Te dashur miq,
Sot votova në shkollën fillore “Zenel Hajdini”, në Tupallë, në vendlindjen time, për zgjedhjet parlamentare në Serbi.
Ajo që pashë dhe përjetova sot nuk ishte thjesht një ditë zgjedhjesh. Ishte një tablo që të trishton, të shqetëson dhe të bën të mendosh thellë për të ardhmen e shqiptarëve në trojet e tyre autoktone.
Në qendër të qytetit të Medvegjës kishte prani të madhe të forcave ushtarake serbe. Në qendrat e votimit, përfaqësimi i shqiptarëve në komisione ishte tejet i pakët, me një raport që, sipas vëzhgimit tim, arrinte afërsisht një me tetë në raport me përfaqësuesit e komuniteteve të tjera.
Qetësi absolute, por një zymtësi që ndihej kudo.
Megjithatë, as kjo atmosferë dhe as vështirësitë e shumta nuk i ndaluan shqiptarët që të ushtronin të drejtën e tyre të votës. Për shumë prej tyre, kjo ishte një tjetër mundësi për të dëshmuar se janë këtu, se ekzistojnë dhe se nuk heqin dorë nga e drejta për të vendosur për të ardhmen e tyre.
Por dhimbja më e madhe lidhet me pasivizimin masiv të adresave të shqiptarëve në Medvegjë, përmes të cilit shumë prej tyre janë privuar nga mundësia për të votuar. Ky realitet sot ishte më i dukshëm dhe më tronditës se kurrë. Nuk mund të flasim për demokraci të plotë kur qytetarëve u mohohet pjesëmarrja përmes fshirjes administrative nga vendbanimet e tyre.
Pavarësisht se çfarë rezultati do të sjellin këto zgjedhje për jetën politike të Serbisë, një çështje mbetet thelbësore: Bashkimi Evropian dhe i gjithë faktori ndërkombëtar duhet t’ia bëjnë të qartë Beogradit se Serbia është shtet i të gjithë qytetarëve të saj, jo vetëm i serbëve.
Të gjithë duhet të ndihen të lirë, të barabartë dhe të sigurt, pa dallime etnike. Kjo vlen, para së gjithash, edhe për shqiptarët, të cilët janë popull autokton në këto troje.
Medvegja nuk është thjesht një vend në hartë. Është histori, identitet, kujtesë dhe e drejtë për të jetuar të lirë në vendin tënd.
Sot votuam për të dëshmuar praninë tonë. Nesër duhet të vazhdojmë të kërkojmë të drejtat tona me këmbëngulje, dinjitet dhe vendosmëri.
Sepse prania jonë nuk mund të fshihet me një vendim administrativ. Dhe të drejtat tona nuk mund të zhduken me pasivizimin e adresave.
Medvegja meriton drejtësi. Shqiptarët e Medvegjës meritojnë barazi dhe dinjitet!
