Kreu Blog Faqe 387

Albin, kujdes se koalicioni me PDK-ën dhe Listen Serbe mund të të shembë përjetë

1
Halil Geci, Skenderaj
____
Albin KURTI, KUJDES! KOALICIONI ME PDK-n DHE LISTËN SERBE MUND TË TË SHEMBË PËR 700 VJET!
Ky është paralajmërim politik, jo dekor. Kush hyn në këtë lojë, digjet.
Dua t’iu them atyre që mendojnë se koalicioni VV me PDK do t’i kontribuojë situatës në vend:
ky bashkëveprim do të jetë vrasës për VV-në dhe fatal për Kosovën.
Nëse Kurti dhe VV futen në koalicion me PDK-në dhe Listën Serbe, kjo do të jetë vetëvrasja më spektakolare politike pas asaj që bëri LDK-ja. S’ka kthim mbrapa. Rënia do të jetë e menjëhershme, brutale dhe historike.
Prandaj unë nuk besoj që Kurti është aq naiv sa të kërcejë në këtë gropë të zezë.
Sepse nëse “hazreti” Bedri Hamza ia del ta tërheqë VV-në në koalicion, ai jo vetëm që e ringjall PDK-në që po merrte frymën e fundit, por edhe ia ngul tehun VV-së në shpinë. Kurti dhe VV me duart e veta e rrëzojnë veten për tokë.
Kaq e thjeshtë.
E gjithë loja e Hamzës është e qartë si drita:
Përfaqësues i Hashimit në terren, i ardhur me mision të shesë marrëveshjet e shefit si “të mira” dhe “të dobishme”, duke i paketuar tradhtitë si patriotizëm.
Kjo është skema:
— PDK shpëtohet
— marrëveshjet e kaluara tradhtare rilyhen me ngjyrë rozë
— faji shpërndahet
— kombi imë nese ndodhë ky kualicion bëhuni gati që kulicioni t’ua shesin përralla.
Kur Hamza del e thotë “s’kemi vija të kuqe me VV-në”, ai po hedh karremin e radhës. Kjo është kurth i pastër politik.
Për Kurtin, kjo është ecje zbathur mbi thumba të mprehtë, drejt një pritë të ndërtuar me kujdes nga ata që sot sillen si miq, por dje i kanë gatuar humbjen me zell.
Koalicion me ata që kanë nënshkruar marrëveshje të rrezikshme?
Me ata që Beogradi u ka duartrokitur?
Me ata që kanë futur Kosovën në obligime të tmerrshme ndërkombëtare?
Jo, kjo është recetë për katastrofë.
Kur shqiptarët duan, liderët bashkohen.
Po kur bashkimi bëhet për interesa të errëta, për të shpëtuar dikë nga e kaluara, për të rilyer gabime si suksese — kjo nuk është bashkim, kjo është tradhti e paketuar si “unitet”.
Prandaj, të mos mashtrohemi:
Një koalicion i tillë është fatura më e shtrenjtë që Kosova do të paguante

Cili është religjioni më i sinqertë sot…?

0
Shkruen e knon: Lirim Patrioti
____
(Lirim Gashi, Prizren)
____
PIDHQIMIZMI SI RELIGJIONI MË I SINQERTË I EPOKËS SONË
____
Gjermanët çdo vit e pasurojnë fjalorin e tyre me fjalë të reja – madje me një entuziazëm të tillë, sikur edhe ausllanderat, “gelenderat”, lahpericat dhe lahperat t’i çonin te zyrat e shtetit bombolat e tyre gjuhësore si dhuratë.
Së fundi hasa në një fjalë veçanërisht të sinqertë: “Focenfikeraj”.
Në shqip kjo quhet thjesht pidhqimizëm.
Por gjuha moderne gjermane, gjithmonë në kërkim të një përzierjeje mes pornos dhe filozofisë, ka shpikur një term edhe më të saktë: “Muschifickerei”.
Kjo fjala “Muschifickerei” (Pidhqimizëm) nuk është më thjesht një fjalë vulgare.
Ajo është shndërruar në një religjion global –në një lëvizje shpirtërore që, në mënyrë paradoksale, del të jetë më e ndershme, më praktike dhe moralisht më e drejtë se religjionet abrahamike, të cilat prej shekujsh merren me vrasjen e vetes ose të tjerëve në emër të Zotit.
Pidhqimizmi – më falni, Muschifickerei – nuk predikon parajsë, nuk flet për botë të ndritshme apo të errët pas vdekjes.
Ai predikon vetëm atë që njerëzit gjithmonë e kanë besuar dhe praktikuar fshehurazi me shumë pasion.
Njerëzit që e kanë religjion pidhqimizmin besojnë se Zoti… nëse ekziston… ka shumë më shumë gjasa të jetë duke qeshur sesa duke dhënë urdhra.
Dhe ndoshta pikërisht për këtë arsye Muschifickerei është bërë religjioni më i sinqertë i kohës moderne:
Ai nuk gënjen, nuk fsheh qëllime të pista, nuk premton parajsa dhe nuk kërkon të vrasësh askënd për ta fituar dashurinë e Zotit.
Ai ta kërkon vetëm një gjë: të mos jesh hipokrit dhe të lumturosh sa më shumë vagina dhe penisa me gjithë shpirt.
Ibrahim-Miran Kelmendi ti si ekspert i seksit fetar, çfarë mendon për konstatinin tim se pidhqimizmi është një religjion shumë më i sinqertë se religjionet abrahamike?

Propaganda dhe Operacionet Kibernetike të Grupi Terrorist Mujahedin-e-Khalq (MEK) – Dëshmia e Z. Behzad Alishahi Data: 11 nëntor 2025

0

Raporti Zyrtar për të Drejtat e Njeriut

Subjekti: Propaganda dhe Operacionet Kibernetike të Grupi Terrorist Mujahedin-e-Khalq (MEK) – Dëshmia e Z. Behzad Alishahi Data: 11 nëntor 2025

1. Përmbledhje Ekzekutive
Ky raport paraqet informacione të verifikuara dhe dëshmi të para-dorës për metodat e propagandës, operacionet psikologjike dhe aktivitetet kibernetike të organizatës terroriste Mujahedin-e-Khalq (MEK). Gjetjet bazohen në dëshminë me betim të Z. Behzad Alishahi, ish-anëtar i grupit, dorëzuar gjatë seancës së 41-të të gjykimit publik ndaj 104 anëtarëve të MEK-ut në Teheran më 20 tetor 2025. Deklaratat e Z. Alishahi sjellin një pamje të qartë të rrjetit të koordinuar mediatik dhe kibernetik të MEK-ut, që vepron nga Kampi Ashraf 3 në Manëz, Shqipëri, me mbështetje financiare dhe teknike nga aktorë të huaj.
2. Metodologjia
Raporti mbështetet në tre burime kryesore:
1.
Dëshmia zyrtare dhe publike e Z. Alishahi para gjykatës së Teheranit;
2.
Dëshmitë dokumentare dhe mediatike mbi aktivitetet e propagandës dhe të cyber-operacioneve të MEK-ut;
3.
Analizë krahasuese e raporteve ndërkombëtare, përfshirë Human Rights Watch (2005) dhe RAND Corporation (2009), që dokumentojnë strukturën sektare dhe shkeljet sistematike të të drejtave të njeriut brenda organizatës.
Të dhënat janë mbledhur dhe analizuar me qëllim që të sigurojnë material të besueshëm për mekanizmat e të drejtave të njeriut të Kombeve të Bashkuara dhe Procedurat Speciale.

3. Paraleli
Organizata Mujahedin-e-Khalq e Iranit (MEK) u themelua në vitin 1965, duke bashkuar ideologji islame dhe marksiste. Gjatë viteve ’70, ajo kreu shumë atentate, përfshirë vrasjet e këshilltarëve amerikanë të Rockwell International dhe të Pan American Airlines.
Pas Revolucionit Islamik të vitit 1979, grupi u përpoq të infiltronin strukturat e reja politike, por së shpejti kaloi në konfrontim të armatosur. Në qershor 1981, MEK nisi një kryengritje të dhunshme që vrau qindra civilë dhe zyrtarë shtetërorë, përfshirë Presidentin Mohammad-Ali Rajai dhe Kryeministrin Mohammad-Javad Bahonar.
Gjatë viteve ’80, drejtuesit e MEK-ut u larguan për në Francë dhe më pas në Irak, ku bashkëpunuan direkt me regjimin e Saddam Hussein dhe kryen sulme ndërkufitare ndaj Iranit. Ofensiva “Forough Javidan” (Operacioni Drita e Përjetshme) në 1988 çoi në vdekjen e shumë ushtarëve dhe civilëve iranianë, përfshirë gra dhe fëmijë, dhe konsiderohet gjerësisht si krim lufte dhe akt tradhtie.
Pas rënies së Saddamit në vitin 2003, forcat amerikane morën kontrollin e Kampit Ashraf në Irak, dhe anëtarët u zhvendosën gradualisht në Kampin Ashraf 3 në Shqipëri. Shumë burime ndërkombëtare—including HRW (2005) dhe RAND (2009)—kanë dokumentuar praktika detyruese brenda MEK-ut: divorçe të detyruara, segregim gjinor, kondicionim psikologjik dhe burgosje të disidentëve.
Në dekadën e fundit, me humbjen e kapaciteteve ushtarake, MEK u shndërrua në një makineri propagandistike dhe kibernetike të sponsorizuar nga jashtë. Qindra anëtarë të tij punojnë tani me kohë të plotë online nga Kampi Ashraf 3, duke krijuar llogari të rreme dhe përmbajtje të koordinuara për të projektuar një imazh pozitiv të sektit dhe një imazh negativ të shoqërisë dhe qeverisë iraniane.
Shembuj të dokumentuar përfshijnë: • Përhapje të lajmeve të rreme mbi kushtet e burgut dhe çështjet e të drejtave të njeriut në Iran; • Fabrikim të videove të inskenuara mbi të ashtuquajtur “greva të urisë” ose “proteste publike”; • Bashkëpunim me media sioniste dhe perëndimore për të shpërndarë narracione të deformuara; • Përdorim manipulues i sloganeve “të drejta të njeriut” ose “demokraci” për të tërhequr individë të cenueshëm jashtë vendit.
4. Gjetjet (Dëshmia e Z. Behzad Alishahi)
a) Konteksti personal
Z. Alishahi deklaroi se ishte anëtar i MEK-ut nga viti 1984 deri në 2002, duke punuar kryesisht në seksionin e medias dhe televizionit. Në vitin 1994, u arrestua dhe u torturua brenda organizatës pasi shprehu kritika të brendshme, dhe më pas u detyrua të vazhdonte punën nën survejim.
b) Evolucioni i aktiviteteve mediatike
• Fillimisht, MEK publikonte vetëm një revistë të quajtur Mojahed dhe herë pas here digjte kopje në publik për të tërhequr vëmendje. • Gjatë qëndrimit në Irak, grupi prodhoi programe televizive në gjuhën persane në udhëheqje të Saddam Hussein, me qëllim diskreditimin e Iranit gjatë luftës. • Pas transferimit në Francë, MEK mori ndihmë të konsiderueshme financiare dhe teknike nga entitete franceze, duke u zgjeruar në transmetime satelitore dhe rrjete digjitale.
c) Operacionet kibernetike në Kampin Ashraf 3
Sipas dëshmitarit, anëtarët në Ashraf 3 punojnë online 24 orë në 24 duke përdorur llogari të rreme në platforma si X (Twitter), Facebook dhe Telegram. Objektivat kryesore janë: • Pastrimi i imazhit të krimeve dhe dhunës së kaluar; • Revisionizëm historik dhe deformim i fakteve; • Recrutimi i mbështetësve nën etiketë mashtruese “të drejta të njeriut” apo “pro-demokraci”; • Amplifikim artificial i popullaritetit përmes hashtagëve të koordinuar si #FreeIran dhe #IranProtests.
d) Bashkëpunimi me media dhe qeveri të huaja
Z. Alishahi dëshmoi se disa media perëndimore dhe rajonale bashkëpunojnë me MEK-un, shpesh përmes publikimeve me pagesë ose operacioneve të influencës politike. Ai përmendi mbështetjen aktive të Francës, Gjermanisë dhe Izraelit, të cilët shpesh përdorin infrastrukturën mediatike të MEK-ut për të përhapur dezinformim anti-iranian.
e) Rënia e ndikimit publik
Ai më tej deklaroi se që prej nisjes së proceseve publike në Iran që zbulojnë krimet e MEK-ut, kredibiliteti i grupit në Europë ka rënë ndjeshëm. Ngjarje që dikur tërhiqnin qindra pjesëmarrës në Belgjikë tani mbledhin vetëm pak të pranishëm.
5. Korniza Ligjore Ndërkombëtare
Propaganda dhe operacionet kibernetike të MEK-ut shkelin qartë të drejtën ndërkombëtare, përfshirë: • Nenet 19 dhe 20 të Pakos Ndërkombëtare për të Drejtat Civile dhe Politike (ICCPR), që ndalojnë nxitjen e urrejtjes dhe dhunës;
• Konventën Ndërkombëtare për Shtypjen e Financimit të Terrorizmit (1999); • Rezolutën 2396 (2017) të Këshillit të Sigurimit të OKB-së mbi parandalimin e përdorimit terrorist të teknologjive të informacionit dhe komunikimit; • Konventën e Budapestit për Kriminalitetin Kibernetik (2001), e detyrueshme për shtetet evropiane, përfshirë Shqipërinë.
Sipas këtyre instrumenteve, çdo lehtësim ose tolerim i operacioneve informative terroriste krijon përgjegjësi shtetërore për shtetin mikpritës.
6. Analiza
Dëshmia dhe provat përkatëse dëshmojnë se MEK-u është zhvilluar nga një grup militant i armatosur në një aparat të strukturuar të luftës së informacionit. Sot ai operon si një përfaqësues propagandistik dhe inteligjence i sponsorizuar nga jashtë, angazhuar në dezinformim sistematik me synim destabilizimin shoqëror, delegjitimizimin e institucioneve iraniane dhe manipulimin e perceptimit ndërkombëtar. Të tilla aktivitete përbëjnë një formë ekstremizmi jo-shtetëror dhe hyjnë brenda kornizës së ligjit ndërkombëtar kundër terrorizmit.
7. Përfundime dhe Rekomandime
Përfundime
• Divizionet mediatike dhe kibernetike të MEK-ut funksionojnë si një krah i koordinuar informativ në shërbim të interesave politike të fuqive të huaja; • Grupi shfrytëzon parimin e lirisë së shprehjes në Evropë për të përhapur gjuhë urrejtjeje, raporte të falsifikuara dhe nxitje kundër kombit iranian; • Qeveria e Shqipërisë ka detyrimin të sigurojë që territori i saj të mos përdoret për operacione kibernetike terroriste.
Rekomandime
1.
Raportuesi Special për situatën e të drejtave të njeriut në Iran dhe Raportuesi Special për lirinë e shprehjes duhet të hetojnë së bashku aktivitetet propagandistike dhe kibernetike të MEK-ut;
2.
Qeveria e Shqipërisë duhet të ushtrojë mbikëqyrje efektive mbi Kampin Ashraf 3 dhe të kufizojë çdo keqpërdorim të infrastrukturës së saj dixhitale për operacione armiqësore;
3.
Shtetet anëtare të OKB-së duhet të kryejnë rishikime transparente të rrjeteve financiare dhe mediatike të lidhura me MEK-un;
4.
Zyra e Kombeve të Bashkuara për Luftën Kundër Terrorizmit (UNOCT) duhet të studiojë rrjetin kibernetik të MEK-ut si rast lufte informative ekstreme jo-shtetërore;
5.
Task Forca për Veprim Financiar (FATF) duhet të shqyrtojë rrjedhat financiare të lidhura me propagandën online të MEK-ut dhe OJF-të e tij të lidhura.

Po, une jam islamofob, se Islamofobija është term i “Vëllazërisë Mulslimane”, që lufton dhe përpiqet për panislamizmin!

6
Basri Beka, Prishtinë
___
Po jam islamofob – jo nga urrejtja, por nga dashuria për vendin dhe kombin tim.
Mua më shqetëson dhe brengosë urrejtja ndaj vetvetës: Shqiptarofobija…!
Se termi Islamofobi është shpërndarë në botë, sikurse ndër viset shqiptare, nga vatrat e infektimit religjioz islamik, bashkësitë islame në mbarë Shqiptarinë, pasi u është ofruar nga “Vëllazëria Muslimane”, e cila është frymëzimi më i madh i Al Kaedas së Osama bin Laden-it, organizatës më terroriste në botë.
Ka një kohë që në çdo postim timin – qoftë për kulturë, histori, politikë apo një temë krejt jashtë religjionit – shfaqet e njëjta tufë komentuesish islamik. Nuk u intereson tema, nuk u intereson argumenti. Aty janë vetëm për një qëllim: patrullimin e çdo mendimi që nuk i bindet ideologjisë së tyre. Sjellja e tyre s’është besim; është militancë e pastër.
Dhe pikërisht për ta, gjërat duhen thënë troç.
“Je përçarës.”
Po, jam përçarës – nëse përçarje quhet mbrojtja e lirisë kundër fanatizmit.
Nuk kam ndërmend të butësoj tonin, sepse infiltrimi ideologjik gjithmonë nis me fjalë të buta dhe përfundon me kontroll të hapësirës publike.
Nëse “përçarje” quhet rezistenca ndaj islamizimit të institucioneve, atëherë po, jam përçarës me vetëdije. Dhe po, do të vazhdoj t’i ekspozoj të gjithë ata që punojnë për deformimin kulturor të këtij vendi.
Sepse heshtja është pjesëmarrje.
“Je pro-serb.”
Kjo akuzë është aq absurde, sa do të ishte qesharake po të mos përdorej për manipulim publik.
Jam rritur me plagët e pushtimit serb, me rrëfimet e gjyshërve e stërgjyshërve që përjetuan dhunën e tyre. Dhe kur erdhi koha, nuk qëndrova as neutral, as spektator.
Nga celulat e para të UÇK-së, në terren, në aksione guerile, e deri te projektet kyçe të luftës – përfshirë Radio Kosovën e Lirë – unë kam qenë aty ku duhej, jo në komente Facebook-u.
Nuk kam kërkuar dekorata. Shpërblimi im ishte 12 qershori i vitit 1999.
Ajo ditë mjafton.
Çdo akuzë tjetër është fyerje ndaj vetë sakrificës së atyre që luftuan, jo thjesht ndaj meje.
“Je islamofob.”
Po. Këtë e pranoj publikisht – dhe pa asnjë hezitim.
Por jo për arsyet që dëshironi t’ma ngjitni.
Nuk jam islamofob sepse kam problem me besimtarët e qetë.
As sepse kam problem me fenë islame si praktikë shpirtërore.
As sepse kam alergji ndaj Zotit.
Jam islamofob sepse ju – militantët, komentuesit agresivë, importuesit e ideologjive të huaja – po përpiqeni të riformësoni Kosovën sipas modeleve që s’kanë asnjë lidhje me identitetin shqiptar.
Islami politik nuk është fe – është projekt
Ajo që po shfaqet sot nuk është besim.
Është strategji e organizuar.
Islami politik kërkon të shndërrojë fenë në instrument pushteti, ndikimi dhe presioni kulturor. Ky version, i importuar dhe i sponsorizuar, nuk flet për paqe, por për nënshtrim. Nuk flet për shpirt, por për ideologji.
Sot, ky islam politik:
• përçmon Gjergj Kastriotin, themelin e shtetit tonë historik
• fyen Nënë Terezën, simbolin tonë universal human
• relativizon Adem Jasharin, kolonën morale të republikës
• tallet me Kanunine Lekë Dugagjinit, strukturën që ruajti identitetin në shekuj
• mohon gjuhën, kulturën, zakonet dhe orientimin tonë europian
Ky s’është besim.
Ky është presion kulturor.
Ky është një kolonizim i ri – me tjetër flamur, por me të njëjtin synim: zhdukjen e kujtesës.
Rreziku real: fëmijët që rriten duke menduar se kombi nuk vlen
Narrativa e re që po shitet është e thjeshtë dhe e rrezikshme:
“Kombi është i dorës së dytë; feja është e para.”
Kjo është formula e shkatërrimit.
Një popull që e mohon veten bëhet popull i dobët, i manipulueshëm dhe i humbur në identitete të huaja.
Unë nuk e pranoj që:
• arsimi të shantazhohet nga predikuesit,
• institucionet laike të përkulen para moralizimeve fetare,
• kultura të anatemohet si “haram”,
• historia të rishkruhet sipas dogmave importuese,
• liria individuale të zëvendësohet me nënshtrim kolektiv.
Feja është personale.
Shteti dhe kombi janë të të gjithëve.
Po, jam islamofob – nga vetëdija, jo nga urrejtja
Jam islamofob sepse dua Kosovën.
Sepse dua identitetin shqiptar.
Sepse dua rrënjët tona europiane.
Sepse e shoh qartë rrezikun që po futet në brendinë e shoqërisë, jo nga kufijtë.
Nuk e di nëse Zoti ka nevojë për mua.
Por e di se Kosova ka nevojë për zëra që flasin qartë, pa frikë, pa kalkulim.
Unë nuk hesht.
Sepse heshtja është tradhti – ndaj vendit, ndaj vetes, ndaj së ardhmes.

TV Klan Kosova – Komercializim ekstrem dhe mungesë e politikës redaktuese

1

Arif Ejupi, Gjenevë

Edicioni i mbrëmshëm i lajmeve qendrore në Klan Kosova e vërtetoi edhe njëherë se ky televizion ka rrëshqitur plotësisht drejt komercializimit, duke ia dorëzuar përgjegjësinë redaktuese marketingut, e jo standardeve profesionale të gazetarisë.

Në një ditë kur gjenerali Wesley Clark – njeriu që luajti rol kyç në çlirimin e Kosovës si komandant i fushatës së NATO-s, më 1999,dha dëshminë e tij historike në Gjykatën Ndërkombëtare në Hagë, ngjarje që duhej të ishte kryelajm absolut i të gjitha mediave në vend, TV Klan Kosova e trajtoi atë si lajm të dorës së dytë.
Kjo dëshmi nuk është vetëm një proces gjyqësor; ajo është dëshmi për historinë, për drejtësinë ndërkombëtare dhe për fatin e Kosovës.

Po çfarë zgjodhi TV Klan Kosova?
Në vend që deklarata e Clarkut të transmetohej në hapje të edicionit, ajo u shty deri rreth minutës së 20-të, si një lajm i zakonshëm dhe pa peshë politike.

Ndërkaq, si kryelajm u dha fillimi i edicionit të ri të formatit “Big Brother”, një show argëtues i pastër komercial, i cili nuk ka asnjë lidhje me interesat madhore të vendit.

Ky është një shembull tipik se si një televizion që pretendon të jetë ndër më të ndjekurit, i ka humbur prioritetet themelore të lajmit. Në vend se të pasqyrojë çështje me peshë kombëtare, ai zgjedh të spektakolarizojë argëtimin, thashethemet dhe dinamikat e një reality-show-u.

Kjo qasje tregon se sensacionalizmi dhe argëtimi po e zëvendësojnë lajmin me interes kombëtar, ndërsa pesha historike dhe politike e zhvillimeve të rëndësishme shtyhet në periferi të vëmendjes.

Një media që e trajton gjeneralin Clark si lajm dytësor është media që nuk e kupton lirinë nga e cila përfiton çdo ditë. Është media pa ndërgjegje kombëtare, pa përgjegjësi publike, pa moral gazetaresk.

Ajo që ndodhi mbrëmë nuk është gjë tjetër veçse: dekadencë morale, dështim profesional dhe përbuzje ndaj historisë.

Zgjedhja e Bedri Hamzës dhe deklarata e Presidentes!

1

Florim Zeqa

Në kohën kur PDK e kishte zgjedhur Memli Krasniqin për kryetar në Konventën e 11-të, një mikut tim në Zvicër i pata thënë këto fjalë: “Me zgjedhjen e Memlit dhe PDK-ja shkoj për lesh sikurse LDK-ja me zgjedhjen e Lumirit”!

Zgjedhja e Bedri Hamzës, zgjidhje e duhur kalimtare për PDK-në

Siq dihet tashmë, në Konventën e saj të 12-të, Partia Demokratike e Kosovës, ka zgjedhur Bedri Hamzën për kryetar të ri.

Këtë e konsideroj zgjidhje të duhur dhe kalimtare për PDK-në!

Por nuk duhet harruar se këtë zgjidhje PDK-ja e bëri me kosto shumë të lartë!

E humbi Mitrovicën për një zgjidhje kalimtare!

Zgjedhja e Bedri Hamzës më kujton kohën kur ish lideri i LDK-së e caktoi për ministër në ‘Qeverinë Kurti 1’ ish kryetarin e Podujevës, z. Agim Veliu.

Dihet çfarë fitoj, për ta bërë Veliun ministër për më pak së gjashtë muaj, LDK e humbi bastionin më të fuqishëm në Kosovë-Podujevën!

Se a ja vlenë barra qeranë PDK-së, që për një kryetar kalimtar ta humbas Mitrovicën mbetet të shihet në zgjedhjet e jashtëzakonshme parlamentare!

PDK-ja për të arsyetuar humbjen e Mitrovicës, me Bedri Hamzën kryetarë, në zgjedhjet parlamentare duhet ngritet së paku për 5 %, në të kundërtën, kjo mbetet lëvizja më e gabuar politike nga themelimi i saj!

Bedri Hamza u zgjodh kryetar i PDK-së pas dorëheqjes së kryetarit të deritashëm, Memli Krasniqi, pas 4 viteve e 4 muajve pa rezultate evidente në krye të kësaj partie!

Lajmi për dorëheqjën e Memli Krasniqit ishte befasi e papritur!

Megjithatë kjo e tregon nivelin e përgjegjësisë politike të individit dhe seriozitetin e një partie politike.

Dorëheqja e kryetarit të PDK-së shënon fillimin e një standardi të ri politik, i pa parë deri më tani në subjektet tona politike.

Tani është radha që shëmbullin e Memlit ta ndjekin edhe liderët e tjerë opozitar pa rezultate në skenën parlamentare!

Le të fillojë LDK me Lumir Abdixhikun, AAK me Ramush Haradinajn e kështu më radhë!

Kësaj radhe nuk po flas për LDK-në, pasi kam folur paraprakisht!

AAK e ka liderin hiostorik, por jo edhe kryetarin pragmatik që i shënon ngritje më të madhe këtij subjekti politik! Adaj AAK-së i duhet të kërkojë zgjidhje të re dhe të shpejtë për të mbijetuar në skenën parlamentare!

Pas shuarje së AKR-së së Pacollit, pritet të shuhet shpejtë edhe NISMA e Limajt turbulent, i cila nga njëra palë zgjedhje në tjetrën po u vardiset partive të tjera për të siguruar një ulëse në Parlament.

Në fund edhe dy fjalë për partinë më të madhe në vend

LVV është e lidhur ngushtë me personalitetin e Albin Kurtit, saqë nuk guxon të bëjë eksperimente politike siq kishte bërë me Visar Ymerin!

LVV pa Albin Kurtin është vetëm një ‘kullë prej letre’ që shëmbet lehtë dhe nuk ndreqet më! Në fakt partitë autoritare i mbanë aureola e liderit dhe jo organizimi i brendshëm që kanë!

Deklarata skandaloze e Presidentes

Deklarata e papritur e Presidentes Vjosa Osmani për “900 banda kriminale të shkatërruara”, përveqse e pamatur politikisht, nuk ishte në kohën e duhur! Ajo me këtë deklaratë e ka dëmtuar akoma më shumë imazhin e shtetit, duke e dhënë imazhin e rremë se Kosova është e zhytur në krim të organizuar, ku si e tillë konsiderohet vend i pakonsoliduar dhe problematik në Ballkanin Perëndimor!

Pavarësisht tendencave për “sqarim” të deklaratës, dëmi mbetet i njëjtë dhe i papërmirësuar i Presidentes, i njëjtë sikurse “punimi shkencor’ i Dimal Bashës për luftën e UÇK-së!

Teksti i Ennio Stipçeviqit, të birit të Akademik Aleksandër Stipçeviqit, me rastin e përurimit të librit tim “Arbëneshët e Zarës-Shqiptarët e Zarës

1
Prof. Dr. Isak Shema, Prishtinë
___
Teksti i Akademik Ennio Stipçeviqit, të birit të Akademik Aleksandër Stipçeviqit, i dërguar nga Zagrebi në Zarë, me rastin e përurimit të librit tim “Arbëneshët e Zarës-Shqiptarët e Zarës, Prishtinë, 2025
Përurimi është organizuar më 24.02.2025, në orën 12- 14, në
Shkruan Akademik Ennio Stipçeviq:
Zoti Isak ka qenë mik i ngushtë i babait tim, Aleksandër – Shandrija.
Përurimi është organizuar më 24.02.2025, në orën 12- 14, në Sallën Solemne të Universitetit të Zarës, Obala kralja Petra Krešimira IV br. 2 (II. kat – zgrada na Rivi)
– Svečana dvorana Sveučilišta u Zadru, Obala kralja Petra Krešimira IV br. 2 (II. kat – zgrada na Rivi)
Akademik Enio Stiçeviq
Të nderuar Zonja dhe zotërinj,
Më lejoni të ju drejtohem me disa fjalë në këtë solemnitet. Sot, në qendër të vëmendjes sonë është vepra më e re kushtuar Arbëneshëve , e botuar nga prof. dr. sc. Isak Shema. Zoti Isak ka qenë mik i ngushtë i babait tim, Aleksandër – Shandrija. Zakonisht flitet se Shandrija ishte arkeolog, historian dhe sociolog i librit dhe i albanologjisë; megjithatë, lidhja e tij organike me Arbëneshin ishte dhe mbeti e pandashme. Kjo lidhje është përjetësuar në veprën e tij *Kultura tradicionale e Arbëneshëve të të Zarës* (Zagreb, 2011; dhe një vit më vonë në botimin shqip). Në këtë libër ai përfshiu përvojën dhe kujtesën e tërë jetës, duke mbledhur e sistemuar tregimet e brezit të vjetër arbënesh.
Kjo vepër është vlerësuar nga publiku shkencor si “kurora e krijimtarisë së Aleksandër Stipçeviçit”.
Libri i prof. Isak Shemes për Arbëneshët, i cili na ka mbledhur sot, është konceptuar si një udhëpërshkrim personal nëpër hapësirë e kohë, i ndërthurur me një shqyrtim kritik të literaturës ekzistuese dhe i pasuruar me një fond të gjerë fotografik, në të cilat mund të identifikohen shumë banorë të krahinës arbëneshe të gadishullit të Zarës. Vlerat shkencore dhe dokumentare të kësaj vepre janë tashmë të mirëfillta dhe të njohura nga recensentët.
Me këtë rast, dëshiroj të ndaj me ju një episod nga fëmijëria ime, i cili për mua ka mbetur me domethënie të veçantë.Rreth moshës dhjetëvjeçare, siç bëja zakonisht, verën e kaloja në familjen e Shandrijeve – tek tezja Alme dhe tezja Bilja – bashkë me fëmijët e tyre, kushërinjtë e mi Vandija, Maele dhe Irina. Një mëngjes, babai më kërkoi ta ndihmoja duke mbajtur lopatat e varkës, sepse do të shkonim me barkë në ishullin Klemente. Në atë kohë, Klemente ishte ende një vend i largët për arbëneshët; më vonë shkohej atje edhe me fëmijët.
Në fillim, kjo nuk ishte ndonjë aventurë e veçantë për mua, pasi me dëshirë mbaja lopatat. Kur u afruam te ishulli, babai vlerësoi se në anën veriore nuk kishte gjëra veçanërisht të rëndësishme. Ndërkohë, shokët e mi luanin në breg dhe notonin, kurse unë duhej të isha në dispozicion të babait. Ai, duke përdorur disa fije kashte, matë gjurmët e mbetura të kishës së Klementit. Babai im vazhdimisht fotografonte dhe vizatonte në bllokun e tij. Duhet të pranoj se atëherë kuptoja pak, madje edhe më pak mbaj mend nga ajo që ai më tregonte. Në kujtesë më kanë mbetur vetëm vizatimet e tij. Në pak fjalë, mezi prisja të përfundonte puna e të ktheja lopatat në vend, që të hidhesha në det…Disa vite më vonë, kjo episodë u përfshi në botimin *Monumente kulturore-historike në Arbanas* (Zadar, 1977). Ajo që nuk përmendet në atë libër është se të gjitha vizatimet i ka realizuar vetë autori, Aleksandër Stipçeviç. Madje, ai i vizatoi të gjitha ilustrimet për të gjitha botimet e “Ilirës”. Për shkak të thjeshtësisë së tij, ky “detaj” asnjëherë nuk u theksua prej tij. Siç mund të bindet secili, ato vizatime janë të shkëlqyera.
Le të shërbejë ky shkrim i shkurtër si kujtesë për veprën dhe përkushtimin e babait tim, për figurën e tij dhe për Arbëneshët e anasit tanë.
Ennio Stipçeviç, shkurt 2025

Inicohet ndryshimi i ligjit për pakica në Mal të Zi

0
Ministria e të Drejtave të Njeriut dhe të Pakicave prezantoi sot në një takim në Beçiq pranë Budvës ndryshimet në Ligjin për Pakicat në Mal të Zi, një akt ligjor që përmirëson pozicionin e pakicave në Mal të Zi.

Ministria e të Drejtave të Njeriut dhe të Pakicave do t’i marrë seriozisht dhe do t’i shqyrtojë të gjitha propozimet që erdhën nga këshillat kombëtare dhe sektori joqeveritar në përputhje me rekomandimet e Këshillit të Evropës dhe Komisionit të Venedikut.

Komisioni i Venedikut ka rekomanduar që ndryshimet në ligj të përfundojnë deri në dhjetor të vitit 2026.

Në takimin e grupit të punës morën pjesë përfaqësues të këshillave kombëtare, organizatave joqeveritare dhe institucioneve shtetërore që merren me çështjet e pakicave. Në panel ishin sekretari shtetëror Astrit Hoxha dhe drejtori i përgjithshëm i Drejtorisë për Popujt Pakicë, mr. Arben Xhurreta, së bashku me zyrtarë të tjerë të Ministrisë së të Drejtave të Njeriut dhe të Pakicave.

Ky proces synon forcimin e të drejtave të komuniteteve pakicë dhe avancimin e standardeve demokratike në Mal të Zi.

Inicohet ndryshimi i ligjit për pakica në Mal të Zi – MALESIA.ORG – Tuz, Malësi

Isak Shema, studiues modern i letërsisë

1
Akademik Stefan Çapaliku, Tiranë
___
Profesor Isak Shema, një studiues modern i letërsisë dhe kulturës shqiptare.
Është folur mjaft te ne, sidomos në këto dhjetvecarët e fundit, për autorët modern të lëtërsisë shqipe, por pak ose aspak është folur për figurën e kritikut dhe studiuesit modern të letërsisë dhe kulturës shqipe.
Dhe ja, kjo është dita kur mund të flasim për profesor Isak Shemen, si një studiues modern i letërsisë, si një personalitet që në të gjithë veprën e tij të gjërë studimore dhe kritike e trajton letërsinë jo vetëm si tekst estetik, por edhe si sistem ku ndërthuren gjuha, kultura, ideologjia dhe mbarë përvoja njerëzore.
Ai është një ndër ato më të spikaturit studiues dhe kritikë që përdor metoda bashkëkohore të analizës teorike, kritike e krahasuese, kur vjen puna për të interpretuar tekstet letrare në kontekstin e tyre historik, shoqëror e filozofik.
Kryesisht me veprat ”Vrojtime letrare dhe artistike” (Prishtinë, 1995), Procedime letrare, (Tiranë, 1999), Josip Rela – jeta dhe krijimtaria letrare (Prishtinë, 2002) dhe në një kontekst më të madh me kontributet e tij në fushë të studimeve arbëreshe dhe arbnesh, vepra e këtij studiuesi na ofron një tjetër pejsazh të kulturës shqiptaro-evropiane.
Siç dihet në varësi të periudhës dhe traditës, ka disa figura që konsiderohen themelues apo përfaqësues të studimeve moderne të letërsisë: Kështu mendoj se ia vlen të kujtojmë këtu Roland Barthes, përfaqësues i strukturalizmit dhe semiotikës; Mikhail Bakhtin për dialogjizmin dhe teorinë e romanit. Tzvetan Todorov dhe Gérard Genette kontribuan në narratologji dhe analizën strukturore të rrëfimit.
Më vonë shfaqen Jacques Derrida si themelues i dekonstruksionizmit, që ndryshoi mënyrën si lexohet teksti. Michel Foucault që ndikoi në leximin e letërsisë përmes analizës së pushtetit, dijes dhe subjektivitetit, apo Harold Bloom, Terry Eagleton, si figura kyçe në kritikën kulturore dhe teorinë postmoderne.
Në kontekstin bashkëkohor shqiptar mund të konsiderojmë Rexhep Qosen me qasjen e tij strukturale dhe historike në analizën e letërsisë shqiptare, Matteo Mandalanë, Shaban Sinanin dhe Ardian Marashin, për analizat moderne të teksteve dhe zhvillimin e teorisë letrare shqiptare.
Në përgjithësi, studiuesi modern i letërsisë nuk kërkon vetëm “kuptimin e drejtë” të një vepre, por shikon mënyrën se si ajo prodhon kuptime të shumta, sesi ndikon realitetin dhe sesi ndërvepron me lexuesin dhe kulturën.
I tillë është profesori ynë i dashur Isak Sheme, i cili me veprën e vet studimore dhe kritike ka dëshmuar se ndërgjegjësimi mbi kulturën kombëtare të traditës dhe bashkëkohore, mbi atë që na bashkon dhe mbi atë që na ndan me të tjerët, është detyrë parësore në procesin e integrimit kultural.
Te profesor Sheme gjejmë të realizuar kryeidenë se koncepti i atdheut si një strukturë e mbyllyr, si një shpellë që i mbron njerëzit nga bota, në vend të një hapësire që krijon kontakte me të, ka sjellë edhe izolimin e shkrimtarit shqiptar nga të tjerët.
Që në krye ai e ka zhvilluar dhe po e zhvillon veprimin e vet kulturor në një kontekst gjithnjë të ri historik, duke e vështruar dhe duke e shestuar letërsinë si sistem dhe nënsistem kulturor europian.
Jetë të gjatë dhe të mbushur me libra dhe lexues!

Amina Nuraj: Bija që ngre zërin për atdheun me shpirt dhe guxim

0

Nexhmije Mehmetaj, Gjenevë

Promovimi i librit “Unë, bija e atdheut” nga Amina Nuraj shpalos me finesë një ngjarje kulturore që tejkalon kufijtë e një mbrëmjeje letrare dhe shndërrohet në një akt të vërtetë të vetëdijes kombëtare. Përmes përshkrimit të saktë dhe emocional, pasqyrohet jo vetëm krijimtaria e autores Amina Nuraj, por edhe forca e një zëri që vjen nga një hapësirë ku ruajtja e identitetit shqiptar është sfidë e përditshme.

Amina Nuraj paraqitet si një figurë që gërsheton artin me atdhedashurinë, një autore dhe aktiviste që i jep letërsisë shqiptare dimensionin e qëndresës dhe të dëshmisë. E formuar në realitetin e Novi Pazarit, ajo sjell në Prishtinë shpirtin e shqiptarëve të Sanxhakut, duke e rikujtuar publikun se kufijtë mund të ndajnë territore, por jo zemra e të njëjtit komb.

Promovimi i librit, është një manifestim i përbashkët i mirënjohjes, identitetit dhe pasionit për fjalën shqipe. Fjalët vlerësuese të recensentëve Januz Fetahu, Bajram Kabashi dhe Bashkim Pushkolli e forcojnë bindjen se Amina Nuraj është një zë i ri dhe premtues i letërsisë bashkëkohore, një krijuese që me sinqeritet dhe guxim trajton tema të rralla, por thelbësore për kombin.

Vepra “Unë, bija e atdheut” del në pah si një rrëfim i thellë shpirtëror, ku ndërthuren përkatësia, qëndresa dhe dashuria e pakushtëzuar për atdheun. Teksti e nënvizon me mjeshtëri se libri i Nurajt nuk është thjesht një dëshmi personale, por një thirrje e fuqishme për vazhdimësinë e gjuhës, kulturës dhe vetëdijes shqiptare kudo ku jetojnë shqiptarët.

Promovimi i librit të Amina Nurajt, “Unë, bija e Atdheut” në Librarinë Dukagjini në Prishtinë

Kam bindjen se Amina Nuraj afirmohet jo vetëm si autore e talentuar, por si një zë i rëndësishëm i identitetit kombëtar, i cili përmes letërsisë ndërton ura, zgjon ndërgjegje dhe forcon kujtesën tonë kolektive.

Me 12.11.2025