Selatin Retkoceri, Llugaxhi, Lipjan
____
Kryeministri Albin Kurti prezantoi draft-buxhetin për vitin 2027, duke paralajmëruar një buxhet prej 4 miliardë e 27 milionë eurosh dhe një rritje ekonomike prej 5%. Në pamje të parë, shifra impresionuese. Por, kur i analizon treguesit ekonomikë dhe rezultatet e qeverisjes së tij, kupton se kemi të bëjmë më shumë me propagandë politike sesa me një vizion serioz zhvillimor. Kurti harroi të na tregojë se inflacioni për muajt gusht dhe shtator ishte rreth 7–7.5%, sipas shifrave që i referohemi nga ASK-ja, ndërsa presioni mbi çmimet vazhdon ta rëndojë jetën e qytetarëve.
Çfarë kuptimi ka një rritje ekonomike prej 5%, nëse çmimet rriten edhe më shumë dhe fuqia blerëse e qytetarëve vazhdon të bie? Edhe më shqetësues është fakti se vetë ministri i Financave pranoi se deri më 30 shtator janë realizuar vetëm 37% e investimeve kapitale të planifikuara. Ky është tregues i qartë i paaftësisë për ta kthyer buxhetin në zhvillim konkret. Buxheti nuk është sukses vetëm pse miratohet me miliarda, por vetëm atëherë kur këto para shndërrohen në rrugë, hekurudha, spitale, shkolla, çerdhe dhe vende të reja pune.
Ndërkohë, qytetarët duhet ta dinë se çfarë i pret nga premtimet e kësaj qeverie. Për mua, shumë prej tyre janë premtime që rrezikojnë të mbeten vetëm në letër:
– Dështimi në përgatitjen e infrastrukturës sportive për Lojërat Mesdhetare 2030, me rrezikun serioz të humbjes së këtij organizimi.
– Mosrealizimi i rehabilitimit të hekurudhës Hani i Elezit–Fushë Kosovë–Mitrovicë.
– Mosfillimi i ndërtimit të hekurudhës Prishtinë–Durrës.
– Mosndërtimi i tunelit dhe rrugës Prizren–Tetovë.
– Mosndërtimi i stadiumit nacional.
– Mosndërtimi i spitalit të ri apo QKUK-së së re.
– Mosrealizimi i premtimit për 4.000 banesa për çiftet e reja.
– Mosrealizimi i premtimit për 150 çerdhe në gjithë Kosovën.
– Dhe, mbi të gjitha, ngecja e projekteve të tjera infrastrukturore, të cilat janë pjesë e premtimeve të tyre elektorale.
Këto nuk janë projekte luksi. Janë nevoja jetike për zhvillimin ekonomik dhe shoqëror të Kosovës. Problemi i kësaj qeverie nuk është mungesa e parave në buxhet, por mungesa e aftësisë për t’i shndërruar ato në zhvillim. Nuk mjafton të prezantosh shifra miliardëshe, të mbash konferenca dhe të përsërisësh premtime.
Qytetarët kanë nevojë për rezultate, jo për propagandë. Një vend që nuk ndërton infrastrukturë, nuk zhvillon ekonominë, nuk krijon vende pune dhe nuk ofron perspektivë për të rinjtë, është një vend që e shtyn të ardhmen e vet drejt zbrazjes. Kosova po rrezikon të shndërrohet në një vend nga i cili të rinjtë largohen, investitorët hezitojnë të vijnë dhe qytetarët humbin besimin në institucionet e tyre. Pasojat e kësaj qeverisjeje nuk do të maten vetëm me projektet e parealizuara, por edhe me vitet e humbura të zhvillimit dhe mundësitë që po i ikin Kosovës.
Edhe rruga drejt integrimit evropian, anëtarësimit në Këshillin e Evropës dhe, në perspektivë, aderimit në NATO, kërkon institucione funksionale, ekonomi të fortë, partneritet ndërkombëtar dhe stabilitet politik. Me izolim, bllokada dhe mungesë vizioni nuk ndërtohet e ardhmja evropiane e Kosovës. Kosova nuk ka nevojë për një qeveri që di të premtojë miliarda, por për një qeveri që di të ndërtojë me to!
Nuk është tragjedia vetëm se Albin Kurti mund të mos i realizojë premtimet e veta. Tragjedia e vërtetë është se, ndërkohë që ai vazhdon të premtojë, Kosova po humb kohë, po humb mundësi dhe po humb të ardhmen e saj. Një qeveri që nuk arrin ta zhvillojë vendin, nuk duhet të kërkojë pafundësisht besimin e qytetarëve.
Kosova meriton shumë më tepër se kaq!
