Kreu Blog Faqe 903

Informata të tjera rreth kidnapimit të Nikolla Sanduloviqit nga BIA e Serbisë

Drini.us
-
0
Informata të tjera rreth kidnapimit të Nikolla Sanduloviqit nga BIA e Serbisë
Autor : Lirim Gashi
___
(në shqip, serbisht, gjermanisht, anglisht dhe frëngjisht)
___
Të dashur miq!
*
Më kanë mbërritur shumë mesazhe në inbox, ndaj do t’u përgjigjem të gjithave këtu.
Të martën rreth orës 14:30, Nikolla Sanduloviq ka raportuar në stacionin policor në Savski Venac se ka marrë kërcënime me telefon, nga një person, emrin e të cilit nuk mund ta publikoj tani, i cili i tha se pas gjysmë ore do të vijë tek porta e shtëpisë e tij dhe do ta testojë guximin e tij.
Kur policia mbërriti në shtëpinë e tij, ai person i telefonoi sërish dhe i tha se do të vinte së shpejti dhe se Nikolla duhet ta priste tek porta e shtëpisë së tij.
Gjatë asaj kohe, Nikolla ishte tashmë para portës me dy policë të Departamentit të Policisë Savski Venac.
Në momentin tjetër shfaqet një furgon i zi dhe persona të maskuar e kapin Nikollën në prani të dy policëve, e tërheqin në furgon dhe e rrëmbejnë.
Pra, ai është rrëmbyer nga shtëpia e tij, pa respektuar procedurat ligjore dhe jo, siç gënjen krimineli Vulin, se është marrë në përputhje me të gjitha ligjet në fuqi.
Ata e rrahën brutalisht Nikollën nga Drinička Ulica deri në ambientet e tyre në Savski Venac.
Pas kësaj, ata e tërhoqën atë zvarrë nëpër shkallët e stacionit deri në zyrat e tyre, ku dy prej tyre ia shtrembëruan njërin krah dhe dy të tjerë tjetrin, ndërsa njëri ia shkuli flokët dhe disa të tjerë e rrahën brutalisht.
Rreth orës 15:00 të pasdites, Nikolla ka humbur ndjenjat disa herë, ndërsa ata i kanë derdhur ujë në fytyrë dhe e kanë rrahur brutalisht sa herë që i ëshë kthyer vetëdija.
Të dashur bashkatdhetarë, vetëm shërbimet sekrete serbe dhe ruse sillen kaq brutalisht.
Nga ana tjetër, më 29 dhjetor, familjarët dhe bashkëpunëtorët e tij më të afërt u njoftuan se ai ishte ftuar në një intervistë informative dhe sapo të përfundonte do ta kthenin në shtëpi.
Më 29 dhjetor, në mëngjesin e së mërkurës, ata e morën informacionin se ai ndodhet në VMA (Spitalin Ushtarak të Beogradit).
Pas 5 orësh pritje për çdo informacion, mjeku i VMA-së i ka marrë në telefon familjarët e tij dhe u ka thënë se ai ishte në gjendje të keqe, se i ishin paralizuar krahu dhe këmba e djathtë dhe se nuk e dinte se çfarë kishte ndodhur, por se mund t’u jepte vetëm informacione nga pikëpamja mjekësore.
Gjysmë ore më vonë, avokati i tij Çedomir Sojkoviq mori informacionin se Nikolla do të lirohej në shtëpi dhe se do ta sillnin me furgonin e ambulancës.
E sollën në gjendje katastrofike, siç e shihni në fotot e publikuara.
Krahas tmerrit të përmendur më sipër, në një moment zemra e Nikolles pushoi së rrahuri dhe iu desh ta ringjallnin.
Po atë ditë, në orët e hershme të mbrëmjes, në shtëpinë e tij erdhën gjithsej 16 policë, të cilët ia morën kompjuterët, telefonat, kartat dhe disa gjëra të tjera të parëndësishme.
Pak më vonë prokurori urdhëroi mbajtjen e tij deri në 48 orë, në spitalin e Burgut Qendror.
E nxorën nga shtëpia dhe e vendosën në urgjencë dhe gjatë kësaj kohe ai humbi ndjenjat 3 herë.
Edhe mjeku i urgjencës tha se duhet të shkojë patjetër në urgjencë.
Ai e kaloi natën e nesërme në Urgjencë dhe më pas mëngjesin e së enjtes u transferu në Spitalin e Burgut.
Familjarët dhe bashkëpunëtorët e tij të afërt aktualisht nuk kanë asnjë kontakt me të dhe asnjë informacion për gjendjen e shëndetit të tij.
Dje i është zgjatur paraburgimi në 30 ditë për dy arsye:
1) Sepse vendosi lule në varrin e një vajze 7-vjeçare në Prekaz të Drenices
2) Sepse ka kontakte me individë privatë dhe me autoritetet shtetërore të Kosovës.
Hapi i radhës është ankimi ndaj vendimit të paraburgimit, i cili do t’i dërgohet Gjykatës së Lartë në Nish.
Për çdo gjë tjetër do të informoheni përmes rrjeteve sociale, sepse asnjë televizion në Serbi nuk guxon të raportojë për këtë histori të tmerrshme.
Duhet ta dini se diçka e tillë në Serbinë gjenocidale, totalitare dhe klero-fashiste mund t’i ndodhë kujtdo në çdo kohë.
Të tilla gjëra të tmerrshme fshihen në Serbi nga publiku, prandaj ky vend është ferri më i tmerrshëm në Evropë dhe në botë.
Mediat e huaja kanë publikuar dhjetëra shkrime dhe emisione për këtë ngjarje, ndërsa në Serbi mbretëron heshtja e plotë.
Ju lutem shpërndane këtë informacion sa më shumë që të jetë e mundur, sepse nuk ka asnjë mënyrë tjetër për ta sensibilizuar publikun dhe faktorin ndërkombëtar të vendimmarrjes.
https://pbs.twimg.com/profile_images/1165306191255408642/e4U1Rt6E_400x400.jpg
Nikola Sandulović
*
Dragi prijatelji!
*
Dobio sam mnogo poruka u inbox, pa ću na sve odgovoriti ovdje.
Nikola Sandulović je u utorak oko 14:30 prijavio policijskoj stanici na Savskom Vencu da je dobio pretnje telefonom, od osobe čije ime sada ne mogu da objavim, koja mu je rekla da će za pola sata doći na kapiju njegove kuće i testiraće njegovu hrabrost.
Kada je policija stigla u njegovu kuću, ta osoba ga je ponovo pozvala i rekla mu da će uskoro doći i da Nikola treba da ga sačeka na kapiji njegove kuće.
Za to vreme Nikola je već bio ispred kapije sa dvojicom policajaca PU Savski Venac.
U sledećem trenutku pojavljuje se crni kombi i maskirane osobe hvataju Nikolu u prisustvu dvojice policajaca, uvlače ga u kombi i kidnapuju.
Dakle, kidnapovan je iz svog doma, bez poštovanja zakonskih procedura, a ne, kako laže zločinac Vulin, da je odveden u skladu sa svim važećim zakonima.
Oni su brutalno pretukli Nikolu iz Driničke Ulice do njihovih prostorija na Savskom Vencu.
Nakon toga su ga odvukli niz stepenice stanice u svoje kancelarije, gdje su mu dvojica izvrnula jednu ruku, a dvojica drugu, dok mu je jedan čupao kosu, a nekoliko nih ga je brutalno pretuklo.
Nikola je oko 15:00 popodne nekoliko puta gubio svijest, dok su ga oni polivali vodom i brutalno tukli svaki put kada bi se osvijestio.
Dragi sunarodnici, samo srpske i ruske tajne službe se tako brutalno ponašaju prema pravim opozicionarima.
S druge strane, 29. decembra njegovoj porodici i najbližim saradnicima je saopšteno da je pozvan na informativni razgovor i da će ga čim se završi vratiti kući.
29. decembra, u sredu ujutru, dobili su informaciju da se nalazi u VMA (Vojna bolnica Beograd).
Nakon 5 sati čekanja na bilo kakvu informaciju, doktor VMA je pozvao njegovu porodicu i rekao im da je u lošem stanju, da su mu desna ruka i noga paralizovane i da ne zna šta se dogodilo, ali da može samo da im daje informacije sa medicinske tačke gledišta.
Pola sata kasnije, njegov advokat Čedomir Sojković dobio je informaciju da će Nikola biti pušten kući i da će ga dovesti u kombiju hitne pomoći.
Doveli su ga u katastrofalno stanje, što možete vidjeti na objavljenim fotografijama.
Pored gore pomenutog užasa, Nikoli je u jednom trenutku stalo srce i morao je biti oživljen.
Istog dana, u ranim večernjim satima, u njegovu kuću je došlo ukupno 16 policajaca koji su mu uzeli kompjutere, telefone, kartice i još neke nebitne stvari.
Nešto kasnije, tužilac mu je odredio zadržavanje do 48 sati u Bolnici Centralnog Zatvora.
Izveli su ga iz kuće i smjestili u hitnu pomoć i za to vrijeme je 3 puta gubio svijest.
Čak je i doktor hitne pomoći rekao da svakako treba u hitnu.
Sljedeću noć je proveo u Hitnoj pomoći, a zatim je u četvrtak ujutro prebačen u Zatvorsku Bolnicu.
Članovi njegove porodice i bliski saradnici trenutno nemaju kontakt sa njim, kao ni informacije o njegovom zdravstvenom stanju.
Jučer mu je pritvor produžen na 30 dana iz dva razloga:
1) Zato što je položio cveće na grob 7-godišnje devojčice u Prekazu, Drenice
2) Zato što ima kontakte sa privatnim licima i sa državnim organima Kosova.
Sledeći korak je žalba na rešenje o pritvoru, koja će biti upućena Višem sudu u Nišu.
O svemu ostalom bićete obavešteni putem društvenih mreža, jer se nijedna televizija u Srbiji ne usuđuje da izveštava o ovom strašnom zločinu.
Treba da znate da se ovako nešto u genocidnoj, totalitarnoj i klerofašističkoj Srbiji može desiti svakome u bilo kom trenutku.
Ovakve strašne stvari se kriju od javnosti u Srbiji, zato je ova država najstrašniji pakao u Evropi i svetu.
Strani mediji objavili su na desetine tekstova i emisija o ovom događaju, dok u Srbiji vlada potpuna tišina.
Molim Vas da podijelite ovu informaciju što je više moguće, jer ne postoji drugi način da se senzibilizira javnost i međunarodni faktor odlučivanja.
***
Liebe Freunde!
___
Ich habe viele Nachrichten erhalten in meinem Posteingang, daher werde ich sie alle hier beantworten.
Am Dienstag gegen 14:30 Uhr meldete Nikola Sandulović der Polizeistation in Savski Venac, dass er telefonische Drohungen von einer Person erhalten habe, deren Namen ich jetzt nicht veröffentlichen kann, der ihm sagte, dass er in einer halben Stunde am Tor seines Hauses auf ihn warten würde um seinen Mut auf die Probe zu stellen.
Als die Polizei bei ihm zu Hause ankam, rief ihn diese Person erneut an und sagte ihm, dass er bald kommen würde und dass Nikola am Tor seines Hauses auf ihn warten sollte.
Während dieser Zeit stand Nikola bereits mit zwei Polizisten der Polizeibehörde Savski Venac vor dem Tor.
Im nächsten Moment taucht ein schwarzer Transporter auf und mehrere maskierte Personen packen Nikola im Beisein zweier Polizisten, zerren ihn in den Transporter und entführen ihn.
Deshalb wurde er aus seinem Haus entführt, ohne die rechtlichen Verfahren zu respektieren, und nicht, wie der Kriminelle Vulin behauptet, dass er in Übereinstimmung mit allen geltenden Gesetzen eingeladen wurde.
Sie schlugen Nikola brutal ein von der Drinička Ulica bis zum Savski Venac ein.
Danach zerrten sie ihn die Treppe der Behörde hinauf bis zu ihren Büros, wo zwei von ihnen seinen rechten Arm und zwei anderer seinen rechten Arm verdrehten, während einer von ihnen an seinen Haaren zog und mehrere von ihnen brutal auf ihn einschlugen.
Gegen 15:00 Uhr nachmittags verlor Nikola mehrmals das Bewusstsein und jedes Mal, wenn er wieder zu Bewusstsein kam, wurde er mit Wasser übergossen und erneut brutal geschlagen.
Liebe Landsleute, nur die serbischen und russischen Geheimdienste verhalten sich gegenüber echten Oppositionellen so brutal.
Andererseits wurde seiner Familie und seinen engsten Mitarbeitern am 29. Dezember mitgeteilt, dass er zu einem Informationsgespräch eingeladen worden sei und dass er nach Beendigung des Gesprächs nach Hause zurückgebracht wird.
Am 29. Dezember, Mittwochmorgen, erhielten sie die Information, dass er sich im VMA (Belgrader Militärkrankenhaus) befinde.
Nachdem sie fünf Stunden lang auf Informationen gewartet haben, rief der VMA-Arzt seine Familie an und teilte ihnen mit, dass es ihm schlecht gehe, dass sein rechter Arm und sein rechtes Bein gelähmt seien und dass er nicht wisse, was passiert sei, sondern dass er ihnen nur Auskunft geben könnte aus der medizinischen Gesichtspunkt.
Eine halbe Stunde später erhielt sein Anwalt Čedomir Sojković die Information, dass Nikola nach Hause entlassen und mit einem Krankenwagen gebracht werden würde.
Sie haben ihn in einen katastrophalen Zustand zurückgebracht, was Sie auf den veröffentlichten Fotos sehen können.
Zusätzlich zu dem oben erwähnten Schrecken blieb Nikolas Herz irgendwann stehen und er musste wiederbelebt werden.
Am selben Tag kamen in den frühen Abendstunden insgesamt 16 Polizisten zu seinem Haus und nahmen seine Computer, Telefone, Karten und einige andere unwesentliche Dinge mit.
Wenig später ordnete der Staatsanwalt an, ihn bis zu 48 Stunden im Zentralgefängniskrankenhaus festzuhalten.
Sie holten ihn aus dem Haus und brachten ihn in die Notaufnahme, wo er dreimal das Bewusstsein verlor.
Sogar der Notarzt meinte, er solle unbedingt in die Notaufnahme gehen.
Die nächste Nacht verbrachte er in der Notaufnahme und wurde dann am Donnerstagmorgen in das Gefängniskrankenhaus verlegt.
Seine Familienangehörigen und engen Mitarbeiter haben derzeit weder Kontakt zu ihm noch Informationen über seinen Gesundheitszustand.
Gestern wurde seine Haft aus zwei Gründen auf 30 Tage verlängert:
1) Weil er Blumen auf das Grab 7-jähriges Mädchen in Prekaz von Drenica legte,
2) Weil er Kontakte zu Privatpersonen und zu den staatlichen Behörden des Kosovo hat.
Der nächste Schritt ist eine Berufung gegen die Haftentscheidung, die an das Oberste Gericht in Niš weitergeleitet wird.
Über alles Weitere werden Sie über die sozialen Netzwerke informiert, denn kein Fernsehen in Serbien traut sich, über dieses schreckliche Verbrechen zu berichten.
Sie sollten wissen, dass so etwas im völkermörderischen, totalitären und klerofaschistischen Serbien jedem jederzeit passieren kann.
Solche schrecklichen Dinge werden in Serbien vor der Öffentlichkeit verborgen, deshalb ist dieses Land die schrecklichste Hölle in Europa und der Welt.
Ausländische Medien veröffentlichten Dutzende Artikel und Sendungen über dieses Ereignis, während in Serbien völlige Stille herrschte.
Bitte geben Sie diese Informationen so weit wie möglich weiter, denn anders lässt sich die Sensibilisierung der Öffentlichkeit und des internationalen Entscheidungsfaktors nicht erreichen.
Dear friends!
___
I have received many messages in my inbox, so I will answer them all here.
On Tuesday at around 2:30 p.m. Nikola Sandulović reported to the police station in Savski Venac that he had received telephone threats from a person whose name I cannot publish now, who told him that in half an hour he would meet him at the gate of his house would wait to test his courage.
When the police arrived at his home, this person called him again and told him that he would be coming soon and that Nikola should wait for him at the gate of his house.
During this time, Nikola was already standing in front of the gate with two police officers from the Savski Venac Police Department.
The next moment a black van appears and several masked people grab Nikola in the presence of two police officers, drag him into the van and kidnap him.
That is why he was kidnapped from his home without respecting the legal procedures and not, as the criminal Vulin claims, that he was invited in accordance with all applicable laws.
They brutally beat Nikola from Drinička Ulica to Savski Venac.
They then dragged him up the stairs of the agency to their offices, where two of them twisted his right arm and two others twisted his right arm, while one of them pulled his hair and several of them brutally beat him.
At around 3:00 in the afternoon, Nikola lost consciousness several times, and each time he regained consciousness, he was doused with water and brutally beaten again.
Dear compatriots, only the Serbian and Russian secret services behave so brutally towards real opposition members. On the other hand, on December 29, his family and close associates were informed that he had been invited for an information interview and that he would be returned home after the interview was completed.
On December 29, Wednesday morning, they received information that he was in the VMA (Belgrade Military Hospital).
After waiting for information for five hours, the VMA doctor called his family and told them that he was unwell, that his right arm and leg were paralyzed and that he didn’t know what had happened but that he could only give them information from a medical point of view.
Half an hour later, his lawyer Čedomir Sojković received information that Nikola would be discharged home and taken in an ambulance.
They have returned it to a catastrophic condition, which you can see in the published photos.
In addition to the aforementioned horror, Nikola’s heart eventually stopped and he had to be resuscitated.
On the same day, a total of 16 police officers came to his house in the early evening hours and took away his computers, phones, cards and some other non-essential items.
A short time later, the prosecutor ordered him to be held at the Central Prison Hospital for up to 48 hours.
They took him out of the house and took him to the emergency room, where he lost consciousness three times.
Even the emergency doctor said he should definitely go to the emergency room. He spent the next night in the emergency room and was then transferred to the prison hospital on Thursday morning.
His family members and close onesEmployees currently have no contact with him or information about his health.
Yesterday his detention was extended to 30 days for two reasons:
1) Because he put flowers on the grave of 7-year-old girl in Prekaz of Drenica,
2) Because he has contacts with private individuals and with the state authorities of Kosovo.
The next step is an appeal against the detention decision, which will be forwarded to the High Court in Niš.
You will be informed about everything else via social networks, because no television in Serbia dares to report on this terrible crime.
You should know that something like this can happen to anyone at any time in genocidal, totalitarian and clerofascist Serbia.
Such terrible things are hidden from the public in Serbia, which is why this country is the most terrible hell in Europe and the world.
Foreign media published dozens of articles and broadcasts about this event, while in Serbia there was complete silence.
Please share this information as widely as possible, otherwise there is no other way to raise public awareness and international decision-making.
***
Chers amis!
___
J’ai reçu de nombreux messages dans ma boîte de réception, je vais donc y répondre ici.
Mardi vers 14h30, Nikola Sandulović a signalé au poste de police de Savski Venac qu’il avait reçu des menaces téléphoniques de la part d’une personne dont je ne peux pas publier le nom pour l’instant, qui lui a dit que dans une demi-heure il le retrouverait à la porte de sa maison attendrait pour tester son courage.
Lorsque la police est arrivée chez lui, cette personne l’a rappelé et lui a dit qu’il arriverait bientôt et que Nikola devait l’attendre devant le portail de sa maison. Pendant ce temps, Nikola se tenait déjà devant le portail avec deux policiers du commissariat de Savski Venac.
L’instant d’après, une camionnette noire apparaît et plusieurs personnes masquées saisissent Nikola en présence de deux policiers, l’entraînent dans la camionnette et l’enlèvent.
C’est pourquoi il a été enlevé à son domicile sans respecter les procédures légales et non, comme le prétend le criminel Vulin, qu’il a été invité conformément à toutes les lois applicables.
Ils ont brutalement battu Nikola de Drinička Ulica à Savski Venac.
Ils l’ont ensuite traîné dans les escaliers de l’agence jusqu’à leurs bureaux, où deux d’entre eux lui ont tordu le bras droit et deux autres lui ont tordu le bras droit, tandis que l’un d’eux lui a tiré les cheveux et plusieurs d’entre eux l’ont brutalement battu.
Vers 15 heures de l’après-midi, Nikola a perdu connaissance à plusieurs reprises et, à chaque fois qu’il reprenait conscience, il était aspergé d’eau et de nouveau sauvagement battu.
Chers compatriotes, seuls les services secrets serbes et russes se comportent de manière aussi brutale envers les véritables opposants. En revanche, le 29 décembre, sa famille et ses proches ont été informés qu’il avait été invité à un entretien d’information et qu’il serait ramené chez lui une fois l’entretien terminé.
Le 29 décembre, mercredi matin, ils ont reçu l’information selon laquelle il se trouvait au VMA (Hôpital militaire de Belgrade).
Après avoir attendu des informations pendant cinq heures, le médecin de la VMA a appelé sa famille et leur a dit qu’il ne se sentait pas bien, que son bras et sa jambe droits étaient paralysés et qu’il ne savait pas ce qui s’était passé mais qu’il ne pouvait leur donner des informations que depuis un point de vue médical.
Une demi-heure plus tard, son avocat Čedomir Sojković a reçu des informations selon lesquelles Nikola serait renvoyé chez lui et emmené dans une ambulance.
Ils l’ont remis dans un état catastrophique, comme vous pouvez le voir sur les photos publiées.
En plus de l’horreur mentionnée ci-dessus, le cœur de Nikola s’est finalement arrêté et il a dû être réanimé.
Le même jour, 16 policiers au total sont venus chez lui en début de soirée et ont emporté ses ordinateurs, téléphones, cartes et quelques autres objets non essentiels.
Peu de temps après, le procureur a ordonné qu’il soit détenu à l’hôpital central de la prison pour une durée maximale de 48 heures.
Ils l’ont fait sortir de la maison et l’ont emmené aux urgences, où il a perdu connaissance à trois reprises.
Même le médecin urgentiste a dit qu’il devrait absolument se rendre aux urgences.
Il a passé la nuit suivante aux urgences, puis a été transféré à l’hôpital de la prison jeudi matin.
Les membres de sa famille et ses prochesLes employés n’ont actuellement aucun contact avec lui ni aucune information sur son état de santé.
Hier, sa détention a été prolongée à 30 jours pour deux raisons :
1) Parce qu’il a déposé des fleurs sur la tombe d’une petite fille de 7 ans à Prekaz de Drenica,
2) Parce qu’il a des contacts avec des particuliers et avec les autorités de l’État du Kosovo.
La prochaine étape est un recours contre la décision de détention, qui sera transmis à la Haute Cour de Niš.
Vous serez informé de tout le reste via les réseaux sociaux, car aucune télévision en Serbie n’ose rapporter ce terrible crime.
Il faut savoir que quelque chose comme cela peut arriver à n’importe qui à tout moment dans la Serbie génocidaire, totalitaire et clérofasciste.
Des choses aussi terribles sont cachées au public en Serbie, c’est pourquoi ce pays est l’enfer le plus terrible d’Europe et du monde. Les médias étrangers ont publié des dizaines d’articles et d’émissions sur cet événement, tandis qu’en Serbie le silence était total.
Veuillez partager ces informations aussi largement que possible, sinon il n’existe pas d’autre moyen de sensibiliser le public et de sensibiliser la prise de décision internationale.

Festa Shqip e Krishtlindjes Ortodokse, nga viti i ardhshëm edhe në Manastir

Drini.us
-
0
Festa Shqip e Krishtlindjes Ortodokse, nga viti i ardhshëm edhe në Manastir

Manastir, 7 janar 2024

Në nderim të festës së Krishtlindjes Ortodokse, sot në Manastir qëndroi një grup studiuesish nga Shkupi e Tetova, i udhëhequr nga drejtori i ITSHKSH, Prof. dr. Skender Asani. Stacioni i parë i kësaj vizite ishte kisha e Shën Dhimtrit, e ndërtuar në vitin 1834, aty ku ishin pagëzuar disa gjenerata të familjes së madhe Qiriazi dhe familjeve të tjera ortodokse shqiptare nga Manastiri dhe rrethina. Oborri i kësaj kishe, ende ruan gjurmët e prezencës së ortodoksisë shqiptare, përmes varreve ku me dekada prehen eshtrat e familjes së gjerë të Qiriazëve dhe të familjeve të tjera ortodokse shqiptare nga ky rajon.

Për të nderuar mysafirët, familja e Oliveri Qiriazit, bashkë me vajzën e vogël Kirijana, kishte shtruar edhe drekën e Krishtlindjes.
Në kalendarin e ngjarjeve të rëndësishme kulturore e shpirtërore të ITSHKSH, nga viti i ardhshëm, pikërisht më 7 janar, do të kremtohet festa shqip e Krishtlindjeve Ortodokse në Manastir, ngjashëm si festa shqip i Krishtlindjes katolike që mbahen për çdo 23 dhjetor.

Ky aktivitet do të përkojë edhe me fillimin e punëve të Departamentit të trashëgimisë kulturore për rajonin e Pellagonisë – “Qiriazët”, bartës i të cilit do të jetë Oliver Qiriazi.

ITSHKSH në kuadër të këtij Departamenti dhe të veprimtarisë së vet hulumtuese-shkencore, do të fokusohet në ndriçimin dhe afirmimin e vlerave të harruara të trashëgimisë kulturore-shpirtërore të ortodoksëve shqiptarë nga rajoni i Pellagonisë dhe jo vetëm.

Studiuesit nga Shkupi dhe Tetova, Dr. Besnik Rameti, udhëheqës i Departmanetit të historisë në ITSHKSH dhe Mr. Ismet Krosi, pedagog në UT, të udhëhequr nga drejtori Prof.dr. Skender Asani, me këtë vizitë në Manastir, në nderim të festës së Krishtlindjes Ortodokse, hapën një shteg të ri në ribërjen e një realiteti të ri kulturor-shpirtëror, duke i dhënë vendin e merituar ortodoksisë shqiptare në Maqoninë e Veriut.

Mahmud Pashë Angjelloviqi, Vezir i Madh në Perandorinë osmane, që ishte mik i trashëgimtarit të fronit Mehmetit II-pushtuesit!

Drini.us
-
0
Mahmud Pashë Angjelloviqi, Vezir i Madh në Perandorinë osmane, që ishte mik i trashëgimtarit të fronit Mehmetit II-pushtuesit!
Arber Gashi, Zvicër
___
Mahmud Pasha Angjelloviq (Krushevc, 1420 – Stamboll, 1474) ishte udhëheqës ushtarak, poet, mbrojtës i islamosllavizmit dhe vezir i madh serb i Perandorisë Osmane. Vëllau i tij, Mihaillo Angjelloviq, gjatë kësaj kohe shërbente në oborrin e despotit serb, Gjuragj Brankoviq. Mahmud Pasha Angjelloviqi është poeti i parë i popullit serb, i cili shfaqet në letërsinë lindore me pseudonimin Adni. Prejardhja e tij është nga Krushevci i Serbisë së sotme. Pohohet se u mor nga turqit për shërbim në ushtri. Pasi mbaroi shkollën ushtarake në Turqi, Sulltan Murati e çoi në oborrin e tij, aty ku ai u shoqërua dhe lidhi miqësi të madhe me trashëgimtarin e atëhershëm të fronit, Mehmetin II, i cili, tri vjet pas pushtimit të Kostandinopojës, Mahmud Pashë Angjelloviqin e emëroi Vezir të Madh të Perandorisë. Mahmud Pasha Angjelloviqi organizoi ekspeditat më të rrepta të harambashëve(çetnikëve të perandorisë) për ndëshkimin e arbnorëve që i mbijetuan pushtimit të Konstantinopolit, ndaj të cilëve Sulltan Mehmeti II kishte urdhëruar të kryhej genocid, gjë që edhe ndodhi në pjesën më të madhe të shtrirjes së tyre gjeografike. Dëshmitë e shumta historike lënë të kuptojmë se urrejtja e Mahmud Pashë Angjelloviqit ndaj Gjergj Kastriotit dhe pasuesve të tij ishte jashtëzakonisht e madhe. Kjo urrejtje e Mahmud Pashë Angjelloviqit mund të krahasohet e barazohet me urrejtjen e sotme që serbët dhe neootomanët e vendosur në Ilirik vazhdojnë ta kanë dhe ta kultivojnë ndaj kombit shqiptar. Ndikimi i Mahmud Pashë Angjelloviqit në oborrin e despotatit serb, aty ku shërbente vëllau i tij Mihaillo Angjelloviq, ishte tejet i madh. Përveç Mahmud Pashë Angjelloviqit, despoti serb Brankoviq, në Perandorinë Osmane ushtronte ndikim edhe përmes vajzës së tij, Mara Brankoviq, gruaja më dashur e Sulltan Muratit, ajo që e rriti dhe edukoi në frymën antishqiptare e islamosllave Mehmetin e II-të pushtuesin.
Mahmud Pasha Angjelloviqi ishte ai që me urdhër të Sulltan Mehmetit II Pushtuesit, e rrënoi kishën e vjetër arbnore dhe ndërtoi mbi themelet e saj xhaminë e madhe në Prishtinë, aty ku sot ligjëron antishqiptarizmin e skajshëm, mulla Shefqet Krasniqi.
Kjo xhami u ndërtua në vitin 1461, 7 vjet para vdekjes së Gjergj Kastriotit – Skenderbeut.
Mund të jetë një imazh i 1 person
Mahmud Pasha Angjelloviqi me urdhërin e Sulltan Mehmetit II –  Pushtuesit, e rrënoi kishën e vjetër arbnore dhe e ndërtoi mbi themelet e saj Xhaminë e Madhe në Prishtinë, ku ligjëron Shefqet Krasniqi…!

Bayram nga Turqia më mbështetë në qëndrimet e mija, do të kthehet familjarisht në Kosovë e të pagëzohen në Katedralen e Prishtinës!

Drini.us
-
0
Bayram nga Turqia më mbështetë në qëndrimet e mija, do të kthehet familjarisht në Kosovë e të pagëzohen në Katedralen e Prishtinës!
Arber Gashi, Zvicër
___
Kërkesën e familjes shqiptare nga Turqia për botim të këtij lajmi në statusin tim, në fillim e mora me rezervë, por pas insistimit të kryefamiljarit M. Bayram, vendosa ta ndajë me ju të gjithë.
“Unë jam një shqiptar me banim në Turqi. Unë të mbështes ty. Shumë shpejt do të vendosemi me familje në vendlindjen e të parëve Kosovë, sepse fëmijët e mi duhet të rriten si shqiptarë. Jam lodhur nga feja e turqve.
Unë jam me Deçanin dhe do të pagëzohem me familje në katedralen e Prishtinës “Nënë Tereza” dhe do të shpëtojmë nga Islami.
Shpërndaje këtë mesazh në faqen tënde zoti Arber.”

Turqia, Serbia, Kosova dhe Mehmet Pasha Sokolloviq

Drini.us
-
0
Turqia, Serbia, Kosova dhe Mehmet Pasha Sokolloviq

Mehmet Kıvanç – Stevan Gajiq

Shqipëria dhe nacionalizmi shqiptar ishte një projekt romako-katolik që në ditën e parë dhe nuk e di pse njerëzit dhe politikanët në Turqi nuk e kuptojnë këtë

Shqetësime të ngjashme janë shprehur edhe në tensionet e fundit mes Serbisë dhe Kosovës. Pati nga ata që shprehën mundësinë që lufta Rusi-Ukrainë të përhapet në Ballkan dhe të kthehet në një luftë Rusi-Perëndim në një front të gjerë.

Pas daljes në gatishmëri të ushtrisë serbe dhe aktivitetit ushtarak në vijën kufitare, kriza ka hyrë në fazën e qetësimit. Vendimi për arrestimin e ish-policit serb Dejan Pantic, i cili ndezi tensionin, u shndërrua në arrest shtëpiak nga gjykata e Kosovës dhe presidenti serb Aleksandar Vuçiq bëri thirrje për heqjen e barrikadave.

Edhe pse tensionet tani për tani janë ulur, dinamika e konfliktit është e gjallë dhe do të vazhdojë të jetë e tillë në të ardhmen e parashikueshme.

Për të kuptuar këndvështrimin e administratës serbe për këtë çështje, ne i drejtuam pyetjet tona shkencëtarit politik Stevan Gajiq, një studiues në Institutin e Studimeve Evropiane me qendër në Beograd. “Stevan Gajiq zgjodhi t’u përgjigjet pyetjeve tona në një spektër të gjerë historik, duke filluar nga zhvillimet aktuale e deri te Mehmet Pasha Sokolloviq dhe perandoria austro-hungareze.”

Kështu e prezanton Mehmet Kıvanç intervistën e tij në faqen e quajtur Harici. Ne vendosëm ta ndajmë me ju edhe këtë intervistë.

Vija kufitare ndërmjet Kosovës dhe Serbisë është një zonë shumë komplekse dhe e diskutueshme. Ne duam të kuptojmë zhvillimet e fundit dhe dinamikën e tensionit të vazhdueshëm. A ka ndonjë lidhje midis veprimeve të fundit destabilizuese të dy palëve dhe krizës në Ukrainë?

Lidhja është se kryeministri i atyre që ne i quajmë institucionet e përkohshme të Kosovës dhe Metohisë, Albin Kurti, po përpiqet të përdorë krizën në Evropën Lindore për të krijuar një koalicion antiserb që do t’i shpallë serbët si rusët e Mesdheut apo Evropën Juglindore. Ai është një shqetësim serioz që duhet trajtuar. Kjo është lidhja. Një pikë tjetër është se si ndodhi e gjithë kjo. Kjo pasi shqiptarët nuk i njohin marrëveshjet që kanë nënshkruar, por nuk i njohin të ashtuquajturat Marrëveshje të Brukselit të viteve 2013 dhe 2015, të cilat vetë parlamenti i tyre i ka miratuar dy herë. Sipas marrëveshjes së përmbushur nga Serbia, i vetmi lëshim i bërë nga shqiptarët ishte krijimi i komunave të komunitetit serb në Kosovë-Metohi. Por, Kurti nuk e respekton rezolutën 1244 dhe nuk e respekton Marrëveshjen e Brukselit. Pra, çfarë bënë serbët? Ata u larguan nga institucionet, që do të thotë se serbët etnikë në Kosovë dhe Metohi u larguan nga policia. Pra, çfarë bënë shqiptarët? Arrestuan disa nga policët sikur këta njerëz ishin të përfshirë në krime lufte, terrorizëm dhe disa marrëzi të tjera. Por çështja është, nëse ata i dinin këto gjëra për këta njerëz, si nuk kishte problem të punësoheshin këta policë apo kur këta njerëz ishin në detyrë? Pra, kjo është vetëm një formë presioni, natyrisht. Gjithashtu, forcat speciale shqiptare hynë në fshatin serb Velika Hoça, në jug të Mitrovicës në Metohi. Ky fshat është një fshat i vjetër serb me 13 kisha ortodokse serbe që datojnë që nga Mesjeta. Ata kanë hyrë në këtë fshat dhe i kanë konfiskuar një familjeje 40 mijë litra verë. Ndërkohë, prodhimi dhe shitja e verës janë i vetmi burim të ardhurash për të gjitha familjet atje. I kanë konfiskuar 40 mijë litra, i kanë përzier të gjitha, pra i kanë asgjësuar. Dhe kjo, natyrisht, ishte një lloj presioni ekonomik ndaj serbëve për t’u larguar. Kjo është ajo që po ndodhë. Aty ‘vëzhguesit e pavarur ishin trupat e KFOR-it nga Shqipëria, kështu që shqiptarët po inspektojnë shqiptarët që sundojnë serbët. Dua të them, ky është me të vërtetë një turp. Serbët ngritën barrikada për të protestuar kundër arrestimit të policisë, kaq. Dhe pastaj Kurti filloi të kërcënojë serbët me armë dhe me vdekje. Sigurisht që Serbia duhej të reagonte dhe të tregonte se çfarë do të ndodhte nëse do të ndodhte një përpjekje e tillë. Dhe më duhet t’ju kujtoj se këtu ndodhën dy masakra të mëdha nën sytë e forcave të NATO-s. Njëra ishte në vitin 1999, kur ushtria serbe u tërhoq dhe hyri NATO, dhe e dyta ishte në vitin 2004, kur Kosova tashmë ishte nën kontrollin e plotë të NATO-s. Në të dyja rastet, kishat serbe u dogjën dhe serbët u dëbuan nga shtëpitë e tyre. Dhe, nga Kosova e Metohija u dëbuan rreth 200 mijë serbë, që është një numër i madh për atë krahinë. Në thelb, kjo është ajo që po ndodh.

A ju mbështet Rusia (palën serbe) në një konflikt të tillë? A mendoni se është e arsyeshme të merret mbështetje ushtarake nga Moska ndërkohë që lufta në Ukrainë vazhdon?

Ndihma e Rusisë është e rëndësishme sa i përket Kosovës dhe Metohisë. Ndihma e tyre më e vlefshme deri më tani ka qenë mbështetja e tyre në nivel të së drejtës ndërkombëtare, mbështetja e tyre për integritetin territorial të Serbisë në të gjitha territoret e saj, duke përfshirë Kosovën dhe Metohinë, mbështetja e tyre ndaj rezolutës nr. 1244 dhe mbështetja e tyre ndaj Kushtetutës së Serbisë. Pra, kjo mbështetje tani po përsëritet dhe kishte një siguri të fortë se Rusia do të vazhdonte këtë mbështetje. Sigurisht, ata reaguan në atë këndvështrim, por askush nuk foli për mbështetje ushtarake. Sigurisht që Serbia ka bashkëpunim ushtarak me Rusinë, por ka edhe bashkëpunim ushtarak me NATO-n. Ka edhe më shumë me NATO-n. Aktivitetet ushtarake me NATO-n janë më të mëdha se sa me Rusinë dhe këtë e tregojnë statistikat çdo vit.

Zgjedhjet lokale komunale janë shtyrë deri në prill të vitit 2023. Gjithashtu, qeveria e Kosovës është tërhequr nga vendimi i saj për targat e automjeteve. Pavarësisht kësaj, tensionet po rriten. Çfarë hapash do të ulnin tensionet dhe çfarë mendon Serbia për këtë?

Kjo është vetëm një shtyrje e çështjeve të pazgjidhura. Do të shohim se çfarë do të ndodhë më pas. Çështja është se Kurti nuk i bënte provokimet i vetëm, ndoshta me mbështetjen e Britanisë së Madhe dhe Gjermanisë. Sepse Gjermania dhe disa vende të BE-së i mbështetën hapur. Ata thanë se serbët duhet të largohen nga barrikadat, edhe pse nuk kanë thënë asgjë për faktin se shqiptarët nuk i kanë respektuar marrëveshjet e Brukselit dhe se si i kanë trajtuar serbët. Ata gjithmonë u bënin thirrje ‘të dyja palëve’ për qetësi, që është hipokrizia e tyre e qartë. Kjo është ajo që po ndodh me këtë çështje. Nuk është zgjidhur as problemi i targave dhe as ai zgjedhor, do të shohim se çfarë do të ndodhë më pas. Në thelb, janë amerikanët ata që kanë rëndësi. Ata nuk janë të kënaqur me atë që bëri Kurti. Në mënyrë të ngjashme, merrni parasysh krizën e Suezit kur Franca dhe Britania sulmuan Egjiptin. Amerikanët ishin kundër dhe i poshtëruan. Ndërsa Kurti mori mbështetje nga Britania e Madhe, Gjermania dhe BE-ja, këtë herë amerikanët kundërshtuan veprimet e tij. Kjo eshte e rendesishme. Dua të them, kjo iniciativë e turpshme e ashtuquajtur gjermane dhe franceze i bën thirrje Serbisë që ta njohë pavarësinë e Kosovës si shtet, që është një shaka shumë fyese e bërë prej tyre, me ndërmjetësuesin e BE-së, ndërsa marrëveshjet e nënshkruara tashmë nuk janë duke i respektuar. Kjo është ajo që ndodhi në Ukrainë në lidhje me Minsk 1 dhe 2. Edhe presidenti serb, i cili u përmend në intervistën e Merkelit, thotë se BE-ja po tregohet qartazi hipokrite dhe gënjen në të gjitha këto ngjarje.

Pse ushtria serbe ishte në gatishmëri? Nuk kishte alternativë tjetër përveç përdorimit të ushtrisë? A ka qeveria Vuçiq një udhërrëfyes apo qëllim specifik? Cila është harta rrugore e Beogradit?

Mbajtja e ushtrisë serbe në gatishmëri të lartë ishte gjëja e duhur për t’u bërë, sepse kjo ishte mënyra e vetme që Serbia t’i shpjegonte të ashtuquajturit publik ndërkombëtar se çfarë po ndodhte. Oh, çfarë termi racist përdora kur thashë opinion publik ndërkombëtar, sepse opinioni publik ndërkombëtar është një koncept i vlefshëm vetëm për Perëndimin politik. Ata bënë atë që duhej të bënin për t’u thënë se Serbia nuk do të qëndronte anash derisa njerëzit e saj keqtrajtoheshin, madje vriteshin apo deportoheshin – gjë që ishte gjithashtu një mundësi – dhe ishte vendimi i duhur. Mesazhi u mor. Prandaj policët serbë janë liruar. Mendoj se kanë qenë amerikanët ata që kanë bërë presion mbi shqiptarët për këtë çështje dhe për këtë arsye policia është liruar. Mund të thuash se kjo është për shkak të reagimit të Kurtit, sepse kur u lirua polici serb (Dejan Pantic…) tha se donte të shihte gjykatësin që e bëri këtë turp. Kjo në thelb do të thotë se amerikanët i treguan Kurtit se kishin mjete për të ndikuar në atë që ndodhi në Kosovë dhe Metohi, edhe kur ai sillej keq.

Çfarë parashikon Serbia për të ardhmen? A po mendon të anëtarësohet në NATO? Nëse planet e ardhshme të Serbisë përfshijnë anëtarësimin në NATO dhe BE, a nuk do të kërkonte kjo njohjen e Kosovës si shtet sovran?

Jo, Serbia definitivisht nuk do të anëtarësohet në NATO. Ky është një qëndrim zyrtar, sepse sipas një vendimi parlamentar të marrë në vitin 2007, Serbia ka statusin e një shteti neutral. Sigurisht që nuk do të anëtarësohet në NATO. Serbia zyrtarisht është në rrugën e saj drejt BE-së, por në mënyrë të ngjashme me Turqinë. Rruga serbe për në BE nuk po shkon askund. Dhe më pëlqen ta krahasoj me një teatër japonez kabuki, ku BE-ja sillet sikur ata të na duan dhe autoritetet serbe sillen sikur ne po shkojmë atje dhe asgjë nuk ndodh. BE-ja definitivisht po shpërbëhet pas Brexit-it dhe tani kriza e Ukrainës po tregon gjithë pafuqinë e BE-së. Berlini dhe Parisi në veçanti po ngacmohen jo vetëm nga Uashingtoni dhe Londra, por edhe nga Kievi, gjë që është shumë poshtëruese. Pse Serbia do të dëshironte t’i bashkohej një organizate kaq të dobët? Edhe BE-ja ka vepruar me shumë arrogancë ndaj serbëve. Ata na premtuan se do të na pranonin, por asgjë nuk ndodhi në Takimin e Selanikut në 2003. Në shoqërinë serbe ka lodhje për këtë çështje. Sipas të gjitha të dhënave sociologjike, shumica e serbëve nuk duan të hyjnë në BE, edhe nëse pranojnë të na marrin nesër. Për ne, BE nuk është në të vërtetë një alternativë. As NATO-ja dhe veçanërisht BE-ja nuk është një alternativë që e marrim në konsideratë. Ne po shohim opcione të tjera. Jam i kënaqur që Turqia merr pjesë në shumë organizata të tjera ndërkombëtare, veçanërisht në iniciativat euroaziatike, dhe mendoj se në të ardhmen serbët dhe turqit do të bashkohen në lloje të tjera organizatash në Euroazi. BE-ja e ka humbur kuptimin e saj, na duket si krahu politik i NATO-s dhe një mbetje e Luftës së Ftohtë. Mendoj se një nga arsyet që amerikanët po nxisin këtë luftë prokure me Rusinë në Ukrainë është të ripushtojnë Evropën Perëndimore dhe Evropën në tërësi. Mendoj se Londra dhe Uashingtoni nuk ishin të kënaqur me forcimin e Berlinit. Shikoni çfarë ndodhi tani. Ekonomia gjermane po shkatërrohet nga brenda nga agjentë si Annalena Baerbock e ndikuar nga Organizata e Atlantikut të Veriut, dhe politikanët si Schultz janë shumë të dobët për të bërë diçka për të. Franca është pak më e pavarur, por ende jo aq shumë. Pse do të donim të shkonim dhe të hynim në një anije që fundoset, në BE? Megjithatë, narrativa e shtetit do të jetë se BE-ja është objektivi ynë strategjik. Autoritetet do ta thonë këtë, por edhe ata nuk e thonë aq shpesh sa dikur. Ata thonë se ka lodhje në popullatë për këtë çështje, gjë që është absolutisht e vërtetë. Kjo është situata.

Pra, a mund të vendosë Serbia të njohë Kosovën? A do të ishte e mundur kjo nëse Serbia dhe Kosova shkëmbenin disa toka të diskutueshme?

Përgjigja e shkurtër është jo, Serbia nuk do ta njohë Kosovën. Nuk do të ketë shkëmbim territoresh. Kjo ishte një temë e nxehtë deri në fund të vitit 2018, por nuk është më shumë e popullarizuar në mesin e serbëve dhe shqiptarëve të Kosovës. Kur kishim tensione të mëparshme gjatë asaj periudhe, gjithçka dukej si një lloj përballje mes Vuçiqit dhe Ramës. Mendoj se një nga regjisorët e këtij filmi ishte Alex Soros, i cili drejton të ashtuquajturën Nisma e Ballkanit të Hapur, që në thelb është një nismë e NATO-s. Nuk mendoj se është e mundur, nuk do të ndodhë. Ne nuk do ta njohim Kosovën dhe kjo ide e shkëmbimit të territorit është padyshim e vdekur. Pse serbët do ta shkëmbenin tokën e tyre me tokën e tyre? E gjithë Kosova dhe Metohia janë pjesë e Serbisë, dhe sigurisht edhe rajonet e tjera në Serbi janë pjesë e Serbisë. Falë Zotit, kjo nuk do të ndodhë dhe është mirë që këto ide janë braktisur.

Turqia ishte vendi i parë që e njohu Kosovën si shtet dhe tani ka marrëdhënie të shkëlqyera me Serbinë. A është e mundur që Ankaraja të funksionojë si ndërmjetëse në situatën aktuale?

Mendoj se Turqia dhe Serbia kanë interesa të përbashkëta, por Turqia duhet të ndryshojë politikat e saj. Mendoj se Turqia duhet të marrë si shembull Azerbajxhanin, partnerin dhe aleatin e saj më të mirë. Azerbajxhani e njeh Serbinë në integritetin e saj territorial. Fatkeqësisht, Turqia po i shet dronët Bajraktar në Kosovë, e cila ka një qeveri separatiste. Ky është gjithashtu një gabim i rëndë. Një gabim tjetër i madh që turqit nuk e dinë është se shqiptarët e Kosovës i asimiluan turqit në Kosovë e Metohi në mënyrë shumë agresive. Sepse ka edhe turq të tjerë, sidomos në qytetin e Prizrenit. Këta njerëz janë asimiluar me dhunë në shqiptarë. Ka edhe një gjë tjetër që Turqia nuk e kupton. Shqipëria dhe nacionalizmi shqiptar ishte një projekt romako-katolik që në ditën e parë dhe nuk e di pse njerëzit dhe politikanët në Turqi nuk e kuptojnë këtë. Është një studiues shqiptar nga Tirana me emrin Olsi Jazexhi i cili e thotë të njëjtën gjë. Në historinë e sajuar të Shqipërisë, Turqia paraqitet si armike në librat zyrtarë të historisë shqiptare. Pra, pse të falsifikoni? Shkrimtarja bullgare Teodora Toleva ka një libër të shkëlqyer. Ajo vdiq herët, por shkroi një libër të quajtur “Ndikimi austro-hungarez në krijimin e kombit shqiptar”. Gjithçka atje është e rreme, që nga flamuri i krijuar në një studio në Vjenë në shekullin e 20-të deri te gjëra si Pallati i Vjenës dhe gjuha e standardizuar nga Habsburgët. E them këtë sepse është e rëndësishme që turqit ta dinë: Të gjitha elitat shqiptare janë ose romako-katolike ose kripto-katolike. Ibrahim Rugova, i portretizuar si shqiptari Nelson Mandela apo diçka e tillë, ishte një kripto-katolik. Fjala vjen, Rugovës, jetën ia ka shpëtuar disa herë policia sekrete serbe kur strukturat e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës kanë dashur ta vrasin. Një herë, terroristi u vra pikërisht pranë murit të shtëpisë së tij. Ai po tentonte t’i bënte atentat Rugovës, por policia serbe e pengoi këtë. Rugova ishte kriptokatolik. Në mes të dollapit të Hashim Thaçit ishte një foto e tij me Papën. Kryeministri shqiptar Edi Rama lindi i krishterë ortodoks dhe në çfarë u konvertua? Për katolicizmin romak. Ramush Haradinaj tha “Po, jam mysliman, por të gjithë jemi katolikë” dhe në dollapin e tij kishte një fotografi të Nënë Terezës. Ndërkohë, Nënë Tereza, gjoja shqiptare e Maqedonisë, vlerësohet si heroinë shqiptar. Në Maqedoni, pse do të lavdëronin një shenjtor katolik kur të gjithë shqiptarët janë myslimanë, myslimanë sunitë? Kjo është absurditet i plotë. Megjithatë, kjo është pjesë e politikës së kaluar të Vatikanit, Austro-Hungarisë dhe Italisë, që e krijuan Shqipërinë dhe nacionalizmin shqiptar si projekt romako-katolik. Por ka një problem në këtë projekt. Problemi është, si mund të merrni një popullsi që është 70 për qind myslimane dhe të përpiqeni të krijoni katolikë prej tyre? Epo, ju merrni elitën e tyre dhe kjo është ajo që është bërë në të kaluarën dhe kjo është ajo që po bëhet tani. Një tjetër gjë është se kur hyni në qytetin e Prizrenit, ekziston një gjimnaz i madh jezuit Inacio Loyola. Konflikti i vërtetë në Kosovë nuk është mes serbëve dhe shqiptarëve, por mes islamit dhe katolicizmit romak brenda komunitetit shqiptar. Madje do të thosha se konflikti mes myslimanëve në të kaluarën ishte midis Turqisë dhe vendeve të Gjirit, të cilat financonin xhamitë që dukeshin si të gjitha xhamitë arabe, kundër xhamive osmane. Nga Gjiri, xhamitë e bardha, të vogla dhe të holla me minare të financuara nga monarkitë në Gjirin Persik i gjeni sot në të gjithë Kosovën e Metohinë dhe edhe në Maqedoni.

Projekti perëndimor i Shqipërisë dhe Bosnjës

Nëse shikoni historinë shqiptare, ajo që bënë austriakët ishte vjedhja e një personi mesatarisht të rëndësishëm nga historia serbe, Gjergj Kastrioti Skënderbeu (Skënderbeu). Më pas ata deklaruan se ai ishte shqiptar dhe tani hero kombëtar shqiptar, megjithëse nëna e tij quhej Voisava. Prindërit dhe vëllezërit e tij janë varrosur në Manastirin serb Hilandar në malin e shenjtë Athos në Greqi. Si mund të jetë shqiptar nëse prindërit e tij janë serbë? Por kjo nuk ka rëndësi. Ky është vetëm një detaj. Çështja është se si projekti politik i shqiptarëve ashtu edhe ai politik i boshnjakëve në Bosnje është një projekt perëndimor i para hyrjes së Perandorisë Austro-Hungareze në Bosnje pas Kongresit të Berlinit. Edhe në vitin 1878, të gjithë serbët që pranonin islamin quheshin turq, sepse siç e dini, në Perandorinë Osmane ekzistonte një sistem mileti, kështu që mund të ishe i zi, kinez, serb, i bardhë, gjeorgjian, armen, grek, çfarëdo, por nëse je musliman, kjo të bën turk. Pra, edhe boshnjakët ishin turq. Por kur Perandoria Austro-Hungareze pushtoi Bosnjën dhe Hercegovinën dhe më vonë i aneksoi ato në vitin 1908 – një ngjarje që pothuajse shkaktoi Luftën e Parë Botërore në atë kohë – ajo u nis në një rrugë për myslimanët në Ballkan, domethënë serbët. Duke propaganduar ata vazhduan me boshnjakizimin e myslimanëve. Ata i krijuan këta boshnjakë. Kjo është arsyeja pse, pavarësisht se çfarë bën Turqia politikisht, pavarësisht nëse Turqia do të përballet, muslimanët boshnjakë do të jenë gjithmonë një lojtar në NATO. Para kësaj, Perandoria Austro-Hungareze hodhi themelet për Perëndimin politik. Nëse e keni vënë re, ndërsa myslimanët masakroheshin në Irak në vitet e 90-ta, të vetmit myslimanë të mbështetur nga perëndimi ishin shqiptarët dhe boshnjakët, pra myslimanët e Bosnjë-Hercegovinës. Dhe të dyja palët e shohin Turqinë si vendin që paguan paratë dhe paguan faturat e tyre, por ata kurrë nuk bëjnë lëshime reale ndaj Turqisë. Për sa kohë që shqiptarët i asimilojnë turqit si shqiptarë dhe u mësojnë historinë e tyre, turqit janë gjithmonë armiq.

Turqit dhe serbët duhet të bëjnë një marrëveshje serioze

Për çfarë po flasim? Serbët dhe turqit duhet të bëjnë një marrëveshje të re, por këtë herë është një marrëveshje serioze, sepse ka çështje për të cilat ne mund të biem realisht dakort. Më lejoni t’ju kujtoj diçka, Serbia e Madhe u krijua nga veziri më i madh i Perandorisë Osmane. Ky person është Sokullu Mehmet Pasha ose Mehmed Pashë Sokoloviq, ose Bajica Sokoloviq, sepse është serb. Dhe ai vetë e dinte se ishte serb. Ai u bë jeniçer. Ai u mor jo si fëmijë, por si adoleshent, në atë kohë ai ishte student në një manastir. Ai tashmë ishte i ditur. Ai ishte një i ri shumë ambicioz dhe ishte veziri i madh i Perandorisë Osmane gjatë periudhës së Tre Sulltanëve dhe kur Perandoria Osmane ishte në kulmin e fuqisë së saj. Siç e dini, serbët kishin një perandori në Kosovë. Prizreni ishte kryeqyteti i perandorisë. Prizrenin e përmenda sepse aty jetonin edhe turq, por siç thashë ata vërtetë ishin asimiluar nga shqiptarët. Kryeqyteti më vonë u zhvendos në Shkup, sot kryeqyteti i Maqedonisë së Veriut. Por serbët kanë një traditë, madje traditën e Perandorisë Bizantine apo Romake. Kjo është diçka që Perandoria Osmane u bë pas vitit 1453.

Nëse Turqia është vërtet serioze për të bashkëpunuar me serbët, atëherë ajo duhet të bëjë një marrëveshje të re. Le të flasim, por le të flasim seriozisht. Një bisedë serioze fillon duke i quajtur gjërat me emër. Kur Erdogan e bëri këtë në Sarajevë në vitin 2007, nëse nuk gabohem, ai në thelb u tha muslimanëve boshnjakë, “ne ju duam, por ju jeni të njëjtët njerëz si fqinjët tuaj”. Domethënë me serbët e tjerë. Sigurisht, kështu e quajnë veten edhe boshnjakët tani. Shikoni, kur ata jetojnë në Turqi, e kuptojnë se janë serbë të besimit mysliman dhe se Turqia është vendi i tyre. Kjo eshte e verteta. Pra nuk kanë problem identiteti. Boshnjakët u krijuan nga Perandoria Austro-Hungareze për interesat e tyre politike, sepse kishin frikë nga Perandoria Austro-Hungareze, ndërkohë që jetonin vazhdimisht në këtë pasiguri të krijuar nga Perëndimi.

Perëndimi kishte frikë nga Ballkani, shtetet e reja që dolën pas largimit të Perandorisë Osmane nga Ballkani, ose pas disfatës së saj, ose si të doni quani. Ata kishin frikë se Greqia dhe Serbia do të kishin një kufi të madh të përbashkët. Prandaj nacionalizmi shqiptar u krijua si një projekt katolik për të pasur diçka në mes. Me fjalë të tjera, ata krijuan një komb nga popuj të ndryshëm të tri feve – sepse ka edhe shqiptarë ortodoksë, myslimanë dhe katolikë romakë – dhe dy gjuhë. Shqipja u krijua si gjuhë e vetme nga gegërishtja në veri dhe toskërishtja në jug. Dhe disa njerëz, si Konti Thalloczy dhe Benjamin Kalaj, bënë pikërisht të kundërtën, duke krijuar një popull trifetar në Bosnje. E kam fjalën për serbët. Ata formuan tre kombe: serbët romako-katolikë, serbët e krishterë ortodoksë, të cilët përbënin shumicën e serbëve dhe serbët e besimit mysliman, të cilët quheshin turq gjatë Perandorisë Osmane. Ata donin të krijonin tre kombe. Nga ku? Sepse kishin frikë se kjo masë e madhe njerëzish do të bëhej një forcë serioze politike në Perandorinë Austro-Hungareze. Dhe kështu ndodhi në fund. Siç e dini, guerili Gavrilo Princip, i cili e qëlloi Franc Ferdinandin në Sarajevë më 28 qershor 1914, ishte nga Mlada Bosna, domethënë Bosnja e Re. Ai ishte anëtar i organizatës së quajtur Mlada Bosna, që do të thotë Bosna e re. Dhe kjo organizatë kishte anëtarë nga të tre fetë në Bosnjë. Për shembull, anëtar i saj ishte edhe Mustafa Goloviç, i cili ishte mysliman. Aty ishte shkrimtari i njohur Ivo Andriq, i cili ishte romako-katolik. Ishin Cabrinoviç dhe Gavrilo Princip, të cilët ishin ortodoksë. Siç e përkufizuan veten, ata e konsideronin veten serbë ose jugosllavë. Në atë kohë, të dyja ishin sinonime. Ata ishin kundër ndarjes artificiale të popullsisë nga austriakët.

Nëse Turqia dhe Serbia mund të vendosin një dialog serioz për partneritet strategjik, e jo si tani për të moderuar marrëdhënie të mira, dhe nëse Turqia mund të ndërmjetësojë mes njerëzve të së njëjtës gjuhë dhe t’u shpjegojë muslimanëve se serbët, domethënë ortodoksët, janë vëllezërit e tyre, e jo armiqtë e tyre, atëherë mund të ketë bashkëpunim serioz. Dhe, nëse Turqia vazhdon të njohë Kosovën dhe kërcënon të shesë bajraktarë, ky partneritet do të jetë sipërfaqësor. Domethënë, jam shumë i qartë në këtë intervistë, këto janë të gjitha faktet kur bëhet fjalë për marrëdhëniet ndërmjet Serbisë dhe Turqisë.

Mehmet Pasha Sokolloviq, serbët dhe e ardhmja…

Ne kemi një themel të fortë mbi të cilin mund të ndërtojmë marrëdhëniet tona. Ekzistenca e Sokullu Mehmet Pashës është një tregues se historia jonë nuk është tërësisht një histori armiqësie. Nuk e përmenda pse thashë se ai krijoi Serbinë e Madhe. Është ai që rihapi dhe riorganizoi Patriarkanën Serbe. Por ku? Në Pejë, Kosovë-Metohi. Kurse patriark të kishës ortodokse serbe e emëroi vëllanë e tij Makaria Sokolloviqin dhe në atë kohë juridiksioni i kishës ortodokse serbe ishte shumë i madh. Ai mbulonte të gjithë rajonin nga rajoni i quajtur Rumelia nga turqit deri në Hungarinë e sotme. Pra, juridiksioni ishte shumë i madh. Dhe një vezir i madh osman e bëri këtë. Ky nuk është shembulli i vetëm, është një luftëtar i madh Omer Lutfi Pasha që ndihmoi reformën e Perandorisë Osmane. Ai luftoi për të në mesin e shekullit të 19-të. Historia ka të bëjë më shumë me nuancat e të përhimtës se sa bardh e zi, dhe mendoj se ka gjëra të tilla ku mund të bashkëpunojmë në baza serioze, por për këtë duhet të ketë një lloj ndershmërie nga pala turke dhe pala turke duhet të jetë e hapur për këtë. Dhe nëse këto lloj gjërash nuk ekzistojnë në dialog, nuk mund të ketë një bisedë serioze për partneritetin strategjik. Dhe përsëri them, shikoni Azerbajxhanin, shikoni zhvillimin e marrëdhënieve Serbi-Azerbajxhan, të cilat me të vërtetë po përmirësohen çdo ditë. Azerbajxhani e respekton Serbinë. Azerbajxhani respekton interesat serbe dhe integritetin territorial serb. Dhe për këtë arsye, Azerbajxhani është shumë i respektuar nga Serbia. Ky është qëndrimi im për zhvillimin e mundshëm të marrëdhënieve serbo-turke në të ardhmen.

1927 / “Arsyet e ndryshimit të qeverisë, Presidenti Ahmet Zogu, Traktati italo-shqiptar…” — Deklaratat e Ali Asllanit, i Ngarkuari me Punë i Shqipërisë në Sofje

Drini.us
-
0
1927 / “Arsyet e ndryshimit të qeverisë, Presidenti Ahmet Zogu, Traktati italo-shqiptar…” — Deklaratat e Ali Asllanit, i Ngarkuari me Punë i Shqipërisë në Sofje

Ali Asllani (1884 – 1966)

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 7 Janar 2024 

“Stamboul ” ka botuar, të martën e 5 prillit 1927, në ballinë, deklaratat e poetit, atdhetarit dhe diplomatit shqiptar Ali Asllani, bërë asokohe korrespondenti të veçantë të “Messager Polonais” në Ballkan, të cilat, Aurenc Bebja, nëpërmjet blogut të tij “Dars (Klos), Mat – Albania”, i ka sjellë për publikun shqiptar :

Disa fjalë për Shqipërinë

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Korrespondenti i veçantë i “Messager Polonais” në Ballkan publikon deklaratat që i ka bërë i Ngarkuari me Punë i Shqipërisë në Sofje :

“Ndryshimi i qeverisë që ndodhi në Tiranë rreth një muaj më parë u shkaktua nga mosmarrëveshjet që lindën brenda kabinetit për çështjet buxhetore. Kursimet ishin rekomanduar nga anëtarë të caktuar të këshillit të ministrave dhe, pasi marrëveshja nuk u arrit, qeveria dha dorëheqjen. U formua një ministri e re nën presidencën (drejtimin) e Ahmet Zogut, i cili është edhe President i Republikës. Portofoli i Ministrisë së Brendshme iu besua Abdurrahman Dibrës (mysliman), i ndihmuar nga disa këshilltarë anglezë dhe Iliaz Vrioni (mysliman), që mori drejtimin e Ministrisë së Jashtme. Ai shërbeu tre herë si president i këshillit dhe aktualisht shërben si Ministër Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë në Paris.

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Ministria e financave iu besua z. Alizoti (mysliman) dhe ajo e drejtësisë z. Sifkéri (ortodoks). Nga ministria e vjetër mbetet në detyrë vetëm z. Musa Juka, i cili njëkohësisht drejton ministritë e tregtisë, bujqësisë dhe punëve publike, i ndihmuar nga një këshilltar me kombësi hungareze. Ministria e Luftës është nën urdhrat e kolonel Xhemal Aranitasit (mysliman), i lidhur drejtpërdrejt me zyrën presidenciale të republikës. Ushtria shqiptare ka rreth 9000 burra dhe disa instruktorë italianë janë përgjegjës për stërvitjen ushtarake të tyre (burrave). Oficerët anglezë kujdesen për organizimin e xhandarmërisë. Inspektori i përgjithshëm i trupave shqiptare është Koloneli i Shtabit Mirdashi (Gustav von Myrdacz – Gustav Mirdashi), një ish-kolonel i ushtrisë austriake që pranoi nënshtrimin shqiptar. Për sa i përket shërbimeve postare, telegrafike dhe arsimit publik, ato janë të organizuara në dy drejtori të pavarura dhe nuk formojnë ministri të veçanta. Arsimi publik po zhvillohet gjithnjë e më shumë në Shqipëri, ka 600 shkolla, dy shkolla të mesme franceze në Korçë dhe Gjirokastër, një shkollë italiane në Vlorë, një shkollë normale në Elbasan dhe një shkollë biznesi (tregtie) në Vlorë. Studimet e larta kryhen gjithashtu në Romë, Vjenë dhe Paris.

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Në lidhje me marrëdhëniet me Italinë, i Ngarkuari me Punë i Shqipërisë në Sofje, zoti Ali Asllani, deklaroi në mënyrën më kategorike se të flitej për një protektorat italian mbi Shqipërinë do të ishte një ofendim vdekjeprurës për nderin kombëtar shqiptar.

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Burimi : gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France

Shqipëria e kupton shumë mirë formulën Ballkani i Ballkanasve, dëshiron sinqerisht një Lokarno ballkanike, por gjithashtu e kupton shumë mirë se, pa mbështetjen e Fuqive të Mëdha, shtetet ballkanike, dhe veçanërisht Shqipëria, do ta gjenin veten tërësisht të paralizuar në zhvillimin e tyre ekonomik. Shqipëria ka një besim të verbër në Lidhjen e Kombeve dhe nuk dëshiron ta zëvendësojë ndikimin e institucionit të Gjenevës me asnjë faktor tjetër. Nuk mund të bëhet fjalë për një pushtim italian në Shqipëri dhe Ahmet Zogu deklaroi personalisht në Dhomën e Përfaqësuesve dhe nëpërmjet shtypit se qeveria shqiptare ishte e gatshme të lidhë konventa të ngjashme me atë të Tiranës me çdo shtet tjetër. Marrëdhëniet e Shqipërisë me Bullgarinë janë perfekte.”

___

“Kursant i shantazhuar”, ktheju mendjes e punës, leri anlizat e pavërteta që s’ke fuqi intelektuale t’i bësh?!

Drini.us
-
0
“Kursant i shantazhuar”, ktheju mendjes e punës, leri anlizat e pavërteta që s’ke fuqi intelektuale t’i bësh?!
Afrim Caka, Gjakovë
____
* Në fund të fundit (Debat Plus) i hapë rrugë të paaftëve.
Atë ditë gjatë debatit në studio në emisionin “Debat Plus”, analisti analfabet e kronik Lirim Mehmetaj ka bërë një deklaratë provokuese, që ka ngjallur shumë reagime.
Si mundë ta thotë një analistë banal e funksional një gjë të till në “Debat Plus:
“70% të shqiptarë qenkan i gjithi me serbinë!”.
• • • •
Pesha e Kohës. Dhe kjo është gjendja e çështjes në “Debat Plus” sot, edhe pse është qesharake te mendosh të trajnosh dhjetëra analistë banal në përdorimin e filozofisë analitike, kur vetëm disa vjet më parë Shteti kishte “sakrifikuar” gati dhjetra analistë të dalë nga amullia prostitucionit politik. Kur injoranca mbështillet me veladonin e analistit a analfabetit, e ardhmja e kombit dhe e shtetit është vërtet në rrezik. Nëse do përdorja një metaforë do të thoja se janë si apostrofi në sistemin e klanit arsimor fillor, ndonëse apostrofi është një element shumë i rëndësishëm të cilin injorantët as nuk e dinë ku hyn e për çfarë ju shërben në Debat Plus për një ish rezhim të njullosur…
Në Kosovë vepron sot mafia e analistëve autonomiste, rrymë politike më e rrezikshme brendakombëtar. Kjo rrymë është e favorizuar nga vetë poshtuesi dhe disa qarqe kombëtare e ndërkombëtare.
Lirimi ose analisti nuk mund të vërtetojë çfarë është e drejtë dhe çfarë jo. Në fakt aq më tepër që ka mundësi që ai të analizojë për atë që është e vërtetë, mbasi shumica e analistëve të verbër përbëhet nga njerëz mediokër. Të gjitha këta analistë të verbër të dorës së tretë, ia kthyen shpinën çështjes kombëtare dhe hoqën dorë nga interesi i përgjithshëm. Se tërë interesimi i tyre ishte që të përcaktonin se çfarë është e vërteta opozitare dhe politika e tyre. Lirim nxitoi t’i lante duart si PILATI, duke ia hedhur “fajin” Partisë në pushtet dhe anëtarëve të sajë dhe sidomos Albinit, Vjosës e Mimozës..
Lirimi dhe disa analistë duke dashur që të jenë origjinale kapen pas atyre tezave që nuk përfshihen në vendimet e partive opozitare, siç janë aferat e politike. Për këtë arsye kritika ndaj sentimentalizmit që duhet bërë në “plenumin” e Debat Plusit nuk pranohen nga disa dhe i marrin si luftë kundër sentimentit. Mendimet dhe analiza e tij psikoanalitike duhet, është e nevojshme por kufizimi vetëm në të dhe jo në realitetin objektiv duhet që të konsiderohet si një (NIHIL). Është e nevojshme që të konsiderohen të dyja këto anë negative, kurse ky lloj analisti kapë vetëm të keqën.
Ne jemi një vend i vogël i rrethuar nga disa analistë dhe nga disa opozitar të dalur nga aksidentet politike, duashë që të ekzistosh nuk ke zgjidhje tjetër veç të bëhesh i egër dhe i dëgjueshëm. Ndërgjegjja autoritare është zëri sundimtarit të analistëve të interiorizuar nga oligarkët në mediat piblike!
E çfarë fitoj kombi shqiptar nga pesha e kohës apo nga kjo ampati analizash politike 20 vjeçare… Do t’ju themë: për sa më takon mua, me sa forca kamë të shkruaj në formë të tillë që kuptohet nga të gjithë, që analistët tanë të partive opozitare do t’i hanë edhe kokat e tyre. Dhe e kamë thënë dhe do të themë le të tronditën shumë veta se është opizodi më i palavdishëm i gjithë historisë së popullit shqiptarë. Këto epizode të palavdishëme, që do të jetë pesha e kohës që hëngrën kokat tona apo kanë atë kulturë të “prostitucionit shtetërorë”. Sepse këtë nuk dua ta besoj!
Pse unë nuk mundem të flasë apo të shkruaj, a nuk jetoj unë këtu në mesin tuaj. Përse të tjerët nuk mund të flasin apo të shkruajnë. Apo ata adhuruesit e tyre dilni dhe i mbroni, se më të mbarë do të bëhen!?
A nuk e dimë si kanë bërë dhe sesi e kanë thënë! Dhe disa më kanë thënë se unë qenkem zeliqar. Tani kemi ardhur te çështja tjetër, kur një grupë analistësh bëhet sundimtar i mediave publike, jo me anën e krimeve ose të ndonjë dhune të padurueshëm fjalori, por me dëshirën e tij ose të moderatorëve, që mund t’i quajmë analiza e debate analfabetësh. Për ta arritur këtë nuk lypset vetëm virtyti ose etika morale shoqërore e familjare, por më parë një dinakëri fatale. Në pozitë të këtill një analisti arrinë ose me ndihmëm e popullit ose me ndihmën e bujarëve të tyre. Sepse në çdo qytet gjenden këto tendenca të ndryeshëm. Sepse në çdo shtëpi mediatike gjenden këto dy tendenca të ndryshme ligësia e qyqarllyku e me tilla budallallëqe.
Siç e dëshmonte ky analistë banal doktor Lirimi, apo sytë e gjuhën e kishte të lëngëzuar nga ilaqi mizave, athua se një mall i vjetër dashurie e gënjeshtrash i digjej aty në “Debad plus”. Nuk ndaloi së foluri edhe një herë dhe iu drejtua shikuesve me gënjeshtrën e radhës … 70%! Atëherë, në Republikën tonë të sotme, forca e gënjeshtrës në duartë e po atyre njerëzve që organizojnë revulucionin e gënjeshtrave e të mashtrimeve.
Bojkotojeni këtë analistë banal!
Thirreni në prokurori se bojkoti i emisionit “Debat Plus” është më minimalja që duhej bërë, se me këtë deklaratë. Lirimi ka cënuar identitetin dhe integritetin tonë kombëtar, sakaq se po të kishte shtet ai duhej të ishte thirrur në Prokurori dhe të jepte llogari mbi këtë deklarata.
Ky analistë, e di adresën se kujtë i drejtohet, për çdo hall dhe problem që ka… Bojkoti ndaj emisionit të tij televiziv është minimalja për këtë antianalistë, pasi po të kishte shtet ky njëri do ishte thirrur në Prokurori tani dhe të jepte llogari mbi këtë deklaratë që cënojnë identitetin, integritetin tonë kombëtar, pasi është person publik dhe nuk mund të bëj deklarata të tilla, pasi shqiptarët kanë vuajtur shumë nga lufta e shovinistëve serbo e malazeze!”
Mirpo, kur nuk lidhen me qëllim dhe për shkak ambiciesh, është shenjë se më shumë mendonë për “vetveten e partinë e tij” se për kombin. Populli duhet të ruhet e të ketë frikë prej analistëve të sikur të ishte “armik i hapët i kombit”, sepse, sa herë që të gjendet në situatë të vështirë, Lirimi do të ndimojnë mbështetësit e tij për shkatërrimin e tij.
“Popujve që rriten në djepin e tiranisë, gënjeshtrave dhe qeverisen nën padrejtësinë e mashtruesve, iu korruptohet morali, iu përdhoset karakteri, iu ikën fuqia, i sundon poshtërimi dhe mjerimi i pangopur.
Rrnoftë kombi i Dardanëve…!

Lufta me Serbinë nuk ka përfunduar, këtë e tregon edhe arrestimi në Serbi i Hasan Dakajt, ish ushtarit të UÇK-ës

Drini.us
-
0
Lufta me Serbinë nuk ka përfunduar, këtë e tregon edhe arrestimi në Serbi i Hasan Dakajt, ish ushtarit të UÇK-ës

Gani I. Mehmeti 

  • Lidhur me arrestimin e ish ushtarit të UÇK në Serbi, Hasan Dakaj 

Ne jemi ende në luftë me Serbinë. Kush nuk e kupton këtë, gabon rëndë dhe mund ta pësojë, sidomos ata që kanë qenë pjesëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. Rasti më i ri, është arrestimi i ish ushtarit të UÇK, që e vërteton këtë.  

Në Serbi arrestojnë edhe pa qenë fare në UÇK, e lëre më kur edhe ka qenë. Kjo do duhet të jetë në mendjen e secilit ushtar të UÇK dhe të mos bien pre të hyjnë në Serbi.  

Me Serbinë kurrë nuk ka besë, edhe sikur të njohë Pavarësinë e Kosovës, ajo do të vazhdojë të arrestojë ushtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës. 

Shih për këtë, unë pajtoj plotësisht me deklartatën e ushtruesit të detyrës së kryetarit të Organizatës së Veteranëve të Luftës së Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (OVL-UÇK), Faton Klinaku, i cili duke e kritikuar Dakajn për kalimin e tij nga Serbia, u shpreh se nuk mund t’i ndihmojnë, pasi Organizata e Veteranëve të Luftës nuk kërkon asgjë nga armiku. 

Vërtet nuk kërkohet ndihmë, as lëmoshë e asgjë tjetër prej armikut, prej atij që na ka vrarë në vendin tonë. Sidomos ata që kanë qenë të uniformuar gjatë luftës në Kosovë, nuk bën assesi të hyjnë e të udhëtojnë nëpërmjet Serbisë. 

Nuk është nevoja as të thërriten ndërkombëtarët e as MPJD për ndërhyrje, sepse ka rrugë të tjerë për të shkuar në perëndim e kudo qoftë. Kësaj i thonë: Po shkon cjapi te kasapi! 

Serbia e Madhe u krijua nga veziri më i madh i Perandorisë Osmane, Mehmed Pashë Sokoloviq

Drini.us
-
0
Serbia e Madhe u krijua nga veziri më i madh i Perandorisë Osmane, Mehmed Pashë Sokoloviq
Arber Gashi, Zvicër
___
Serbët dhe turqit duhet të bëjnë një marrëveshje të re, por këtë herë është një marrëveshje serioze, sepse ka çështje për të cilat ne mund të biem realisht dakort. Më lejoni t’ju kujtoj diçka, Serbia e Madhe u krijua nga veziri më i madh i Perandorisë Osmane. Ky person është Sokullu Mehmet Pasha ose Mehmed Pashë Sokoloviq, ose Bajica Sokoloviq, sepse është serb. Dhe ai vetë e dinte se ishte serb. Ai u bë jeniçer. Ai u mor jo si fëmijë, por si adoleshent, në atë kohë ai ishte student në një manastir. Ai tashmë ishte i ditur. Ai ishte një i ri shumë ambicioz dhe ishte veziri i madh i Perandorisë Osmane gjatë periudhës së Tre Sulltanëve dhe kur Perandoria Osmane ishte në kulmin e fuqisë së saj. Siç e dini, serbët kishin një perandori në Kosovë. Prizreni ishte kryeqyteti i perandorisë. Prizrenin e përmenda sepse aty jetonin edhe turq, por siç thashë ata vërtetë ishin asimiluar nga shqiptarët. Kryeqyteti më vonë u zhvendos në Shkup, sot kryeqyteti i Maqedonisë së Veriut. Por serbët kanë një traditë, madje traditën e Perandorisë Bizantine apo Romake. Kjo është diçka që Perandoria Osmane u bë me ndihmën e serbëve pas vitit 1453.
***
Dr. Stevan Gajiç, Instituti shtetëror i Moskës për marrëdhënjet ndërkombëtare të Ministrisë së Punëve të Jashtme.
Mund të jetë një imazh i 1 person
Kjo është harta në të cilën janë shënuar territoret nën juridiksionin e ri të Patrikanës së Pejës (1557), e të cilën, veziri Mehmet Pasha Sokolloviq, në emër dhe me ferman të pushtuesit osmanosllav ia dhuroi për sundim kolonistëve serborus, pas pushtimit dhe masakrave ndaj iliroarbnorëve në Patrikanën e Pejës. Në atë kohë, Gazi Mehmet Pasha ende nuk ishte vezir i madh, por kjo nuk paraqiste kurrfarë problemi për te, sepse vezir i madh ishte serbi Rrustem Pasha Opukoviq, ndërsa vezir i dytë, poashtu serb, Semiz Ali Pasha.
Mund të jetë një imazh i harta dhe teksti që thotë "Vienna Bratislava Komárno (Buda) Oradea Zagreb (Szeged) Pečuj (Pécs) Arad Kostajnica Temišvar (Timişoara) Orahovica Bečkerek Banja Sremski Karlovci Krušedol Medak Vršac Zvornik Severin mederevo PATRIARCHATE OF PEĆ Sarajevo Vraćevšnica Vidin Mostar Bela oPa Dubrovnik Nikšić Stupovi Peć ADRIATIC SEA Novo Brdo Cetinje Shkoder Vranje Prizren Tetovo Samokov (Skopje) Patriarchate (Kyustendil) Peć (16th-17t century) seat Debar Smederevo Patriarchate seats ofepiscopates Belgrade important cities"
“Znameniti srbi muslomani” i Milenko Vukiçeviq (botuar më 1906), një libër që do ia kisha preferuar secilit për lexim. Koha që të lexoni dhe ta kuptoni se pse Gazi Mehmet Pasha Sokolloviq konsiderohet si themelues i Serbisë së Madhe brenda Perandorisë Osmane. Lexoni e mësoni se si u luftuan shqiptarët ortodoks të Tosknisë nga Porta e Lartë të cilën e drejtonin serbët. Si e humbi pavarësinë Patrikana e Ohrit. Si u pushtua Patrikana e Pejës, etj. etj. etj.!
Përshkrimi i fotos: Bajica – Bajo Nenadiq (1505-1579), respektivisht Меhmet Pasha Sokoloviq

Edhe njëherë për juritë letrare

Drini.us
-
0
Edhe njëherë për juritë letrare

Nga Rudolf Marku 

1. Gjatë vitit që sapo kaloi, bota jonë letrare u ballafaqua përsëri me këmbënguljen arrogante të vendimeve të dy jurive kombëtare për botimet letrare – atë të jurisë për veprat më të mira të Panairit Vjetor të Libri, dhe të jurisë për çmimet letrare për veprat e botuara gjatë vitit 2023. Le ta fillojmë me një fakt që tingëllon si një anekdotë, por që është e vërtetë, sepse të vërtetat tek ne janë, për fat të keq, gjithnjë anekdotike.
Një personalitet shtetëror, por që është njëkohësisht romancier dhe poet i talentuar, shkruan kështu në murin e ‘FB’ të tij (për etikë, nuk po ia përmend emrin, por lexuesi kureshtar mund të njihet me identitetet përkatëse përmes murit të ‘FB’ tim): DIALOG BIO E solli fati të pyes një anëtar jurie të këtij viti:
– E lexove këtë vepër, po këtë tjetrën, po këtë, po …? – Jo, nuk i lexova, – ma ktheu me sytë e skuqur prej shqarthi.
-Po kryetari i jurisë deklaroi se juria bëri punë titanike, lexoi, analizoi e ballafaqoi estetikisht qindra vepra, më duket 850 me ISBN.
-Pallavra. Turpërim pleqërie…!
– Po ti firmose… si firmose ti?
-Firmosa vetëm për 5 veprat finaliste. Dhe që këto i solli një anëtare e jurisë. -Po nga ato lexove ndonjërën?
– Jo, – ma ktheu i bezdisur nga pyetjet. – Unë merrem me shkencë, jo me letërsi. Ky është dialogu i shkruar me një stil telegrafik, reportues, pa komente dhe qëndrime emocionale. Shkruar me një stil kafkianesk, leximi i të cilit duhej të na sillte rrënqethje. Por jo lexuesit tonë, i cili në fund të fundit ka qenë i përgatitur për këtë standard dialogu. Dhe këtu qëndron edhe tragjedia e vërtetë. Që juritë tona në fakt do të sillnin një të papritur vetëm nëse do të kishin funksionuar normalisht!
Sharlatanizmi i jurive për krijimtarinë letrare vazhdon më me këmbëngulje se kurrë, tashmë në nivelet e Ministrisë së Kulturës! Personi që ia bënë këtë rrëfim shkruesit është njëri ndër anëtarët e jurisë më të fundit të Ministrisë së Kulturës, që përcaktoi veprat fituese të letërsisë për vitin 2023- një militant haxhi-qemalist i LSI, një mësues i gjuhësisë (gjuetisë- do qe më e saktë) në Fakultetin Filologjik, një njëri i purifikuar dhe i virgjër nga mosleximi i librave, një dinak skrapali që shtiret kompetent, në kuptimin vlonjat të fjalës, pra një tip tepër i përshtatshëm për të qenë anëtar jurie i veprave letrare dhe artistike! Asnjëherë tjetër nuk ka ndodhur te ne që mediokriteti dhe injoranca shtirake të kenë qenë në pozita më triumfuese dhe agresive, se sa në ditët e sotme!
2. Shumica e veprave që marrin çmime nga juritë e Ministrisë së Kulturës janë edhe veprat më mediokre të botuara tek ne. Jo se nuk ekzistojnë veprat mediokre në botë, por në botë mediokriteti botohet veç me kontributet financiare të vetë autorëve, kurse tek ne janë botuar me sponsorizimet e Ministrisë së Kulturës!
Nuk është fjala te dëmi financiar, se sa në momentin kur botime të tilla vlerësohen nga institucioni më i lartë i shtetit për kulturën, këto krijime të japin përshtypjen se kanë marrë një farë statusi shtetëror, sepse janë përzgjedhur zyrtarisht si librat më të mirë. Të vjen keq kur sheh ndonjëherë, se edhe vetë Qendra e Kulturës së Librit dhe Leximit – me gjithë kontributin e vet të pamohueshëm që nga krijimi i saj – nën njëjtin e mirë të inkurajimit të disa shkrimtarëve ka kohë, që u jep një vend disproporcionalisht më të gjerë poetëve dhe shkrimtarëve fillestarë amatoresk të soc-medias nga vetë krijimtaria e autorëve të konsoliduar.
Është e njëjta mendësi dhe taktikë e taboreve të kritikës keqdashëse dhe sterilizuese snobe: lavdëro mediokritetin dhe nuk ke nevojë të sulmosh vlerat! Ajo që i mungon jurive tona është mungesa e shijeve estetike të përzgjedhjeve të vlerave të vërteta. Por dhe një keqkuptim i vetë letërsisë nga ana e tyre. Për të mos thënë atë banalitetin alla shqiptar, mosleximin e librave për të cilët gjykojnë. Vlerësimi me çmime i veprave mediokre sjell automatikisht përçmimin e veprave të mira, të cilat nuk i mungojnë as botimeve të letërsisë shqipe. Është për të ardhur keq kur ndjen një agresivitet të heshtur ndaj librave të mirë të letërsisë sonë, të cilat sapo botohen, rrethohen me një izolim hermetik.
Aq sa të mos shqyrtohen hiç në librat e botuar të vitit, duke supozuar se nuk janë botuar! Dhe po qe se kërkon llogari, përse aksh libër nuk është marrë në shqyrtim a konsideratë, organizatorët e jurive të japin ca përgjigje burokratike, kinse botuesi nuk e ka paraqitur librin e munguar në konkurs (ndonëse nuk behet fjalë për asnjë konkurs!) ose vepra nuk është paraqitur në kohë! Mediokrit e shtetit shqiptar, nën mburojën patriotike, thërrasin në ndihmë mediokrit e shtetit kosovar, sipas parimit ndër kombëtar “Birds of a feather flock together”!
Ajo që është e pabesueshme në standardin e botimeve në vendet e tjera të botës së qytetëruar, është se armiqësia ndaj librave të mirë të botuar, fillon nga Ministria e Kulturës. Vetëm në një vend si Shqipëria mund të dëgjosh ministrin/ ministreshen e Kulturës, tek thotë më një ndjesi shfajësimi “…mos prisni që të jap gjykim për librat, sepse libri nuk është fusha ime”.
Nëse ministrja e ka fjalën për faktin se profesioni i saj është arkitekte, a mund t’ia kujtojmë asaj se Çehovi, William Carlos Williams, Bulgakovi kanë qenë mjek dhe se Dostojevskin, Tolstojn, Shekspirin, Naim Frashërin, Asdrenin, De Raden, Kadarenë nuk i lexojnë vetëm mësuesit e letërsisë?
Dhe janë po anëtarët e jurive po këta “kritikë”, që ekzaltohen nga leximi i një poezie mesatare a nën mesatare të përkthyer keq, mjafton që autori i saj të mos jetë shqiptar. Po t’u besosh vlerësimeve të tyre për veprat më të mira të letërsisë Shqipe, vlerësime pretencioze akademikisht, letërsia shqipe do të dilte një peizazh i varfër botanik veç me dy a tri pemë dhe ca shkurre përreth. Letërsia shqipe prej këtyre lloj jurive jo vetëm zvogëlohet, por sakatohet dhe falsifikohet në mënyrë të turpshme.
Aq sa, asnjë dashakeq i vlerave të letërsisë shqipe nuk do t’u bënte një shërbim më të mirë dhe më efektshëm cinikëve dhe të liqve që duan denigrimin e kulturës sonë, sa ç’u bëjnë vetë të përzgjedhurit e jurive, ngritur nga Ministria e Kulturës të shtetit shqiptar dhe nga sejmenët e saj
1...902903904...1,772Faqja 903 nga 1,772