Kreu Blog Faqe 125

Vlora pas 12 ditësh protesta: mes zhvillimit, korrupsionit, opozitës së lodhur dhe propagandës anti-perëndimore

Drini.us
-
0
Vlora pas 12 ditësh protesta: mes zhvillimit, korrupsionit, opozitës së lodhur dhe propagandës anti-perëndimore

Luan Dibrani, Durrës

Një protestë që nisi si shqetësim qytetar, por po hyn në terren politik

Pas 12 ditësh protesta për Vlorën, Zvërnecin, Nartën dhe Sazanin, tashmë është e qartë se kjo çështje nuk është më vetëm një debat lokal për një projekt turistik. Ajo është kthyer në një test të madh për shtetin shqiptar, për qeverinë, për opozitën, për shoqërinë civile, për orientimin euro-atlantik të vendit dhe për aftësinë tonë kombëtare që të dallojmë mes kauzës së drejtë dhe manipulimit politik.

Në fillim pati shqetësime reale dhe të kuptueshme: mjedisi, pronësia, transparenca, ligji, përdorimi i sigurisë private, gardhet, mungesa e komunikimit dhe frika se mos një pjesë e bregdetit shqiptar trajtohet si pronë e mbyllur për qytetarin. Këto nuk janë çështje të vogla. Ato duhen marrë seriozisht.

Asnjë investim, qoftë amerikan, europian apo nga kushdo tjetër, nuk duhet të qëndrojë mbi ligjin. Asnjë projekt nuk duhet të fshihet pas fjalëve të bukura. Asnjë qeveri nuk duhet të kërkojë besim pa dokumente. Asnjë qytetar nuk duhet të trajtohet si pengesë vetëm pse kërkon transparencë.

Por pas 12 ditësh, protesta ka hyrë në një fazë tjetër. Ajo po tërhiqet nga disa drejtime njëkohësisht: nga qytetarët e sinqertë, nga ambientalistët, nga opozita e lodhur që kërkon frymëmarrje politike, nga portale që kërkojnë zjarr publik, nga rrjete ideologjike që nuk e kanë hallin te Vlora, dhe nga qarqe që historikisht nuk janë gëzuar kurrë kur Shqipëria afrohet me Amerikën.

Këtu duhet të flasim qartë, me guxim dhe me përgjegjësi.

Shtypi botëror e vendosi Shqipërinë në qendër të vëmendjes

Mediat ndërkombëtare e kanë marrë seriozisht këtë çështje. Reuters, The Guardian, Le Monde, Al Jazeera dhe media të tjera e kanë paraqitur protestën si një përplasje mes një projekti të madh turistik të lidhur me Jared Kushner dhe shqetësimeve për mjedisin, korrupsionin, mungesën e transparencës dhe të ardhmen e bregdetit shqiptar.

Ky fakt ka dy anë.

Ana pozitive është se Shqipëria po shihet nga bota. Po shihet jo vetëm si vend i vogël i Ballkanit, por si vend ku përplasen kapitali ndërkombëtar, turizmi elitar, mjedisi, demokracia dhe qeverisja. Kjo vëmendje ndërkombëtare mund të jetë mundësi e madhe për Shqipërinë, nëse dimë ta përdorim me mençuri.

Ana negative është se imazhi i Shqipërisë po rrezikon të paraqitet si vend ku çdo projekt i madh shoqërohet me dyshime, konflikte, gardhe, siguri private, protesta të natës, akuza për korrupsion dhe mungesë besimi. Kjo është e dëmshme për investitorët seriozë. Jo sepse investitorët duhet të jenë mbi ligjin, por sepse kapitali i madh nuk hyn në vende ku nuk dihet nëse ligji, politika, rruga apo propaganda vendosin fatin e projektit.

Shqipëria duhet ta kuptojë këtë: bota po na sheh. Dhe kur bota na sheh, ne nuk mund të sillemi as si shtet i heshtjes, as si shoqëri e histerisë.

Pozicioni amerikan dhe izraelit: më shumë heshtje zyrtare sesa deklarata politike

Deri tani, nuk ka një qëndrim të madh zyrtar publik nga institucionet amerikane apo izraelite që ta kthejnë këtë çështje në debat shtetëror. Projekti lidhet me Jared Kushner dhe familjen Trump, pra me një emër shumë të fuqishëm në politikën amerikane, por kjo nuk do të thotë se çdo veprim i tij përfaqëson automatikisht politikën zyrtare të Shteteve të Bashkuara.

Kjo duhet thënë drejt.

Por po aq drejt duhet thënë edhe tjetra: në perceptimin publik shqiptar dhe ndërkombëtar, ky projekt lexohet si investim me peshë amerikane, për shkak të emrit Kushner-Trump dhe lidhjeve të tij me elitën politike e financiare amerikane. Prandaj sulmi i verbër ndaj këtij projekti, sidomos kur kthehet në retorikë anti-amerikane dhe anti-izraelite, nuk është më vetëm kritikë ndaj një resorti. Ajo rrezikon të marrë ngjyrë anti-perëndimore.

Sa për Izraelin, deri tani nuk ka arsye të paraqitet sikur shteti i Izraelit po “merr” toka shqiptare. Kjo është parullë e rrezikshme, e paverifikuar dhe e ngarkuar me urrejtje. Kur përmendet Izraeli në këtë debat, shpesh nuk po flitet për dokumente, as për kontrata, as për ligj. Po aktivizohet një emocion ideologjik i importuar nga konflikte që nuk janë shqiptare.

Shqiptarët mund të kërkojnë transparencë për çdo investim. Por shqiptarët nuk kanë pse të bëhen megafon i urrejtjes anti-izraelite, aq më pak kur historia moderne shqiptare është e lidhur ngushtë me boshtin perëndimor, me Amerikën dhe me partnerët e saj strategjikë.

E mira e këtyre protestave: shoqëria kërkon dokumente

Duhet ta pranojmë: këto protesta kanë edhe një anë pozitive. Ato treguan se qytetari shqiptar nuk pranon më çdo gjë në heshtje. Qytetari kërkon dokumente. Kërkon leje. Kërkon vlerësim mjedisor. Kërkon respekt për pronën. Kërkon që bregdeti të mos mbyllet si pronë private për pak njerëz. Kërkon që shteti të mos sillet si zyrë sekrete e kontratave të mëdha.

Kjo është e shëndetshme për demokracinë.

Shqipëria nuk ka nevojë për qytetarë të nënshtruar. Ka nevojë për qytetarë që pyesin. Ka nevojë për shoqëri që kontrollon pushtetin. Ka nevojë për zëra që mbrojnë natyrën. Ka nevojë për njerëz që nuk pranojnë korrupsion, pazare dhe vendime të errëta.

Prandaj, kushdo që e sheh protestën vetëm si armike të zhvillimit, gabon. Brenda saj ka njerëz të ndershëm, ka shqetësime reale dhe ka një mesazh që qeveria duhet ta dëgjojë: nuk ka zhvillim pa besim publik.

E keqja e protestave: kur kauza rrëmbehet nga politika dhe ideologjia

Por problemi fillon kur kauza e drejtë qytetare rrëmbehet nga duar të tjera.

Një protestë për mjedisin nuk duhet të kthehet në tribunë anti-amerikane.
Një protestë për pronën nuk duhet të kthehet në parullë anti-izraelite.
Një protestë për transparencë nuk duhet të kthehet në fushatë për parti islamike.
Një protestë kundër korrupsionit nuk duhet të bëhet karburant për një opozitë të lodhur që kërkon të kthehet në skenë me çdo çmim.

Kjo është pika e rrezikut.

Në Shqipëri, opozita e drejtuar nga Sali Berisha është prej kohësh në krizë të thellë politike dhe morale. Ajo ka nevojë për kauza që ta nxjerrin nga izolimi, nga lodhja, nga përsëritja dhe nga mungesa e besimit publik. Prandaj është e kuptueshme se çdo pakënaqësi qytetare mundohet ta kthejë në armë kundër qeverisë.

Por një opozitë serioze nuk duhet ta përdorë Vlorën si shkallë për pushtet. Nuk duhet ta kthejë mjedisin në flamur elektoral. Nuk duhet të luajë me ndjenjat anti-amerikane apo anti-izraelite vetëm pse i shërbejnë momentit politik. Nëse opozita do të jetë serioze, duhet të kërkojë dokumente, hetim, transparencë dhe standarde — jo zjarr, histeri dhe kapitalizim politik të çdo pakënaqësie.

Islamizmi politik: kur feja përdoret për t’i dhënë ngjyrë anti-perëndimore protestës

Një nga elementet më shqetësuese është përpjekja e disa zërave për ta lidhur këtë protestë me retorikë fetare, anti-izraelite dhe anti-perëndimore. Kjo nuk është më thjesht mbrojtje e natyrës. Kjo është përpjekje për ta futur islamizmin politik në një kauzë shqiptare.

Duhet ta themi qartë: besimtarët shqiptarë nuk janë problem. Myslimanët shqiptarë janë pjesë e kombit shqiptar, ashtu si katolikët, ortodoksët, bektashinjtë dhe ata pa besim fetar. Problemi nuk është feja. Problemi është islamizmi politik.

Islamizmi politik e përdor fenë si mjet pushteti. Ai nuk pyet për kombin, por për ideologjinë. Nuk pyet për interesin shqiptar, por për boshtet e jashtme. Nuk pyet për Vlorën, por për konfliktet që do t’i importojë në Vlorë. Nuk pyet për natyrën, por për mundësinë që çdo çështje ta kthejë në betejë kundër Amerikës, kundër Izraelit dhe kundër Perëndimit.

Në këtë pikë, islamizmi politik, edhe kur nuk është formalisht i koordinuar me askënd, në praktikë i çon ujë në mullirin e armiqve të interesit shqiptar. Sepse çdo goditje ndaj orientimit euro-atlantik të shqiptarëve gëzon Beogradin. Çdo përçarje e shqiptarëve për çështje identitare u shërben qarqeve nacionaliste greke. Çdo largim i shqiptarëve nga Amerika i shërben atyre që duan t’i lidhin shqiptarët vetëm me fenë, jo me kombin.

Serbia, Greqia dhe narrativa neo-osmane: kur interesat takohen pa pasur nevojë për tavolinë të përbashkët

Nuk është e nevojshme që islamizmi politik, qarqet serbe dhe qarqet greke të jenë të ulura në një tavolinë për të prodhuar të njëjtin efekt. Mjafton që në një moment të caktuar interesat e tyre të përputhen.

Serbia nuk ka interes që Shqipëria të fuqizohet në Mesdhe, të tërheqë kapital amerikan, të bëhet qendër turistike dhe të rrisë peshën shqiptare në rajon. Qarqe greke nuk kanë interes që jugu shqiptar të forcohet si hapësirë shqiptare me zhvillim të madh ekonomik dhe strategjik. Ndërsa narrativa neo-osmane turke dhe islamizmi politik kanë interes që shqiptarin ta shohin më shumë si pjesë të një komuniteti fetar sesa si pjesë të një kombi europian me orientim euro-atlantik.

Këtu qëndron problemi.

Kur shqiptarët lidhen me Amerikën, fitojnë peshë politike.
Kur lidhen me Europën, fitojnë standarde.
Kur lidhen me investime serioze, fitojnë ekonomi.
Kur lidhen vetëm me fenë, rrezikojnë të humbin dimensionin kombëtar dhe strategjik.

Turqia mund të jetë shtet me të cilin Shqipëria ka marrëdhënie diplomatike, ekonomike dhe kulturore. Por shqiptari nuk duhet të reduktohet në lidhje fetare me Turqinë. Kombi shqiptar është më i vjetër, më i gjerë dhe më i thellë se çdo lidhje fetare. Ne nuk jemi zgjatim i neo-otomanizmit. Ne jemi komb shqiptar.

Zhvillim amerikan po, por jo pa kontroll shqiptar

Të jesh pro investimeve amerikane nuk do të thotë t’i japësh çek të bardhë çdo investitori. Kjo duhet thënë me forcë.

Unë jam për investime amerikane në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni të Veriut, Mal të Zi dhe Luginë të Preshevës. Jam për kapital perëndimor. Jam për turizëm elitar. Jam për zhvillim të madh. Jam për hyrjen e Shqipërisë në hartën globale të turizmit cilësor.

Por jam edhe për kontroll shqiptar.

Duhet të ketë dokumente.
Duhet të ketë transparencë.
Duhet të ketë vlerësim mjedisor.
Duhet të ketë garanci për pronën.
Duhet të ketë përfitim real për shtetin.
Duhet të ketë vende pune për shqiptarët.
Duhet të ketë mbrojtje të natyrës.
Duhet të ketë hetim për çdo dyshim korrupsioni.

Zhvillimi nuk është shitje. Por zhvillimi pa transparencë mund të duket si shitje. Prandaj qeveria duhet të kuptojë se dokumentet janë mbrojtja më e mirë e investimit. Sa më shumë transparencë, aq më pak hapësirë për propagandë.

Rama, projekti dhe përgjegjësia e qeverisë

Edi Rama e ka mbrojtur projektin si zhvillim të madh, si hap drejt modernizimit dhe si mundësi për ta vendosur Shqipërinë në hartën e turizmit elitar. Në parim, ky vizion nuk është i gabuar. Shqipëria ka nevojë për projekte të mëdha. Ka nevojë për kapital. Ka nevojë për turizëm cilësor. Ka nevojë për ambicie.

Por problemi nuk është vetëm vizioni. Problemi është besimi.

Nëse qeveria do ta mbrojë projektin, duhet ta mbrojë me dokumente, jo vetëm me fjalë. Duhet të publikojë gjithçka që ka lidhje me pronën, lejet, mjedisin, detyrimet, përfitimet dhe garancitë. Duhet të sqarojë pse u vendosën gardhe, kush i vendosi, kush i autorizoi, çfarë roli pati siguria private dhe si do të shmangen konfliktet me qytetarët.

Nëse projekti është i pastër, transparenca e forcon. Nëse projekti ka probleme, transparenca i zbulon. Në të dyja rastet, Shqipëria fiton vetëm nga e vërteta.

Pse protesta nuk duhet të kthehet në luftë kundër Amerikës dhe Izraelit

Shqiptarët kanë arsye të jenë miq me Amerikën. Kjo nuk është romantikë. Është realitet historik dhe strategjik. Liria e Kosovës dhe siguria e shqiptarëve në Ballkan janë të lidhura ngushtë me rolin amerikan dhe me boshtin perëndimor.

Prandaj çdo përpjekje për ta kthyer këtë protestë në luftë kundër Amerikës është e rrezikshme. Çdo përpjekje për ta futur Izraelin si armik imagjinar në një debat për tokën shqiptare është e rrezikshme. Kjo e zhvendos debatin nga dokumentet te urrejtja, nga ligji te ideologjia, nga mjedisi te konfliktet e huaja.

Shqiptarët nuk duhet të importojnë konfliktet e Lindjes së Mesme në Vlorë. Vlora nuk është Gaza. Sazani nuk është front ideologjik. Shqipëria nuk është poligon i islamizmit politik. Shqipëria është vend europian, aleat i Amerikës dhe pjesë e botës demokratike.

Çfarë duhet të ndodhë tani?

Tani nuk duhen më parulla boshe. Duhen veprime konkrete.

Qeveria duhet të publikojë dokumentet.
Prokuroria duhet të hetojë çdo dyshim për korrupsion.
Institucionet mjedisore duhet të japin vlerësim të pavarur.
Banorët duhet të dëgjohen.
Siguria private duhet të kontrollohet dhe përgjegjësitë të ndëshkohen.
Opozita duhet të ndalë kapitalizimin e verbër politik.
Mediat duhet të ndajnë faktin nga propaganda.
Qytetarët duhet të ruajnë protestën nga rrëmbimi ideologjik.
Shteti duhet të hetojë çdo ndikim të huaj që përpiqet ta shndërrojë Vlorën në krizë anti-perëndimore.

Kjo është rruga serioze.

As heshtje qeveritare.
As histeri opozitare.
As islamizëm politik.
As propagandë anti-amerikane.
As urrejtje anti-izraelite.
As përdorim i Vlorës për interesa greke, serbe apo neo-osmane.

Përfundim: Vlora duhet të jetë portë zhvillimi, jo laborator propagande

Vlora nuk duhet të bëhet lodër e askujt.

Jo e qeverisë.
Jo e opozitës së lodhur.
Jo e islamizmit politik.
Jo e propagandës serbe.
Jo e qarqeve greke.
Jo e narrativave neo-osmane.
Jo e portaleve që jetojnë nga zjarri.
Jo e atyre që e duan Shqipërinë të varfër, të frikësuar dhe të përçarë.

Vlora është zemra e flamurit.
Sazani është pasuri strategjike.
Bregdeti shqiptar është mundësi historike.
Shqipëria është vend europian dhe aleate e Amerikës.

Prandaj duhet të ecim në një vijë të qartë:

Zhvillim po.
Investime amerikane po.
Turizëm elitar po.
Mbrojtje e natyrës po.
Transparencë po.
Hetim kundër korrupsionit po.
Respekt për banorët po.

Por:

Korrupsion jo.
Gardhe të errëta jo.
Dhuna private jo.
Propaganda anti-perëndimore jo.
Islamizëm politik jo.
Përdorim i Vlorës nga opozita e lodhur jo.
Ujë në mullirin e Serbisë, qarqeve greke dhe neo-otomanizmit — kurrë.

Shqipëria nuk duhet të humbasë as natyrën, as zhvillimin.
Nuk duhet të humbasë as transparencën, as Amerikën.
Nuk duhet të humbasë as dinjitetin, as të ardhmen.

Dhe mbi të gjitha, Shqipëria nuk duhet të lejojë që një kauzë qytetare të kthehet në armë kundër vetë interesit kombëtar shqiptar.

Dasma e madhe vazhdon të festohet

Drini.us
-
0
Dasma e madhe vazhdon të festohet

Isuf Bajraktari, Suedi

Ka libra që i lexojmë për të njohur të kaluarën dhe ka libra që na detyrojnë të përballemi me të tashmen. “Dasma e Madhe” e Ali Asllanit i përket kategorisë së dytë. Sa herë rikthehem te kjo vepër, më lind e njëjta pyetje e hidhur: a ka ndryshuar vërtet shoqëria shqiptare apo vetëm pamja e saj e jashtme?

Në shikim të parë duket sikur kemi ecur larg. Jetojmë në një epokë tjetër. Kemi universitete, teknologji, autostrada, media, rrjete sociale dhe një botë të hapur para nesh. Brezat e rinj kanë mundësi që prindërit dhe gjyshërit e tyre as nuk mund t’i imagjinonin. Por sapo gërvishtet sipërfaqja, dalin në pah plagë të vjetra që ende nuk janë shëruar.

Ali Asllani shkroi për një shoqëri të përçarë, ku shqiptari shpesh e shihte shqiptarin si kundërshtar. Kaluan dekada dhe përçarja mbetet një nga dobësitë tona më të mëdha. Ndryshuan flamujt partiakë, ndryshuan sloganet dhe fytyrat publike, por jo gjithmonë mënyra se si e trajtojmë njëri-tjetrin. Ende jemi të prirur të ndahemi në kampe, të paragjykojmë, të përjashtojmë dhe të shohim armik tek ai që mendon ndryshe.

Mbase përparimi ynë më i madh ka qenë arsimi. Sot kemi më shumë njerëz të shkolluar se në çdo periudhë tjetër të historisë sonë. Por një pyetje mbetet pezull: a kemi arritur të shndërrojmë dijen në kulturë qytetare? Sepse arsimi nuk matet vetëm me diploma. Ai matet me respektin ndaj ligjit, me etikën publike, me përgjegjësinë ndaj fjalës së dhënë dhe me aftësinë për ta vendosur interesin e përbashkët mbi interesin personal.

Këtu duket se vazhdojmë të ngecim.

Shpesh kemi përshtypjen se problemet tona burojnë nga mungesa e pasurisë ose e zhvillimit ekonomik. Në të vërtetë, shumë nga problemet tona burojnë nga mungesa e besimit, e përgjegjësisë dhe e kulturës së llogaridhënies. Kemi mësuar të kërkojmë fajtorë kudo, përveçse te vetja. Kemi mësuar të kërkojmë shpëtimtarë, në vend se të ndërtojmë institucione. Kemi mësuar të ankohemi për padrejtësinë, por jo gjithmonë të ngrihemi kundër saj.

Pikërisht për këtë arsye “Dasma e Madhe” mbetet kaq tronditëse. Jo sepse flet për kohën e Ali Asllanit, por sepse flet për dobësitë njerëzore që vazhdojnë të jetojnë mes nesh. Fuqia e veprës nuk qëndron vetëm në bukurinë artistike, por në aftësinë e saj për të na vënë përballë një pasqyre nga e cila shpesh mundohemi të largohemi.

Dhe ndoshta këtu qëndron paradoksi ynë më i madh. Ne kemi ndryshuar shumë në pamje, por shumë më pak në vetëdije. Kemi ndërtuar qytete moderne, por ende luftojmë me zakone të vjetra. Kemi fituar lirinë politike, por ende nuk jemi çliruar plotësisht nga mentalitetet që pengojnë zhvillimin shoqëror. Kemi përparuar në dije, por jo gjithmonë në urtësi.

Ndoshta problemi nuk është se Ali Asllani ishte profet. Problemi është se ne ende nuk kemi mësuar mjaftueshëm nga paralajmërimet e tij. Dhe derisa përçarja të vazhdojë të zëvendësojë dialogun, interesi personal të mbizotërojë mbi atë publik dhe qytetaria të mbetet pas interesit të ngushtë, “Dasma e Madhe” do të vazhdojë të mos jetë vetëm një vepër letrare.

Ajo do të mbetet kronika më e dhimbshme e shoqërisë sonë.

Sepse nganjëherë veprat e mëdha nuk na tregojnë se kush kemi qenë. Na tregojnë, me një sinqeritet të pamëshirshëm, se kush vazhdojmë të jemi.

Kur kuptimi lind nga vet ekzistenca

Drini.us
-
1
Kur kuptimi lind nga vet ekzistenca

Lirim Gashi, Prizren

Lexim i një meditimi filozofik nga Luljeta Aliu
Në shkrimin e saj të datës 10 qershor 2026, Luljeta Aliu ndërton një dialog të brendshëm që, nën thjeshtësinë e formës, prek një nga konfliktet më të vjetra të mendimit njerëzor: përplasjen ndërmjet nihilizmit dhe afirmimit të jetës.
Teksti hapet me një zë skeptik dhe rebel:
“Mendja, rebele e paskrupullt, furishëm e pa pardon tha: Jeta është e pakuptimtë.”
Kjo fjali e parë e vendos menjëherë lexuesin përballë një sfide filozofike. Nuk kemi të bëjmë me një ankth të zakonshëm personal, por me një dyshim radikal mbi vetë themelin e ekzistencës. Kur autorja pyet: “E pse, çka shkrepi?”, mendja e saj ka tashmë një përgjigje të gatshme. Sipas këtij zëri skeptik, universi nuk ka ndonjë mision, ndonjë arsye të fshehtë apo ndonjë qëllim final. Gjithçka është produkt i rastësisë.
Aliu e shtjellon këtë logjikë me një ndershmëri intelektuale të admirueshme:
“Universi pra, komplet, me të gjitha galaksitë, yjet, planetet dhe jetën në të nuk paskësh ndonjë arsye, as fillestare, as finale, as fare fare. Kështu që, rrjedhimisht, asgjë nuk paskësh kuptim!”
Kjo pjesë përbën momentin më të fortë filozofik të tekstit. Autorja nuk e karikaturon nihilizmin dhe nuk e paraqet atë si një pozicion absurd. Përkundrazi, ajo i lejon këtij këndvështrimi të shpaloset deri në fund të logjikës së vet. Pikërisht kjo i jep tekstit seriozitet dhe besueshmëri.
Por vlera e shkrimit nuk qëndron vetëm te formulimi i pyetjes. Ajo që e bën interesant është mënyra se si ndërtohet kundërpërgjigjja. Në vend të një dogme fetare, të një argumenti metafizik apo të një ideologjie shpëtuese, përgjigjja vjen nga vetë përvoja e ekzistimit.
Në një kthesë sa poetike aq edhe filozofike, autorja shkruan:
“Qëllimi i të qenit është në të qenit vetë: Vetëm të jesh, ashtu siç është ajri, siç është uji, siç është zjarri e dheu e lisat e shkëmbinjtë.”
Këtu teksti kalon nga argumentimi në meditim. Renditja e elementeve të natyrës vazhdon me një ritëm pothuajse liturgjik:
“Siç është deti, oqeani, fusha, lulet, barishtet. Apo drita, hija, agimi, muzgu. E delet, macet, minjtë, kuajt, shqiponjat, bilbilat e fluturat. Siç është pikëllimi, vaji, buzëqeshja, mirësia, mirënjohja e dashuria.”
Ky fragment është zemra poetike e shkrimit. Përmes përsëritjes dhe enumeracionit, Aliu krijon një ndjenjë bashkësie ontologjike ndërmjet njeriut, natyrës dhe emocioneve. Lexuesi nuk bindet përmes një prove logjike; ai ftohet të ndiejë. Pikërisht këtu shkrimi afrohet më shumë me traditën poetike të Walt Whitmanit sesa me diskursin akademik të filozofisë sistematike.
Megjithatë, pikërisht në këtë pikë lind edhe pyetja më interesante kritike. A mjafton vetë ekzistenca si përgjigje ndaj problemit të kuptimit? Një nihilist i vendosur mund të kundërshtonte se bukuria e natyrës dhe pasuria e përvojës njerëzore nuk përbëjnë domosdoshmërisht një argument kundër mungesës së qëllimit. Përshkrimi i botës mund të jetë poetikisht bindës pa qenë filozofikisht përfundimtar.
Por ndoshta ky kundërshtim e humb qëllimin e autores. Luljeta Aliu nuk duket se po përpiqet të fitojë një debat logjik. Ajo synon të tregojë se pyetja mbi kuptimin e jetës nuk zgjidhet vetëm nëpërmjet arsyetimit abstrakt. Ka diçka në përvojën e të qenit që i paraprin çdo teorie.
Prandaj fjalia e fundit:
“Vetëm të jesh. Të mos kërkosh qëllim jashtë teje. Qëllimi je ti.”
duhet lexuar jo si një tezë filozofike në kuptimin e ngushtë të fjalës, por si një pohim poetik dhe ekzistencial. Është një ftesë për ta zhvendosur vëmendjen nga kërkimi obsesiv i një arsyeje të jashtme drejt vetë mrekullisë së të qenit.
Vlera e këtij teksti qëndron pikërisht këtu. Ai arrin ta shndërrojë një pyetje filozofike mijëravjeçare në një bisedë intime mes njeriut dhe vetes së tij. Dhe kjo është një arritje e rrallë letrare. Në fund, lexuesi nuk largohet me një sistem të ri mendimi, por me një ndjenjë më të thellë për misterin e ekzistencës. Kjo është forca e vërtetë e shkrimit të Luljeta Aliut.
Ja këtu e keni shkrimin origjinal të Luljetës:
“Mendja, rebele e paskrupullt, furishëm e pa pardon tha: Jeta është e pakuptimtë. E pse, çka shkrepi, e pyeta. E kishte të gatshme përgjigjen: Më kërkoi të mos shtiresha (meqë sipas saj e dinim edhe ajo edhe unë), se unë e dija qëmoti që ekzistenca nuk kishte ndonjë mision, ndonjë motiv të veçantë, e rrjedhimisht as në jetën time nuk do të shpalosej befas një qëllim për të cilin natyra më paskësh krijuar mua enkas. Prandaj e gjitha nuk paskësh kurrfar kuptimi, as mundi, as vuajtjet, as përpjekjet për të mësuar, për të kuptuar apo për të qenë njeri i mirë. Sepse në fund e gjithë ekzistenca, jeta, universi nuk paskën pasur asnjëherë ndonjë qëllim, por janë zhvilluar rastësisht, kot së koti, pa ndonjë arsye më të thellë spirituale. Universi pra, komplet, me të gjitha galaksitë, yjet, planetet dhe jetën në të nuk paskësh ndonjë arsye, as fillestare, as finale, as fare fare. Kështu që, rrjedhimisht, asgjë nuk paskësh kuptim!
E në po të njëjtin çast, ia ktheu mendja mendjes, se pikërisht kjo është mrekullia, gjegjësisht, që qëllimi i të qenit është në të qenit vetë: Vetëm të jesh, ashtu siç është ajri, siç është uji, siç është zjarri e dheu e lisat e shkëmbinjtë. Siç është deti, oqeani, fusha, lulet, barishtet. Apo drita, hija, agimi, muzgu. E delet, macet, minjtë, kuajt, shqiponjat, bilbilat e fluturat. Siç është pikëllimi, vaji, buzëqeshja, mirësia, mirënjohja e dashuria. Vetëm të jesh. Të mos kërkosh qëllim jashtë teje. Qëllimi je ti.”
L.A. , 10 qershor 2026

Protestat po përhapen gjithashtu në Skoci pas sulmit me thikë në Belfast

Drini.us
-
0
Protestat po përhapen gjithashtu në Skoci pas sulmit me thikë në Belfast

Peder Jensen / Document.no

Protestat po përhapen edhe në Skoci pas sulmit me thikë në Belfast në Irlandën e Veriut. Kjo raportohet nga BBC.

Ka pasur protesta në disa vende në Skoci, pasi shpërthyen trazira në Belfast pas sulmit të egër me thikë, ku një burrë pothuajse u ther në kokë në rrugë të hapur.

Qindra protestues u mblodhën në disa vende në qendër të Glasgow-it të martën në mbrëmje me fytyrat e mbuluara. Shumë brohorisnin parulla, ndërsa lëviznin flamujt dhe banderolat e Britanisë së Madhe.

Dhjetëra demonstrues gjithashtu demonstruan në Sheshin St Andrew në Edinburgh para se të marshonin përgjatë Princes Street duke brohoritur me llambë blu. Rreth 100 persona gjithashtu organizuan një demonstration në Ayr.

Një numër i madh policësh u vendos në Glasgow dhe drejtoi demonstruesit larg nga qendra. Një numër rrugësh dhe urash gjithashtu u mbyllën.

Kjo ndodh pasi një burrë u akuzua për përpjekje për vrasje në lidhje me sulmin me thikë të së hënës në Belfast.

Burrit 30-vjeçar nga Sudani gjithashtu i është ngritur akuza për posedim të një objekti me teh ose majë në një vend publik dhe kërcënime për vrasje.

Viktima e sulmit pësoi lëndime të rënda në sytë, shpinë dhe fytyrë.

Belfast Live shkruan se Hadi Alodid (30) u paraqit në Gjykatën e Magjistratëve të Belfast-it, i akuzuar për përpjekje për vrasje ndaj Stephen Ogilvie në Belfast, kërcënime për vrasje ndaj një asistenti radiologjie në NHS të njëjtën ditë dhe posedim të një thike. U bë e ditur se viktima e sulmit me thikë në Belfast humbi syrin e majtë gjatë sulmit.

Demonstruesit u mblodhën në Belfast pas ngjarjeve, ku koshat e plehrave u vunë zjarr dhe një autobus u dogj.

Një sërë demonstratash shpërthyen më pas në gjithë Skocinë dhe pjesën tjetër të Mbretërisë së Bashkuar.

Një reporter nga BBC Scotland në vendngjarje në Glasgow përshkroi «disa raste të sjelljes antisociale» në qendër, me të paktën një arrestim.

Ai tha: «Arritëm në parkimin pranë Qendrës St Enoch rreth orës 19:30 dhe pamë njerëz duke vrapuar për të gjetur siguri».

«Përtej tyre kishte rreth 300 demonstrues, shumica të veshur me ngjyra të errëta me balaklava dhe maska fytyre».

Përtej tyre kishte një prani të madhe policie që i shtynte grupin larg qendrës përmes disa urave mbi Clyde.

«Një numër i këtyre urave janë bllokuar plotësisht nga policia. Rruga Union është gjithashtu e mbushur me makina policie».

Kryeministri John Swinney dënoi ngjarjet si «të papranueshme».

Në një postim në X të mërkurën në mëngjes, ai shkroi: «Skocia është një komb mikpritës, dhe ata që zgjedhin të vendosen këtu janë anëtarë të çmuar të komuniteteve tona».

«Racizmi, urrejtja dhe kërcënimet nuk kanë vend në Skoci. Ne duhet t’i përballojmë ato».

Degëza e Glasgow e organizatës Stand up to Racism tha se ata dënojnë «skenat e neveritshme që ndodhën gjatë një tubimi të nxituar të fashistëve dhe bandave ekstremistë të djathtë në qendër të Glasgow».

Protester sprer seg også i Skottland etter knivangrepet i Belfast

Një mysliman është gjithmonë një viktimë, sepse profeti Muhamed në rininë e tij u refuzua dhe u shtyp nga fiset arabe pagane

Drini.us
-
0
Një mysliman është gjithmonë një viktimë, sepse profeti Muhamed në rininë e tij u refuzua dhe u shtyp nga fiset arabe pagane

Fotoja është e Drinit. Në foto shihen fëmijët që detyrimisht islamizohen dhe nuk lejohen të mbesin shqiptarë.

Asger Aamund / Document.no

Është thënë se islamofobia është një term i shpikur nga fashistët dhe përdoret nga qeraxhinjtë për të manipuluar idiotët. Ky përshkrim i përshtatet perfekt Danimarkës, ku idiotët e dobishëm për dekada kanë tërhequr veten duke u përkulur dhe ngasur për të përballuar kërkesat në rritje të islamit për dominim dhe nënshtrim.

Sipas shkrimeve të shenjta të islamit, një mysliman është gjithmonë një viktimë, sepse profeti Muhamed në rininë e tij u refuzua dhe u shtyp nga fiset arabe pagane. Prandaj, të gjithë myslimanët janë në parim viktima. I pabesi e fton myslimanin duke mos e pranuar islamin si fe dhe ideologji. Prandaj, myslimani është viktimë, dhe hakmarrja e mëvonshme ndaj të pabesëve konsiderohet si një akt i ligjshëm mbrojtjeje. Xhihadi është çdo presion ndaj të pabesëve – me dhunë, me fjalë, me shkrim ose ekonomikisht.

Në një besnikëri të sinqertë ndaj çështjes islame të viktimës, Këshilli i Përbashkët i Myslimanëve sapo ka publikuar një sondazh dhe një “analizë”, ku ata përshkruajnë se si 90 për qind e myslimanëve të pyetur kanë përjetuar islamofobi në formën e ngacmimeve, dyshimeve sociale dhe kufizimeve të lirisë së tyre fetare. Kështu, ka pasur kritika nga shoqëria e pa besë daneze ndaj patrullave islamike të sharijës(Ligji Sharia) , këshillave për ndërmjetësim, ngjarjeve të ndara sipas gjinisë, donacioneve për komunitete islame, pronësisë së xhamive dhe përdorimit të shamisë nga gratë myslimane. Nga një perspektivë islame, nuk është aspak e lehtë të jesh mysliman në Danimarkë, dhe duhet të pyesësh veten se si ata arrijnë fare të qëndrojnë këtu.

Nëse e lëmë mënjanë koleksionin islamik të njëmijë e një netëve (Vërejtje: Libnri i njohur i rrëfimeve arabe) dhe shohim botën reale, mund të konstatojmë se islami në Danimarkë ka kaluar nga fitore në fitore gjatë gjithë kohës që kemi pasur migrim nga shoqëritë kulturore islame. Migrantët myslimanë në përgjithësi mund të jetojnë një jetë pa punë në shoqërinë daneze, e cila i konsideron të gjithë myslimanët të traumatizuar dhe për këtë arsye të meritojnë pension parakohshëm ose ndihmë tjetër. Migrantët islamikë marrin mbështetje monetare gjatë gjithë jetës, sepse shërbimet e punësimit nuk mund të ndalojnë pagesat e paarsyeshme, pasi ligjet sociale përmbajnë kaq shumë mundësi ankimi dhe apelimi sa që konsiderohet më e lirë për shoqërinë të hapë kasat dhe të mbyllë sytë.

Migranti nga shoqëritë kulturore islame është i mbyllur brenda komuniteteve paralele me drejtësi vetjake, ku xhamitë funksionojnë si këshilla komunale, stacione policore, gjykata dhe këshillues socialë. Agjentët islamikë të ndikimit, qoftë si individë apo si organizata interesi, censurojnë sjelljen e nxënësve myslimanë në shkolla, ku ata mbahen larg nga noti i përbashkët, kampet shkollore, festat shkollore dhe shërbesat e Krishtlindjeve.

Sipas konsultantes për integrim Tina Magaard, kontrolli i qëndrimeve islame është i rrënjosur në shkollat e mesme në të gjithë vendin, ku nxënësit detyrohen të sillen si “myslimanë të mirë” dhe ngacmohen nëse bëhen tepër “modern”. Rektorët kanë frikë të etiketohen si islamofobë dhe kthejnë shpinën dominimit islamik në rritje. Edhe në universitetet tona vërehet islamizimi në rritje, ku veçanërisht studentët nga vendet MENAPT janë subjekt i ngacmimeve të rënda islame nëse nuk respektojnë normat e sheriatit. Dhe rektorët e universiteteve? Po, ata “e shohin me seriozitet zhvillimin”, pra atë modelin danez.

Islami ka fituar një pozitë të fortë në sektorin publik, veçanërisht brenda kujdesit dhe administratës sociale. Ekzistojnë punonjës dhe simpatizantë islamikë në ministri, agjenci, këshilla dhe komisione kudo në shoqëri, të cilët tani shpenzojnë pothuajse 100 miliardë korona çdo vit për sigurime sociale për emigrantët nga shoqëritë kulturore islame. Po formohen gjithnjë e më shumë mjekë, avokatë, punonjës social dhe pedagogë islamikë, të cilët kontribuojnë në më shumë emigrim, më shumë të drejta të veçanta dhe më shumë privilegje për komunitetin islamik në Danimarkë.

Politikanët dhe mediat daneze ndjehen kaq shumë të turpëruar që e lejojnë islamizimin e shoqërisë, sa që tema është bërë tabu. Megjithatë ka kritika në politikë dhe në shtyp për raste të veçanta të islamit si martesa e fëmijëve, udhëtimet për rivendosje të bindjeve dhe urrejtja ndaj homoseksualëve, por nuk ka kurrë kritika ndaj asaj që është rrënja e të gjithë së keqes, pra ideologjisë islame, e cila urren dhe lufton gjithçka mbi të cilën ndërtohet kultura perëndimore: lirinë, respektin për të tjerët, demokracinë dhe shtetin e së drejtës.

Që kur ayatolla Khomeini erdhi në pushtet dhe militarizoi islamin në një sulm ndaj kulturës dhe mënyrës së jetesës perëndimore, udhëheqësit islamikë kanë arritur të tiranizojnë demokracitë perëndimore dhe të shohin çdo kritikë ndaj mënyrave të tmerrshme të ndëshkimit të islamit, shtypjes së grave dhe urrejtjes ndaj hebrenjve, të krishterëve dhe pakicave seksuale, si racizëm dhe sulm ndaj lirisë së fesë. Në Danimarkë u shkua aq larg sa me ligjin e Kuranit kriminalizuam “trajtim të papërshtatshëm” të të gjitha shkrimeve të shenjta islame, dmth. edhe të gjithë kompleksin e ligjit sharia, i cili pikërisht kanonizon mizoritë më të këqija të islamit. Traktati famëkeq i Marakeshit, i cili i jep të gjithë njerëzve që lëvizin të drejta refugjati, është së bashku me ligjin e Kuranit kulmi i përkohshëm i islamofobisë daneze.

Ideologjia dhe besimi islam janë fashizëm i pa përzier, një ideologji që shtyp, përndjek dhe vret njerëz të tjerë, jo për atë që kanë bërë, por për atë që janë: mohues. Deri sa të mos guxojmë të përballemi me shkatërrimin që islami i shkakton demokracisë daneze, kulturës dhe shtetit të së drejtës, ne jemi në rrugë drejt shkatërrimit. Ne e dimë atë. Kjo na turpëron. Aq shumë saqë nuk kemi forcë të flasim për të. Pra, islami thjesht ekziston. Dhe po rritet.

Islamofobi for viderekomne

Kujtime e mendime të Ibrahim Kelmendit për Lidhjen e Prizrenit, në 148 vjetorin e themelimit

Drini.us
-
1
Kujtime e mendime të Ibrahim Kelmendit për Lidhjen e Prizrenit, në 148 vjetorin e themelimit

Ibrahim Kelmendi, Gjermani

Para 148 viteve: LIDHJA E PRIZRENIT
Në momentin vendimtar, historik, kur në Kongres të Berlinit (13 qershor – 13 korrik 1878) Fuqitë e Mëdha po vendosnin për fatin e zotërimeve osmane në Europë pas Luftës Ruso-Turke, çështja shqiptare u godit nga komploti osman: më 10 qershor 1878 u themelua Lidhja e Prizrenit, e cila shprehte besnikëri ndaj Perandorisë Osmane.
Fatmirësisht në Frashër, nën udhëheqje të Abdyl Frashërit, më 27 Nëntor 1878 u vendos platformë e re, e cila iu imponua Lidhjes Prizrenit. Aty e tutje ajo u avancua në Lidhje Shqiptare të Prizrenit – prandaj u angazhua për mbrojtjen e trojeve të banuara nga shqiptarët, duke synuar formimin e një shteti shqiptar…
Më 18 qershor 1878, Lidhja e Prizrenit miratoi Kararname tradhtare, e cila ishte një memorandum politik, i nënshkruar nga 49 “përfaqësues” myslimanë – marioneta të Sulltanit – të krahinave të Prizrenit, Gjakovës, Pejës, Gucisë, Jeni Pazarit (Novi Pazarit), Sjenicës, Tashlixhes (Plevljes), Mitrovicës, Vuçitërnit (Vushtrrisë), Prishtinës, Gjilanit, Shkupit, Kalkandelenit (Tetovës), Kërçovës, Gostivarit dhe Dibrës së Poshtme e të Sipërme.
Në vijim teksti i Kararname e Lidhjes së Prizrenit (origjinali në osmanisht nuk është gjet ende):
Neni 1
Lidhja jonë është bashkuar për t’iu kundërvënë çdo qeverie tjetër përveç asaj të Portës së Lartë dhe për të mbrojtur tërësinë tonë territoriale me të gjitha mjetet e mundshme.
Neni 2
Qëllimi ynë më i sinqertë është ruajtja e të drejtave perandorake të Sundimtarit tonë, personit të shenjtë të Madhërisë së Tij, Sulltanit. Prandaj do t’i konsiderojmë armiq të kombit dhe atdheut tonë të gjithë ata që veprojnë kundër këtij synimi dhe shkaktojnë trazira, si edhe ata që përpiqen të dobësojnë autoritetin e qeverisë ose ndihmojnë përpjekje të tilla, derisa të heqin dorë nga veprimet e tyre. Po ashtu, do të dëbojmë nga trojet tona ata që sjellin telashe për banorët besnikë të vendit.
Neni 3
Do të pranojmë me dëshirë delegatë nga krahinat e tjera që dëshirojnë t’i bashkohen Lidhjes sonë dhe do t’i regjistrojmë në listën tonë si miq të qeverisë dhe të Perandorisë Osmane.
Neni 4
Në përputhje me ligjin tonë fisnik fetar Sheriatin, do të mbrojmë jetën, pasurinë dhe nderin e bashkatdhetarëve tanë jomyslimanë besnikë, njësoj si tonat. Megjithatë, do të veprojmë kundër kryengritësve dhe do t’i ndëshkojmë sipas rrethanave dhe vendit ku ndodhen.
Neni 5
Të gjitha shpenzimet për trupat që do të mobilizohen nga krahinat do të mbulohen sipas udhëzimeve që do të nxirren. Trupat ndihmëse që vijnë nga jashtë do të priten me mirënjohje në radhët tona.
Neni 6
Duke marrë parasysh gjendjen në Ballkan, nuk do të lejojmë asnjë ushtri të huaj të hyjë në territorin tonë. Nuk do ta njohim Bullgarinë dhe as nuk dëshirojmë të dëgjojmë të përmendet emri i saj. Nëse Serbia nuk pranon të heqë dorë nga krahinat që ka pushtuar në mënyrë të paligjshme, do të dërgojmë trupa vullnetare (akinxhinj) kundër saj dhe do të bëjmë gjithçka që është e mundur për kthimin e këtyre krahinave. Të njëjtën gjë do ta bëjmë edhe kundër Malit të Zi.
Neni 7
Do t’i mbështesim bashkatdhetarët tanë dhe të gjithë ata që janë besnikë ndaj qeverisë në Ballkan dhe që kanë treguar se mbështesin Lidhjen tonë. Do ta ndihmojmë njëri-tjetrin në kohë nevoje. Nuk do të mungojë mbështetja dhe mirëkuptimi i ndërsjellë.
Neni 8
Nëse një krahinë ndesh pengesa në zbatimin e qëllimeve të Lidhjes, krahinat fqinje do t’i vijnë në ndihmë dhe do të japin mbështetjen e nevojshme për arritjen e objektivave të synuara.
Neni 9
Kushdo që largohet nga Lidhja jonë, kushdo që – mos e dhëntë Allahu – kryen krimin e spiunazhit kundër saj, dhe kushdo që nuk u bindet urdhrave të eprorëve të tij, do të marrë dënimin që meriton.
Neni 10
Nëse banorët e krahinave që i janë bashkuar Lidhjes, cilëtdo qofshin dhe çfarëdo feje të ndjekin, vendosin të largohen nga Lidhja, nuk do të lejohen të kalojnë në anën e Serbisë ose Malit të Zi. Nëse dikush e bën këtë, do të shpallet spiun dhe do të ndëshkohet sipas ligjeve në fuqi.
Neni 11
Kushdo prej nesh që është ngarkuar me detyra nga Lidhja dhe nuk i kryen si duhet, i neglizhon ose largohet prej tyre, ose që shpërdoron detyrën apo autoritetin e tij zyrtar në çfarëdo mënyre, ose sillet me brutalitet apo shkakton çnderim, do të demaskohet publikisht dhe do të ndëshkohet sipas rastit; pasuria e tij do të konfiskohet.
Neni 12
Urdhrat për marshimin e trupave, rekrutimin, përdorimin e forcave dhe çështje të tjera të ngjashme do të përcaktohen në rregullore të posaçme që do të hartohen.
Neni 13
Duhet t’u kushtohet vëmendje e madhe dokumenteve dhe korrespondencës së shkruar, në mënyrë që këto urdhra dhe udhëzime të zbatohen qartë dhe saktë.
Neni 14
Kuptohet se qeveria nuk mund të ndërhyjë në punët e Lidhjes. Po kështu, Lidhja nuk do të ndërhyjë në çështjet administrative të qeverisë, përveç rastit kur provohet se kjo e fundit ka nxjerrë urdhra që përfshijnë përdorimin e forcës.
Neni 15
Një kopje e këtyre vendimeve do të paraqitet kudo që të jetë e nevojshme.
Neni 16
Në përputhje me besëlidhjen e Lidhjes, të cilën ne, përfaqësuesit e burrave trima të Shqipërisë Veriore, Epirit dhe Bosnjës, kemi lidhur – burra që që nga lindja nuk kanë njohur tjetër veç armëve dhe që janë të gatshëm të derdhin gjakun e tyre për Perandorinë, dovletin dhe vatanin– kemi zgjedhur Prizrenin si seli të Lidhjes.
Neni 17
Kushdo që e braktis Lidhjen, do të trajtohet sikur të kishte braktisur fenë tonë islame dhe do të bëhet objekt i mallkimit dhe përbuzjes sonë.
Ne zotohemi se do t’i zbatojmë me besnikëri dispozitat e kësaj Kararnameje dhe e dëshmojmë këtë me nënshkrimet tona.
Prizren, 18.06.1878
[Pasojnë nënshkrime e 49 themeluesve:]
1. Mirmiran Iljaz i Dibrës së Epërme,
2. Mirmiran Abdullah i Gjakovës,
3. Fevzi Rexhep i Tetovës,
4. Mehmet Esat i Tetovës (mungon vula),
5. Hasan Masharnuredin i Tetovës,
6. Mehmet Sadik i Dibrës së Epërme,
7. Hajrulla Nursin i Prizrenit,
8. Mehmet i Lumës afër Prizrenit,
9. Hasan Riza i Matit,
10. Mehmet Reshat i Ohrit,
11. Adburrahman Sirri i Shkupit,
12. Mustafa Sabri i Shkupit,
13. Halil i Pejës,
14. Ahmet Sabri i Dibrës së Poshtme,
15. Osman Ali i Mitrovicës,
16. Esseid Mehmet i Prishtinës,
17. Ali i Yeni Pazar [Novi Pazar],
18. Ejup i Yeni Pazar [Novi Pazar],
19. Osman Qahil i Mitrovicës,
20. Mustafa Abdu i Sjenicës,
21. Masharnuredin Zejnelabedin i Sjenicës,
22. Murteza i Prizrenit,
23. Musftiu Esseid Mehmet i Tashlidja [Plevlja],
24. Abdylhalim Nefi i Prizrenit,
25. Himi S. i Prizrenit,
26. Hysein Shaip i Vushtrrisë,
27. Mehmet i Gjakovës,
28. Hamdi Shaban i Pejës,
29. Molla Iljaz i Dibrës,
30. Bajram Masharnuredin i Dibrës,
31. Dibra, Enver Ismail. Minhel,
32. Mehmet i Dibrës,
33. Abdurreuf i Tetovës,
34. Sadik i Tetovës, ,
35. Përfaqësuesi i Tetovës,
36. el-Haxhi Zylbehar i Gostivarit,
37. Esseid Mehmet Xheladin i Shkupit,
38. Jashar i Shkupit,
39. Mehmet Kahreman i Gjakovës,
40. Syleiman Vokshi i Gjakovës [mungon vula],
41. Zejnel i Pejës,
42. Iljaz i Pejës,
43. Sali i Pejë, ,
44. Ahmet Syla i Kërçovës,
45. Sahit i Gjilanit,
46. Rashit i Gjilanit,
47. Kadri i Vushtrrisë,
48. Ilmi Abdurrahman i Vushtrrisë,
49. Lutfi Masharnuredin i Gucisë.
***
Marrë nga versioni anglisht, i publikuar nga Albanologu kanadez Robert Elsie (shqipëruar nga Inteligjenca Artificiale):

Rinia Shqiptare dhe fryma e lirisë amerikane në jubileun e 250 – vjetorit të SHBA-së

Drini.us
-
0
Rinia Shqiptare dhe fryma e lirisë amerikane në jubileun e 250 – vjetorit të SHBA-së
250th Anniversary Celebration of the United States 71411991 Vector Art ...
Nga idealet e vitit 1776 te kauzat e brezit të ri të shqiptarve në 2026
Ndërsa Shtetet e Bashkuara të Amerikës festojnë kët vit 250-vjetorin e shpalljes së pavarësisë, bota demokratike ka rastin të reflektojë jo vetëm mbi historinë e një kombi të madh, por edhe mbi vlerat universale që e kanë bërë Amerikën simbol të lirisë, demokracisë dhe mundësive njerëzore.
Për ne shqiptarët, ky jubile ka një domethënie të veçantë. Amerika nuk ka qenë vetëm një mike e madhe e kombit shqiptar, por edhe një frymëzim i vazhdueshëm për breza të tërë që kanë kërkuar liri, dinjitet dhe drejtësi. Nga mbështetja e Presidentit Woodrow Wilson për Shqipërinë, te roli vendimtar i Amerikës në çlirimin dhe pavarësimin e Kosovës, historia shqiptaro-amerikane është histori besimi te idealet e lirisë.
Në këtë përvjetor të madh, vëmendja, këto ditë, natyrshëm kthehet te rinia shqiptare. Ashtu si Amerika e vitit 1776 u ndërtua mbi energjinë, guximin dhe idealizmin e një brezi që kërkoi ndryshim, edhe sot në hapësirën shqiptare po shohim një brez të ri që kërkon të dëgjohet. Protestat dhe angazhimi qytetar i të rinjve në Tiranë, Prishtinë dhe Shkup janë shprehje e një vetëdijeje të re që kërkon më shumë përgjegjësi publike, më shumë meritokraci dhe më shumë mundësi për të ardhmen.
 Demokracia nuk forcohet nga heshtja, por nga pjesëmarrja. Ajo nuk mbahet gjallë vetëm nga institucionet, por edhe nga qytetarët që kërkojnë nga pushtetarët llogari, transparencë dhe drejtësi. Ky është një nga mësimet më të mëdha që na jep historia 250-vjeçare e Amerikës.  Natyrisht, protestat dhe pakënaqësitë nuk janë qëllim në vetvete. Ato marrin vlerë kur shndërrohen në energji pozitive për ndërtimin e një shoqërie më të mirë. Sfida e rinisë shqiptare sot nuk është vetëm të kundërshtojë atë që nuk funksionon, por edhe të ndërtojë alternativa, të marrë përgjegjësi dhe të bëhet pjesë aktive e jetës publike.
Në këtë kuptim, jubileu amerikan është më shumë se një përkujtim historik. Ai është një ftesë për reflektim edhe për shqiptarët. Ky jubile na kujton se liria, demokracia dhe përparimi nuk janë dhurata të përhershme; ato kërkojnë përkushtim, vigjilencë dhe angazhim nga çdo brez.  “Liria nuk është më shumë se një gjeneratë larg zhdukjes”, ka thenë ish presidenti amerikan Ronald Reagan. Ai ka theksuar se demokracia dhe liria duhet të mbrohen aktivisht nga çdo gjeneratë.
Ronald Reagan e ka artikuluar për herë të parë këtë ide në fjalimet e tij të vitit 1961 dhe 1967, më së shumti në fjalimin e tij të inaugurimit governator I kalifotnisës në vitin 1967, ku ka deklaruar se liria është diçka e brishtë dhe nuk është më shumë se një gjeneratë larg zhdukjes. Ai ka shpjeguar se liria nuk trashëgohet automatikisht, se për të duhet luftuar dhe mbrojtur vazhdimisht nga çdo gjeneratë, sepse ata popuj që e kanë humbur lirinë, historikisht, rrallë e kanë rikthyer atë.
Në këtë 250-vjetor të Amerikës, mesazhi për të rinjtë shqiptarë është i qartë: ndryshimet më të mëdha në histori nuk i kanë sjellë politikanët e karrierës, por brezat që kanë pasur guximin të kërkojnë një të ardhme më të mirë. Protesta pa dhunë, pjesëmarrja qytetare, liria e fjalës dhe përgjegjësia publike janë shenja të një demokracie të gjallë, jo të një demokracie në krizë.
Prandaj, protestat e rinisë shqiptare sot kanë një domethënie që shkon përtej kërkesave të momentit. Ato janë një kujtesë se liria nuk trashëgohet përgjithmonë; ajo duhet mbrojtur dhe ripërtërirë nga çdo brez. Ashtu si Amerika e vitit 1776 u ndërtua mbi idealizmin dhe guximin e një brezi të ri, edhe e ardhmja e kombit shqiptar do të varet nga aftësia e rinisë për të mbrojtur demokracinë, drejtësinë dhe interesin kombëtar.
Në 250-vjetorin e Amerikës, rinia shqiptare ka arsye të shohë përtej kufijve të ditës dhe të frymëzohet nga një histori që dëshmon se idealet mund të ndryshojnë botën. Ashtu si një grup kolonësh amerikanë në vitin 1776 guxuan të ëndërronin lirinë, edhe të rinjtë shqiptarë sot kanë të drejtën dhe detyrën të ëndërrojnë një shoqëri më të drejtë, më të ndershme dhe më demokratike.
Ky është mesazhi më i bukur me rastin e 250-vjetorit amerikan: se e ardhmja u përket atyre që besojnë te liria, punojnë për të dhe nuk reshtin kurrë së kërkuari një shoqëri më të mirë për brezat që vijnë.  Në fund të fundit, jubileu i 250-vjetorit të Amerikës nuk është vetëm festë e historisë së saj; ai është edhe një kujtesë se çdo brez i cilitdo popull ka detyrën dhe përgjegjësinë të shkruaj kapitullin e vet të lirisë. Për shqiptarët e sotëm, ai kapitull duket se po shkruhet nga rinia që nuk pranon heshtjen, përballë padrejtësisë.

Kërcënimi i Vjosës me zgjedhje, sëmundje kronike për pushtet!

Drini.us
-
0
Kërcënimi i Vjosës me zgjedhje, sëmundje kronike për pushtet!

Florim Zeqa

Qytetarët nuk dolën të votojnë sepse nuk kishin për çka dhe për kë të votojnë! Qytetari nuk del të votojë kot, dëshiron alternativë të re dhe të qartë zhvillimore për vendin, e jo përseritje të së njëjtës lojë të pandershme politike!

Abstenimi në zgjedhje, shuplakë ndaj kësaj klase politike

Qytetarët janë lodhur nga ata që e përdorin shtetin për interesat e tyre personale, grupore apo partiake. Pesë palë zgjedhje në 16 muaj janë dëshmi e papërgjegjshmërisë politike dhe shtetërore të liderëve partiakë.

Bojkoti dhe abstenimi i zgjedhjeve nga qytetarët është thirrje e fuqishme për ndryshim, është ndëshkim ndaj partive politike dhe politikanëve të papërgjegjshëm kosov®arë.

U bojkotuan zgjedhjet për faktin se qytetarët e duan më shumë shtetin sesa politikanët, të cilat po vazhdojnë me avazin e vjetër të kapjes së institucioneve shtetërore!

Bojkoti apo abstenimi në zgjedhje është shuplakë e fortë ndaj kësaj klase politike e cila i ka shkëputur lidhjet me votuesit, për të cilët i bie ndërmend vetëm në pragë të zgjedhjeve!

Unë Presidente o s’ka qeveri për Kosovën!

Kjo është thirrja më e çmendur dhe më e tmerrshme që kam dëgjuar në këto vitet e paspavërësisë së Kosovës, që ndryshe i bie sikurse zënja e banesave dhe pronave publike pas lufte, “Kjo është e ima, mos e prek…!”

Kërcënimi i Vjosa Osmani-Sadriu pas përfundimit të zgjedhjve, duke vazhduar në stilin e saj të vetëkënaqësisë për 2-3 mijë vota që ia shtoj LDK-së për vendin e tretë, e ekzaltuar deklaroj :“𝑉𝑒𝑡𝑒̈𝑣𝑒𝑛𝑑𝑜𝑠𝑗𝑎 𝑛𝑢𝑘 𝑘𝑎 𝑎𝑟𝑠𝑦𝑒 𝑡𝑎 𝑟𝑒𝑓𝑢𝑧𝑜𝑗𝑒̈ 𝑒𝑚𝑟𝑖𝑛 𝑡𝑖𝑚 𝑝𝑒̈𝑟 𝑃𝑟𝑒𝑠𝑖𝑑𝑒𝑛𝑡𝑒”!

Ish presidentja Vjosa Osmani, tani deputete e zgjedhur në Kuvendin e Kosovës si bartëse e listës së LDK-së, pas fitores bindëse të Albin Kurtit, menjëherë filloj me sitilin e saj arrogant duke i vënë kushte fituesit të zgjedhjeve nga pozicioni i partisë së tretë në vend!

Pesha e saj (e vogël) politike jo vetëm që nuk është garanci stabiliteti politik, nuk i jepë asaj komoditetin as të mendoj për postin e presidentes e lërë më të zgjidhet për herën e dytë!

Fjalori arrogant i Vjosa Osmanit se Vetëvendosja ‘s’ka asnjë arsye ta refuzojë’ emrin e saj për presidente, do të reflektojë negativisht në arritjen e një marrëveshje politike mes LVV-së dhe LDK-së për bashkëqeverisje të mundshme!

T’i vëshë kushte partisë pothuajse fituese absolute e zgjedhjeve me 17 % të votave si subjekt politik dhe me peshë të vogël personale, duket çmenduri politike e Vjosa Osmanit!

Një personalitet si Vjosa Osmani e cila nuk paraqet unitet politik në partinë e saj, si do të krijojë unitet mes forcave politike në vend!?

Edhe përkundër entuziazmit të madh për ngritjen e lehtë, LDK-ja mbetet sërish e treta dhe me një distancë të madhe prej mbi 25% nga Vetëvendosja!

Me këtë entuziazëm, Abdixhiku këtë rezultat që e mbanë partinë në pozicionin e tretë, po e kthen në një festë për të forcuar pozicionin e tij brenda partisë, pasi në realitet nuk bëhet fjalë për rikthimin e madh të LDK-së, pasi ajo mbetet sërish në vendin e tretë!

Me këtë rezultat, LDK përveq kapjes nga grupet e interesit, tani është edhe e ngulfatur nga nepotizmi i binomit Lumiri-Vjosa, të cilët nuk kanë gjë të përbashkët me filozofinë politike rugoviane, e aq më pak me interesin e shtetit!

Vendi i tretë, i idhët për LDK-në, i lumtur për binomin fatkeq Lumiri-Vjosa!

Batuta zgjedhore “13-18”, “18-13…”!

Përkthyer ndryshe i bie vendnumërim për LDK-në!

Republika e Kosovës nuk është pronë private, presidenca nuk është monarki që trashëgohet nga askush. Kosova ka qenë më mirë para ardhjes së Vjosës presidente, sikurse LDK pa Lumirin në krye të saj! 

Për fund, një thirrje publike për Vjosa Osmanin 

Motermira Vjosë, para Teje i kemi pasur edhe pesë President, por, asnjëri prej tyre nuk ka rënë në këtë deregje, për ta kërkuar edhe mandatin e dytë!

Lirohu nga egoja për pushtet për hirë të dinjitetit njerëzor dhe imazhit pozitiv që kishe tek qytetarët e Kosovës!

Tërheqja nga ambicia për mandatin e dytë presidencial do t’ua shtojë mbështetjen dhe respektin e qytetarëve.

Në të kundërtën, sëmundja (egoja) e juaj nuk do të gjejë shërim nga Albin Kurti dhe as nga opozita e përçarë!

Egoja dhe urrejtja e rrënojnë çdo personalitet!

Krijohet në Shqipni Partia Komuniste e Rindërtuar Islame e Flamingove rose, thotë Klajd Kapinova

Drini.us
-
0
Krijohet në Shqipni Partia Komuniste e Rindërtuar Islame e Flamingove rose, thotë Klajd Kapinova

Klajd Kapinova, New York

Breaking BAD News
Krijohet ne Shqipni PARTIA KOMUNISTE E RINDERTUAR ISLAME E FLAMINGOVE ROSE
Sikurse po shihet cdo dite kjo nuk asht proteste kunder korrupsionit te Partise Komuniste Islamike te Dylberave Roze te Ramaduros, por per te promovu ligjin e Sharia Law ne Shqipni, pra “Protesta” me ngjyrime apo motive te pastra fetare te Islamit Politik te Erdoganit, Katarit, Arabise Saudite, Jemenit, ish Perandorise DYLBERISTE Sheriatiste Islame Otomane (Turqise), Pakstanit, Afganistanit, Sirise etj. Vete mediat e majta europiane jane solidarizuar deri tani me ato dhe po krijojne lidhje direkte 24/7 non stop, duke u shprehur hapur se kjo asht nji proteste nga te pakenaqurit e partise socialiste te cilet duan edhe ato pjesen e madhe te tortes se Kryesise se komunisteve Flamingo te Ramaduros. Media mesojne se qe sot PKSH nuk do te quhet ma partia socialiste islame, por PARTIA ISLAME E FLAMINGOVE ROSE.
Ne fillim ishin dylberet qe treguan origjinen e tyne nga ato e kane prejardhjes, dhe kush i edkukoi te bahen te tille nder shekuj, kurse tani ne vitin 2026 jane studentet e dale nga objektet “kulturore” trushperlarese otomane dhe arabe, ku bahet sistematikisht dhe 100% shperlarja e plote e vatrave te vogla te trunit.
O Zenepe, Zeqine, Sulltane, Selfije, Muhaxhine etj., apo emnat e sulltaneve otomane Mahmut, Murat, Sulejman, Fetih, Haxhi, Bajram etj., ku ishit ju qe keni dale nga vathi i dhive kur Perandoria DYLBERISTE Xhihadiste Islame Otomane ti mori tokat te pushtoi per 700 vjet, te mori peng te paret e familjes tande dhe ti nisi ne nizam, te vuni mbi kryet e te pareve te tu shpaten dhe te gjakosi qe ti te bahesh otoman dhe islam, te humbi me nam e nishan, te mori peng me qindra vajza dhe gra te krishtera dhe ti futi me forcen e shpates dhe ideologjine e kur’anit ne haremet e sulltaneve per te shuar epshet shtazarake keto frymore qe vetem njerez nuk ishin. Ju i harroni vuatjet e shqiptareve te krishtere etnik se cfare kane hequr nga vllaznit tuaj otoman dhe islam…
Por ma mire le te flasim dhe perballemi me historine per te njetin teme.
Sikur te paret e tu do te ishin hedhur si Vajzat dhe Nanat trimnesha SULIOTE nga shkembijte e thepisur drejt humnerave te vdekjes sebashku me foshnjat e gjinit, per te mbrojtur dinjitetin e familjeve fisnike taman shqiptare, qe te mos bahen robina apo skllave seksi si prostituta per haremet e babzitur manjak te sulltaneve dhe balozeve jenicere, ti nuk do te delje sot me kete parulle otomane e arabe sot…
A mundesh me na dhane pergjigje pyetjes retorike, se si quhen ata femije ose pasardhes te atyne grave dhe vajzave “shqiptare” qe shkuan me qef ne haremet e sulltaneve u SHTAZANUAN dhe nxoren jashte barkut pikerisht ose me sakte keto JASHTEQITJE (e i lane tek dera e Shqipnise se varfer, qe me bujari fisnike dhe humanizem i mbajti femijet e pafajshem si “fajtor” pa faj brenda territorit te vet pa i paragjykue…) si pasardhes qe historikisht nder shekuj jane mbajte lart te tilla parudha me DIN e IMAN dhe urretje fetare dhe nacionale me kete tandin sot!? Pra ata quhen ashtu bij K…, sikurse ke shkrue ti me urretje patetike ne parulle. Kot nuk thone ne Shkoder “basi si kujtusi”…
I madhi mendjebrilanti Domenik (Faik) Konizta e ka thane sakte ose perdorur me efekt kete fjale per trathtaret e zuzaret, qe i sherbyen otomanizmit dhe islamit politik dje dhe sot. Domeniku e dinte historine plot vuajtje te parardhesve te tij dhe per respekt te tyne ndryshoi fene e u pagezue ne Boston. Te njejten gja bani edhe gazetari I BBC Tajar Zavalani apo Presidenti I Dardanise kreshnike Pjeter(Ibrahim) Rugova qe e adhuronte ne kulm imzot Pjeter Boganin dhe imzot Pjeter Budin…
Keshtu ka ndodh dhe ka me ndodh nder dekada dhe shekuj, kur trashegohet otomanizmi brez mbas brezi e fmi mbas fmie jo vetem si persona por edhe me emna. Ma shum zhurm, se gjoja jane shqiptare bajne ata qe jane kolone te huaj, duke demostrue here si turk e here si arab. Tane 99% atje fatkeqsisht kane emra otomanesh dhe per ma keq sulltanesh dhe jeniceresh sikurse edhe xhamite e tyne (100%), dhe po vazhdojne me i trashegue vetem per inat te vllazenve te krishtene, qe nder shekuj jane persektue direkt prej otomaneve pushtues dhe prej ketyne qe kane bashkepunue hapur me otomanet dje dhe sot. Edhe xhamite si fabrika te mjerimit mendor dhe qendrat e tyne “kulturore” i kane me emna arab, otoman dhe katarist e asnji shqiptar.
Mjer Shqipnia dhe besimet e tjera jo islame, qe fatkeqsisht bashkejetojne me keto specie jashtetokesore tip mizerjesh ne tru, shpirt dhe zemer. Cfare ka barku e nxjerr jashte goja. Ata tashma kane dal hapur dhe pa dorashka. Shikoni se si shprehet ne protestat islame pro Hamas neo-otomani per ebrejt, qe kane njoh Kosoven. Uroj qe Israel te terhiqet nga njohja e Kosoves. Kur vendet islame otomane dhe arabe nuk i dojne muslimanet “shqiptare” pse me i dasht Israeli qe nuk ka te njejten fe me ata!? Duhet me i braktis dhe me i lane te vetem ne boten e tyre arabe…
Le te shkojne tek Erdogani babai i tyne biologjik dhe shpirtnor islam. Keto e bajne beli veten ne cdo kohe dhe cast. E theksova ne postimin e maparshem se dy investitoret nuk jane izraelit por nga Katari. Pra ju si islamik ose bij islamikesh urreni Izraelin pra jeni me Palestinezet e Hamasit dhe ky asht problemi per ju.
Uroj qe administrata TRUMP 2.0, pra SHBA meqenese asht sponsori kryesor dhe lider ne NATO (paguan 70% te buxhetit dhe pa pranine e saj Europa dhe Turkia e Erdoganit pshurren ne brek…), te sugjeroi qe vendet e vafera te botes se trete dhe katert si psh Albanistani, qe nuk kane pague kurre detyrimin financiar si antar thjeshte per numer te NATO-s ne fillim 2% dhe sot 5% te perjashtohen nga Pakti Ushtarak – NATO. Arnautet i perfaqson shume mire si deri tani baba Dovleti radikal islamik, pra Turqia babai tyne dhe nuk ka nevoj qe me kene ketu ne NATO edhe Albanistani femi dhe Turkia babe, por vetem baba Dovleti me perfaqsu edhe arnautet e Albanistanit.
Sa per skjarim si parathanie. Fotoja e pare me dicituren (caption) ku thuhet dy izraelitet, qe priten per te blere Zvernecin, ne realitet nuk jane te tille, por ata jane arab safi nga Katari. Ata qe protestojne nuk kane kulture por jane analfabet, sepse jane fmi cobajsh turq e arab. Une mendoj, se duhet rikthyer Legjenda e Rozafes, si ide gjeniale dmth me ba mure me merhuma arnaut, dhe me vue nji rresht “shqiptar” pra turqeli, dhe nje resht me dhac, deri sa te bahet Kalaja e Trushperlaresve Arnaut as mish as peshk te baba Dovletit…
Shikoni me kujdes dy tema ne profile tim para ketij postimi. Po ashtu SHIKONI ME SHUME KUJDES FOTOT SE CFARE KANE BA DHE BAJNE SHQIPTARET MUSLIMANE qe gjoja thone se ne na kane “vllazen”…. Ata tundin flamujt e ISIS dhe Hamasit te Palestines kudo. E para ne anglisht, qe ka te baj me vrasjen nga Israeli te Ajatollahut te ri ne regjimin drejt fundit te mullave te Iranit… dhe tema e dyte qe ka te baj me “protestat” me motive fetare kunder Israelit ne Shqipni dhe kudo ku ka arnaut ne bote… E para po shkon me Like pa mbush 15 ore rreth 1000 like, ndersa tema shqiptare ka vetem 4 like. Ju kujtoj se ne tema te tjera amerikane ne gjuhen angleze kam marre deri ne 6000 Like… dhe mijera komente.
Pra sikurse e shihni une skam nevoj per Like shqiptare… Shqiptari nuk i pelqen ti thuash te verteten, vetem ta rresh te ben edhe President, sikurse u ba Ajatollah Imam Bajram BE(U)gaj, askush nuk bani nji proteste per te hequr Ajatollahun ate nga Presidenca per perdhosjen me qellim disa here te Kushtetutes Laike te Republikes se Shqipnise. Ai mund te kishte shkue ne Qaben izraeliste (te pushtueme dikur nga arabet me shpate dhe gjak nga i pari i rrejshem fese se tyne…) vetem mbas kohes se turpshme te Presidences se tij islame te mbrapsht dhe jo tani.
Askush nuk thone ne Shqipni dhe Kosovo se Meka dhe Medina kane qene toke e ebrejve… Pse!? Atyne nuk u pelqen e verteta…
Pra ju nuk protestuat kunder Ajatollah imam Bajramit, vetem pse ai asht musliman. Ky asht nji turp. Gjithsesi kjo asht pune turqish… Ne flamujt e Iranit te mullave ka germa arabe qe bajne thirrje per xhihad, kurse ne flamurin e lashte te Persise se vjeter nuk ka urretje dhe nuk ka asnji germe, por vetem Luani persian qe nder shekuj kane shkue shum mire me ebrejt e lashte.
Ju Kujtoj se edhe artisti i famshem i humorit komunist shkodran ne kohen e komunizmit Gezim Kruja (Diktatori Enver Hoxha ka thane se te gjithe artistet e Shqipnise jane ndihmesit ose levat e partise per edukimin komunist te punonjesve…) mbi arkivol nuk kishte flamurin shqiptar te Gjergj Kastriotit ose edhe te varrosej pa flamur si te gjithe te tjeret ose te krishtret, por mbi arkivol kishte flamurin jeshil me germa… (Shiko me kujdes foton 4 te flamurit arab mbi arkivol). Futuni ne Google dhe vertetoni faktin tim dhe jepni opinionin tuaj. Kur nji artist shqiptar pa dallim feje pranon ti vendoset flamuri I huaj cfare pret nga analfabetet e tjere.
Sot ne Shqipni dhe Kosove fatkeqsisht ka ma shum fanatik mercenare fetare se ne fillim te shekullit XX. Asokohe shqiptaret ishin bashk pa dallim feje. Une nuk I tham amerikanit vlla duke u nis nga motivi fetar se ai asht I krishtene, sikurse po ndodh sot fatkeqsisht me fanatiket muslimane qe i thone vlla gjakut turkut.
Turp e marre!

Konferenca Ipeshkvore e Shqipërisë për protestat në vend: Të gjenden zgjidhje politike brenda kornizave të demokracisë

Drini.us
-
0
Konferenca Ipeshkvore e Shqipërisë për protestat në vend: Të gjenden zgjidhje politike brenda kornizave të demokracisë
Konferenca Ipeshkvore e Shqipërisë ka dalë me një reagim lidhur me protestat që po zhvillohen prej ditësh në disa qytetet të vendit kundër projektit në Zvërnec. KISH thekson se i ka ndjekur këto protesta teksa vlerësoi se çdo zhvillim i vendit duhet të ketë parasysh mbrojtjen e ambientit.

Ndër të tjera në reagim thuhet se Kisha nuk ka për detyrë të gjejë zgjidhje, por sipas tyre të orientojë ndërgjegjet. KISH shton se zëri i njerëzve duhet të dëgjohet dhe të lexohet. Sipas saj, i takon politikës të gjejë zgjidhje brenda kuadrit politik dhe demokratik.

“Konferenca Ipeshkvore e Shqipërisë po ndjek me kujdes zhvillimet shoqërore në vendin tonë, veçanërisht protestat që po zhvillohen në qytetin e Tiranës, në qytete të tjera të Shqipërisë e në diasporë.

Shkak për këto protesta kanë qenë disa projekte që prekin zona natyrore të mbrojtura apo ku ndërthuren probleme të pronësisë, për të ndërtuar në to objekte që synojnë zhvillimin e një turizmi elitar.

Nga ana jonë si Ipeshkvij të Kishës Katolike, vlerësojmë se çdo zhvillim i vendit duhet të ketë parasysh mbrojtjen e ambientit, por edhe respektimin e pronës së gjithkujt.

Papa Françesku, në Letrën e tij Enciklike Laudato si’, thotë: “Parashikimi i impaktit ambiental të sipërmarrjeve dhe të projekteve kërkon procese politike transparente dhe që i nënshtrohen dialogut, ndërsa korrupsioni, që fsheh impaktin e vërtetë ambiental të një projekti, në këmbim të favoreve, shpesh çon drejt marrëveshjeve të paqarta që i ikin detyrimit për të informuar dhe një debati të thelluar” (LS 182).

Në këtë kuptim vlerësimi, konsultimi dhe përfshirja e komuniteteve lokale që jetojnë aty dhe i agjencive që merren me mbrojtjen e ambientit është më se i domosdoshëm. Për ne, kjo gjë quhet zhvillim integral që duhet të marrë parasysh të gjitha dimensionet e jetës njerëzore si ato individuale ashtu edhe ato komunitare.

Sikurse thoshte Shën Pali VI, ky zhvillim duhet të përfshijë të gjithë njerëzit dhe krejt njeriun (Populorum progressio, 42). Kjo është pjesë e Doktrinës Shoqërore të Kishës dhe ne ftojmë që çdo projekt zhvillimi të bëhet duke marrë parasysh, jo vetëm krijimin e strukturave si qëllim në vetvete, por të ketë në qendër njeriun me nevojat dhe të drejtat e tij private dhe komunitare.

Protestat e këtyre ditëve dhe pjesëmarrja e shumë të rinjve dhe familjeve në to kanë nxjerrë në pah edhe një pakënaqësi ndaj sistemit politik aktual. Kjo pakënaqësi është vërejtur në pjesëmarrjen dhe në artikulimin e shumë protestuesve.

Kisha nuk ka për detyrë të gjejë zgjidhje, por të orientojë ndërgjegjet. Ne jemi të bindur se zëri i njerëzve duhet të dëgjohet dhe të lexohet. I takon politikës të gjejë zgjidhje brenda kuadrit politik dhe demokratik. Këto janë rregullat e demokracisë evropiane ku ne aspirojmë të shkojmë.

Nuk mund të injorohet zëri i shumë njerëzve që kanë të vetmen agjendë mirëqenien e familjeve të tyre dhe të shoqërisë e që shprehin pakënaqësinë për veprimin apo mosveprimin e politikës. Zëri i të gjithëve duhet të dëgjohet dhe të vlerësohet me kujdes e respekt nga ana e politikës, e qeverisë dhe e opozitës.

Ne ftojmë përfaqësuesit e politikës, që të zgjedhin tryezën e dialogut, të japin përgjigjet e duhura ndaj qytetarëve të thjeshtë të popullit tonë që kërkojnë të mos anashkalohen, të dëgjojnë zërin e të rinjve që kanë të drejtën të ndërtojnë jetën e tyre këtu, pa iu nënshtruar fatalisht humbjes së shpresës dhe rrugës së emigrimit, plagë e cila në vitet e fundit ka emrin shpopullim i vendit.

Ne i lutemi Hyjit për popullin tonë, për politikën dhe për të gjithë njerëzit vullnetmirë të këtij vendi, që të gjejnë, bashkë me rrugën e dialogut politik dhe shoqëror, edhe zgjidhjet e duhura brenda kornizave politike dhe demokratike të një vendi që ka si synim integrimin evropian. Zoti e bekoftë Shqipërinë”, shkruhet në deklaratë.

1...124125126...1,738Faqja 125 nga 1,738