Kreu Blog Faqe 1114

Ramiz Tafilaj dekretohet anëtar i Bordit të Këshillit të Ambasadorëve Shqiptarë 

0

 

Adem Lushaj, Deçan

Këshilli i Ambasadorëve Shqiptar të cilin e përbëjnë disa nga emrat e shquar të diplomacisë shqiptare, jo vetëm nga Shqipëria, por edhe nga Kosova dhe Maqedonia e Veriut, kanë zgjedhur si anëtar të Bordit të këtij Këshilli, veprimtarin e shquar Ramiz Tafilaj, i cili kohë më parë ishte nderuar edhe nga presidentit i Republikës së Shqipërisë, për kontributin e madh që jep në promovimin e vlerave kombëtare kudo në botë, e në veçanti në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Zgjedhja e Tafilajt në Bordin e Këshillit të Ambasadorëve Shqiptarë është bërë me qëllim të ndihmesës që mund të jep në rritjen e përformancës së Këshillit, si dhe diplomacia shqiptare të jetë sa më profesioniste.  

Forhåndsvisning av bilde

Në Dekretin e lëshuar më 28 nëntor 2022, nr. 14, të nënshkruar nga Presidentit i Këshillit,  Besnik Mustafaj, diplomati i karrierës, është dhënë arsyetimi i zgjedhjes së Ramiz Tafilaj si anëtar i Bordit të këtij Këshilli. Në dekretin e zgjedhjes thuhet: 

 “Në mirënjohje të veprimtarisë së tij atdhetare dhe kontributit të vyer shumëvjeçar për çështjen kombëtare në ndihmë të lirisë, pavarësisë, si dhe mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve kudo që jetojnë në trojet e tyre amtare. Në vlerësim të veprimtarisë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, duke mbrojtur, përhapur dhe lartësuar vlerat e kombit tonë, dhe kontributit në ruajtjen e gjuhës, kulturë dhe traditave shqiptare në SHBA, si dhe shkollimit dhe emancipimit në trojet shqiptare. Për botimin dhe përkthimin e librave të historisë  dhe kulturës, si dhe organizimin e aktiviteteve kulturore në shërbim të afrimit sa më të madh   me popullin dhe drejtuesit e institucioneve amerikane”.  

Forhåndsvisning av bilde

I nderuar nga dekretimi i bërë nga Këshilli i Ambasadorëve Shqiptarë, Ramiz Tafilaj iu është drejtuar të pranishmëve me premtimin për angazhim sa më të madh në arsyetimin e besimit të dhënë nga anëtarët e këtij Këshilli që njihen me një karrierë të bujshme në diplomacinë shqiptare.  

Forhåndsvisning av bilde

Me kënaqësi të madhe kam marrë një kërkesë për t’iu bashkuar këtij grupi shumë prestigjioz. Edhe pse kjo organizatë prestigjioze nuk e ka festuar ende ditëlindjen e saj të pestë, kam pasur kënaqësinë të njoh shumicën e anëtarëve, përfshirë edhe ju, ambasadori Muçaj, ndër vite.

Forhåndsvisning av bilde

Jam shumë i kënaqur dhe i inkurajuar që të gjitha përpjekjet individuale që secili prej jush ka bërë për të avancuar çështjen tonë kombëtare në arenën ndërkombëtare më në fund do të institucionalizohen dhe jam i sigurt se zëri ynë do të dëgjohet më qartë. Nuk ka asgjë më pak për të pritur nga asnjë prej nesh anëtarët e rinj dhe unë do të jap mbështetjen time më të fortë për të çuar përpara në mënyrë institucionale çështjet me të cilat përballen tre vendet tona të vogla por shumë të rëndësishme (Republika e Shqipërisë, Republika e Kosovës dhe Republika e Maqedonia se Veriut). Secili prej jush kishte përvojë ekskluzive në vendet që ju caktuan ku përfaqësoni vendin tuaj me më shumë respekt, por jam i sigurt se keni shkuar më tej se kaq duke përfaqësuar çështjen tonë kombëtare. Siç thotë shprehja, “Së bashku jemi më të fortë”. 

Forhåndsvisning av bilde

Ramiz Tafilaj i cili njihet edhe për veprimtarin e tij në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku përmes Shtëpisë së tij botuese :Jalifat Publishing”, ka bërë  botimin dhe përkthimin e librave të shumtë, duke bërë promovimin e vlerave historike, kulturore, artistike dhe shkencore të kombit tonë. Duke parë kontributin e madh në mbrojtjen e të drejtave të njeriut, të shkollimit të të rinjve nga vende të ndryshme, sidomos nga trojet shqiptare,  është vlerësuar lart edhe nga Presidenca e Shteteve të Bashkuara të Amerikës, duke iu ndarë edhe çmimi më i lart për arritjen jetësore. 

Forhåndsvisning av bilde

Përpos të tjerave, edhe me anë të botimit dhe përkthimit të librave të historisë dhe kulturës shqiptare prej shtëpisë botuese Jalifat Publishing, por edhe duke organizuar aktivitete kulturore në shërbim të afrimit më të madh të shqiptarëve me popullin dhe liderët amerikanë.  

Technology Review (1984) / Fjalimi përkujtimor i Harold E. Edgerton në zyrat e Time—Life për ndarjen nga jeta të Gjon Milit, mikut dhe bashkëpunëtorit të tij më të mirë

Burimi : Technology Review (1980-03), botuar nga Massachusetts Institute of Technology. — Fotografi : © Edward J. Alshut

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 11 Shkurt 2023 

“Technology Review” ka botuar, në gusht të 1984, në faqen n°63, fjalimin përkujtimor të Harold E. Edgerton (“babai i blicit”) në zyrat e Time—Life me rastin e ndarjes nga jeta të Gjon Milit, mikut dhe bashkëpunëtorit të tij më të mirë, të cilin, Aurenc Bebja, nëpërmjet blogut të tij “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

Burimi : Technology Review (1984-08), botuar nga Massachusetts Institute of Technology

Burimi : Technology Review (1984-08), botuar nga Massachusetts Institute of Technology

Gjon Mili vdiq në shkurt të vitit 1984 pas një sëmundje të gjatë. Në një shërbim përkujtimor në ndërtesën Time-Life më 11 prill, Harold E. Edgerton bëri komentet e mëposhtme për mikun dhe bashkëpunëtorin e tij të mirë. 

“E mbaj mend kontaktin tonë të parë disa vite pas diplomimit. Të dy ne kishim planifikuar të flisnim për pajisjet speciale të ndriçimit me blic përpara takimit të Shoqatës së Ndriçimit (Illumination Society) të mbajtur në M.I.T. 

Gjoni ishte i pari në program dhe prezantoi një punim mbi një burim llambe me zhivë (merkur), i cili u ndez në linjë pa “ballast”. Ky prodhoi një blic të dhunshëm të ndritshëm që mund të përdorej si burim fotografie. Rezistenca e linjës kufizoi rrymën maksimale. Fatkeqësisht, linja e M.I.T. kishte një rezistencë shumë të ulët, kështu që rryma e pikut u ngjit në një vlerë anormale dhe shpërtheu siguresat e qarkut të ndriçimit. Errësira mbizotëronte. 

Unë isha i radhës në program dhe kisha planifikuar të prezantoj një punim për sistemin e ri elektronik të flashit. Teksa po flisja në errësirë, dikush ndërroi siguresat, dritat u ndezën dhe unë më pas munda të tregoja diapozitivët dhe demonstrimet e mia. Sapo kishim bërë llambat tona të para me argon, të cilat ishin një përmirësim i jashtëzakonshëm krahasuar me llambat e mëparshme të merkurit të ndjeshme ndaj temperaturës dhe boshllëqeve të shkëndijave të ajrit. 

Gjon tregoi një interes të madh për sistemin stroboskopik dhe pyeti se si mund të fillonte. I thashë se do t’i jepja një grup dritash (llambash) stroboskopike nëse ai do të hapte një studio në New York City. Siç e dini shumë prej jush, ai e bëri këtë dhe më vonë shkroi për të në librin e tij, “Photographs and Recollections” (1980, N.Y. Graphic Society). 

Prova jonë e parë së bashku ishte në Nju Jork në një studio miqsh. Unë mora me vete në tren një blic me dy drita argon nga Bostoni. Mili e përçmoi përdorimin e një drite. Fotografia që rezulton e një balerini tregohet në librin e tij në faqen 20 dhe në faqen 105 të librit tim, “Electronic Flash, Strobe” (M.I. T. Press). 

Gjon dëshironte gjithmonë të përmirësonte teknikën e fotografimit. Për shembull, pasi provoi me sukses njësinë e dritës së dyfishtë, ai këmbënguli që pesë drita ishin minimumi për përdorim profesional. Kështu që bashkëpunëtorët e mi Ken Germeshausen dhe Herb Grier nxituan dhe i realizuan atij një strob (blic) të madh me 5 njësi. Unë mendoj se ai u befasua me shpejtësinë. Kjo njësi ishte e mirë për studion e tij, një restorant kinez i braktisur në Rrugën 23, por ishte shumë e madhe për t’u transportuar në misione (punë). 

Po mendoja se sa e mrekullueshme do të kishte qenë të kisha pasur një videokasetë të Gjonit gjatë disa leksioneve/demonstrimeve të tij me studentët e M.I.T.-it. Ai ishte gjithmonë shumë entuziast kur bisedonte me ta. Ai do të ishte bërë një mësues i shkëlqyeshëm. 

Ekspozitat e shumta të fotografive të tij të mrekullueshme, së bashku me disa libra të tij, kanë lënë një gjurmë të pashlyeshme në shumë e shumë njerëz. Gjon Mili do të na mungojë të gjithëve.” — Joseph C. Burley, Sekretar, Kutia 416 RFD #3, Epping, N.H. 03042; Lawrence B. Grew, Ndihmës Sekretare, 21 Yowago Ave., Branford, Conn. 06405; Prentiss I. Cole, Ndihmës Sekretare, 2150 Webster sr.. Palo Alto, CA 94301.

Shqiptarët duhet ta ndjekin Ramën deri në portat e ferrit

0

Nga Aurel Dasareti                                                                                                         

Kapiteni ka humbur mendjen, timonieri është i dehur, minjtë po spërkasin me masat dhe ne po shkojmë drejt prerjes. Demonstrata është ilaçi i vetëm i duhur!!!

***

Nuk është e nevojshme të numërohen veprat e tij të këqija, megjithëse ai lavdëron veten: “Gjysma e gënjeshtrave që thonë për mua nuk janë të vërteta”. Dhe vazhdon: Unë Ramoviçi, sivëllai i terroristit serbo-sllav Vuçiç, dhe sulltan i regjimit të larvave, i njohur edhe si Gruaja e Bilalit, përndryshe gangster dhe drejtues i kartelit të drogës, jam një nga krijesat më të pabesa dhe më të papërgjegjshme që ka jetuar ndonjëherë. Papërgjegjësia është pjesë e padukshmërisë sime, sido që ta rrotullosh, është mohim. Por kujt t`i jap llogari, ndaj kujt mund të jem përgjegjës dhe pse duhet të jem kur ju kokëtul refuzoni të më shihni?

Gruaja e Bilalit , SPAK u para provës së madhe, 3 veprat që ka kryer Edi Rama

 
 

Syri që sheh ndikon në atë që ndodh. Koha nuk i shëron të gjitha plagët. As koha nuk i shëron të gjitha fjalët. Epoka e sundimit të këtij megalomani dhe tradhtari më të gërditshëm të historisë shqiptare që vuan nga Çrregullim i rëndë i personalitetit, dhe Çrregullimi i stresit post-traumatik, do të rrjedhë gjak në gjuhën tonë, do të jetë një gjethe e përgjakur në kalendar dhe një masakër në kujtesë. Kur ai të rrëzohet nga pushteti do të thuhet: “para Ramës” dhe “pas Ramës”.

***

Mirësia është një gjuhë që të shurdhrit mund ta dëgjojnë dhe të verbrit mund ta shohin. Ka pak gjëra në botë aq të rrezikshme sa një grup njerëzish që flenë pandërprerë. Të pushosh mbi dafinat është po aq e rrezikshme sa të pushosh në dëborë. Ti bie në gjumë dhe vdes në gjumë. Një zero nuk është asgjë, por kur ka shumë prej tyre, bëhet e rrezikshme.

Një burrë që gërhit gjatë gjithë kohës, nuk është më e keqja. Atëherë të paktën gruaja dhe fëmijët e tij e dinë se ai është atje, aty ku preferon te jetë gjithmonë – i shtrirë në divan.

Ekzistenca jote është në rrezik. Zgjohu o burri dheut! Ti nuk mund më të vazhdosh me arsyetimin: “Çdo mëngjes e marr gazetën në shtrat. Dhe sapo kaloj nekrologjinë dhe shoh që emri im nuk është aty, ngrihem”!

Mendoj se do të kisha pasur më shumë sukses të kthehem në Australi për t’i bindur kangurët të ecin, sesa t’ju bëja të kuptoni atë që po them. Çfarë dobie ka të qëndrosh i vendosur aty ku gjithçka bie?!

***

Pushtetarët e Regjimi Kriminal kanë manipuluar dhe vjedhur votat. Ata erdhën në pushtet me mjete dhe metoda të paligjshme. Ata vazhdojnë të vjedhin tërësisht të ardhmen e shqiptarëve, dhe përgjegjësia kryesore për këtë i takon “piktorit” të dështuar – nudistit të droguar. Është e rrezikshme kur dikush si Rama, që është fatkeqësia më e madhe e Shqipërisë, e përdor hijeshinë dhe bukurinë e tij fizike në politikë. I pengon budallenjtë që e adhurojnë të përdorin arsyen.

Në vend që të jetë një forcë balancuese për të mirën e një popullsie të përbërë, sistemi është shfrytëzuar prej vitesh nga një regjim hajdutësh  dhe nga disa bastardë tjerë antikombëtar nga të gjitha partitë dhe fraksionet, të cilët kanë mbushur xhepat e tyre dhe të mbështetësve të tyre, dhe praktikisht e kanë çuar vendin drejt shkatërrimit. Është një kulturë korrupsioni e rrënjosur aq shumë sa që vetëm protestat masive popullore, të mbështetura edhe nga presioni i jashtëm, mund të ofrojnë shpresë për ndryshim.

Pra, ne jemi dëshmitarë që kryeministri ynë i virtytshëm me vetëdije dhe me qëllim e shkel ligjin. Shet nënshtetësinë e Shqipërisë. Varfëron popullin, me qëllimin e humbjes së shpresës, që rinia të largohet nga vendi i cili po mbushet me afrikan, aziatik, arabik, serb, rus. Mbështet terroristët, pushtuesit serb për copëtimin e Kosovës. Ai me dashje kryen krime të pafundme, sepse nuk ka frikë nga asnjë përgjegjësi.

Çohuni, shqiptarë, para se të kontrollohemi 100 për qind nga mafia dhe i gjithë vendi ynë të shitet te të huajt.

Të gjithë kemi lindur me një program bazë të integruar. Quhet “vetë-shërim”. Ju merrni një plagë dhe ajo shërohet. Ju merrni një infeksion bakterial dhe sistemi i imunitetit fillon dhe kujdeset për bakteret dhe shëron plagën. Sistemi i imunitetit është krijuar për të shëruar trupin. Është koha që të aktivoni programin që do t`ju shërojë trurin nga indiferenca ndaj së keqes, që ta ndiqni deri në portat e ferrit shkaktarin e zgjatjes së mundimeve të juaja.

Shumica prej nesh nuk e kanë lejuar kurrë veten të dëshirojmë atë që duan në të vërtetë, sepse nuk e kuptojmë se si mund të realizohet. Të gjithë ata që kanë arritur ndonjëherë diçka nuk dinin se si ta bëjnë atë. Ata thjesht e dinin se duhej. Kështu që edhe ju, mos u ndalni në luftën kundër të krimineleve, tradhtarëve të Shqipërisë.

Liria për të kritikuar është një parim i jetës, ajri me të cilin jetojmë. Kritika e sinqertë është e vështirë për t’u gëlltitur, veçanërisht kur vjen nga një i afërm, një mik, një i njohur ose një i panjohur. Gjëja e trishtueshme për shumicën prej nesh është se ne shqiptarët më mirë do të shkatërroheshim nga lavdërimet sesa të shpëtonim nga kritikat.

Ka një fjalë të vogël që quhet shpresa, gjëja më e bukur në gjuhën njerëzore. Shqiptarëve u mungon. Prandaj ikin, dhe vetëm ikin. Vendi zbrazet. Kanë mbetur vetëm pleqtë. Së shpejti Shqipëria do të mbetet pa shqiptarë, do të trashëgohet nga të huajt.

Pa përmbysjen e menjëhershme të këtij regjimi tradhtar vdekjeprurës, e ardhmja qëndron para shqiptarëve si një mur mundësish.

O shqiptar! Bëhu gjithmonë ai që je! Në një stuhi, një kokë tullace është më e mirë se një parukë!

_____

  • Aurel Dasareti, USA, është ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike

A ka lind nana djalë serbit rrymën që ja ndalë!?

0

Florim Zeqa

Pas shpërndarjes së librit tim monografik në gjuhen italiane “Gli Anni Dell’Orgoglio Nazionale” (Vitet e Krenarisë Kombëtare), është shtuar interesimi i shtetasve italian për leximin edhe të shkrimeve të mia autoriale në internet.

A del dikush që ua këputë rrymën serbëve në veri!?

Si zakonisht pas orarit të punës shkojë në lokalin “Locanda La Loggia” që të takohem me miq për të pirë kafe. Atye ishte edhe një zyrtarë komunal, i cili pas përshendetjes së zakonshme, duke ju referuar shkrimit të fundit “A hyri edhe Albini në “grushtin” e ndërkombëtarëve!?”, m’u drejtua më këto fjalë: “Veramente sono bastardi i serbi che non pagano né lucé né niente, perché non tagliate”!?, që në shqip i bie, “Me të vërtetë serbët qenkan bastardë, si nuk e paguajnë rrymën dhe asgjë tjetër, pse nuk po ua këputni rrymën!?”

Në atë moment ia ktheva këtë përgjigje: “Po kush me ua këput rrymën atyre!?

Ai ma kthej, shteti.

Cili shtet, kur nuk është funksional në tërë territorin e vendit!

“Keni presidente, kryemistër, keni institucione shtetërore; parlament, polici, prokurori dhe gjykata”, ma kthejë përseri zyrtari komunal.

Thënë të vërtetën, në këtë moment u ndjeva tepër keq!

As që mendohet, në një shtet funksional, demokratik dhe ligjor dikush t’iu ikë obligimeve të pagesës së rrymës, ujit, mbeturinave, gasit, tatimit në pronë, etj.

Megjithatë i ktheva përseri përgjigje, “I kemi të gjitha në aspektin figuartiv, por në atë funksional, asnjë! Në fakt, presidencë, qeveri dhe parlament i kemi përfaqësitë diplomatike të akredituara në vendin tonë, ata që vendosin për çdo gjë”!

Milionat e buxhetit për qytetarët që shtetin nuk e pranojnë

Dukuria e ndarjes së milionave për pagesën e rrymës për serbët në veri është nga paslufta, e në veçanti pas shpalljes së pavarësisë së 17 shkurtit 2008, ku të gjitha qeveritë pa dallim, të gjithë kryeministrat nga i pari e deri tek ky i fundit, për çdo muaj dhe për çdo vit ndanë miliona për pagesën e rrymës për serbët në veri të vendit, të cilët janë konsumatorët më të mëdhenjë të energjisë elektrike përgjatë 12 muajve të vitit. Përderisa serbët në veri, gjatë dimrit ngrohen vetëm me termo elektrike, gjatë periudhës së verës freskohen me kondicionatorë nga rryma e prodhuar në Kosovë, të cilën vetëm e shfrytëzojnë, ndërsa pagesat ua kryejnë qeveritë e Kosovës nga tatimpaguesit e pjesës jo serbe të Kosovës jugore!

Shpresat e qytetarëve ishin tek kjo qeveria e fundit, e ardhur në pushtet pas 14 shkurtit 2021, e cila kishte premtuar shumçka, ndër to edhe pagesën e rrymës edhe nga qytetarët serbë të pjesës veriore dhe shtrirjen e plotë të sovranitetit të shtetit në atë pjesë.

Humbja e shpresave të qytetarëveMirëpo, për fatin e keq, edhe kjo qeveri po vazhdon me avazin e keq të ndarjes së milionave nga buxheti i shtetit për pagesën e rrymës për qytetarët jolojal ndaj shtetit të Kosovës.

Andaj, edhe pse nuk munda t’ia themë të gjitha zyrtarit italian, për lexuesit e këtyre rreshtave po e shtrojë një pyetje sa hipotetike, po aq dashamirëse për shtetin e Kosovës; “A ka lindë nana djalë serbit rrymën që ja ndalë!?

Nga ajo që unë e shohë në horizont, nuk e di, nëse ka lindur ende ai trim që ua ndalë edhe serbëve dhe grupeve kriminale rrymën në Kosovë!!!

E lehtë është me ua ndalë rrymën qytetarëve të ndershëm dhe mërgimtarëve qoftë edhe për 100 euro të papaguara, por kur janë në pyetje pagesat prej dhjetramijëra dhe qindramijëra euro të serbëve, të cilat në total bëhen shuma milionëshe, shteti dorëzohet, inkasantët e KEDS-it as që guxojnë të lajmërohen, sikurse që nuk guxojnë të lajmërohen as tek të fortët e politikës në Kosovë, të cilëve zyrtarët komunal ua shlyejnë borgjet e papaguara (“Azzerano i debiti”) për rrymë, ujë, mbeturina dhe tatim në pronë.

Në fund të këtij shkrimi e kam një pyetje publike për kryeministrin Albin Kurti, a është edhe subvencionimi i energjisë elektrike për serbët në veri të vendit obligim ndërkombëtar apo jo? Nëse jo, pse ‘Qeveria e Kosovës’ nu kua këputë rrymën, por paguan miliona euro të rrymës së shpenzuar në veri nga paratë e taksapaguesve të rregulltë shqiptarë dhe jo serbë të Kosovës!?

Shënime monografike: gazeta Rilindja, histori Kosove e nisur në shkurt 1945

Rilindja- pllakati i 60-vjetorit. Foto: Behlul Jashari

SPECIALE – Nga Behlul JASHARI, Prishtinë 

-Gazeta tradicionale Rilindja, histori Kosove që nga koha e Konferencës së Bujanit të Rezolutës për vetëvendosje e të drejtë bashkimi me Shqipërinë e deri në shpalljen e pavarësisë e njohjet ndërkombëtare, nisi të dalë para 78 viteve në 12 Shkurt 1945 në Prizren, me angazhimin e intelektualëve më të shquar të asaj kohe, me shkronja plumbi që u sollën me arka nga Tirana. 

Rilindja, gazeta që rezistoi e nuk u ndal edhe kur u ndalua nga Serbia në vitin 1990…/  

PRISHTINË, Shkurt 2023/ Gazeta tradicionale Rilindja, histori Kosove që nga koha e Konferencës së Bujanit të Rezolutës për vetëvendosje e të drejtë bashkimi me Shqipërinë e deri në shpalljen e pavarësisë e njohjet ndërkombëtare, nisi të dalë para 78 viteve në 12 Shkurt 1945 në Prizren, me angazhimin e intelektualëve më të shquar të asaj kohe, me shkronja plumbi që u sollën me arka nga Tirana. 

“Shkronja për Rilindjen dërgoi Tirana pasi në Shtypshkronjën e  Rilindjes në Prizren nuk kishte shkronja të  mjaftueshme të derdhura në plumb për shkrim në gjuhën shqipe”, kam shkruar në monografinë “Rilindja 60 vjet”, botuar shtojcë speciale e gazetës në 12 Shkurt 2005. 

Rilindja, gazeta që rezistoi e nuk u ndal edhe kur u ndalua nga Serbia në vitin 1990 duke dalë edhe me emrin “Bujku”, në këtë 12 Shkurt 2023 do të festonte 78 vjetorin, në një vend normal, të lirë e demokratik, të sundimit të ligjit e të drejtësisë. 

  Forhåndsvisning av bilde

Por, në këtë Kosovë, në këtë vit të 24 vjetorit të Lirisë e  jubileut të 15 vjetorit të Pavarësisë, në këtë muaj mbushen 21 vjet nga 21 Shkurti 2002, ditës së dëbimit prej shtëpisë së saj, të kundërligjshëm dhe të dhunëshëm, nga administrata e UNMIK  dhe detyrimisht mbylljes së gazetës historike Rilindja, e cila kërkoi të drejtën e saj edhe me padi në gjykatë e edhe duke nxjerrë rreth 40 numra protestues të jashtëzakonshëm të kohëpaskohëshëm… 

  Forhåndsvisning av bilde

 Më gjerësisht: 

SHËNIME MONOGRAFIKE:  GAZETA  TRADICIONALE E KOSOVËS RILINDJA NËPËR VITE 

  Forhåndsvisning av bilde

Gazeta historike e tradicionale e Kosovës Rilindja nisi të dalë para 78 viteve në 12 Shkurt 1945 në Prizren, në frymën e Konferencës së Bujanit – të Rezolutës për vetëvendosje e të drejtë bashkimi me Shqipërinë, me angazhimin e intelektualëve më të shquar të asaj kohe, me shkronja plumbi që u sollën me arka nga Tirana. 

“Shkronja për Rilindjen dërgoi Tirana pasi në Shtypshkronjën e  Rilindjes në Prizren nuk kishte shkronja të  mjaftueshme të derdhura në plumb për shkrim në gjuhën shqipe”, kam shkruar në monografinë “Rilindja 60 vjet”, botuar shtojcë speciale e gazetës në 12 Shkurt 2005. 

Në monografi theksohet se, “numri i parë i gazetës Rilindja, që kishte katër faqe, u radhit me dorë për rreth 72 orë dhe për këtë u deshtën katër arka shkronja shqipe të derdhura në plumb, që u sollën nga Tirana”. 

“T’i përvishemi punës…”, ishte kryeartikulli në ballinë i numrit të parë të gazetës Rilindja, që mbanë datën 12 Fruer (Shkurt) 1945 e që kishte çmimin edhe 1 Lek, e që sipas shkrimeve Kosovën e përcaktonte si një vend të veçantë. 

“Jehona e vendit” ishte rubrika, ku janë të botuara 6 lajme e informata nga Kosova, e të 4 lajmet e tjera janë të jashtë vendit nga fronte të ndryshme të Luftës së Dytë Botërore, që ende vazhdonte (Froni i Lindjes, i Perëndimit, i Jugosllavisë dhe ai i Italisë). 

Numri i parë i gazetës Rilindja u shtyp në një tirazh prej mëse 3.000 ekzemplarësh dhe u shpërnda në gjithë Kosovën. Në fillimet e saj, në rrethanat e një shkalle të lartë të analfabetizmit të asaj kohe në Kosovë, gazeta Rilindja u përdor edhe për mësimin e shkronjave shqipe, shkrimit e leximit. 

Forhåndsvisning av bilde

Shkrimtari Esad Mekuli, drejtor përgjegjës në shënimin e njëvjetorit të daljes së gazetës Rilindja në 1946, ndër të tjera, shkruante: “… ‘Rilindja’ duhet të dalë çdo javë rregullisht…duhet të bahet pasqyrë e veprimtarisë s’onë…” 

Më 11 Qershor 1950,  Rilindja (që rëndom dilte një here në javë) njoftonte se, “tash e mbas del dy herë në javë, t’Ejtën dhe të Shtunen”. 

Më pastaj, gazeta Rilindja shpeshtoi daljet dhe që nga fundi i Nëntorit të vitit 1958 filloi të botohet përditë. 

E përditshmja Rilindja me fizionomi të re, me ngjyrën e kaltërt, që iu shtua faqeve bardhezi, filloi të dalë të dielen e 17 Prillit të vitit 1966. 

Gazeta historike Rilindja në 19 Nanduer  (Nëntor) 1946 jepte lajmin e madh për abetaren e parë në gjuhën shqipe të botuar në Kosovë: “Sot duel nga shtypi abetarja e parë në gjuhën shqipe e cila me punën vetmohuese të punëtorëve grafikë u shtyp, për një kohë relativisht të shkurtë…Abetarja përmbanë 58 faqe dhe asht  shtypë në 5.000 ekzemplarë”. 

Rilindja lindi në një kohë kur duhej luftuar analfabetizmi. Më 23 Janar 1946 kjo gazetë botonte artikullin redaksional “Analfabetizmi asht anmiku i popullit”. 

Ndërsa, ndonjë ditë më vonë shkruante se “afër 20.000 burra e gra marrin pjesë në kurset për luftimin e analfabetizmit”. Rilindja e datës 14 Fruer (Shkurt) 1947, në një titull të madh, shkrunte se në Kosovë “Funksionojnë 2.485 kurse kundër analfabetizmit, ku janë përfshi 52.413 ndjekësa”. 

Rilindja (e datës 1 Janar) ka hyrë në vitin 1949 me një artikull që angazhohet për të drejtën e shqiptarëve në “përdorimin e gjuhës së tyne amnore” dhe shënon faktin se gjatë viteve 1945 – 1949 në Kosovë “kanë mësue shkrim-këndim mëse 100.000 analfabetë”. 

Ndërkohë, krahas luftës kundër analfabetizmit, është zhvilluar edhe aksioni për zgjerimin e rrjetit të bibliotekave. Sipas Rilindjes, në fillimin e vitit 1949 në bibliotekat e Kosovës kishte 8.230 libra e broshura në gjuhën shqipe. Kurset kundër analfabetizmit nëpër qyetet e fshatrat e Kosovës kanë qenë tema e qindëra shkrimeve në shumë numra e faqe të gazetës Rilindja. Fushata – aksioni i Rilindjes për zhdukjen e analfabetizmit filloi qysh në vitin 1945 dhe zgjati gati 7 vjet. 

Forhåndsvisning av bilde

Më 1946 dhe 1947 Rilindja iu bashkua aksionit për emancipimin e femrës shqiptare, ndërsa në vitet 1972 – 1975 aksionit për shkollimin e femrës shqiptare. 

Rilindja në 6 Gusht 1947 shkruante: “…Lufta kundër çarshafit duhet të vazhdojë deri sa të zbulohet edhe femna e fundit. Tridhjet mijë femna shqiptare të zbulueme, në interes të popullit shqiptar kërkojnë që lufta kundra çarshafit të vazhdojë deri në fund…” 

Aksion tjetër i rëndësishëm në faqet e gazetës Rilindja ishte ai i huasë popullore për ndërtimin e shkollave në Kosovë gjatë viteve 1970-1972… 

“Universiteti i Prishtinës do të japë dritë, shkencë e kulturë”, ishte kryetitulli në gjithë ballinën e gazetës Rilindja në 16 Shkurt 1970. Kështu gazeta historike raportonte gjerësisht për themelimin e Universitetit të Prishtinës – kryeqytetit të Kosovës. 

 Festa e madhe dhe e shumëpritur e themelimit të Universitetit të Prishtinës u mbajt më 15 Shkurt 1970 me mbledhje solemne të Kuvendit të Universitetit, vetëm tre ditë pas festës së 25 vjetorit të Rilindjes, e cila në fillimet e saj kishte botuar abetaren e parë shqipe të Kosovës. 

“Në Rilindja, që është edhe abetare e parë, i kanë rrënjët edhe Universiteti, edhe Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, edhe shumë zhvillime e aspiratat tona”, kam shkruar në Monografi.  

Universiteti i Prishtinës është themeluar me ligjin e miratuar nga Kuvendi i Kosovës në 18 Nëntor 1969 edhe si kërkesë e demonstratave studentore e gjithëpopullore kosovare një vit më herët – në 1968. Në prag të demonstratave shqiptare, Rilindja ditën e diel të 6 Tetorit të vitit 1968 në ballinë kishte shkrimin me titull “Përdorimi i lirë i flamujve kombëtarë”, që po riniste në Kosovë për shqiptarët… 

Rilindja e datës 6 Korrik 1962 shkruante se, Kosova “fitoi këto ditë banorin e njimilionit…” 

“Simbas regjistrimit të fundit të 31 marsit të vitit të kaluem, në këtë teritor ka pasë 963.551 banorë…” shkruante gazeta duke shtuar se “asht interesante” se në Kosovë “ka afër 40 mijë mashkuj ma shumë se femna”. 

 Rilindja në 25 vjetorin e saj, në 12 Shkurt 1970, filloi të dalë me gjuhën e njësuar letrare shqipe. Me këtë rast, në artikullin “Të mësojmë me vullnet gjuhën letrare” bënte thirrje që gjuhës letrare t’i kushtohet kujdes më i madh nga të gjithë. 

Për këtë kishte angazhime e shkrime edhe vite më herët. Në Rilindja të 4 Dhjetor 1952, Idriz Ajeti (që në vitet 1979-1981 dhe 1996-1999 ishte edhe kryetar i Akademisë së Shkencave dhe të Arteve të Kosovës) shprehej “(…) Popujt e qytetnuem çmohen edhe përkah begatia, pasunija, përkah bamunia se sa kujdes i kushtojnë gjuhës së tyne amnore. Ata kanë themelata të posaçme që ruajnë dhe shtjellojnë gjithnjishëm mundësitë e saj shprehjore…” 

Rilindja më 20 Nëntor 1971 informonte se një ditë më parë në afërsi të Stadiumit të Prishtinës me një solemnitet rasti filloi ndërtimi i Pallatit të Shtypit. Rilindja pasi kishte investuar në truallin e Pallatit filloi edhe ndërtimin e tij, duke qenë udhëheqëse e punimeve dhe investitore. 

 Gazeta Rilindja në vitin 1972 (në shtator e tetor) shkruante për zgjerime bashkëpunimi të Kosovës me Shqipërinë dhe për këtë nënshkrimin në kryeqytetin shqiptar të protokolit  mes Universitetit të Tiranës dhe Universitetit të Prishtinës, bisedat në kryeqytetin kosovar  mes drejtuesve të “Kosova Filmit” dhe  delegacionit të Kinostudios “Shpiqëria e Re”, ardhjen e shkrimtarëve nga Shqipëria në Gjakovë e Prishtinë dhe bisedat për shkëmbim të botimeve mes shtëpive botuese, Shfaqjen në Teatrin Kombëtar të Prishtinës të “Gjenaralit të Ushtrisë së Vdekur”, që e solli i ardhur nga Tirana Piro Mani si autor i dramatizimit e regjisor, derisa në premierë asistoi edhe autori i romanit Ismail Kadare, siç shkruante  kritiku teatror Vehap Shita edhe në librin “Kur ndizen dritat”, botuar nga Rilindja, ku ka punuar shumë vite… 

 Kosova po shkonte drejt Kushtetutës së vitit 1974,  e cila i ka siguruar mëvetësi organizative si njësi konstituive me të drejtë vetoje në federatën  e atëhershme, nga shpërbërja e së cilës dolën shtatë shtete të reja të rajonit – Kosova, Sllovenia, Kroacia, Bosnja e Hercegovina, Serbia, Mali i Zi dhe Maqedona… 

Kosova shkonte drejt pavarësisë, me Rilindjen që nuk u ndal edhe kur u ndalua. 

Kosovës para 33 viteve Serbia ia ndaloi edhe gazetën e vetme të përditshme në gjuhën shqipe në atë kohë, Rilindja, por nuk arriti ta ndalë.  

“Rilindja e popullit jeton edhe e pashkruar”, me këtë titull shkruaja reportazhin herët në mengjesin 8 Gushtit 1990 duke ecur rrugëve e shesheve të Prishtinës dhe duke përshkruar reagimin e popullit në nisjen e ditës pa gazetën tradicionale të Kosovës Rilindja, të ndaluar natën me forcë në shtypshkronjë nga Serbia, derisa edhe gjatë ditës forcat policore serbe të armatosura i bënë shtetrrethim redaksisë së gazetës, që edhe në ato rrethana kërcënimi e represioni nuk ndaloi punën. 

Rilindja kishte dalur më shumë se një muaj përkundër masave të dhunshme të Serbisë, që e përfshinin edhe atë në ditën e 5 Korrikut 1990 të suprimimit të institucioneve të Kosovës e mbylljes së Radio Televizionit të Prishtinës. “Okupim klasik”, ishte reagimi dhe kundërshtimi i Rilindjes në komentin në faqen e parë në ditën e 6 Korrikut. Beogradi, edhe pse në ditën e masave të dhunshme kishte marrë vendimin, kurrë nuk arriti ta bëjë gazetën tradicionale të Kosovës Rilindja “organ të Kuvendit të Serbisë”. Asnjë punëtor i gazetës Rilindja nuk e pranoi këtë, të gjithë e kundërshtuan dhe e hodhën poshtë. Kryeredaktor i gazetës Rilindja vazhdonte të jetë Nazmi Misini, i mbështetur nga punëtorët e ndërmarrjes, që nuk pranuan dhe kundërshtuan fuqishëm masat e dhunshme të Serbisë. 

Masat e dhunshme pasonin 2 Korrikun historik 1990, kur në shtetrrethim dhe para snajperëve serbë, Kosova me Deklaratën Kushtetuese të Kuvendit të saj shpallte pavarësinë, e cila atëherë nuk u njoh ndërkombëtarisht, megjithatë ishte dhe njihej si deklarim i fuqishëm i vullnetit kombëtar, politik e demokratik. 

Në prag të ditës së Deklaratës Kushtetuese për pavarësi të Kosovës të 2 Korrikut 1990, të dielën e 1 Korrikut, në gazetën tradicionale të Kosovës Rilindja isha redaktori kujdestar për ngjarjet e ditës. 

Në atë ditë të 1 Korrikut 1990 pjesë e sulmeve të Serbisë kundër Kosovës e shqiptarëve ishte edhe një “referendum për Kushtetutën e re serbe” të kundërshtuar nga shqiptarët, si dhe shpallja e “shtyerjes” së mbledhjes së Kuvendit të Kosovës të paralajmërur për 2 Korrik, e për të cilën përfaqësuesit e popullit-delegatët shqiptarë shumicë e delegatë të komuniteteve pakicë kishin bërë të gjitha përgatitjet për Deklaratën Kushtetuese… 

“Shtyrja” shpallej si vazhdimësi e bllokimeve e ndërprerjeve të punimeve të Kuvendit të Kosovës…“Reprizë nuk do të ketë”, me këtë titull shkruajta komentin në mbështetje të delegatëve që të mbahet gjithësesi mbledhja e Kuvendit me axhendë vullnetin e kërkesat e popullit – Deklaratën Kushtetuese për pavarësi të Kosovës. 

“Kuvendi i Kosovës është i popullit dhe në të mund të vendoset vetëm sipas vullnetit e kërkesave të popullit”, theksonte komenti që u botua në numrin e 2 Korrikut 1990 të gazetës Rilindja, e cila që nga faqja e parë kishte raportime e shkrime me tiujt “Kosova duhet të ruajë subjektivitetin e vet në federatë”, “Populli vendosë në Kuvendin e vet”, “Kosova e re – sipas vullnetit të popullit”… 

Raportohej se “vazhdojnë tubimet legale dhe protestat e shqiptarëve në Kosovë” dhe se “kërkesë unanime” ishte që mbledhja e Kuvendit të Kosovës “të mbahet sot dhe të ketë në rend dite këkesat gjithëpopullore”. Poashtu raportohej se në Gjakovë përfundoi Kongresi i parë i Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Kosovës, i cili përkrahu delegatët e Kuvendit të Kosovës edhe për iniciativën për shpalljen e Kushtetutës së re të Kosovës, e cila Kushtetutë e Republikës së Kosovës e miratuar në 7 Shtator 1990 pasonte Deklaratën Kushtetues të 2 Korrikut të po atij viti. 

Edhe në një film dokumentar të shfaqur në seancën solemne të Kuvenditë të Kosovës në 25 vjetorin e Deklaratës Kushtetuese shihej gazeta Rilindja në duart e delegatëve, në mbledhjen para dyerëve të mbyllura të Kuvendit të Kosovës të 2 Korrikut 1990.   

Rilindja ishte me delegatët e Kuvendit të Kosovës në ngjarjen historike për të cilën raportoi gjerësisht me ekip gazetarësh e fotoreporterësh dhe kishte edhe redaksionalin tim me titull “Fillim i së nesërmes”, të botuar në ballinë në 3 Korrik 1990, ku theksonte se, “Deklarata Kushtetuese e delegatëve të Kuvendit të Kosovës është deklarim i popullit për barazi e subjektivitet të plotë të Kosovës e të shqiptarëve… është fitore e akt historik i shprehjes së vullnetit gjithëpopullor demokratik, është fillimi i fundit të pabarazisë e padrejtësive…Kosova e re, ajo me rregullim kushtetues sipas Deklaratës të sapo aprovuar do të jetë një djep kombëtar dhe i bashkëjetesës për të gjithë, i të drejtave të plota”… 

Në mëngjesin e 8 Gushtit 1990, të pas natës së ndalimit të gazetës nga forcat serbe në shtypshkronjë,  me reportazhin “Rilindja e popullit jeton edhe e pashkruar”, të shkruar rrugëve më shumë në mendje e në fragmente me laps në një copë letre, përkundër ndalimit shkova dhe hyra në Pallatin Rilindja dhe nisa ta daktilografojë me makinë shkrimi. Kolegët, që poashtu nuk përfillnin ndalimin e erdhën në Pallat, më shihnin si me habi pse po shkruaja kur gazeta s’do të dalë… 

“Besoj se do e lexoni nesër në gazetë”, u thash, dhe ngjita shkallëve për te Ndërmarrja e Revistave, një nga gjashtë sa kishte Ndërmarrja Shoqërore e Përbërë Rilindja, te kryeredaktori i revistës letrare Fjala, Milazim Krasniqi. I tregova reportazhin dhe idenë që bashkë me lajmet kryesore që do i merrnim nga terreni nga korrespondentët e gazetës Rilindja (në atë kohë isha redaktor-shef i korrespondentëve), t’i botonte në Fjala. Revistën Fjala, për herë të parë edhe si gazetë, e nxori që të nesërmen, pa pritur dyjavëshin kur dilte. 

Në katër faqet e mesme me reportazhin dhe lajmet e ngjarjeve të ditës ishte “Rilindja e fshehur brenda Fjalës”, siç thonin shumë njerëz që e mbanin në duar e lexonin revistën që u botua e shtyp në tirazh rekord. 

Kjo përvojë e botimit të shkrimeve-informacioneve të gazetarëve të gazetës Rilindja në revistën Fjala me shpeshtime botimi vazhdoi edhe te revistat tjera – Shkëndija, Kosovarja, Zëri i Rinisë…dhe për të pasur informacione edhe në ndonjë ditë më shumë gjatë javës doli edhe ideja që të nisë të ridalë edhe revista Bujku, e cila ishte e përdymuajshme për fshatin e bujqësinë dhe kishte vite që nuk kishte dalë fare… 

Ishte 17 Janari 1991. Për ridaljen një herë në javë të revistës Bujku dolën disa ide e propozime, edhe për fizionomi, edhe për kryeredaktor të revistës, por jo ndonjë zgjedhje e pranim detyre dhe po përfundonte mbledhja në lokalet e gazetës Rilindja… 

Mora ushtrimin e detyrës së kryeredaktorit, kisha idenë dhe shkasin për ta nxjerrë Bujkun, jo si revistë, por si gazetë dhe të përditshme “përkohësisht”. 

  

Atë ditë kishte nisë lufta në Gjirin Persek, për të cilën Presidenti Amerikan Xhorxh Bush i drejtohej kombit, me një deklaratë të cilën gazeta e botoi në ballinë me titull “Tërheqje pas fitores”…Edhe me këtë shkas, shkruajta “Fjalën e Redaksisë” me titull “Përsëri ‘Bujku’…”, për faqen e parë të gazetës, ku theksoja se del si “gazetë e përkohëshme…edhe për shkak të nevojës që edhe lexuesit shqiptarë në Kosovë, në mungesë të gazetës së përditëshme, të kenë informacione sa më të gjera e me kohë në gjuhën shqipe për ngjarjen… fillimin e Luftës në Gjirin Persik. Për këtë shkak edhe me fizionomi e edhe me përmbajtje ky numër është i jashtëzakonshëm”.
Me përmbajtje të ngjashme, se nga e nesërmja do dalë një gazetë në terrin informativ të Kosovës shkruajta një letër për ta njoftuar Ambasadën e Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Beograd, pasi kontaktova me Ambasadën e Shqipërisë dhe ua dërgova atyre me telefax që ta përcjellnin. Ajo letër sigurisht do të ketë gjetur mbështetje për ne, pasi edhe vazhdoi të dalë gazeta, në ballinën e së cilës “Bujku” shkruhej me shkronja të vogla nën një B të madhe logo. Ishte si Gazeta B, që zëvendësonte Gazetën A – Rilindjen… 

E nisur me numrin e parë me datën 18 Janar 1991 “Bujku” si gazetë e paregjistruar te autoritetet okupatore serbe edhe sfidonte ndalimin e të vetmes së përditshme shqipe në Kosovë Rilindja.   

E nxjerrë pikërisht nga gazetarët dhe punonjësit e tjerë të gazetës Rilindja, me guxim dhe sakrifica, me standarde profesionale, Bujku ishte gazetë e rezistencës, e lëvizjes gjithëpopullore të shqiptarëve në Kosovë për liri, pavarësi e demokraci, gazetë e parë e pavarur kosovare, me orientim e përcaktim të fuqishëm properëndimor, euroatlantik.   

Gazeta “Bujku”, me të cilën nisëm e themeluam  edhe bashkëpunimet e para të medias Prishtinë-Tiranë, në numrin e parë në ballinë theksonte “proceset demokratike në Shqipëri” mbi titullin “Zgjedhjet u shtynë për 31 Mars”. Në ambientet e kësaj gazete u bë edhe zyra e parë e korrespondenturës në Kosovë të Agjencisë Shtetërore Zyrtarë të Lajmeve të Shqipërisë – Agjencisë Telegrafike Shqiptare, prej nga me lidhje telexi, e vetmja e mundëshme atëherë nga Kosova në Shqipëri, nisa raportimet nga  dita e 24 Majit 1992 e zgjedhjeve të para pluraliste parlamentare e presidenciale në Kosovë, në rrethana të rënda të okupimit  e të mbylljes së dhunëshme edhe të mediave kosovare në gjuhën shqipe. Zyra e telexit në ambientet e gazetës “Bujku” në Pallatin Rilinda – zyrë e Agjencisë Telegrafike Shqiptare u bë edhe si një përfaqësi e parë e Shqipërisë në Kosovë, prej nga bëheshin edhe komunikime tjera Prishtinë-Tiranë. 

Në numrin e parë të gazetës “Bujku”, e cila u botua me tirazh të madh prej mëse 50 mijë ekzemplarësh, shkrime të tjera nga Shqipëria ishin për tre këngëtare të Festivalit të Këngës në Radio-Televizionin Shqiptar, Irma Libohova, Morena Reka e Redina Tili, si dhe reportazhi “Tirana e trishtuar”, në faqet e mesme, ku botohej edhe “Kalendari historik”, që  përkujtonte arritjen në qytetin e Lidhjes Shqiptare, në Prizren, në Dhjetor të vitit 1880, të Abdyl Frashërit… 

E shkrimet për Kosovën e okupuar nga regjimi ushtarako-policor i Beogradit ishin raportime për masa të dhunëshme, për dëbimin e shqiptarëve nga institucionet, nga puna, për shkatërrimin e sitemit arsimor në gjuhën shqipe, për dhunën edhe kundër kulturës shqiptare, për burgosjet e keqtrajtimet nëpër qytete e fshatra, për vrasjet e ushtarëve shqiptarë në armatën jugosllave, protestat e indinjatën e thellë…   

 “Kosova filloi Referendumin për Sovranitet”, shkruante në kryetitullin në ballinë gazeta  historike  e rezistencës shqiptare “Bujku” në  numrin e 27 Shtatorit 1991. Legjenda e fotografisë ishte: “Deklarim demokratik për ardhmërinë e Kosovës: pamje e Prishtinës”. Aty, po në faqen e parë, në mbititull shkruante: “Udhëzime për mbajtjen e Referendumit”, e në titull theksohej: “Referendumi është legal dhe legjitim”. 

Pas ditëve të zhvillimit të votimeve masive, gazeta “Bujku” në numrin e 4 Tetorit 1991 njoftonte rezultatet e referendumit në  faqen e parë  me kryetitullin “Mbi 99 për qind të votuesve për Sovranitetin Shtetëror të Kosovës”, me mbititullin “Kumtesë e Komisionit Qendror për Zbatimin e Referendumit të Kuvendit të Republikës së Kosovës” dhe me nëntitullin “Prej më se 1 milion votuesve kanë dalë në votime mbi 870 mijë veta ose rreth 85 për qind e numrit të pëgjithshem të qytetarëve me të drejtë vote…” 

Ndërkohë, derisa në Kosovë gazeta dilte me emrin “Bujku”, në Zvicër e pastaj edhe në Shqipëri po me ato shkrime nisi të dalë gazeta jonë Rilindja, me angazhimin e gazetarëv e punonjësve tjerë të saj… 

Disa nga titujt e shkrimeve të mia të asaj kohe në gazetën Rilindja në Tiranë që ruhen në Bibliotekën Kombëtare të Shqipërisë i shënoj nga  “Paraqitje e shkurtër e regjistrimeve të gjetura” ne faqen zyrtare në internet:   

Pesë vjet të gazetës “Bujku” -18 Janar, 1996; Do të bashkëpunojmë në konkurrencë – 4 Janar, 1997; Etiketa e terrorizmit për terror kundër shqiptarëve – 29 Janar, 1997; Shpresë se s’ndërrojnë veç vitet – 5 Janar, 1997; Institucion e qendresë e Kosovës – 21 Janar, 1997; Lajmi i ardhmërisë: Kosova e lirë – 12 Shkurt, 1998; Muri ndërshqiptar si “fundi i botës” – 19 Mars, 1996; Ditë zie në Kosovë -  4 Mars, 1998; Gjendje e rëndë lufte vazhdon dhe në Drenicë -  3 Mars, 1998; Bomba edhe mbi fëmijët shqiptarë – 5-11 Maj, 1996; Beogradi me mesazh të vjetër për Kosovën : Shqiptarët as e pritën e as e patën takim, ndërsa nga serbët u bë pritje e organizuar dhe e sforcuar – 27 Qershor, 1997; Kosova preokupim i vazhdueshëm ndërkombëtar - 6 Korrik, 1996; Kosova e pavarur – e drejtë dhe kompromis i shqiptarëve: Në 7-vjetorin e Deklaratës Kushtetuese për Pavarësinë e Kosovës -  2 Korrik, 1997; Sa afër e sa larg Shqipëria – 11-17 Gusht, 1996; SHBA-të udhëheqëse e ndërmjetësuese në çështjen e Kosovës – 10 Gusht, 1996; “Rilindja” nuk ndal – 8 gusht, 1997; Provim i parë i zgjidhjeve për Kosovën -  6 shtator, 1996;  

Si një referendum -  21 Nëntor, 1996; Udhëtimi për në Prizren : Reportazh – 31 Dhjetor, 1996; Radioja që sfidon kufirin: Programi dhjetëorësh në ditë i Radio Kukësit dëgjohet shumë në Shqipëri dhe në Kosovë -  1-7 Dhjetor, 1996; Kronikë pa gazetë – Rilindja 29 Prill, 1995; Të vërtetën për Kosovën nuk e mbulon as terrori propagandues – 14 Prill, 1995; Skenar i sulmeve mbi Kosovën : [Sulmet serbe mbi kosovën] – 24 Maj, 1995; Vija amerikane në Kosovë mbrojtëse e interesave në rajon -  8 Korrik, 1995;  Marsh i rrezikshëm në Jug -  23 Gusht, 1995…   

Gazeta e përditshme “Bujku” doli deri në prag të vitit 1999, derisa u dëbua me dhunë nga Pallati i Rilindjes nga administrata dhe forcat okupatore serbe. 

Por, përsëri, gazetarët dhe punonjësit e tjerë të  gazetës Rilindja nuk u ndalën, në muajt e parë të vitit 1999, në kushtet e luftës, rikthyen dhe nxorën gazetën e përditshme Rilindja në Prishtinë,  duke punar nëpër shtëpitë e tyre,  dhe në këto rrethana përkundër rreziqeve të mëdha gazeta doli nga  22 Shkurti me kryetitull në ballinë kërkues për ndërhyrjen e NATO-s “Marrëveshja për Kosovën duhet të ketë mbështetje ushtarake” dhe vazhdoi të dalë derisa gazetarët dhe punonësit e saj u dëbuan bashkë me popullin edhe nga shtëpitë e tyre dhe nga Kosova. Kryeredaktor i gazetës Rilindja që dilte në Prishtinë në kohë lufte në Kosovë ishte Binak Kelmendi, e para tij kryeredaktorë të gazetës Bujku, pas të parit – meje, ishin edhe Xhemajl Rexhepi, Ruzhdi Demiri, Hydajet Hyseni e Avni Spahiu. 

Ekipi i Rilindjes, ku ishim bashkë me korrespondentin në Maqedoni Bedri Sadiku, hyri në Kosovë me tanket e para të NATO-s në 12 Qershorin historik 1999, dhe të nesërmen u shpërnda në Prishtinë dhe në zona të tjera, ku po ndodhte liria, gazeta numër special e botuar në Shkup, të cilën e solli prej atje korrespondenti i Zërit të Amerikës, Isak Ramadani. 

Në faqen e parë, ku shkruhej se “Dje në orën 5.17  Trupat e NATO-s hynë në Kosovë”, editoriali i Blerim Rekës kishte titullin “Normandizimi i Kosovës dhe kapitullimi serb”. 

Në Kosovën e lirë, gazeta Rilindja u rikthye në Prishtinë dhe vazhdoi të dalë përditë, kryeredaktor fillimisht ishte Berat Luzha, pastaj Ramush Tahiri dhe i fundit isha unë. 

Gazeta Rilindja nuk u ndal, vazhduam të punojmë e ta nxjerrim edhe kur administratori i UNMIK për të na bërë presion të largohemi na e ndali ujin në Pallat disa muaj dhe na jepte afate ultimative për vetëlargim, që nuk i pranuam. Edhe në ato kushte, gazeta Rilindja doli përditë deri më 21 Shkurt 2002, kur na ndalën edhe rrymën elektrike dhe pastaj na i mbyllën me grila hekuri të gjitha hyrjet në Pallatin e Rilindjes. 

Numri i fundit i përditshëm i gazetës Rilindja, me datë 21 Shkurt 2002 shkruante në ballinë: Zbatohet vendimi i UNMIK-ut për largim nga Pallati i Rilindjes – Gazeta Rilindja detyrimisht ndërpret botimin derisa t’i sigurohet lokali i ri i punës. 

Gazetën Rilindja e dëbuan e mbyllën kundërligjshëm e padrejtësisht pak ditë pasi festoi 57 vjetorin,  ditën e saj – 12 Shkurtin. 

Në numrin festiv të Rilindjes së 12 Shkurtit 2002 në faqen e parë “‘Sundimi i Ligjit’ apo ‘Sundimi i Bandave’? Kosova Duhet të Vendosë” ishte titulli i shkrimit ekskluziv nga Ambasadori Xhon Menzis, Shef i Misionit, Zyra e SHBA-ve në Prishtinë. 

“Sot shënohet 57 vjetori i gazetës ditore ‘Rilindja’, gazetës më të vjetër në gjuhën shqipe në Kosovë”, niste ambasadori amerikan shkrimin-editorialin, ku mes tjerash theksonte edhe se, “si shef i misionit të Zyrës së SHBA-ve në Prishtinë, unë e di mirë rolin që  e ka ‘Rilindja’ në shoqërinë demokratike që është duke u krijuar në Kosovë”. 

“Në këtë përvjetor të 57-të të gazetës ‘Rilindja’, e uroj Z.Behlul Jashari, Z. Ramush Tahiri dhe gjithë kolektivin për punën e mirë që e bëjnë me shkrimet mbi çështjet e ndërlikuara politike në Kosovë, shkrime këto të drejta dhe të balancuara. Nuk është punë e vogël të botohet një gazetë për 57 vite me radhë dhe ju mund të jeni krenarë që e keni arritur këtë. Ne duhet të punojmë së bashku duke përdorur fuqinë e penës, fuqinë e diplomacisë dhe fuqinë e opinionit publik në mënyrë që të sigurojmë mosndryshimin e vazhdimësisë së përparimit demokratik të Kosovës, dhe që sundimi i ligjit do të mbizotërojë gjithnjë mbi sundimin e bandave”, theksonte në përfundim të editorialit Ambasadori Amerikan Menzis.      

 Edhe pas dëbimit, përsëri Rilindja nuk u ndal, me punë nëpër shtëpia si në kohë lufte, për të ruajtur emrin e traditën e për të vijuar të jetë histori e Kosovës, doli në raste të veçanta me numra të jashtëzakonshëm e protestues, të kohëpaskohëshëm, edhe kur kishte festa. 

Një nga protestat e vazhdueshme ishte në 3 Maj 2005. “Sot, Dita Ndërkombëtare e Lirisë së Shtypit”, ishte në ballinë mbititulli i kryetitullit “Gazeta Rilindja e drejtë e shkelur” dhe nëntitulli “Rilindja në Ditën Ndërkombëtare të Lirisë së Shtypit ka këtë mesazh: Në Kosovë nuk ka liri shtypi derisa ka gazetë të mbyllur e të dëbuar padrejtësisht nga autoritetet”. 

Në ballinënen e gazetës Rilindja në këndin lart theksohej: “Numër protestues i jashtëzakonshëm – Sot në orën 12:00  vizita e të ftuarëve Rilindjes – Pallatit”. Protestë ishte edhe vizita në bodrumin-bunkerin e errët e me lagështi-vërshime uji, ku ishte hedhur-ngujuar arkivi-pasuri kombëtare, teknika e inventari i gazetës Rilindja, që nga fillimi i vitit 2003. “A e shihni ku e keni ngujuar gazetën tradicionale të Kosovës Rilindja – alarm nga bunkeri – Arkivi i Rilindjes, pasuri kombëtare që po shkatërrohet”, shkruan në Rilindjen e 11 Prillit 2005, ku botohen edhe fotografi të kulturocidit. 

Që të protestonte, po edhe të vazhdonte të jetë histori e Kosovës Gazeta Rilindja dy javë pas mbylljes-dëbimit nga UNMIK doli me botim të jashtëzakonshëm në 5 Mars 2002 për seancën e Kuvendit të një dite më parë të votimit të Presidentit e të Qeverisë së zgjedhjeve të para parlamentare në liri. Kryetitulli në ballinë ishte: “Presidenti Rugova: Çdo ditë ne të gjithë duhet të zgjohemi me një mendim të bukur: ‘Çfarë të mire mund të bëjmë sot për Kosovën?’ – Kryeministri Rexhepi: Gjithçka në Kosovë është me përparësi”. Presidenti Ibrahim Rugova dhe Kryeministri Bajram Rexhepi menjëherë pas zgjedhjes janë përgjigjur në pyetjet që ua kam bërë për këtë numër të Rilindjes, që përgatitej nga ekipi i saj special në një zyrë të Kuvendit të Kosovës. “Ju e dini qëndrimin tim për të ardhmen e Kosovës. Kam punuar dhe unë dëshiroj që sa më parë të njihet pavarësia e Kosovës dhe gjithësesi që ajo do të jetë e pavarur, e lirë, demokratike dhe e integruar në rrjedhat e civilizimit europian e botëror, po në atë afat që thatë ju”,  është përgjigjur Presidenti Rugova në pyetjen që i bëra, si kryeredaktor i gazetës Rilindja, se si e sheh Kosovën pas tre vitesh të mandatit. Me këtë pyetje të parë ishte edhe urimi për të sapozgedhurit President e Kryeministër i Kosovës. “Presidenti Rugova e Kryeministri Rexhepi flasin për Rilindjen“   ishte titulli në këndin lart në ballinë. 

Në jubileun e 90 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, në 28 Nëntor 2002, gazeta tradicionale e Kosovës Rilindja doli me botim special festiv, siç theksonte në ballinë, me shkrime të autorëve dhe personaliteteve të shquara nga gjithë bota shqiptare, ndërsa u shpërnda në të gjitha trojet etnike shqiptare – në Kosovë, Shqipëri, Maqedoni, Luginë të Preshevës, Ulqin e lokalitete tjera në Mal të Zi. 

“Kosova për herë të parë feston 28 Nëntorin me institucionet e saja të njohura ndërkombëtarisht”, ishte kryetitulli i gazetës Rilindja në ballinë ku botohej i plotë mesazhi i Presidentit historik Rugova me titullin “Shqiptarët forcohen në të gjitha viset”  e nëntitullin “Një Kosovë e pavarur, e integruar në NATO, në BE dhe në miqësi të përhershme me SHBA-të është përcaktimi i popullit të saj”.  

VLERËSIMI DHE PËRKRAHJA E PRESIDENTIT HISTORIK RUGOVA PËR RILINDJEN EDHE NË INTERVISTA EKSKLUZIVE   

“Kosova e pavarur në NATO e në BE dhe në miqësi të përhershme me SHBA”, citoja kështu Presidentin Dr. Ibrahim Rugova në kryetitull të ballinës së gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja në fundvitin 2002, në intervistën ekskluzive që kisha zhvilluar pas kthimit nga festimet në Vlorë të 28 Nëntorit dhe takimit që kishte me Sekretari Amerikan të Shtetit Igëllberger. Në Rezidencën Presidenciale në Velani – Prishtinë Presidenti Ibrahim Rugova mbante në duarë dhe në tryezë gazetën Rilindja botim special festiv për jubileun e 90 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë… 

“‘Me emrin ‘Bujku’, këtu dhjetë vite ka mbajur të gjallë informimin e brendshëm në Kosovë”, e vlerësonte  gazetën e rezistencës Presidenti historik i Kosovës, Ibrahim Rugova në funddhjetorin 2002 në Rezidencën Presidenciale në Prishtinë në pritjen që më bëri si kryeredaktor i gazetës Rilindja, me ç’rast dha një intervistë ekskluzive, duke i dhënë kështu edhe mbështetjen e fuqishme institucionale krijimit të mundësive dhe kushteve për rifillimin e botimit të gazetës simbol i traditës së informimit në Kosovë, të cilën administrata e UNMIK e kishte dëbuar kundërligjshëm e padrejtësisht nga Pallati Rilindja në 21 Shkurt 2002. 

Pjesa përmbyllëse e intervistës së gjatë botuar në gazetën Rilindja në 31 Dhjetor 2002 ishte kjo: 

RILINDJA: Z. President, falemnderit për këtë intervistë për botimin special të gazetës “Rilindja” për Vitin e Ri. Kemi edhe një falënderim të madh për Ju zoti President i Kosovës për mbështetjen dhe angazhimet për një zgjidhje institucionale për gazetën tradicionale të Kosovës “Rilindja”, të cilës shpresojmë se së shpejti do t’i krijohen kushtet dhe mundësitë të rifillojë botimin e rregullt. Mendojmë që është një rast shumë i mirë që “Rilindja” të rifillojë botimin e rregullt në ditën e përvjetorit të saj të 58-të, më 12 shkurt 2003. Shfrytëzojmë rastin, dhe kemi nderin dhe kënaqësinë, që qysh tash t’Ju ftojmë në festën, në solemnitetin që do të bëjmë, edhe për Ditën e Rilindjes edhe për rifillimin e botimit të gazetës “Rilindja”. 

PRESIDENTI RUGOVA: Unë ju kam premtuar përkrahje edhe më herët. Duhet të shikojmë, po flas praktikisht, si ta aktivizojmë gazetën, që ka një traditë. S’po flasim më shumë, e dimë të gjithë. 

Pastaj, me emrin “Bujku”, këtu dhjetë vite ka mbajur të gjallë informimin e brendshëm në Kosovë, pra derisa bëmë edhe Televizionin Satelitor. Kjo ka qenë shumë e rëndësishëme. Pra, ishte një bazë e informimit në Kosovë. Dhe, një mirënjohje për ju dhe të gjithë ata që në këto vite të vështira punuan dhe mbajtën të gjallë informimin në Kosovë. 

Duhet të shikojmë praktikisht si të aktivizohet gazeta “Rilindja”, t’i sigurohet vendi. Duhet të bisedohet dhe të shihen mundësitë. Edhe zyra ime për informim do të interesohet për këtë çështje; besoj edhe komisioni për media i Parlamentit, që është krijuar tash së voni, edhe institucionet e tjera. Duhet parë punën e statusit të “Rilindjes”. Ju mund të jeni si gazetë e pavarur, por duhet të shikojmë sa mund të ndihmoheni nga institucionet tona. 

Është shumë mirë që gazeta “Rilindja” edhe në këto kushte gjatë kësaj kohe të fundit ka dalë me botime të kohëpaskohshme për ngjarje e data të rëndësishme, duke vazhduar të jetë histori e shkruar e Kosovës, dhe ruan në një mënyrë vazhdimësinë deri në rifillimin e botimit të rregullt. 

RILINDJA: Z. President, Ju falënderojmë shumë për këtë përkrahje të madhe për “Rilindjen”. Shfrytëzojmë rastin, kemi nderin dhe kënaqësinë, që t’ Ju urojmë: Gëzuar Vitin e Ri 2003, më shumë shëndet, mbarësi, suksese për Ju dhe gjithë Kosovën. 

PRESIDENTI RUGOVA: Urime, poashtu, edhe Juve, me shumë suksese dhe për punën që po bëni, për “Rilindjen”, që ta kemi së shpejti përditë. Falemnderit. 

  

 Gazeta Rilindja e ditës së 60 vjetorit të saj – 12 Shkurtit 2005 botonte edhe një intervistë tjetër ekskluzive me Presidentin Ibrahim Rugova me titulliun në ballnë “Pavarësia e Kosovës është e mira e të gjithë qytetarëve dhe do ta qetësojë rajonin”. 

Me rastin e pritjes që më bëri në cilësinë e kryetarit të Këshillit Drejtues – Kryeredaktorit Presidentit Rugova i dhurova Pllakatin e Jubileut të 60-vjetorit të Rilindjes, punar me ar e argjend nga zejtarët e Prizrenit, qytetit ku ka dalë numri i parë i gazetës tradicionale e historike të Kosovës. 

Presidenti Rugova uroi për Jubileun e gazetës Rilindja gjashtë dekada në jetën dhe në familjet e kosovarëve,  duke u shprehur, mes tjerash: 

“Unë Ju përgëzoj për këtë përvjetor Jubilar, pra 60 vjetorin e Rilindjes, dhe dëshirojmë që kjo gazetë sa më shpejtë të konsolidohet. Duhet të shikojmë të gjejmë një zgjidhje për Rilindjen, që të mund të vazhdojë si një gazetë tradicionale. Ne duhet të kemi edhe mjete të informimit të formave të ndryshme, mund të gjejë, ta ketë atë formën të një informacioni dhe prezentimi të çështjeve shtetërore, nëse nesër do ta pranojë Rilindja apo dikush tjetër. Dhe, gjithsesi do të gjendet në mozaikun e masmediumeve të 

Kosovës. Ne do t’i shikojmë të gjitha mundësitë dhe do të ndihmojmë në këtë plan dhe do t’ju përkrahim. Rilindja është një gazetë që është një pjesë e historisë së Kosovës dhe që ka ndihmuar zhvillimin e Kosovës në përgjithësi. Natyrisht, tash edhe Rilindja duhet të gjendet në këtë çështjen e tregut të mediumeve. Dhe, duhet t’i ketë ato të drejtat që i takojnë si shtëpi botuese, ose si shtëpi informacioni. Sepse ishte një gjigant i masmediumeve, i botimeve për atë kohë, e sot, tash, duhet ta gjejë rolin e vet si gazetë, e të vazhdojë të ndihmojë zhvillimin dhe perspektivën e Kosovës. Prandaj, do të keni përkrahjen tonë dhe do të shikojmë gjitha mundësitë administrative si do të ecin. 

Pra, Urime edhe një herë dhe Gëzuar!”   

GAZETA RILINDJA E 27 JANARIT 2006: BOTA NDEROI PRESIDENTIN HISTORIK TË PAVARËSISË SË KOSOVËS, IBRAHIM RUGOVA  

 Rilindja në 27 Janar 2006 shkruante se, më shumë se gjysëm milioni njerëz u mblodhën në Prishtinë, gjithë bota nderoi në përcjelljen e fundit për Presidentin historik të Pavarësisë së Kosovës, Ibrahim Rugova, i cili prehet në amshim në lagjen Velania te Bregu i Diellit, të kryeqytetit. 

Gazeta Rilindja në botimin special, në kryelajmin lart krahas logos-emrit shkruante: 500.000 njerëz – Më se 500.000 njerëz nëpër rrugët dhe sheshet e Prishtinës, në Sallën “1 tetori”, te Varrezat e Dëshmorëve e Heronjëve të Kombit në Lagjen Velania në Bregun e Diellit i shprehën nderimet më të larta kombëtare e ndërkombëtare Presidentit historik të pavarësisë së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova. 

Kryetitulli dhe nënkryetitulli i ballinës në gazetën Rilindja ishin: Bota nderoi – Nderimet më të larta kombëtare dhe ndërkombëtare. 

Në ballinën e gazetës Rilindja paralajmëroheshin tre intervista ekskluzive të gjata që ribotoheshin në faqet e brendshme, e që i kisha zhvilluar me Presidentin historik Ibrahim Rugova në kohën e lëvizjes e luftës së Kosovës për liri, pavarësi e demokraci dhe pas luftës në Kosovën e lirë: Presidenti Rugova parashikoi dhe krijoi të ardhmen e Kosovës dhe të shqiptarëve. Tri intervista ekskluzive, e para para 12 vjetëve. 

Fotoja e vetme në ballinën e gazetës Rilindja ishte pamja nga Prishtina, kryeqyteti i Kosovës, para Kuvendit e Qeverisë, ku tash është sheshi me emrin e shtatoren e Presidentit të parë e historik të Kosovës, Ibrahim Rugova. Në atë pamje-fotografi, në plan të parë ishte një pano-bilbord-kornizë ngjyrë ari me portretin e Presidentit historik me Flamurin e Dardanisë në anën e djathtë, nën të cilën ishte shkruar: Dr. Ibrahim Rugova President i Kosovës (1944 – 2006). 

Dr. Ibrahim Rugova President historik i Pavarësisë së Kosovës përgjithmonë, shkruante me shkronja të mëdha gazeta Rilindja nën fotografi dhe me këtë përmbyllej imazhi i faqes së parë.  

RILINDJA PËR PAVARËSINË E KOSOVËS, BOTIME SPECIALE DHE KALENDARË   

 “Kosova pret Vitin e Pavarësisë”, ishte kryetitulli në ballinën e gazetës Rilindja të 31 Dhjetorit 2004, ku në mesazhin e Vitit të Ri 2005 Presidenti historik Dr. Ibrahim Rugova e vlerësonte vit i progresit më  të madh të Kosovës. 

Në pritjen tradicionale të fundvitit, Presidentit Rugova i dhurova ekzemplarët e parë të Kalendarit të Rilindjes me simbolet e Vitit historik të Pavarësisë së Kosovës dhe 600 vjetorit të Skënderbeut, të vitit 2005 të jubileut të 60 vjetorit të gazetës tradicionale, siç theksohet në shënimin nën foton në ballinë. Presidenti Rugova përgëzoi në këtë rast Rilindjen në Jubileun e saj dhe siguroi për zgjidhjen që do të bëhet për gazetën, kryeredaktor dhe kryetar i Këshillit Drejtues i së cilës isha. 

“Sigurt do të arrijmë suksesshëm në vlerësimin pozitiv të standardeve”, ishte titulli po në ballinë të Rilindjes i një interviste që kam zhvilluar në fundvitin 2004 me Ramush Haradinajn, në kohën kur ishte Kryeministër – gjatë 100 ditëve të qeverisjes, ku shprehte besimin se pavarësia e Kosovës do të shënojë edhe një fillim të ri për shumë çështje që e preokupojnë rajonin sikurse që është integrimi i shpejtë në strukturat evropiane dhe ato veriatlantike. 

Në këtë numër special të festës së Vitit të Ri 2005 botohej edhe intervista ekskluzive e Shefit të Misionit të Zyrës Amerikane në Prishtinë, Filip Golldberg, që më dha për gazetën tradicionale të Kosovës Rilindja në jubileun e saj të 60 vjetorit. 

“Shtetet e Bashkuara të Amerikës vazhdojnë ta mbështesin një Kosovë demokratike dhe tolerante”, citohej diplomati amerikan në ballinë e në titull të intervistës,  ku Golldberg theksonte: “Standardet, të cilat i ka specifikuar komuniteti evroatlantik janë idealet dhe vlerat me të cilat ne jetojmë çdo ditë dhe në të cilat ne thellësisht besojmë. Këto janë idealet të cilat e përfaqësojnë Evropën e shekullit 21”.   

“Viti 2005 do të mund të ishte një vit shumë vendimtar për Kosovën pasi që është vit kur ne do të lëvizim drejt një faze të re të procesit në Kosovë. Në kuptimin që mesi i vitit 2005 është koha kur do të bëhet Shqyrtimi Gjithpërfshirës i progresit në standarde, dhe me shpresë se prej kësaj do të rezultojë edhe fillimi i bisedave për statusin”, shprehej diplomati amerikan Golldberg.  

Gazeta Rilindja në 25 Prill 2005 në kryeartikullin që paralajmërohej në kryetitull në ballinë shkruante: 

Deklarata, komente dhe qëndrime për Kosovën, të gjithë flasin për pavarësinë: Bashkësia ndërkombëtare ka marrë vendim që Kosova të jetë e pavarur.   

Gazeta Rilindja e 31 Dhjetor 2005 sillte Kalendarin e Pavarësisë dhe këtë editorial:   

KOSOVË, GËZUAR VITIN E PAVARËSISË   

Behlul Jashari   

Kosova po kalon e pret vite historike. 

Hyrja në finalen e procesit të Pavarësisë së Kosovës  është ngjarja më e rëndësishme e vitit 2005. 

Kosova në vitin që po skon kishte edhe një ngjarje të rëndësishme: Rezolutën e Kuvendit të Kosovës për rikontirmimin e vullnetit politik të popullit të Kosovës për Kosovën shtet të pavarur dhe sovran. 

“I vetmi kompromis për Kosovën është pavarësia, dhe ky është optimumi i të gjithë shqiptarëve në rajon”, ka ritheksuar Presidenti i Kosovës Dr. Ibrahim Rugova pas takimit të parë me Grupin Neogociator, formimi i të cilit ishte një moment me rëndësi edhe për unitetin. 

Pavarësia është qëllimi madhor që i bashkon shumicën dërrmuese të qytetarëve të Kosovës, liderët dhe partitë e tyre, dhe këtu nuk ka ndarje në pozitë e opozitë. 

Viti i Ri 2006 në Kosovë pritet si një vit tjetër i madh dhe historik i arritjes dhe njohjes ndërkombatare të Pavarësisë së Kosovës. 

“Objektiv kryesor është pavarësia e Kosovës. Do të punojmë në të gjitha segmentet që të jetë një pavarësi e qëndrueshme, pavarësi që do t’u përgjigjet të gjithë qytetarëve të Kosovës, në të mirë të të gjithë qytetarëve të Kosovës”, ka deklaruar Presidenti Rugova pas takimit të fundvitit me Kryeministrin Bajram Kosumi. 

Edhe bashkësia ndërkombëtare vlerëson se Viti i Ri 2006 është shumë i rëndësishëm për Kosovën. Nënsekretari amerikan i Shtetit Nikolas Bërns ka deklaruar se një nga synimet më të rëndësishme të SHBA-ve në vitin 2OO6 do të jetë “kryerja e punëve të filluara në Evropë”, duke theksuar posaçërisht nevojën e zgjidhjes së çështjeve kryesore në Ballkan.
“Ky do të jetë vit i vendimit për Kosovën, e ne do të jemi atje për t’i mbështetur me diplomaci dhe me forca të NATO-s në kuadër të KFOR-it për të ruajtur sigurinë në rajon”, ka deklaruar Nënsekretari amerikan i Shtetit Nikolas Bërns në prag të ndërrimit të moteve. 

I dërguari i posaçëm i Kombeve të Bashkuara për statusin e Kosovës, Marti Ahtisari, ka shfaqur shpresën se takimi i parë direkt mes palës serbe dhe shqiptare do të mbahet në fillim të vitit të ardhshëm.
Përfaqësuesi i lartë i BE, Havier Solana, gjatë një qëndrimi në Prishtinë ka shprehur bindjen se vendet e rajonit do të kenë ardhmëri evropiane dhe ka theksuar se një faqe e re e historisë së Kosovës po fillon. 

I dërguari i posaçëm i OKB për statusin e Kosovës, Marti Ahtisari, ka shfaqur shpresën se takimi i parë direkt do të mbahet në fillim të vitit të ardhshëm. Ky takim besohet se do të mbahet në Vjenë. 

Kryetari i Kuvendit të Kosovës, akademik Nexhat Daci,  pret që në gjysmën e parë të vitit të ardhshëm do të finalizohet çështja e statusit të Kosovës. “Viti i ardhshëm do të jetë edhe vit i manifestimit të kapaciteteve reale të Kosovës”, ka theksuar ai. 

Të gjithë presin zhvillime shumë të rëndësishme për Kosovën në vitin që po vjen. 

Kosova pret Vitin e Pavarësisë. Gëzuar!   

RILINDJA NË KRYETITUJ: KOSOVA SHTET, KOSOVA SHPALLI PAVARËSINË BOTA E NJEH SHTETIN MË TË RI, KOSOVA SHTET NË OKB  

KOSOVA SHTET, është kryetitulli në ballinë i gazetës Rilindja në 30 Dhjetor 2007,  e cila përsëri sillte Kalendarin e Pavarësisë  me hartë – Flamur Kosove me një yll që do i bashkohet Flamurit të Bashkimit Evropian dhe me urimin: Gëzuar Viti i Pavarësisë 2008. Në ballinë edhe paralajnmërohej: Numri i ardhshëm i Rilindjes del në Ditën e Pavarësisë së Kosovës, ose më së largu më 12 Shkurt 2008. 

Paralajmërimet në ballinë: Hashim Thaçi, Kryeministër i Qeverisë së re të Kosovës: Është koha të merret vendim për Kosovën; Presidenti Sejdiu Shpallja e pavarësisë në një kornizë kohore që dihet me afërsi; Bamir Topi: Sot, Kosova, më e pavarur se asnjëherë në historinë e saj ndodhet në procesin e pakthyeshëm të mëvetësisë së saj ndërkombëtare; Sali Berisha: Vizita e ardhshme – e kurorës, në Kosovën e pavarur (Përgjigje e Kryministrit të Shqipërisë në Prizren në pyetjen e Rilindjes).   

E editoriali në faqen e parë të Rilindjes ishte ky:   

GËZUAR   

Viti 2007, që po shkon, mbetet në histori si vit i Planit të Ahtisaarit për pavrësinë e Kosovës, dokumentit të OKB-së me përkrahje të gjerë ndërkombëtare dhe me ndonjë kundërshtim. 

Viti i Ri 2008 është një tjetër vit historik i realizimit të këtij Plani, vit i realizimit të ëndërrës shekullore të pavarësisë, pritjeve tona të madha. 

Në Vitin e Ri Kosova po hyn me institucione të konstituuara pas zgjedhjeve të lira e demokratike të nëntorit, me Qeveri të re shumë premtuese, poashtu edhe me opozitë parlamentare, që ka paralajmëruar se do të jetë konstruktive. 

Të gjithë do të jemi dhe do të punojmë bashkë për të mirën e Kosovës shtet. 

Gëzuar!  

Ndërsa, editoriali në faqen e dytë, i paralajmëruar në këndin lart të ballinës ishte ky:   

RILINDJA PËR GINIS   

-Rilindja pret dhe beson që Qeveria e re e Kosovës nuk do të lejojë më asnjë ditë shkeljen e ligjit e të drejtës në rastin e Rilindjes/  

Gazeta radicionale e Kosovës Rilindja me Kalendarin e Pavarësisë del numër i jashtëzakonsëm të dielen, më 30 dhjetor 2007. Po në këtë numër Rilindja paralajmëron daljen tjetër në Ditën e Pavarësisë së Kosovës, ose më së largu më 12 shkurt 2008, kur e ka përvjetorin e 63-të. 

 Është viti i tretë që Rilindja del vetëm një herë brenda vitit, dhe si e vetmja gazetë e përditshme në botë që i ndodhë të dalë vetëm një ditë, vetëm një herë në vit, mund të jetë edhe rast për Librin e Ginisit. 

Vetëm një herë Rilindja doli në vitin 2003, pasi e ngujuan në bunkerin e errët e vërshime uji, dhe në vitin 2006, që edhe në këto kushte gazeta historike e Kosovës të shënoi zhvillimet historike nëpër të cilat kalon vendi. 

Rilindja është dëbuar kundërligjshëm nga Pallati i saj dhe detyrimisht është mbyllë më 21 shkurt 2002, vetëm pak ditë pasi festoi 57-vjetorin. Ishte kjo një shkelje e rëndë e të drejtës së institucionit shumë të rëndësishëm të Kosovës dhe të njerëzve të Rilindjes, e pashembullt në botën e lirë dhe demokratike. 

Edhe kjo mbyllje e pashembullt në botë e Rilindjes, me dëbim nga shtëpia e saj, mund të jetë një rast për Ginis. 

Rilindja, edhe pas dëbimit të dhunshëm ka dalë në kushte të jashtëzakonshme me numra të jashtëzakonshëm të kohëpaskohshëm, për të ruajtur emrin e traditën dhe për të kundërshtuar mbylljen. 

Rilindja ende nuk mund të dalë përditë meqë Pallatin e saj, ku i kishte lokalet e punës, ia kanë shndërruar thuaja në gërmadhë. I kanë shkatërruar gjithë teknikën e inventarin, dhe, çka është më e dhembshmja, Arkivin me dhjëtëra mijëra dokumente historike, pasuri kombëtare e pakompensueshme. 

Rilindja është në pritje të realizimit të së drejtës së ligjshme të kompensimit e sanimit të dëmeve, që të mund të ridalë përsëri dhe të hyjë në procesin e privatizimit me spinof special, që të rikthehet e të ruhet gazeta tradicionale e Kosovës, siç i kanë gazetat e veta tradicionale të gjitha vendet normale e demokratike në botë. 

Për këtë, Rilindja pret dhe beson që Qeveria e re e Kosovës nuk do të lejojë më asnjë ditë shkeljen e ligjit e të drejtës në rastin e Rilindjes.   

RILINDJA PËR 17 SHKURTIN HISTORIK 2008  

 Gazeta tradicionale e Kosovës Rilindja për 17 Shkurtin historik 2008 doli numër i jashtëzakonshëm festiv me kryetitullin me shkonja ngjyrë ari: KOSOVA SHPALLI PAVARËSINË BOTA E NJEH SHTETIN MË TË RI. 

Po në ballinë, nën imazhet e nënshkrimit të Deklaratës së Pavarësisë së Kosovës, të Flamurit e Stemës së shtetit të ri evropian dhe fishekzjarreve të festimeve në Prishtinë, Rilindja shkruante poashtu me shkronja ngjyrë ari: 17 SHKURTI 2008 DITA MË E MADHE SHQIPTARE PAS 28 NËNTORIT 1912 TË PAVARËSISË SË SHQIPËRISË. 

Lart te logoja po në faqen e parë shkruante: RILINDJA JU URON SHPALLJEN DHE NJOHJEN E KOSOVËS SHTET I PAVARUR.   

Gazeta Rilindja, kronikë e zhvillimeve historike të Kosovës, pasi doli me botime speciale edhe për ngjarjen historike të shpalljes së pavarësisë dhe njohjet ndërkombëtare që pasuan, ka përmbyllë daljet e mëse 40 numrave të jashtëzakonshëm të kohëpaskohëshëm në 30 Dhjetor 2008, me numrin festiv të Vitit të Ri 2009, në ballinë me kryetitullin e ëndërres dhe  të ardhëmes: KOSOVA SHTET NË OKB dhe me paralajmërimin: DUKE BESUAR NË SUNDIMIN E LIGJIT NË SHTETIN E KOSOVËS PRESIM QË NGA NUMRI I ARDHSHËM RILINDJA TË DALË PËRDITË.   

RILINDJA NË 30 DHJETOR 2008:   

MESAZH ATYRE QË DUAN KUFIRIN NË MITROVICË  

  Behlul Jashari   

 Në përfundim të Vitit Historik 2008 të shpalljes së pavarësisë së Kosovës më 17 shkurt dhe njohjes nga 53 shtete, dhe më të fuqishmet në botë, po presim gëzuar Vitin e Ri 2009 të pritjesë së anëtarësimit të shtetit tonë të ri në OKB dhe  të jubileut të 10-vjetorit të paqes e lirisë në Kosovë – të hyrjes së NATO-s, forcës më të madhe planetare.
Në Ditën e Lirisë e të Paqes, më 12 qershor 1999, kur NATO-ja hyri e nisi marshin fitimtar e çlirimtar në tokën e Kosovës për t’iu dhënë fund krimeve të tmerrshme e gjenocidit, nga kolona e tankeve të para, ku isha me ushtrinë e Aleancës Veriatlantike e gazetarë nga gjithë bota, atë mëngjes të gëzimit të madh shqiptar kemi qeshur me një grafit çmendie të shkruar nga forcat që po dëboheshin pas humbjes së luftës kundër lirisë, në një shpatull mali në Grykën e Kaçanikut: “Serbija do Tokio”.
Shkarravina, që përkthyer shqip thoshte “Serbija deri në Tokio” më rikujtoi grafitet “Shqiptarët përtej Bjeshkëve të Nemuna” dhe britmat “ikni përtej…” të atyre që me dhunën më të ergër dëbuan më se një milion shqiptarë nga Kosova.
Ata me operacionin “patkoi” kishin dashur ta zhbënin Kosovën, që duke vrarë e dëbuar shqiptarët, duke ua djegur e rrënuar shtëpitë, qytetet e fshatrat, të zhvendosnin kufirin shqiptaro-serb edhe përtej Bjeshkëve të Nemuna, siç e kishin zhvendosur para më shumë se një shekulli përgjakshëm nga Molla e Kuqe e kujtesës sonë historike.
Ata edhe më tej duan t’ua vënë flakën kufijve të Kosovës si në 19 shkurtin e 2008-tës në veri, duan të copëtojnë hartën e vendit që deshën ta zhbëjnë me gjenocid dhe tokëdjegie. 

Ata edhe më tej shohin ëndrra të pamundshme, tash më 9 dhjetor 2008, kur në ditën e shtrirjes së EULEX-it në gjithë Kosovën, në veri të urës mbi limin Ibër në Mitrovicë pashë grafitin që përkthyer shqip thoshte “këtu është Serbi”.
Por, edhe ata të gjithë do ta kuptojnë, shumë prej tyre e kanë kuptuar, se ka ikur përgjithmonë koha e pretendimeve dhe e ëndrrave të këqija kundër Kosovës, se Kosova është shtet.
Le të jetë 2009-ta edhe viti i vetëdijësimit e besimit edhe të asaj pjese të vogël të shtetasve të Kosovës që janë kundër këtij shteti, se Kosova është edhe shtëpia e atdheu i tyre, i lirisë, paqes, mirëqenies, prosperitetit e garancive për të gjithë, i demokracisë, standardeve dhe ecjes drejt integrimeve euroatlantike.
Le të jetë 2009-ta viti i vetëdijësimit përfundimtar edhe të fqinjit tonë verior që ka mbetur i vetmi fqinj kundër shtetit të Kosovës, se kufijtë e Kosovës janë të vendosur e të garantuar edhe ndërkombëtarisht dhe se Kosova është shtet i pavarur, sovran e demokratik.
Shtet që rrezaton paqe, stabilitet  e demokraci dhe që i ofron fqinjësi të mirë e bashkëpunim edhe shtetit nga i cili pret edhe kërkimfaljen për krimet e gjenocidin. 

Grafitet, pretendimet e ëndrrat e këqija “Serbia deri në Tokio”, “Shqiptarët përtej Bjeshkëve të Nemuna”, “Kufiri në mes të Mitrovicës” e të tjera si këto e të kohëve që shkaktuan edhe tragjedi njerëzore le të mbesin përmendore të marrëzisë e të shkuarës, apo më mirë sikur të ishte e mundur le t’i fshijë përgjithmonë e bardha dëborë e dimrit që do të shkrijë derisa shkojmë drejt Vitit të Ri 2009 e pranverës së re, drejt kohëve të mira që vijnë për të gjithë. 

Gëzuar!  

RILINDJA, RIDALJE SIMBOLIKE PROTESTUESE PAS 10 VITESH – 31 DHJETOR 2018  

Pas 10 vitesh, gazeta tradicionale e Kosovës Rilindja në ndërrim motesh – në mbrëmjen e 31 Dhjetorit  2018 të pritjes së 2019-tës, ridoli simbolikisht (botim digjital) për protestë dhe me kërkesën e përsëritur për t’u rikthyer e përditshme – për privatizim, sipas shembullit të gazetave në rajon e në botë që kishin status të njëjtë ndërmarrje shoqërore e që janë privatizuar e vazhdojnë të dalin…“E punëtorëve të NSH Gazetare Rilindja deri në privatizimin e gazetës”, është shënimi në këndin lart në ballinë. 

“GËZUAR  2019 KOSOVA 20 VJET LIRI 11 VJET SHTET”, “NGJARJA E  VITIT 2018  E KOSOVËS:  FSK USHTRI” “RILINDJA-PROTESTË, ridalje simbolike pas 10 vitesh”, janë disa nga titujt e gazetës. 

Një nga titujt e kësaj ridalje simbolike të gazetës Rilindja është: “23 Tetor 2018: Lajm i mirë nga Qeveria e Kosovës – Vendimi  për kryerjen e pagesës për shpronësimin e Ndërtesës së ish-Ndërmarrjes Shoqërore Rilindja. 

“Punëtorët e gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja presin që në 2019-tën Qeveria të bëjë pagesën për shpronësim dhe të realizojnë 20 përqindëshin, se tepër shumë gjatë presin të drejtën – 17 vjet nga dëbimi i dhunëshëm, i padrejtë e i kundërligjshëm nga adminisrata e UNMIK-ut në 21 Shkurt 2002 nga Pallati Rilindja, ku pastaj pas shpalljes së Pavarësisë së Kosovës ka 10 vjet që janë vendosur disa ministri të Qeverisë së Shtetit të Kosovës”, theksohet në shkrimin e gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja që ridoli simbolikisht pas 10 vitesh, botim digjital. 

Kërkesa për privatizim-ridalje të gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja i është bërë edhe Agjencisë Kosovare të Privatizimit, e cila është themeluar si një organ i pavarur publik, në bazë Ligjit të miratuar nga Kuvendi i Republikës së Kosovës, si pasardhëse e Agjencisë Kosovare të Mirëbesimit e themeluar nga Misioni  i OKB i pas luftës në Kosovë. 

Në arsyetimin e  kërkesës për privatizim theksohet edhe se emri dhe tradita e gazetës Rilindja është një vlerë shumë e madhe, e krijuar gjatë mëse shtatë dekadave, është pasuri me vlerë më të madhe se e çdo pallati,  dhe kjo duhet të vlerësohet edhe në procesin e privatizimit. 

 “Dhe, ai që do ta blejë gazetën Rilindja dhe natyrisht do e nxjerrë këtë të përditshme historike dhe tradicionale të Kosovës do jetë pronar i një pasurie të madhe mediale kombëtare, do të jetë trashëgimtar i ligjshëm i firmës-emrit, traditës. Rilindja ishte, është dhe mbetet edhe si një shenjë identiteti”, theksohet në kërkesën drejtuar Agjencisë Kosovare të Privatizimit në 12 Shkurt 2014. 

 Edhe në këtë 78-vjetor e shohim të nevojshme ripërsëritjen e një sqarimi për opinionin: Ndonjë portal që ka “huazuar” emrin, po edhe logon, nuk është as nuk mund të jetë Gazeta tradicionale e Kosovës Rilindja, e cila mund të ridalë vetëm në një proces të ligjshëm privatizimi.  

 LEGJENDAT E FOTOGRAFIVE: 

  1. Pllakati i 60 vjetorit të Gazetës Rilindja
  2. Presidenti historik i Kosovës Ibrahim Rugova duke marrë Pllakatin e 60 vjetorit të Gazetës Rilindja nga kryeredaktori Behlul Jashari
  3. Te Shtëpia monument e Rilindjes në Prizren në ditën e 60 vjetorit të gazetës – 12 Shkurt 2005
  4. DRITARE NË HISTORI – Faqe arkivi të gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja

5.Rilinjdja pas dëbimit punë në shtëpi -kryeredaktori Behlul Jashari me destoperët-disajnerët Dritëro Meha e Fitim Rrmoku  

  1. Ekipi i Rilindjes në Kuvendin e Kosovës me 4 mars 2002 për botimin e parë të jashtëzakonshëm të gazetës                                                                                      Forhåndsvisning av bilde
  1. Viti 1990 – Rrethimi i Pallatit Rilindja edhe me helikopter – okupimi serb – Foto Ilaz Bylykbashi

Forhåndsvisning av bilde

8.Rilindja 1990 – forcat serbe te porta e Pallatit Rilindja   

(Behlul Jashari 

Kryeredaktor i gazetës Rilindja deri në numrin e fundit dhe në kohën e dëbimit nga Pallati i Rilindjes, kryeredaktor i parë-themelues i gazetës së rezistencës “Bujku”. Ndërmarrja Shoqërore Gazetare Rilindja sipas Statutit nuk ka drejtor, por vetëm kryeredaktor i cili e menaxhon dhe përfaqëson) 

Kë e akuzojnë varrezat masive dhe mizoritë serbe ndaj shqiptarëve

Pamje e varrezës masive në Rashkë

Akademik Prof Dr Hakif BAJRAMI, historian, Prishtinë 

NË KOSOVË 1998-1999 

Albanofobia, “racë inferiore dhe shqiptarët janë lum i dalur nga shtrati”, janë shprehjet kryesore të 37 porgrameve serbiane për m` i shfarosur shqiptarët. Ja se çfar betimi bëjnë oficerët serbianë për të masakruar shqiptar në një manastir të Kosovës më 1998. Pason betimi: 

 “Betohem në nderin e gjinisë së gjakut dhe të emrit të ndritëshem serb, se do të luftojë kundër armikut të popullit tim, deri atje që ta krijojmë qëllimin tonë të shenjët-çlirimin e Kosovës duke mos zgjedhur mjete dhe mënyra, kundër shqiptarëve.  

Pa asnjë reagim do t` i kryej të gjitha detyrat të cilat i marr nga lëvizja deri edhe me çmim të jetës sime, sepse jeta ime nga kjo ditë i takon Lëvizjes serbe për Luftë dhe për popullin serbian. I betohem kësaj KISHE të shenjët para shpirtërave dhe trimave serbian, dhe le të më mallkojë tambli serbian nëse tradhtoj ose e lakoj këtë betim, le të më gjyjoj Zoti dhe gjurma shekullore. Liri ose vdekje”! (Nga botimi: H. R. Wach, f. 89)   

Viset etnike shqiptare ishte planifikuar që të coptohen, jo pse nuk dihej historia e tyre por vetëm pse pjesa më e madhe e shqiptarëve e kishte pranuar ISLAMIN si rreligjion, në Mesjetë. Ja pazari kryesor që ka lënë gjurmë tragjike deri në ditët tona, pa marrë para sysh se janë zhvilluar dy lufta botërore. Ai pazar është Marrëveshje sekrete në mes Austro Hungarisë dhe Rusisë më 17 maj 1897. (…) Pika 3.b. “ Pjesa e përfshirë midis Janinës në Jug dher Liqenit të Shkodrës në veri, me një shtrirje të mjaftueshme nga ana e lindjes, do të formojë një shtet të pavarur me emrin Principata e Shqipërisë, duke përjashtuar çdo sundim të huaj. 

c). Pjesa tjetër e territorit të disponueshëm do të NDAHET në mënyrë të drejtë midis shteteve të vogla të ndryshme të Ballkanit që ekzistojnë sot. Në këtë ndarje Austro Hungaria dhe Rusia ruajnë të DREJTËN (!!!) që të merren vesh në kohën e duhur. “1. (1..A. F. Pribram, Les traites politiques secrete de l` Autriche-Hongaris, I. Paris 1923, f. 109;  Duke i njohur këto pazare, politikani malazez Vllada Dapçeviq, do të shkruaj: citojmë në origjinal-“ Valjda ni sa jednom zemljom, s interesima nijednog naroda nije se toliko bezoçno TRGOVALO na mirovnim konferencijama posle përvog svetskog rata, kao sto je sluçaj sa albanskim narodom”. Dhe vazhdon: “To sto se dogadja u Srbiji je çisto fasistiçki scenario i populistiçka politika. Svi govore o pravima onih Srba i Crnogoraca, koji su u ogromoj veçini KOLONISTI, koje je kolonizirala bivsa velikosprska vlada s anmerom da izmeni nacionalnu strukturu stanovnistva. To su uradili tako, da su zmelju uzeli Albancima i dali je kolonistima. Dnas (1989) pak trube o kontrarevoluciji. To je OBIÇNA IZMISLJOTINA. Jer Alnanci na Kosovu se ne bore za restauraciju kapitalistiçkog Kosova, nego za nacionalnu ravnopravnost, samobitnost….I nema sile, koja bi speçila albanski narod da ostvari svoju volju. Ako Slobodan Millosheviç nastavi s takvom politikom pritiska, to çe bez sumje izazvati gradjanski rat u Jugoslaviji. Takvu situaciju moze da zeli samo LUDAK, koji se igra sudbinom zemlje. Srbi ne mogu da se pomire s çinjenicom, da su Albanci stvorili svoju intelegenciju, svoju nacionalnu svest i da ih vise nije moguçe vratiti na nivo od pre rata, kada je bilo koji Srbin mogao da UBIJE ALBANCA i za to uopste nije odgovarao, u vreme, kad si ih Srbi plaçkali, unistavali i ponizavali na anjastrasniji naçin…” Vlada Dapçeviq, “Mladina”, 20 Janvar 1989, str. 61).     

Në luftën kundër popullit shqiptar në Kosovë 1998/99 qeveria serbe kishte angazhuar forca speciale komplekse, si forca të rregullta ushtarake, kombinime të policisë dhe forca speciale, forca paraushtarake, milicinë lokale dhe një mori forcash që ishin në cilësinë e mercenarëve nga vendet e ndryshme, njoftonte opinionin botëror H. R. Watch.2. (2. “Krimet e luftës në Kosovë, raport special” për vitin 1998. 

 Lidhur me këtë, Ushtria e Jugosllavisë (Zhablakut) Fedrative (Serbi, Mali i Zi), e kishte strukturën komanduse horizontale dhe vertikale. Në krye të piramidës komanduese ishte Sllobodan Millosheviq. Lidhur me këtë, ushtria ishte nën kontrollin e Këshillit të Lartë të Mbrojtjës. Në këtë Këshill hynin: Kryetari i RFJ, Kryetari i Srbisë  Ivan Millutinoviq (?) dhe Kryetari i Malit Zi (….).Shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë ishte gjenarali Dragolub Ojdaniq, Zavendës komandant i Shtabit të Përgjithshëm ishte gjeneralkoloneli Svetozar Marjanoviq. Në Kosovë ishte në ofenzivë agresive aviacioni luftarak dhe mbrojtja kundërajrore, njësitet tokësore të Armatës së Tretë për veprime speciale të komanduara nga gjeneral nonkoloneli Spasoje Smilaniq. 3. (3. H.R. Watch, Under Orders, N. Jork 2001, f. 67). 

Meqë Ushtria Jugosllave (UJ) ishte e strukturuar në tri armata, në territorin e Kosovës ishte e stacionuar e ashtuquajtura Armata e Tretë. Me këtë armatë, shtrirja e së cilës zgjërohej edhe në një pjesë të Serbisë Jugore, komandonte kolonel Nebojsha Pavkoviq. Nën vatësinë e shtabit të Armatës Tretë ishte i ashtuquajturi Korpusi i Prishtinës. Me këtë korpus komandonte gjeneral majori Vlladimir Llazareviq.Nën komandën e këtij oficeri të lartë serb ishin pesë brigada vrastare. Me brigadën e 15-të të këmbësorisë me shtab në Prishtinë komandonte koloneli Mlladen Çirkoviq. Brigada 125 e motorrizuar me përqëndrim operativ luftarak komandonte kolonel Dragan Zhivanoviq. Kjo brigadë operonte në trevat e Mitrovicës dhe Pejës.Ndërsa, brigada 549 e motorrizuar ishte me komandë qendrore në Prizren dhe Gjakovë. Kjo btrigadë që bëri mizori sidomos në Gjakovë, komandohej nga kolonel Bozhidar Delliq. Në trevat e Gjilanit dhe Ferizajit operonte brigada 243 e komanduar nga koloneli Krsman Jelliq. Në ndihmë këtyre njësiteve vrastare ishte edhe brigada e kombinuar artilerike 52, komanda e së cilës ishte në Gjilan. Kjo brigadë komandohej nga kolonel Radojko Stefanoviq. Në bashkveprim me këto brigada vrastare ishte edhe Brigada e policisë SPECIALE ushtarke nr. 52. Kjo brigadë komandohej nga Prishtina nga majori Zhelko Petkoviq. Por jo vetëm këto njësite që akush prej tyre nuk është HETUAR, GJYKUAR DHE DENUAR nga ndonjë Gjykatë speciale në Kosovë, Serbi, apo në Hagë, vepronin në kordinim aktiv në KRIME MONSTRUOZE ndaj shqiptarëve: Rregjimenti 83 i aviacionit; Rregjimneti kundërajror 311 me qendër në Gjakovë; Bataloni i Këmbësorisë nr. 55 me qendër në Prizren dhe Bataloni nr. 57 me komandë në Ferizaj.4 (4. Burimi: H.R. Watch, Under Ordrs, N. Jork, 2001, f. 67). 

Kundër popullsisë civile shqiptare, me qëllim të shpërnguljës dhe shfariosjes,që argumentojnë dokuemnetet arkivore, marrin pjesë njësitë e Korpusit 21 nga Nishi; Brigada e Blinduar 211 nga Nishi me 1258 trupa, 75 tanke, 13 topa; Brigada 150 e Vranjës me 1316 trupa, me 31 tanke; Brigada e 2-të e Nishit me 1600 trupa dhe 18 topa; Brigada e motorrizuar e Pirotit me 1600 trupa, me 31 tanke dhe 18 topa. Në operacione kundër civilëve shqiptarë me qëllim për t` i shpërngulë dhe larguar nga Kosova vepronte njësia e inxhinjerisë me shtab në Prekupe me 1000 trupa, njësia e logjistikës nr. 85 me shtab në Nish, me 1000 trupa, ishte në çdo cep të Kosovës. Por, jo vetëm këto. Në Kosovë kundër popullsisë civile shqiptare ishte në veprim kriminal edhe Korpusi i Uzhicës me brigadën 37 të motorrizuar të Rashkës. Ky njësit i kishte 1695 trupa, 31 tanke, 18 topa. Në Kosovë me detyra që ta ndjekë popullsinë shqiptare nga trojet e veta, ose ta vrasi nëse nuk lëvizë kah Maqedonia, Shqipëria dhe Mali i Zi, ishte Brigada e Pozhegës me 1600 trupa dhe 18 topa për t` i bombaduar katundet. Në veprime kriminale dhe plaçkitje të pasurisë ishin edhe korpusi 24 i Kragujevcit me brigadën nr. 80, ku operonin 1600 ushtarë dhe oficerë. Kjo njësi dispononte për t` i bombaduar katundet me 18 topa dhe municion adekuat. Në këtë armadë vrastare terroriste ishte edhe Korpusi i 12 i Novi Sadit me brigadën nr. 18 me 1600 ushtarë dhe oficerë, që kishin në disponim armatim lufte të lehtë, por edhe 18 topa, për të bombarduar nga largësia.5. (5. Arkivi i Kosovës, Krimet serbe 1998/99, plasuar nga UNMIK, në 21 kamion lendë e pasistematizuar; Autori i këtyre rreshtave nuk e ka lejuar që ajo lëndë të hudhet në mbeturina, si u provua nga disa zyrtarë të huaj në shtaor 1999). 

Deri me tash është vërtetuar se në Kosovë ishin siellë me detyra vrasëse të civilëve shqiptarë edhe njësitet e rregullta të Aramatës Parë, me të cilën koamndonte gjeneral koloneli Srbolub Trajkoviq. Ky oficer i lartë për të bërë krime kishte sjellur në Kosovë Brigadën 252 të blinduar nga Kraleva. Kjo brigadë i kishte nën komnadë 1121 ushtarë, të cilët kishin të drejtë të “regrutojnë” edhe civilë serbian vendas, me detyra speciale, se kush është nga shqiptarët i ‘përshtatshëm’ për ta vrarë e kush duhet të shpërngulet, e cila familje të masakrohet. Brigada i kishte 82 tanke dhe 12 topa në disponim. Brigada, plus grumbulloi autobus privat dhe vetura të palqkitura nepër Kosovë, për t` i trasportuar ushtarët nga një komunë në tjetrën.Në Kosovë me detyra vrastare ndaj civilëve shqiptarë Shtabi i Beogradit e kishte dërguar Brigadën speciale nr. 72 me 1189 ushtarë. Kësaj brigade speciale i ndihmonte në likudimin e civilëve shqiptarë në grupe Korpusi i Beogradit me Brigadën e Parë të Blinduar me 1184 ushtarë, 112 tanke dhe 12 topa e minahedhës të kalibrave të ndryshëm dhe 12 topa, për ta masakruar popullin në arratisje. Ndërsa, Brigada nr. 72 speciale dhe Brigada nr. 63 e parashutisëve me 460 trupa, i sulmonin shqiptarët nepër kolona duke u arratisë kah Shqipëria dhe Maqedonia. 

 Për vrasje në vijat rrugore ishte angazhuar Korpusi  nr. 2 i Pogoricës me brigada 1 B-4 të alpinistëve me shtab në Kolashin. Në kuadër të këtij njësiti vepronin 350 trupa. Në kuadër të kësaj force vrastare ishte edhe Brigada 4 e Policësë ushtarke e Podgoricës me 359 trupa.Në Kosovë kanë vepruar duke vrarë popullsinë në masë edhe njësia e komadnuar nga Ratko Mlladiq. Ajo njësi kishin në kuadër të saj edhe vrastarët monstruoz: “Beli Orlovi”, të komanduar nga Vojislalv Shesheli dhe Aleksander Vuçiqi; njësitin e pushkatimit të quajtur “Tigrovi” i komanduar nga Zhelko Rzhanatoviq-Arkan. Pranë tyre, vepronte edhe njësia “Dobrovolci” nga Bosnja dhe Hercegovina si dhe mercenarë sidomos: rusë dhe rumunë, me detyra speciale. E në kuadër të këtyre veprimeve ishin inkorporuar edhe serbët vendas të Kosovës, si të mobilizuar, të cilët shquheshin me dergimin e njësive në operacione speciale për vrasje masive nepër rrugë, shtëpia dhe civilë të strehuar në male. Lidhur me këtë, një ushtar i jep deklaratë gazetës “DIE ZEIT” të Hamburgut. Ai thot ndër të tjera se: “ ….Nuk kam vrarë fëmi në Kosovë. Kur të shkoj herën tjetër nuk do të bëjë më asnjë dallim, s` do të lë gjë të gjallë”. Me detyra speciale të autorizuar nga Këshilli i Lartë shtetëror që drejtohej nga Sllobodan Millosheviq ishin edhe: Nikolla Shainoviq, Millan Millutinoviq (Kryetar i Serbisë), Mirko Marjanoviq (Kryetar qeverie), Vllajko Stoilkoviq (Ministër i Punëve të Brendëshme, i njohur me nofken :Deda”-“Gjyshi”. Ky kriminel, i cili e vret vetën në derë të Parlamentit kishte për ndihësa këta oficerë: tërë sherbimin policor të Srbisë, të drejtuar nga Vllastimir Gjorgjeviq, i njohur me nofkën “Roxha”, i cili ishte edhe zavendësministër i Punëve të Brendëshme të Serbisë.Vendin e tij pas një kohe e mori krimineli Sreten Llukiq. Ky ka komanduar më 1998/99 në të gjitha masakrat nepër Kosovë, dhe nuk ka dhënë kurrfar përgjegjësie. Por në krime kësaj garniture militare i ka ndihmuar Gjeneral koloneli Radomir Markoviq, ( i arrestuar më 23 II 2001). Në postin komandues ky kriminel ishte deri më 25 janar 2001. Në krime në Kosovë ishin të involvuar edhe Nikolla Curçiq, zyrtari i lartë i Sigurimit shtetëror dhe Drejtor i Institutit. Për ndihmës ky kriminel i kishte : Stojan Mishiqin, përgjegjës për Serbi;gjeneral Petar Zekoviqin përgjegjës për Vojvodinë dhe Gjeneral Obrad Stevanoviqin përgjegjës për Kosovë. Në vartësi të tyre ishte edhe shefi i sigurimit shtetëror David Gajiq. Ndërsa Obrad Stevanoviq kishte angazhaur forcat profesionale antiterroriste të koamduara nga Zhivko Trajkoviq. Në kordinim me njësitet speciale të Btajnicës, Novi Sadit dhe Prishtinës Zhivko Trajkoviq ka bërë krime nepër katundet e Kosovës dhe kah fundi i majit 1999 nepër Pejë dhe Gjakovë, krime ato të dirigjuara nga Sreten Llukiq.  

Nepër komuna krimet i drejtonin: në Prishtinë Mishko Llakoviq (droger i disa shqipfolësve); në Gjilan bandat krimianle i drejtonte Dushan Gavranoviq; në Mitrovicë vrasjet e civilëve shqiptarë i organizonte Lubinko Cvetiniq; në Ferizaj vrasjet e shqiptarëve nepër shtëpia dhe rrugë i organizonte Bogolub Jnaiçieviq, në Prizren me vasa komandonte Gradimir Zekoviq; në Pejë dhe Rrethinë me mizori komandonte Bora Vllahoviq, në Gjakovë civilët i likidonte me urdhër prej eprori Dragutin Adamoviq i ardhur nga Nishi. Ky kriminel drejtonte edhe me një qetë speciale për plaqkitje të pasurisë shqiptare. 

Policia sekrete serbe në Kosovë 1998–1999 

Me policinë sekrete serbe në Kosovë më 1998-1999 e ka drejtuar organizata terroriste “JSO”. Në kuadër të kësaj oranizate ishin: “Beretat e kuqe” të drejtuara nga Frenki Simatoviq si dhe njësia “LEGIA”. Ka të dhëna se njësitet terroriste i drejtonin: Frenki Simatoviq, Vijisllav Sheshel, Aleksander Vuçiq, Zhivorad Igiqi, Dushko Ristiqi, Ivica Daçiqi. Në krye të kësaj bande ishte Zoran Angjellkoviq. Njësitet ishin të sigurauara nga ushtria dhe policia. Prejardhja e mercenarëve ishte nga: Rusia,Rumunia, Austria, Bullgaria, Maqedonia, Gjermania, Franca dhe Italia.Këtyre njësive u kanë ndihmuar në lëminë e logjistikesë drejtuesit e qarqeve, por në pozitë që të kontaktojë me ta shin: Zoran Angjellkoviq, Boshko Drobnjak, Zejnelabedin Kurejsh, Dragutin Markoviq nga Prishtina, Gjylbehar Shaboviq nga Prizreni, Vesko Periq si vrasës i fëmijëve nga Fushë Kosova. 

Në Qarkun e Kosovës, ishin përgjegjës për të gjitha krimet: Velko Odalloviq, për tërë qarkun. Për komunat e qarkut ishin urdhërdhënës: për Prishtinë Dushan Simiq, për komunën e Lipjanit Lubinko Bozhiq, për Komunën e Podujervës Millovan Tomiq, për komunën e Drenasit Dobrosav Radoviq, për Komunën e Obiliqit Zoran Millosheviq, për Komunën Fushë Kosovës Dobrica Llaziq-“Ciga”, Nebojsha Petkoviq për Komunën e Ferizajit, Radosasv Ognjanoviq për Komunën e Kaçanikut, Sllavisha Rexhiq për komunën e Shtërpcës dhe për Komunën e Shtimës Svetisllav Zekiq. Në nivel rrethi dhe nepër komuna këta persona që nuk i ka marrë asnjë ligjë për hetim janë përgjegjës për masakrimin e 2315 civilëve shqiptarë, prej tyre 239 fëmijë. 

Në Qarkun e Mitrovicës përgjeshës për krime nda shqiptarëve janë: Zdravko Trajkoviq. Nepër komuna ishin përgjegjës: Nikolla Radoviq për Mitrovicë, Dragan Jabllanoviq për Leposaviq, Sima Simiq për Skenderaj, Srxhan Vukotiq për Zubin Potok, Desimir Petkoviq për Zveçan, Sllobodan Donkiq për Vushtrri. 

Për Qarkun e Pejës ishin përgjegjës për krimet kundër civilëve shqiptarë: Jovan Popoviq (Kryetar qarku). Ndërsa në shtabin e tij ishin: Kryetari i komunës Pejës Millan Ivanoviq, Kryetari i Komunës Itogut Milladin Peroviq, Kryetari i Komunës Klinës Svetozar Dabisheviq, Kryetari i Komunës Deçanit Milivoje Gjurkoviq, Kryetari i Komunës Gjakovës Momçillo Stanojeviq (ishte në Mejë si kallauz dhe nuk është denuar për vrsjen e 311 civilëve për një ditë). 

Në Qarkun e Prizrenit me krimet drejtonte Brankica Turnjakoviq,Lubisha Stefaboviq kryetar komunes Prizrenit, Nedelko Kollshinac kryetar komunës Rahovecit, Stanimir Radiq kryetar Komunës Therandës, Destan Skenderi Kryetar i Komunës Dragashit.  

Në Qarkun e Moravës (Gjilanit) komandonte Predrag Kovaçeviq, Me grupin e pensionerëve drejtonte Dushko Ristiq, i njohur si kërkuesi kryesor që në “Kosovë të krijohet baraspesha nacioanle në mes serbëve dhe shqiptarëve, pra 50 me 50 përqindë.. Kurse në Shtab Predrag Kovaçeviq i kishte këta kryetar komunash: Për Gjilan Bogdan Periq, për Kamenicë Branimir Simiq, për Viti Vesko Periq, për Novo Berd Petar Vasiq. Në këtë anë ishin edhe disa kriminelë nga Lika, Knini dhe Sllavonija e Kroacisë. 

Kush i siguronte kriminelët në kampanjën e gjenocidit ndaj shqiptarëve në Kosovë 

Kosova më 1998/99 ishte vendi më i militarizuar në Evropë pas Luftës Dytë Botërore. Vetëm të studiohet se sa njësi speciale ishin koncentruar në Prishtinë në fillim të nëntorit 1998. Atë natë parashihej që Prishtina dhe rrugët e saj të përgjakën dhe shqiptarët ta kuptojnë forcën serbiane, shkruante Vojisllav Shesheli dhe Aleksander Vuçiqi, një duet radikal i njohur se “tokën shqiptare do ta okupojmë përmes shoqatës gjuetarëve”, që do të thot se do të “vrasim shqiptar, sikurse të ishin egersiara të malit”. Por, gjenocidi ndaj shqiptarëve në Kosovë nuk ka mundur, as të mendohet pa involvimin e drejtpërdrejt të drejtuesve lokal serbian. Në realitet, krimet monstruoze ndaj shqiptarëve nuk do të ishte e mundur të ndodhnin pa ndihmën e perosonave të autorizuar të pushtetit neofashist të Sllobodan Millosheviqit. E ata persona që ishin pjesëmarrës në krime, abuzime, dhunime, plaçkitje dhe viedhje të pasurisë së shqiptarëve, pikërisht ata e hapën DOSJËN e gjenocidit dhe në proces ishin pjesëmarrës në të. Ata në bazë të dokuemnetve që janë zbuluar ishin: Vesko Periq, Petrit Kostari, Ratomir Jonçiq, Xhafer Xhuka, Millorad Samarxhiq, Muharrem Ibro, Mihajllo Nediq, Refik Senadoviq, Zoran Bratiq, Adem Koci, Fuaf Hoxha dhe të tjerë me detyra speciale për t` i identifikuar personat që duhej të vriteshin apo të dhunohen”.(Shiko: Vlada Republike Srbije, Naredbodavci po opstinama”). 

Në lidhje me atë që u tha më lartë, zingjiri i lidhjeve INFORMATIVE dhe komanduese nepër qarqe dhe komuna të Kosovës ishte në tërësi i mbuluar sipas qarqeve: 

Në Qarkun e Prizrenit nga Shatbi i Zoran Angjellkoviqit ishin autorizuar për siguri (të serbëve) dhe krime (ndaj shqiptarëve): Momqillo Stefanoviq, Refik Senadoviq, Adem Koci, me dy ndihmës të paidentifikaur; 

Në Qarkun e Gjilanit Shtabin e Zoran Angjellkoviqit e prezantoi  në sigurim (të serbëve) dhe krime (ndaj shqiptarëve) e që ishin të lidhur drejtë për drejtë me qarqet ushtarake, policore dhe kishtare : Millorad Samarxhiq, Vesko Periq dhe Fuad Hoxha; 

Në Qarkun e Mitrovicës nxitësit e krimeve ndaj shqiptarëve dhe sigurimin e plotë të serbëve e të cilët ishin në tërësi të armatosur: Ratko Jociq, Mihajllo Nediq, Zoran Bratiq dhe dy shqipfolës që nuk i zbulojnë emrat eprorët  e tyre. Të gjithë këta kriminelë i subvenciononte Novak Bjeliq, i cili ua mundësonte që kufomat të zhdukën në shkritorën e Zveçanit. 

Në Qarkun e Kosovës ishin 12 oficerë të lartë, emrat e të cilëve në dokuennt ishin të palexueshëm. Por të lexueshëm ishin bordelet që organizonin disa persona që ishin antar të Partisë Mira Markoviqit, e që janë botuar nepër gazeta, por asnjë akuzë kundër tyre nuk është nisë për në ndonjë gjykatë deri me sot, sepse Kryeprokuri po “flenë”. Madje, qenderat ndërkombëtare nxituan për ta themeluar Gjykatën Speciale për ndiekjen e Koamnduesëve të UÇK-ës, krejtë me qellim që krimet serbe mos të përmenden fare. Dhe kështu po ngjan, ata që e kanë mbrojtur pragun e shtëpisë po hetohen dhe po gjykohen, ndërsa ata që kanë organizuar GJENOCID, jo që janë të lirë, por po kërcnohen prapa se “Kosovë do ta shndërrojmë në gërmadha”. 

Nepër komuna kanë mbetur emrat e atyre urdhërdhënsve në krime nepër tërë Kosovën. Ata nepër komuna ishin: Në Pejë urdhërdhënës ishte Tomosllav Llakiçeviq; në Klinë ishte Ranko Donçiq, në Kamenicë ishte Nikita Markoviq, në Therandë ishte Stanisllav Anxhellkoviq, në Deçan ishte Branisllav Llaban, në Ferizaj urdhërdhënës në krime ndaj shqiptarëve ishte Predrag Radivojeviq, në Mitrovicë  nxitës i krimeve ndaj shqiptarëve ishte Sherafedin Ajeti, në Viti me krimet komandonte Zoran Kojiq dhe Vesko Pejiq, Në Novo Bërd komandonte Sllavolub Maksiomoviq, në Leposaviq Bllagoje Nedelkoviq, në Skenderaj krimet ndaj shqiptarëve i programonte me një ekip prej dy policëve dhe dy popave nga Nishi, Sima Simiq, në Gjakovë krimet dhe dhunimet i organizonte Zoran Nikiq, me dy priftër ortodoks të Deçanit. Në Kaçanik krimet i organizonte Dragan Cvejiq, në Shtërpc krimet i drejtonte Svetisllav Drulloviq, në Shtimje krimet i organizonte Pavle Zhiviq. Ndërsa në trevën e Lipjanit krimet i organizonte Sllavisha Dukiq me dy shqipfolës. Në Fushë Kosovë krimet i orkestronte Çedomir Bojkoviq me dy ciganë,Në Gjilan dhe rrethinë krimet i organizonte Bozhidar Mitroviq. Për ndihmës i kishte edhe dy udbashë shqiptar, të cilët në disa raste kanë qenë të përmbajtur. Në Dragash krimet i orkestronte Dimitrije Gjorgjeviq, në Rahovec krimet i organizonte me listë Jovan Gjuriçiq dhe dy serbian vendas, emrat e të cilëve nuk i publikon H. R. W, në “Under Ordes”; Për problemet diplomatike dhe politio-ushtarke shiqo: Blerim Shala, Vitet e Kosovës 1998-1999, Prishtinë 2000).   

Në Prizren dhe rrethinë krimet dhe gjenocidit mbi shqiptarë e kishte planifikuar Dragan Stankoviq me tre ndihmësa të cilët e kishin gradën e kolonelëve rezervë, e neri prej tyre ishte “turk”. Në Besianë  (Podujevë) krimet i orkstronin Millosh Gjuriq me dy oficer rezervë malazezë (prindët e tyre ishin kolonistë në Peran).  Në Vushtrri  krimet i drejtonte Sllobodan Dokniq, në Burim (Istog) krimet i drejtone një shtab që ishte stacionuar në lokalitetin Vrellë, Mollorad Komatoviq. Ky kriminel e kishte një këshilltar nga Baja dhe një nga Peja (ish UDBASH). Në Obliq krimet i drejtonte edhe për Drenas Millorad Spasiq. Në Zubinpotok krimet i organizonte zakonisht natën, Mirko Trifunoviq. Në lidhje me këta kriminelë, në një raport të gjetur në Pejë me shifër nr. 612/1, nga 30 marsi 1999 shënohet se të gjitha organte shtetërore në tërë qarkun vihen nën komandën e Seksionit Ushtarak të Pejës. E këtë seksion komandonte Kolonel Dushko. D. Antiq. Ky oficrer i lartë ushtrie i kishte ndihmës: Jovo Popoviqin, Simeon Radoviqin, Tomo Bjelliqin, dr. Dragutin Vujosheviqin, Sllobodan Vllahoviqin ( i autorizuar për ASANIM TË KUFOMAVE SHQIPTARE, baarte të kufomave deri në Batajnicë afër Beogradit), Sllobodan Jokiqin, Danillo Medenicën, Ndelko Knezheviqin, Branko Llazareviqin, Dragan Zeçeviqin, Radomir Gojkoviqin, Nebojsha Deviqin, Radosh Radulloviqin, Tomisllav Llakiçeviqin dhe tre popa, të cilët kujdeseshin për strehimin e tyre në Manastir, gjatë bombardimeve. 

Në bazë të dokuemnetve tërë Kosovën e kishte në kompetencë Korpusi i Prishtinës (institucion ushtrak) të cilin e komadnonte Gjeneral Vlladimir Llazareviq. Në disponim ky Korpus vrastar ishte i drejtuar nga njësitë speciale prej këtyre oficerëve: 1.Brigada 252 e blinduar komandohej nga kolonel Millosh Mandiq;2. Brigada 15 e blinduat koamdnohej nga kolonel Mlladen Qirkoviq;3. Brigada 125 e motorrizuar komandohej nga kolonel Dragan Zhivadinoviq;4. Brigada 243 e mekanizuar koamndohej nga kolonel Krsman Jelliqin;5. Brogada 549 e këmbësorisë komandohej nga kolonel Bozhidar Deliq;6. Brigada e artilerisë ajrore koamdohej nga kolonel Millosh Qosan;7. Policinë ushtarake me detyra speciale për ta dhunuar popullin dhe detyruar të shpërngulet e drejtonte majori Zhelko Petkoviq. Ky njësit njihej me shifrën nr. 52. Sipas dokumenteve arkivore këta drejtues të njësive VRASTARE janë përgjegjës para drejtësisë shtetërore të Kosovës ( e cila si duket qe 20 vite ose është pa kompetenca, ose është e papërgjegjshme e ku së pari bën pjesë prokuriria). Përgjegjësia para popullit shqiptar në veçanti dhe para historisë në përgjithësi, është e të gjithë të apstrofuarëve për: Vrasje mizore, për dhunime masive (thuhet në H. R. W) se është fjala për 20 000 femra të dhunuara. Përgjegjësia e oficerëve dhe ekzekutuesëve nepër Kosovë është edhe për diegie, plaçkitje dhe viedhje të pasurisë shqiptare.5. (5.Dokumentet e tubuara nga hulumtuesit e H. R. W në “Under Ordes” kategorizohen në TRI lloje: 

1.Dhinimet që kryenin ushtarët, policët, paramilitarët dhe oficerët nepër shtëpia; 2. Denimet gjatë dëbimit nepër rrugë, ku publikisht grabiteshin dhe dërgoheshin ne shtëpi speciale, e pastaj viktimat lyheshin me benzit, ose kufomat e tyre dekompozoheshin me dinamit;3. Bartëja e kufomave dhe humbja e gjurmëve të tyre duke i maskuar nepër Serbi. Pushteti neofashist serbian ka organizuar bombardimin e 1007 fshatrave të Kosovës, nga 1392 sa i kishte Kosova gjithësejt). 

Terrori shtetëror serbian është ushtruar special ndaj disa familjeve, të cilat këtu po i prezantojmë si fakte, të cilat i kishte në dieni TRIBUNALI që është shuar, por që i ka në dieni edhe Gjykata Specale, e cila kinse është themeluar nga Kuvendi i Kosovës, por që nuk i përgjigjet e as që i raporton për asgjë. 

Përpiekja e shtabit Milosheviqit për të shkaktuar luftë qytetare në mes shqiptarëve, nxitej duke vrarë shqiptarë të njohur, e duke propoganduar pastaj se “ja shqiptarët po vritën në mes veti”. E kësaj propogande meskine të huajt u besonin, sepse kishte edhe shqiptarë që e SABOTONIN luftën çlirimtare me të gjitha mjetet. Lidhur me këtë, disa herë Adem Demaçi ka pasë probleme me emisarët evropian dhe amerikanë, duke siellë edhe fotografi para tyre ku oficeri serbian i veshur me veshë kombëtare shqiptare fotografohej para kufomave shqiptare dhe serbiane, por që faji u mbetej shqiptarëve. E këtu mbylleshin të gjitha rrugët dhe dredhitë diplomatike! 

Serbien Massengrab in Batajnica

Unë emrat e kriminelëve i prezantove. E hetuesisë dhe gjyakjtave të Republikës Kosovës është që të veprojnë dhe të tregohemi se dijmë të krijojmë dhe të mbajmë shtet demokartik.  

Familjet e masakrura nepër Kosovë nga fallanga neofshiste serbiane 

 Familjet e masakruara shqiptare janë: Familja Berisha me 53 antarë nga Theranada; Familja Muçolli me 52 antarë nga Pokleku i Drenasit; Familja Krasniqi me 36 antarë nga Postaseli i Rahovecit; Familja Krasniqi me 25 antarë nga Carralluka e Malishevës; Familja Gashi me 23 antarë nga Zhuniqi i Bellacërkës Rahovecit; Familja Deliu me 23 antarë nga Abëria e Epërme e Drenasit; Familja Popaj me 22 antarë nga Bellacerka e Rahovecit; Familja JASHARI me 22 anatarë nga Prekazi i Skenderajt; Familja Vejsa me 20 anatarë nga Gjakova; Familja Imeraj me 19 anatarë nga Padalishta e Burimit; Familja Zeqiraj me 16 antarë nga Celina e Rahovecit; Familja Zeqiri me 15 antarë nga Krusha e Madhe e Rahovecit; Familja Vishesella me 14 antarë nga Ribari i Lipjanit; Familja Haliti me 14 antarë nga Studime e Poshtëme e Vushtrris; Familja Kelmendi me 13 antarë nga Lutogllava e Pejës; Familja Berisha me 13 antarë nga Lezi i Prizrenit; Familja Rexhepi me 13 antarë nga Celina e Rahovecit; Familja Gërxhaliu me 12 antarë Studimja e Vushtrris; Familja Hoti me 11 antarë nga Krusha e Madhe e Rahovecit; Familja Elshani me 11 antarë nga Theranda;Familja Spahiu me 11 antarë nga Opterusha e Rahovecit; Familja Ahmetaj me 10 antarë nga Likoshani i Drenasit; Familja Dina me 10 antarë nga Celina e Rahovecit; Familja Isufi me 10 antarë nga Gjakova; Familja Rama me 10 antarë nga Shkabaj (Orlloviq), Prishtinë; Familja Hamza me 9 antarë nga Lubeniqi i Pejës; Familja Kastrati me 9 antarë nga Zatriqi i Rahovecit; Familja Rashica me 9 antarë Studimja e Poshtme e Vushtrris; Familja Salihaj me 9 antarë nga Sushica e Poshtme e Burimit; Familja Ujkani me 9 antarë nga Rezniku i Vushtrris; Familja Bogujevci me 8 antarë nga Besiana; Familja Gërbeshi me 8 antarë nga Sllovia e Lipjanit; Familja Salihu me 8 antarë nga Celina e Rahovecit; Familja Tafaj  me 8 antarë nga Gjakova; Familja Osmani me 8 anatarë nga Godeni i Gjakovës; Familja Miftari me 8 antarë nga Kçiqi i Madh i Mitrovicës; Familja Gërguri me 8 antarë nga Suma e Vushtrris; Familja Duriqi me 7 antarë nga Besiana; Familja Nuraj me 7 antarë nga Gjakova; Familja Reka me 7 antarë nga Bërnica e Epërme e Prishtinës; Familja Spahiu me 7 antarë nga Prroi i Bellës, Rahovec; Familja Suka me 7 antarë nga Korisha e Prizrenit; Familja Sharku me 7 antarë nga Rahoveci; Familja Vejsa me 7 antarë nga Gjakova; Familja 7 antarëshe nga Fshati i Vjetër i Ferizajit; Familja Bobi me 7 antarë nga Deva e Gjakovës; Familja Zeka me 7 antarë të Fhsatit Vjetër, Ferizaj; Familja Dinaj me 6 antarë nga Hereqi i Gjakovës; Familja Jakupi me 6 antarë nga Besiana; Familja Jemini me 6 antarë nga Celina e Rahovecit; Familja Morina me 6 antarë nga Demjani i Gjakovës; Familja Nurçaj me 6 antarë nga Koshica e Pejës; Familja Pajazitaj me 6 antarë nga Gjakova; Familja Kryeziu me 6 antarë nga Retia e Rahovecit; Familja Nalli me 6 antarë nga Krusha e Madhe e Rahovecit.6 (6. Ibrahim Koci, Gjenocidi serb në Kosovë në prag të shekullit XXI, Prishtinë 2002). 

Varrezat masive të shqiptarëve nga fallanga neofashiste  të Serbisë 1988/1999 

 Raportet e H. R. Watch, Nën Pushtetin e Urdhërave, Tiranë 2002. Ja faktet jo të plota nepër Kosovë:  

Përshkallëzimi i gjenocidit serbian në Kosovë ishte më i egër në këto lokalitete: Prekaz, Izbicë, Rezallë, Çikatovë, Vërbofc, Baksi, Çirez, Abëri, Shevarinë, Klinë e Poshtme, Poklek, Raçak, Studime e Epërme, Zhabar, Lubeniq, Qyshk, Loxhë, Paulan, Zahaq, Koronicë, MEJË, Rogovë të Hasit, Goden, Batushë, Krushë e Madhe, Xërxë, Therandë, Bellanicë, Qyteti i Gjakovës, Koliq, Celinë, Bellacërkë, Krushë e Vogël, Pastaselë, Tusus, Korishë, Besianë, Studeçan, Sllopuzhan, Tërrnje, Bukosh, Prroi në Kaçanik, Llukaj dhe Mramuer, Sllovi, Ribar i Vogël, Hallaç, Qyteti i Pejës, Deçani, Mitrovica, Skenderaji, Drenasi, Klina, Prishtinë afër Kurrizit në Dardani në një bunker betoni në anën e majtë të Rrugës për Fushë Kosovë. 

Në lidhje me mizoritë serbe shënojmë edhe Raportin e KLDMNJ-ës për dëbimin e shqiptarëve jashtë Kosovës dhe vendosja  e tyre nëpër botë: Në Shqipëri 507 800 persona; Në Maqedoni deportohen 360 000 persona; Në Mal të Zi deportohen 70 000 persona; Në Bosnje dhe Hercegovinë 21000 perosna; Në Kroaci deportohen 4000 persona; Në Slloveni deportohen 3450 persona; Në Francë deportohen 6300 persona; Në Itali deportohen 10 000 persona; Në Gjermani deportohen 14 000 persona; Në Britani të Madhe deportohen 3300 persona; Në Suedi deportohen 7000 perona; Në Norvegji deportohen 8000 persona; Në Finlandë 1000 perosna; Në Danimarkë 2800 persona; Në Belgjikë 9000 persona; Në Turqi 18000 perosna;  Në SHBA 6100 perosna; Në Kanada 3200 persona; Në Australi 3500 perosna; Në Zvicër 4100 perosna; në Zelandë të Re 600 persona; Në Izrael deportohen 450 perosna. Gjithësejtë janë deportuar jashtë Kosovës  993588 persona deri më 10 qersgor 1999  7. 

(7 KLDMNJ/1998; 1999/2000; Hulumtime ekipore profesionale të LDK-ës botim i Sektorit për emigracion dhe rrefuxhatë me autor: Sanije ALIJAJ,  Pasojat e Luftës në Kosovë 28 II 1998- 10 VI 1999, Prishtinë 2002; H. R. Watch, Nën Pushtetin e Urdhërave, Tiranë 2002; Ibrahim Koci, Gjenocidi serb në Kosovë në prag të shekullit XXI, Prishtinë 2002; Prof Dr  Nusret Pllana, Terrori i Serbisë pushtuese 1844-1999, Prishtinë 2001, (i botura deri me tash (2021) në 9 gjuhë botërore). Akademik Prof Dr Hakif Bajrami, Mizoritë serbe në Kosovë, Prishtinë 2020; Prof dr Hakif Bajrami, Zavere i zloçini UDB na Kosovu do 1966, Pristina 2007; Prof Dr Hakif Bajrami, Naçertania , 2004 Prishtinë; Prof Dr Hakif Bajrami,Politika e shfarosjes së shqiptarëve dhe kolonizimi serb i Kosovës 1844–1995, Prishtinë 1995 botim:QIK; Prof Dr Hakif Bajrami, Shqiptarët dhe Kosova në rriedhat tragjike të historisë 1878-1999, Prishtinë 2019, Botim “Faik Konica”.); Hakif Bajrami, Antimemorandum, Prishtinë 2006, f. 226; Prof Dr Jusuf Osamni, Gjenocidi serbian në Kosovë, libri I dhe II, botim shqip dhe anglisht, Prishtinë 2009, në 1237 faqe me kronolgji të krimeve për dhketë vite 1989-1999; J. Martinsen, Bunari smrti na Kosovu 1998/99, Pristina 2007. 

Prishtinë, më 10.02.2023  

Për “komandant pamukat” dhe “komandant …!”

0

Sinan Kastrati, Suedi

  • Për komandant pamukat e komandant pordhat 

Vazhdon nga shkrimi i djeshëm “Fort po shndrit’ njaj diell, e pak po nxe…!”, publikuar në rubrikën “Dossier, Histori, Mendime” te “Drini.us”, dt. 9 Shkurt 2023 

Një sqarim të vogël për lexuesit e Drinit. Jo rastësisht kam folur e do të flas dhe kam shkruajtura por nuk dua të shkruaj më për ”komandantët” sepse atyre veç bythet po iu trashen si pelave të Austrisë.  

Çdo ngjarje e madhe historike, siq ishin vitet 1981 dhe 1998 e 1999 në Kosovë, lind edhe njerëz të mëdhenj. Kjo ka ndodhur edhe në shtetet e popujt tjerë ballkanas e edhe në Kosovë. Ama ”komandantët” e Kosovës e tepruan me çdo gjë duke dashur ta marrin për vete krejt Kosovën, sikur ajo të ishte pronë e tyre, me tapi prej kohës së turkut apo, tapitë të iu kishin zbritur prej qiellit.  

E hëngrën krejt çka pat, me tokë pune e me male e tash po i hanë edhe gurët *) prandaj në shkrimit tim të fundit i mora hua fjalët e Rexhep Shahut, një titull që e gjeta në shkrimet e përditshme që ai publikon “Fort po shndrit’ njaj diell, e pak po nxe…!”  dhe një ngjarje shumë interesante: 

“NOJ MUT A NOJ SEND PËR PORDHKOMANDANTIN 

(histori e degjuar) 

Ish koha e mbledhjes së armëve pas Luftës së Dytë Botërore. Koha e vendosjes së komunizmit. Tre partizanë vendi, por jo të tre vendas të asaj zone, njëri si komandant e dy si ushtarë, që me sebepin e armëve gjuanin edhe gra të ndryshme të fshatrave, shkojnë në një shtëpi me qëllim që ta arrestojnë plakun e shtëpisë, me pretekstin se ka armë pa dorëzuar, por në fakt shkak ishte se ai nuk kishte treguar respekt për partizanët. 

Thërrasin te porta e jashtme. 

Një nuse e re që po fshinte oborrin me rrëmetë dhe të cilës postkomandanti i zonës ia kishte vënë syrin, përgjigjet me qejf, bujrum, sipas zakonit dhe i fton mysafirët të hyjnë. 

Ku është i zoti i shtëpisë, pyet komandanti i postës, me sytë shpuzë e gojën lëng për atë nuse të re. 

Në sobë është baba, përgjigjet ajo dhe i drejton nga soba. Soba ishte një dhomë pritje jashtë shtëpise, në oborr. 

Sa hyjnë partizanët në derë, plaku, që kishte dëgjuar bisedën e tyre me nusën dhe kishte kuptuar prej ditësh vërdallosjen e postkomandantit rreth shtëpisë së tij, e kuptoi pse kishin ardhë dhe nxori nagantin nga poshtë postoqisë ku ishte ulur dhe e vuri sipër që ta shihnin. 

Ata e panë revolen dhe u stepën. 

Plaku i shtëpise e prishi heshtjen që u krijua dhe thirri: 

Oj nuse! 

Oja babë! 

Po hajde moj bijë, ti e di kush na ka ardhë. Na ka ardhë pordhkomandanti. Na bjer noj send a noj mut për pordhkomandantin e për këto burra që na kanë nderue. 

Postkomandanti dhe dy partizanët që e shoqëronin qeshnin me plakun dhe ishin të detyruar ta bindnin veten se po u pëlqen shakaja e plakut pasi e shihnin se ai e mbante dorën te naganti dhe rrinte ulur në vendin e tij si sovran” (Rexhep Shahu). 

Me këto fjalë edhe po e mbyll me kapak, me një dry 5 kgr. e me qepen ”historinë e komandantëve nga Kosova”, shpresoj vazhdimi tjetër është edhe fundi i shkrimeve të mia për komandantët. 

Nuk është e lehtë të ndahesh nga komandantë pordhat, komandant pamukat (nga pambuk *) e komandantë leshat kur dëgjon ”histori” të padëgjuara dhe që askush nuk i beson përveç ”komandantëve” që mburren si ”knusi n`pleh”. Po edhe ata e dinë se ato ngjarje, heroizma e të bâma e tyre janë sajesa *) të stisura *) që mund të kishin ndodhur vetëm në imagjinatën e njerëve me halucinacione *), të sëmurë apo në librat fantastik të Zhyl Vern *) e Daniel Defonë (Robinson Crusoe) *). 

Po si të besohet Xhavit Haliti kur flet për Kol. Ahmet Krasniqin “Në “Rogner” ka fjetur vetëm Ahmet Krasniqi derisa i kemi gjetur një shtëpi. Kur ka ardhur në Tiranë është vendosur në hotel, derisa është vendosur në shtëpi. Edhe shtëpinë ja kemi gjetur”. 

Kolonel Krasniqi ka vdekur dhe tash mund të flasin edhe xhavit halitat por nëse është e vërtetë se Xhavit Haliti dhe xhavit halitat ia kanë gjetur Ahmetit banesën, atëherë Ahmeti paska shkua si cjapi te kasapi *). 

Ahmetin e kam njohur. E kam pasur mik. Unë kam qenë dhëndërr i Ahmetit (Ahmeti nuk ka pasur motra por gruaja ime dhe qikat e Qerkinit, Qerimit dhe të Azizit, kanë qenë motra e më shumë se motra të Ahmetit dhe të Behxhetit). 

Me Ahemtin jemi takuar e kemi ndejtur në Zhilivodë dhe me telefon disa herë kemi bisedua nga Rovinji, Tirana, Gjermania e Zvicrra. Kam qenë i ftuar edhe në Osllo (”Marrëveshjen” e Osllos), si mysafirë e mik, bashkë me Kolonel Agim Mehmetin ku tash flet Xhaviti broqukulla *) i cili ka qnë me Adem Demaçin në Oslo. 

Unë dyshoj se Kolonel Ahmet Krasniqin e kanë vrarë bandat e Hashim Thaçit, Xhavit Halitit … në bashkëpunim me ato të 2 fatosave të Tiranës. 

Se Ahmeti ishte për bashkimin e të dy krahëve, kjo nuk diskutohet por jo të komandohet nga hashimat, jakupat, rexhepat e xhavitat. Këtu ishte problemi ”luftë bajraktarësh” e për kapuç *). 

Se kush ishte Kol. Ahmet Krasnoiqi, kanë shkruar shumë ushtaarkë, komandantë, studjues, publicistë, politikanë e gazetarë por edhe unë kam shkruajtur, qysh e kam njohur.  

Dhe nuk turpërohesheshin kur flisnin, qanin e qirreshin Hashimi e tash flet Xhaviti, një njeri i dyshimtë por tash ata mund të ia rrehin edhe varrin ama ”dardha e ka bishtin mrapa”. Do të dalë e vërteta sikur ajo të jetë në ”shtatë pash (nën) n`tokë” e ”shtatë katë (nelt) në qill”.  

Duke lexuar për “Robinson Kruzon” e Daniel Defosë, mësova se Lumo Skëndoja (Mithat bej Frashëri) përmendej si i pari përkthyes kur bëhej fjalë për Daniel Defonë në shqip; thuhej se ai që më 1909-n kishte botuar në Selanik pjesë nga romani “Robinson Kruzo”. 

Lumo Skëndoja (Mithat bej Frashëri) përmendej si i pari përkthyes kur bëhej fjalë për Daniel Defonë në shqip; thuhej se ai që më 1909-n kishte botuar në Selanik pjesë nga romani “Robinson Kruzo” (Prof Dr Astrit Bishqemi). 

Mithat bej, djali i Abdyl Bej Frashërit, ka qenë i ndaluar ti përmendej edhe emri.  

Fjalorthi:   

*) GURTHYESE f. 

fem. e GURTHYES. 

Makinë për thyerjen a për copëtimin e gurëve. Gurthyesja e ka lehtësuar punën. 

*) PAMBUK m. 

bot. Bimë barishtore njëvjeçare e vendeve të ngrohta, me gjethe pëllëmbore që kthehen nga rrezet e diellit, me lule të mëdha e të verdha, e cila bën një boçe vezake me shumë fara të veshura me fije të gjata si push i bardhë. Ara me pambuk. Rritësit e pambukut. Boçe pambuku. Farat e pambukut. Vaj pambuku vaj nga farat e kësaj bime. Bërsi pambuku bërsi nga farat e kësaj bime. Mbjellin (ujitin, mbledhin, vjelin) pambukun. 

Isni Kilaj, isha kryetar komune në Malishevë, Fatmir Limën (kamandant ”Qelikun” e quan ”Komandant pamuki” (leshi). 

Dhe përsëri nuk munda ta kryej për komandantë pordhat, Dritëro Agolli më pret.  

*) SAJESË f. 

Diçka e krijuar me mjete të stërholluara; mjet i sajuar për të zëvendësuar diçka të natyrshme; sajim. 

keq. Diçka e shpikur; trillim.  

*) STIS kal. bised. 

  1. Ndërtoj a ngre diçka, zakonisht me mjete të rastit. Stisi një shtëpi.
  2. Hartoj a thur diçka, zakonisht aty për aty; nxjerr. Stisi një këngë. Stis vargje.
  3. Sajoj gjëra të paqena, trilloj, shpif; thur diçka me qëllime të këqija. Stiste gënjeshtra (shpifje). Kishte stisur një plan djallëzor.

*) HALUCINACION m. 

Ndijim a përfytyrim i rremë që i shfaqet një njeriu kur është sëmurë rëndë, kur është në kllapi, kur është tronditur shumë shpirtërisht etj. Halucinacion pamor (dëgjimor). Halucinacionet e nuhatjes.  

*) Jules Verne 

Jules Verne (shqiptimi:  Zhyl Vern) (8 shkurt 1828 – 24 mars 1905) ishte një shkrimtar i njohur francez. Ai është konsideruar “babai” i fantashkencës. Është autori i dytë më i përkthyer i të gjitha kohërave, menjëherë pas Agatha Christie, me 4162 përkthime. Shpikjet e përshkruara në shumë prej librave të tij më të famshëm tashmë janë bërë realitet dhe veprat e tij kanë frymëzuar breza të terë krijuesish e shpikesish. Ai është i njohur për faktin se shkruajti për shumë shpikje para se ato të shpikeshin. 

https://sq.wikipedia.org/wiki/Jules_Verne

*) Robinson Crusoe  

Robinson Crusoe på svenska ibland kallad Robinson Kruse, är en roman från 1719 av Daniel Defoe om en man som överlever ett skeppsbrott och vistas på en nästintill öde ö i 28 år. En av Crusoes följeslagare på ön är infödingen Fredag, så kallad på grund av att Crusoe träffar honom på den veckodagen. 

https://sv.wikipedia.org/wiki/Robinson_Crusoe 

Prof Dr Astrit Bishqemi 

Lumo Skëndoja (Mithat bej Frashëri) përmendej si i pari përkthyes kur bëhej fjalë për Daniel Defonë në shqip; thuhej se ai që më 1909-n kishte botuar në Selanik pjesë nga romani “Robinson Kruzo”. 

https://www.fjalaelire.com/post/kur-fliste-shqip-robinson-kruzo  

*) cjap m.sh.zool. 

mashkulli i dhisë 

Cjap i bardhë. Cjap shyt. Cjap pa brirë. Mish cjapi. Lëkurë cjapi. Cjapi edhe pa mjekër cjap mbetet. fj.u. 

Dhjamë cjapi diçka pa fitim, pa leverdi. Shkoi (vajti) si cjapi te kasapi e gjeti të keqen vetë me këmbët e tij; shkoi vetë pa e ditur se ç’rrezik a ç’e keqe e priste. S’është cjap për atë zile shih te zile,~ja. Cjapi mish e dhia tavë (dhia mish e cjapi tavë) si njëri edhe tjetri; po e njëjta gjë. 

dhi 

cjap i egër  

*) BROÇKULL f. kryes. 

Fjalë e kotë, gjepur. Flet (thotë, lëshon) broçkulla. Lëri broçkullat! 

*) KAPUÇ m. 

  1. Kësulë pa strehë zakonisht në trajtë hinke; qeleshe. Kapuç i bardhë. Kapuç i leshtë. Kapuçi i kundragazit pjesa prej llastiku e kundragazit që vihet në kokë.
  2. Kësula e qepur në jakën e një mushamaje, të një gune etj., e cila vihet në kokë kur bie shi a dëborë ose kur bën ftohtë; kaçule. Kapuçi i gunës (i pelerinës).
  3. Diçka që ka trajtën e kësulës. Kapuç metalik. Kapuçi i cigares hiri mbi cigaren e ndezur. Kapuçi i gjurit. anat. kupa e gjurit. Kapuçi i llambës.
  4. Pupagjel, pofkë. Bëjmë kapuça.

I doli kapuç me mëngë i doli ashtu si nuk e priste. Të qiste (të nxirrte) pa kapuç të shfrytëzonte deri në palcë, të rripte lëkurën (për matrapazin, kapitalistin etj.).  

*) Abdyl Bej Frashër (Wikipedia, sued). 

Abdyl Bej Frashëri, född 17 augusti 1839 i Frashër nära Përmet, död 11 oktober 1892 i Istanbul i Osmanska riket, var en albansk-osmansk politiker som kämpade för ett självständigt Albanien. Han var även en av grundarna av den etnisk-albanska rörelsen Prizrenförbundet. 

Huset han växte upp i är idag ett museum. 

Frashëri föddes i byn Frashër i dåvarande Osmanska riket, nuvarande Albanien. Han var den äldste sonen till Halid Bej Frashër (1797–1859) och Emine Imrahori (1797–1861). Frashëri var bror till Naim och Sami Frashëri och far till politikern Midhat Frashëri som blev en av grundarna av Balli Kombëtar. Efter föräldrarnas död flyttade han tillsammans med sina syskon till Ioánnina, som är huvudstad i den grekiska provinsen Epirus. 1877 valdes han in i osmanska parlamentet som representant för staden.[1]  

Vazhdon  

Malmö, 10 shkurt 2023 

Sinan.kastrati@hotmail.com 

Përkujtohet Presidenti Rugova në 17-vjetorin e amshimit

2
Pamje nga salla përkujtimore
IDRIZ ZEQIRAJ
     Dega e LDK-së në Gjermani, me kryetar Osman Ferizin, në koordinim me Nëndegën e LDK-së, në Rheinland Pfalz, me kryetar Alush Zeqiraj, organizoi Akademi Përkujtimore, në 17-vjetorin e amshimit të Presidentit historik, Dr. Ibrahim Rugova. Figura madhore e udhëheqësit shpirtëror dhe faktik të Kosovës, Dr. Rugova, vazhdon me përmasën e madhështisë, si ikonë e themelimit të shtetit të Kosovës. Andaj, edhe interesimi i shqiptarëve, për t`u bërë pjesë e nderimit të figurës më madhore të kombit, vjen duke u shtuar.
Në sallën madhore, në Frankenthall të Ludwigshafenit, gjihtçka ishte gadi, për ta shënuar këtë përkujtesë fisnike. Kryesia e Degës të LDK-së në Gjermani dhe ajo e Nëndegës nikoqire, pritën kryesitë e nëndegëve dhe shumë anëtarë të kësaj partie, por, edhe mërgimtarë të tjerë, pavarësisht përkatësisë partiake. Binin në sy garda e hershme e mërgimtarëve, të cilët iu përgjigjen thirrjes të Presidentit Rugova, për ta ndihmuar Atdheun-Kosovë, për mbijetesë ekonomike dhe mbrojtje nga armiku serbo-sllavë.
Intonimi i hymnit “Kur ka ra kushtrimi n`Kosovë”, i ngriti në këmbë të pranishmit. Moderatorja simpatike, Magdalena Blakaj, e shpalli të hapur Akademinë Përkujtimore, duke ftuar në foltore kryetarin e kësaj Nëndege, Alush Zeqiraj, për fjalën e rastit, i cili u uroi mirëseardhje mërgimtarëve nga anekënd Gjermania dhe jashtë saj. Ai përshëndeti kryesinë Degës dhe kryesitë e Nëndegëve, familjet e dëshmorëve, të pranishme në Alkademi: Çekaj, Zemaj, Hajdaraj, Zeqiraj, Demaj; anëtarësinë, mysafirët dhe gjithë të pranishmit. Gjithashtu, kryetari Zeqiraj përshëndeti veteranin e UÇK-së, Çerkin Zeneli, i ardhur mysafir nga Dragashi.
Fazli Hajdaraj, Magdalena Blakaj dhe Erza Hajdaraj
Moderatorja Magdalenë ftoi anëtarin e kryesisë dhe zëdhënës i kësaj Nëndege, veprimtarin e hershëm, Fazli Hajdaraj, për të folur për jetën dhe veprën e Presidentit Ibrahim Rugova. Fjalën e tij e filloi, duke cituar Rugovën, nga një intervistë të dhënë, një gazete sllovene, se “kokën mund të ma ndërroni, por mendimin kurrë!” Vërtet, një thënie lapidare! Dhe, veprimtari Fazli Hajdaraj, vazhdoi: “Në këtë ditë të shënuar, të dhimbjes krenare, për burrështetasin, ikonën, arkitektin, shkrimtarin, akademikun Ibrahim Rugovën, nderojmë jetën dhe veprën e Tij. U lind dhe u rritë në Cercë të Istogut, në familjen e Sadri Elezit, nga Malaj të Rugovës. Ai bëri histori në fund të shkullit 20-të dhe në fillim të shekullit 21.
Presidenti Rugova e kuptoi se politika shqiptare duhej të udhëhiqej nga parimi për liri e pavarësi. Frymëzimi i Rugovës ishte i natyrshëm dhe shumë progresiv, nga leximi i letërsisë klasike, të shkrimtarëve mendjendritur, të cilët, me veprat e tyre kanë lënë gjurmë në historinë botërore. I shkëlqyer si nxënës i 8-vjeçarës, shkollar i mesem, në fakultet si dhe në studimet post-diplomike, deri në specializimin për kritikë letrare dhe doktoraturë.
Rugova gërshetoi, mrekullisht mirë, veprimtarinë krijuese me atë politike. Dhe, këtë e filloi si student, duke drejtuar gazetën “Bota e re”, për të vazhduar botimin në “Fjala” dhe mediet tjera të kohës. Më 1988 u zgjodh në krye të Shoqatës të Shkrimtarëve, duke u përballur, madje suksesshëm, me gardën nacionaliste të shkrimtarëve dhe të akademikëve serbo-sllavë.
Më 1989 themeloi partinë e parë plurale në Ballkan, LDK-në, duke u vënë në ballë të proceseve të vështira, për një 10-vjeçarë radhazi. Për ta refuzuar pushtetin represiv serbo-sllavë, krijoi institucionet paralele, duke bllokuar të gjithë sistemin zyrtar. Në fillim të viteve `90-a, shpalli Deklaratën e Pavarësisë, Kushtetutën, zgjedhjen lokale e qendrore, zgjedhjet presedenciale; qeverinë paralele, pjesërisht në ekzil; fondin shtetëror për mbijetesën dhe mbrojtjen e Kosovës, e deri te krijimi i Forcave të Armatosura të Republikës të Kosovës (FARK) dhe Shërbimin Informativ.
Presidenti Rugova ishte një krijues brilant. Është autor i disa librave letrare e kritike. Sensi politik i shprehur në librin “Refuzimi estetik” dhe “Demokracia dhe Pavarësia”, janë vlerë e fondit të letrave shqipe.
Rugova u bë model frymëzimi për liri dhe demokraci, jo vetëm për popullin e vet, por edhe për popujtë ballkanikë dhe të Evropës Lindore. Kjo meritë madhore i është njohur botërisht, duke marrë shumë vlerësime nga bota demokratike, me dekorata dhe tituj prestigjiozë. “Ishte burri i madh i shtetit të Kosovës”,- vlerësonte Rugovën, akademik Mark Krasniqi. Gazeta qendrore e Mariborit shkruante se “Ibrahim Rugova është i vetmi shqiptar, që ka guximin të fletë, ashtu siç mendon”. Rrjedhimisht, Ibrahim Rugova ishte dhe mbeti shqiptari më i madh i trojeve shqiptare”, – tha, ndër të tjetra, në ligjërimin e tij të gjatë, anëtari i kryesisë, Fazli Hajdaraj.
Shkollarja e zgjuar, Erza Hajdaraj, deklamoi, artistikisht, monologun kushtuar Presidentit Rugova, shkruar nga poeti mjeshtëror dhe veprimtari i Mërgatës, Mentor Thaçi.
Nënkryetari i Degës të LDK-së, Tahir Buçolli, në emër të kryetarit të Degës, Osman Ferizi, përshëndeti këtë aktivitet përkujtimor, duke personifikuar figurën madhore të Presidentit historik të Kosovës, si arkitekt e vizionar i pashoq. Ne krenohemi që jetuam epokën e ndritur të Rugovës, edhe pse në kushtet specifike dhe krejt të panatyrshme.
Alush Zeqiraj, kryetar i Nëndegës
Kryetari i Degës të LDK-së, në Beneluks, Bahtir Kastrati, përshëndeti me përzemërsi kryetarin e Degës, Osman Ferizi dhe kryetarin e Nëndegës nikoqire Alush Zeqiraj, për organizimin e kësaj Akademie. Zoti Kastrati foli në supërlativë, për figurën unike të Presidentit Rugova. Rrugëtimin e gjatë, për ta nderuar veprën zëmadhe të Presidentit Rugova, e konsideron si obligim moral, madje pa i numëruar kilometrat.
Erza Hajdaraj, tashmë, në rolin  e moderatores, fton në foltore Magdalenë Blakaj, për ta recituar një poezi, kushtuar Presidentit Rugova, të shkruar nga studjuesja dhe poetja e mirënjohur, Kozeta Zylo, nga Nju Jorku.
Një telegram përshëndetje ka ardhur nga kryetari i LDK-së, Lumir Abdixhiku, në adresë të kryetarit të Nëndegës, Alush Zeqiraj, të cilin e lexoi Erza Hajdaraj. Në mes tjerash, thuhet: “Rugova , para se të ishte prijës shpirtëror e politik, ishte një krijues, poet, kritik e mendimtar. “Refuzimi estetik” i tij ndaj diktaturës, , totalitarizmit e shtypjes të kohës, ishte nisje e mendimit të lirë. Ky rrugëtim i tij prej krijuesi, u ndërpre nga një thirrje e kohës, për t`i prirë lëvizjes më të madhe historike të shqiptarëve në Kosovë.
Rugova, njeri me një natyrë të brishtë prej poeti e intelektuali, u bë zëri i kërkesës të popullit të Kosovës, për liri, pavarësi e demokraci. Një zë i fuqishëm, që nuk ndryshoi asnjëherë.
Programi dhe vizioni i tij politik, për një Kosovë të pavarur e sovrane, e barabartë mes popujve të familjes evroatlantike, me miqësi të përhershme me SHBA, u bë shpejt platformë nacionale të shqiptarëve të Kosovës. Kjo platformë vazhdon të mbetet udhërrëfim për ne edhe sot.
Çdo vit sikurse sot, pesha e trashëgimia e presidentit Rugova, përballë proceseve shtetformuese, jeton e do të jetojë bashkë me kombin tonë. Rugova mbetet frymëzim e model i njeriut të urtë, intelektual e prijetar. Idetë e tij jetojnë në historinë e shtetit të Kosovës dhe të tilla do të mbesin përjetësisht.
Si i tillë ai mbetet figura më e madhe historike e gjithë popullit të Kosovës. Identifikimi me Te, dje, sot dhe nesër, paraqet vlerë, e këtë vlerë ne do ta mbrojmë dhe kultivojmë me përkushtim, me dije dhe admirimin më të madh”.
Akademia Përkujtimore u përmbyll me dy pika muzikore, nga këngëtari Besnik Shyti.
Organizatorët shtruan drekë për pjesëmarrësit e largët.

A ka kërkuar falje Milazim Krasniqi deri tash…?

0
Milazim Krasniqi duhet të kërkojë falje nga të gjithë shqiptarët edhe për demonizimin e fesë islame në Kosovë, sepse nga një fe e nderuar dhe e respektuar, ka ndikuar personalisht që ajo të radikalizohet, të politizohet skajshëm e të vihet në shërbim direkt të qëllimeve e aspiratave të Serbisë; e ka bërë edhe antikombëtare, duke e mbushur me urrejtje e me kërkesa përҫarëse, duke e orientuar të shkojë drejt shndërrimit në sekt taleban.
Rrahim Sadiki, gazetar, poet dhe shkrimtar nga Ferizaj 
Ai dhe të tjerët si ai janë përgjegjës për humbjen e aqë jetëve të të rinjëve të pafajshmëm shqiptarë në Siri.

Big Brother VIP Albania- një megashfaqje për konzumerizmin (evident) dhe hedonizmin (e dëshiruar)!

0

Analizë sociologjike;

  1. Që në fillim më duhet të ceku, se megashfaqja Big Brother Vip Albania pak a shumë është edhe një lloj paradigme ilustruese e kohës në të cilën po jetojmë, e që nga shumica e sociologëve e poltikologëve identifikohet si globalizëm. Sociologu e filozofi i njohur Right Mils, e ka diku një thënie, që unë e pranoj pa ekuivoke, e ku deklarohet se; “Individualizmi i tepruar, si “produkt” i kapitalizmit neoliberal ka gjasa dhe prirje reale të prodhoj personalitete të deformuara…”! Shqiptarët, në mungesë të përvojës së ndërtimit të kupoles së kornizës kapitaliste, aq më pak asaj neoliberale, duket që janë duke shijuar tmerrësisht shpejt e pakompromis si “produktet” ashtu edhe pasojat që është duke dedikuar ky tipi i ri i turbokapitalizmit kulturor neoliberal. Pra, ata po shpërthejnë në një individualizëm ekstrem duke i rrezikuar kështu si raportet e ngushta interpersonale ashtu edhe ato familjare. Interpersonale, sepse ata transicioni i zuri të papërgaditur (shkaku i ish “infrastrukturës” së njëmendësisë komuniste) dhe të pakonsoliduar (shkaku i “arratisjes” së “trurit” intelektual nga vendi).Tani “kujdestaria sociale shtetërore”, duket që ende po prodhon deformitete e sjellje të atilla deviante që po i vënë në pikëpyetje si riprodhimin e thjeshtë sociokulturor ashtu edhe ate socioekonomik! Në këtë kontekst edhe arkitektët e rinjë të spektakleve televizive shqiptare, duke dashur të provojnë diçka interesante, diçka identike me frymën neoliberale, diçka të re, diçka emocionuese, pra, diçka që do i “prangoste” shikuesit (duke pretenduar t’i shndrrojnë ata edhe në turmë amorfe) para ekraneve televizive, arritën ta imponojnë dhe realizojnë tipin e spektaklit sikurse ky i Shtëpinë Big Brother- made in Albania! Ku përgjatē gjithē këtyre ditëve të izolimit, personazhet pak a shumē të (pa)njohura publike nga fushat dhe lëmitë e ndryshme, e me gjini antipode e karaktere të larmishme, po provojnë të “bashkëjetojnë” (lexo: t’i përballojnë presionit të interkomunikimit personal) në këtë Shtëpi. Shtëpi spektakël kjo që është bërë shtëpia më “atraktive”, më e përgjuar në botë ku edhe frymarrja dhe të rrahurat sado të vogëla të zemrës mund të përgjohen pa asnjë problem.
  2. Meqë, TV-ni, si medium i dëshmuar i komunkimit, s’është vetëm burim i rëndësishëm informacioni për ngjarjet, thashethemet, ndodhitë, etj.në mbarë botën, por me shkathtësinë e frymēs dhe ndjenjës së pjesëmarrjes “aktive” në ngjarje (i)reale kudo në botë ështē shndrruar njëherit edhe në mediumin qē na jap informacione të sakta, të shpejta dhe me shpresë të vërteta.Tani, për dallim nga TV-et, që pak a shumë e kanë si obligim kursin e dēshmimit të saktësisë, shpejtësisë dhe vërtetësisë së lajmit, sot mediet tjera sociale (sidomos portalet) më shumë janë të prirura që ta ndjekin vetëm “kursin”e të qenit i pari. Mirëpo, duket që rolin e argëtimit, edukimit dhe përgjithësisht arsimimit të masave të gjëra popullore, këto medie sociale edhe sot e kësaj dite, asesi s’po mund ta zëvendësojnë rolin e Tv-nit. Por TV-ni përveç dhënies së informacionit, kryen edhe një funksion shumē të rëndësishëm nē jetën sociale të publikut. E ai rol është ai socializues. Sepse, përveç familjes, shkollës dhe grupeve të bashkëmoshatarëve, sot televizioni (u dëshmua njē rikthim sidomos nē kohen e pandemisë covid19) edhe më tej po e loz rolin e tij të sipërpërmendur të socializimit. Duket që këtë rol fuqizues, ai është duke provuar të na e ridëshmoj edhe përmes spektakleve tē natyrēs siç ēshtē ky i Big Brother-Vip.Një analizë sociologjike e këtij spektakli, doemos kërkon një (qasje hulumtuese adekuate) kohë pak më të gjatë në mënyrë që të mund të “testojmë”, si; gjykimet, qëndrimet, mendimet ashtu edhe logjikën eventuale sociale nga jeta që banorët e Big Brother Vip, pretendojnë ta ushtrojnë, për aq sa kohë qē do qēndrojnë brenda Shtëpisë së Big Brother Vip Albania. Analiza më e thellë sociologjike, padyshim që do mund tē zbuloj si stereotipet ashtu edhe paragjykime eventuale gjinore bashkë me kulturën emancipuese të pjesëmrrësve, edhe karakteristikat themelore të një reality show, siç është ky i Big Brother Vip Albania.
  3. Tani, që nga dita e parë e fillimit të Big Brother-it hetohet se ka filluar një lloj “prangimi” fuqishëm i publikut (nuk kemi të dhëna rreth grup moshave dhe gjinive), sikurse edhe një margjinalizim evident si nga problemet e përditshme sociale (problemet e ngritjes sē çmimeve të gazit, dhe naftës) ashtu edhe nga ato politike (pasi në Kosovë në ndërkohë tema e Asociacionit është një temë imponuese). Që nënkupton se edhe në shoqëritë shqiptare (Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi, Luginë e diasporë) kanë filluar të promovohen shfaqjet televizive realiste, që shërbejnë nē një mënyrē apo tjetër edhe si “certifikata sociokulturore e sociopolitike” të shoqërive të pazhvilluara e të transicionit. Në terminologjinë e komunikimit masiv, këto shfaqje megalomane pothuajse në shumicën e rasteve identifikohen si produkte të “fazës së fundit, të shtrirë të kapitalit global” (Fadil Maloku, 2021), apo edhe si “agjens të shpejtuar socializues” (Fadil Maloku, 2021), ngase, ushtrojnë ndikimin e tyre edhe në mediat e tjera, në pjesëmarrësit, në audiencën (publikun e gjerë) dhe të ngjashme. Për intormacion, shfaqja e parë e Big Brother në botë u transmetua në 1999 në Holandë dhe menjëherë pas Holandes, filloi transmetimi në vendet e tjera evropiane dhe SHB-ane. Kurse, në vendet e transicionit kjo megashfaqje sociale, përveç ushtrimit të ndikimit “edukativ e arsimor” e ka shtrirë edhe nē sferat tjera socializuese. Themi socializuese, edhe për shkak se institucionet përkatëse socializuese (familja, shkolla, rrethi social) ishin dhe mbesin ende nē rimkëmbje dhe ringritje e sipër. Qē nēnkupton njē kolizion përkatēs me trendet sociokulturore tē kohës dhe me zhvillimet sociopolitike, tē etnopsikologjisē dhe mentalitetit të shoqërisē shqiptare…
…edhe në shoqëritë shqiptare (Shqipëri, Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi, Luginë e diasporë) kanë filluar të promovohen shfaqjet televizive realiste, që shërbejnë nē një mënyrē apo tjetër edhe si “certifikata sociokulturore e sociopolitike” të shoqërive të pazhvilluara e të transicionit. Në terminologjinë e komunikimit masiv, këto shfaqje megalomane pothuajse në shumicën e rasteve identifikohen si produkte të “fazës së fundit, të shtrirë të kapitalit global” (Fadil Maloku, 2021), apo edhe si “agjens të shpejtuar socializues” (Fadil Maloku, 2021), ngase, ushtrojnë ndikimin e tyre edhe në mediat e tjera, në pjesëmarrësit, në audiencën (publikun e gjerë) dhe të ngjashme.