Kreu Blog Faqe 704

Spanjë, 1975 / “Shqiptarët janë njerëzit e mi, sigurisht që kam mësuar të flas shqip”

Drini.us
-
0
Spanjë, 1975 / “Shqiptarët janë njerëzit e mi, sigurisht që kam mësuar të flas shqip”

Mbretëresha Suzani (në të djathtë) ndan një shaka me nënën e saj znj. Cullen-Ward (në të bardhë me qëndisje ari) dhe vjehrrën e saj Mbretëreshën Geraldinë (me byrynxhyk të zbehtë blu). — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 5 nëntor 1975, faqe n°2

Shkrimi i dytë i një serie prej 6 shkrimesh për Mbretëreshën Suzanë, nënën e Princ Leka II  — Intervista ekskluzive e Mbretëreshës Suzanë, nënës së Princ Leka II –

Nga Aurenc Bebja*, Francë –  6 Dhjetor 2024 

Revista australiane “The Australian Women’s Weekly” ka botuar, të mërkurën e 5 nëntorit 1975, në faqen n°2, intervistën ekskluzive asokohe me mbretëreshën Susan (nënën e Princ Leka II) në Spanjë, të cilën, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar : 

Një pritje e denjë mbretërore

Të ftuar të njohur dhe dhurata luksoze në dasmën e Mbretit Leka I dhe nuses së tij australiane…

ANNE MATHESON

raporton nga Londra

Festimet e dasmës për Mbretin Leka I të shqiptarëve dhe nusen e tij australiane Susan Cullen-Ward vazhduan për tetë orë, pavarësisht nuancave shqetësuese politike që penguan shumë të ftuar të merrnin pjesë dhe bënë të nevojshme ndryshimin e vendit në minutën e fundit.

Një i ftuar në dasëm duke puthur dorën e Mbretëreshës Suzani. Mbreti Leka është në krah të saj. — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 5 nëntor 1975, faqe n°2

Një i ftuar në dasëm duke puthur dorën e Mbretëreshës Suzani. Mbreti Leka është në krah të saj. — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 5 nëntor 1975, faqe n°2

Mbreti Leka dhe Susan, tani mbretëresha Suzani, ishin martuar tre ditë para pritjes në Spanjë, në një ceremoni civile të qetë në Biarritz, Francë (ku mbretëresha Elizabeth e Anglisë u dërgoi atyre një letër të gjatë duke u uruar gjithë lumturinë).

Fillimisht, 1000 të ftuar ishin ftuar të merrnin pjesë në pritjen në kështjellën e madhe mesjetare të të afërmit të mbretit Leka, Markezit të Calderon, në Toledo, dhe qyteti duhej të ishte ndriçuar për këtë rast.

Por situata politike në Spanjë, kërcënimet terroriste dhe frika nga bombat e detyruan pritjen të zhvendosej nga Kështjella e Toledos në një kafene buzë rrugës në gjysmë të rrugës midis Madridit dhe Toledos. Restoranti Jose Luis në Illescas është i famshëm për kuzhinën e tij të mirë.

“Jemi shumë të zhgënjyer që nuk mund të mirëpresim Mbretin Leka dhe Mbretëreshën e tij”, tha kryebashkiaku i Toledos, “por me kaq shumë kërcënime dhune nuk mund të merrnim një rrezik të tillë”.

Pati shumë ndryshime në minutën e fundit edhe në listën e të ftuarve, pasi kryetarët e shteteve dhe ambasadorët u larguan njëri pas tjetrit. Në shumicën e rasteve, burrat qëndronin në shtëpi dhe dërgonin gratë e tyre për t’i përfaqësuar. 

Tas i artë për karkaleca 

Gratë, të veshura bukur, dukeshin si një linjë e parë magjepsëse e mbrojtjes teksa ishin ulur së bashku në mëngjesin e dasmës.

Ambasadori britanik në Spanjë dërgoi gruan e tij, zonjën Charles Wiggin, mbreti i ri Simeon i Bullgarisë dërgoi mbretëreshën e tij të bukur Margarita, familja mbretërore tajlandeze dërgoi një teze dhe Shahu i Iranit vjehrrën e tij.

Nëna e Farah Dibës solli dhurata të bukura dasme nga Shahu dhe Perandoresha për Mbretëreshën Suzani — një karficë dhe një palë vathë bruz, guri i tyre kombëtar, dhe për mbretin Leka një kuti argjendi të madhe purosh. (Kishte shumë dhurata argjendi, nga shandanët te tabakatë, dhe gjithsej 22 kova akulli prej argjendi)

Një milionere amerikane, zonja Muriel Kauffman, nga Kansas, solli një dhuratë martese me një tas karkalecash prej ari.

Ambienti i kafenesë ishte ndoshta më pak madhështor se ai i kështjellës, por për një situatë kaq të mbushur me paroksizmin e tërbimit anti-Franko, ishte ideal.

Siguria e rreptë jashtë dhe policia me rroba civile brenda e bëri vendin të padepërtueshëm.

Vetë mbreti Leka mbante dy revole, një në secilën anë të gjoksit të tij të gjerë.

Pranë tij, mbretëresha Suzani, e gjatë 1.53 m, kishte veshur pallton ceremoniale tradicionale shqiptare, prej qëndisje ari të rëndë, aq të rëndë sa Nëna Mbretëreshë, Mbretëresha Geraldinë (me muslin blu të rrjedhshëm), tha : “Mendoj se mbretëresha jonë e re duket e mrekullueshme duke kaluar mbrëmjen me këtë fustan. Unë e kam patur shumë të vështirë.”

Pritja, ndonëse e mbushur me yje me emra nga Almanac de Gotha (ekuivalenti evropian i Debrett-it të Anglisë), ishte padyshim një natë për shqiptarët, brohoritjet dhe ovacionet e forta të të cilëve ishin më të zhurmshme se ato të një turme futbolli.

Mbretëresha Suzani përqafoi secilin prej të ftuarve të saj, qofshin ata miq të ngushtë apo njerëz në mërgim për të cilët ajo dhe Mbreti Leka janë tashmë një pikë tubimi drejt ditës që shpresojnë të kthehen në Shqipëri. 

Pranë lotëve 

Ndonjëherë ajo ishte aq e emocionuar saqë ishte në prag të lotëve. Kur ajo fliste me shqiptarët, e bënte këtë në gjuhën e tyre.

“Ata janë njerëzit e mi”, tha mbretëresha Suzani. “Sigurisht që kam mësuar të flas shqip”.

Të ftuarit, të rënduar nga dekorimet që ngjallin një të kaluar të lavdishme, të veshur me uniforma … dhe breza që mbanin urdhra që sot kanë pak kuptim, ishin më të paktë në numër se shqiptarët me kostumet e thjeshta.

Zjarri i brendshëm i shqiptarëve gjallëroi shpejt pritjen, pasi vajzat me kostume kombëtare performuan në dysheme dhe, më vonë, burrat, pa hezituar të kërcenin së bashku, formuan një rreth në mënyrën tradicionale dhe kërcyen deri në agim.

Nusja dhe dhëndri duartrokasin vallëzimin. — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 5 nëntor 1975, faqe n°2

Nusja dhe dhëndri duartrokasin vallëzimin. — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 5 nëntor 1975, faqe n°2

Mbreti Leka dhe Mbretëresha Suzani u nisën në muajin e mjaltit pasi dërguan dhuratat e tyre të dasmës në shtëpinë e re që po mobilojnë 17 km larg Madridit.

Mbretëresha Geraldinë më vonë organizoi një darkë rreth pishinës dhe u tregoi shtëpinë e re miqve australianë të mbretëreshës Suzani.

“Dhomat e pritjes hapen mbi njëra-tjetrën për të formuar një dhomë shumë të madhe pritjeje,” më tha zonja Nancy Bird Walton. “Sue do të ketë shumë pritje për të bërë tani dhe e ka planifikuar shtëpinë në atë mënyrë.”

Të ftuarit australianë në dasmë përfshinin zotin dhe zonjën David Brown, nga Longueville; Znj. Bruce Dixon, nga Mosman; Znj. Minna Garrison, Point Piper; Znj. Adrian Hayes, Cumnock; Znj. Betty Horsley, Dural; Znj. William Hughes. Paddington; Z. dhe zonja Donald Irons. Roseville; Znj. Gwen Johnson. Gordon; Z. dhe Znj. John O’Sullivan, Cremorne; Znj. Rupert Rudder, Vaucluse; Nancy Bird Walton, St Ives; Z. dhe Znj. Brian Mathews, Killara; Zoti dhe zonja Patrick Lucas. Redhill, ACT.

*Aurenc Bebja, Francë. (Blogu © Dars (Klos), Mat – Albania), https://www.darsiani.com/la-gazette/spanje-1975-shqiptaret-jane-njerezit-e-mi-sigurisht-qe-kam-mesuar-te-flas-shqip-intervista-ekskluzive-e-mbretereshes-suzane-nenes-se-princ-leka-ii/.

Koha, e enjte, 5 dhjetor 2024, f.12

Keqpërdorimi i emocioneve “seksuale”!

Drini.us
-
0
Keqpërdorimi i emocioneve “seksuale”!

Afrim Caka, Gjakovë

Si konkluzion, me lejoni te shpreh mendimin tim dhe te shtoj disa vrejteje tek sjelljet e Kastratit per temen qe prekem ne kete video. Ky eshte problemi i ndikimit te mesimit dhe edukates ne shtepi, ne shkoll, ne media dhe ne jeten ne pergjithesi, per zhvillet e psikikes se tij.
Ne kete menyre, tek ky (ne foto) do te formohet orientimi i sjelljes, i cili e lejon ate te pergjigjet me anen e regimit, qe, ndonjeher emocionet “seksuale” ne video ndaj acarimeve te dobeta. Ky i perdor emocinet e veta sa here kur ato i pergjigjen qellimeve te tij ndaj Albinit. I zhytur ne emocione negative – eshte nje zakon i keq dhe i edukates familjare, qe, ndonjehere, kalon ne patologji. Mjafton te dihet se eshte qarte se ky “legen” i ka te zhvilluara qe ne femijeri “mastrubimet” politike dhe nje njeri i tille do t’i keq perdore emocionet e veta seksuale vazhdimisht prane mediave edhe ne parlamente.
Nje individ i deformuar shpirterishte e perdore epshet politike, fyerjet, kercenimet, hidherimin dhe ndjenjat tjera, per loje, si nje i “çmendur”. Aktrimet e tilla te cmendura dhe emocinet behet reagim i pazakonte ne media sa here kur Kastrati ndodhet ne ekstaza te gjata “seksuale”.
Hidherimet e tija mund i shpreh me aq terbim, qe ketu i del pune edhe psikologut, psikiatrit e gjinekologut, sa qe nise te kete nje shije te keqe, dhe behet teper dhe po ashtu keqperdore shfaqjet e jashtme fiziologjike qe e shoqerojne me emocione. Ky mekanizem me defekte shpirterore shpreh ne menyre te dukshme armiqesine e tij ndaj pushtet ne fuqi.
RROFTE ALBINI!

Rrëfime nga lufta (3)

Drini.us
-
0
Rrëfime nga lufta (3)
22 vjet ngamasakra e 13 prillit 1999 – në-shtëpinë e Sali Sokolite në fshatin Studenicë të Istogut.
___
Nga: Blerim Metaj
___
Pranverë 1999: Fryma e Rezistencës dhe Shpresa në Mes të Errësirës
Pranvera e atij viti ishte e trishtë dhe e paqartë, një sezon që solli jo vetëm aromën e luleve që çelën mes pluhurit dhe tymit, por edhe dhimbjen dhe trishtimin që mbuloi çdo shtëpi, çdo shpirt. Lufta kishte mbërritur në pragun e fshatit tonë, Kaliçan. Fundi i marsit 1999 mbeti i skalitur në kujtesën tonë si një fillim fundi, kur qielli skuqej nga shpërthimet dhe toka dridhej nga ushtima e granatave.
Nga dritarja e shtëpisë sonë, dukej sikur qielli kishte marrë zjarr. Një fëmijë 9-vjeçar, siç isha unë, e kishte të pamundur të kuptonte pse bota rrotullohej kështu. Fishkëllimat e predhave dhe bubullimat e shpërthimeve u bënë kolonat zanore të netëve tona. Dhe unë, një vogëlush i pafajshëm, fillova të kuptoj që edhe fëmijëria mund të përmbyset brenda një nate.
Në shtëpinë tonë u grumbulluam si fara në një kosh, të palosur pranë njëri-tjetrit, me shpresën që afërsia jonë fizike do të na mbronte nga rreziku që po afrohej gjithnjë e më shumë. Në fund të marsit, kur refugjatët nisën të vërshonin drejt fshatit tonë, një ndjenjë e re u fut mes nesh: bashkimi për të mbijetuar. Të gjithë familjet në fshat hapën dyert për të strehuar ata që kishin mbetur pa kulm mbi kokë. Në atë kohë, zemrat tona u bënë më të mëdha se frika.
Harmonia në Kohë Lufte
Në shtëpinë tonë erdhën shumë familje. Nga të njohurit e afërt e deri te ata që kurrë nuk i kishim takuar më parë. Dhoma jonë e vogël, ku dikur qëndronim vetëm ne, u mbush me fëmijë, gra dhe burra që kishin vetëm një kërkesë: sigurinë. Në atë ngjeshje të pashmangshme, ne krijuam një harmoni që nuk mund të përshkruhet me fjalë.
Fëmijët, mes zhurmave të largëta të granatimeve dhe ndriçimeve të zbehta të natës, krijuan një botë të tyre. Luanim lojëra, qeshnim, shpesh harronim që ishim në mes të luftës. Sikur fshati ishte bërë një skenë ku gjithçka mund të ndodhte, përveç humbjes së shpresës. Të rriturit na jepnin zemër, edhe pse zemrat e tyre ishin të ngarkuara me shqetësime dhe dhimbje.
Zjarri i Lajmeve
Në mbrëmje mblidheshim të gjithë për të parë lajmet. Qetësia e asaj kohe ishte aq e thellë sa mund të dëgjoje frymëmarrjet e secilit prej nesh. Dhe kur lajmëroheshin tragjeditë – fshatra të shkrumbuara, jetë të humbura – ajo qetësi thyhej nga ofshamat e burrave të moshuar ose nga psherëtimat e grave që fshihnin lotët. Megjithatë, mes çdo lajmi të kobshëm kishte një fije drite: lajmet për qëndresën e UÇK-së na mbushnin me shpresë.
Babai im, gjyshi dhe burrat e tjerë të fshatit bënin gjithçka për të mbajtur shpirtin e gjallë në atë errësirë. Në mbrëmje, pas lajmeve, ata qëndronin bashkë, flisnin me zë të ulët për strategjitë e mundshme dhe për më të rëndësishmen: si të ruanin sigurinë tonë. Por mbi të gjitha, ata ushqenin njëri-tjetrin me shpresë.
Eksodi në Mal
Ajo natë e 12 prillit nuk do të harrohet kurrë. Alarmi që një vajzë dha me zërin e saj të mbushur me frikë na detyroi të përgatitemi për të lënë shtëpitë tona. Të nesërmen, duke ia kthyer shpinën vendit që e kishim thirrur “shtëpi”, filloi një udhëtim që do të na provonte forcën dhe shpirtin.
Rrugëtimi drejt malit ishte një proces i dhimbshëm, por edhe një akt guximi dhe uniteti. Të gjithë ishim të bashkuar në atë vuajtje: të rinj e të moshuar, burra e gra, fëmijë e pleq. Kishim vetëm një synim: të mbijetonim. Në mal, ndërsa shikonim qiellin që na mbulonte me yje, e ndjenim që ishim të vegjël përballë fatit, por njëkohësisht të mëdhenj në shpirt.
Netët në mal ishin të ftohta, me erën që depërtonte në çdo shtresë rrobe që kishim. Por ato netë na mësuan një gjë: qëllimi ynë për të mbijetuar ishte më i fortë se çdo frikë. Rreth zjarrit qëndronim bashkë dhe qeshnim, shpesh për gjërat më të thjeshta – ndoshta ngaqë qeshja ishte arma jonë e vetme për të luftuar trishtimin.
Shpresa Nuk Vdes Kurrë
Në mes të kësaj errësire, shpresa ishte e vetmja dritë që na mbante të gjallë. Çdo fjalë, çdo premtim për një të nesërme më të mirë ishte si një flakë e vogël që ndizte zemrat tona. Dhe ne besuam. Besuam se megjithëse nata ishte e gjatë dhe e ftohtë, një ditë dielli do të lindte sërish për ne dhe për Kosovën tonë.
Ajo pranverë e 1999-ës nuk ishte thjesht një stinë e luftës. Ishte një stinë e qëndresës, e sakrificës dhe e shpirtit të pathyeshëm të një populli që luftoi jo vetëm për të mbijetuar, por për të ruajtur identitetin dhe dinjitetin e tij. Dhe mbi të gjitha, ajo pranverë na mësoi se edhe në mes të dhimbjes më të madhe, jeta vazhdon.
(Vazhdon…)
Mund të jetë një imazh i 1 person, mjekër dhe teksti
Blerim Metaj

Hyjnesha ime, poezi e Arif Ejupit për Nënen me rastin e 15-vjetorit të vdekjes

Drini.us
-
0
Hyjnesha ime, poezi e Arif Ejupit për Nënen me rastin e 15-vjetorit të vdekjes

Arif Ejupi

Poezi

HYJNESHA IME

Kushtuar nënës sime me rastin e 15-vjetorit të vdekjes.

Fjala nënë është më e vlefshme se floriri e ari,

qoftë bekuar ai që e shqiptoi i pari!

Nëna, simbolizon dashurinë, mirësinë dhe qëndresën.

Nëna simbolizon besën, sakrificën e flijimin.

Nëna simbolizon dhembshurin, pendimin dhe faljen.

Nëna është jetëdhënëse.

Nëna është diell e hanë.

Emrin e saj hyjnor të gjithë e thërrasim me plot ngrohtësi,

që nga lindja e deri në përjetësi.

Gjenevë, 5 dhjetor 2024

Kur Zoti krijoi njeriun, ai ishte ende duke eksperimentuar me Ramën

Drini.us
-
0
Kur Zoti krijoi njeriun, ai ishte ende duke eksperimentuar me Ramën

Aurel Dasareti

Shqipëria është vendi ku gomarët më në fund e kapin karotën. Shqipëria udhëhiqet nga hajdutët, injorantët, psikopatët, këlyshët e armiqve dhe tradhtarët famëkeq. Krimbi gjendet në shpirtin e njerëzve të ligë. Aty duhet ta gjurmosh, kërkosh, kuptosh dhe luftosh.

***

Ti zeroja njerëzore!

Ti ke strategji dinake

dhe gjene të pafavorshme.

Kështu që unë dëgjoj atë që ti me plehun e gojës belbëzon,

por e di çfarë ti mendon.

***

Është shumë e rëndësishme që ne të mos flasim më me doreza dhe përreth, por t’i quajmë gjërat plotësisht me saktësi dhe me emrin e tyre të vërtetë. Gënjeshtra më e madhe është e vërteta e cila fshihet. Patjetër të luftojmë menjëherë Krimin, nepotizmin, korrupsionin, tradhtinë.

Gjithmonë janë ndihmësit ata që bëjnë të mundur diktaturat. Rama është një mjeshtër i manipulimit dhe shitjes së mjegullës. Në “Rilindjen” e tij ka një bollëk ndjekësish.

“Duhet të jetë mirë të jesh në gjendje të komandosh, edhe nëse është mbi një tufë delesh.”- Cervantes

Kryeministri jo-legjitim i shtetit amë, është jo vetëm një piktor i dështuar që edhe prapanicën e vet e qëndisen me gabime, por edhe një cullak i neveritshëm plazhesh, një narkoman dhe një krijesë e sëmurë psikike. Ai është edhe një servil i Soroshit, i çetnikëve serb dhe grekëve të sajuar. Hajdut i pangopur, i pabesë, mashtrues, shpirtkeq, një shkatërrues i gjithë monumenteve historike shqiptare, terrorizues i rinisë dhe fukarenjve, një gënjeshtar patologjik dhe plotësisht i paaftë dhe papërshtatshëm për të mbajtur zyrën më të rëndësishme në Shqipëri.

Kryeministri që u “zgjodh” me vota të vjedhura, do që gjithë tjerët që e rrethakojnë, përfshirë pseudo-mediat që e kanë shitur prapanicën te ai, apo qafëleshët që e simpatizojnë, të dinë më pak se ai. Dhe, pasi ai din shumë pak, të gjithë tjerët nuk dinë asgjë.

Për më shumë se 7 vjet njerëzit e pyesin vetveten: Kush ishte dhe është me të vërtetë rreth Ramës kur ai ka kryer dhe vazhdon të kryej veprimet e tij të ligëta që konsiderohen midis më të këqijave në historinë shqiptare? A qëndron ai vetëm, si një i vetmuar me besim në aftësitë e tij, apo vepron në emër të disave, nëse në emër të tjerëve atëherë të kujt përveç Vuçiçit, Soroshit, Putinit?

Rama i përket një rrethi sundimtarësh të rrallë që po bëjnë një luftë të ashpër kundër nacionalizmit shqiptar. Ai me bandën e tij prej dobiçësh antikombëtarë janë të vetëdijshëm se dashuria atërore është në zemër të asaj që luftohet, diçka për të cilën duhet të heshtësh. Prandaj me urdhër të huaj, nëpërmjet varfërisë së qëllimshme edhe shpopullon Shqipërinë, popullsia e së cilës veç ka filluar të zëvendësohet me afrikan, aziatik e arabik.

Thuhet se kryeministri i paligjshëm është një produkt i një familjeje thellësisht jofunksionale, duke e bërë atë një udhëheqës ose akoma më mirë, një krijesë unike shkatërruese dhe të paqëndrueshëm të vendit. Llogaria nuk kërkohej kurrë nga Rama, dhe ai gjithmonë shpërblehej pa marrë parasysh sa dobët e bëri punën e tij.

Ne nuk mund ta lëmë të shkatërrojë tërësisht vendin tonë të përbashkët edhe duke e mbushur me qindra-mijë “refugjatë” ilegal të paligjshëm që shumë shpejt do ta ndryshojnë demografinë e vendit. Ndërkaq, policia (private) e tij nuk ka mundësi të ruaj kufirin, sepse është e zënë të terrorizon fëmijët që protestojnë kundër vrasjes së të riut, apo të atdhetarëve që mundoheshin të mbrojnë nga rrënimi Teatrin Kombëtar dhe monumentet (simbolet) tjera me vlera historike.

Ai është i dobët dhe egoja e tij është e brishtë, që thyhet a që thërrmohet lehtë. Vetëm mungon vullneti i juaj. Asgjë nuk është e mjaftueshme. Ky nuk është narcisisti tipik. Pasiguria e tij e thellë ka krijuar një vrimë të zezë, e cila vazhdimisht ka nevojë për komplimente, të cilat zhduken sapo të jenë futur brenda .

***

Poshtërsi-dobësi civilizuese kombëtare. Një shoqëri e tërë është në shërbim të disa hajdutëve.

Në dy shtetet tona që nuk funksionojnë, FYROM dhe trojet tjera nën pushtim, vetëm disa njërës të privilegjuar kanë gjithçka, tjerët nuk kanë asgjë. Është një mëkat dhe krim kundër popullit, kundër brezave të ardhshëm. Epoka e “politikanëve” të korruptuar, ata që shikojnë vetëm te vetja dhe për veten e tyre, më në fund duhet të marrë fund. Menjëherë. Zgjohuni, dhe nga truri freskohuni. Jeta është shumë e shkurtër për të fjetur pareshtur apo për të urryer njëri-tjetrin. Duaje kombin dhe vendin tënd, respektoji të tjerët që nuk të urrejnë ty.

Shqipëria (të gjitha trojet) është toka e shqiptarëve, jo e të tjerëve, një trashëgimi (e copëtuar dhe amputuar) që na kanë lënë paraardhësit tanë, dhe të cilën ne në plotësinë e kohës, një ditë do t’ua kalojmë fëmijëve tanë, një atdhe aq i vlefshëm sa duhet të jemi gati të luftojmë dhe të vdesim për lirinë dhe pavarësinë e saj të pandarë.

Një mënyrë e rëndësishme për të zvogëluar forcën e brendshme të një populli, dhe kështu potencialin e tij për rezistencë ndaj dëmtimit të kombit, është duke e bërë margjinal (më pak të rëndësishëm, duke e mbajtur jashtë fuqisë ose ndikimit) dhe tallur strukturën tradicionale të familjes. Kjo ka ndodhur me ne.

Ky zhvillim duhet të ndërpritet, në mënyrë që të mos shkaktoj shumë dëme si për shoqërinë ashtu edhe për individët. Por qoftë ajo herët a vonë, çmenduria do të marrë fund, gjithmonë ndodh kështu. Çdo brez (gjeneratë) duhet të përpiqet të pastrohet në kohën e tyre.

Ju thjesht nuk mund të heshtni më. Komunistët e dikurshëm dhe aktualë, thënë më mirë, Enveristët (dhe Titistët), udhëheqin jo vetëm qeverinë e vendit, por edhe ato organizata që perceptohen nga publiku si të sinqerta dhe padyshim patriotike.

Në fund, kur realizoi ëndrrën e tij diktatoriale, Enver Hoxha e kuptoi se nuk ishte mirë, por sipas zakonit komunist, ai e zhvendosi përgjegjësinë në histori. Dhe, xhaxhi u largua nga kjo botë thellësisht i bindur se “historia e kishte mashtruar”, e zuri në gjumë. Çfarë idiotizmi…

***

Shqipëria shpopullohet. Shtrëngata mungon, Rama nuk ikën. Tragjikomike deklarata perverse e tij: “Unë jam nxënës i Faik Konicës dhe Fan Nolit, dhe mos ngatërroni shpatën e gjuhës me plehun e gojës.”

***

PS: Shikoni nga minuta 5.50

https://www.youtube.com/watch?v=rK73IU8k6Gk

Të gjithë kundërshtarët e Albin Kurtit?!

Drini.us
-
1
Të gjithë kundërshtarët e Albin Kurtit?!

Ali Sh.Mehmeti 

Disa që luajnë rolin e naivit, mos të them budallait, shtrojnë pyetjen, si u bë që të gjithë janë kundër Albin Kurtit: opozita, shumica e mediumeve, këshilli prokurorial dhe gjyqësor, “miqtë” ndërkombëtar, Edi Rama, Lista serbe, Vuçiqi … duke aluduar kështu që, nuk mund të gjithë ta kenë gabim, pra, si përfundim logjik, gabim e ka Albini. 

Sigurisht që ata nuk janë as budalla as naivë dhe çdo njëri prej tyre e di fort mirë, secili për veti, pse është kundër Albin Kurtit. 

OPOZITA për të ardhur në pushtet dhe për të vazhduar pasurimin e tyre të pa kontrolluar. Mjafton të shihen deklaratat e tyre të pasurisë, nga viti në vit. Për këtë nuk zgjedhin mjete, nga shpifjet, trillimet, gënjeshtrat, pavërtetat, gjysmë të vërtetat, gjuha vulgare, gjuha fyese, seleksionimi i lajmeve, zëvendësimi i tezave dhe marifete tjera nëpër mediumet e ndryshme të kontrolluara nga opozita, deri te (keq)përdorimi i organeve të drejtësisë. Shpresën e kanë që LVV me listën Guxo të mos i fitoj 50%+ votave që pastaj të mos mund të formojnë qeverinë.    

MEDIUMET sepse nuk ka më donacione nga ndërmarrjet publike, sidomos nga Telekomi i Kosovës dhe KEK-u, nga të cilat me pretekste të ndryshme u plaçkitën miliona euro dhe i sollën buzë falimentimit. Në mungesë të këtyre mjeteve, pronarët e disa mediumeve i janë kthyer oligarkëve, kurse disa, nuk përjashtohet mundësia që janë të kapur nga shërbimet e huaja armiqësore, të maskuar pas ndonjë OJQ-je, prej mijëra të tillave që operojnë në Kosovë. Për ndryshe është vështirë të shpjegohen deklaratat kaq armiqësore nga disa opozitarë dhe disa mediume, kohëve të fundit sidomos, që nuk godasin vetëm Albin Kurtin dhe Qeverinë e Kosovës, por edhe vet interesat e Kosovën.     

KËSHILLI PROKURORIAL DHE AI GJYQËSOR për ta ruajtur statusin e privilegjuar, për të arsyetuar dembelinë, seleksionimin e lëndëve dhe korrupsionin. Për ta vërtetuar korrupsionin e tyre mjafton t’ju kërkohet prejardhja e pasurisë, që e kërkon kjo qeveri nëpërmjet vetingut dhe ligjit për konfiskimin e pasurisë të fituar në mënyrë të paligjshme, të cilin po e kundërshtojnë me mish e me shpirt. 

“MIQTË” NDËRKOMBËTAR” sepse janë mësuar me politikanë puthadorë, që kanë nënshkruar dokumente edhe pa i lexuar fare – pas shpalljes së pavarësisë, gjithnjë në dëm të Kosovës për të ngopur oreksin e Serbisë dhe mirëmbajtur stabilitetin. Albin Kurti refuzon “kompromise të dhimbshme” që disa politikanë vendas dhe ata ndërkombëtarë i shohin si të nevojshme për stabilitetin rajonal. 

EDI RAMA dhe udhëheqësit tjerë regjional, sepse Albini është bërë “shembull i keq”, sikur i vetmi Kryeministër në Ballkan që nuk është i korruptuar – traditë kjo e trashëguar nga Perandoria osmane në gjithë Ballkanin. Edi Rama edhe për një arsye specifike, sepse askush më nuk e konsideron për “violinë të parë” ndër politikanët shqiptar, që mund ta imponoj muzikën brenda kombit shqiptar, për çka është vet fajtor, sepse e vuri vetën në rolin e korrierit të Borellit. 

Pse Vuçiqi dhe Lista serbe janë kundër Albin Kurtit, besoj se nuk ka nevojë ta shpjegoj.  

Po ashtu besoj, që nuk ka nevojë ta shpjegoj, as pse e do kombi shqiptar gjithandej!  

Spanjë, 1975 / “Mbretin Leka I e admirova shumë për gjithçka që po bënte për të mbajtur shqiptarët të bashkuar në mërgim…”

Drini.us
-
1
Spanjë, 1975 / “Mbretin Leka I e admirova shumë për gjithçka që po bënte për të mbajtur shqiptarët të bashkuar në mërgim…”

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 5 Dhjetor 2024

Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 11 qershor 1975, faqe n°2

  • Intervista ekskluzive e Mbretëreshës Suzanë, nënës së Princ Leka II

Revista australiane “The Australian Women’s Weekly” ka botuar, të mërkurën e 11 qershorit 1975, në faqen n°2, intervistën ekskluzive asokohe me mbretëreshën Susan (nënën e Princ Leka II) në Spanjë, të cilën, Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Jeta e re e mbretëreshës Suzanë

Intervistë ekskluzive 

Pas dasmës së mbretit të shqiptarëve Leka dhe vajzës australiane Susan Cullen-Ward, Mbreti dhe nusja e tij do të vizitojnë Australinë për të takuar komunitetet shqiptare në këtë vend. 

Nga Anne Matheson në Madrid

Monarkët në mërgim, mbretër dhe mbretëresha të kurorëzuara ende në fronet e tyre, dhe përfaqësues të shtetit nga e gjithë bota e lirë, do të marrin pjesë në festimet e dasmës së mbretit Leka I të shqiptarëve me Susan Cullen-Ward of Cumnock, NSW, në Francë në fundi të shtatorit.

Gjithashtu, do të jenë të pranishëm më shumë se 1000 nënshtetas të mbretit në mërgim, që përfaqësojnë 76 komunitetet shqiptare të shpërndara në mbarë botën e lirë.

Tridhjetë e katër vjeçarja Sue Cullen-Ward do të jetë dy herë e martuar dhe tri herë e bekuar nga shqiptarët, me një bekim të katërt nga prifti i Kishës së Anglisë. E para nga dy martesat do të jetë civile. Tjetra, në përputhje me kushtetutën shqiptare, do të kryhet nga Avokati i Përgjithshëm, Selim Beu, këshilltar kryesor i mbretit.

Sue do të njihet më pas për shqiptarët si Mbretëresha Suzani, shqiptimi i emrit të saj.

“Vendosa të mos e ndryshoj emrin në martesë, megjithëse më sugjeruan”, tha ajo. Ajo shpreson të zotërojë mjaftueshëm gjuhën shqipe, një gjuhë që e ka të lehtë për t’u shkruar, por e vështirë për t’u shqiptuar, në mënyrë që të jetë në gjendje të mirëpresë njerëzit e burrit të saj në dasmën, që do të mbahet tre javë pas martesës civile në kështjellën mesjetare të Markezit të Calderon-it në Toledo, Spanjë.

Mbreti Leka dhe mbretëresha e tij do të bekohen nga myslimanët (ai është mysliman, siç janë 75 për qind e popullit të tij), Kisha Ortodokse e Shqipërisë, Kisha Katolike dhe Kisha e Anglisë.

Nëna e Mbretit, Mbretëresha Geraldinë, është një nga dhjetë për qind e shqiptarëve që janë katolikë. Sue do të mbetet anëtare e Kishës së Anglisë.

Fakti që ajo është e divorcuar (ajo ishte e martuar për pesë vjet me një anglez, Richard Williams, por ata u divorcuan katër vjet më parë) nuk është pengesë për martesën e saj me një mbret mysliman.

“Profeti Muhamed u martua me një të krishterë dhe pati një divorc,” tha një zëdhënës i mbretit, “kështu që ky është precedenti ynë.”

Sue do të veshë një pjesë të kostumit kombëtar të Shqipërisë për pritjen e dasmës, si dhe diademën dhe bizhuteritë e familjes mbretërore, të transmetuara nga mbretëresha Geraldinë.

Kostumi, një pallto e gjatë e bukur e qëndisur me shumë fije ari, do të mbulojë fustanin e saj të nusërisë, të cilin rrobaqepësja australiane e Sue, znj. Hughes, po fluturon për në Madrid për ta bërë.

Ajo nuk do të mbajë kurorë.

Unaza e fejesës e Susan Cullen-Ward. Diamanti është një diamant i rrallë i pastër i bardhë në formë markeze ovale me skajet e mprehta, i mbështetur nga gjashtë diamante të mëdha baguette. Mbretit iu deshën gjashtë muaj për të gjetur gurin e përsosur. — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 11 qershor 1975, faqe n°2

Ndër të parët që dërguan urimet e tyre më të ngrohta kur u shpall fejesa ishin miqtë e ngushtë të mbretit, Mbreti Baudouin dhe Mbretëresha Fabiola e Belgjikës.

Krerë të tjerë të kurorëzuar që dërguan urimet e tyre dhe që do të jenë në dasmë ishin Shahu i Persisë dhe Mbretëresha Farah Diba, Mbreti Hysein i Jordanisë dhe Mbretëresha Alia, Mbreti Bhumibol dhe Mbretëresha Sirikil të Tajlandës.

Gjenerali Franko nuk mundi të ishte i pranishëm në drekën e festimit pas shpalljes së fejesës, por ai u përfaqësua nga gruaja e tij, Senora Franco, dhe pasardhësi i tij i emëruar, Princi Juan Carlos dhe gruaja Princesha Sophia.

Mbreti Simon i bullgarëve, gjithashtu që jetonte në mërgim në Spanjë, dhe mbretëresha e tij Margarita, ambasadorë nga shumë vende, ambasadori australian në Madrid dhe një kushëri i Sue-së, David Brown nga Sydney, në Evropë për një kurs studimi, ishin ndër ftuarit e tjerë.

Mbretëresha Geraldinë shtroi drekën dhe duke harruar për një çast formalitetin, e përqafoi Suzanën, duke e puthur ngrohtësisht.

Nëna Mbretëreshë më tha privatisht : “Unë e doja Sue që nga momenti që e takova. Gjatë dy viteve që ajo kaloi në Spanjë, u njohëm. E shoh shumë të sinqertë, të ngrohtë dhe të ndjeshme ndaj çështjes sonë.”

Fotot e fejesës së mbretit Leka I dhe Susan Cullen-Ward, me Nënën Mbretëreshë, Mbretëreshën Geraldinë dhe Baronin Faray von Blomberg. Baroni, i cili “rregullon martesat mbretërore”, tha se ishte përpjekur më parë të organizonte një martesë për Mbretin, por kishte hequr dorë, duke kuptuar se Leka do të martohej vetëm me dashuri. — Burimi : The Australian Women’s Weekly, e mërkurë, 11 qershor 1975, faqe n°2

“Ajo është një vajzë e lezetshme. Nuk u habita kur Madhëria e Tij ra në dashuri.”

Të tjerë në botën e sofistikuar të mbretërve në ekzil dhe miqtë e tyre aristokratë, megjithatë, ishin të befasuar, madje të tronditur dhe të zhgënjyer.

“Ai mund të ishte martuar me ndonjë nga princeshat e shumta evropiane,” psherëtin gruaja e një diplomati.

“Ne e konsideronim Madhërinë e Tij si një nga beqarët më të kualifikuar në Evropë”, tha redaktorja e një reviste.

“Askush prej nesh nuk kishte dëgjuar më parë për Susan Cullen-Ward”, tha ajo, duke nuhatur dhe përmendur një listë të gjatë të jet-setterëve, trashëgimtareve amerikane dhe vajzave të familjeve aristokrate me të cilat emri i tij lidhej në rubrikat e thashethemeve.

Leka I është gjigand, magjepsës dhe me karakter heroik.

Ai nuk është vetëm një burrë shtatlartë, por mban edhe dy armë, është një ushtar i stërvitur në Sandhurst, një pilot avioni, një ekspert në infiltrim dhe luftën guerile.

Midis këshilltarëve të tij kishta nga ata që u përpoqën të organizonin një martesë midis mbretit të tyre dhe njërës prej princeshave gjermane me një pasuri dhe një kështjellë për të formuar një aleancë.

Baroni von Blomberg, puna e të cilit konsiston në rregullimin e martesave mbretërore dhe këshillimin e anëtarëve të familjes mbretërore, ishte gati për të organizuar shpalljen e fejesës. Ai më tha se kishte qenë gjithmonë aktiv në prapaskenë.

“Por kuptova se përpjekja për të martuar mbretin Leka ishte një detyrë e pashpresë dhe se nëse ai do të martohej, do të ishte falë dashurisë,” rrëfeu ai.

“Dhe është mjaft e qartë se Mbreti është marrëzisht i dashuruar me Sue.”

Kjo ishte gjëja e parë që më bëri përshtypje. Fytyra e Mbretit gjallërohet me një buzëqeshje djaloshare sapo Sue hyn në dhomë ose flet me të.

Ndërsa Susan Cullen Ward në këto ditët e para të trajnimit për të qenë mbretëreshë respekton me ngurtësi protokollin dhe i referohet atij gjithmonë si “Madhëria juaj”, Mbreti e quan atë thjesht “e dashur”.

Dashuria e tyre u rrit nga admirimi i ndërsjellë dhe miqësia e ngrohtë në dy vitet që Sue jetoi në Madrid.

Çifti u takua në Sydney në një darkë, dhe përsëri për një kohë të shkurtër në Londër. Ajo ishte rrugës për në Sorbonë në Paris për të vazhduar studimet e saj për art. Ajo ishte trajnuar në kolegjin teknik East Sydney dhe ishte një stiliste tekstile, dekoruese e brendshme dhe mësuese arti në shkollën e saj të vjetër, Presbyterian Ladies College, Orange, dhe më vonë në PLC, Pymble.

“Madhëria e tij nuk më ftoi në Madrid.” — shpjegoi Sue. “Don Jose del Valle dhe gruaja e tij Eliza më ftuan të shkoja në Spanjë për pushime. Nuk u largova kurrë prej aty.”

Është e vështirë për çdo çift të përcaktojë momentin kur ata ranë në dashuri nëse kjo dashuri ka qenë graduale. Por Susan është plotësisht e sigurt se pse ra në dashuri.

“E gjeta veten duke u interesuar gjithnjë e më shumë për kauzën e Madhërisë së Tij”, tha ajo.

“E admirova shumë për gjithçka që po bënte për të mbajtur shqiptarët të bashkuar në mërgim si një popull që ruan lidhjet, traditat dhe kulturën e tij.”

Mbreti Leka shpjegoi se ai nuk është Mbreti i Shqipërisë siç përshkruhet ndonjëherë. Ai vend i vogël është nën një regjim komunist. Ai është Mbreti i Shqiptarëve.

Jashtë vendit të tyre janë mbi pesë milionë shqiptarë, në 35 kombe të ndryshme.

Ka 80.000 shqiptarë në Shtetet e Bashkuara dhe 16.000 në Australi.

Pas dasmës së tyre, Mbreti Leka do ta çojë Mbretëreshën Suzani në një udhëtim mbretëror për ta prezantuar atë para popullit të tij.

“Komunitetet e para që do të vizitojmë janë ato në Australi,” tha ai. “Më të vjetrat janë në Mareeba dhe Cairns në Queensland, më të fundit në Shepparton dhe gjetkë në Victoria.”

Mbreti Leka e viziton popullin e tij të paktën një herë në vit.

“Ata më ftojnë. Unë e paguaj vetë biletën time.” shpjegoi ai. “Pastaj për tre ditë i pres, ose duke shtrënguar duart ose duke i përqafuar siç është zakon. Mundohem të flas me të gjithë.”

Princi Leka ishte vetëm tre ditësh kur mbretëresha Geraldinë dhe foshnja e saj u larguan nga vendi pas pushtimit të Musolinit në 1939.

Ajo dhe fëmija shkuan në Egjipt dhe më pas në Londër. Ata qëndruan atje deri në vitin 1945, jetuan në Egjipt deri në 1954 dhe në Francë deri në 1962.

Pas vdekjes së babait të tij në mërgim, mbretit Zog, në vitin 1961, Princi Leka u ngjit në fron. Ai dhe nëna e tij u shpërngulën në Spanjë.

Mbreti dhe Susan-a do të jetojnë në Madrid pasi të jenë të martuar.

“Madhëria e Tij është shumë e mirë në dizajnimin e brendshëm,” tha Susan. “Ne do të ndërtojmë dhe arredojmë shtëpinë tonë së bashku. “Së bashku do të ndërtojmë dhe arredojmë shtëpinë tonë. Nuk do të jetë një pallat, por do të jetë mjaft i madh për të akomoduar mysafirë.”

Jeta e mbretëreshës Suzani do të jetë shumë më formale në Spanjë sesa ajo e mbretëreshës Geraldinë në Shqipëri.

Mbretëria në mërgim ruan fasadën. Dhe spanjollët, ndonëse kanë përmbysur monarkinë e tyre, e respektojnë protokollin mbretëror. Ata kanë së paku tre familje mbretërore në mërgim që jetojnë në Madrid.

Mbreti Leka është një biznesmen me interesa në industrinë e rëndë dhe çelikun. Por ambasadorët në Spanjë duhet ta vizitojnë gjithmonë atë, pavarësisht rëndësisë së çështjes.

Ai është një mbret dhe qeveria spanjolle insiston që ai të trajtohet si i tillë, edhe pse froni i tij është një karrige në një zyrë të mobiluar me pjesë nga ekspozitat dhe pallatet mbretërore të së kaluarës.

Selim Beu nuk e zbut kurrë vigjilencën për kushtetutën dhe traditat shqiptare. Si këshilltar i mbretit, ai nuk kurseu asnjë përpjekje për të siguruar jo vetëm që martesa të ishte rreptësisht në përputhje me kodin civil shqiptar, por edhe që jeta brenda oborrit të jetohej sipas traditave më të rrepta.

Mendime për klanin “prokurorial” të krimit…”

Drini.us
-
0
Mendime për klanin “prokurorial” të krimit…”

Jeton Sopa, Prishtinë

Klani Prokurorial i Krimit…
Këshilli Prokurorial sot i paska sakatuar me dënime dy prokurorët të cilët gjatë orarit të punës janë kapur me zë dhe figurë duke pi birra e raki me kriminel që kanë qenë duke i akuzuar për vepra të rënda penale.
Pra merreni me mend prokurorë e gjyqtarë që ka qenë duke akuzu kriminelin i cili sipas dosjes ka marrë pjesë në 29 incidente ku 11 prej tyre si i dyshuar, takohen pas seancave gjyqsore madje edhe në orar të punës dhe pinë birra e raki edhe merren vesh se si me mbyllë rastin sa ma lehtë në mënyrë që të gjithë me u nda të knaqur 💶
Si përfundim i akuzuari qenka dënuar minimalisht me burg 6 muaj mirëpo edhe këto nuk i kishte mbajtur pasiqë gjykata ja kishte mundësuar t’i zëvendësonte me 1000 euro gjobë dhe në fund pra u ndanë të gjithë të knaqur; i akuzuari , prokurori dhe gjyqtari ndërsa e paknaqur mbeti drejtësia dhe viktimat.
Ndërsa sot pas transmetimit të pamjeve te “Betimi për Drejtësi“, i zënë ngusht Këshilli Prokurorial i Kosovës (KPK) i paska dënuar me dënime qesharake dy prokurorët e Prokurorisë Themelore në Prizren, Genc Nixha dhe Musli Gashi, njanit ja paskan ndalë 30% të pagës për 3 muaj kurse tjetrit i paskan shqiptu dënim edhe më të rëndë duke i shqiptuar vrërejtje me shkrim…🤦
Me qenë në vendet demokratike ku sundon rendi dhe ligji të tillë prokurorë jo vetëm që ishin shkarkuar automatikisht por edhe ishin arrestuar për keqpërdorim të detyrës zyrtare ndërsa tek ne në Kosovë prokurorë të tillë ngriten në detyrë.
Shlirë le të ja ndrrojnë emrin emrin këtij këshilli pa ja ndrru hiq inicialet, le ta bajn prap KPK- Klani Prokurorial i Krimit.
Ps.kjo pra është edhe njëra ndër arsyet se pse opozita e ka kundërshtuar ligjin e ri të KPK-së dhe e ka dërguar në Gjykatë Kushtetuese, sepse ata nuk duan që në KPK të reflektojë vullneti i popullit pasiqë ata duan ta lënë KPK-në nën vullnetin e krimit, ashtu siç e kanë zgjedhur…!
Mund të jetë një imazh i 6 persona dhe teksti

Krojkova – Fshat i Pajtimit të Gjaqeve dhe i Rezistencës

Drini.us
-
0
Krojkova – Fshat i Pajtimit të Gjaqeve dhe i Rezistencës

Zeqir Bekolli, Drenas

Krojkova është një ndër fshatrat e komunës së Drenasit që ka dhënë një kontribut të madh për lirinë e Kosovës. Shtrihet pranë bjeshkës së Kosmaçit dhe e njohur për burimet e fuqishme të ujit, ky fshat mbetet i paharruar në historinë tonë kombëtare, jo vetëm për bukuritë natyrore, por edhe për njerëzit e tij të përkushtuar.
Fshati ka nxjerrë intelektualë, të rinj e luftëtarë që kurrë nuk iu nënshtruan pushtimeve. Pas shpërbërjes së ish-Jugosllavisë dhe ripushtimit nga forcat serbe, Krojkova u dallua si një qendër e rëndësishme për pajtimin kombëtar dhe mobilizimin për rezistencë. Në një tubim të madh në këtë fshat u organizua takimi i parë i pajtimit të gjaqeve nga heronjtë Prof. Gani Elshani, Dr. Hafir Shala, dhe dëshmori Sokol Elshani, një ngjarje që shënoi një moment të rëndësishëm historik.
Me fillimin e luftës, shumë nga banorët e Krojkovës u bashkuan me Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës (UÇK). Luftëtarët e këtij fshati dhanë kontribut të madh në betejat për liri, duke lënë pas edhe dëshmorë, si:Gani Elshani,Sokol Elshani,Mehdi Hoxha,Vehbi Hoxha,Sahit Shala,Meriton Elshani.
Dr. Hafir Shala, një figurë e spikatur e këtij fshati, u kidnapua nga forcat serbe dhe figuron ende i zhdukur. Sahit Shala, një tjetër hero i fshatit, u vra nga policia serbe gjatë një proteste në Drenas, ndërsa Sokol Elshani u plagos rëndë në të njëjtin vend, kurse në luftën e fundit ra dëshmor.
Gjatë luftës, Krojkova përjetoi humbje të mëdha në njerëz, ku u vranë edhe civilë si:Hyra Elshani,Ramadan Brahaj,Faik Brahaj,Afrim Brahaj,Fejzë Brahaj,Fahredin Brahaj,Shemsi Elshani,Sabit Buzaku,Rashit Elshani.
Në këtë fshat funksionoi edhe ambulanca e organizatës “Nëna Terezë”, e cila u shërbeu banorëve të Drenicës në kushte të vështira, kur institucionet shëndetësore ishin të pushtuara nga regjimi serb.
Me këtë trashëgimi humanitare dhe kombëtare, Krojkova mbetet një shembull frymëzues për brezat e sotëm dhe të ardhshëm.

Historia shumëshekullore e miqësisë ndërmjet Shqiptarëve dhe Hebrenjve

Drini.us
-
0
Historia shumëshekullore e miqësisë ndërmjet Shqiptarëve dhe Hebrenjve

Nga: Luan Dibrani

Historia e marrëdhënieve midis popullit shqiptar dhe atij izraelit është një tregim i pasur me vlera të përbashkëta, respekt dhe ndihmë në momentet më të vështira të historisë. Këto dy popuj, që ndodhen në dy kënde të ndryshme të botës, kanë pasur një lidhje të fortë që ka tejkaluar kufijtë gjeografikë dhe ka ndikuar në ndihmën dhe mbështetjen reciproke gjatë periudhave të ndryshme të historisë.

Shqipëria dhe Ndihma për Hebrenjtë gjatë Luftës së Dytë Botërore

Një nga momentet më të rëndësishme të miqësisë mes shqiptarëve dhe izraelitëve ndodhi gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur Shqipëria, një vend që ishte nën pushtimin fashist italian dhe më pas nën atë nazist, shpëtoi një numër të konsiderueshëm hebrenjsh nga persekutimi nazist. Shqipëria është një nga vendet e pakta që gjatë Luftës së Dytë Botërore, jo vetëm që nuk tradhtoi hebrenjtë, por i ofroi strehim dhe shpëtim për ata që kishin shpëtuar nga kampet e vdekjes dhe persekutimi nazist.

Hebrenjtë shqiptarë, si dhe popullatës së përgjithshme shqiptare, iu dhanë azil hebrenjve që kërkonin shpëtim. Ata i fshehën dhe i mbrojtën, duke u dhënë mundësinë të shpëtonin nga masakrat që po ndodhnin në gjithë Evropën. Pas Luftës, shumë hebrenj të shpëtuar kanë dëshmuar se kishin shpëtuar falë ndihmës dhe mikpritjes së shqiptarëve.

Një nga shembujt më të njohur të kësaj ndihme është historia e familjes Mincë, një familje shqiptare që mbajti të fshehur një grup hebrenjsh për një kohë të gjatë. Kjo ndihmë e papërshkrueshme bëri që Shqipëria të ruante një rekord unik, pasi asnjë hebre shqiptar nuk u dërgua në kampet e përqendrimit.

Pas Luftës dhe Dëshira për Të Forcuar Marrëdhëniet

Pasi Shqipëria kaloi në regjimin komunist pas Luftës së Dytë Botërore, marrëdhëniet mes Shqipërisë dhe shtetit të ri të Izraelit, i cili u themelua në vitin 1948, u ngritën dhe u zhvilluan. Pavarësisht se gjatë periudhës komuniste Shqipëria ishte një shtet që kishte politika të mbyllura dhe izoluese, marrëdhëniet kulturore dhe politike mes Shqipërisë dhe Izraelit nuk u shkëputën plotësisht.

Në vitin 1991, pas rënies së regjimit komunist, Shqipëria filloi të hapte dyert për diplomaci dhe marrëdhënie me shtete të tjera, përfshirë Izraelin. Izraeli dhe Shqipëria filluan të zhvillojnë bashkëpunime diplomatike, tregtare dhe kulturore, duke forcuar më tej lidhjet mes dy popujve.

Vlerësimi i Miqësisë Shqiptaro-Izraelite

Në vitet e fundit, miqësia mes shqiptarëve dhe izraelitëve është pasuruar me shumë aktivitete dhe ngjarje të rëndësishme. Nënshkrimi i marrëveshjeve diplomatike dhe ekonomike, vizitat e udhëheqësve të dy shteteve dhe zhvillimi i marrëdhënieve në sektorë të ndryshëm, kanë kontribuar në forcimin e lidhjeve mes dy popujve.

Një nga momentet më të rëndësishme të këtij bashkëpunimi ka qenë dhe mbështetje e Izraelit për Shqipërinë pas tërmetit të vitit 2019, kur Izraeli ishte një nga vendet e para që ofroi ndihmë për rindërtimin e infrastrukturës dhe strehimit të qytetarëve të prekur. Po ashtu, bashkëpunimi në fushat e sigurisë dhe luftës kundër terrorizmit ka qenë një tjetër aspekt i rëndësishëm i marrëdhënieve të dy vendeve.

Në vitin 2018, presidenti izraelit Reuven Rivlin vizitoi Shqipërinë, ku ai shprehu mirënjohjen për shpëtimin e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore dhe për mikpritjen e shqiptarëve. Po ashtu, përkujdesi dhe vlerësimi i shtetit izraelit për kontributin e Shqipërisë në shpëtimin e hebrenjve është shfaqur në disa ngjarje dhe aktivitete të organizuara nga shteti i Izraelit, duke përfshirë edhe njohjen e figurave shqiptare që kontribuan në shpëtimin e hebrenjve gjatë luftës.

Figura Kyçe të Hebrenjve në Amerikë dhe Ndihma për Kosovën

Gjatë periudhës së luftës në Kosovë në vitin 1999, shumë figura të rëndësishme nga komuniteti hebre në Shtetet e Bashkuara të Amerikës luajtën një rol të dukshëm në mbështetje të Kosovës dhe në presionin për ndërhyrjen e NATO-s, duke përfshirë bombardimet ndaj Serbisë. Këto figura, shumë prej të cilave ishin individë me ndikim në politikën, diplomacinë dhe medias amerikane, ndihmuan në formimin e opinionit publik dhe u angazhuan për të ndihmuar në realizimin e një aksioni ndërkombëtar për të ndalur masakrat dhe pastrimin etnik që Serbia po kryente ndaj shqiptarëve të Kosovës.

  1. Eli Wiesel – Nobelisti dhe Aktivisti i Drejtave të Njeriut

Eli Wiesel, fitues i Çmimit Nobel për Paqe dhe një nga figurat më të njohura të komunitetit hebre, ishte një nga zërat më të fuqishëm që kërkoi ndërhyrje ndërkombëtare në Kosovë. Wiesel, një mbijetues i Holokaustit dhe aktivist i njohur për të drejtat e njeriut, shpesh ka folur në emër të viktimave të gjenocidit dhe pastrimit etnik. Ai ishte një kritik i ashpër i politikës së indiferencës ndaj masakrave që po ndodhnin në Kosovë dhe ndihmoi në mobilizimin e opinionit publik në Shtetet e Bashkuara dhe më gjerë për të mbështetur ndërhyrjen ushtarake të NATO-s.

Në vitin 1999, Wiesel e theksoi se ishte e domosdoshme që Perëndimi të ndërhynte për të parandaluar një katastrofë më të madhe. Ai e konsideronte Luftën në Kosovë si një mundësi për të treguar se bota kishte mësuar nga tragjedia e Holokaustit dhe nuk mund të qëndronte indiferente ndaj krimeve kundër njerëzimit.

  1. Richard Holbrooke – Diplomati i Shquar dhe Arkitekti i Marrëveshjes së Daytonit

Richard Holbrooke, një diplomat i njohur amerikan dhe ndihmës sekretar i Shtetit, ka luajtur një rol të rëndësishëm në politikën e jashtme të SHBA-së dhe ishte një nga mbështetësit kryesorë të ndërhyrjes në Kosovë. Holbrooke kishte qenë përfshirë në negociatat e Paqes në Bosnje dhe kishte një përvojë të gjerë në Ballkan. Ai e dinte se çfarë mund të ndodhte nëse Serbia do të vazhdonte me agresionin ndaj Kosovës dhe mbështeti fuqishëm bombardimet e NATO-s për të ndaluar spastrimin etnik dhe për të shpëtuar jetët e shqiptarëve të Kosovës.

Holbrooke ishte gjithashtu një mbështetës i fortë i politikave të SHBA-së në favor të Kosovës dhe gjithmonë ka kërkuar angazhimin ndërkombëtar në mbështetje të Kosovës për të garantuar paqen dhe stabilitetin në rajon.

  1. Ruth Bader Ginsburg – Gjykatësja e Gjykatës së Lartë të SHBA-së

Ruth Bader Ginsburg, një nga gjykatësit më të njohur të Gjykatës së Lartë të Shteteve të Bashkuara, e cila kishte një karrierë të gjatë dhe të nderuar në mbështetje të të drejtave të njeriut, është një tjetër figurë që ka ndihmuar në mbështetje të Kosovës dhe ka dënuar veprimet e Serbisë. Ginsburg, e cila ishte e njohur për mbrojtjen e të drejtave të pakicave dhe për angazhimin e saj për drejtësi sociale, ka folur për rëndësinë e ndërhyrjes ndërkombëtare për të ndaluar dhunën dhe për të mbrojtur të drejtat e popullsisë kosovare.

Ajo ka mbështetur fort përdorimin e forcës ushtarake për të ndaluar krimet kundër njeriut në Kosovë dhe për të ndihmuar në krijimin e një ambienti të sigurt dhe të drejtë për popullin kosovar. Ginsburg gjithashtu e ka konsideruar këtë ndërhyrje si një hap të nevojshëm për të treguar se bota nuk mund të qëndronte e heshtur përballë barbarizmave të Serbisë.

  1. Bernie Sanders – Senator i SHBA-së dhe Aktivist Politik

Bernie Sanders, senatori i njohur amerikan dhe një figurë e njohur e politikës progresive, ka luajtur gjithashtu një rol të rëndësishëm në ndihmën për Kosovën. Ndërkohë që ai është më shumë i njohur për angazhimin e tij në çështje të brendshme të SHBA-së dhe të drejtave të punëtorëve, Sanders gjithashtu ka shprehur mbështetje të fortë për popullin e Kosovës dhe ka denoncuar agresionin serb. Ai ka folur për nevojën e ndërhyrjes ndërkombëtare për të mbrojtur popullin kosovar dhe për të parandaluar pastrimin etnik.

  1. Samuel Pisar – Avokati dhe Aktivisti i Drejtave të Njeriut

Samuel Pisar, një nga avokatët më të njohur hebrej dhe mbijetues i Holokaustit, ka qenë një tjetër mbështetës i fortë i popullit kosovar. Pisar ka ndihmuar në promovimin e ndërhyrjes ndërkombëtare dhe ka përdorur eksperiencën e tij të dhimbshme të Holokaustit për të theksuar rëndësinë e veprimit të shpejtë dhe të vendosur kundër gjenocidit dhe pastrimit etnik që po ndodhte në Kosovë.

Pisar ka qenë një nga ata që ka bërë thirrje për bombardimet e Serbisë, duke e konsideruar këtë një mjet të domosdoshëm për të shpëtuar jetët e qytetarëve të Kosovës dhe për të dërguar një mesazh të fuqishëm se bota nuk do të lejonte një tjetër tragjedi si ajo që ndodhi gjatë Luftës së Dytë Botërore.

  1. Kongresistë dhe Politikanë të Tjerë Hebrenj

Përveç individëve të shquar, shumë politikanë dhe kongresistë hebrenj në Shtetet e Bashkuara ishin gjithashtu mbështetës të fortë të ndërhyrjes ndërkombëtare për të ndihmuar Kosovën. Ata e kanë parë angazhimin për të mbrojtur popullin kosovar si një çështje të drejtësisë dhe të mbrojtjes së të drejtave të njeriut, duke kërkuar një reagim të fuqishëm ndaj agresionit serb.

Shrine of the Bab and lower terraces at the Bahai World Center in Haifa, Israel

Përfundim

Historia e miqësisë mes popujve shqiptar dhe izraelit është një histori e mbushur me sakrifica, ndihmë reciproke dhe respekt. Shpëtimi i hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore është një nga momentet më të ndritura të kësaj miqësie, dhe vazhdimi i marrëdhënieve të ngushta pas rënies së regjimit komunist tregon thellësinë dhe vlerat që lidhin këto dy popuj. Miqësia e tyre është një shembull i rëndësishëm i solidaritetit dhe i bashkëpunimit në mes të popujve të ndryshëm, për t’i dhënë shpresë botës për një të ardhme paqësore dhe të mbështetur te ndihma reciproke.

Ndihma e hebrenjve të njohur në SHBA për Kosovën dhe mbështetja e tyre për bombardimet e Serbisë ishin të lidhura ngushtë me përvojat e tyre historike të gjenocidit dhe të drejtat e njeriut. Ata e kuptuan nevojën e ndërhyrjes për të ndaluar masakrat dhe për të shpëtuar jetët e pafajshme, duke e bërë këtë angazhim të natyrshëm në vijim të luftës për drejtësi dhe paqe

1...703704705...1,790Faqja 704 nga 1,790