Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë
Kur “e vërteta” zbulohet vetëm në drejtimin e mullahut !
Shkrimi i Mustafa Bajrami nuk është as zbulim, as reflektim. Është një tjetër përpjekje për të mbështjellë propagandën me petkun e “zgjimit shpirtëror”.
Sepse kur ai flet për një “botë të zhveshur” dhe për “të verbërit në shpirt”, në fakt nuk po përshkruan realitetin – por po projekton dëshirën e tij: një botë të lexuar vetëm përmes filtrit të islamit politik.
Ironia është e thellë.
Ndërsa bota demokratike përballet me regjime dhe ideologji që kufizojnë lirinë – nga Iran e më gjerë – këtu kemi një zë që e sheh këtë si “rezistencë” dhe madje si model.
Po çfarë “rezistence” është ajo që mbyll gojën e mendimit ndryshe?
Çfarë “zbulimi” është ai që sheh vetëm një të vërtetë dhe e quan çdo tjetër verbëri?
Mustafa Bajrami flet për maska, por harron se maska më e rrezikshme është ajo që vishet si moral, ndërsa në thelb është ideologji.
Sepse ky është i njëjti njeri që nuk gjen kohë të flasë për rrënjët tona iliro-arbërore, për historinë që na ka formësuar si komb, për figurat që na kanë bërë të njohur në botë si Mother Teresa.
Por gjen gjithmonë kohë për të futur hundët në çdo debat – për ta kthyer çdo çështje në tribunë të një ideje të vetme.
Metaforikisht, kjo është si një njeri që qëndron në mes të një biblioteke të madhe, por lexon vetëm një faqe – dhe pastaj shpall se ka kuptuar të gjithë librin.
Dhe në fund, mbetet pyetja:
A është kjo thirrje për “zgjim”, apo një përpjekje për t’i vënë gjumë një shoqërie të tërë – nën një ëndërr që nuk është e saj?
Sepse kur “e vërteta” shpallet vetëm nga një drejtim, ajo nuk është më e vërtetë.
Është propagandë.
