Pirro Prifti, Tiranë

Problemi sot është Historia e Shqipërisë dhe gjuha Shqipe ka shume hapesira bosh ose të deformuara nga akademistë fqinjë dhe të huaj të paguar nga akademitë fqinje të cilat për vite me rradhë kanë shpikur një histori në Favor të tyre duke dëmtuar rëndë të vërtetat historike. 

 Na del detyrëtë hulumtojmë, dhe kjo detyrë është sa patriotikë aq edhe shkencore e historike.  

Ndoshta mund të jenë jo të sakta, por kjo tregon se Kërkimi për të vërtetën ka hyrë në një fazë të re sot. Dhe këtë kërkim për të vërtetën po e bëjnë njerëz të rinj pa paragjykime. 

Kërkuesit e Huaj kanë konstatuar se gjuha shqipe është nga më të vjetrat në Botë rreth 6000 vjecare dhe vendbanimet e hershme në trojet shqiptare janë nga më të vjetrat në botë rreth 18.000 vjet më parë. 

Kjo ka alarmuar akademitë fqinjë , por më shumë janë alarmuar pseudo-grekët dhe pseudo-sllavët që hanë e pinë në një çanak me ne, rrinë e flasin dhe punojnë me në, por bëjnë davanë e të huajit, dhe kritikojnë e qesëndisin, shajnë e mallkojnë edhe sot e kësaj dite kërkuesit, hulumtuesit e rinj shqiptarë, sepse dijetarët dhe akademistët e vjetër shqiptarë  nuk mundën të kishin këtë informacion që këmi në sot. 

 Por edhe sepse disa nga ata vuajnë nga mania e servilizmit ndaj të huajve që vinin në Shqipëri gjithë pompozitet dhe jepnin këshilla të paguara nga fqinjët, njëlloj si historian Hamond, i cili kur erdhi në Shqipëri dhe vizitoi Butrintin (Buthros-Putra, pra fjalë shqip e jo greqisht sepse na paska një post fiks `os`, `is`), u dha rekomandimin akademistëve tanë të asaj kohe; `Butrinti është grek se në gurët ka shkronja greke`???!!! Dhe Akademia jonë albanologjike e dha devizën: Lashtësia ka element grekë si në Butrint , Apolloni e kudo ku ka shkrime ne greqisht. 

Po çfarë duhet të themi sot kur shqiptarët vetë shkruajnë anglisht, duhet të jemi anglezë kështu? Kjo është një nga pikat ku po përpiqen hulumtuesit shqiptarë për të zbuluar se shumë shkrime të shkruara në greqishten e vjetër në gurë e dorëshkrime nuk se janë greke por në atë kohë ata pak njerëz që dinin shkrim e këndim në raport me popullaten injorante, shkruan në gjuhën greke-bizantinë sepse në ato kohëra ky shkrim ishte shkrim si të thuash ndërkombëtar por njerëzit që e shkruanin nuk ishin grek apo helenë sicc duan të thonë fqinjët. Pa harruar faktin se një pjesë e shkrimeve të shkruara me gërma grek nuk ishin fjalë greke por fjalë shumë të ngjashme me shqipen e sotme. Pra ja vlen të hulumtohet . 

Atehere perse te mos gezohemi dhe te punojme per te zbuluar boshlleqet e tjera te Historise tone te cilat na i kane penguar fqinjet ose antishqiptare qe gelojne edhe sot e kesaj dite duke vjellur vrer e helm kunder shqiptareve si disa grekafoner apo sllavofoner? 

Dihet se kush janë helmuesit e gjuhës dhe historisë: qarqet politike greke dhe sllave prej vitesh por sot ata po ndeshen me një risi.  

Cila është risia?  

Më në fund kërkuesit shqiptarëdhe ata dashamirë të Shqipërisë po hulumtojnë për të kaluarën e fshehur dhe të deformuar e të lënë në harresat e viteve.  

Disa nga Hulumtuesit e Historisë së lashtë kanë shkruar vitet e fundit me titull: “Historianët pranojnë se kanë shpikur grekët e lashtë“ ku shkruhet: “Një grup historianësh kryesorë mbajtën një konferencë shtypi të hënën në National Geographic Society për të njoftuar se kishin “fabrikuar tërësisht” Greqinë e lashtë, një kulturë që mendohej prej kohësh të ishte baza intelektuale e qytetërimit perëndimor.  

Grupi pranoi se ideja e një shoqërie të sofistikuar dhe të lulëzuar që ekzistonte në Greqi më shumë se dy mijëvjeçarë më parë ishte një trillim i plotë i krijuar nga një ekip prej rreth dy duzina historianësh, antropologësh dhe klasicistësh që punuan pa pushim midis 1971 dhe 1974 për të farkëtuar “greqishten”. dokumente dhe artefakte“ (https://www.theonion.com/historians-admit-to-inventing-ancient-greeks-1819571808). 

 Përse po sepse jane ata qe na kane marre tokat dhe popullsine, janë ata që kanë ndertuar historine e tyre duke marrë e rrembyer historinë tonë, jane ata që sot po përpiqen të shajnë e përqeshin hulumtuesit e rinj. 

Por harrojnë se sa më shumë të vjellin vrer e mllef kunde Shqiperise- aty ku hane bukën tonë, aty ku punojnë- aq më shume po tregojnë fytyrën e tyre të ndyrë prej antishqiptari. 

 Shajnë Eleni Kocaqin, shajnë Agron Dalipajn e Petro Zhejin dhe Niko Stillon, Aristidh Kola, etj, shajnë kerkuesit e ADN, shajnë këdo që zbulon një mashtrim të bërë dikur nga fqinjët. 

Kjo më kujton fjalën e Pater Anton Arapit i cili është shprehur për këtë kontigjent njerëzish: “është e habitëshme se si në komb kaq i vogël të nxjerrë kaq shumë rrugaça“!

priftipirro2017@gmail.com 

Nga: Dritan Goxhaj, Tiranë    

(Blitzkreig – Lufta rrufe)             

Pjesa e parë

• Kur të shesin konfidencën për kompetencë. 

Me datë 1 dhjetor presidenti i Ukrainës Volodimir Zelenski në një intervistë për Associated Press i dha fund kundërofensivës së nisur në qershor të këtij viti nga ushtria ukrainase duke deklaruar “Kundërofensiva nuk i arriti rezultatet e dëshiruara”.  

Kjo është mënyra më e ndershme e tij për të pranuar dështimin e një kundërofensive, për të cilën që në fillim edhe vetë ukrainiasit ishin të bindur që do të dështonin dhe këtë jua vunë në dukje edhe vetë NATO-s dhe amerikanëve të cilët këmbëngulnin që ukrainasit të ndërrmerrnin këtë kundërofensivë. 

Ky dështim i kësaj kundërofensive u pa që në dy javët e para kur gazeta Neë York Times raportonte se “vetëm në këto dy javë kundërofensivë, forcat ukrainase kanë humbur 20% të armatimit dhe mjeteve të dërguara në fushëbetejë”. 

Ukrainasit jua vënë në dukje dhe në dijeni gjeneralëve të NATO-s dhe atyre amerikanë se rusët kishin përgatitur gjithë dimrin një mbrojtje në tre nivele që nuk ishte parë deri më tashti. Ju vunë në dijeni edhe rreshtimin e forcave ruse në të gjithë vijën e konfliktit, dhe do të mjaftonte vetëm kjo dhe gjithçka këta gjeneralë kanë mësuar nga historia e luftërave konvecionale të kuptonin se do të ishte e pamundur për forcat ukrainase të arrinin të thyenin këtë rrështim dhe mbrojtje të forcave ruse. 

Por gjeneralët e NATO-s dhe ata amerikanë ishin të bindur se ukrainasit do të mund të realizonin një sulm klasik të tipit “luftë rrufe” ose siç njihet ndryshe në terminologjinë ushtarake një Blitzkrieg. Të gjith gjeneralët e perëndimit ishin konfidentë në vetvete se kjo kundërofensivë jo vetëm që mund të realizohej por edhe mund të fitohej 

Për të kuptuar më mirë këtë le të shohim se çdo të thotë të jesh konfident. 

Sipas fjalorit të gjuhës shqipe konfidencë do të thotë siguri dhe vetbesim në vetvete.  

David Petreus njëri prej ish gjeneralëve amerikanë deklaronte gjatë gjith kohës para fillimit të kësaj kundërofensive se “ kjo kundërofensivë do të jetë shumë mbresëlënëse”.  

Dhe vërtet kjo kundërofensivë ishte mbresëlënëse për gjith periudhën që ajo zgjati, rreth 5 muaj që nga data 4 qershor deri në fund të nëndorit. 

Në fillim të nëndorit Shefi i Shtabit të Përgjithëshëm të Ukrainës Valeri Zaluzhni në një intervistë për Financial Times deklaronte se “që nga fillimi i vitit dhe deri në këto momente nga ana e Europës dhe NATO-s na është dhënë vetëm 30% e 1 milion predhave të premtuara prej tyre”, kjo do të thotë se kanë marrë vetëm 300 mijë predha artilerie, të cilave po tu shtojmë edhe 40 mijë predha për muaj të dhëna direkt nga ushtria amerikane, kjo shifër shkon në total 700-800 mijë predha.  

Të cilat po të pjesëtohen për gjith vitin i bje që ukrainasit të kenë konsumuar rreth 65 mijë predha artilerie në muaj, që i bje rreth 3000 predha artilerie në ditë, dhe kjo për gjithë frontin.  

Ndërkohë që po Zaluzhni në këtë intervistë deklaron se “ rusët konsumojnë një sasi fikse predhash artilerie prej 10 mijë në ditë”.  

Gjeneralët e perëndimit të cilët ngulnin këmbë që kjo kundërofensivë të kryhej i dinin këto të dhëna pasi i kanë marrë nga ukrainasit, gjithashtu ata ishin në dijeni se ukraina nuk kishte as mbështetje ajrore për të ndërmarrë një kundërofensivë, gjithashtu atyre ju është vënë në dukje nga ana e ukrainasve se nuk kanë as trupa të stërvitura për një kundërofensivë të tillë. 

Por sërish këta gjeneralët e perëndimit këmbëngulën për këtë kundërofensivë të luftës rrufe të realizuar me armë të kombinuara edhe pse vetë kurrë nuk kishin dhe nuk kanë parë më parë një divizion të rreshtuar ndonjëherë, e lëre më të kënë drejtuar në historinë e tyre ushtarake një divizion të tërë në sulm.  

Asnjëherë që nga themelimi i saj NATO nuk ka organizuar asnjëherë të vetme stërvitje ushtarake luftarake me pjesëmarrjen e disa divizioneve të armëve të ndryshme.  

Atyre ju mungonte totalisht kompetenca për këtë. 

Por, çdo të thotë kompetencë ? 

Sipas fjalorit të gjuhës shqipe kompetencë do të thotë njohuri të thella e të plota në një fushë të caktuar ose drejtim të caktuar. 

Për herë të parë që pas luftës së dytë botërore u organizua një stërvitje në nivel divizioni, dhe ajo u organizua nga amerikanët në Europë në atë që njihet si Defender Europe 2021, ku për herë të parë morrën pjesë 28,000 forca të dislokuara në 30 zona trajnimi të ndryshme në një gjatësi veprimi prej 1000 km. Dhe ajo ishte vetëm një divizion i cili pothuajse u përqëndrua vetëm në çështje llogjistike dhe shumë pak luftimi. 

Ndërsa rusët që prej viti 1999 deri në vitin 2021 kanë organizuar katër stërvitje të mëdha ushtarake strategjike të quajtura “Zapad” në të cilën marrin pjesë rreth 260 mijë forca nga të gjitha armët, që do të thotë të paktën 7 divizione, duke zhvilluar një stërvitje luftarake të armëve të kombinuara. 

Pamvarësisht gjith kësaj mungese kompetence nga ana e këtyre gjeneralëve të NATO-s, ata menduan se me një përgatitje 30 ditore të 9 brigadave në perëndim dhe me rreth 21 brigada të tjera që gjendeshin në Ukrainë, të mbushura me trupa të pa stërvitura në vijën e frontit do të mund të realizonin ëndrrën e tyre ushtarake të një Blitkrieg, vetëm se këto trupa kishin armatim perendimor, duke menduar se rusërt sapo të shihnin tanket gjermane dhe ato angleze do ja mbathnin vrapit e do të lëshonin pozicionet.  

Dhe kështu ata në mendjen e tyre kishin bërë plan që për 30 ditë të mbërrinin në Krime! 

Por për 6 muaj kundërofensivë në të cilën ukrainasit angazhuan këto 30 brigada, humbjet e tyre janë të pa imagjinueshme.  

Sipas Financial Times dhe Neë York Times në intervistë me pjesëtarë të forcave ushtarake ukrainase që kanë marrë pjesë në këtë kundërofensivë, të cilët deklarojnë se “brigadat kanë humbur gjatë këtyre luftimeve më e pakta 30% të gatishmërisë së tyre luftarake”. Kjo do të thotë se kanë humnbur 30% të personelit të tyre, që kuptohet se nuk janë më në gjendje për luftë.  

Duke u bazuar mbi informacionet që dolën nga Pentagoni pak përpra fillimit të kësaj kundërofensive, numri total i trupave ishte “ 9 brigadat e përgatitura në Europë kishin nga 5000 forca selica, që i bie në total 45,000 forca. Ndërsa brigadat e tjera të ndodhura në vijën e frontit kishin nga 3000-3500 forca secila, që i bje 73,500 forca”. Pra në total ukrainasit kanë angazhuar në këtë kundërofensivë 118,000 forca ushtarake. 

Bazuar mbi deklaratën e mësipërme për 30% humbje në çdo brigadë, në total në fund të kësaj kundërofensive urkainasit kanë humbur 35,000 forca, të vrarë e të plagosur që nuk mund të rikthehen më në luftim. 

Dhe këtë dështim të madh edhe vetëdijshmëri që po i çonin ukrainasit drejt kësaj kasaphane e vërtetojn dy nga ushtarakët e mëdhej amerikanë. Njëri është koloneli në pension John Nagel, por pedagog në Kolegjin e Luftës të SHBA i cili deklaroi në shtator “Amerika kurrë nuk do të tentonte të sulmonte një mbrojtje të parapërgatitur pa mbështetje ajrore”. 

Ndërsa gjenerali Ben Hodges deklaronte në fund të shtatorit “ Ukrainasit i kemi dërguar të bëjnë diçka që ne nuk do ta bënim kurrë, që të ndërrmarrin një kundërofensivë pa snjë mbështetje ajrore”. 

Ndërsa gazeta Ëall Street Journal shkruante në tetor “ Zyrtarët ushtarak perëndimorë e dinin që ukrainasit nuk kishin stërvitjen e duhur për një ofensivë të tillë, por ata shpresonin se kurajoja e ukrainasve do të mund të sillte sukses”.  

Kjo tregon se në mënyrë të pallogjikshme të gjithë ata zyrtarë ushtarakë dhe civil perëndimorë kishin vetëm jë lloj vetbesimi të tyre të pa mbështetur as në eksperiencë dhe as në histori për susksesin e kësaj kundërofensive të tillë. 

Ndërsa kopetenca për këtë gjë ju mungonte total. 

Kjo do të thotë se gjatë gjithë kohës i kanë shitur Ukrainës konfidencën për kompetencë. 

 Blitzkreig – Lufta rrufe 

Pjesa e dytë 

Sipas fjalorit Enciklopedik Ushtarak Shqiptar, Luftë Rrufe do të thotë: 

“Luftë e shpejtë që synon arritjen e fitores mbi kundërshtarin në një kohë sa më të shkurtër, që llogaritet me javë ose muaj, mundësisht arritjen e objektivave kryesorë brenda asaj që quhet periudha fillestare e luftës.  

Pariimet kryesore të Luftës Rrufe janë: “përqëndrimi dhe përhapja e shpejtë e forcave, sigurimi i befasisë strategjike, dhënia e goditjeve fillestare sa më të fuqishme për arritjen e sukseseve vendimtare qysh në betejat e para, krijimi i epërsisë në mjete e forca në drejtimin kryesor të mësymjes” 

Në vitin 1941, ushtria Gjermane ishte shndërruar në një nga makinat ushtarake më të fuqishme dhe më efektive në historinë e deriatëhershme ushtarake botërore.  

82 vite më pare, në qershor të vitit 1941, Gjermania naziste sulmoi Bashkimin Sovjetik, me një lloj lufte që ajo e kishte planifikuar të shkurtër, por për qëllime të mëdha; një lloj lufte të njohur me emërtimin:  Blitzkrieg – Lufta rrufe. 

Në verën dhe vjeshtën e vitit 1941, përmes kësaj lloj lufte Gjermania naziste i shkaktoi Ushtrisë së Kuqe humbje shumë të rënda. U deshën përpjekje të jashtzakonshme nga ana e forcave sovjetike, duke angazhuar në të gjithë popullsinë dhe gjithë ekonominë e vendit, fillimisht për të ndaluar gjermanët, dhe më pas për t’i shkaktuar ushtrisë gjermane një sërë disfatash të njëpasnjëshme, të cilat luajtën një rol vendimtar në vendimin e Gjermanisë naziste për tu dorëzuar në majin e vitit 1945. 

Kapitullimi i Gjermanisë naziste në vitin 1945 i dha fund strategjisë ushtarake të asaj kohe, të njohur me termin Blitzkrieg – Lufta rrufe. 

Por, 82 vite më vonë ai, strategjia ushtarake e asaj kohe u risoll sërish në skenën botërore, në luftën e Ukrainës, e cila ende nuk ka mbaruar. Dhe pikërisht, në të njëjtin muaj që Gjermania naziste sulmoi atë kohë Ukrainën si pjesë e Bashkimit Sovjetik. Por këtë rradhë kjo strategji lufte u riprodhua nga ish aleatët e atëhershëm të Bashkimit Sovjetik, nga Anglia dhe Amerika, por tashti për t’u përdorur sërish ndaj pjesës së mbetur të Bashkimit Sovjetik, ndaj Rusisë dhe forcave të saj ushtarake që po luftojnë në Ukrainë. 

82 vite më parë gjermanët u siguruan që sulmi i tyre do t’i kapte sovjetikët në befasi si në nivelin taktik dhe operacional, madje edhe në atë strategjik, prandaj kjo goditje rrufe përbënte edhe komponentin më të rëndësishëm të asaj që quhet: Blitzkrieg – Luftë rrufe.  

Fuqia e ushtrisë Gjermane në vitin 194 qëndronte në cilësinë e lartë luftarake të personelit të saj; në vendimet e optimizuara organizative – në lidhje me operacionet në grupe tankesh; te flota ajrore dhe të armëve e shërbimeve të tjera – në artin dhe taktikat e saj operacionale të nivelit të lartë; si dhe në faktin, se shumë prej sistemeve të armëve dhe teknologjive ushtarake ishin përshtatur pikërisht me objektivat strategjike të Blitzkrieg – Luftës Rrufe. 

Këtë lloj strategjie gjermanët e kishin eksperimentuar fillimisht në 1 shtator 1939, kur sulmuan Poloninë dhe në vitin 1940 Francën. Kur Gjermania sulmoi B.S., ushtarakët gjermanë të të gjithë piramidës komanfuese të ushtrisë ishin të mirë trajnuar dhe me përvojë në këtë lloj lufte. 

Të gjitha sa më lart i theksova për të bërë një krahasim me “Blitzkreig”-un e realizuar nga NATO-ja dhe ushtria Ukrainase në këtë qershor të vitit 2023 ndaj forcave Ruse që veprojnë në jug të Ukrainës. 

Forcat ukrainase, që u angazhuan në këtë strategji të planifikuar nga gjeneralët e Perëndimit, nuk i afroheshin as edhe 10% përgatitjes ushtarake të forcave gjermane të vitit 1941. Forcat ukrinase u trajnuan vetëm dy muaj pëpara se të hidheshin në këtë lloj lufte; madje, edhe ai trajnim përbëhej vetën në përdorimin e mjeteve të blinduara Perëndimore dhe jo edhe në përdorimin në kushte operacionale dhe taktike të tyre. Plus, ai trajnim i tyre u organizua në 36 shtete të ndrydhme, ku secili shtet kishte mënyrën e vet të trajnimit, organizimit dhe taktikës së përdorimit të tyre. Dhe, të gjitha këto magësi sollën në humbjen totale të kohezionit të rendimeve ushtarake në nivel batalioni dhe brigade të ushtrisë ukrainase. Kjo do të thothë se në nivelin operacional Blitzkieg-u i NATO + Ukrainës nuk i afrohej aspak atij të Gjermanisë naziste. 

Edhe pse këto forca ushtarake ukrainase u hodhën në kundërofensivë në disa drejtime, ato hasën në një mbrojtje tepër të fortifikuar, në linja fortifikimi shumë të madhe, të dëndura dhe shumë të mirëorganizuar. Plus, para se të mbërrihej në këtë linjë fortifikimi, e cila ishte ndërtuar në tre vija, përvëç që para tyre ndodheshin fusha të tëra të minuara me mina këmbësorie dhe kundratanke me një densiteti të pa parë prej nga Lufta e Parë Botërore. Madje, edhe aty ku forcat ukrainase arrinin që të çminonin një territor me anë të mjeteve të rënda çminuese, ai territor riminohej sërish nga ana e rusëve nëpërmjet teknologjisë së tyre të minimit me sistem raketor “ISDM Zemledeliye”.  

Kjo është një lloj rakete që mban 20 mina të llojeve të ndryshme dhe që i shpërshen minat në pozicionin gjeografik të dhënë, të kalkuluara matematikisht, duke bërë minimin e territorit sërish, në një thellësi 5-15 km.  

Një minim I tillë, e bën të pamundur përparimin e mjeteve të blindura dhe tankeve, të cilat, për t’i shpëtuar goditjes së artilerisë detyroheshin të prishnin formacionin e sulmit dhe, si rrjedhojë, binin në këto fusha të minuara, duke i kthyer ato në varreza të mjeteve të blinduara Perëndimore. E gjitha kjo do të thotë se nga ana taktike Blitzkrieg-u i NATO+Ukrainës nuk i afrohej aspak atij të Gjermanisë naziste. 

Forcat ushtarake ukrainase që u hodhën në këtë Kundërofensivë nuk kishin aspak mbështetje ajrore, pasi Ukraina nuk posedon më forca ajrore, por vetëm disa avjonë dhe disa helikopterë luftarakë të cilët, ushtria ukrainase mundohet t’i përdori vetëm për objektiva strategjike dhe jo për ato taktike e operative. Gjithashtu, forcat ukrainase pjesmarrëse në këtë Kundërofensivë nuk kishin as mbulimin e nevojshëm me artileri tokësore, duke u gjendur nën mëshirën e fatit, nën sulmin e forcave ajrore ruse si dhe nën “shiun” e pandalur të artilerisë tokësore ruse, e cila në këtë kundërofensive ishte në raportin 1 me 5, në favor të rusëve. E gjitha kjo do të thotë se, nga ana e mbështetjes me flotë ajrore dhe grupe të tjera, Blitzkrieg-u i NATO+Ukrainës nuk i afrohej aspak Blitzkrieg-ut të Gjermanisë Naziste. 

Dhe më e rëndësishmja, karakteristika përcaktuese e strategjisë Blitzkrieg ukrainase ishte mobilizimi i fshehtë i trupave dhe përqëndrimi dhe vendosja e tyre në rendim luftarak menjëherë pak para se të fillonte operacioni luftarak; ndërkohë që Komanda Gjermane i caktoi një rol shumë të rëndësishëm befasisë. 

Ndërsa e kundërta ndodhi me Blitzkrieg-un e NATO+Ukrainës. Jo vetëm që nuk u ruajt aspak fshehtësia e mobilizimit të trupave, por përkundrazi, qysh 6 muaj para se kjo kundërofensivë të fillonte, mediat Perëndimore buçisnin nga propaganda për një kundërofensivë që do të fillonte në verë, dhe me shumë entuziazën tregonin grumbullimin e forcave ukrainase, si dhe trajnimin e tyre në disa shtete. Edhe në momentin e pozicionimit të tyre, sërish po këto media me zell të madh dhe pa ruajtur asnjë lloj sekreti ushtarak ashtu si duhet në këto raste, deklaronin futjen e trupave ukrainase në front, si dhe pozicionimin e tyre. E gjitha kjo do të thotë, se përsa i përket ruejtjes së fshehtësisë operacionale dhe strategjike Blitzkrieg-u i NATO+Ukrainës nuk i afrohej aspak asaj të Gjermanisë Naziste. 

Por ky lloj Blitzkrieg-u kishte një gjë të përbashkët me atë të 82 viteve më parë. Edhe gjermanët në qershorin e vitit 1941, por edhe NATO+Ukraina këtë herë kishin dijeni të plotë për përgatitjet ruse për të përballuar këtë Kundërofensivë, kishin dijeni të plotë për linjat e mbrojtjes që ata kishin ndërtuar, si dhe për mobilizimin e forcave ruse. Dhe nuk i morën parasysh.  

Në po atë mënyrë, si Gjermania në vitin 1941, edhe këtë rast, lufta kundër Rusisë u projektua më shumë në formën e ideologjisë dhe objektivave politike dhe ushtarake, por jo në mobilizimin total të burimeve apo fuqive luftarake.  

Ashtu si gjermanët 82 vite më parë edhe tashti NATO+Ukraina supozuan se natyra e shpejtë e kësaj lufte kundër ushtrisë ruse do të mund të bëhej e mundur pa qënë nevoja të angazhohej një grumbullim shumë herë më i madh në rezervave të mjeteve, trupave dhe municionit ushtarak sesa sasia e atyre që do të hynin në Kundërofensivë.  

Njësoj siç ndodhi edhe me operacionin Blitzkrieg “Barbarosa” në vitin 1941, edhe ky i këtij viti ishte thjesht një plan lufte pa inventarin e nevojshëm luftarak në forca e mjete dhe pa rezerva, thjesht një fushatë me një akt. 

Në periudhën kur gjermanët planifikuan në fshehtësi operacionin e tyre të atëhershëm, në shtatot të 1940 ata ngarkuan nën/kolonelin Bernhard von Lossberg që të bënte një studim mbi mundësitë e reagimit të sovjetikëve ndaj këtij lloj operacini që ata po përgatisnin të zhvillonin në vitin 1941. Nën/Koloneli Lossberg doli në tre përfundime, sipas të cilave Ushtria e Kuqe do të mund të reagonte:  

1) Forcat sovjetike do të jepnin një goditje parandaluese ndaj forcave gjermane përpara se këto të arrinin të përfundonin arritjen strategjike. 

2) Forcat sovjetike do të zhvillonin beteja mbrojtëse në zonat e tyre kufitare për të mbajtur me ço kusht territorin. 

3) Forcat sovjetike do të tërhiqeshin në brendësi të territorit duke, por me luftime mbrojtëse dhe kundërsulme. 

Gjermanët, pasi u njohën me përfundimet e mësipërme, të nxjerra në vitin 1940, menduan se sovjetikët do të aplikonin opcionin (përfundimin) numër 2 (dy). 

Ndërsa NATO+Ukraina në vitin 2023 menduan se Rusët do të aplikonin opsionin numër 3 (tre), dhe as që i morën në konsideratë dy opsionet e para të studimit të vitit 1940.  

NATO + Ukraina menduan se rusët do tërhiqeshin në panik sapo të shihnin një goditje të përqëndruar me mjete të blinuara, edhe pse ukrainasit ishin pa asnjë lloj mbështetje ajrore dhe as me mbështetjen e domosdoshme me artileri, si dhe pa asnjë lloj rezerve ushtarake në trupa dhe mjete luftarake, duke qenë të bindur se do të rimerrnin Krimenë për 30 ditë. 

Ashtu si gjermanët në vitin 1941, edhe NATO + Ukraina në 2023 nënvlerësuan totalisht forcat ruse, nënvlerësuan aftësistë e tyre operacionale dhe taktike, nënvlerësuan përgatijten e tyre për të përballuar një operacion të tillë, si dhe, mbi të gjitha, nënvlerësuan mobilizimin e forcave dhe të Rusisë në këtë luftë.  

Këta janë shkaqet pse ukrinasit u gjendën në një disavantzh total në këtë Kundërofensivë. 

Dhe më së miri kjo pëmblidhet në përgjigjen që Herman Gering, numri dy i Gjermanisë Naziste, që ai i jep në gjyqin e Nyrenbergut, Kryetarit të asaj Gjykate, amerikanit Xhekson, kur ai e pyeti : “Për mendimin tuaj, cila është arsyeja e katastrofës së shtetit fashist?” 

Geringu përgjigjet: “U gabuam në vlerësimin e kundërshtarit. As i kemi njohur e as i kemi kuptuar ndonjëherë rusët. Kanë qënë dhe mbeten enigmë për perëndimin”. (Aleksandër Zviagincev “Kronikë e procesit të Nyrenbergut”, Tiranë 2019, fq. 428).  Nuk thuhet më kot, se historia përsëritet!  

Dhjetor 2023