Në errësirë

Në errësirën e thellë e të zezë,

bota e madhe fle, yjet shkëlqejnë,

jashte burgut një qen ende leh.

Shikoj me dëshpërim qiellin,

i cili mbetet kaq i ftohtë dhe i heshtur, dhe me zërin tim më të egër dua te qaj , dhe i them vehtes JO mos qaje.

A’thua kjo është pjesë e jetës time ,e mbushur me helmin e tërbimit ,qe po lahet me torturë e gjak?

Vazhdoi te pyes vehten ; pse

qenia njerëzore e ne shqiptarëve është sot më e lirë se buka?

Sot ndegjova zhurmën e nje te vdekuri ne qeli .

Tani ketu për dy vite jam mesue sikur te jetoje afër varrezave , ku ndegjohet era e kufomave …

Pse? kjo valë e urrejtjes qe po na fundosin ne varkën e vdekjes ?!

A bën pune rezistenca ne burg ferri?

Oh, më thuaj, më thuaj, Zot , ne fund tregoji botës vuajtjet e mia .

A‘thua do flase qielli ne emrin time?

Qiell mos qëndro i stuhishëm mos me ligështo.

Prap degjoi te lehurat e qenit …

Zürich / Zvicër

IS / 07.04.2026