Hyrje përkujtimore
Kjo poezi është shkruar nga dora dhe zemra e një dëshmitari – një komandanti dhe bashkëluftëtari. Ajo është një kujtim i gjallë dhe një nderim i përjetshëm për Astrit Sulin, një burrë, i cili nuk kërkoi lavdi, por fitoi përjetësinë me gjakun e tij.
Astriti nuk është më vetëm një emër. Ai është zë në erën e lirisë, flamur në gjoksin e atdheut dhe gur themeli në historinë e Shqipërisë, të cilën e deshi deri në frymën e fundit.
✍️ SHQIPËRIA, ZEMRA E TIJ
Poezi përkujtimore për Astrit Sulin
Luftëtarit dhe shokut tim, Astrit Sulit,
i cili flijoi jetën për lirinë e Kosovës
***
Aty, në luftë, ku zjarri s’ndalej as natë, as ditë,
ku fjala “jetë” peshonte sa një britmë e mpitë,
ku flinim në tokë, me pushkën mbi gjoks si mburojë,
ti re për liri – për tokën që sot s’njeh robëri e plojë.
Ti ishe ai që më priste me buzëqeshje në ag,
në Burrel, kur stërvitjet nisnin e toka ngrinte si plag’.
Ai që Kadarenë e mbante në mendje si himn,
me sytë si poezi që s’njohin asnjë gabim.
Mos ishe vallë poet që s’kishte shkruar asnjë varg,
por që në heshtje fliste më shumë se çdo fjalë me zë të larg?
Në netët me shi e frymë baruti,
kur s’dallohej shpresa nga plumbi, as nata nga druri …
E megjithatë, ti ishe dritë në atë errësirë,
luftës i qeshje – jo nga guximi, por nga një brengë e mirë.
Dhe kur ti re për liri, me sytë nga qielli i lartë,
zemra jote s’u gjet – veç një shqiponjë me kraharor të artë.
Nga shoku yt, që s’pati fjalë për lamtumirë,
nga komandanti Arbër, me plagë e me kujtim të dëlirë.
Sot emri yt valon i gjallë, si flamur,
në zemrën e Shqipërisë – tokë pa pranga, pa mur.
📜 Autori
Arbër Shabanaj
Ish-Komandant dhe bashkëluftëtar i Astrit Sulit
Në kujtim të përjetshëm të një trimi, i cili nuk e njohu frikën,
dhe në nderim të të gjithë atyre, të cilët u bënë gurë në themelet e lirisë.
Një poezi-dëshmi për kujtesën kolektive
„Shqipëria, zemra e tij” e Arbër Shabanajt është një poezi përkujtimore, e cila tejkalon kufijtë e krijimit estetik dhe hyn në hapësirën e dëshmisë historike. E shkruar nga ish-komandanti dhe bashkëluftëtari i heroit Astrit Suli, kjo poezi nuk ndërton mit, por rikthen njeriun: Shokun, luftëtarin, lexuesin, simbolin e heshtur të sakrificës.
Forca e tekstit qëndron në përmbajtjen e matur dhe në refuzimin e patetizmit të zakonshëm të poezisë patriotike. Detajet konkrete, gjuha e përmbajtur dhe ritmi epik-lirik krijojnë një portret të gjallë e dinjitoz të heroit, i cili nuk shpallet, por dëshmohet.
Kjo poezi është një akt kujtese dhe një thirrje e qetë për reflektim: Një tekst që nuk kërkon zhurmë, por respekt.
Isidora Nikollëbibaj
E nderuar Znj. Isidora Nikollëbibaj,
ju falënderoj thellësisht për fjalët tuaja të bukura dhe reflektuese mbi poezinë „Shqipëria, zemra e tij”. Vlerësimi juaj i gjuhës, ritmit epik-lirik dhe portretizimit njerëzor të Astrit Sulit është një njohje e çmuar për përpjekjen time që poezia të jetë jo vetëm art, por edhe dëshmi dhe kujtesë kolektive.
Faleminderit për kohën dhe përkushtimin tuaj; njohja juaj është një inkurajim i madh për rrugën e fjalës poetike.
Me respekt,
Arbër Shabanaj