KUR ARTISTI HUMBET NË LABIRINTIN E POLITIKËS! Ka një moment kur talenti pushon së qeni vetem art dhe fillon të përdoret si armë morale në një fushë ku edhe historianët, diplomatët dhe shtetet janë djegur duke kërkuar “të vërtetën absolute” dhe shume kanë deshtuar. Dua Lipa ashte një artiste e talentuar. Një vajzë që arriti majat e botës me zërin, punën dhe imazhin e saj modern. Por pikërisht aty lind pyetja me e vështirë: 
Pse një artiste globale me nje formim arti hyn me aq siguri në një konflikt që bota nuk ka mundur ta zgjidhë prej shekujsh? Konflikti Izrael, Palestinë nuk është një debat TikToku. Nuk është një hashtag në rrjete. Nuk është një ndarje bardh e zi. Është histori me gjak, fe, interesa, propagandë, terror, pushtim, viktima dhe manipulime nga të gjitha anët. Është një nga nyjet me të komplikuara të njerëzimit modern, nder shekuj. Dhe këtu nis rrëshqitja e shumë figurave publike: Kur emocionin e ngatërrojnë me njohurinë dipllomatike e historike. Kur sloganin e marrin për histori. Kur presionin e rrjeteve sociale e marrin për moral universal të vertet. Dua Lipa ndoshta mendon se po mbron humanizmin. Por politika ndërkombëtare nuk funksionon me ndjenja artistësh. Ajo të lidh, të etiketon, të përdor dhe pastaj të hedh, si limon të shtrydhur. 
Sot “non grata” nga Izraeli. Nesër ndoshta kritika nga SHBA, apo më shume. Pasnesër një tjetër etiketim. Dhe dalëngadalë, artisti nuk shihet më për muzikën, por për anën politike që mban. Një këngëtare nuk ka pse të bëhet eksperte e Lindjes së Mesme. Bota nuk pret nga Dua Lipa të zgjidhë Jerusalemin. Bota e duartrokiti për skenën, jo për diplomacinë. Nëse do të mbrosh diçka, mbro jetën, paqen, fëmijët, njerëzit. Por mos hyr me flamur në një luftë ku edhe vetë historia ecën mbi mina. Mund të mbrosh Kombin tend me pasion, mund të mbrosh Londren qe të rriti dhe të dha emer, por jo deri pertej ketyre emocioneve.
“Kush lufton me përbindësha duhet të ruhet të mos bëhet vetë përbindësh.” Friedrich Nietzsche “Masa nuk kërkon të vërtetën, por emocionin që e bind më shpejt.” Gustave Le Bon “Politika është arti i manipulimit të perceptimit.” Niccolò Machiavelli 
Morali Artisti duhet të ketë ndërgjegje. Por duhet të ketë edhe kufi. Sepse jo çdo kauzë që tingëllon humane është aq e thjeshtë sa duket nga skena apo Instagrami, apo çfare të thonë të tjeret. Kam vite që e studioj krizën Izrael, Palestinë. E kam lexuar në histori, në diplomaci, në fe, në marrëdhënie ndërkombëtare, n’shekuj, n’dekada e vite deri më sot. Kam debatuar me studentë, profesorë, diplomatë e kolegë në takime ndërkombëtare, kam referuar mbi kete fenomen. Dhe sa më shumë e studion, aq më pak bëhesh arrogant për të thënë: “Unë e di të vërtetën absolute.” Sepse realisht është shumë e vështirë të mbash anë pa u bërë padrejtësisht i verbër ndaj njërës palë. Por edhe unë personalisht, pas gjithë leximeve dhe bindjeve të mia, e kam një anë. Dhe sinqerisht, ajo nuk është ana që Dua Lipa po mban sot.
Nga: Albert Zadrima
