“Penicilina” e Talibanit Lokal, islamistit turkomadh Mustafa Bajrami, dhe Realiteti i Shtëpisë së Bardhë !
Hoxhë Mustafë Bajrami paska zbuluar “antibiotikun” kundër islamofobëve: një proklamatë simbolike nga Washington, D.C. për Ramazanin.
Dhe menjëherë shpallet triumfi: “shpullë gojës” për ata që mbrojnë laicitetin në Kosovë.
Por propaganda ka një problem: faktet.
Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë themeluar mbi ndarjen e fesë nga shteti. Proklamatat simbolike për festa fetare nuk e shndërrojnë shtetin në republikë teokratike. Amerika njeh komunitete, jo ideologji fetare politike.
Madje, vetë Shtëpia e Bardhë ka artikuluar qartë në disa raste shqetësimin për persekutimin e të krishterëve në botë dhe për rrezikun që paraqet ekstremizmi fetar global. Presidenti Donald Trump ka deklaruar publikisht mbështetje për mbrojtjen e identitetit kombëtar amerikan dhe për të drejtat e të krishterëve të rrezikuar nga radikalizmi islamik në Lindjen e Mesme, Afrikë dhe më gjerë.
Pra, ndërsa Bajrami shet “penicilinë” propagandistike për konsum lokal, realiteti ndërkombëtar flet për kërcënimin real që ekstremizmi i islamit politik i bën komuniteteve të krishtera dhe rendit laik.
Këtu është thelbi:
– Një proklamatë komunale në SHBA ≠ legjitimitet për islamizëm politik në Kosovë.
– Njohja e një muaji fetar ≠ instalim i agjendës teokratike.
– Debati për laicitetin ≠ islamofobi.
Talibanizmi nuk fillon me armë. Fillon me narrativë. Fillon me viktimizim. Fillon me shpikjen e “armiqve” për të justifikuar projektin ideologjik.
Kosova është republikë kushtetuese, jo laborator i islamit politik global.
Kushdo që tenton ta shesë këtë si “antibiotik” kundër kritikës, në fakt po përpiqet të infektojë debatin publik me propagandë.
Antibiotiku i vërtetë mbetet: kushtetuta, arsimi, identiteti kombëtar dhe laiciteti i shtetit.
