Nprag t’hutimit
*
Nér hijen e gurit qe s’ka emén,
fola me erén – e ajo m’tha:
“Jam e vetmja qé i maj kujtimet e gurve.”
Í zog i panjohun u ul n’krahun e djatht
qe ma kishin thy populli i jém
e m’dveti:
“A e di pse kangt lejn para se me le zogjt?”
Masanej gjithqka u ba pluhun
e pluhuni u ba lloq
dhe lloqi murr formen e shpates t’thyme
N’ujin e pusit pash ni qell tjeter,
ku yjet ishin tpermysun,
e Hana kishte sy tnjeriut
dhe ftyr tqeni tverbum
Atêherè e kuptova:
pritja nuk asht ora
as kumon, as varg,
pritja asht hija e vetvetes
qe éc para teje,
kur hala s’ke marr ùdh
___
E botueme ne vjetin 2022.
