumë prej ngjarjeve nga më të lashtat e historisë Mesdhetare dhe njerëzore përgjithësisht…

  • Adem Breznica, gazetar i pavarur dhe profesor i historisë.

Politika nuk duron shumë moral, por shembet kur shkathtësia zëvendësohet me pafytyrësi!

Drini.us
-
0
Politika nuk duron shumë moral, por shembet kur shkathtësia zëvendësohet me pafytyrësi!
Lirim Gashi, Prishtinë
POLITIKA NUK DURON SHUMË MORAL, POR AJO RRËNOHET SI KULLA PREJ LETRËS, KUR SHKATHTËSIA ZËVENDËSOHET ME PAFYTYRËSI
Unë kam rrezikuar që ta them të vërtetën për Edi Ramen menjëherë pas fluturimit të Dronit dhe vizitës në Luginë.
Asokohe këta që e kritikojnë sot e quanin (merreni me mend) “baba të kombit”.
Dorën në zemër nuk kisha fakte, ishte instinkti im ai që më thoshte se Vuçiq pa ndonjë marrëveshje të fshehtë paraprake, kurrën e kurrës s’do t’ia lejonte Edi Rames një Schow të tillë midis Beogradit, e menjëherë pas Schow-it edhe një vizitë Luginë.
Sepse Lugina atë ditë dukej si Vlora pak para shpalljes së pavarësisë, ndërkaq Edi Rama nuk ishte Magjistar me shkop magjik që prodhon mrekulli, e as Kryeministër i një shteti të fortë që ka kapacitet për ta detyruar Vuçiqin që të gjunjëzohet para kërkesave të drejta të shqiptarëve.
Prandaj duke e studiuar kohë të gjatë politikën serbe, e ndjeja thellë në shpirt edhe për nga mënyra se si merr frymë, kurthin e saj të radhës ndaj shqiptarëve.
Sepse e dija me siguri të lartë, se ajo nuk njeh dhe lejon
zemërgjerësi dhe tolerancë të tillë ndaj shqiptarëve, madje as në Teatrin e Kukullave, e lëre ma në politikën reale.
Asokohe isha sidomos në shënjestër të ithtarëve të flaktë të Vetëvendosjes, e madje edhe të udhëheqësisë së saj.
Në këtë vend ta thuash të vërtetën shumë kohë para të tjerëve, qoftë edhe në formë të dyshimit të argumentuar, do të thotë t’i shkaktosh vetvetes telashe të paimagjinueshme.
Sepse njerëzit të etiketojnë ose si të çmendur, ose si konsipracionist.
Çuditem, smeritem dhe mbes pa tekst kur shoh edhe sot e asaj dite njerëz me përvojë të madhe politike duke ia mbajtur zhagun Edi Rames.
Kjo sjellje ma përkujton atë të viteve 1987-88-89, kur disa udhëheqës politikë të frikësuar nga biografia e tyre e ndyrë, u thoshin shqiptarëve të rëndomtë, se ndryshimet kushtetuese që i synon Millosheviç do ta bëjnë jetën e tyre më të sigurt.
Sepse do t’i shuajnë njëherë e përgjithmonë aspiratat e shqiptarëve nacionalistë, separatistë, shovenë dhe sesecionistë, gjë që do të ndikojë në forcimim e vëllazërimit dhe bashkimit ndërmjet kombëve dhe kombësive jugosllave.
Duke i thënë shumë kohë para të tjerëve gjërat që i parandjeja instinktivisht, shpesh ia mbyllja vetvetes shumë dyerë.
Sepse pas daljes së vërtetës në shesh individët që më kishin etiketuar si konspiracionist ndjeheshin të kompleksuar, gjegjësisht inferiorë.
Prandaj në vend të kërkimfaljes dhe pranimit të faktit që kishin gabuar në prognozë (parashikim), ata ose më bllokonin në Facebook, ose i iknin kontaktit të drejtpërdrejtë me mua.
Natyra qyqare i shndërron njerëzit që nuhatin përfitime personale karrieriste dhe materialiste (si zagaret koska), në bythlëpirës të liderëve.
Dhe çuditërisht liderët bijnë shumë shpejtë në kurthin e tyre.
Unë po t’ju thosha sot se kush janë kameleonet dhe zagaret më të fëlliqur në politikën kosovare dhe shqiptare, ju do të më shpallnit të çmendur.
Në mesin e tyre janë disa udhëheqës të Vetëvendosjes që deri në ditën e fundit kanë kalkuluar se a do ta fitojë Dardan Molliqaj garën e fëlliqur kundër Albin Kurtit, apo do të ndodhë e kundërta.
E di që nuk do të më besoni nëse ju them se unë personalisht i kam bindur disa sosh që të përcaktohen në momentin e fundit për Albinin, sepse i lakmonin shumë më tepër lekët, që i kishin marrë disa kolegë të tyre për ta tradhtuar.
Madje më janë dashur ditë të tëra për t’i bindur me argumente, por këtë kurrë nuk ia kam thënë Albinit.
Fatmirësisht shpesh kam komunikuar me ta përmes shkronjave, sepse shkronjat e zeza mbi letrën e bardhë janë fakte.
Mirëpo njerëzit naivë duke mos pasur kapacitet të mjaftueshëm për të deshifruar hieroglife, shumë shpejtë besojnë në muhalife.
Prandaj i mbajnë në zemër sikur mashkulli i virgjër të parën femër.
Me kalimin e kohës jam bindur që njerëzit e pa ditur, dinakë, të pafytyrë dhe kameleonë bëhen shumë më shpejtë faktorë në Vetëvendosje dhe në Listen Guxo, sesa njerëzit e ditur, të guximshëm, të ndershëm dhe parimor, që e njohin dhe thonë të vërtetën në çdo çast pa marrë parasysh çmimin që e paguajnë.
Prandaj respekti im dhe mëshira për ta e ka arritur pikën zero.
E meqenëse janë dëshmuar kaq të pandershëm, jokorrektë, të ligë dhe të pafytyrë, do t’ua publikoj shumë shpejtë fiskulturat e tyre tinëzarë, që do t’i bëjnë m’e vjell me karakterin e tyre të fëlliqur, edhe ithtarët e tyre më besnik.
Sikur ta dinit ju, sesa të pandershëm, të pasinqertë dhe të pafytyrë janë disa individë në hierarkinë më të lartë të Vetëvendosjes dhe Listës Guxo, do të villnit nga karakteri i tyre i fëlliqur, si të dehurit pas pirjës së pesë litrave raki të rrushit.
Ju premtoj që nuk do ta shijojnë edhe shumë gjatë karrierën e tyre të pamerituar politike, sepse do t’i nokautoj qysh në raundin e parë me argumente.
Sesi do ta arrijë këtë, është puna ime.
Me partitë tjera politike jam marrë me kohë, prandaj me meritë janë aty ku janë, në shthurje e sipër.
Mirëpo nuk do të lejojë që në një parti shpresëdhënëse siç është Vetëvendosje, individët e tillë të mbesin të pandëshkuar.
Sikur ta pyesnit vetën tuaj sesa guxon në të vertetë “Lista Guxo”, dhe sa kohë u është dashur njerëzve që e kanë themeluar për të guxuar, atëherë pa qenë fare matematicientë të talentuar, do ta gjenit përgjigjen në pyetjen se për cilin tip të guximtarëve bëhet fjalë.
Por edhe përgjigjen në pyetjen, sesa kohë u është dashur atyre për ta kuptuar se kush është Isa Mustafa?
Jo edhe aq shumë kohë sa besoni ju.
Ata e kanë kuptuar qysh moti se kush është Isë krimineli dhe tradhtari, por në momentin që nuk u ka hedhur koska si zagarve, ia kanë kthyer shpinën
Sepse Isa Kameleoni i privilegjonte disa zagarë të tjerë akoma më servilë.
Mirëpo dëmet që i ka shkaktuar lideri i tyre edhe më ndihmën e tyre, janë shumë reale, të kapshme dhe të prekshme.
Prandaj nuk do të mund t’i ikin bashkë-përgjegjësisë në asnjë mënyrë, këta njerëz të pafytyrë.
E meqenëse janë të tillë siç janë respekti im për ta është shumë më i vogël sesa për Albin Kurtin.
Ky i fundit është dëshmuar gjatë gjithë jetës së tij, si njeri dhe politikan i ditur, i guximshëm, parimor dhe autentik, që nuk e kursen vetveten në asnjë çast nga sakrifica.
Natyrisht që nuk është i pagabueshëm, por është larg më i përkryer sesa çdo politikan tjetër shqiptar, në të gjitha trevat etnike.
Sepse Albinit asnjë dhuratë nuk i ka pikur nga qielli. Ai të gjitha i ka paguar me çmim të lartë gjatë gjithë jetës.
Prandaj është më meritë aty ku është.

Milan S. Protić ish Ambasadori i Serbisë në Uashington, me disa fjalë për politikanët dhe popullin serb

Drini.us
-
0
Milan S. Protić ish Ambasadori i Serbisë në Uashington, me disa fjalë për politikanët dhe popullin serb
Lirim Gashi, Prishtinë
Milan S. Protić ish Ambasadori i Serbisë në Uashington i drejtohet politikanëve dhe popullit serb me këto fjalë :
Mos shpenzoni së koti kohë dhe energji për Kosovën e humbur, por merruni vesh me Prishtinën për shkëmbim të popullsisë së Veriut të Kosovës me atë të Komunave të Luginës duke e kushtëzuar Brukselin me pranim të menjëhershëm në EU.
Sigurojani Kosovës një vend në OKB dhe menjëherë pas pranimit në EU angazhohuni për bashkimin e Serbisë me Republika Srpsken, ku jeton një popullësi kompakte serbe me territor larg më të madh dhe më kompakt, e madje edhe me resurse shumë më të mëdha natyrore.
Arsyetojeni kërkesën tuaj me faktin se ajo që vlenë për Kosoven duhet të vlejë edhe për Republika Serpsken.
Serbia kurrë asnjë pikë gjaku në histori nuk e ka derdhur për Kosovën, përkundrazi me qindra herë i ka ulur në gjak shqiptarët e Kosovës pa asnjë arsye të logjikshme.
Gjak të panevojshëm kanë derdhur ushtarët dhe policët serb dhe bombardim të panevojshëm ka përjetuar populli serb, vetëm në vitin 1998-99, për shkak të çmendurisë së Sllobodan Millosheviçit dhe tifozëve të tij.
Në vitin 1912 Serbia e ka futur nën kontroll Kosovën pa asnjë plumb të shkrepur.
Ndërkaq për ta mbrojtur popullin e shpifur maqedonas ajo ka derdhur shumë gjak në disa luftëra që janë zhvilluar në shumë qytete të Maqedonisë.
Çuditërisht maqedonasit e shpifur ajo i ka lejuar që të shkëputen pa asnjë plumb të shkrepur dhe madje ta themelojnë edhe Kishën e tyre Autoqefale.
Në vend se të humbni kohë dhe energji së koti popullojeni jugun e Serbisë me serbë etnik nga Veriu i Kosovës dhe Bosnja e Hercegovina dhe urgjentisht kërkoni nga OKB garanci për mbrojtje të kufijve të jashtëm dhe popullit brenda tyre, nga hakmarrja e drejtë e shqiptarëve, përndryshe Albin Kurti apo ndonjë pasardhës i tij do t’u jep në të ardhmen e afërt ultimatume jo ma nga Prishtina por nga Beogradi.
Sepse meshkujve serbë s’po u punon haleti, ndërsa Serbia nëse vazhdon ky trend shumë shpejtë do të shndërrohet në Shkretëtirë të Sahares.
Koment :
Këto fjalë i thotë Milan S. Protiç një nacionalist i rryer serb, por shumë realist dhe i kthjellët në perceptimet e tij.
E madje nuk i thotë nga dashuria dhe mëshira për shqiptarët, por nga brenga për popullin e tij të çmendur dhe të dobësuar nga politika shovene.
Çka bën miku im patriot në rrota nga karrota me emrin Ibrahim Kelmendi?
Flet për shpëtimin e ekonomisë së Shqipërisë me ndihmën e turistëve serbë.
Sikur të isha unë KM i Shqipërisë nuk do t’ua lejoja turizmin seksual në Shqipëri madje as femrave serbe, sepse njerëzit si Ibrahimi shumë shpejtë do të harronin se kush janë nga talenti i tyre për t’i çmendur seksualisht.
Ibrahim mbylle gojën mos ha torte, sepse nuk të ka mbetur asnjë pikë krenarie dhe dinjiteti në gjene.
Ta pshurrsha Edi Ramen në gojë, sepse asnjë çetnik serb nuk ia do të mirën Serbisë dhe popullit të saj sa ai dhe anasjelltas asnjë çetnik serb nuk ia do të keqën Kosovës dhe popullit të saj sa ai.
Së bashku me Edi Ramen ta pshurrsha në gojë edhe Sinisha Mihajlloviqin, Goran Bregoviqin dhe Sijalicen që po i ndriçon nga lartë.
Milan S. Protić, bivši ambasador Srbije u Vašingtonu, obratio se srpskim političarima i ljudima sledećim rečima:
Ne gubite vreme i energiju sa izgubljenim Kosovom, već se dogovorite sa Prištinom o razmeni stanovništva severnog Kosova sa stanovništvom dolinskih zajednica, pri čemu priznavanje Kosova treba povezati sa uslovom za trenutni pristup Srbije Evropskoj Uniji.
Dajte Kosovu mjesto u UN -u i, odmah nakon članstva u EU, koncentrirajte se na ujedinjenje Srbije sa Republikom Srpskom, gdje živi kompaktno srpsko stanovništvo sa mnogo većim i kompaktnijim teritorijama i još većim prirodnim resursima.
Opravdajte svoj zahtjev riječima da ono što važi za Kosovo trebalo bi važiti i za Republiku Srpsku.
Srbija nije prolila ni kap krvi za Kosovo, naprotiv, prolila je krv kosovskih Albanaca stotine puta bez ikakvog logičkog razloga.
Nepotrebnu krv su srpski vojnici i policajci prolili tek 1998-99, dok je srpski narod doživio nepotrebne vazdušne napade zbog ludila Slobodana Miloševića i njegovih obožavalaca.
1912. Srbija je preuzela kontrolu nad Kosovom bez ispaljenog metka.
S druge strane kako bi zaštitila zlostavljani makedonski narod, prolila je mnogo krvi u nekoliko ratova koji su se dogodili u mnogim gradovima Makedonije.
Kao za čudo dopustila je Makedoniji da se otcijepi bez ispaljenog metka, pa čak i da osnuje svoju autokefalnu crkvu.
Umjesto da uzalud gubimo vrijeme i energiju, treba naseliti južnu Srbiju etničkim Srbima sa sjevera Kosova i Bosne i Hercegovine i hitno dobiti garancije UN -a za zaštitu vanjskih granica i unutrašnjeg naroda od pravedne osvete Albanaca, inače Albin Kurti ili jedan od njegovih nasljednika uskoro će vam postaviti ultimatum, ne iz Prištine, već iz Beograda.
Budući da srpski muškarci postaju seksualno sve nemoćniji, ako se ovaj trend nastavi, Srbija će uskoro postati Sahara.
Komentar:
Ovo su reči Milana S. Protića, odlučnog srpskog nacionaliste, ali vrlo realnog i jasnog u svojoj percepciji.
On ne govori to iz ljubavi i saosećanja prema Albancima, već iz brige za svoj oslabljeni narod od šovinističke politike.
Šta radi moj patriotski prijatelj na točkovima mrkve po imenu Ibrahim Kelmendi?
On govori o spasavanju albanske ekonomije uz pomoć srpskih turista.
Da sam ja premijer Albanije, ne bih dopustio seksualni turizam u Albaniji, čak ni Srpkinjama, jer bi ljudi poput Ibrahimija brzo zaboravili ko su od njihovog talenta da ih dovode do seksualnog ludila.
Ibrahim zašuti i ne jedi kolače jer u tvojim genima više nema ni trunke ponosa i dostojanstva.
Pišam u usta tvom Ediju Rami, jer nijedan srpski četnik ne bi učinio Srbiji i njenom narod tako dobru uslugu kao on, i obrnuto, nijedan srpski četnik ne bi nanio Kosovu i njenom narodu toliko zlo kao on.
Zajedno s Edijem Ramom pišam u usta Siniši Mihajloviću, Goranu Bregoviću i njihovoj Sijalici, koja odozgo pokušava pobijeliti njihove mračne namjere.
***
Milan S. Protić, ehemaliger serbischer Botschafter in Washington, wandte sich mit folgenden Worten an serbische Politiker und Menschen:
Verschwenden Sie keine Zeit und Energie mit dem verlorenen Kosovo, sondern vereinbaren Sie mit Pristina den Austausch der Bevölkerung des Nordkosovo mit der der Talgemeinden, wobei die Anerkennung des Kosovo mit dem Bedingung verknüpft werden soll für einen sofortigen Beitritt Serbiens in die Europäische Union.
Geben Sie dem Kosovo einen Platz in der UNO und konzentrieren Sie sich unmittelbar nach der EU-Mitgliedschaft auf die Union Serbiens mit der Republika Srpska, wo eine kompakte serbische Bevölkerung mit immer größeren und kompakteren Territorien und noch größeren natürlichen Ressourcen lebt.
Begründen Sie Ihren Antrag damit, dass das, was für den Kosovo gilt, auch für die Republika Srpska gelten soll.
Serbien hat keinen Tropfen Blut für den Kosovo vergossen, im Gegenteil, es hat hunderte Male das Blut von Kosovo-Albanern ohne logischen Grund vergossen.
Unnötiges Blut wurde von serbischen Soldaten und Polizisten nur 1998-99 vergossen, während das serbische Volk aufgrund des Wahnsinns von Slobodan Milosevic und seinen Fans unnötige Luftangriffe erlebte.
1912 übernahm Serbien die Kontrolle über den Kosovo, ohne eine einzige Kugel abzufeuern.
Um das verleumdete mazedonische Volk zu schützen, hat sie in mehreren Kriegen, die in vielen Städten Mazedoniens stattgefunden haben, viel Blut vergossen.
Überraschenderweise ermöglichte es den verleumdeten Mazedonien die Abspaltung ohne eine Kugel abzufeuern und sogar ihre eigene autokephale Kirche zu gründen.
Anstatt Zeit und Energie vergeblich zu verschwenden, sollte man Südserbien mit ethnischen Serben aus dem Nordkosovo und aus Bosnien und Herzegowina bevölkern und dringend Garantien von der UN einholen, um die Außengrenzen und die Menschen im Inneren vor der gerechten Rache der Albaner zu schützen, sonst Albin Kurti oder einer seiner Nachfolger werden ihnen demnächst ein Ultimatum stellen, nicht aus Pristina, sondern aus Belgrad.
Denn serbische Männer werden immer mehr sexuell impotenter, und wenn dieser Trend anhält, wird Serbien bald zur Sahara.
Kommentar:
Diese Worte sagt Milan S. Protic, ein entschlossener serbischer Nationalist, aber sehr realistisch und klar in seiner Wahrnehmung.
Er sagt es nicht aus Liebe und Mitleid mit den Albanern, sondern aus Sorge um sein verrücktes und geschwächtes Volk von chauvinistischer Politik.
Was macht mein patriotischer Freund auf den Karottenrädern namens Ibrahim Kelmendi?
Er spricht über die Rettung der albanischen Wirtschaft mit Hilfe serbischer Touristen.
Wenn ich Ministerpräsident von Albanien wäre, würde ich keinen Sextourismus in Albanien zulassen, auch nicht für serbische Frauen, weil Leute wie Ibrahimi schnell vergessen würden, wer sie sind, von ihrem Talent sie sexuell verrückt zu machen.
Ibrahim halt die Klappe und iss keinen Kuchen, denn in deinen Genen ist kein Hauch von Stolz oder Würde mehr vorhanden.
Ich pisse deinem Edi Rama ins Maul, denn kein serbischer Chetnik würde Serbien und seinem Volk so gut tun wie er, und umgekehrt würde kein serbischer Chetnik dem Kosovo und seinem Volk so viel Schaden zufügen wie er.
Zusammen mit Edi Rama pisse ich Sinisa Mihajlovic, Goran Bregovic und ihrer Sijalica ins Maul, die von oben ihre schlimmsten Absichten ausstrahlt.
1...1,6201,6211,622...1,710Faqja 1,621 nga 1,710