Duke u bazuar në fushën dhe veprimtarinë që ka shoqata “Kosova për Sanxhakun”, pas kërkesës së kreut të shoqatës për t’i përkrahur aktivistët, studiuesit dhe anëtarët, Instituti i Historisë “Ali Hadri”, bibliotekën e shoqatës e pasuroi me 75 tituj veprash e botimesh shkencore historiografike. Në këto vepra dhe botime, punëtorët shkencorë të Institutit kanë dhënë kontribut të çmueshëm në hulumtimin e trevës së Sanxhakut të Pazarit të Ri.

Me këtë rast, Ismet Azizi, në emër të Kryesisë, aktivistëve dhe anëtarësisë, falënderon drejtoreshën Prof. Dr. Teuta Shala-Peli, për aprovimin pa hezitim të kërkesës sonë, për këtë ndihmesë e përkrahje me vlerë të madhe.

Ky është një shembull shumë i rëndësishëm se si duhet të përkrahen shoqatat, të cilat kanë për synim ndriçimin e së kaluarës dhe vetëdijesimin e gjeneratave të reja të kësaj pjese të trojeve shqiptare.

Paraprakisht për këtë donacion me libra ka bërë kërkesë kryetari i shoqatës Ismet Azizi. Sipas tij, studentët dhe mësimdhënësit e këtij fakulteti kanë nevojë për literaturë të fushës përkatëse dhe ky fond sado pak do të ndihmoj ata.

Gjergj – Skender Jashari, Preshevë

Edhe dje, më 31 maj 2024, Parlamenti Europian, i dërgoi letër Serbisë, ku kërkon mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës, ashtu siç sidomos dekadën e fundit, kemi pa, që më shumë SHBA, BE dhe vende të tjera perëndimore kanë ngritur zërin në mbrojtje të të drejtave dhe lirive të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës.

Nuk jam optimist për Luginën e Preshevës, as për politikanët e saj, e as për vetëdijen që mbizotëron në mesin e qytetarëve tonë, por as për qasjen e Republikave tona karshi Luginës së Preshevës dhe Serbisë.

I. Qasja e Serbisë ndaj Luginës së Preshevës

Natyrisht kurrë nga Serbia nuk pres që ajo të demokratizohet, civilizohet dhe të respektoj marrëveshje, ligje të saj demokratike në letër por jo në praktikë a ligje ndërkombëtare. Pas vitit 2001, me përfundimin e Luftës së UҪPMB-së, Serbia vazhdoi luftën dhe veçmas speciale, por jo edhe ne. Serbia vazhdimisht dhe publikisht deklaronte armiqësi ndaj Kosovës, ku përfshinte edhe Luginën e Preshevës. Lehtazi shihet qasja e Serbisë ndaj Luginës së Preshevës:

1. Qasja e Serbisë kundër Kosovës( Shqiptarëve) dhe Luginës në aspektin ndërkombëtar:

a. Qasja e Serbisë kundër Kosovës(Shqiptarëve) dhe Luginës, në arenën ndërkombëtare, bëri që çështja e Luginës të harrohet edhe nga vetë delegacionet e Kosovës, Shqipërisë, poashtu edhe nga faktori ndërkombëtar( pasi ky e shihte që faktori politik i Luginës ishte në gjumë!).

2. Qasja e Serbisë kundër Luginës:

a. Bishtnimi i Marrëveshjes së Konçulit 2001 dhe i detyrimeve ndërkombëtare për respektimin e të drejtave dhe lirive të njeriut, pakicave kombëtare etj. Këto të garantuara edhe me dokumente dhe nga institucione ndërkombëtare, madje edhe në ligjet e Serbisë, shumica e këtyre akteve normative ndërkombëtare janë pranuar(Kartën e Kombeve të Bashkuara, Deklaratën e përgjithshme për të drejtat e njeriut, Pakti ndërkombëtar për të drejtat ekonomike, sociale dhe kulturore; Pakti Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike etj), por që në praktikë nuk zbatohen.

b. Zvogëlimi, shtypja dhe luftimi i Vetëdijes Kombëtare Shqiptare dhe intelektualëve, “bashkim-vllaznimi” me Serbi dhe forcimi i ideologjive të dobishme për Serbinë.

1. Zvogëlimi, shtypja dhe luftimi i Vetëdijës Kombëtare Shqiptare dhe intelektualëve. Në kuadër të kësaj forma të ndryshme, si arrestimin, kërcënimin, dënime të ndryshme, dëbime a diskriminime të nacionalistëve Shqiptar( p.sh: shumica e veteranëve të Luftës së UҪPMB-së janë përndjekur, arrestuar a detyruar të ikin nga vendlindja, pastaj shumica e intelektualëve diskriminohen, izolohen, përjashtohen, nuk u njihen diplomat etj. Armiqësimin, përçarjen, pengimin, shkëputjen, ndarjen në forma e mënyra të ndryshme të Shqiptarëve të Luginës me ata të Kosovës, Maqedonisë, Shqipërisë.

2. Bashkim-vllaznimi me Serbi duke joshur, blerë, financuar, kredituar, punësuar, dhënë hapësirë, individëve dhe subjekteve politike që ishin në dobi të drejtëpërdrejtë të Serbisë apo në dobi të tërthortë( forconte, mbështeste etj një politikan a parti politike për t’ia kundërvënë politikanit, partisë politike që ishte më e dëmshme për interesat e Serbisë, etj).

3. Forcimi i ideologjive të dobishme për Serbinë, qoftë atyre që drejtëpërdrejtë shkojnë në interes të Serbisë apo edhe të tilla që tërthorazi janë të dobishme për Serbinë, përfshirë edhe ato politike, fetare, antiperëndimore( veçmas anti-amerikane), proturke, proruse. Ideologjitë e tilla si radikalizmi, ekstremizmi dhe terrorizmi Islamik, pastaj turkofilizmi, boshnjakizmi, rusofilizmi, antiamerikanizmi, antisemitizmi, izolacioniste(shkëputja nga aleatët perëndimor dhe izolim i Kombit tonë), nacionalizmit radikal gjoja Shqiptar, etj janë promovuar, mbështetur, nxitur nga qarqe shtetërore dhe agjenturore të Serbisë, tek Shqiptarët e Luginës së Preshevës. Madje element lojalist të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës, janë rekrutuar si agjent të Serbisë a ideologjive tjera filoturke, filoerdoganiste, filoruse, antiamerikane, nacionaliste ekstreme gjoja Shqiptare etj, për t’i përdorur për qëllime të drejtëpërdrejta a të tërthorta për qeverinë e Serbisë a kundër Interesave Kombëtare Shqiptare.

c. Izolimi, varfërimi, vështërsimi i jetës, diskriminimi dhe mos-respektimi i të drejtave dhe lirive individuale dhe kolektive të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës, si dhe lehtësimi i shpërnguljeve. Përfshirë vështërsimin në nxjerrjen e dokumenteve, punësim, mbijetesë të pavarur( agro-blegtori), pasivizimi i adresave, gjobitje dhe dënime material, administrative, kundërvajtëse dhe penale etj.

d. Përfshirja në veprimtari kriminale të qytetarëve e sidomos të rinjëve të Luginës së Preshevës. Kjo dukuri e rekrutimit sidomos rinisë Shqiptare të Luginës së Preshevës, mund të vërehet që shumica e atyre të rinjëve që janë shoqëruar me familjarë të policëve të Serbisë( polic shqipfolës), më pas janë nxitur të përfshihen edhe në kriminalitet.

1. E që kjo praktikë është aplikuar nga vitet 1992 e më pas, ku të rinjë rekrutoheshin nga grupe të rinjësh, që shkaktonin terror tek të rinjët dhe qytetarët e tjerë që kishin integritet e dinjitet në Luginë.. P.sh: Grupe të tilla si e “2Pac” në Preshevë.

2. Përfshirja e agjentëve, agjentëve islamik të Serbisë, për të promovuar, propaganduar radikalizmin, ekstremizmin dhe terrorizmin islamik, madje duke u përfshirë edhe në akte terroriste islamik, në Luginë, rajon( sidomos në Republikë të Kosovës, por edhe në Maqedoni), pastaj edhe në vendet perëndimore. Janë një numër i konsiderueshëm i të tillëve, që veprojnë si “hoxhallarë vehabi”, si gjoja këngëtar, si gjoja aktor etj.

3. Përfshirja pastaj në krime ordinere, të tilla si kontrabanda me narkotik, grabitje, vjedhje etj. Sidomos në vendet e Europës Perëndimore e gjetiu.

II. Qasja e Republikave të Shqipërisë dhe Kosovës ndaj Luginës dhe e vetë Shqiptarëve të Luginës së Preshevës

Para rreth 10 vitesh, së paku kërkoheshin edhe me protesta disa të drejta dhe liri për Shqiptarët në Luginë, sot as të tilla më nuk ka. Faktoriteti i Shqiptarëve të Luginës së Preshevës, gradualisht është dobësuar, identiteti dhe vetëdija Kombëtare Shqiptare në vazhdimësi është dobësuar, derisa vazhdimisht janë forcuar ideologji jomiqësore dhe armiqësore kundër Shqiptare.

1. Këshilli Kombëtar Shqiptar nën Serbi

Këshilli Kombëtar Shqiptar nën Serbi, gjegjësisht ky pseudo-këshill, ka 29 antarë( të zgjedhur nga partitë politike përmes zgjedhjeve) dhe 6 komisione me nga 5-15 antarë.1 Komisionet: për arsim dhe arsim të lartë, kulturë, informim dhe botime, përdorim zyrtar të

gjuhës dhe shkrimit shqip dhe komision për rininë dhe shoqërinë civile,2 kompetencat e këtij pseudo-këshilli, janë mes tjerash edhe: përcakton propozimet e simboleve kombëtare, shenjave dhe festave të pakicës kombëtare( e që të gjithë e dijmë që për Famurin tonë, disa qindëra qytetar shqiptar të Luginës janë gjobitur e dënuar); inicon procedurën para Gjykatës Kushtetuese, Mbrojtësit të qytetarëve, ombudsmanit krahinor dhe vendor dhe organeve tjera kompetente, kur vlerëson se është bërë shkelja e të drejtave dhe lirive të garantuara me Kushtetutë dhe me ligj e pjesëtarëve të pakicave kombëtare( mijëra raste të shkeljeve të të drejtave individuale dhe kolektive të qytetarëve shqiptar të Luginës së Preshevës janë bërë, por asnjë rast nuk dëgjohet zëri i këtij pseudo-këshilli); inicon procedurën nga pika paraprake në emër të pjesëtarëve të pakicave kombëtare, bashkë me autorizimin e mëparshëm të marrë me shkrim( e as në emër të ndonjë qytetari viktimë të Luginës së Preshevës nuk është bërë); merr qëndrimet, fillon nisma dhe ndërmerr masat lidhur me të gjitha çështjet të cilat janë të lidhura drejtpërsëdrejti me pozitën, identitetin dhe të drejtat e pakicës kombëtare( nuk ka bërë qoftë ndonjë gjë konkrete dhe serioze në këtë drejtim). E njejta gjë ndodhë edhe me të gjithë politikanët dhe partitë politike lokale në Luginë të Preshevës, derisa ka pasur disa deklarata gjoja patriotike. Avokati dhe përfaqësuesi legjitim për Shqiptarët e Luginës së Preshevës do duhej të ishte Këshilli Kombëtar Shqiptar, i zgjedhur dhe përfaqësuar denjësisht prej, për dhe nga Shqiptarët e Luginës.

2. Partitë politike të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës

Por shohim që politikan lokal, marrin përsipër avokimin dhe përfaqësimin e Shqiptarëve të Luginës, jo për Interes të Shqiptarëve të Luginës, por për interese personale dhe partiake. Kjo përçarje nuk evitohet as nga partitë politike në Luginë, e aq më pak nuk kërkohet nga Qeveritë e Shqipërisë dhe Kosovës, që politikanët dhe partitë politike të Luginës të jenë të bashkuara kur bëhet fjalë për t’u ndesh me Serbinë në mbrojtje të Interesit të Shqiptarëve të kësaj ane.

3. Politikanët dhe partitë politike të Kosovës dhe Shqipërisë

Politikanët dhe partitë politike të Kosovës dhe Shqipërisë, në vazhdimësi, kanë instrumentalizuar individ dhe grupe qytetarësh të Luginës së Preshevës, për qëllime politike interne në Kosovë. Por përpos deklaratave sipërfaqësore, cinike, pseudopatriotike, asgjë e asnjëherë seriozisht nuk është bë diç konkrete( as ato “donacione” e “ndihma humanitare të qeverive të ndryshme të Kosovës dhe Shqipërisë” dedikuar Luginës, nuk kanë qenë shpërndarë meritorisht gjegjësisht janë keqpërdorë; donacionet e librave kanë qenë më shumë lojë; kërkesat për lejim të Abetares dhe librit të historisë, poashtu ka qenë joserioze). Këtë cinizëm, paturpësi e pabesi e bazoj që Bajram Begaj presidenti i Republikës së Shqipërisë, më 22 shtator 2023,3 kërkon sa për sy e faqe mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të Shqiptarëve të Luginës, pasi së pari këtë e kishin kërku Sekretari i SHBA-së, më 12 dhe 13 shtator 20234 dhe Von Cramon raportuesja e Parlamentit Europian për Kosovën, më 19 shtator 2023.5 Mos të harrojmë, kjo nuk është e fundit, në vazhdimësi edhe më parë, SHBA dhe vendet e Europës Perëndimore si të ndara a edh institucione respektive të BE-së, kanë trajtuar çështje që janë në interes të

Shqiptarëve të Luginës së Preshevës- derisa zëri i Shqiptarëve të Luginës dhe politikanëve të saj është venitur, zëri i aleatëve tonë në Perëndim është forcuar.

Ka akte normative ndërkombëtare dhe Europiane( si konventa, protokole, pakte, rezoluta por edhe vendime të Gjykatave ndërkombëtare etj), kërkojnë që shtetet amë të mbrojnë dhe avokojnë në emër të popullatave të tyre etnike të mbetura në territoret e shteteve tjera.

Konventa Kuadër “Për Mbrojtjen e Pakicave Kombëtare” ku shprehimisht theksohet që Komiteti i Ministrave të Këshillit të Europës do ta mbikëqyrë zbatimin e saj, derisa theksohet po ashtu që edhe shtetet joanëtare të Këshillit të Europës do të marrin pjesë në zbatimin e saj, veçmas shiko nenet 5,6 8,712.1,12.2, 12.3,8 17.1, 17.2,9 18.1,10 24.1 dhe 24.2.11

III. Qasja e SHBA-së, BE-së dhe Aleatëve Perëndimor ndaj Luginës së Preshevës

Edhe dje, më 31 maj 2024, Parlamenti Europian, i dërgoi letër Serbisë, ku kërkon mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës. Këtë letër e nënshkruan Viola Von Carmon, Rainer Wieland, Michael Gahler dhe Thijs Reuten, që ia drejtojnë kryeministrit dhe dy ministrive të qeverisë së Serbisë. Në këtë letër theksohet shqetësimi i thellë edhe për mospërmbushjen e Marrëveshjes së Konçulit të 2001, si dhe duke përmendur shkeljet sidomos dekadën e fundit, të formave të ndryshme të diskriminimit, përfshirë edhe pasivizimin dhe kufizimin e edukimit dhe mundësisë së punësimit, kujdesin mjekësor adekuat. Në përfundim të kësaj letre theksohet që dështimi në adresimin e këtyre

çështjeve, nuk minon vetëm parimet e barazizë dhe jodiskriminimit por edhe rrezikon përkeqësimin e tensioneve dhe jostabilitetit në rajon si dhe rrugën e Serbisë për BE.

Në vazhdimësi, kemi pa që edhe më parë, sidomos dekadën e fundit, shumë më e zëshme kanë qenë zyrtar dhe institucione të ndryshme të vendeve perëndimore, në veçanti SHBA-së, BE-së, Britanisë, Gjermanisë, Italisë etj, që kanë ngritur zërin në mbrojtje të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës.

Si do duhej:

IV. Qasja që do duhej të kishim Lugina e Preshevës

Organizime qytetarësh, biznesmenësh, nacionalistësh, intelektualësh, sportistësh, artistësh, politikanësh përfshirë edhe partitë politike etj, qoftë nën ombrellë të Këshillit Kombëtar( të vërtetë) Shqiptar, a edhe të partive politike, duke u bashkuar për të ideuar strategji të mirëfillta, për avansimin, mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të qytetarëve Shqiptar të Luginës së Preshevës; zhvillimit ekonomiko-socio-kulturoro-sportiv; avansimin e çështjes së zgjedhjes përfundimtare të statusit politiko-juridik të Luginës së Preshevës dhe çështja e sigurisë dhe mbrojtjes së Luginës së Preshevës.

Qeveritë e Shqipërisë dhe Kosovës, nuk bashkërendojnë e bashkëveprojnë mjaftueshëm dhe efektivisht në dobi të Luginës së Preshevës dhe faktorit Shqiptar më gjerë. P.sh:

1. për avansimin, mbrojtjen e të drejtave dhe lirive të qytetarëve Shqiptar të Luginës së Preshevës; Përmes krijimit të mekanizmave lokal në Luginë të Preshevës, përmes kordinimit dhe bashkëveprimit me të gjitha komunitetet tjera etnike nën Serbi, përmes kordinimit me subjekte fizike e juridike( organizata, parti politike, institucione) të shteteve tona( Republikave të Kosovës, Shqipërisë, Maqedonisë etj).

2. zhvillimit ekonomiko-socio-kulturoro-sportiv, duke krijuar strategji nacionale të Shqiptarëve të Luginës, për zhvillim në këto fusha. Duke kordinuar me shtetet tona Republikat e Kosovës, Shqipërisë, Maqedonisë, për të zhvilluar këto fusha. Pa harruar gjetjen e ideve dhe mundësive për eksportim të agro-blegtorisë së Luginës së Preshevës, për në bregdetin Shqiptar, pastaj për në vendet e treta.

3. avansimin e çështjes së zgjedhjes përfundimtare të statusit politiko-juridik të Luginës së Preshevës. Duke u kordinu me Republikë e Kosovës dhe Shqipërisë, por edhe të Maqedonisë, veçmas duke kushtëzuar dhe reciprokisht me rastin e Serbëve në Kosovë. Por pa lënë anash edhe bashkërendimin edhe me faktorin ndërkombëtar. Gjithashtu bashkërendimin dhe kordinimi edhe me gjitha komunitetet etnike nën Serbi dhe me shtetet fqinje që kanë pakica kombëtare të tyre nën Serbi( psh: Hungari, Bullgari, Kroaci, Bosnje etj).

4. çështja e sigurisë dhe mbrojtjes së Luginës së Preshevës. Kjo e nëndarë në sektorin e sigurisë publike, ku “policia ekzistuese multiçetnike” të bëhet realisht polici multietnike, që si në përbërje si në zinxhir komandues përfaqësohet nga përbërja e popullatës lokale. Kurse çështja e mbrojtjes, duke gjetur mënyra të mundshme, për të ruajtur të gjithë veteranët e UҪPMB-së, por edhe duke gjetur mundësi që të gjithë të rinjët e moshës për luftë, të kryejnë trajnime profesionale ushtarake dhe specializime( kryesisht jashtë Luginës së Preshevës), duke qenë në vazhdimësi në aleanca me komunitetet të tjera etnike nën Serbi, që në rast të nevojës, të jenë të përgatitur për ta mbrojtur vendin nga pushteti okupues qendror i Serbisë.

V. Qasjet e Republikave tona, karshi ndikimit rus-serb, ndaj Luginës

Republikat tona( Republika e Shqipërisë dhe e Kosovës) karshi Luginës së Preshevës dhe Serbisë, nuk janë kënaqëshëm për shumë aspekte. Republikat tona të Shqipërisë, Kosovës, nuk janë mjaftueshëm të qëndrueshme ekonomikisht, politikisht, ushtarakisht për të qenë kundërpeshë ndaj Serbisë, Panserbizmit, ndikimit rus në Ballkan etj. Në këtë rast do duhej unifikimi sa më i plotë i shteteve të Shqipërisë, Kosovës, Maqedonisë dhe Malit të Zi, duke krijuar një Mini-BE, Mini-NATO. Natyrisht, baza e NATO-s në Kuçovë, modernizimi dhe armatosja e ushtrive të Republikave tona, janë shumë me vend, edhe pse do duhej të ishin jo vetëm si kundër-reaksion ndaj kërcënimit Serb a rus.

Qeveritë e Shqipërisë dhe Kosovës, nuk bashkërendojnë e bashkëveprojnë mjaftueshëm dhe efektivisht në dobi të Luginës së Preshevës dhe faktorit Shqiptar më gjerë. P.sh:

1. Zhvillimi ekonomik i Luginës së Preshevës, do duhej të ishte shtylla primare, për Mbrojtjen e Luginës së Preshevës. Ideja e tillë, është e mundur lehtësisht, duke krijuar marrëveshje me fermerët lokal të Luginës së Preshevës, për t’i tregtuar produktet agro-blegtoriale të Luginës, për në bregdetin Shqiptar, apo edhe për të lehtësuar dhe ndihmuar kompanitë lokale të Luginës së Preshevës a edhe nga Shqipëria e Kosova, që t’i mbledhin prodhimet agro-blegtoriale, për t’i eksportuar në vendet e treta. Në këtë mënyrë, duke krijuar bazën e ekzistencës dhe fitime për banorët lokal, duke bërë kështu që mos të kenë arsye ekonomike për shpërngulje.

2. të këshillojnë, motivojnë, korrigjojnë dhe sanksionojnë subjektet (individët) dhe juridike( partitë politike) të Shqiptarëve të Luginës së Preshevës( jo duke ndjekur analogjinë me Listën Srpska në Kosovë), por duke ndjekur praktikën e SHBA-së dhe BE-së, karshi politikanëve dhe qytetarëve( biznesmenëve) rus pas agresionit rus në Ukrainë.

3. të mbrojnë të drejtat dhe liritë e Shqiptarëve të Luginës së Preshevës në arenën ndërkombëtare. P.sh: çdo rast të shkeljeve individuale a kolektive të të drejtave dhe lirive të qytetarëve të Luginës së Preshevës, duke e procedu në instanca ndërkombëtare si në aspektin politik dhe të drejtësisë etj.

4. të avansojnë çështjen e zgjedhjes së statusit përfundimtar politik të Luginës së Preshevës, sidomos derisa zhvillohet dialogu për normalizim të raporteve Kosovë-Serbi; në lidhje me Asociacionin e Komunave Serbe në Kosovë; Eksterritorialitet të kishave ortodokse serbe etj.

5. të vetëdijësojnë, këshillojnë, dhe në forma e mënyra të tjera jodetyruese qytetarët Shqiptar të Luginës së Preshevës, në forma të tilla si përmes propagandës, shkollimit-edukimit, medieve, sportit, kulturës etj. Kurse pa shmangur edhe format sanksionuese në rastet e vërtetuara me gjykime të prera, të qytetarëve tonë të Luginës së Preshevës, që veprojnë si agjent të Serbisë, Rusisë, Turqisë a ideologjive anti-Shqiptare.

6. të ushtrojnë presion ndaj Serbisë, në raporte ndërkombëtare dhe rajonale, duke shfrytëzuar çdo situatë të mundshme, për ta avansu statusin social, ekonomik, kulturor dhe politik të Luginës së Preshevës.

Më:01.06.2024

Gjergj- Skender Jashari ish i burgosur politik nga EULEX, për rastet e sulmeve kundër policisë dhe xhandarmërisë së Serbisë në Dobrosin komuna e Bujanocit. Ky shkrim është pjesë e marrur nga punimi i bërë gjatë qëndrimit në burgimin politik!

Master drejtimi juridiko-penal dhe studime joformale ushtarake.

RajoniPress, 29 maj 2024

Gjilan – Arif Ejupi, një emër i njohur në fushën e publicistikës, një krijues brilant dhe njohës i mirë i shumë zhvillimeve, një gazetar pedant dhe i kujdesshëm në shkrime e trajtime, një ish mësues shembullor në diasporë, një kujdestar dhe arkiv e madhe dhe e rëndësishme e organizimit në Zvicër nga diaspora, një humanist i madh që punoi e veproi tërë jetën, për ta parë Kosovën e lirë dhe diasporën e integruar në të gjitha fushat. Ndoshta është hera e parë që ai shpalos detaje të panjohura që nga aktiviteti i tij si gazetar në Radio Prishtina, aktivist në KMDLNJ, pastaj rrahja dhe arrestimi i tij nga policia serbe dhe keqtrajtimi deri në invaliditet të përjetshëm. Arif Ejupi edhe sot mbetet një krijues e publicist aktiv, që asnjëherë nuk e shikoi interesin personal. Ka shkruar dhe shkruan për shumë mediume dhe në pjesën dërmuese të tyre pasqyroi sukseset e të rinjve tanë në Zvicër. Punimet e tij i gjejmë në gazeta e televizione të Kosovës, Shqipërisë, Maqedonisë së Veriut, të Kosovës Lindore, Ulqinit, si dhe në revista e portale të mërgatës sonë në Zvicër, Angli, Gjermani, Kanada dhe SHBA. Ejupi, në cilësinë e gazetarit intervistoi figura të shquara nga fusha e shkencës, kulturës dhe sportit. I takon brezit që vuajti për ta bërë Kosovën shtet edhe sot e asaj dite Arif Ejupi kujdeset që Kosovën ta përfaqësoj me dinjitet dhe kredibilitet politik e profesional.

Të shkruash për Arif Ejupin nga Gllamniku i Podujevës të duhet një arkiv e tërë ta hulumtosh dhe ta studiosh, për të dhënë një vlerësim sa profesional aq edhe të qëndrueshëm.

Është i heshtur dhe nuk flet asnjëherë në vetën e parë, përkundrazi sukseset e të tjerëve e bëjnë më krenar, aq më parë që tani jeton dhe vepron në Gjenevë të Zvicrës.

Arif Ejupi ka përjetuar tri periudha të rënda në jetën e tij. Koha e para luftës, që njihet si koha nën sundimin dhe okupimin serb, ku ishte rrahur e përndjekur deri në vdekje nga policia serbe, koha e luftës ku Arif Ejupi me tërë qenien e tij jep kontribut të madh në organizimin e luftës çlirimtare, duke e demaskuar në shumë forume e organizata të huaja, dhunën e pushtuesit serb dhe koha e pas luftës, ku ai sërish nuk heshtet dhe nuk dorëzohet, përkundrazi jep kontribut të madh për ta integruar e shkolluar diasporën në të gjitha nivelet.

Ajo që e bënë të veçantë Arif Ejupin dhe e dallon nga kolegët tij të tjerë në diasporë është fakti se shkruan rrjedhshëm dhe shkruan për figura, personalitete e ekspertë që japin kontribut në avancimin e Kosovës dhe të çështjes shqiptare kudo në botë e në veçanti në Zvicër.

“I gëzohem suksesit të secilit shqiptar, i gëzohem vullnetit të atyre shqiptarëve që angazhohen maksimalisht, të kenë familje të shëndoshë dhe të emancipuar këtu në perëndim. Jetoj dhe veproj që shqiptarët këtu në Zvicër të ndihen të barabartë, të punojnë që një ditë vërtet ta kemi vendin e merituar sikurse kombet tjera” shprehet Ejupi për rajonipress.

Pavarësisht sfidave nëpër të cilat ka kaluar Arif Ejupi, dëshira e tij që të merret me gazetari dhe publicistikë asnjëherë se ka ndarë nga përkushtimi, për të prezantuar suksese e rezultate të kuadrove shqiptare kudo në botë.

Është ndër gazetarët e paktë që kujdeset për të gjitha gjeneratat, e në veçanti për pjesën e cila ka vuajtur dhe hjekur të zitë e ullirit nëpër burgjet serbe.

Arif Ejupi gjithmonë kujdeset që nga diaspora të prezantojë njerëz të devotshëm, që kanë arritur suksese dhe që kanë lënë gjurmë në të mirë të çështjes kombëtare.

Është i pa kompromis dhe nuk lejon për asnjë moment, t’i ikë ndonjë detaj për njerëzit që i njeh mirë.

Përkushtimi i tij maksimal për të pasur një diasporë të emancipuar dhe një gazetari profesionale është preokupim i tij i vazhdueshëm.

“Në gazetari dhe krijimtari mundohem ta bëj punën profesionalisht dhe me shumë kujdes edhe në shkrime dhe në saktësi. Jetoj për një të vërtetë reale dhe shkruaj ashtu siç unë i shoh gjërat dhe i përjetoj. Tek e fundit gazetaria e mirë dhe e ndershme këtë synim duhet ta ketë, të vërtetën dhe gjërat objektive. Gjithashtu kam dëshirë të ofroj për publikun raste interesante, që nuk i dijnë të tjerët dhe që kanë efekt në publikun kosovar. Kam botuar qindra artikuj, kronika, raporte e lajme të ndryshme dhe të gjitha gratis. Bashkëpunoj me të gjithë ata që e kuptojnë rëndësinë e gazetarisë hulumtuese dhe nuk lejoj që kjo fushë të nëpërkëmbet. E mbroj me fanatizëm çdo shkrim përmbajtësor dhe me dedikim të veçantë e të dobishëm për publikun” shprehet Ejupi.

Arif Ejupi ka dhënë kontribut të jashtëzakonshëm edhe si mësues në Gjenevë, një rol të madh e ka luajtur në kohën e paraluftës derisa ishte angazhuar nën ombrellën e lëvizjes gjithë popullore në LDK.

I kujtohet mirë data 5 korrik 1990 kur dhunshëm e largojnë nga puna e gazetarit në Radio Prishtina, policia serbe. “Ishte e rëndë për mua dhe për Kosovën kur dhunshëm na larguan, isha në kohën më të mirë të zotërimit të profesionit të gazetarit, po kështu ndodhi dhe mbetëm pa dritaret tona informative dhe në terr” shton Ejupi.

Ishte organizator e pjesëmarrës i shumë zhvillimeve në vitet e okupimit. Pushtuesve serbë dhe disa veglave të tyre, aktiviteti i Arifit u bije në sy. Ata më 14 mars 1994 në orët e hershme të mëngjesit e arrestojnë atë në shtëpinë e tij.

Arrestimi bëhet nën akuzën se kinse ai dhe disa shokë të tij kanë organizuar rezistencë të armatosur në komunën e Podujevës, në kuadër të ashtuquajturës Mbrojtje Territoriale.

Pastaj e dërgojnë në stacionin e policisë në Podujevë, ku me urdhrin e njëfarë Tomisllav Petroviq, tre kriminelë serbë të njohur me nofkat si Cipiripi, Bosanaci i madh dhe Cvejiq, që kishin ardhur nga stallat e Serbisë, por që mbanin uniformë policësh e rrahin Arifin, në mënyrë çnjerëzore, duke i shkaktuar invaliditet të përjetshëm.

Policia serbe edhe pas kësaj ngjarje të tmerrshme çdo ditë shkonte në shtëpinë e tij, dhe ia traumatizonte anëtarët e tjerë të familjes, si nënën, gruan, motrën, vëllain dhe vajzën 2 vjeçe e gjysmë.

“Ehh… ofshan Arifi, s’e kam të lehtë ta tregoj dhe përkujtoj këtë kohë e periudhë të vështirë të jetës sime dhe të familjes sime e shokëve të idealit. Isha i rrahur për vdekje, e pash si mund të vdiset dhe si mund të mbijetohet nga ajo torturë e egër prej bishave serbe. Njeriu është më i fort se guri, sepse e kisha vullnetin dhe motivin e madh për të çuar deri në fund synimin e shumë gjeneratave tona, që kanë vdekur nga torturat serbe. Ky amanet tani është plotësuar, kuptohet ende kemi punë për ta bërë funksional dhe të pranuar, edhe nga shumë shtete tjera Kosovën tonë të dashur. Këto rrëfime ndoshta mbesin vetëm si rrëfime tonat, por janë të vlefshme dhe kanë peshë, sepse në emër të saj dhe të shumë shqiptarëve, që u dergjën burgjeve dhe u vranë në luftën e fundit erdhi Liria e shumëpritur” shprehet Arif Ejupi.

Arif Ejupi edhe pse në pension të moshës ka në dorëshkrim shumë tema mbi të kaluarën e lavdishme të figurave të shquara dhe thotë se do i botojë në momentin e parë që do ta finalizojë këtë angazhim të tij.

“Kam shumë dokumente, arkiva, vendime e foto të ndryshme që kanë peshë historike e ndriçuese për historinë më të re të Kosovës. Dikush mund të preket e lëndohet, por jam i sigurt se vetëm kështu mund ta njohim njëri tjetrin më mirë dhe mund ta pastrojmë historiografinë shkencore të shqiptarëve. Unë nuk heshti sepse jam dëshmitar dhe përjetues i këtyre rrethanave politike” tha Arifi.

Kush është Arif Ejupi dhe cila është veprimtaria e tij profesionale e politike?

Arif Ejupi, lindi më 15 janar të vitit 1959 në Gllamnik të Podujevës. Shkollën fillore e kreu në fshatin e tij të lindjes, ndërsa atë të mesme (gjimnazin) në qytezën e Podujevës. Që të dyja nivelet e shkollimit i përfundoi me sukses të shkëlqyeshëm.

Në vitet 1978 – 1979, i filloi studimet e shkallës së dytë, në Fakultetin Juridik, dhe në atë Filozofik, të Universitetit të Kosovës, seksioni – Gjuhë dhe Letërsi Shqipe.

Ai edhe studimet i përfundoi me sukses shumë të mirë. Ndërkaq, punën si gazetar në Radio Televizionin e Prishtinës, e nisi gjatë viteve të ’80-ta. Ejupi, në cilësinë e gazetarit intervistoi figura të shquara nga fusha e shkencës, kulturës dhe sportit.

Mirëpo, të një rëndësie të veçantë i konsideron kronikat e shumta të realizuara me rininë studentore të Universitetit të Kosovës. Krahas punës në këtë medium, ai shkroi në bashkautorësi me kolegun e tij Fadil Halimi edhe reportazhin “Rrëfime nga kohëra të liga” kushtuar Ismail Ajetit Bushit, i dënuar dy herë me vdekje nga regjimi i Jugosllavisë komuniste.

Ky reportazh apo dokumentar, u botua më 16 Nëntor të vitit 1991, në prestigjiozen “Zëri Javor” të Prishtinës, që udhëhiqej nga gazetari dhe publicisti i njohur kosovar Blerim Ali Shala.

Ismailit edhe pse ishte në moshë pushtuesit serbo -sllavë ia kishin friken,ngase policia fashiste e asaj Jugosllavie në shembje të gjithë numrat e “ Zëri javor” të Prishtinës i konfiskoi.

Kur tamam Ejupi e kishte përsosur profesionin, atë dhe kolegët e tij më 5 korrik të vitit 1990, regjimi i egër dhe diktatorial i Serbisë, i largon me dhunë nga puna.

Arif Ejupi, me miqtë e tij të hershëm Behxhet Shala – Bajgora, Nexhmi Balaj, Sylejman Blaku, Dr. Selman Hoxha, Fehmi Blakçori, inxh. Ramadan Dibrani, Hilmi Ajeti, Naser Behrami, duke parë dhunën e vazhdueshme të Serbisë, mbi shqiptarët duarthatë të Llapit, më 1990 themelojnë KMDLNJ-dega në Podujevë.

Me gjithë rrezikun për jetën ata kompletojnë dosjet e secilit të vrarë, të burgosur e të keqtrajtuar nga pushtuesit serbo-sllavë.

Pastaj ato i dërgojnë në selinë e KMDLNJ-së, në Prishtinë, e prej këtu i gjithë materiali i faktografuar përcillet në Nju-Jork, Londër, Gjenevë, Bruksel, Bon e Paris.

Edhe pse në kushte të vështira ai për asnjë çast nuk i ndërpret shkrimet. Nëpërmjet tyre denoncon dhunën e përditshme serbe, mbi banorët e pafajshëm të Llapit, në gazetat “Bujku” e “Forumi” si dhe në Qendrën për Informim të Kosovës.

Ejupi, që nga themelimi i LDK-së, është anëtar aktiv i saj. Ai nga të gjithë njihet për punën e tij të mirë, ngase në atë periudhë LDK, më tepër ishte Lëvizje mbarë popullore, se sa subjekt politik.

Arifi në zgjedhjet e rregullta lokale të mbajtura më 27 shtator të vitit 1993, me votën e 44 delegatëve të Kuvendit të LDK-së, nëndega në Gllamnik, emërohet kryetar i kësaj njësie, që ishte pjesë e Degës së Podujevës.

Këtë detyrë e kryen me përgjegjësi dhe përkushtim të pashoq, gjë të cilën e vërtetojnë edhe rezultatet e arritura. Duke parë shkollën në gjuhën shqipe si shtyllën kryesore të shtetësisë së Kosovës, ai gjithë aktivitetin e tij e përqendron në mbrojtjen e saj.

Brenda gjashtë muajve nëndega e Gllamnikut, të cilën e udhëheq ai realizon mbi 11 mijë DM. (valutë gjermane)

Këto mjete të tubuara enkas për mësimdhënësit shqiptarë derdhën në Këshillin Qendror për Financim të Republikës së Kosovës, dega në Podujevë.

Veç kësaj me kohë sigurohet lënda e mjaftueshme drusore, për ngrohje në shkollën fillore të Gllamniut, dhe paralelet e saj të ndara në Sibovc dhe Buricë.

Edhe pse nënokupim fshatarët e lagjes Sekiraçë me vetëfinancim më 1993, nisin ndërtimin e shkollës katër klasëshe si aneks të asaj “Kongresi i Manastirit “ në Gllamnik. E, gjithë kjo arrihet falë unitetit dhe sakrificës së fshatarëve trima e bujarë të këtij lokaliteti.

Pushtuesve serbë dhe disa veglave të tyre, aktiviteti i Arifit u bije në sy. Ata më 14 mars 1994, në orët e hershme të mëngjesit e arrestojnë atë në shtëpinë e tij.

Arrestimi bëhet nën akuzën se kinse ai dhe disa shokë të tij kanë organizuar rezistencë të armatosur në komunën e Podujevës, në kuadër të ashtuquajturës Mbrojtje Territoriale.

Pastaj e dërgojnë në stacionin e policisë në Podujevë, ku me urdhrin e njëfarë Tomisllav Petroviq-Toma, tre kriminelë serbë të njohur me nofkat si Cipiripi, Bosanaci i madh dhe Cvejiq, që kishin ardhur nga stallat e Serbisë, por që mbanin uniformë policësh e rrahin Arifin, në mënyrë çnjerëzore, duke i shkaktuar invaliditet të përjetshëm.

Policia serbe edhe pas kësaj ngjarje të tmerrshme çdo ditë shkonte në shtëpinë e tij, dhe ia traumatizonte anëtarët e tjerë të familjes, si nënën, gruan, motrën, vëllain dhe vajzën 2 vjeçe e gjysmë.

Si pasojë e kësaj përndjekje të vazhdueshme z. Ejupi, me ndihmën e Mr. Sc. Hamdi Jahir Jaha, më 27 korrik të vitit 1995 kalon ilegalisht në Zvicër. Organet Federale të këtij shteti duke pasur parasysh gjendjen e tij të rëndë shëndetësore menjëherë ia njohin të drejtën e strehimit.

Ai në pamundësi për t’u mjekuar në vendlindje bën qëndrime të përsëritura në Spitalin Universitar të Gjenevës. Falë angazhimit maksimal të mjekëve të këtij spitali edhe pse me aftësi të kufizuara z. Arif Ejupi, i rikthehet aktivitetit bamirës.

Ai vullnetarisht ndihmon të gjitha veprimtaritë e Komunitetit Shqiptar të Gjenevës. Duke e ditur që Kosova ishte nën okupim të egër maksimalisht angazhohet së bashku me 11 kolegë të tij në Fondin e Republikës së Kosovës – Këshilli në Gjenevë të Zvicrës.

Ky Këshill tregohet mjaft i suksesshëm. Në dy Aksione të jashtëzakonshme “Ta ndihmojmë Drenicën” dhe “Gjithçka për Pavarësinë e Kosovës” tubon mbi 2 milion franga të Zvicrës.

Një sukses si ky ishte i paparashikueshëm, por kjo u arrit falë zemërgjerësisë dhe solidaritetit të paparë të mërgimtarëve tanë, që pjesa dërrmuese e tyre ishin nga Anamorava.

Ejupi, me insistimin e z. Xhafer Shatri, Ministër për Informim i Republikës së Kosovës, në Gjenevë, ka ndihmuar vullnetarisht në cilësinë e bashkëpunëtorit profesional në këtë institucion deri më 27 nëntor të vitit 1998.

Po ashtu tri mandate ka qenë anëtar i Kryesisë së shoqatës humanitare “Ali Ajeti”, me seli në Olten të Zvicrës. Nëpërmjet kësaj shoqate ai dhe disa shokë të tij llapjanë me qëndrim në Gjenevë kanë ndihmuar me të holla UÇK-në, Zona Operative e Llapit.

Arif Ejupi jep kontribut të jashtëzakonshëm edhe në shoqatat jofitimprurëse “Ikballe Prishtina” dhe “Komuniteti Shqiptar i Gjenevës”

Më 25 gushtit të vitit 1995, me një Aktvendim të Ministrisë së Arsimit, Shkencës dhe Kulturës së Republikës së Kosovë, emërohet mësues në Shkollën Shqipe të Mësimit Plotësues, në Kantonin e Gjenevës.

Ejupi, punën e mësuesit e bën me dashuri e ndershmëri deri në fund të qershorit të vitit 2000. Ai, me fëmijët e mërgimtarëve tanë punoi në pikat; “Ecole du Mail,” “Ecole de Onex,” Ecole Cayla” dhe “Ecole des Libellulles”.

Respektin për ish-nxënësit e tij të mrekullueshëm do ta ruajë përherë. Atij i bëhet zemra mal dhe ndihet tepër i kënaqur kur sheh që shumica prej tyre sot janë: mjekë, inxhinierë, ekonomistë, juristë, teknologë, profesorë, psikologë, sipërmarrës dhe sportistë shembullorë.

Ejupi, duke e pasur pasion gazetarinë, paralelisht me punën e mësuesit shkroi edhe qindra artikuj. Në pjesën dërmuese të tyre pasqyroi sukseset e të rinjve tanë në Zvicër.

Punimet e tij i gjejmë në gazeta e televizione të Kosovës, Shqipërisë, Maqedonisë së Veriut, të Kosovës Lindore, Ulqinit, si dhe në revista e portale të mërgatës sonë në Zvicër, Angli, Gjermani, Kanada dhe SHBA.

Platforma “Albinfo.ch”, që është në lidhje të drejtpërdrejtë me mërgatën tonë, sidomos me atë në Zvicër e Gjermani, disa shkrime të z. Ejupi, i ka përkthyer edhe në frëngjisht e gjermanisht.

Duke qenë anëtar i rregullt i KMDLNJ-së, Ejupi, më 1997-1998, së bashku me prof. dr. Zejnullah Grudën dhe prof. dr. Ymer Jakën, merr pjesë në punimet e Sesionit për të Drejtat e Njeriut në Gjenevë.

Me këtë rast ata gjenocidin serb mbi shqiptarët nëpërmjet pamjeve të tmerrshme e prezantojë edhe në qytete të tjera të Zvicrës dhe Francës. Arif Ejupi, për punën e tij të palodhshme si aktivist, mësues, gazetar dhe humanist, është shpërblyer me mirënjohje të shumta.

Por, në mesin e këtyre mirënjohjeve dhe shpërblimeve ai veçon atë të KMDLNJ-së, të ndarë më 7 tetor 1997, nga kryetari i kësaj organizate jo qeveritare akademik. Pajazit Nushi.

Puna profesionale e z. Ejupi, është vlerësuar edhe nga Ministria e Diasporës së Republikës së Kosovës.

Kjo Ministri, më 3 gusht të vitit 2017, e drejtuar nga z. Valon Murati, me rastin e ndarjes së çmimit “Mërgimtari i Vitit” punimin e z. Ejupi, të titulluar: “FC. Kosova e Gjenevës, 20 vjet futboll dhe integrim” e ka shpallur si shkrimin më të mirë të vitit.

Arif Ejupi edhe pse në pension të moshës ka në dorëshkrim shumë tema mbi të kaluarën e lavdishme të figurave të shquara në Llap e më gjerë. /rajonipress/

Shkruan: Xhemaledin Salihu, Preshevë

Të shtunën, më 8 qershor 2024, në ora 11, në restorantin “Romanca” Zhunicë e Preshevës u mbajt Manifestimi kulturor: “Jehona e Poezisë dhe e Recitimit në Preshevë, Bujanovc dhe Medvegjë” zgjoi interesim të madh në mesin e Poetëve dhe Recituesve nga Shqipëria, Maqedonia e Veriut, Kosova dhe Lugina e Preshevës.

Në konkursin letrar: PRESHEVA-POETIKE, prej 05.05. deri më 26.05.2024, të cilin e shpalli Shoqata për Trashëgimi dhe Krijimtari Kulturore në Preshevë, me qëllim të nxitjes dhe avancimit të vlerave letrare të krijuesve dhe recituese nga të gjitha trevat shqiptare morën pjesë 48 poezi: Agim Desku, Anisa Hasani, Arbenisa Thaçi, Argjira Ukimeri, Arijeta Misini Ismaili, Begzat Sadiki, Besnik Hyseni, Dafina Kastrati, Hyrije Jusufi, Eliza Hyseni, Elton Mehmeti, Elvir Jusufi, Enver Sahiti, Erina Rashiti, Gezime Abdulli, Fatos Rushiti, Havushe Ahmeti, Jalldëzë Kasumi, Jona Rrusteri, Lorisa Azizi, Luljeta Thaqi – Osmani, Maida Salihu, Mailinda Shaqiri, Neviana Xhemali, Nexhat Rexha, Namik Selamani, Oriada Dajko, Rabije Bytygi, Rajmonde Qose, Rame Oraca, Ramije Ukaj, Sadije Aliti, Sejhane Mehmeti, Sherife Berisha,Skender Doda,Trim Hajredini, Valdrina Hafizi, Valentina Dafa, Zylfie Gervalla, Oriada Dajko e tjerë dhe 20 recitues: Resmie Ymeri, Vlera Veseli, Naxhije Ajdini, Agnesa Ibrahimi, Liljana Haliti, Jona Veseli, Geart Ahmeti, Tara Hyseni, Erjon Sejdiu, Era Asani, Mjaltina Aliu, Andrra Sinani, Erjon Sejdiu, Era Asllani, Etna Ahmeti, Eliza Hyseni, Leda Ida, Elvir Jusufi, Liza Salihu, Ari Ramadani.

Manifestimin kulturor e udhëhoqi Kryesia e punës, në përbërje: Kryesia e punës: Xhemaledin Salihu, kryetar, Xhevat Limani, artist, kryetar i Jurise profesionale për

Recitim, Afeida Boriçi Mehmeti, regjisore dhe Ramadan Rexhepi, shkrimtar, ndërsa për poezi: Jonuz Fetahaj, shkrimtar, kryetar i Jurisë profesionale, Afeida Boriçi Mehmeti, regjisore dhe Hysen Këqiku, shkrimtar.

Manifestimi fillon me një interpretim artistik të Xhevat Limanit, ndërsa Znj. Afeide Boriçi Mehmeti, regjisore foli për biografinë dhe veprimtarinë artistike të Xhevat Limanit. Ai lindi më 1 janar 1953 në Fierishtë të Strugës/Maqedoni/. Diplomoi në Akademinë e Arteve të Bukura në Prishtinë. Ka luajtur në një varg rolesh në teatër dhe në disa filma artistikë. Është pedagog I lëndës së aktrimit në Fakultetin Dramatik të Univesitetit të Tetovës. Ka fituar një varg çmimesh dhe mirënjohjesh kombëtare dhe ndërkombëtare. Prej vitit 2002 punon në SHBA ku ka realizuar disa shfaqje.

Më 1995, 1996, 1997 në Preshevë, në Festivalin e Recituesve ishte një prej hartueve të Rregullores së Festivalit të Recitueve dhe kryetar apo anëtar I Jurisë profesionale në këto Festivale.

Më pas lexoi poezi Arsim Halili, recitoi Zejnullah Zejnullahu, recitues nga Gjilani dhe Grupi mizikor I Agim Kadriu këndoi një këngë preshevare.

Manifestimin e hapi dhe një fjalë përshëndetëse e dha Xhemaledin Salihu, kryetar i SHTKK-së dhe poashtu e përshëndeti Dr. sc. Shpetim Memishi, kryetar I Kuvendit të SHTKK-së.

Përsëri lexoi poezi Prof. dr. Nehas Sopi, recituan Afeida Botiçi dhe Hidajete Haliti si dhe një këngë popullore preshevare e këndoi grupi muzikor.

Në Manifestimin kulturor u promovua dhe u prezantua veprimtaria letrare e Ramadan Rexhepit, shkrimtar I mirënjohur nga Presheva, punoi dhe veproi ne Suedi.

Për veprimtarinë letrare të tij foli Prof.dr. Nehas Sopas, Jonuz Fetahaj dhe Hysen Këqiku fol per vepren e R. Rexhepit.

Të pranishmitë i përshëndeti autori Ramadan Rexhepi.

Pas promovimit dhe prezantimit të veprimtarisë letrare të Ramadan Rexhepit filluan

Garat e Recituesve, të cilat i përcolli Juria profesionale.

Për historikun e Recitimit në Preshevë foli Xhemaledin Salihu, ndersa për Recitimin foli e deklamoi Xhevat Limani.

Xhevat Limani, kryetar I Jurisë profesionale shpalli fituesit në Recitim: Elvir Jusufi- vendi i pare,,Naxhije Ajdini- vendi i dytë dhe në vend të tretë : Tara Hyseni dhe Resmie Ymeri.

Organizatori i dha Mirënjohje dhe çmimin në të holla.

Jonuz Fetahaj, kryetar i Jurisë profesionale shpalli rezultatet e konkursit letrar: Raport i Jurisë profesionale të manifestimit kulturor: “Jehona e Poezisë dhe e Recitimit në Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë”,

Pasi i lexoi mbi dyzet e sa krijime letrare, që arritën në konkurs nga gjitha viset shqipfolëse nuk e pati të lehtë të përzgjedh poezitë më të arrira për t’u ndarë çmime dhe vlerësime.

Kësaj radhe juria e pati të vështirë të përcaktohet për tri vendet e para, andaj pas një “odisejade” dhe takimeve të disahershme, arriti që nga kjo shumësi të përcaktohet për pesë poezitë më të mira të ardhura në konkurs.

Andaj, në pajtueshmëri të plotë u përcaktua që:

Vendi i parë t’i takojë poezisë KOHA KUR PLASË PËRDITË shifra “Egërsi stinës”/Hyrije Jusufi-Preshevë/.

Vendi i dytë i takoi poezisë NË PRESHEVËN E BUKUR, shifra “Poezi”/Rajmonda Qose-Shqipëri/, dhe

Vendin e tretë e zuri poezia KËNDOJE KËNGËN TËNDE ME DASHNI, BIR!, shifra “Apolonia”/Valentina Dafa-Shqipëri/,

Por, gjithashtu juria vendosi që për mirënjohje të marrë dy poezi:

KËTU KANË MBETUR SHPIRTËRAT TUAJ, shifa “1950”/Namik Selmani, Shqipëri-SHBA/ dhe

SHI BIE, MIKU IM, shifra “Vala”.

Disa pika muzikore nga grupi muzikor.

SHTKK i dha Mirënjohje: Xhevat Limanit, Ramadan Rexhepit, Afeida Boriçi Mehmetit dhe Prof. dr. Nehas Sopaj.

Manifestimin kulturor e financoi Ministria për të Drejtat e Njeriut e Pakicave Kombëtare dhe Dialogut Shoqëror e Republikës së Serbisë.