Zvicra të kujton kufirin: Mikpritje po, imponim jo!
Një projekt 15 milionë franga për një qendër islamike në Siebnen ndalet me 5 mijë firma.Jo me urrejtje, por më votë.
Një komunitet që të jep punë, siguri dhe standard, të jep edhe një mesazh të qartë:Respekto rregullin e shtëpisë.
Lajmi:Komuniteti musliman shqiptar tërhiqet nga projekti pas kundërshtimeve lokale.
Arsyeja?“Nuk duam të përçajmë popullsinë.”
Një fjali që vlen më shumë se 15 milionë.
“Kur shkon si mik, nuk ndryshon shtëpinë.”
“Integrimi nuk është të ndërtosh veten mbi tjetrin, por me tjetrin.”
“Europa të jep liri, por nuk dorëzon identitetin e saj.”
Si e sheh Zvicra?
Si shtet ligjor: Çdo projekt kalon vetëm nëse pranohet nga komuniteti.Demokracia direkte nuk pyet emocionin, pyet shumicën.
Si e sheh Europa?Diversitet po.
Paralelizëm kulturor jo.
Brukseli e toleron besimin, por jo tensionin social.
Si e shoh unë:Shqiptari në emigrim ka një provë më të madhe se puna:
Të dijë kufirin mes identitetit dhe imponimit.
Sepse në momentin që kërkon të ndryshosh balancën e një vendi që të ka dhënë mundësi, nuk po integrohesh, por po provokon.
Morali:Mos e ngatërroni lirinë me të drejtën për të imponuar.Sepse sot të refuzojnë një projekt, nesër mund të refuzojnë praninë.
