Pse dhe si është e mundur që Nëna Shqipëri ta ndaloj këngën e Shkurte Fejzës kushtuar Adem Jasharit ?
Historia e presidentëve të Kosovës!
Florim Zeqa
Në historinë më të re të Kosovës, përkatësisht nga shpallja e Deklaratës së Pavarësisë së 2 Korrikut të vitit 1990, të rregullt dhe ushtrues detyre i kemi pasur hiq më pak se shtatë president: Ibrahim Rugova, Fatmir Sejdiu, Jakup Krasniqi, Behgjet Pacolli, Atifete Jahjaga, Hashim Thaqi dhe Vjosa Osmani!
Nga pazaret politike deri tek zarfi në Kuvend
Njëri prej tyre apo më mirë të themi i pari prej tyre është Ibrahim Rugova, i zgjedhur me votën e qytetarëve në zgjedhjet nacionale të vitit 1992 sipas Kushtetutës së Kaçanikut. Rugova jo vetëm që është më i madhi, është i papërseritshmi dhe i përjetshmi në historinë e Kosovës.
Ai, edhe pse nuk ndodhet fizikisht në mesin tonë, jeton në zemrat e çdo shqiptari, si njeriu që i ndërtoj themelet e shtetit të pavarur dhe sovran të Republikës së Kosovës!
Ikja e parakohshme e presidentit Rugova la boshllëk të madh, por rrugën e trasuar nga ai e vazhdoi me sukses të madh pasuesi i parë i tij, z. Fatmir Sejdiu.
Mirëpo, kundërshtarët e filozofisë politike rugoviane në Parlamentin e Kosovës e shfrytëzuan një vakum ligjor për ta dërguar në ‘Kushtetuese’ ushtrimin e dyfisht të posteve politike njëkohësisht: atë të presidentit dhe kryetarit të partisë!
Në këtë situatë, Fatmir Sejdiu e zgjodhi t’i qëndroj besnik drejtimit të LDK-së, të Lokomotivës Rugoviane deri në vitin 2010.
Pas tij, ushtrues detyre i presidentit nga pozita e kryeparlamentarit u caktua z. Jakup Krasniqi deri në zgjedhjen e Behgjet Pacollit, i cili pas 45 ditësh shkarkohet, për shkak se Gjykata Kushtetuese gjeti shkelje procedurale gjatë votimit të tij në Kuvend.
Pas këtij momenti, u krijua një situatë konfliktuoze mes subjekteve politike në Kuvend për zgjedhjen e presidentit, me ç’rast erdhi deri tek ndërhyrja e paprecedent ndërkombëtare përmes “Zarfit” famoz të ambasadorit amerikan, Christopher Dell, përmes të cilit Kosovës i erdhi në krye të shtetit një police e thjeshtë e një stacioni policor në kryeqytet me emrin Atifete Jahjaga, e panjohur në opinion, mdadje edhe për kolegët e saj polic në kryeqytet!
Kjo në fakt, kjo nuk ishte punë “llotarie” që na erdhi nga zarfi, por fshihet diçka tjetër më e madhe pas kësaj zgjedhje enigmatike, për të cilën nuk dëshirojë të flas tani!
Pas Atifete Jahjagës, radha i erdhi Hashim Thaçit, i cili erdhi si produkt i marrëveshjes së partnerëve në koalicion PDK-LDK, më kushtin që LDK-së për herë të parë t’i jepet posti i kryeministrit!
Pas arrestimit të turpshëm të presidentit Hashim Thaqi nga Gjykata Speciale, fillimisht si ushtruese detyre nga posti i kryeparlamentares u zgjodh znj. Vjosa Osman inga LDK-ja!
E quajta të turpshëm për Kosovën arrestimin e presidentit, për faktin se është hera e parë në historinë e shteteve demokratike që t’i arrestohet i pari i shtetit me imunitet brenda mandatit kushtetues!
Prishja e koalicionit LVV-LDK e prodhojë një situatë të re dhe të jashtëzakonshme në vend!
Ish kryeparlamentarja nga radhët e LDK-së, e cila postin e kryeministrit në vitin 2019 e kishte humbur për një grusht vota, për ambicie të sëmuara karrieriste i kthen shpinën LDK-së dhe i vardiset kundërshtarit politik, Albin Kurtit!
Ky veprim i turpshëm i të privilegjuarës së LDK-së, i kishte irrituar tejë mase drejtuesit e partisë, të cilët e shkarkojnë nga të gjitha postet partiake (nënkryetare dhe anëtare e kryesisë qendrore).
Kështu Vjosa Osmani, e mbuluar me turpin e tradhtisë erdhi në krye të shtetit, duke u kthyer në marionetë të kryeministrit, të cilit i qëndroj besnike deri në ditët e fundit dhe ia mbulojë të gjitha dështimet dhe skandalet qeveritare për përfitime personale (për të cilat nuk dëshirojë të flas tani), përshirë edhe prishjet e raporteve me ndërkombëtarët!
Presidentja marionetë i heshti edhe sanksionet ndërkombëtare, i heshti tenderët njëburimor të qeverisë, e heshti skandalin e përmasave ballkanike të ministrit Martin Berishaj, heshti, heshti dhe vetëm heshti deri në fund të mandatit politik të kësaj qeverie!
Dhe vetëm tani, kur po e sheh edhe fundin e saj politik, ia ktheu shkelmat Albin Kurtit siq ia ktheu shkelmat Fatmir Sejdiut dhe Isa Mustafës!
Qëllimi i këtij shkrimi nuk ishte personalizimi, por përkujtimi i një historie të presidentëve të Kosovës për gjeneratat e reja, por edhe i ngritjes së kërkesës së ndryshimeve kushtetuese për zgjedhjen e presidentit drejtëpërdrejt nga populli, për të larguar një herë e përgjithmonë pazaret dhe kontrabandimin e zgjedhjes së presidentit në Kuvend.
Kritikë publike për shpirtin e keq të Ramush Haradinajt ndaj Albin Kurtit

Nga: Luan Dibrani
Në një kohë kur Kosova ka nevojë për unitet dhe stabilitet, akuzat e rënda dhe të pabaza të Ramush Haradinajt ndaj kryeministrit Albin Kurti duken të padobishme dhe të dëmshme për vendin. Haradinaj, i cili ka një histori politike të shtruar në të kaluarën, ka zgjedhur të përdorë sulme personale dhe shpifje për të sulmuar qeverinë aktuale, duke i dhënë një imazh të rrezikshëm situatës politike në Kosovë.
Akuzat që Haradinaj ka ngritur ndaj Kurtit, përfshirë se ai është “i rekrutuar nga Serbia” dhe se ka financime të dyshimta, janë të paprovuara dhe të mbushura me spekulime. Nuk ka asnjë fakt të verifikuar që të mbështesë këto pretendime, dhe për më tepër, një politikan i tillë duhet të bëjë kujdes me deklaratat që mund të shkaktojnë ndarje dhe tensione në shoqërinë kosovare. Këto akuza, pa asnjë argument të fortë, janë vetëm një përpjekje për të shpërqendruar vëmendjen nga problemet reale që përballen qytetarët dhe vendi.
Në vend që të ofrojë zgjidhje për sfidat që Kosova ka në fushën e energjisë, punësimit dhe zhvillimit ekonomik, Haradinaj ka zgjedhur të fokusohet në sulme politike që janë më shumë të fryra dhe të pabaza sesa konstruktive. “Pse të sulmosh një kryeministër që po përpiqet të modernizojë vendin dhe të luftojë korrupsionin, kur ky i fundit ka vendosur politika të qarta për zhvillimin ekonomik dhe të ardhmen e Kosovës”?
Deklaratat e Haradinajt për “mashtrimin” e Kurtit dhe akuzat për keqtrajtim të minatorëve dhe mësimdhënësve janë gjithashtu të tepruara dhe të pamundura për tu verifikuar. Në një kohë kur shumë prej këtyre çështjeve janë duke u adresuar përmes përpjekjeve të qeverisë për të përmirësuar sektorët përkatës, këto akuza shërbejnë vetëm për të minuar përpjekjet e qeverisë dhe për të krijuar kaos në një vend që ka nevojë urgjente për konsolidim politik.
Nuk ka vend për sulme të tilla pa bazë në një moment kur Kosova ka nevojë për një klimë politike të qëndrueshme. Haradinaj duhet të kuptojë se për të ecur përpara, Kosova ka nevojë për bashkëpunim dhe jo për ndasi.” Kritikat konstruktive janë të rëndësishme, por shpifjet dhe akuzat pa bazë vetëm sa dëmtojnë demokracinë dhe besimin e qytetarëve tek institucionet e shtetit”.
Në këtë periudhë, duhet të reflektojmë se përparimi i Kosovës nuk mund të arrihet nëpërmjet përplasjeve politike të pashëndetshme, por përmes bashkëpunimit, dialogut dhe angazhimit të të gjithëve për një të ardhme më të mirë për qytetarët.
“Haradinaj, Akuzat e Turbullta dhe Sulmi ndaj Karakterit të Albin Kurtit: Një Propagandë e Pashëndetshme”
Në një përpjekje të vazhdueshme për të nxitur përçarje dhe për të minuar imazhin e kryeministrit Albin Kurti, Ramush Haradinaj ka dalë me akuza të pabaza dhe të paargumentuara, duke dëmtuar rëndë reputacionin e një lideri që ka fituar mbështetje për angazhimin e tij për zhvillimin e Kosovës. Akuzat e Haradinajt janë të turbullta dhe të mbushura me spekulime, të cilat shpesh janë më shumë një mjet propagandistik se sa një përpjekje për të adresuar probleme reale të vendit.
Në një deklaratë skandaloze, Haradinaj tha se “Kurti për Kosovën është më serb se Vuçiqi e Putini”, një akuzë që i ngjan një sulmi të pabazuar dhe të pasinqertë ndaj një njeriu që ka luftuar për interesat e shtetit të Kosovës. Ky është një nivel i ulët i retorikës politike, i cili as nuk ndihmon në zgjidhjen e problemeve dhe as nuk ofron alternativa të dobishme për zhvillimin e vendit. Me një deklaratë të tillë, Haradinaj përpiqet të krijojë një imazh të një lideri të dështuar që ka humbur rrugën dhe është i gatshëm të thurë shpifje për të arritur përfitime të ngushta politike.
Kurti, përkundrazi, ka qenë një njeri i qëndrueshëm dhe i vendosur për të mbrojtur integritetin dhe sovranitetin e Kosovës. Pavarësisht nga kundërshtitë e shumta dhe sulmet politike, ai ka udhëhequr qeverinë me një axhendë të qartë që synon modernizimin e shtetit, forcimin e institucioneve dhe angazhimin në çështjet që i përkasin vetëm Kosovës dhe popullit të saj. Haradinaj, duke përdorur një gjuhë të tillë shpifëse dhe të pavlerë, vetëm sa po injoron përpjekjet që bëhen për të përmirësuar kushte për qytetarët, duke përçuar mesazhe që mund të dëmtojnë seriozisht kohezionin dhe besimin në institucione.
Në këtë kontekst, analistët politikë e kanë kundërshtuar ashpër këtë deklaratë të Haradinajt, duke e konsideruar atë si një përpjekje të dështuar për të hedhur baltë mbi një figurë që ka merita të dukshme. Ata theksojnë se një politikan që përdor akuza të tilla të pabaza, nuk është asgjë tjetër veçse një njeri që dëshiron të mbajë pushtetin përmes manipulimit dhe mashtrimeve. Kjo është një përpjekje që nënvleftëson intelektin e qytetarëve të Kosovës dhe përpiqet të minojë besimin në ata që janë të angazhuar për një të ardhme më të mirë të vendit.
“Thirrje për Ramush Haradinajn: Kthehu te arsyeja dhe dinjiteti!”
Zoti Haradinaj, është koha të ndalosh dhe të reflektohesh. Politikën nuk e udhëhoqin shpifjet dhe akuza të pabaza, por forca e argumenteve dhe respekti për vlerat që na kanë sjellë deri këtu. Kosova ka kaluar shumë vuajtje dhe sakrifica për të arritur atë që është sot, dhe këto sakrifica janë produkt i punës dhe përkushtimit të atyre që kanë ndërtuar një të ardhme më të mirë për vendin. Të përdorësh politikat e urrejtjes dhe të fyesh figurat që janë ende të angazhuara për përparimin e Kosovës, është një veprim që vetëm e minon këtë të ardhme dhe zhvlerëson çdo arritje të deritanishme.
Zoti Haradinaj, ti ke një histori dhe një trashëgimi që duhet ta ruash me nder. Krenaria e një familjeje që ka kontribuar për atdheun dhe ka dhënë heronj, kërkon një përgjegjësi të madhe. Kjo është arsyeja pse është e papranueshme të biesh në nivelin e një propagande të pabazë dhe të ulesh në një fjalor të ulët, jo për një politikan që ka shërbyer në pozita të rëndësishme.
Politika nuk mbahet me urrejtje dhe shpifje, por me mençuri, vizion dhe angazhim për të mirën e qytetarëve. Sulmet që lëshon ndaj Albin Kurtit, të cilat janë të mbushura me akuza të pabaza dhe pa asnjë argument të fortë, dëmtojnë jo vetëm figurën tënde, por dhe të gjithë politikën kosovare. Nuk është e drejtë që një politikan me pasion dhe dëshirë për t’i shërbyer popullit të përdorë fjalë kaq të ashpra dhe të pambështetura për të denigruar dikë që ka vendosur të luftojë për të mirën e vendit.
Kjo nuk është rruga e një politikani të përgjegjshëm dhe të respektuar. Nëse dëshiron të kontribuosh për zhvillimin e Kosovës, duhet të përdorësh një fjalor dinjitoz, një fjalor të atij që kupton përgjegjësinë që mban mbi supe dhe që është i gatshëm të ofrojë alternativat për një të ardhme më të mirë. Fjalët e rëndomta dhe ofendimet ndaj një kolegu politik janë vetëm një mjet për të mbajtur një klimë tensioni dhe pasigurie, por kurrë nuk do të çojnë në përparimin e vendit.
Mos e humb atë që ke arritur deri tani. Mos bëj që trashëgimia jote të fshihet pas një ngarkese patologjike të urrejtjes dhe sulmeve të pabaza. Politikën e bën ai që ofron ide dhe alternativa, ai që njeh të kaluarën dhe e përdor atë si mësim për të ndihmuar shoqërinë të ecë përpara. Të shpifësh dhe të përdorësh një gjuhë kaq të ulët vetëm të tregon se po humbësh drejtimin dhe se po bie në grackën e një provokimi që të ndihmon vetëm përkohësisht.
Nëse e do të vërtetën dhe ndihmën që duhet për këtë vend, kthehu te arsyeja. Bëhu pjesë e një debati të përgjegjshëm dhe të kulturuar, ku fjalët janë mjet i ndihmës dhe jo i shkatërrimit. Të ardhmen e Kosovës nuk mund ta ndërtojmë me urrejtje, por vetëm me unitet dhe respekt për njëri-tjetrin.
Përkushtimi ndaj Politikës: Kërkesa për Dije dhe Respekt
Politika dhe Nevojat e Saj
Zoti Haradinaj, politika kërkon më shumë se fjalë dhe akuzat e pabaza; ajo kërkon dije, vizion dhe një bagazh të vërtetë intelektual dhe profesional. Populli i Kosovës ka nevojë për udhëheqës të përgjegjshëm, që ofrojnë ide dhe veprime të qëndrueshme, jo thjesht retorikë të mbushur me shpifje. Të udhëheqësh me dinjitet kërkon njohuri të thella, mendim të pavarur dhe aftësi për të argumentuar me respekt dhe konstruktivitet.
Retorika dhe Dëmtimi i Imazhit
Retorika negative që përdorni dëmton imazhin tuaj personal dhe politikën e Kosovës. Akuza të paargumentuara dhe shpifje ndaj kundërshtarëve tuaj nuk janë në interes të vendit dhe i kontribuoni një atmosfere të dekurajuar. Përdorimi i këtyre fjalëve mund të ndikojë në humbjen e mbështetjes gjatë zgjedhjeve të ardhshme.
Kthimi te Vlerat dhe Integriteti
Për të rikthyer besimin e qytetarëve dhe për të ruajtur reputacionin e vlerave tuaja, është e nevojshme të ktheheni te analiza e thellë dhe te argumentet, duke lënë pas taktikat e ndyra dhe sulmet politike. Politikani i vërtetë është ai që ofron mundësi dhe zgjidhje, jo ai që përdor urrejtjen dhe shpifjet.
Reflektimi dhe Rihapja e Kursit Politik
Fjalët dhe akuzat e pabazuara që përdorni janë të dëmshme për politikën e Kosovës dhe imazhin tuaj. Shpifjet dhe etikimet si “pro-serb” apo “pro-rus” janë të pavlera dhe kontribuojnë në ndasitë që i bëjnë dëm Kosovës. Një politikan i dinjitetshëm duhet të ofrojë argumente të forta dhe të balancuara, duke ruajtur një fjalor të respektueshëm.
Përfundim: Rrugë për Politikën e Pastër
Kosova ka nevojë për liderë që zhvillojnë një politikë të shëndetshme, të përgjegjshme dhe të bashkuar. Kthimi te vlerat që e bënë emrin tuaj të respektuar mund të sjellë një të ardhme më të mirë për vendin dhe karrierën tuaj. Reflektoni dhe kthehuni te respekti dhe angazhimi për të mirën e Kosovës. Një politikan i cili përpiqet të sulmojë një figurë të respektuar si Albin Kurti, duke përdorur akuza të pabaza dhe shpifje, është një njeri që e ka humbur drejtimin. Haradinaj duhet të kuptojë se Kosova ka nevojë për lidership të përgjegjshëm dhe të ndershëm, që ofron ide dhe politika për zhvillimin e vendit, dhe jo për përçarje dhe manipulative. Politikani që zgjedh të shkelë etikën dhe të përdorë shpifje për përfitime të ngushta politike është një njeri që nuk kontribuon në ndërtimin e një të ardhmeje më të mirë për Kosovën.
Lidia më rrefeu ato që i kishte dëgjuar…, se si “shqiptarët e konvertuar në islam silleshin më keq ndaj neve, se vetë turqit!”

Në kuadër të 112 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, përmendorja e Gjergj Kastriotit vendoset në Tuz të Malësisë së Madhe
Shtatorja e Gjergj Kastriotit -Skenderbe në qendër të Tuzit, Malësi e Madhe

Nga: Frank Shkreli
Dy vjet më parë ishte njoftuar nga Kuvendi Komunal i qytetit të Tuzit në Mal të Zi, miratimi i vendimit për të vendosur në Tuz të Malësisë së Madhe, përmendoren e Heroit të shqiptarëve, Gjergj Kastriotit -Skenderbeut. Vendimi i para dy viteve nga Komuna e Tuzit u bë realitet ditën e 28 nëntorit, 2024, të Pavarësisë së Shqipërisë. Shtatorja e Heroit Kombëtar dhe të përgjithmonshmit të shqiptarëve Gjergj Kastriotit -Skenderbe u vendos në qëndër të komunës Tuz, ku morën pjesë qindra qytetarë të Malit të Zi, nga trojet mbarëshqiptare dhe përfaqësues të mërgimtarëve nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, njoftoi Ali Salaj, korrespondenti i Zërit të Amerikës në gjuhën shqipe në një raport nga Malësia e Madhe. Me këtë rast, Zëri i Amerikës, citon njërin prej nismëtarëve të vendosjese së shtatores të Heroit Kombëtar në Malësi të Madhe, nënkryetarin aktual të Parlamentit të Malit të Zi, Zotit. Nikollë Camaj, të jetë shprehur se Gjergj Kastrioti do të rrijë krenar përballë Bratilës së Ded Gjon Lulit, ku gërshetohet me përpjekjet e Malësisë ndër shekuj për ta arritur lirinë kombëtare: “Kjo është një ditë e veçantë jo vetëm për Malësinë”, është shprehur Nikollë Camaj, “por për të gjithë shqiptarët kudo që jetojnë. Kemi Gjergj Kastriotin- Skenderbeun përballë Bratilës ku, u ngrit flamuri, për herë të parë, pas vdekjes së kryetrimit të Kombit shqiptar. Është, vërtetë, një gjë e madhe dhe dua të falenderoj çdo njerin që ka vendos qoftë edhe një guralec në këtë projekt madhështorë”, ka thënë Zoti Camaj për Zërin e Amerikës. Ndërsa, Kryetari i Këshillit Kombëtar të Shqiptarëve në Malin e Zi, Faik Nika, vuri në dukje se inaugurimi i përmendores në Tuz rithekson vlerat e Gjergj Kastriotit si një udhërrëfyes i kombit shqiptar, krye-hero dhe frymëzimi i qëndresës së tyre. “Për shqiptarët në Malin e Zi është një ditë shumë e rëndësishme dhe me rëndësi historike për për ta, të cilët rrezikohen nga asimilimi. Simbolika e inagurimit të bustit në Malësi është një shenjë e zhvillimit të shqiptarëve dhe përforcon bashkimin rreth identitetit dhe vlerave kombëtare për të cilët ne jemi krenar”, ka thënë Z. Faik Nika.
Në përurimin e shtatores së Gjergj Kastriotit -Skenderbe në Tuz ishin të pranishëm shumë mërgimtarë shqiptaro-amerikanë të larguar nga ato troje shekullin e kaluar dhe gjatë dekadave të kaluara. Ishin malësorët mërgimtarë të atyre trojeve shekullore, ata të cilët mbuluan financimin dhe shpenzimet për ngitjen e këtij monumenti madhështor mu në sheshin kryesor të Tuzit, në qëndër të Malësisë së Madhe. Për Zërin e Amerikës foli edhe përfaqësuesi i shoqatave të mërgimtarëve në SHBA, Zoti Ndrek Gjolaj. Ishin ato organizata e shoqata të malësorëve që kontribuan për ngritjen e përmendores. Ndrek Gjolaj e cilësoi vendosjen e shtatores së Gjergj Kastriotit në Tuz, “si një festë të madhe për shqiptarët kudo që janë”, duke uruar: “Gëzuar Malësisë dhe mbarë malësorëve kudo që janë përmendoren e Gjergj Kastriotit që po vendoset sot dhe ta gëzojnë brez pas brezi”, është shprehur për VOA-n shqip, Zoti Gjolaj, kryetar i Shoqatës Malësia e Madhe në Detroit.

Dita e ngritjes së shtatores së Gjergj Kastriotit-Skenderbe në qëndër të Malësisë së Madhe ishte vërtetë një ditë solemne, jo vetëm për shqiptarët nën Malin e Zi, por për mbarë shqiptarët e “gjakut të shprishur”, pa dallim e kudo që jetojnë, anë e mbanë botës. Përfaqsues të gjithë atyre, atje të mbledhur në Tuz për të nderuar figurën e madhe, të gjitha kohërave, të Heroit legjendar të shqiptarëve. Ishte një ditë që kujton krenarinë e shqiptarëve ndaj një të kaluare të lavdishme të historisë së tyre, por edhe një rast për të qenë shpresëdhënës për të ardhmen e shqiptarëve në ato troje që, për fat të keq, po zbrazen dita ditës, për arsye të politikave anti-shqiptare vendase të udhëhequra nga politikat e koridoreve antishqiptare në Beograd e Moskë. Por ajo që na shqetëson edhe më shumë në këtë mes, është arroganca zyrtare dhe mungesa e politikave bashkrenduese kombëtare të udhëhequra nga Tirana e Prishtina zyrtare, të pakën për të krijuar sadopak kushtet – politike dhe ekonomike–për shqiptarët që përballen me asimilim — dhe për të ngadalësuar largimin biblik të shqiptarëve nga trojet e veta – të përmasave që mund të thuhet se nuk ka ndodhur ç’rej kohës së Gjergj Kastriotit -Skenderbe.

Megjithë këtë klasë politike aktuale të papërgjegjëshme – politikisht dhe kombëtarishit, zhgënjyese dhe arrogante përball krizave kombëtare — anë e mbanë trojeve shqiptare — urdhri nga bronzi i shtatores së Gjergj Kastriotit -Skenderbe në Tuz të Malësisë së Madhe që u përurua në Ditën e Madhe të Pavarësisë së Shqipërisë pak ditë më parë, bën thirrje për bashkim. Sepse bashkimi kombëtar, me një mendje e një qëllim — mbi të gjithë përçarjet dhe ndasitë midis shqiptarëve ishte dhe mbetet sot e përgjithmonë, synimi kryesor i Gjergj Kastriotit për të ardhmen e shqiptarëve, për bashkim. Gjergj Kastrioti në Tuz të Malësisë së Madhe, “U porosit të rinjve të Shqipërisë: urdhri fillon nga bronzi, afrohuni të rinj dhe shtrëngoni duart fort me të moshuarit, me të moshuarit, për një betim të përbashkët që është nderim për të vdekurit dhe mbrojtje të të gjallëve. Pa këtë takim mes jush dhe të moshuarve, do të kishte një përplasje qytetërimesh. Mos harroni se agimi i së nesërmes do të lindë, sepse agimi i sotëm ka ardhur. Ka vlera të pavdekshme në jetën e njerëzve. Para syve tanë është i gjithë skenari kalimtar në të cilin njerëzimi kryen tragjedinë e madhe të palingjenezës së tij, në të cilën njerëzimi duket se ushqehet me gjak. Në skenën kalimtare, ndër imazhet që mbeten të patundura në dritën e historisë është ajo e Gjergj Kastriotit-Skënderbeut me ëndrrën e tij të madhe për një atdhe të ringjallur, me sytë plot vizione tragjike dhe ogure të paepur. 0 popull i Shqipërisë, bujar! Njerëz të fortë, ju i keni dhënë njerëzimit, një nga heronjtë më të shkëlqyer të të gjitha kohërave… Si atëherë ai fluturon drejt vendit të fëmijërisë së tij të hershme, tokës së ëndrrave të tij shpresat e tij, dhe ai e kthen flamurin e tij në tribunat e Krujës…pranon edhe sot si funksionin e atëhershëm të qytetërimit perëndimor, ai që kishte kuptuar fatet historike të popullit të tij: ai e kuptoi se Shqipëria i përkiste Perëndimit…”. (Gennaro Cassiani: Orazione (Ligjëratë) – Me rastin e festimeve kastriotjane në 500-vjetorin e Gjergj Kastriotit-Skenderbe, Romë, 1968).
Nga Tuzi i Malësisë së Madhe, Gjergj Kastrioti-Skenderbe u bën thirrje të gjithë shqiptarëve kudo që janë që të mbrohet identiteti kombëtar dhe vlerat pro-perëndimore të shqiptarëve, ashtu siç i mbrojti ai për të pakën një çerek shekulli, 500 e ca vjet më parë – me vizionin, nderin, burrërinë dhe trimërinë e Skenderbeut – simbolit historik të kohezionit evropian dhe pan-shqiptar?!
E kam thenë dhe vazhdoj të them se për shqiptarët sot, vlerat e Gjergj Kastrioi -Skenderbe nuk gjënden as tek Putini e Vuçiqi dhe as tek Erdogani. Popujt që këta pëprfaqsojnë sot, historikisht, kurrë nuk i kanë dashur të mirën Kombit shqiptar. Ashtu është edhe sot. “Udhëheqësit” aktualë të shqiptarëve që pretendojnë “vlerat e përbashkëta” me Perëndimin demokratik, në të vërtetë kanë treguar me sjellje dhe me vepra se, e ndjejnë veten më rehat në shoqërinë e Erdoganit, Vuçiqit dhe Putinit, se sa me vlerat e Heroit Kombëtar, Gjergj Kastriotit Skenderbe. Kombi shqiptar nuk ka nevojë të kopjojë vlerat as identitetein e askujt kombëtar. Shqiptarët kanë vlerat dhe identitetion e vet, kanë simbolin e vet përbashkues dhe përfaqsuesin e vërtetë të njohur nga e gjithë bota — të vlerave perëndimore: Gjergj Kastriotin- Skënderbeun. Shqiptarët nuk kanë nevojë për shëmbëlla liderësh autoritarë, arrogantë që mbjellin vetëm vdekje për popujt e vet dhe për tjerët.
Por me vendosjen e shtatores së Gjergj Katriotit- Skenderbe në Tuz të Malësisë së madhe, malësorët e sotëm kanë zgjedhur rrugën e Skenderbeut dhe të vlerave dhe trashëgimisë së tij, për të gjithë shqiptarët, qoftë në Shqipëri, Kosovë e mbarë trojet tona ashtu edhe në mërgim. Me ndihmën e tyre, të pakën mërgimtarët malësorë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, po përpiqen, që simbolikisht, të pakën me një monument kushtuar atij, të mbajnë fjalën dhe amanetin e Gjergj Kastriotit -Skenderbeut: të besës, nderit, bashkimit e të burrënisë, duke kujtuar Kryetrimin, shtet-ndërtuesisn dhe të përgjithmonshmin e shqiptarëve.
Për fat të keq, indiferenca zyrtare shqiptare ndaj figurës dhe vlerave të Gjergj Kastriotit-Skenderbe po kërcënon drejtimin kastriotjan, pro-perëndimor të shqiptarëve, me të cilët çdo shqiptar ka të drejtë të krenohet para botës së qytetëruar kudo që gjëndet fisi i shqiptarit: në trojet shqiptare shekullore e deri në Amerikën e largët. Sot e tutje, Gjergj Kastrioti edhe nga Tuzi i Malësisë së Madhe, ashtu siç bën nga prania e tij në Evropë e deri në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, me vlerat e tija pro-perëndimore, Skenderbeu vazhdon t’u tregojë shqiptarëve kudo, rrugën që duhet ndjekur – se Ai duhet të jetë, jo vetëm, simbol i vlerave dhe kohezionit evropian – por edhe një simbol i përgjithëmonshëm i vizionit, vlerave dhe identitetit kombëtar i mbarë-shqiptarëve, pa dallim!
Angazhimet e vazhdueshme policore, rezultojnë edhe me një person të dyshuar të shoqëruar në polici
Prishtinë, më 02 dhjetor 2024
Policia e Kosovës (PK), pas sulmeve kriminale terroriste të ndodhura në veri të vendit, me 26.11.2024 sulmi ndaj stacionit të policisë në Zveçan, me 28.11.2024 sulmi ndaj objektit të komunës në Zveçan, si dhe sulmi i fundit me datën 29.11.2024 ndaj infrastrukturës kritike në kanalin e ujit Ibër Lepenci, ka vazhduar me realizmin e detyrave dhe autorizimeve të saja kushtetuese dhe ligjore, duke aplikuar masa shtesë në interes të parandalimit të akteve të tilla kriminale, ruajtjes së rendit dhe qetësisë publike si dhe ofrimit të sigurisë ndaj të gjithë qytetarëve të Republikës së Kosovës pa dallim.
Situata e sigurisë në veri të vendit aktualisht vlerësohet e qetë, por siç e kemi bërë të ditur në vazhdimësi është një situatë e brishtë, e përcjellë me raste të natyrave të ndryshme kriminale, si rasti i fundit i sulmit kriminal terrorist i ndodhur ndaj infrastrukturës kritike në kanalin e ujit, dhe për këtë vazhdojnë masat shtesë të PK-së.
![]()
Në vazhdimësi të hetimeve lidhur me rastin e sulmit terrorist ndaj infrastrukturës kritike, por edhe rasteve paraprake, nga njësitë relevante hetimore, në bashkëpunim edhe me njësitë tjera policore, me datën 01/12/2024 në orët e mbrëmjes, është arrestuar edhe një i dyshuar (J.V.), nën dyshimin që mund të ketë patur rol të rëndësishëm në kuadër të grupit përgjegjës për rastin e sulmit terrorist ndaj infrastrukturës kritike.
Në bashkëpunim dhe koordinim të plotë me Prokurorinë Speciale të Republikës së Kosovës, është zbatuar kontrolli në shtëpinë ku banonte i dyshuari, me ç’rast janë sekuestruar dëshmi dhe prova materiale, si më poshtë:
![]()
- Katër (4) Granata dore
- Një (1) Pushkë Gjuetie
- Mbi 500 copë municion të kalibrave të ndryshëm
- Dy (2) Karikatorë të armës automatike AK-47
- Një (1) karikatorë i pushkës së gjatë
- Një (1) Radiolidhje
- Një (1) pale dylbi
- Një (1) kamerë kamufluese
- Uniforma ushtarake dhe
- Dokumente të ndryshme
Me urdhër të Prokurorit përgjegjës të Prokurorisë Speciale, të dyshuarit i është caktuar masa e ndalimit policor prej 48 orëve.’

Policia e Kosovës, mbetet e përkushtuar që të angazhohet në zbardhjen e plotë të rastit dhe vënien e personave përgjegjës para drejtësisë. Njëherit Policia e Kosovës iu bën thirrje të gjithë qytetarëve që të bashkëpunojnë me Policinë e Kosovës, me qëllim të ofrimit të sigurisë ndaj të gjithë qytetarëve pa dallim.
Lufta psikologjike, polarizimet, ndikimi i rrjeteve sociale dhe rreziku për dëmtimin e rendit demokratik


Kosovë urime datëlindja e shpëtimtarit!

Florim Zeqa
Në 80 vjetorin e lindjes së presidentit historik Ibrahim Rugova
Në këtë ditë madhështore, Zoti na dhuroi shpëtimtarin e qenjes sonë kombëtare, liderin shpirtëror, Presidentin historik Ibrahim Rugova
Tetdhjetë vjet më parë, me 2 dhjetor të vitit 1944, familjes Rugova i lindi një trashëgimtar, Kosovës shpëtimtari, popullit shqiptar intelektuali i përmasave botërore, Ibrahim Rugova, figura më emblematike e historisë kombëtare.
Çdo popull i ka shënjtorët e vetë, më të cilet krenohet dhe identifikohet prej një periudhe në tjetrën
Shënjetorët për me tepër janë të njohur në fushën e religjioneve. Por ka edhe shënjetor që njifen si themelues të kombeve apo shteteve më të fuqishme botërore si psh: Xhorxh Uashingtoni themelues i shtetit Amerikan, Giuseppe Mazzini themelues i shtetit unik Italian, Mustafa Kemal Ataturki arkitekt i Turqisë moderne, e personalitete të tjera anë e kënd botës permes të cilëve identifikohen me krenari kombet e tyre.
Shënjtërimin e Ibrahim Rugovës e bëri vepra e tij madhore. Ai më urtësinë e tij, paqesisht e më plot dashuri hyri në zemrat e gjithë shqiptarëve të Kosovës, për të mbetur përjetësisht në kujtesën e popullit si shënjtor i historisë më të re, simbol i lirisë dhe pavarësisë së shtetit të Kosovës.
Rugova, më një shallë rreth qafe, edhe në kohë të nxehta vere, nga personalitete të ndryshme botërore ishte kuptuar si një mesazh drejtuar botës së civilizuar dhe demokratike, se vendi i tij është i lidhur në qafë nga vargonjët serbosllav, që dëshirojnë të mbajnë edhe më tutje Kosovën si pjesë të saj, të dhënë dhuratë nga fuqitë e mëdha një shekull më parë, dhe se nuk do të ketë qetësi në ballkan, rajon e më gjerë pa heqjen e vargonjëve nga qafa e Kosovës.
Dhënja e gurëve të çmuar personaliteteve të shumta nga ana e Rugovës, e kishte simboliken e dyfishtë: e para, për pasuritë e shumta minerale që ka Kosova, ndersa e dyta, simbolizonte bujarinë,mikëpritjen dhe traditën e lashtë Iliro-Dardane të Kosovës.
Ibrahim Rugova i papërsëritshëm me vyrtytet njerëzore
Kembëngulësia,urtësia, butësia, menquria, e tij ishin vyrtyte të një burri të madh, të cilat bota demokratike i vlerësoi lartë. Menyra e trajtimit të problemit të Kosovës para faktorëve ndërkombëtar, bëri që bota ta admiroj kërkesën e Rugovës për ndihmë në shpëtimin e një populli të pa mbrojtur nga makineria vrastare e regjimit gjenocidial të Serbisë së Millosheviqit.
Rëndësinë e Ibrahim Rugovës në shpëtimin e Kosovës dhe popullit të saj e kishte vërtetuar ambasadori e diplomati i njohur Amerikan Richard Hollbrook kur thoshte: “Kosova ndoshta nuk do të ekzistonte sot pa kembëngulësinë e Rugovës”.
Se vertetë Ibrahim Rugova ishte shpëtimtar i qënjes sonë kombëtare, e argumentojnë disa vite më vonë edhe personalitetet më të njohura botërore si Bill Clinton, ish president i SHBA-ve dhe Tony Blair ish kryeminister i Britanisë se Madhe, para parlamentareve tanë në kuvendin e Kosovës kur thanë: “ishte Ibrahim Rugova ai që na solli në Kosovë”.
Lidhja emocionale që pati më popullin e vetë, Ibrahim Rugovën e bëri që të jetë udhëheqës shpirtëror, e bëri të mbetët përjetësisht në kujtesën dhe mendjen e popullit si shpëtimtar i qenjës kombëtare apo si profet i kohës sonë moderne.
![]()
Projekti rugovian për shtetin e Kosovës
Populli i Kosovës, sikurse e ka për nder të ketë pasur një lider të përmasave botërore, ashtu edhe e ka për obligim të çojë në vend amanetin e tij, për një shtet vërtet sovran dhe demokratik, me simbole të vetatkombëtare, në vend të dizajnimeve aktuale antikombëtare.
Ideja e presidentit Rugova e flamurit Dardan për flamur të shtetit të Kosovës, dhe e himnit “Kur ka ra kushtrimi n’ Kosovë”, janë ide që vetëm njerëzit e mëdhenjë mund ti projektojnë.
Ky vigan i kombit shqiptar me vizionin e tij mahniti botën mbarë. Shumë popuj edhe më të mëdhenjë se ne do të dëshironin të kishin pasur në radhet e veta një personalitet si Ibrahim Rugova. Qysh ne vitin 1998, Valter Veltroni, atë kohë lider i opozites Italiane pat thënë: “é un
grande peccato che una grande personalità come Ibrahim Rugova faccia parte di un popolo così piccolo”, që ne gjuhën shqipe do të thotë: “është mëkat i madhë që një personalitet kaq i madh si Ibrahim Rugova të jetë pjesë e një populli të vogël”.
Ky nuk ishte mëkat, por fat i madh për ne si popull i vogël, qe patëm një njeri kaq të madh, një vizionar pragmatik, një lider të përgjegjshëm, një misionar të paqes i cili më urtësinë e tij shpëtoj një popull krejtësisht të pa mbrojtur nga shfarosja dhe gjenocidi serbosllav.

I pathyeshëm në sfidat e kohës
Sikurse profetët e kohrave më të vjetra që kishin kundershtarët e vet, ashtu edhe lideri ynë shpirtëror, Ibrahim Rugova kishte kundërshtarët e vet politik e ideor, para të cileve nuk u gjunjëzua asnjëher, dhe nuk ju pergjigj në asnjë rrethanë shpirtligëve, fatzinjëve të kombit shqiptar.
Përkundër kërcënimeve e shantazheve, fyerjeve e sharjeve, akuzave e sulmeve, Ibrahim Rugova ishte i vendosur në rrugen e tij, në misionin e tij prej profeti, për të shpëtuar një popull nga shfarosja, dhe asnjëherë nuk u ndal që të arrijë në cakun final që ishte Pavarësia e Kosovës, nocion ky që i rrjedhi vazhdimisht nga goja deri në frymën e tij të fundit.

E pikërisht këtu qendron madhështia e Profetit, njeriut që e bëri realitet pavaresinë e Kosovës më politikën e tij paqesore.
Janë bërë krahasime të shumta mes figurave të shquara kombëtare, se kush ka bërë më shumë per kombin, për popullin e vet, janë bërë krahasime nga më të ndryshmet, por Ibrahim Rugova mbetet i pari në historinë e shqiptarëve, që më urtësinë e tij, aktivitetin e tij paqesor arriti të unifikoj gjithë faktorin kombëtar rrethë lëvizjes paqesore demokratike (LDK), si dhe të fitojë përkrahjen e gjithë faktorëve ndërkombëtar në përpjekjet tona për çlirim, për ruajtjen dhe shpëtimin e qenjes sonë kombëtare nga shfarosja dhe dëbimi serbosllav.

Presidenti historik, ishte dhe do të mbetet pergjithmonë sinonim i së mirës, i paqes dhe tolerancës, i guximit dhe qëndresës, i afrimit në mes njerëzve, i dashurisë për bashkombasit dhe atdheun e vet të shenjt.
Tani, kur trupi i tij prehet në paqe, në token Dardane që aq shumë e deshi, shpirti i tij sikur është shndërruar në një yll që bën dritë e na i ngrohë zemrat, na jepë forcë edhe kur ajo na mungon, na jepë shpresë kur ajo nuk ekziston.
Kosovë, URIME datëlindja e ëngjëllit tënd, shpetimtarit të qenjes sonë kombëtare, presidentit historik IBRAHIM RUGOVA!
“Dokumentari” “Rruga e çlirimit” në shërbim të shtrembërimit të së vërtetës

Nga: Adnan Asllani
Më 28 nëntor 2024, në Radio Televizionin e Kosovës, u transmetua “dokumentari” “Rruga e çlirimit” në kuadër të emisionit “Gjurmët”, i cili synonte të gjurmojë themelet e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Sa i përket kritereve gazetareske, ky “dokumentar” lë shumë për të dëshiruar: “Dokumentari” nuk bën publik emrin e autorit, të skenaristit, të xhiruesit dhe as të stafit realizues, që përbëjnë kriteret e domosdoshme për një gazetari të mirëfilltë.
Një çështje tjetër që ka të bëjë me etikën profesionale lidhet me përfshirjen time në këtë “dokumentar”. Pa më informuar paraprakisht, gazetarët që kanë përgatitur këtë “dokumentar”, kanë shkëputur një pjesë nga intervista që kam dhënë në fillim të vitit dhe që është transmetuar në RTK, më 17 shkurt 2024. Përkundër asaj se incizimet janë “pronë e RTK-së”, shkëputja e pjesës së intervistës, në funksion të shtrembërimit të një të vërtetë, është shkelje e rëndë e etikës së gazetarisë, sepse kanë rënë në kurthin e porositësve të këtij “dokumentari”, të cilët, nëpërmjet këtij “dokumentari”, janë përpjekur të rishkruajnë historinë e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Për këtë arsye e shoh të domosdoshme të sqaroj opinionin publik si më poshtë:
Në mesin e pasaktësive të shumta që përmban ky “dokumentar”, në fillim do të përmend deklaratat e Emrush Xhemajlit dhe të Gafurr Elshanit, për mënyrën si u dizajnua emblema e UÇK-së.
Në këtë “dokumentar”, Emrush Xhemajli dhe Gafurr Elshani deklarojnë se kryesia e Degës së LPK-së i kishte dhënë si detyrë Gafurr Elshanit që të merrej me krijimin e një embleme për uniformat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Si i ngarkuar i kryesisë së Degës për këtë çështje, Gafurr Elshani ka shkuar në Shqipëri dhe ka kërkuar ndihmën e Xhavit Halitit, për të gjetur një piktor që do ta kryente këtë punë. Pas konsultimeve me një njeri kompetent atje (Fatri Sinanin), ai u ka sugjeruar që këtë punë ta bëjnë vetë. Si rezultat i kësaj përgjigjeje, Emrush Exhemajli pohon se “Gafurr Elshani e ka bërë vet vizatimin e emblemës që ua ka prezantuar anëtarëve të kryesisë” dhe “pas kësaj Emrushi dhe Gafurri paskan ardhur në redaksinë e “Zërit të Kosovës”, ku, siç thotë Emrush Xhemaji, “kishte kushte me dizajnu dhe Adnani i ka dhënë formë dizajni”.
Gënjeshtra i ka këmbët e shkurtëra! – thotë një fjalë e urtë popullore.
Emrush Xhemajl asnjëherë nuk ka ardhur në redaksinë e “Zërit të Kosovës” për të diskutuar çështjen e emblemës së UÇK-së. Ai ka harruar se në një shkrim të vitit 2022, kur përpiqej të “zbërthente në detaje” mënyrën e krijimit të emblemës së UÇK-së, kishte deklaruar, se “këto skica Gafurr Elshani m’i paska dhënë në prezencë të Bislim Elshanit”, kryeredaktorit të atëhershëm të gazetës.
Arsyet e një gënjeshtre të tillë qëndrojnë në përpjekjet për të bindur shikuesit se gjoja atë që thuhet në këtë “dokumentar” është e vërtetë!
Çështja e domosdoshmërisë së krijimit të emblemës së UÇK-së nuk është diskutuar as në prani të Bislim Elshanit, për shkak se në kohën kur e kemi diskutuar me Gafurrin, ai nuk ishte në redaksi, e as me Emrush Xhemajlin.
Domosdoshmërinë e krijimit të shenjave dalluese të UÇK-së e kemi diskutuar me Gafurr Elshanin në lokalet e redaksisë, në vjeshtën e vitit 1997. Gafurr Elshani, vinte shumë shpesh në lokalet e redaksisë së gazetës “Zëri i Kosovës”, sepse banonte në qytetin Aarau, ku ishin edhe zyrat tona. Në një bisedë me të kam shtruar nevojën që UÇK-ja të ketë simbolet e veta, duke marrë për shembull një kapelë me një logo të një firme të madhe botërore, e cila atë ditë ishte në lokalet e redaksisë dhe ishte në pronësi të Gafurr Elshanit. Në këtë kontekst i thashë Gafurrit se nuk është në rregull që Ushtria Çlirimtare e Kosovës, të mos ketë emblemën e vet, kur dihet se jo vetëm firmat me famë botërore, por edhe ndërmarrjet e vogla krijojnë logot e tyre dalluese. Në fund të bisedës rreth kësaj çështjeje i thashë: “Do t’i shkonte shumë bukur një emblemë në kapelën e ushtarëve të UÇK-së, siç i shkon mirë kjo logo kësaj kapele” e cila njëkohësisht ishte inspirim për dizajnimin përfundimtar të emblemës së UÇK-së.
Më 27 nëntor 1997, forcat serbe kryen vrasjen e mësuesit Halit Geci, nga fshati Llaushë. Të nesërmen, më 28 nëntor, në varrimin e Halit Gecit, Rexhep Selimi, i shoqëruar nga Mujë Krasniqi dhe Daut Haradinaj, mbajti fjalimin publik në emër të UÇK-së. Ky veprim e shtroi si domosdoshmëri imperative të kohës krijimin e shenjave identifikuese të UÇK-së. Disa ditë pas kësaj ngjarjeje të rëndësishme historike, erdhi Gafurri në redaksinë e gazetës dhe më pyeti nëse mund të bëja emblemën e UÇK-së. Edhe në këtë rast nuk ishte i pranishëm askush.
Pas pohimit tim se ishte një nder i veçantë për mua të merrja përsipër këtë detyrë, Gafurr Elshani me pyeti nëse ishte e mundur teknikisht të shkruhej në formë rrethore emri i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Detyrën e kryesisë së Degës së LPK-së, që ma transmetoi Gafurri, e mora me përkushtimin më të madh. Bëra hulumtime në fusha të ndryshme me qëllim që emblema të pasqyronte në mënyrën më besnike aspiratat kombëtare të luftëtarëve që do të bartnin uniformat me këtë emblemë. Madje sa herë që shkoja në zyrat e redaksisë, merrja me vete punën, që ndërkohë, kisha bërë rreth këtij projekti, dhe kërkoja mendimin e ndonjë anëtari të redaksisë rreth skicave ideore.
Edhe në atë kohë kam falënderuar çdo anëtarë të redaksisë që ka bërë vërejtje apo ka dhënë ndonjë sugjerim për ta bërë emblemën sa më kuptimplote. Pas një pune intensive dhjetëditore, e kam thirrë Gafurr Elshanin dhe ja kam prezantuar nëntë variante të emblemës që do të përdorej për kapelë dhe nëntë variante të emblemës që do të përdorej në krahët e uniformave. Në mesin e këtyre 18-të varianteve të emblemës, ishin edhe dy variantet për të cilat mendoja se e mishëronin më së miri shpirtin e aspiratës liridashëse të pjesës së robëruar të popullit shqiptar në Kosovë, që gjetën mbështetje dhe u shndërruan në emblema zyrtare të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Asnjëherë dhe në asnjë takim që kemi pasur me Gafurr Elshanin, ai nuk ka prezantuar asnjë skicë se si do të dukej emblema e UÇK-së! U takon të deklarohen publikisht anëtarët e tjerë të kryesisë së Degës së LPK-së të tregojnë se si ua ka prezantuar Gafurr Elshani 18 skicat e varianteve ideore që ia kam dorëzuar unë!
Në deklaratat e Emrush Xhemajlit dhe të Gafurr Elshanit, të transmetuara në këtë “dokumentar”, ka shumë të pavërteta, të cilat janë bërë me qëllim që t’i fshehin gjurmët e gënjeshtrës.
Të gjithë veprimtarët e kryesisë së Degës së LPK-së kanë qenë në dijeni, për kualitetet artistike të Emrush Xhemajlit, sepse kanë pasur mundësi të shohin një numër të konsiderueshëm pikturash të pikturuara prej tij. Është i çuditshëm pohimi i Gafurr Elshanit se paska shkuar deri në Shqipëri për të gjetur “një piktor që do ta bënte stemën e UÇK-së”, duke pasur brenda kryesisë Emrush Xhemajlin, i cili pas përfundimit të luftës ka qenë edhe profesor universitar i lëndës pikturë, në drejtimin dizajn-grafik, në kuadër të Fakultetit të Arteve Figurative të Universitetit Shtetëror të Tetovës.
Përveç gënjeshtrës se gjoja edhe ai ka qenë i pranishëm në bisedat që kam pasur me Gafurr Elshanin, deklarata e Emrush Xhemajlit se gjoja “kanë ardhur në redaksinë e gazetës “Zëri i Kosovës” pasi aty ka pasur kushte për një punë grafike” është manipulim i nivelit tepër të ulët.
Të gjithë ata që kanë njohuri për mënyrën si bëhet dizajnimi i një embleme, logoje apo të ndonjë vepre tjetër të kësaj natyre, e dinë që për një punë të tillë është e mjaftueshme të kesh një kompjuter, programin për grafikë dhe eventualisht ndonjë printer për të parë rezultatin e punës finale. Sikur çështja e dizajnimit të emblemës të UÇK-së të kishte vetëm aspekt teknik, Emrush Xhemajli ka pasur kompjuter me të gjitha programet e nevojshme dhe mjetet përcjellëse, shumë përpara se një gjë të tillë të kishin anëtarët e tjerë të kryesisë apo të redaksisë. Për këtë ka poseduar edhe përvojën e njohuritë e mjaftueshme kompjuterike. Bile, është publik fakti se për shkak të njohurive të mëdha në këtë fushë, gjatë luftës në Kosovë, ai e kishte pseudonimin “Kompjuteri”.
Banalizimi i punës sime, duke e prezantuar si çështje teknike, ka për qëllim të fshehin të vërtetën se unë kam dhënë idenë për domosdoshmërinë e krijimit të emblemës së UÇK-së, përgatitjen e skicave të 18 varianteve që janë shtruar në kryesinë e Degës së LPK-së dhe përgatitjen e varianteve përfundimtare të atyre që janë bërë simbole zyrtare identifikuese të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
Vërtet nuk e kuptoj përse janë mobilizuar ish-veprimtarë të LPK-së për të përvetësuar punën e të tjerëve dhe të shtrembërojnë të vërtetën.
Një gjë është e sigurt: as ideja e emblemës, as skicat ideore dhe as miratimi që të jenë simbole zyrtare të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, nuk do të kishin asnjë vlerë pa gjakun e pastër të atyre luftëtarëve të lirisë që i dhanë kuptimin e mirëfilltë sakrificës sonë kombëtare për liri dhe pavarësi!
Unë kam qenë i nderuar që më është dhënë besimi që të krijoj emblemën në fjalë. Mirëpo vetëm atyre u takon përjetësia dhe meritat!
Zvicër, 2 dhjetor 2024
Mbrëmje festive në Gjenevë për nderim të tri ngjarjeve madhore

Nga: Arif Ejupi
Komuniteti Shqiptar i Gjenevës, që nga ekzistimi i tij e deri në ditët e sotme në mesin e shumë ngjarjeve dhe festave tona kombëtare, pikë të veçantë të programit e ka pasur dhe do ta ketë shënimin e Përvjetorëve të Shtetit Shqiptar dhe Ditën e Flamurit.
Këtyre dy jubileve të mbarë popullit shqiptar u është shtuar edhe ditëlindja e Komandantit të papërsëritshëm të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Adem Jashari, që ka rastisur të jetë pikërisht në Ditën e Flamurit dhe të Pavarësisë së Shqipërisë.
Mërgimtarët tanë me punë dhe banim në Gjenevë të Zvicrës, pavarësisht bindjeve të tyre politike dhe fetare me rastin e këtyre festave tona të veçanta përherë kanë qenë dhe janë tok me njëri- tjetrin.
Ata të veshur kuq e zi dhe si gjithmonë të hareshëm edhe kësaj radhe kanë festuar deri në orët e vona të natës. Kjo festë që pritet me padurim nga të moshuar dhe të rinj, është mbajtur në sallën e koncerteve të komunës Onex të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës, dhe ka filluar me intonimin e himnit të Flamurit tonë kombëtar.
Kurse pjesën protokollare të këtij Manifestimi e ka hapur zonja, Rrezarta Sejdiu -Shatri, anëtare e Kryesisë së shoqatës “Komuniteti Shqiptar i Gjenevës “
Ajo nëpërmjet një studimi të përmbledhur në pika të shkurtra të pranishmit i ka njoftuar me rrjedhën e zhvillimeve historike, si dhe me aktet kryesore që kanë çuar në Pavarësinë e Shqipërisë, edhe pse të përgjysmuar.
Mbi përpjekjet shekullore të kombit tonë për Liri dhe Pavarësi ka folur edhe zonja, Floreta Kabashi, konsulle e përgjithshme e Republikës së Kosovës, në Gjenevë.
Ajo,diskutimin e saj e ka bërë edhe në gjuhën frënge me ç’ rast ka falënderuar deputet e personalitete të shumta të Gjenevës, që sonte festuan së bashku me komunitetin tonë.
Fjalë rasti kanë mbajtur edhe zonjat, Maryam Yunus Ebener dhe Carole – Anne Kast, aktiviste të njohura politike të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës . Ato me fjalët më të ngrohta kanë uruar të gjithë shqiptarët . Zonja, MaryamYunus Ebener, aktualisht kyetare e Bashkisë Onex, të gjithë të pranishmëve u është drejtuar edhe me fjalë në gjuhën shqipe, duke thënë: Urime, urime Festa juaj kombëtare! Me Ju,ishte edhe shteti im i origjinës Afganistani, që në mesin e vendeve të para të botës njohu Pavarësinë e Kosovës .
Në këtë Festë që të gjithëve na bënë krenarë ishte prezent edhe Z. Ueli Leuenberger, mik i madh i çështjes shqiptare . Leuenberger 50-vjet rresht luftoi për
Mbrojtjen e të Drejtave dhe Lirive të shqiptarëve të robëruar të Kosovës. Andaj, ai nga çdo familjeje e komunitetit shqiptar të Zvicrës, gëzon përkrahje dhe respekt.
Nxënës e nxënëse të Shkollës së Mësimit Plotësues në Gjuhën Shqipe, në Gjenevë, të shoqëruar nga mësueset e tyre si; Brikena Osmani, Lumnije Emini, Hana Bilalli, Hyrije Kurteshi, Fatime Bllaca dhe Antigona Haxhiu, kanë deklamuar vargje dhe kanë interpretuar këngë të ndryshme kushtuar figurave më të ndritura të kombit tonë.

Mësuese, nxënës e prindër për angazhimin dhe pjesëmarrjen në këtë program festiv i ka falënderuar z. Liburn Mehmetaj, kryetar i LAPSH-it, në Gjenevë dhe Zvicër. Mehmetaj, po ashtu në Gjykatën e Apelit të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës, e kryen detyrën e Gjykatësit.
Gjeneva e njohur me numrin e madh të mërgimtarëve shqiptar shquhet me talent të shumtë dhe shoqëri muzikore . Ansambli “Gëzuar “i Gjenevës, herë me ngritje e herë me rënie, vazhdon të jetë në qendër të vëmendjes së adhuruesve të këngëve dhe valleve tona burimore.
Ky Ansambël me suksese të shumta në të kaluarën së bashku me simotrën e tij “ Rinia Contact”po ashtu të Gjenevës, sonte kanë prezantuar përpara një numri prej diku njëmijë mërgimtarësh valle të bukura të të gjitha trojeve tona.
Si rëndom me repertorin e pasur të këngëve me temë Atdhetare, këtë festë e kanë madhëruar bashkëshortët,Shpejtim dhe Afërditë Krasniqi, të plotësuar edhe nga çuni i tyre, Elion Krasniqi, një talent i rrallë në fushën e këndimit në gjuhën shqipe dhe frënge.
Kurse të ftuarit special të kësaj mbrëmje; Egzon Pireci, Ejona Bytyçi, Florentina Statovci, Bardh Ramadani,Loik Beka dhe instrumentisti Alban Bislimi, e kanë ndezur atmosferën me interpretim të këngëve patriotike, duke filluar nga epoka e Kryeheroit tonë kombëtar Gjergj Kastrioti- Skënderbeu, e deri tek komandantët legjendarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Adem Jashari, Zahir Pajaziti , Hakif Zejnullahu,Edmond Hoxha, Luan Haradinaj, Ilir Konushevci, Fehmi e Xhevë Lladrovci, Ismet Kumanova, Indrit Cara-Kavaja, Abedin Rexha, Agim Ramadani , Sali Çeku etj.
Po ashtu me afsh e dashuri i është kënduar edhe Flamurit kuq e zi, për të cilin u flijuan Fazli Grajçevci, Shaban Shala, Metush Krasniqi,Jusuf e Bardhosh Gërvalla, Kadri Zeka,Ukshin Hoti dhe plejada e organizatorëve të demonstratave të vitit 1968, në krye me të pathyeshmin Adem Demaçi,fitues i çmimit “Saharov” më 4 dhjetor të vitit 1991.
E, shtatë vjet më vonë me këtë çmim prestigjioz nga Parlamenti Evropian, është nderuar edhe Dr.Ibrahim Rugova, lider shpirtëror i shqiptarëve të Kosovës.
Programin e kësaj mbrëmje festive e ka begatuar edhe Grupi muzikor “ Hareja” i krijuar së voni në Gjenevë, i cili është paraqitur me këngë korale.
Këtë festë që do të kujtohet gjatë e ka bërë edhe më të pasur prania e disa studentëve me origjinë shqiptare, të porsadiplomuar në shkallën Master, në Fakultete të ndryshme të Universitetit shtetëror të Gjenevës, gjegjësisht të atij të Lozanës.
Në fakt gjatë vitit akademik 2023- 2024 në disiplina të ndryshme në Universitetet e sipërpërmendura kanë diplomuar 41 veta . Mirëpo, për shkak të angazhimeve dhe zënies me punë rreth 30 veta kanë munguar. Duhet theksuar që të gjithë jetojnë në Gjenevë dhe janë të lindur në fund të viteve 90- të.
Këta të rinj që nga viti në vit po na bëjnë krenarë me arritjet e tyre akademike, motivim edhe për gjeneratat e ardhshme, janë nderuar me mirënjohje nga shoqata jofitimprurëse Komuniteti Shqiptar i Gjenevës.
Këto mirënjohje janë ndarë nga inxh.Ali.Sh.Mehmeti , i cili më 13 prill të vitit 2013, inicio krijimin e shoqatës joqeveritare “ Komuniteti Shqiptar i Gjenevës “
Me këtë rast kanë rënë në sy vëlla e motër Albin dhe Jeta Mehmeti,të diplomuar me nota të larta në Arkitekturë, përkatësisht Farmaci.
Një arritje tjetër që është për t’u vlerësuar është edhe ajo e z.Granit Molliqaj, i cili kohë më parë në Universitetin e Gjenevës, e ka mbrojtur temën e doktoratës në fushën e neurokirurgjisë.

Para përfundimit të këtij solemniteti kemi marrë edhe mendimin e zotit, Nasuf Nuhiu, kryetar i tanishëm i shoqatës “Komuniteti Shqiptar i Gjenevës”
Z.Nuhiu, punëtor i dalluar sindikal dhe organizator i shkëlqyeshëm, që asnjëherë nuk imponohet nga zemra ka falënderuar Klube dhe Shoqata të Gjenevës, që pahezituar kanë ndihmuar realizimin e këtyre tri festave tona kombëtare.
Moderatorë apo drejtues të këtij Jubileu të rëndësishëm kanë qenë të rinjtë, Artina Fejzullahu dhe Mal Bislimi.
Manifestimi ka përfunduar pa eksesin më të vogël, gjë që dëshmon edukimin e mirë dhe disiplinën në rritje të të rinjve tanë


