Numërimi i golave të Hoxhë Nasufit dhe kërkesa e gruas që të hyj në ‘Big Brother’, që ta gjej ndonjë golashënues edhe më trim

Hoxha Nasuf, i mbështetur në minder si një filozof i lodhur nga jeta martesore, e thërret gruan Igballe dhe e pyet:

“Oj grua e dashur… ti që e ke kujtesën më të mirë se arkivi shtetëror, hajde më ndihmo pak që ta kuptoj njëherë e mirë sa herë e ka goditur topi im portën tënde gjatë karrierës sonë martesore, që pas vdekjes të mos më mbesin sytë hapur nga kureshtja?!”

Gruaja, e zënë në befasi, ngre ngadalë syzet mbi hundë, si një profesoreshë që sapo e ka dëgjuar pyetjen më absurde të semestrit.

Pastaj e ngre vetullën e djathtë, e ul të majtën dhe e shikon sikur po e mat nivelin e guximit të tij.

Ai, kokëfortë si gjithmonë, nuk lëviz. Pret përgjigje.

Ajo psherëtin lehtë dhe i thotë:

“More burrë i dashur… kujtesa ime nuk merret me gola të zakonshëm që vetëm e kalojnë vijën e portës në heshtje…

Unë i mbaj mend vetëm ato goditje që ma kanë tundur aq fort rrjetën, saqë më kanë rënë të gjitha marimangat prej saj!”

E bën një pauzë të shkurtër dramatike… pastaj shton me një buzëqeshje therëse:

“E për ato penallti të vërteta… specialist i klasit botëror ka qenë njëfarë Ibrahim-Miran Karaçi nga Zahaqi.”

“E tash o burri im i urtë, më lë të hyj në ‘Big Brother’, që ta gjej ndonjë golashënues edhe më pasionant dhe trim, i cili mund të më ndihmojë ta harroj legjendarin Ibrahim.”

Hoxha mbetet i ngrirë… si një lojtar mendjemadh, që më në fund e kupton se nuk ka qenë kurrë në formacionin titullar.

E në Big Brother” Igballja e tij e gjen legjendarin Faik i cili ia shndërron portën në Ujvarë të Mirushes, duke ia derdhur brenda të gjitha shirat e ngrohta të Nepërbishtit dhe Mamushës.