Nga: Prof. Dr. Gazmend Pula
Data 29 Nentor, si simbolikë e Dites se Çlirimit te Shqiperise, eshte urdheruar, diktuar, detyruar dhe imponuar turpshem dhe politikisht dhunshem, nga Serbo-Jugosllavia titiste, dhe ne veçanti nga eksponenti kryesor serbomadh dhe zevendes kryetar i Titos, A.Rankoviqi…!
Kete e pohoj, edhepse ne kete menyre relativisht apodiktike dhe jo aq diplomatiko-fleksibile, por, edhe tentoj ta elaboroj permbajtesisht si me poshte! Madje me gjithe respektin e plote per ndjenjat dhe simboliken e Dites se Çlirimit, Luftes Nacional Clirimtare dhe te perkrahesve te saj te drejte…!
Por, duhet theksuar qarte, sot e gjithe diten, se ajo ishte urdheruar, e diktuar, e detyruar, dhe e imponuar politikisht dhunshem, ne periudhen e menjehershme te pas Luftes nga agjentura titiste qe kishte infiltruar dhe kontrollonte Partine dhe tere shtetin shqiptar …! Atehere kur Enver Hoxha dhe komunistet e tij ishin ende te vazalizuar nga Serbo-Jugosllavia dhe “instruktoret” dhe agjentet e saj serbomedhenj ne vete gjirin e saj – ashtu te kapur teresisht, si M.Popoviqi, S.Vukmanoviq, D.Mugosha V.Stojniq, N.Dizdareviqi, apo edhe ndonje vegel shqiptare si K.Xoxe, etj..
Ata urdheronin dhe kontrollonin Shqiperine dhe Enverin nga brenda Shqiperise brenda Partise – qe atehere teresisht te kapur nga agjenturat e Beogradi zyrtar. Dhe po intensifikonin procesin e gëlltitjes se Shqiperise, si nje Republike te shtate dhe inferiore te ish-Federates qe do te dominohej teresisht nga Serbia perkatesisht ish-Jugosllavia…! Qe, per ngushllim te pjesshem mashtrueso-pushtues dhe grabitçar ndaj shqiptareve te rajonit, do perfshinte edhe nje pjese te Kosoves…!
/Nga ky skenar i erret nderkaq, Shqiperine e shpetoi vetem Stalini me vendimet e veta te vitit 1948 lidhur me te ashtuquajturen Rezoluten e Inform-Buros dhe ndarjen dhe eks-komunikimin ideologjik te Titos, ish-Jugosllavise dhe titizmit si te tille…!/
Ish-Jugosllavia titisto-rankoviqiste e kohes, per ta shtrenguar, gelltitur, “integruar” dhe ndrydhur e asfiksuar Shqiperine si shtet sovran dhe te pavarur, ne emer te “unitetit” politik dhe ideologjik te Serbo-Jugosllavise dhe Shqiperise, e detyroi, perkatesisht e dhunoi Shqiperine e Enver Hoxhes, qe Diten e Republikes se ish-Jugosllavise serbo-hegjemone, ta shpallte si Dite te saj Çlirimit te Shqiperise…! Dhune e trishtë qe ne ato raporte te forcave dominuese serbe ne Shqiperi – u gelltite nga udheheqja e athershme e vendit per te shpetuar, edhe vete Enveri, nga fshesa e pameshitshne e Beogradit…!
Ky dhunim flagrant politik dhe i dinjitetit kombetar shqiptar ishe inskenuar dhe detyruar nga Beogradi zyrtar per ta demonstruar pushteton siprore te ture ne Shqiperi, perkatesisht per te “festuar te unifikuar” dominimin e vet ekzorcist Pushtuesi serbo-jugosllav sebashku me Vazalin e tij te viktimizuar shqiptar…! Tanime – te pushtuar si kala nga brenda dhe te shtrire e te nenshtruar fare…!
Dhe kjo date dhe kjo “Dite Clirimi” mbeti nga ajo kohe edhe sot e kesaj dite si Dite e Çlirimit te Shqiperise…?!! Dhe ne menyre Sado-Mazohiste vazhdon te festohet, e perkrahur fuqishem dhe ne menyre teresisht jokritike, dhe pothuaj vazoloide e per perfitime abuzive puro politike, nga e majta qe vazhdon ta kultivoje metej trashigimine e Enver Hoxhes…! Dhe te demonstroje superoritet jo vetem mbi partite e djathta qe nxorren Shqiperine nga ferri i kvazi-komunizmit brutal, por edhe tere popullaten duke i tundur gogolin e autoritarizmit dhe diktatures se makiazhuar – me dore te hekurt reminscente per Enver Hoxjen, dhe jo vetem me turpin e patronazhisteve te shperfaqur se fundi…!
Ate trashegimi dhe ate Enver, te diktuar dhe te dhunuar, si dhe te margjinalizuar fuqishem atebote nga serbomedhenjte e kohes, nga titistet dhe nga Titua dhe Rankoviqi vete. Ndonese, duhet thene se ne ate periudhe, edhe vete Titua, ishte fuqishem i dominuar dhe kontrolluar nga serbomedhnjte hegjemoniste ne udheheqjen serbo-jugosllave…! Dhe personalisht edhe nga vete zevendesi i tij, serbomadhi unitarist, nen-president dhe minister i brendshemi asaj ish-Jugosllavije A.Rankoviq…!
Do thoshin Latinet e vjeter, O Tempora, o Mores…! Se ç’e gjeti Shqiperine…!!!
Qe edhe po te ishte e vertete reale dhe historike, kjo dite dhunshem dhe turpshem e shpallur e “Dite e Çlirimit”, do te duhej te zhvendosej formalisht dhe te zevendesohej ne nje date tjeter…! Larg nga 29 Nentori – Dita e Themelimit te ish-Republikes Federative Jugosllave qe po e gelltiste shtetin dhe shtetesine e pavarur shqiptare…!
Kete, sepaku per ta ruajtur dinjitetin elementar te Shqipirise – qe te mos shtrohej e abuzohej gjithnje si vazal i ndere, si sherbetor i ‘zoterinjeve’ te huaj, politikisht e padinjitet dhe e vazalizuar fare…! Dhe madje duke rraha-gjoksuar paksa edhe turpshem si ‘zëdhënës zhurmues’, e besa edhe ‘shurdhues’ i Padroneve te saj te vazhdueshem sipas ‘Sindromit te Stokholmit’…! Se pari si vazal i shtruar i Serbo-Jugosllavise, pastaj i Rusise/Bashkimit Sovjetik, pastaj i Kines, dhe tani se voni edhe si banana-republike zhurmueso-flamurtare vazaloide e tipit latino-amerikano-kolumbian te Amerikes imperiale…!
E pale pastaj se kronologjia e mirefillet historike qartazi e deshmon se dita e vertete historike e çlirimit te Shqiperise ishte teresisht nje tjeter. Kete e elaboron detajisht dhe me konsistence te plote shkencoro-historike fragmenti qenesor relevant i nje pjese te publikimit historiografik te meposhtem te historianes se njohur shqiptare Prof.Dr.Valentina Dukes:
Prof.Dr.Valentina Duka
“ Çlirimi – me 28 apo 29 Nentor “
“ Më 28 nëntor 1944, Enver Hoxha, i shoqëruar nga pothuajse e gjithë udhëheqja komuniste, hyri në Tiranë triumfalisht si kryeministër i qeverisë së Shqipërisë (të zgjedhur në mbledhjen e Beratit) ku mbajti edhe fjalimin e çlirimit në një tribunë të vendosur përpara Hotel Dajtit. Në mënyrë solemne udhëheqësi komunist do të deklaronte: Në një ditë të shënuar si kjo, më 1912-ën, pas aq kohe robërie, lindi Shqipëria indipendente. Kur vendi ynë kërcënohej nga të katër anët nga armiqtë e jashtëm, kur për popullin tonë po farkëtoheshin zinxhirë të rinj robërie, plaku Ismail Qemali, me një grusht trimash patriotë, e ngriti lart flamurin e lirisë në Vlorë dhe populli shqiptar mori frymë… Dita e flamurit u bë dita dy herë e shenjtë, dita e çlirimit (nënvizimi ynë- V. D.) dhe e bashkimit të popullit shqiptar.
Ky pasazh është shkëputur nga Buletini i Luftës Nacionalçlirimtare botuar më 30 nëntor 1944.
Nga fjalimi origjinal i Hoxhës dhe jo ai i ndryshuar më vonë, duket qartë se udhëheqësi komunist kishte pritur ditën e Pavarësisë së Shqipërisë, 28 nëntorin, për të mbajtur fjalimin e çlirimit të vendit nga nazi-fashistët, Edhe po të shohim faqen e parë të Buletinit të Luftës Nacionalçlirimtare, 30 nëndor 1944, i cili botonte të gjithë veprimtaritë festive të 28 nëntorit 1944, ishte vendosur në faqen e parë të tij një poster, ku fotografia e Enver Hoxhës si Kryeministër i Shqipërisë qëndronte në krah të fotografisë së Ismail Qemalit dhe mbi kokën e tyre ishte vendosur një flamur i madh kuqezi. Mesazhi i posterit ishte i qartë: 28 nëndori dy herë i shënjtë, dita e pavarësisë dhe e çlirimit të vendit.
Pas këtyre festimeve treditore dedikuar çlirimit të vendit, për më shumë se 11 muaj në organin shtetëror më të lartë shqiptar të kohës, në Kryesinë e Këshillit Antifashist Nacional-Çlirimtar, nuk ishte vënë asnjëherë në diskutim 28 nëntori si ditë e çlirimit të Shqipërisë. Mendojmë se kjo ishte një taktikë politike e rafinuar e kreut të komunistëve shqiptarë. Me domethënien e veçantë që kishte në historinë kombëtare të shqiptarëve, në momentet e para 28 nëntori i leverdiste udhëheqjes komuniste për të fituar mbështetje e simpati në popull si çlirimtarë dhe si vazhdues të veprës së madhe të Ismail Qemalit. “
