Kreu Blog Faqe 1429

“Kur njeriu e zë në gojë djallin, ai vjen me vrap”, thotë populli

1

Nga: Dilaver Goxhaj, Tiranë

Populli ynë ka nje fjalë të urtë: “KUR NJERIU E ZË NË GOJË DJALLIN, AI VJEN ME VRAP.” Kështu ndodhi edhe me Partinë Demokratike dhe me zotërinjtë Sali Berisha e Lulzim Basha.

Në Korrikun e vitit 2013, kur Berisha Kryeministër uzurpoi godinën e SHQUP-it, duke vendosur atje selinë e PD-së, (sigurisht, me justifikimin edhe të ish-Presidentit Nishan), u justifikua duke thënë: “Kjo godinë është kthyer vetëm në shtëpi përcjelljeje për të vdekurit, për asgjë tjetër.”

Dhe pas gati 9 vjetësh, çuditërisht, ndodhi ajo sikundër shprehet populli: “Kur njeriu e zë në gojë djallin, ai vjen me vrap.” Z.Berisha përmendi vdekjen (Djallin), dhe Djalli erdhi. Dhe ja, Djalli përcolli nga ajo godinë të “vdekurit” politikë Berisha, Basha dhe vetë PD-në(!) Kjo tregon se fjalët e urta popullore kanë dalë nga ndodhitë reale; gjë që duhet besuar se Djalli ekziston. Por do të na kundërshtoi dikush e do të na thotë, se po të ishte e vërtetë se Djalli ekziston, ai nuk do të ishte vonuar 9 vjetë. Mirëpo, edhe ky kundërshtim nuk qëndron, për faktin, se Djalli e ka parë veten të tepërt këtu në Shqipëria, ngaqë ne jemi bërë të gjithë si ai.

Ja një fakt tjetër që e vërteton këtë që shpreha. Para disa ditësh Kryministri Rama dhe Ministri i drejtësisë Manja njoftuan Reformën e re në Gjyqësor. Sipas kësaj Reforme, nga 12 Gjykata Apeli që ka Shqipëria, do të kemi vetëm në 1 (një) Gjykatë Apeli.

Dhe përparësinë e kësaj reforme gjyqësore e shprehu në mënyrën më lakonike vetë Ministri, duke thënë: “Me këtë reform gjykimet do të jenë më të shpejta dhe më cilësorë”. Të tillë tautologji edhe vetë Djalli druhet ta përdorë. Këto fakte vërtetojnë edhe më mire se, si PS-ja edhe PD-ja për program kanë PRINCIN e Makiavelit.

Dhe këto programe, a jemi ne, djajtë e tjerë që i votojmë?

SHBA lidh një grup pjellor hakerimi me inteligjencën iraniane

0

Komanda Kibernetike e ushtrisë amerikane të mërkurën detajoi mjete të shumta hakerimi që zyrtarët thonë se Ministria e Inteligjencës dhe Sigurisë e Iranit i ka përdorur kundër rrjeteve kompjuterike ‘në mbarë botën’.
Është hera e parë, sipas një zëdhënësi të komandës, që qeveria amerikane ka lidhur në mënyrë eksplicite ministrinë e inteligjencës së Iranit me një grup pjellor spiunazhi të njohur si MuddyWater, i cili vitet e fundit është përpjekur të mbledhë të dhëna nga firmat e telekomit dhe organizata të tjera në të gjithë Lindjen e Mesme.
Është pjesë e një përpjekjeje të rregullt nga Komanda Kibernetike dhe agjenci të tjera amerikane për të nxjerrë në pah mjetet e hakerimit që supozohet se përdoren nga shërbimet e huaja të inteligjencës nga Rusia, Kina, Irani dhe Koreja e Veriut për të zbutur efektet e operacioneve të tyre spiunazhi.
Cyber ​​Command publikoi disa mostra të kodit me qëllim të keq që dyshohet se janë përdorur nga hakerët iranianë, për të ndihmuar organizatat në SHBA dhe gjetkë të mbrohen nga përpjekjet e ardhshme të ndërhyrjes. Një zëdhënës i Komandës Kibernetike nuk pranoi të komentonte nëse malware ishte përdorur kundër organizatave amerikane kohët e fundit.

Hakerët iranianë që qëndrojnë pas sulmit të ransomware

Hakerët iranianë që
qëndrojnë pas sulmit
të ransomware

 

Një zëdhënës i misionit të Iranit në Kombet e Bashkuara nuk iu përgjigj menjëherë një kërkese për koment.
“Irani ka në terren ekipe të shumta që kryejnë spiunazh kibernetik, sulme kibernetike dhe operacione informacioni”, tha Sarah Jones, analiste e lartë kryesore në firmën e sigurisë kibernetike Mandiant. ‘Shërbimet e sigurisë që sponsorizojnë këta aktorë, MOIS dhe IRGC, po i përdorin ato për të ngritur këmbën kundër kundërshtarëve dhe konkurrentëve të Iranit në të gjithë botën.’
MuddyWater ka qenë një komponent kyç i aparatit të spiunazhit kibernetik të Iranit, sipas analistëve. Hakerët, për shembull, kryen një përpjekje mujore për të thyer rrjetet qeveritare në Turqi, Jordani dhe Irak që filloi në vitin 2019 dhe vazhdoi pas vrasjes nga ushtria amerikane të një gjenerali të lartë iranian në janar 2020.
Grupi gjithashtu është përpjekur të shkelë organizatat në Amerikën e Veriut, por ka më pak informacion të disponueshëm publikisht për ato hakime.

Lexo më shumë:

Hakerat iranianë abuzojnë me “Slack” për spiunazhin kibernetik.

https://iranprobe.com/…/shba-lidh-nje-grup-pjellor…/

Epoka ku ligësia ecën me kokën lartë

0

Nga: Fahri Dahri, Itali

Epoka që po kalojmë, për fat të keq (nuk më pëlqen që shoqëria njerëzore mashtrohet lehtë, kryesisht në drejtim të gjykimeve dhe arësyetimeve të gabuara) na ka përfshirë në arësyetime, gjykime, qendrime krejt ndryshe nga sa është niveli kulturor.

Aktualisht jeta e shoqërive njerëzore nuk drejtohet nga dituria, mënçuria, nga ligjet si ato të trashëguara (të shkruara ose gojore) dhe këto të kohës tonë, jo vetëm shqiptare, por dhe ndërkombëtare. A nuk është anakronike kjo situatë ku të gjithë flasim, shkruajmë dhe veprojmë ndryshe nga sa i njohim dhe i dimë të vërtetat dhe mashtrimet?

Mundohemi të trajtojmë se, të vërtetat janë gënjeshtra, mashtrime dhe se mashtrimet e gënjeshtrat i trajtojmë të vërteta dhe këto qendrime me kokë poshtë, shoqërohen nga disa me dhunë dhe nga disa duke qeshur, duke i dhënë kuptim qesëndisjeje, sidomos këtë të fundit e ndeshim të shpeshtuar tek analistët, gazetarët, mediat në përgjithësi (jo të gjithë, por shumica e tyre). Ndërsa politikanët, si më të zgjuarit për marifete në tjetërsim të qendrimeve, me ndikim në miopinë e “turmave”, sigurojnë vazhdimësinë e zhvatjes së të mirave materiale dhe morale, tërheqin pas vetes militantët trima, si dikur me kobure në brez, apo mercenarë, pse jo dhe të shitur brenda dhe jashtë.

A ka spjegim, ose ku gjendet burimi, forca e një grup njerëzish që ju pret “palla” sa andej e këndej pa u dridhur qerpiku? Sigurisht dihet burimi i forcës së këtij grupimi. Nuk do shumë zgjuarsi për të ditur burimin, si të energjive pozitive dhe negative. Por për të zbuluar “folenë e grenzave”, duhet larguar pak nga teoritë, cilatdo qofshin ato. Psh të gjithë, në një mënyrë apo një tjetër, vlerësojmë thënien botërore se: “popujt përfaqësohen nga qeverisjet që u takon”. Sa e vërtetë është kjo, personalisht nuk e kundërshtoj, por për ta pranuar apriori, duhet analizuar çdo rast sipas kushteve konkrete. Praktika 82 vjeçare e shtetit tonë për vetë kushtet specifike nuk e vërteton këtë thënie. Duke qenë se është praktikë e njohur, e njëjtë, pothuaj permanente, me ndërrim e rrëmbim kutiash, me ndërrim “folesh” të deputetëve sipas orekseve etj, që janë bërë si “buka që hamë” nuk është e nevojshme per ti shtjelluar.

Atëhere ku është burimi i “mbretërisë” që u jep zemër të ligjëve për “ligësi”?.

Pa e zgjatur, burimi është pikërisht tek “Parimi i vendosjes së shumicës”.

Jam i vetëdijshëm që nuk shkon të thuhet kështu. Por ja që tek ne ky parim është i pa zbatueshëm në praktikë, megjithëse është shumë i rëndësishëm teorikisht. Tek shoqëria jonë mjeshtërisht është krijuar bindje se ky parim vepron gjërësisht, madje të gjitha palët politike e përdorin si bazë kryesore ku mbështesin politikat e tyre mashtruese. Si qendron e  vërteta? Eh! E vërteta është një megagënjeshtër, megamashtrim si ndaj gjithë shoqërisë shqiptare, por është arritur të çorodisin edhe mendjet e miqve tanë të vërtetë.

Ndalemi për të kuptuar kamuflimin.

Me llogjikë, me gjykim dhe realisht shumica është e para, e preferuara, e përligjshmja.

Shoqëria shqiptare (shkrimi është për vendin tonë), në qendrimet e saj, sipas problemeve apo ngjarjeve, si kudo ndahet në shumicë dhe pakicë, ndryshe (me përjashtim mbrojtjen ndaj Atdheut) nuk ka si ndodh, sepse ndikojnë interesat individuale, të grupimeve, të shtresava shoqërore, politike, sociale, nivelet kulturore, ekonomike etj. Siç dihet në tërësi jemi një shumicë, por qendrimet ndaj interesave na ndajnë në shumicë dhe pakicë. Shumica shoqërore pjell edhe pakicën intelektuale.

Brenda shumicës, siç u tha kemi edhe një pakicë që janë intelektualët. Këta janë të shkolluar në profesione dhe specialitete të niveleve të ndryshme.

Kjo pakicë, e veçuar nga shumica e shoqërisë, pjell shumicë dhe pakicë brenda saj.

Gjithashtu intelektualët, brenda për brenda, kanë veçori profesionale, nivele të ndryshme kualifikimi, përvoje, karakteret specifike, ndjenjat, interesat, personalitetet, qëndrimet psikologjike ndaj veprimeve të kryera dhe marrjes së vendimeve.

Të gjitha këto cilësi krijojnë brenda shumicës intelektuale, e cila në shumicën e rasteve merr pjesë në drejtimin e shoqërisë, grupimet në shumicë dhe në pakicë. Hap pas hapi arrihet në një moment ku shoqëria në tërësi, i besohet një pakice brenda saj. Në detaj na rezulton se edhe kjo pakicë, brenda saj, përbëhet nga një shumicë dhe një pakicë.

Të dyja këto të fundit (shumicë-pakicë intelektuale) veprojnë duke mbajtur qendrime të ndryshme ndaj të vërtetave, mashtrimeve, gënjeshtrave,  kamuflimeve, në vartësi të interesave ekonomike, politike, sociale. Që të kuptohemi saktë, na sqarojnë apo e vërtetojnë rastet e shumta, ku vendimet gjyqësore të të gjitha shkallëve, nuk bazohen tek ligjet, por tek numurimi i numurave të gjyqtarêve sipas përkatësime të institucioneve propozuese. Dhe në këto situata shoqëria fillon të presë vendimmarrjet sipas raportit të numrave, fjala vjen 4 me 3 apo 5 me 2. E vërteta dhe mashtrimi nuk vendosen me ligje, por me numra sipas interesave të atyre institucioneve që i kanë përzgjedhur.

Personalisht të tilla proçedura i konsideroj të papranueshme dhe si një “hall” i madh, telash shqetësues që po mbyt shoqërinë!!.

Epoka në të cilën po kalon shoqëria jonë në këto tre dekada, për fat të keq, nëpërmjet gënjeshtrave, mashtrimeve dhe manipulimeve është drejtuar me slloganin e “drejtimit të shumicës”, por de fakto është drejtuar nga “pakica e shumicës intelektuale”.

E shoh të arësyeshme se i përket vendit dhe kohës, që të sjell në dije të të gjithë shoqërisë një të vërtetë të padiskutueshme, të cilën na e tregonte një profesor i ynë në Universitet:

“Djema dhe vasha dëgjoni këtu: [Universiteti është si një furrë ku piqen gjellët. Nëse në furrë futet tepsi me bakllava, nga furra do nxirret bakllava i pjekur. Nëse në furrë do futet tepsi me kungull, nga furra do nxirret kungull i pjekur”].

Këtë fjali të mënçur e përdorte në ato raste kur ndonjë nga studentët nuk ishte i përgaditur.

Plot 60 vite më parë të dëgjuar në një auditor universitar, mu desh ta rikujtoj në auditorin e jetës si një këshillë për të gjithë, veçanërisht për pakicën e shumicës intelektuale.

Me 13/01/2022

Dr. Ibrahim Rugova – Ky burrë i madh i shqiptarisë dhe mik i çmuar i Shteteve të Bashkuara të Amerikës

2

Nga Frank Shkreli* Ish-Drejtor i VOA-s për Euro-Azinë

Nderohet nga Ambasadori i ri amerikan në Prishtinë

Të hënën, Presidentja e Republikës së Kosovës, Dr. Vjosa Osmani pranoi letër kredencialet e Ambasadorit të ri të Shteteve të Bashkuara në Prishtinë, Z. Jeff Hovenier. Duke i uruar atij mirëseardhjen në detyrën e re, Presidentja Osmani tha se Ambasadori Hovenier e njeh mirë Kosovën dhe dinamikat e saja politike dhe shoqërore, pasi ai ka shërbyer atje, vite më parë.

Ambasadori i ri i SHBA-ve në konferencë shtypi me Presidenten e Kosovës, Dr. Vjosa Osmani

“Kosova sot është shumë ndryshe nga Kosova të cilën e kujton ambasadori Hovenier, sepse ajo ka ecur përpara. Mirëpo një gjë ka qëndruar konsistente, gjatë gjithë kësaj kohe. Kjo është marrëdhënia dhe partneriteti e miqësia jonë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ne jemi rritur e zhvilluar si vend, si dhe do të vazhdojmë ta bëjmë këtë, sepse jemi të bekuar të kemi Shtetet e Bashkuara të Amerikës pranë nesh në çdo hap të rrugëtimit tonë”,- ka theksuar Presidentja Osmani. E para e vendit ka vlerësuar se roli i ambasadorit të Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Kosovë është thelbësor, për të garantuar që marrëdhëniet midis dy vendeve do të vazhdojnë të lulëzojnë. Presidentja e Kosovës e siguroi Ambasadorin e ri të Amerikës në Prishtinë se Republika e Kosovës, “beson dhe i promovon vlerat, të cilat i përfaqësojnë Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Dy popujt tanë besojnë në liritë demokratike dhe ne jemi të vendosur t’i mbrojmë ato gjithmonë, meqenëse i kemi fituar ato liri me shumë mund e sakrificë. Kam besim të plotë se duke punuar ngushtë me ju Z. Ambasador, ne mund të arrijmë qëllimet tona të përbashkëta. Dua t’ju siguroj se nuk do të gjeni asnjëherë aleatë më të përkushtuar dhe më besnik sesa Republika e Kosovës”, -ka thënë Presidentja Osmani.

Takimi i fundit i autorit me Presidentin Ibrahim Rugova, 2005 në Presidencën e Kosovës

Angazhimi i Zonjës Osmani dhe mbëshetja e saj ndaj vlerave të përbashkëta midis Kosovës dhe Shteteve të Bashkuara është, në të vërtetë, një kopje e pasqyrimit të angazhimit të Presidentit historik të Kosovës, Dr Ibrahim Rugovës, arkitektit të “miqësisë së përhershme”,- siç shprehej ai, midis Kosovës dhe Amerikës.

Prandaj nuk ishte për t’u çuditur që pas takimit dhe konferencës së përbashkët për  median në Prishtinë, Presidentja Osmani dhe Ambasadori Hovenier, së bashku, kanë vendosur kurorë lulesh te shtatorja e Presidentit historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova në Prishtinë. Me atë rast, Presidentja Osmani u shpreh se si themelues i shtetit të Kosovës, Presidenti Rugova diti të hedhë, jo vetëm, hapat e duhur drejt shtetit tonë të pavarur dhe sovran, por të ndërtojë gjithashtu edhe miqësi të sinqerta, miqësi të forta, të cilat i kanë rezistuar kohës dhe do të vazhdojnë të ujiten dhe të lulëzojnë edhe më tej nga ana e secilit prej nesh“Në nderim të këtij njeriu të madh të kombit tonë, i cili dha shumë për Kosovën e pavarur dhe sovrane dhe për miqësitë që ne sot i gëzojmë – së bashku me ambasadorin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës – deshëm që sot, si simbolikë e kësaj miqësie të fortë, ta vendosim këtë kurorë këtu së bashku”,- ka thënë Presidentja Osmani.

“Në nderim të këtij njeriu të madh të kombit tonë, i cili dha shumë për Kosovën e pavarur dhe sovrane, dhe për miqësitë që ne sot i gëzojmë së bashku me ambasadorin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës deshëm që sot si simbolikë e kësaj miqësie të fortë ta vendosim këtë kurorë këtu së bashku”,- ka thënë Presidentja Osmani.

Ndërsa, Ambasadori i ri amerikan në Prishtinë, Jeff Hovenier, theksoi angazhimin amerikan për Kosovën duke theksuar se Shtetet e Bashkuara janë dhe do të mbeten partner i palëkundshëm i Kosovës. Ai i bëri këto komente pasi i dorëzoi letrat kredenciale presidentes së Kosovës, Z. Vjosa Osmanit. “Shtetet e Bashkuara janë partneri i palëkundshëm i Kosovës dhe kjo do të vazhdojë. Një përkushtim që dua të ndaj me ju”, vazhdoi diplomati amerikan,  “është një përkushtim nga ambasada e Shteteve të Bashkuara; para se gjithash dhe mbi të gjitha, ne jemi miqtë tuaj, ne jemi në anën tuaj, ne do të punojmë me ju, qeverinë tuaj, njerëzit tuaj, shoqërinë civile, qytetarët, për të çuar përpara përparësitë që përfshijnë promovimin e demokracisë, që përfshijnë mbështetjen e mëtejshme për zhvillimin e institucioneve të pavarura, gjyqësorit dhe sundimit të ligjit, që janë aq të rëndësishme sikurse janë përpjekjet tona të vazhdueshme globale për të luftuar korrupsionin dhe për të vendosur drejtësi dhe në këtë rast drejtësi për të gjithë qytetarët e Kosovës”,- shtoi ai duke nënvijuar se do të vazhdojë të mbështesë përpjekjet e qeverisë së Kosovës për t’u afruar me institucionet evropiane dhe euroatlantike.

Presidentja, Vjosa Osmani, tha gjithashtu se Kosova beson dhe promovon vlerat, të cilat i përfaqësojnë Shtetet e Bashkuara, e që mbështeten në liritë demokratike.  “Kosova sot është shumë ndryshe nga Kosova të cilën e kujton ambasadori Hovenier sepse ajo ka ecur përpara. Mirëpo, një gjë ka qëndruar konsistente gjatë gjithë kësaj kohe, kjo është marrëdhënia dhe partneriteti e miqësia jonë me Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Ne jemi rritur dhe zhvilluar si vend si dhe do të vazhdojmë ta bëjmë këtë, sepse jemi të bekuar të kemi SHBA-të pranë nesh në çdo hap të rrugëtimit tonë. Roli i ambasadorit të Shteteve ë Bashkuara të Amerikës në Kosovë është thelbësor për të garantuar që marrëdhënia jonë të vazhdojë të lulëzojë”, -shtoi ajo.

Me këtë rast, Presidentja Vjosa Osmani dhe Ambasadori i ri amerikan në Prishtinë, Z. Jeffrey Hovenier vendosen kurora lulesh te shtatorja e ish presidentit të Kosovës, Ibrahim Rugova, në nderim të kontributit të tij për shtetformimin dhe pavarësinë e Kosovës. “Këtë doja ta bëja që në ditën time të parë si ambasador i Shteteve të Bashkuara në Kosovë, për respektin që kam për Presidentin Rugova dhe për atë që ai përfaqëson. Unë pata nderin ta njoh atë në procesin e Rambouilletit (Rambuje) dhe e di se çfarë ai përfaqëson dhe besoj se është shumë e rëndësishme që ta kujtojmë e ta nderojmë”, Presidentin Ibrahim Rugova, ka theksuar ambasadori i ri i Shteteve të Bashkuara në Prishtinë, Z. Jeff Hovenier.

Ambasadori i ri i Shteteve të Bashkuara në Republikën e Kosovës, Z. Jeff Hovenier, i shoqëruar nga Presidentja e Kosovës, Dr. Vjosa Osmani vendosën të hënën kurorë me lule te Monumenti i Presidentit historik të Republikës së Kosovë, Dr. Ibrahim Rugovës në Prishtinë

Kjo nuk është hera e parë që Ambasada Amerikane në Prishtinë nderon dhe respekton Presidentin historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovën, duke venë në dukje vetitë e tija prej burrë-shteti dhe për vlerat njerëzore pro-perëndimore: Frank Shkreli: KUJTOHET DR. IBRAHIM RUGOVA SI NJË KAMPION I LIRISË DHE NJË BURRË SHTETI QË NDANTE VLERAT AMERIKANE | Gazeta Telegraf —  Duke marrë parasysh zhvillimet politike të fundit të botës shqiptare, sidomos absurditetin aktual të zhvillimeve politike në Shqipëri, figura e Dr. Ibrahim Rugovës sa vjen e rritet dhe shkëlqen, si një udhëheqës ndryshe. Ndërsa është kujtuar dhe kujtohet si udhërrëfyesi i Kombit. At Zef Pllumi e ka cilësuar Presidentin historik të Kosovës, “Një ndër burrat e rrallë të kombit”, ndërsa Ismail Kadare, është cituar të ketë thënë se, “Rugova është pjellë e një kombi, e një aspirate dhe e një qytetërimi, i botës shqiptare. Kjo botë ka nevojë sot të mbrohet.” Fatkeqësisht, Presidenti Rugova ka ikur nga kjo botë tepër herët, atëherë kur Kosova dhe Kombi shqiptar kishin më së shumti nevojë për një njeri si ai dhe për një zgjim dhe hov të pashterrshëm të ndjenjave për atdhedashuri të sinqertë, për një zëdhënës dhe për një përfaqësues autentik të vlerave stërgjyshore kombëtare, pro-perëndimore të shqiptarëve: pas një periudhe errësire, të zezë sllavo-komuniste prej gjysëm shekulli. Të bazuar në një ideologji sllavo-aziatike, e cila zbatonte brutalisht, si parim kryesor, shlyerjen – pikërisht – të këtyre vlerave kombëtare dhe të identitetit autentik kombëtar të shqiptarëve – një ideologji enveriste, trashëgimia tragjike e të cilës shihet qartë edhe sot në zhvillimet politike shqiptare, sidomos, në Shqipëri. Shikoni rreth e rrotull dhe më thoni kush nga të ashtuquajturit liderë aktualë të shqiptarëve, mbron sot cilësitë burrënore të Rugovës, për të cilat ka shkruar At Zef Pllumi, ose për “aspiratat dhe qytetërimin” e botës shqiptare të Dr Ibrahim Rugovës, të cilave u referohet Ismail Kadare? Shpresojmë në Presidenten e Republikës së Kosovës, Dr Vjosa e Osmani, e cila sot për sot duket se beson në ato vlera dhe po i promovon ato kurdoherë që i paraqitet rasti.

Ishte kjo vizita e parë (dhe takimi im i parë me Presidentin e ardhëshëm të Republikës së Kosovës në Washington), por jo e fundit. Dr. Ibrahim Rugova, autori dhe Dr. Engjëll Sedaj në Kongresin e Shteteve të Bashkuara në Washington, Tetor 1989.

Ndryshe nga politikanët e sotëm shqiptarë dhe partive të tyre politike – pjellë e Partisë së Punës (komuniste-enveriste), sidomos atyre në Shqipëri. Presidenti Ibrahim Rugova besonte në vlera kombëtare dhe vizion të qartë historik që ai i artikulonte edhe me të huajt, sidomos me miqtë e tij amerikanë, për të ardhmen e Kosovës dhe të Kombit shqiptar, në liri dhe demokraci, si dhe në miqësi të përhershme me Shtetet e Bashkuara dhe me perëndimin, në përgjithësi. Si asnjë udhëheqës tjetër i këtyre 30-viteve të fundit, ai ishte i bindur për rrugën që duhej të ndiqte Kombi shqiptar, nëqoftëse dëshironte të hynte dhe të pranohej ndërshmërisht, në radhët e kombeve të përparuara të perëndimit. Ai ishte i bindur në përkrahjen e perëndimit drejt kësaj rruge për shqiptarët, e sidomos në mbështetjen e Shteteve të Bashkuara të Amerikës drejt bashkimit dhe integrimit të Kombit shqiptar në aleancat me vendet perëndimore, ku sipas tij, aty ku, historikisht, e kishin vendin e vet shqiptarët.

Ibrahim Rugova kishte parime gjykuese dhe një kulturë e qytetërim njerëzor plot urtësi, të gërshetuar nga traditat dhe vlerat më të mira të Kombit shqiptar.  Me shembullin e tij, ai gjithashtu tregoi se dashuria për popullin e vet dhe mbrojtja e interesave kombëtare, dëshmohet gjithashtu duke i ruajtur – mbi të gjitha – edhe nderin dhe respektin e emrit shqiptar: një mesazh ky shumë i përshtatshëm dhe tepër i nevojshëm edhe sot, sidomos, për politikanët aktualë, anë e mbanë trojeve shqiptare në Ballkanin Perëndimor. Kjo është dhe mbetet edhe njëra nga trashëgimitë e Presidentit të parë të Republikës së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovës: përfaqësimi me nder, burrëni dhe respekt i të drejtave dhe pëgjegjësive kombëtare, duke qenë i bindur në drejtësinë e kërkesave historike të shqiptarëve, përballë padrejtësive shekullore.

Ambasada e Shteteve të Bashkuara në Prishtinë

Ç’prej se e kam njohur Ibrahim Rugovën – nga fundi të viteve 80-ta të shekullit të kaluar – ai asnjëherë nuk u lëkund nga vija e drejtë e shqiptarizmit dhe as nga idealet e tija.  Fatkeqësisht, ai ka ndërruar jetë 16 vjetë më parë, pa qenë dëshmitar i fruteve të punës së tij, përfshirë shpalljen dhe njohjen zyrtare të pavarësisë së Kosovës nga shumë vende të botës, e sidomos nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, për të cilat kurdoherë që fliste për Amerikën, përfundonte me fjalët, “Zoti e bekoftë Amerikën” dhe në “Miqësi të përhershme me Shtetet e Bashkuara”. Nderimi dhe respekti i treguar për Dr. Ibrahim Rugovën në ditën e parë në detyrë të ambasadorit të Amerikës në Prishtinë, Z. Jeff Hovenier i shoqëruar nga Presidentja e Kosovës, Dr. Vjosa Osmani, tregon se epopeja e Rugovës nuk ka vdekur me të.  Ai është duke lëshuar dritë përherë e më tepër për brezat, duke lulëzuar e duke dhënë fryte agimesh të reja e fatlume për Kosovën dhe për mbarë Kombin shqiptar ashtu siç i ka hije një udhërrëfyesi dhe burri historik të një Kombi, madje edhe pas shkuarjes së tij në amshim. Një udhërrëfyes, një, “Hero kombëtar, madhështor e mendjemprehtë”, siç e ka cilësuar para disa vitesh, Presidentin historik të Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovën, Presidenti i Amerikës, Xho Bajdën. Kjo është edhe arsyeja që Ambasadori i ri i Shteteve të Bashkuara në Republikën e Kosovës, Z. Jeff dhe Presidentja e Kosovës, Dr. Vjosa Osmani, e shihnin si një detyrim moral që të shkonin e të vendosnin një kurorë me lule pranë monumentit të arkitektit të Pavarësisë së Kosovës, Dr. Ibrahim Rugovës; mbështetësit dhe mbrojtësit të vlerave të përbashkëta shqiptaro-amerikane,  këtij burri të madh të shqiptarisë dhe mikut të çmuar të Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Legjenda e Boksit Elvir Muriqi fiton trofeun për arritje të jetës në Nju Jork

2

Në foto: Elvir dhe Kaltrina Muriqi

Për Drinin: E.B. dhe Nexhmedin Syla, Nju Jork

Elvir Muriqi është një legjendë e boksit, i njohur si “Kosova Kid” në ring. Ai u bë sportisti i parë shqiptar, që mbajti tituj të shumtë, duke përfshirë fitimin e Dorëzes së Art 1998, dy kampionate; kampion në kikboks amator në Bregun Lindor dhe kampion për tre shtete. 

Triumfi i tij erdhi me fitimin ne Nju Jorkut të trofeut “Golden Gloves” në Madison Square Garden në moshën 18 vjeçare.

Pasi doli nga ringu, Muriqi, pati një karrierë të suksesshme në biznes. Së fundmi, ai u nderua me trofeun për Arritje të Jetës në Sport në Capitale NYC, organizuar nga Nëntori Shqiptar – Artteam në nëntor 2021.


Urime për fitimin e trofeut të Arritje të Jetës në Sport në Nju Jork në organizimin Nëntori Shqiptar. Arritjet tuaja në sport kanë hapur rrugën për sportistët e rinj sot. Për çfarë jeni mirënjohës në jetën dhe karrierën tuaj?

Elvir Muriqi: Faleminderit shumë dhe dua të falënderoj Eduart Deden, dhe Organizatën Nëntori Shqiptar për nderin e madh.

Para së gjithash, jam mirënjohës në jetë, që kam një familje të mrekullueshme, e cila është gjithmonë pas meje dhe më ka mbështetur gjatë gjithë karrierës sime. Unë i jam mirënjohës Kosovës sime, ku bëra fëmijërinë e hershme, dhe më pas erdha në Amerikë në vitin 1996, ku fillova për të bërë karrierën time, këtu, si Kickboxer dhe Boxer. Thjesht, duke qenë në gjendje t’i tregojmë botës edhe pse jemi një vend i vogël, se mund të bëjmë gjëra të veçanta dhe të konkurojmë në nivelin më të lartë, në platformat më të larta, si Kampionatit Boksit, Showtime, HBO, ESPN, MSG, Fox Sports e të tjera.

Ju jeni rritur në Kosovë. Na tregoni pak për fëmijërinë tuaj, dhe interesimin tuaj për sportin e boksit kur ishit i ri?

Elvir Muriqi: Mund të them me të drejtë se ndoshta kam pasur fëmijërinë më të mirë ndonjëherë nga të paturit e një babai të mirnjohur, nga të qenit më i miri në çdo gjë, që kemi bërë si fëmijë, nga çdo lojë, që kemi luajtur, nga çdo sport që kemi konkuruar, nga motoçikletat, çdo gjë reale.

Kur isha gjashtë vjeç, fillova të ushtroja karate. E bëra këtë për tre vjet. Kur isha nëntë vjeç, fillova të bëj boks. E bëra për një vit e gjysmë dhe më pas fillova të bëj kikboks. Ndërkohë kam bërë edhe sporte të tjera si futboll, gjimnastikë, tenis. Duke qenë një fëmijë i njohur në qytetin tim, më bëri të përfshihem në shumë sporte dhe të qëndroj aktiv. Kam patur një fëmijëri të mrekullueshme.

Kur isha i ri kam pasur interes për të gjitha sportet, kikboksin, futbollin, jo vetëm për boksin. E ndjeja gjithmonë në vetën time, se një ditë do të bëja diçka shumë të madhe në jetë.

Që kur erdhët në Amerikë, që në fillim, keni lënë gjurmë profesionale, duke fituar Dorezën e Artë më 1998. Duke qenë boksieri i parë shqiptar që u fut kaq shpejt në skenën e boksit në SHBA  në nivelin më të lartë, çfarë do të thotë kjo për ju, identitetin tuaj dhe atë që përfaqësoni?

Elvir Muriqi: Kur erdha në Amerikë pas dy muajsh fillova të garoj në kikboks. Kam fituar 2 kampionate, një kampion amator i kikboksit në Bregun Lindor dhe kampion Tri-shtete. Në të njëjtën kohë fillova të garoj në boksin amator.

Kur erdhi fitorja e Nju Jorkut Golden Gloves 1998, unë isha 18 vjeç. Unë munda të jem sportisti i parë shqiptar që fitoj Dorezën e Art të Nju Jorkut, në Madison Square Garden, për të ngritur flamurin shqiptar për herë të parë ndonjëherë në Madison Square Garden. I madhi Gil Clancy tha se ylli ka lindur. Kisha kaq shumë oferta nga të gjithë, madje Magic Johnson më ofroi një kontratë në atë kohë. Vendosa të nënshkruaj me Joe Locosio dhe Frank Locasio.

Shumë shpejt pasi keni luftuar në organizime TV. Si ishte ajo përvojë për ju?

Elvir Muriqi: Kam luftuar në TV duke fituar Dorezat e Artë në Madison Square Garden në Fox Sports. Një moment vendimtar më 23 korrik 2002, Sammy Ahmad, kishte ardhur koha për të parë se kush do të ishte në top 10 në kategorinë e peshave të rënda. Ishte një nga ndeshjet më të mira të vitit, për vitin 2002. Kjo luftë i tregoi botës se çfarë lloj zemre dhe karakteri kam.

Mund të na thoni me kë jeni trajnuar dhe çfarë mësimesh keni marrë?

Elvir Muriqi: Kur u bëra profesionist, fillova të stërvitem me trajnerin e vjetër të Mike Tysonit, të madhin Teddy Atlas. Mësova kaq shumë mësime prej tyre, jo vetëm për Boksin, por edhe për jetën. Jam mirënjohës, që kam punuar me trajnerë të mëdhenj si Luis Ruiz, Crazy Ray, Teddy Atlas, Harold “Shadow” Knight, Ralph the Preacher, Colen Morgen, Buddy Mcgirt. Ata kanë qenë një bekim në karrierën time sportive dhe mentorë të mëdhenj.

Cili ka qenë çelësi juaj i suksesit në karrierën tuaj në boks?

Elvir Muriqi: Çelësi i suksesit tim është puna e palodhur, përkushtimi, disiplina, talenti dhe marrja e vendimeve të duhura.

Ju keni konkurruar në nivelin më të lartë. Mund të ndani, me ne, arritjet dhe momentet tuaja krenare?

Elvir Muriqi: Kam kaq shumë momente krenare në karrierën time, por do të doja të përmendja fitoren në luftën e Dorezave të Artë në Same Ahmad në një meç të vitit 2002 dhe përballjen me Antonio Tarver më 9 qershor 2007.

Cilat kanë qenë momentet tuaja të preferuara dhe pse? Ndonjë luftim i veçantë që ju ka rënë në sy?

Elvir Muriqi: Lufta që bie në sy për të gjithë dhe lufta e preferuar e fansave të mi është lufta në Sam Ahmad.

Kishit ndonjë pseudonim në ring?

Elvir Muriqi: Kur fitova Dorezat e Arta dhe vendosa të nënshkruaj me menaxherët e mi, ata dolën me pseudonimin tim, sepse në atë kohë ishte luftë në vendin tim-Kosovë. Kështuqë, mora pseudonimin tim “Kosova Kid” (Djali Kosovar). Gjatë gjithë karrierës sime kam qenë krenar për pseudonimin tim dhe krenar nga kam ardhur.

Duke qenë një boksier i njohur në SHBA, si një boksier i talentuar shqiptar që tërhoqi vëmendjen e botës së televizionit dhe sportit, si e shikoni rrugëtimin tuaj të suksesit?

Elvir Muriqi: Gjatë karrierës sime kam qenë i vetmi sportist i njohur nga vendi im në Amerikë. Kam marrë shumë respekt dhe dashuri gjatë gjithë karrierës sime në Nju Jork. Kam kaluar një kohë të mirë, kaq shumë momente të bukura dhe ka kaq shumë njerëz të mrekullueshëm që kam takuar, vetëm kujtime të mrekullueshme përreth.

Pas karrierës suaj të suksesshme në boks, ju u nisët për në botën e biznesit. Cilat do të thoshit se janë elementët kryesorë për fillimin dhe drejtimin e një biznesi të suksesshëm?

Elvir Muriqi: Pas meçit tim të fundit e pashë, që nuk po futem një qind për qind në karrierën time në boks, ndaj vendosa të tërhiqem. Unë hapa një restorant lounge, biznes isuksesshëm në Astoria New York të quajtur “M.I.A Lounge”. Mendoj se është e rëndësishme të kënaqesh me atë që bën, të argëtohesh, të jesh i rrethuar nga njerëz dashamirës. Unë i dua njerëzit dhe çfarëdo, që të vendos në mendjen time, do e arrij.

Në cilat projekte keni qenë i përfshirë? Cila ka qenë pjesa më e dobishme e të paturit të biznesit tuaj?

Elvir Muriqi: Thjesht më pëlqen t’i shoh njerëzit, që kalojnë mirë dhe të jem një nga arsyet kryesore për t’u treguar njerëzve, ngrohtësinë miqësore me mikpritjen që iu bëj.

Si një sipërmarrës, çfarë është ajo që ju motivon dhe ju shtyn?

Elvir Muriqi: Ajo që më shtyn mua, djali im Kaon është ngasja-gara-arritja më e madhe, që kam. Përpiqem të jem më i miri, në çdo gjë që bëj, si djalë, baba, mik, bashkëshort, vëlla. Çdo gjë që bëj, më pëlqen të jem më i miri – kjo është ajo, që më shtyn në jetë.

Çfarë punoni aktualisht dhe cilat janë planet tuaja për të ardhmen?

Elvir Muriqi: Jam i përfshirë në ndërtimin e shtëpive dhe me biznese të tjera. Aktualisht jam duke punuar për disa projekte të reja, që do t’i zbuloj së shpejti.

Ju urojmë shumë fat në të ardhmen dhe në sipërmarrjet tuaja të reja. Çfarë këshille keni për boksierët/atletët e rinj aspirues?

Elvir Muriqi: Ju vlerësoj për kohën që ma përkushtuat, për të bërë këtë intervistë me mua. Ju faleminderit! Dhe për të rinjtë këshilla ime është; Çdo gjë, që dëshironi të bëni në jetë dhe që ju pëlqen, ju mund ta bëni. Vetëm duhet besoni fuqishëm në vetëveten tuaj!

Kryeministri Kurti u prit në Akademinë e Shkencave dhe Arteve të Kosovës

0

Prishtinë, 12 janar 2022

Në Akademinë e Shkencave dhe Arteve të Kosovës, Kryeministri i Republikës së Kosovës, z. Albin Kurti së bashku me Ministrin e Financave, Punës dhe Transfereve, z.Hekuran Murati dhe Zëvendës ministri i Ekonomisë, z.Mentor Arifaj, u pritën nga akademiku z.Mehmet Kraja, Kryetar i Akademisë së Shkencave Akademik, akademike znj.Justina Pula, nënkryetare dhe anëtarët e AShAK-ut.

Në pritjen e sotme, Kryeministri Kurti u shpreh mirënjohës për kontributin dhe rolin historik e kulturor, por gjithnjë edhe politik e akademik të anëtarëve të Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës (AShAK).

Ne besojmë se progresi socio-ekonomik, jeta e dinjitetshme e qytetarëve në Republikë, varet sa nga demokracia, përfaqësimi e vendimmarrja me integritet e kompetencë, po ashtu edhe nga konsiderata e pazëvendësueshme për shkencën, tha kryeministri Kurti. Në këtë fushë për shkencën, por në të tjerat edhe për artin e kulturën, shtoi ai.

Gjatë takimit u potencua interesimi i Qeverisë dhe AShAK-ut, për bashkëpunim të ngushtë. Kryeministri theksoi domosdoshmërinë e bashkëpunimit jo vetëm në sektorin e energjisë, por edhe në fusha të tjera.

Ai veçoi rëndësinë  e qëndrueshmërisë së furnizimit dhe konsideratën gjeopolitike, meqë energjia sot është bërë kryefjalë e politikës dhe gjeopolitikës, jo vetëm në vendin tonë.

Duhet të kemi parasysh konsideratat mjedisore, meqenëse siç thotë një fjalë e urtë, të tashmen e kemi jo vetëm trashëgimi nga paraardhësit tanë, por në një farë mënyre edhe hua nga brezat e ardhshëm, për shkak se çfarëdo që bëjmë ne, kemi kosto për brezat që do të vijnë pas nesh, tha kryeministri Kurti.

Në këtë takim, akademik z.Fejzullah Krasniqi, prezantoi raportin e AShAK-ut për prodhimin e energjisë elektrike në Kosovë, një dokument për analizën dhe sugjerimet për zhvillimet e ardhshme në sektorin e energjisë. U theksuan të gjeturat e raportit për opsionet për furnizim të qëndrueshëm e me çmim të arsyeshëm për konsumatorët.​

Çka duhet të ndodhë për ta evituar rrezikun nga klerofashizmi serb një herë e përgjithmonë?

1
Autor : Lirim Gashi
Të gjithë politikanët ballkanikë që në një mënyrë apo tjetër rrezikuan paqen, stabilitetin, integrimin në NATO dhe BE, qoftë përmes politikës luftë-nxitëse, okupuese, neonaziste dhe klerikale-fashiste, qoftë përmes përpjekjeve për të ndryshuar kufijtë me marrëveshje të ndërsjella ose me monopol mbi krimin e organizuar, korrupsionin dhe trafikimin e qenieve njerëzore, armëve dhe drogave, qoftë përmes importeve të armëve nga Rusia dhe Kina, qoftë përmes bashkëpunimit me Rusinë dhe Kinën për destabilizimin e Ballkanit dhe Europës, apo përmes bashkëpunimit me partitë e ekstremit të djathtë, të majtë dhe fetar, do të futen në listën e zezë të SHBA-ve..
Personalisht mendoj se nuk mjaftojnë vetëm masat urgjente politike dhe diplomatike nga Uashingtoni dhe Brukseli, por që duhet të merren veçanërisht masat urgjente ushtarake në Bosnje dhe Kosovë, që do t’i forconin forcat e armatosura të NATO-s me ushtarë të aftë dhe pajisje moderne logjistike dhe balistike.
Sepse shumë lehtë mund të ndodhë që feudalët politikë klero-fashistë nga Serbia, dhe kuislingët e tyre nga Kosova, BeH, Shqipëria dhe Maqedonia e Veriut, kur shohin se janë mbështetur për muri, më saktë kur shohin se humbasin monopolin. mbi politikën, ligjin, ushtrinë, policinë, paratë dhe pronën, më pas do të koordinojë mbrojtjen e tyre kundër ndëshkimit të Uashingtonit dhe Brukselit me njëri-tjetrin dhe me Rusinë.
Kështu që shumë lehtë mund të ndodhë që ata të panikohen dhe të humbasin kontrollin.
Vuçiq dhe Dodik mund të humbasin kontrollin duke besuar vazhdimisht në ëndrrat utopike të ndihmës ushtarake nga Rusia dhe Kina, ndërsa tradhtarët shqipfolës mund të besojnë se do të ruajnë monopolin e tyre të pushtetit dhe pasurinë e grabitur nëse ia lënë vendin Serbisë.
E kam fjalën këtu për Dodikun dhe Vuçiçin, megjithëse të parin e shoh vetëm si një trumbetist të rrezikshëm të Putinit, ndërsa të dytin si një lojtar shumë më të rrezikshëm sepse ai prodhon dhe përdor metoda speciale të luftës, të cilat më pas i praktikon me lehtësi të paparë në terren për shkak të llogaritjes së tij të përkryer matematikore dhe të trurit të tij inteligjent, krijues dhe tinëzar.
Sepse fakti që bashkëpunëtorët e tij më të afërt në Ballkan janë Orban nga Hungaria, Edi Rama nga Shqipëria, Ali Ahmeti nga Maqedonia e Veriut, Driton Abazovic nga Mali i Zi dhe dhjetëra opozitarë nga Kosova që ishin bashkëpunëtorë të ngushtë të Hashim Thaçit dhe Isa Mustafes, e bën shumë më të lehtë për të veprimin efikas .
Me metoda të rrezikshme të luftës speciale, Vuiçiq mat vazhdimisht pulsin dhe nervat e diplomatëve nga Uashingtoni dhe Brukseli, të cilët janë të preokupuar jo vetëm me problemet e tyre të brendshme dhe të ndërsjella, por edhe me krizat e shumta globale.
Ai përcakton matematikisht qëllimin e luftës speciale, krijon një kornizë veprimi me koordinata të sakta që zakonisht lëvizin midis dritës së kuqe dhe jeshile të semaforit të pashkruar politik, diplomatik, ushtarak dhe policor.
Kështu që ai nuk dorëzohet derisa të shohë që djalli e ka ngrënë shakanë.
Përndryshe, nëse Uashingtoni dhe Brukseli vazhdojnë të tolerojnë eksperimentin e tij të çmendur, apo eksperimentin e tij të trazirave politike, diplomatike dhe ushtarake të natyrës klerikale-fashiste dhe pushtuese, ai mund të mos e marrë mjaft seriozisht kërcënimin dhe të hyjë në një aventurë ushtarake.
Domethënë, mund të ndodhë lehtësisht që të krijojë një realitet të ri territorial.
Dhe atëherë do të jetë shumë më e vështirë për Brukselin dhe Uashingtonin, veçanërisht nga pikëpamja psikologjike dhe ushtarake, të ndryshojnë realitetin e ri në terren.
Psikologjikisht, sepse do të detyrohen t’i shpjegojnë publikut të tyre vendas nevojën për të sakrifikuar ushtarët e tyre për çlirimin e Kosovës dhe Bosnjës.
Nga pikëpamja ushtarake, parandalimi dhe pozicionimi jo vetëm që lehtësojnë një kundërsulm, por edhe parandalojnë një eksperiment apo sulm paraprakisht, pasi politikanët serbë tërhiqen vetëm kur kërcënohen me humbje personale dhe familjare. .
Pse masat emergjente të Uashingtonit dhe Brukselit kanë natyrë shumëkombëshe dhe jo kombëtare?
Sepse masat urgjente ndëshkuese vetëm kundër politikanëve serb që njëherësh janë kriminelë të paqes dhe luftës, i bëjnë ata heronj në sytë e popullit serb.
Sepse ata ua shesin serbëve vazhdimisht gënjeshtrën e njëjtë se e gjithë bota perëndimore është kundër tyre.
Prandaj duhet të bashkëpunojnë ngushtë vetëm me nënën Rusi, për ta shpëtuar popullin serb nga intervenimi i serishëm ushtarak i NATO-s.
Prandaj pa i dënuar të gjithë kriminelët politikë në të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor që bashkëpunojnë me kriminelët serbë të luftës dhe paqes, nuk do të ketë kurrë paqe, qetësi dhe stabilitet të vërtetë në Ballkanin Perëndimor, por vetëm stabilitet sipërfaqësor.
Ndaj duhet të ndëshkohen dhe dënohen të gjithë politikanët kriminelë, kuisling dhe klerikal fashistë që keqpërdorën patriotizmin e rremë si mbulesë mbi krimin e organizuar, korrupsionin dhe tregtinë me kufijtë e jashtëm të vendeve të tyre.
Sepse ata, duke bashkëpunuar natën ngushtë me kriminelet serbë të luftës dhe paqes, u morën vesh me ta që ditën të flisnin keq kundër njëri tjetrit, në mënyrë që popujt e tyre t’i shihnin si shpëtimtarë nga pushtimi serb dhe anasjelltas.
Ata e kanë bërë këtë për njëzet vjet rresht, kështu që është koha për të shkuar në pushim të përjetshëm të nëna e djallit..
____
ŠTA BI SE MORALO DESITI DE SE IZBJEGNE ZAUVJEK OPASNOST OD VELIKO SRPSKOG KLEROFAŠIZMA?
Autor : Lirim Gashi
Svi balkanski političari koji su na ovaj ili onaj način ugrozili mir, stabilnost, NATO i EU integracije, bilo okupatorsko-neonacističkom i klerofašističkom provokativnom politikom, bilo pokušajima promjene granica zajedničkim dogovorom ili monopolom nad organiziranim kriminalom, korupcijom i trgovinom ljudima, oružjem i drogom, bilo kroz uvoz oružja iz Rusije i Kine, ili kroz suradnju s Rusijom i Kinom radi destabilizacije Balkana i Europe, ili kroz suradnju s krajnjim desnim i lijevim strankama i vjerskim zajednicama, bit će na crnoj listi SAD-a..
Osobno smatram da nisu dovoljne samo hitne političke i diplomatske mjere iz Washingtona i Bruxellesa, nego treba donijeti hitne vojne mjere u Bosni i na Kosovu, koje bi ojačale NATO snage sposobnim vojnicima i suvremenom logističkom i balistikom opremom.
Jer se vrlo lako može dogoditi da klerofašistički politički feudalci iz Srbije, i njihovi kvislinzi sa Kosova, BiH, Albanije i Sjeverne Makedonije, kada vide da su prislonjeni na zid, točnije kada vide da gube svoj monopol nad politikom, pravdom, vojskom, policijom, novcem i imovinom, onda će koordinirati svoju obranu od kažnjavanja Washingtona i Bruxellesa međusobno i s Rusijom.
Tako da se vrlo lako može dogoditi da se uspaniče i izgube kontrolu.
Vučić i Dodik mogu izgubiti kontrolu neprestano vjerujući u utopijske snove o vojnoj pomoći Rusije i Kine, dok izdajice koje govore albanski mogu vjerovati da će sačuvati svoj monopol moći i opljačkano bogatstvo ako zemlju prepuste Srbiji.
Ovdje govorim o Dodiku i Vučiću, iako prvog vidim samo kao opasnog Putinovog trubača, a drugog kao puno opasnijeg igrača jer proizvodi i koristi posebne metode specijalnog ratovanja, koje onda s neviđenom lakoćom prakticira na terenu zbog svog savršenog matematičkog proračuna i njegovog inteligentnog, kreativnog i podmuklog mozga.
Jer činjenica da su mu najbliži suradnici na Balkanu Orban iz Mađarske, Edi Rama iz Albanije, Ali Ahmeti iz Sjeverne Makedonije, Driton Abazović iz Crne Gore i kosovski opozicionari koji su bliski suradnici Hashima Thaçija i Ise Mustafe znatno olakšava njegovo djelovanje i čini je učinkovitom.
Opasnim metodama specijalnog ratovanja Vuičić neprestano mjeri puls i živce diplomatima iz Washingtona i Bruxellesa, koji su zaokupljeni ne samo vlastitim unutarnjim i međusobnim problemima, već i brojnim globalnim krizama.
On matematički definira svrhu specijalnog ratovanja, stvara akcijski okvir s preciznim koordinatama koje se obično kreću između crvenog i zelenog svjetla nepisanog političkog, diplomatskog, vojnog i policijskog semafora.
Zato ne odustaje dok ne vidi da je vrag pojeo šalu.
U suprotnom, ako Washington i Bruxelles nastave tolerirati njegov ludi eksperiment, ili njegov eksperiment političkih, diplomatskih i vojnih nereda klerofašističke i okupatorske naravi, on možda neće shvatiti dovoljno ozbiljno ptetnju i može se lako upustiti u suludu vojnu avanturu.
Na taj način lako se može dogoditi stvaranje nove teritorijalne stvarnosti.
A onda će Bruxellesu i Washingtonu biti puno teže, posebice s psihološkog i vojnog gledišta, promijeniti novu stvarnost na terenu.
Psihološki, jer će biti prisiljeni svojoj lokalnoj javnosti objašnjavati potrebu žrtvovanja svojih vojnika za oslobođenje Kosova i Bosne.
S vojnog stajališta, prevencija i pozicioniranje ne samo da olakšavaju protunapad, već i unaprijed sprječavaju eksperiment ili napad, budući da se srpski političari povlače samo kada im prijete osobni i obiteljski gubici. .
Zašto su hitne mjere Washingtona i Bruxellesa multinacionalne i nenacionalne prirode?
Jer hitne kaznene mjere samo protiv srpskih političara koji su istovremeno zločinci mira i rata, čine ih herojima u očima srpskog naroda.
Jer oni Srbima stalno prodaju istu laž da je cijeli zapadni svijet protiv njih.
Stoga bi trebali blisko surađivati ​​samo s majkom Rusijom, kako bi spasili srpski narod od ponovne vojne intervencije NATO-a.
Zato bez osude svih političkih zločinaca u svim zemljama Zapadnog Balkana koji surađuju sa srpskim ratnim i mirodobnim zločincima, nikada neće biti pravog mira, spokojna i stabilnosti na Zapadnom Balkanu, već samo površne stabilnosti.
Stoga bi trebali biti kažnjeni svi kriminalni, kvislinški i klerofašisiički političari koji su lažno domoljublje zloupotrijebili kao paravan za organizirani kriminal, korupciju i trgovinu s vanjskim granicama svojih zemalja.
Jer oni su, tijesno surađujući noću sa srpskim ratnim i mirovnim zločincima, dogovorili s njima da danju ružno govore jedni o drugima, kako bi ih njihov narod vidio kao spasioce od srpske okupacije i obratno.
To rade već dvadeset godina zaredom, pa je vrijeme da odu na vječni počinak kod đavolje majke..

“Ndihma” ruse për autokracinë në Kazakistan & Russian Help for Autocracy in Kazakhstan

0

Tomasz Kamusella

University of St Andrews, Britani e Madhe

Siria, Hongkongu, Bjellorusia dhe tani Kazakistani. Gjatë dhjetëvjeçarit që shkoi internacionalja e autokratëve i ka përsosur zgjedhjet e manipulueshme dhe shtypjen e disidencës demokratike.

Rusia e rishfaqur ka shkëlqyer në këtë fushë. Disa vëzhgues, megjithatë, vërejnë se paketa neoimperiale e Kremlinit mbështetet nga nacionalizmi etnolinguistik, ose ideologjia e ‘Botës Ruse’. Së bashku me këtë, shkon edhe shantazhi me naftën, imponimi nga Kremlini i alfabetit Cirilik dhe i gjuhës ruse në shtetet pas-sovjetike, duke synuar ndërtimin e një zone ruse të ndikimit. Kjo zonë neoimperiale është projektuar të përputhet me zonën e ish Bashkimit Sovjetik ose qoftë me ish Perandorinë Ruse.

Ofensiva ruse i përdor politikat gjuhësore dhe të alfabetit si pjesë dhe parcelë e strategjisë hibride të luftës, gjë që e zvoglon nevojën e futjes së trupave dhe të të kryerjes së aneksimeve të drejtpërdrejta. A kanë ndërmend forcat ndërhyrëse ruse ta lënë Kazakistanin së shpejti?

Ndihma vëllazërore[1]

Në Kazakistan, më 1 janar 2022, u hoq tavani shtetëror për çmimin e gazit të lëngët. Nuk është për t’u habitur, ky çmim u rrit menjëherë 100 %, duke e goditur rëndë popullsinë e varfëruar, mu në mes të dimrit. Largësitë në Kazakistan janë të mëdha. Nga njëri skaj i vendit në tjetrin është si të shkosh nga Parisi në Moskë. Prandaj është thelbësor transporti i përballueshëm me mjete motorike. Si rezultat i rritjes drastike të çmimit, me 5 janar shpërthyen protesta në qytetet kryesore, që u bënë shpejt të dhunshme.

Në përgjigje të kërkesës për ndihmë nga presidenti i Kazakistanit, të nesërmen, Traktati i Sigurimit Kolektiv i udhëhequr nga Rusia (CSTO), që përfshin Rusinë, Armeninë, Bjellorusinë, Kazakistanin, Kirkizstanin dhe Taxhikistanin, dërgoi forca të lëvizshme në vend.[2]

Ndërkohë, presidenti i Kazakistanit bisedoi me diktatorin e Bjellorusisë për përvojën e tij  në shtypjen e protestave të gjera në 2019, që kishin shpërthyer pas zgjedhjeve të manipuluara.[3]

Kryeministri rus Leonid Kalashnikov shpjegoi gjithashtu që ‘forcat paqëruajtëse’ do qendrojnë në Kazakistan sa kohë të jetë e nevojëshme për presidentin e Kazakistanit.[4]

Por, ajo që vëzhguesit ndërkombëtarë nuk i kushtuan vëmendje, është lista me katër kërkesa për Kazakistanin, që paraqiti Margarita Simonian.[5]

  • Së pari Kazakistani duhet ta njohë aneksimin e Krimesë nga Rusia në 2014. E po kjo pritej, Kremlini do që hapësira pas-sovjetike të futet në zonën e vet të ndikimit.

Tri kërkesat e tjera kanë të bëjnë, përjashtimisht, me politikën gjuhësore.

  • Kazakistani duhet të rivendosë alfabetin cirilik si alphabet zyrtar i gjuhës kazake. Kjo kërkesë përfshin ndalimin e menjëhershëm të kalimit të vendit në alfabetin latin, gjë duhej të përmbyllej rreth vitit 2031.[6]
  • Së treti, rusishtja kërkohet të bëhet gjuha e dytë zyrtare e shtetit, ashtu sikurse në Bjellorusi dhe Kirkizistan.
  • Dhe së fundi, por jo vetëm, Kazakistani duhet t’i lejë të patrazuara shkollat me program rusisht, dmth mos të detyrohen ato të japin mësim kazakishten apo të realizojnë planet për t’i bërë ato dygjuhësore.[7]

Simonian bëri edhe dy kërkesa të tjera:

përzënien e organizatave jo qeveritare antiruse nga Kazakistani, sikurse vepronin dikur nazistët.[8]

Në ditët e sotme në fjalorin politik të Kremlinit, termi ‘nazis’ dhe nga njëherë ‘fashist’, përdoret për opozitën, për figurat pro demokracisë dhe të drejtave të njeriut.[9]

Ata zyrtarisht trajtohen dhe denigrohen si ‘agjentë të huaj’, gjë që e ligjëron përndjekjen e tyre nga shteti në mbarë Rusinë dhe aleatët e saj.[10]

Disa lexues mund të habiten se kush mund të jetë Simonian. Ajo drejton ‘Rusia Sot’, apo kanalin kryesor në youtube të Kremlinit.[11]

Deklaratat e saj vendosin tonin që duhet të ketë pikëpamja e publikut, sikurse i kërkohet nga presidenti rus.[12]

Pozita e gjuhës ruse në Kazakistan ka një rëndësi jetësore për Moskën. (ndërkohë që asnjë vëmendje nuk i kushtohet kazakishtes në Rusi, mëgjithë diasporën kazake prej një milionësh atje.)[13]

Për shembull, në 2019 MInistria e Punëve të Jashtëme e Rusisë e kritikoi Kazakistanin sepse hoqi mbishkrimet ruse nga një botim i ri i banknotave Tenge të vendit.[14]

Por, si për të shtuar inatin, pak më vonë, po atë vit, shkronjat latine i zëvëndësuan plotësisht ato cirilike në monedhat e reja kazake.[15]

Prandaj, në 2021, kur u miratua një plan dhjetëvjeçar për kalimin në alfabetin latin, Ministria Ruse e Punëve të Jashtëme e quajti atë si ‘shtypje të gjuhës ruse’[16]

Atëhere, vonë në 2021, e njëjta ministri e Rusisë shfaqi mendimin që intensifikimi i politikës së Kazakistanizimit ishte një diskriminim i drejtpërdrejtë i rusëve etnikë në vend.[17]

Bota Ruse

Pas luftës së Rusisë në 2008 në Gjeorgji dhe veçanërisht pas aneksimit të Krimësë nga Rusia, askush nuk kishte dyshime për rishfaqjen e neoimperializmit rus.  Por ajo që ishte vërejtur pak, ishte martesa e këtij imperializmi me nacionalizmin etnolinguist, më shumë karakteristik për Europën Qendrore.

Gjatë dhjetëvjeŝarit të pare, pas shkatërrimit të Bashkimit Sovjetik, Federata Ruse e konsideroi veten si pasardhëse e vetme e shtetit komunist. Kjo do të thosh ruajtjen e republikave autonome ruse me rreth 30 gjuhët e veta zyrtare. Në atë kohë, pas nënshtrimit të përgjakshëm të Ҫeçenisë që guzoi të shpallte pavarësinë, Tataristani mbeti republika autonome etnikisht jo ruse  më e pavarur. Në 1999 Asambleja e kësaj republike  vendosi të miratojë një akt për zëvëndësimin e alfabetit cirilik me atë latin për gjuhën tatare. Ky akt hyri në fuqi në 2011.[18]

Ndërkohë, në 2002, Duma (Parlamenti Rus) e shpalli alfabetin cirilik si alfabetin e vetëm zyrtar për gjithë shtetin e Rusisë dhe gjuhët republikane.[19]

Kështu, vendimi i Tataristanit për të pranuar alfabetin latin u zhvlerësua. Dy vjet më vonë, në 2004, Gjykata Kushtetuese Ruse e konfirmoi se alfabeti latin është i paligjshëm në se shkruhet dhe botohet në tatarisht.[20]

Në këtë vazhdë, u shtruan themelet e politikës neoimperiale të Kremlinit të “Botës Ruse”.

Zyrtarisht, Federata Ruse mbetet shumëgjuhësore, por në praktikë rusishtja është gjuha e vetme në jetën publike, në administratë, në masmedia dhe arsim.[21]

Jorusët etnikë që janë qytetarë të Rusisë duhet të mësojnë rusishten,[22]

Ndërsa nuk jepet asnjë inkurajim për rusët etnikë që të mësojnë gjuhët republikane, edhe në se banojnë në një republikë etnikisht joruse.[23]

Në të shkuarën, një politikë e tillë njihet ndër emrin e ‘rusifikimit’,’[24]  dhe kritikohej si ‘shovinizëm rusomadh’.’[25]

Idealisht, nga përspektiva e Kremlinit, e gjithë hapësira pas-sovjetike duhet të mbetet vetëm me alfabetin cirilik. Rusia pranon që taxhikishtja është gjuhë zyrtare e Taxhikistanit, turkmenishtja e Turkmenistanit dhe moldavishtja e Moldavisë. Por, në dritën e ideologjisë së ‘botës ruse’, ciriliket, përjashtimisht- ose me fjalë të tjera ‘alfabeti rus’ ’[26] – duhet të mbahen për shkrimin dhe botimin në këto gjuhë pas-sovjetike. Prandaj Rusia është kaq e kënaqur nga Mongolia, që formalisht nuk ka qenë kurrë anëtare e Bllokut Sovjetik, mban ciriliket në shkrimin dhe botimin në mongolisht.[27]

Po ashtu, pas aneksimit të Krimesë, cirilika iu imponua tatarëve të Krimesë, sipas vendimit të Dumës më 2002.[28]

Ukraina vijon të mbështesë përdorimin e shkronjave latine për gjuhën e saj.[29]

Dhe, për shembull, në shtetin e shkëputur të Transistrisë, nën kontrollin rus, cirilika përdoret për shkrimin dhe botimet në moldavisht,[30] ndonëse shkronjat latine kanë qenë përdorur për këtë qëllim në Moldavi që në 1989.[31]

Hapi tjetër është kërkesa e mbajtjes dhe e futjes së rusishtes si një gjuhë bashkzyrtare në një shtet pas-sovjetik.

Në se ai shtet ndjek politikën e monolingualizmit etnolinguistik ne gjuhën e vet kombëtare, Moska nis të bëjë kërcënime. Kjo ndodhi pasi letonezët guxuan ta kundërshtojnë propozimin e referendumit në 2012 për ta bërë rusishten gjuhën e dytë zyrtare në vend.[32]

Në vitin 2019, duke vënë re sukseset në politikën e letonizimit të arsimit dhe hapësirës publike në mbarë Letoninë, Sergej Zhelezniak, antar i Komitetit Shtetëror të Dumës Ruse për çështjet ndërkombëtare, e akuzoi shtetin antar të BE për ‘gjenocid kulturor’.[33]

Ideali rus i botës është Bjellorusia. Në vitin 1995, atje rusishtja u bë gjuhë bashkëzyrtare e vendit,[34] madje, në fakt, bjellorosishtja u përjashtua nga jeta publike.[35]

Në 2017, diktatori bjellorus e lavdëroi rusishten si ‘gjuhë kombëtare’ e Bjellorusisë.’[36]

Duke pranuar ndihmën e Kremlinit në shtypjen e protestave demokratike në 2020, vitin tjetër, ky diktator e shpalli rusishten si një tjetër ‘gjuhë amtare ‘ e bjellorusëve.[37]

Në 2022, diktatori u mburr si kampion për pozitën e lulëzuar të rusishtes në Bjellorusi kaq shumë sa prestigji i bjellorishtes u godit shumë rëndë.[38]

Kremlini ushtroi trysni të fortë mbi Ukrainën që të ecë në shtegun bjellorus për të favorizuar rusishten.[39]

Në 2014 Revolucioni i Dinjitetit e kundërshtoi këtë politikë anti-ukrainase, sa e zemëroi shumë Moskën. Ndër të tjera, kjo shërbeu edhe si pretekst për Rusinë që të aneksojë Krimenë dhe të nisë luftën ruse në Ukrainën lindore që vijon ende sot.[40]

Është e qartë që kjo luftë nuk është për gjuhën apo alfabetin. Qëllimi është të merret nën kontroll politika dhe ekonomia e Ukrainës.[41]

Gjuha ruse dhe ciriliket janë shenjë e besnikërisë, simbol i mbizotërimit, një nderim i dukshëm për autokratin në fronin e Kremlinit.[42]

Tani, në kohën e internetit dhe të medias (jo)shoqërore, kjo gjuhë dhe ky alfabet ka krijuar gjithashtu një rrugë të gjerë të re për propagandën ruse të shteteve pas-sovjetike.[43]

E ardhmja ruse e Kazakistanit

Prandaj, duke vendosur në se Kazakistani duhet të quhet Qazaqstan apo Қазақстан, në gjuhën kazake, nuk është një çështje pa rëndësi. Ndërhyrja e tashme ruse në Kazakistan[44] – më falni, ndihma vëllazërore e CSTO- do dalë e suksesëshme.

Autakracia do mbijetojë. Presidenti i Kazakistanit, me shumë gjasë, do e ruajë postin e vet. Pastaj, hapësira e politikës gjuhësore duhet të vëzhgohet nga afër. A do t’i plotësojë presidenti i Kazakistanit kërkesat e Simonianit, sikurse e ka diktuar Kremlini? Pse nuk do ta bëjë ai? Ky është veçse një çmim i lirë për të përfituar nga pasuritë e vendit. Në fund të fundit, në 1989, ndër republikat e Bashkimit Sovjetik, kazakët kanë qenë kombi më i rusifikuar. Vetëm 40 % e tyre e përdornin kazakishten në jetën e përditëshme.[45]

Në periudhën e vonë sovjetike, në Bjellorusi kjo shifër ishte më e madhe, 46%.[46]

Në se vërtetohet parashikimi që Kazakistani do i nënshtrohet vullnetit të Kremlinit, kjo de sjellë pasoja neoimperiale, gjithashtu. Prapa perdes se gjuhës kazake me shkronja cirilike dhe zgjerimit të shpejtë të përdorimit të rusishtes në jetën publike  të vendit dhe në arsim, Moska do marrë kontrollin e 3 % të rezervave botërore të naftës[47] dhe 12 % të depozitave botërore të uraniumit[48] që janë të vendosura në Kazakistan.

Mbi të gjitha, tani, Kazakistani jep pothuaj gjysmën e prodhimit botëror të uraniumit.[49]

Autokratë të botës, bashkohuni!!

Udhëheqësi diktatorial kinez e mbështet me entuziazëm reagimin me dorë të hekurt të presidentit kazak ndaj protestave dhe përdorimin e pakufizuar të mjeteve vdekjeprurëse.[50]

Ndërsa Perëndimipo merret me ndarjen e Europës Qendrore dhe Lindore nga Rusia në sfera influence,[51] Pekini nuk e ka problem një ‘rivendosje rendi’ gjeopolitik të Azisë Qendrore. Kështu, Kazakistani është i Rusisë, por ama Moska duhet të mbështesë[52] gjenocidin e ujgurve në Xinjiang[53] të cilën Kina e quan ‘kundërterrorist’.’[54]

Bashkë me suksesin gjeostrategjik të Rusisë në Kazakistan, mbahet një heshtje ndaj diskutimit për gjenocidin sovjetik në vitet e para 1930.[55]

Kjo tragjedi, që u shkaktua nga kolektivizimi në bujqësi, fshiu pothuaj gjysmën e kazakëve.[56]

Për krahasim, në Ukrainën e sotme, që është jashtë kontrollit neoimperial të Kremlinit, gjenocidi paralel i Holomodorit ka qenë vënë në gurthemelin e identitetit të vendit pas-sovjetik.[57]

Vërtet, Rusia si trashëgimtarja ligjore e Bashkimit Sovjetik, pëlqen ta mohojë çdo gjenocid që ka ndodhur.[58]

Kremlini mëton se ukrainasit dhe rusët janë një komb i bashkuar historikisht, ndër të tjera sepse kanë të njëjtën gjuhë, rusishten.[59]

Në rastin e kazakëve, Moska nuk mund të thotë se ata janë një komb i vetëm rus. Por ajo përdor futjen e cirilikeve si shenjë të bashkimit dhe kontrollit të vëmëndëshëm rus dhe përdorimin e rusishtes si një gjuhë e vërtetë botërore për ‘komunikimin ndëretnik’ dhe ‘një kulturë më të lartë’,

Janar 2022

[1] https://24tv.ua/ru/bratskaja-pomoshh-ot-rossii-budet-samoubijstvennoj-novosti-rossija_n1835858

[2] https://www.theguardian.com/ëorld/2022/jan/05/kazakhstan-protests-president-threatens-ruthless-crackdoën

[3] https://24tv.ua/ru/tokaev-pogovoril-o-protestah-lukashenko-novosti-belarus_n1835948

[4] https://news.ru/cis/deputat-kalashnikov-nazval-sroki-nahozhdeniya-sil-odkb-v-kazahstane/

[5] https://twitter.com/M_Simonyan/status/1478813205933789186

[6] https://emerging-europe.com/neës/kazakhstans-alphabet-sëitch-reflects-ëider-societal-changes/

[7] https://365info.kz/2021/07/612106

[8] https://t.me/margaritasimonyan/9827

[9] Cf https://www.vedomosti.ru/politics/articles/2021/12/28/903038-kak-prohodila-likvidatsiya-memoriala

[10] https://www.theguardian.com/ëorld/2021/oct/01/russia-extends-foreign-agents-laë-to-critics-of-military-and-security

[11] https://xn--c1acbl2abdlkab1og.xn--p1ai/management/

[12] Cf https://expert.ru/2022/01/6/kazakhstan-kakim-budet-rezultat-pervogo-v-istorii-primeneniya-mirotvortsev-odkb/

[13] https://view.officeapps.live.com/op/vieë.aspx?src=http%3A%2F%2Feee.gks.ru%2Ffree_doc%2Fnew_site%2Fpopulation%2Fdemo%2Fper-itog%2Ftab5.xls&ëdOrigin=BROËSELINK

[14] https://tass.ru/politika/6149215

[15] https://nationalbank.kz/ru/catalog/coins?page=1

[16] https://inbusiness.kz/ru/last/mid-rossii-zayavil-o-pritesnenii-russkogo-yazyka-v-kazahstane

[17] https://lenta.ru/news/2021/11/03/zaharova_mid/

[18] http://www.tataroved.ru/publication/npop/5/

[19] https://www.rbc.ru/politics/12/12/2002/5703b5239a7947783a5a4233

[20] https://unpo.org/article/1239

[21] https://www.theworldmind.org/home/2019/12/4/uhoe1knk6cazcj0lomsp9ibbhen0no

[22] https://theconversation.com/russia-is-cracking-doën-on-minority-languages-but-a-resistance-movement-is-groëing-101493

[23] https://www.idelreal.org/a/28937644.html

[24] https://www.bbc.co.uk/bitesize/guides/z6rjy9q/revision/7

[25] https://themilitant.com/2018/12/19/lenin-i-declare-ëar-to-death-on-great-russian-chauvinism/

[26] https://emerging-europe.com/after-hours/its-the-cyrillic-alphabet-not-the-russian-alphabet/

[27] https://www.interpretermag.com/ëill-mongolia-have-the-courage-to-scrap-the-russian-alphabet/

[28] http://crimea.gov.ru/textdoc/ru/7/act/1562prz.pdf

[29] https://www.ukrinform.net/rubric-society/3320261-cabinet-approves-crimean-tatar-alphabet-based-on-latin-letters.html

[30] http://president.gospmr.org/pravovye-akty/konstitutsiya-pmr/konstitutsiya-rmn/

[31] https://www.calvertjournal.com/features/shoë/13047/literary-musical-clubs-sparking-moldova-national-liberation-movement

[32] https://www.bbc.co.uk/neës/ëorld-europe-17083397

[33] http://nrt24.ru/en/news/language-genocide-latvia

[34] https://www.svaboda.org/a/27734568.html

[35] https://www.bbc.com/russian/features-42261095

[36] https://www.belta.by/president/vieë/lukashenko-russkij-jazyk-dlja-belarusi-ne-chuzhoj-eto-i-nashe-natsionalnoe-dostojanie-256890-2017

[37] https://tass.ru/obschestvo/10677469

[38] https://udf.name/neës/politic/237820-russkij-mir-v-belarusi-ne-spasajut-dazhe-teplichnye-uslovija.html

[39] https://www.ibidem.eu/en/language-policy-and-discourse-on-languages-in-ukraine-under-president-viktor-yanukovych-9783838204970.html

[40] https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/15387216.2015.1038574

[41] Cf https://www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/putins-key-ukraine-ally-charged-ëith-treason/

[42] https://neweasterneurope.eu/2017/09/08/hybrid-ëar-the-real-casualties-in-ukraine/

[43] https://euobserver.com/foreign/138825

[44] https://theconversation.com/in-kazakhstan-russia-folloës-a-playbook-it-developed-in-ukraine-174505

[45] http://www.demoscope.ru/weekly/ssp/sng_nac_lan_89_1_1.php

[46] http://www.demoscope.ru/weekly/ssp/sng_nac_lan_89_1_1.php

[47] https://www.bbc.co.uk/news/world-asia-59900037

[48] https://world-nuclear-news.org/Articles/Uranium-sector-monitors-evolving-Kazakh-situation

[49] http://www.world-nuclear.org/information-library/nuclear-fuel-cycle/mining-of-uranium/ëorld-uranium-mining-production.aspx

[50] https://www.hindustantimes.com/world-news/chinas-xi-extends-support-lauds-kazakhstan-s-president-for-decisive-action-101641567826447.html

[51] https://www.euronews.com/2022/01/04/nato-to-hold-special-foreign-ministers-meeting-over-ukraine-tensions

[52] https://www.asianews.it/news-en/Moscow-to-Beijing%E2%80%99s-rescue:-No-Uyghur-genocide-in-Xinjiang-53065.html

[53] https://www.aljazeera.com/news/2021/12/9/china-guilty-of-uighur-genocide-beyond-reasonable-doubt-report

[54] https://thediplomat.com/2021/07/time-to-confront-chinas-counterterrorism-claims-in-xinjiang/

[55] https://www.wilsoncenter.org/book/the-hungry-steppe-famine-violence-and-the-making-soviet-kazakhstan

[56] https://www.wilsoncenter.org/publication/the-kazakh-famine-1930-33-and-the-politics-history-the-post-soviet-space

[57] Cf https://www.ukrinform.net/rubric-society/3370442-verkhovna-rada-calls-on-bundestag-to-recognize-holodomor-as-genocide.html

[58] https://ëëë.acton.org/publications/transatlantic/2017/11/27/russia-still-denies-holodomor-ëas-genocide

[59] http://en.kremlin.ru/events/president/neës/66181

Përktheu nga anglishtja: Bardhyl Adem Selimi, Tiranë. Më poshtë është edhe origjinali i shkrimit në gjuhën angleze. Prof Tomasz Kamusella , këtë analizë ia ka dërguar mikut të tij, shkrimtarit Bardhyl Adem Selimi, i cili pasi e përkthen ma dërgoi për botim në Drini, pasi jipen shpjegime të rralla analitike për zhvillimet në Kazakistan. Nga leximi i shkrimit mund të vërehen e kuptohen ngjashmëritë e plota të Botës Ruse, që synohet të realizohet nga ana e Federatës Ruse, me ato të së ashtuquajturës Bota Serbe të Serbisë së Madhe në Gadishullin Ilirik, (Ballkan).

Tomasz Kamusella

University of St Andrews

Speaking in a Forked Tongue:

Russian Help for Autocracy in Kazakhstan

Syria, Hong Kong, Belarus, and now Kazakhstan. During the past decade the autocrats’ international have perfected rigging elections and suppressing democratic dissent. Resurgent Russia has excelled in this field. Few observers, however, notice that the Kremlin’s neoimperial package is underpinned with ethnolinguistic nationalism, or the ideology of the Russkii mir (Russian world). Alongside oil blackmail, the Kremlin imposes Cyrillic and the Russian language on the post-Soviet states with an eye to constructing a Russian sphere of influence. This neoimperial sphere is designed to coincide with the area of the former Soviet Union or even the Russian Empire. Moscow’s offensive use of language and script politics is part and parcel of hybrid warfare strategy that reduces the need for the deployment of troops and outright annexations. Are the Russian intervention forces going to leave Kazakhstan anytime soon?

Fraternal Help[1]

In Kazakhstan, on 1 January 2022, the state-imposed cap on the price of liquid gas was removed. Not surprisingly, this price immediately shot up by 100%, hitting hard the country’s impoverished population mid-winter. Distances in Kazakhstan are vast. From one end of the country to the other is as far as from Paris to Moscow. Affordable car transport is essential. As a result of this drastic price rise, on 5 January, protests erupted in the main cities, and quickly turned violent. In reply to the Kazakhstan president’s plea for help, the following day, the Russia-led Collective Security Treaty Organization (CSTO, an alliance of Russia, Armenia, Belarus, Kazakhstan, Kyrgyzstan and Tajikistan) sent stabilizing forces to the country.[2] Meanwhile, the Kazakhstan president talked to the Belarusian dictator on the latter’s experience if suppressing the widespread protests in 2019 that had erupted in the wake of the rigged election.[3] Russian MP Leonid Kalashnikov also explained that the ‘peace-keeping forces’ would stay in Kazakhstan as long as deemed necessary by the Kazakhstan president.[4]

However, what international observers largely fail to pay attention to is the list of four demands to Kazakhstan that Margarita Simonyan tweeted.[5] First of all, Kazakhstan must recognize Russia’s 2014 annexation of Crimea. Fine, only to be expected, given the Kremlin’s drive to make the post-Soviet space into its own sphere of influence. Yet, the three further demands refer exclusively to language politics. Kazakhstan must reinstate Cyrillic as the official script of the Kazakh language. This demand entails an immediate stop to the country’s transition to the Latin alphabet that was to be completed by 2031.[6] Thirdly, Russian should become Kazakhstan’s second state language, like in Belarus of Kyrgyzstan. And last but not least, Kazakhstan must ‘leave the Russian-medium schools alone,’ meaning the discontinuation of Kazakh language lessons in such schools and of any plans to make these schools bilingual.[7] As an afterthought, Simonyan tweeted two more demands: the expulsion of anti-Russian NGOs from Kazakhstan, and copying Russia’s ban on nazis in the country’s public space.[8] Nowadays, in the Kremlin’s political vocabulary, the term ‘nazis’ (or at times, ‘fascists’) refers to opposition, pro-democracy and human rights figures.[9] They are officially designated and denigrated as ‘foreign agents,’ which legalizes their state-led persecuted across Russia and its allies.[10]

Some readers may wonder who Simonyan may be. She heads RT (Russia Today), or the Kremlin’s main propaganda tube.[11] Her statements set the tone of what the Russian public opinion’s view on a given matter should be, as required by the Russian president.[12] Somehow the position of the Russian language in Kazakhstan is of vital importance to Moscow. (No attention, however, is given to the Kazakh language in Russia, despite the Kazakh diaspora of almost 1 million.[13]) For instance, in 2019 the Russian Ministry of Foreign Affairs (MFA) criticized Kazkhstan for removing Russian inscriptions from the new edition of the country’s Tenge banknotes.[14] But to add insult to injury, later the same year, Latin letters fully replaced Cyrillic on the new Kazakhstan coins.[15] Hence, in early 2021, when the decade-long plan for the transition to the Latin alphabet was finally adopted, the Russian MFA referred to it as the ‘suppression of the Russian language.’[16] Then, in late 2021, the same Russian ministry opined that the observed intensification of the policy of Kazakhization was none other but the outright discrimination of the country’s ethnic Russians.[17]

Russian World

After Russia’s 2008 war on Georgia, and especially in the wake of the 2014 annexation of Crimea, no one has any doubts about the resurgence of Russian imperialism. Yet, what has been little noticed is the marriage of this imperialism with ethnolinguistic nationalism, more characteristic of Central Europe. During the first decade after the breakup of the Soviet Union, the Russian Federation styled itself as the sole successor of this communist polity. This meant the preservation of Russia’s autonomous republics with about their 30 official languages. At that time, after the bloody clampdown on Chechnya that had dared to proclaim independence, Tatarstan remained Russia’s most independently-minded ethnically non-Russian autonomous republic. In 1999 this republic’s Assembly (Dəvlət Sovety) decided to adopt an act on the replacement of Cyrillic with Latin letters for the Tatar language. This act entered into force in 2001, and the planned script replacement was to be completed by 2011.[18] Meanwhile, in 2002 the Duma (Russian Parliament) made Cyrillic into the sole official script for all of Russia’s state and republican languages.[19] Thus, Tatarstan’s decision on the adoption of the Latin alphabet was nullified. Two years later, in 2004, Russia’s Constitutional Court confirmed that it would be illegal to use Latin letters for writing and publishing in Tatar.[20]

In this fashion, the foundations for the Kremlin’s neoimperial policy of the ‘Russian World’ (Russkii Mir) were laid. Officially, the Russian Federation remains multilingual, but in practice Russian is the sole language of public life, administration, mass media and education.[21] Ethnic non-Russians who are citizens of Russia need to acquire Russian,[22] while no encouragement is given to ethnic Russians to learn republican languages, even if they reside in an ethnically-non Russian autonomous republic of this kind.[23] In the past, such a policy used to be known under the name of ‘Russification,’[24] and criticized as ‘Great Russian chauvinism.’[25]

Ideally, from the Kremlin’s perspective, all the post-Soviet space should remain monoscriptal in Cyrillic. Russia accepts that Tajik is the official language of Tajikistan, Turkmen of Turkmenistan or Moldovan of Moldova. However, in light of the ideology of the Russian world, exclusively Cyrillic – or in other words, the ‘Russian alphabet’[26] – should be retained for writing and publishing in these post-Soviet languages. That is why, Moscow is so pleased that Mongolia, which formally never was a member of the Soviet bloc, retains Cyrillic for writing and publishing in Mongolian.[27] Likewise, following the annexation of Crimea, Cyrillic was imposed on Crimean Tatar, in line with the Duma’s 2002 decision.[28] Ukraine continues supporting the use of Latin letters for this language.[29] And, for instance, in the de-facto breakaway polity of Transnistria, under Russia’s control, Cyrillic is used for writing and publishing in Moldovan,[30] though Latin letters have been used for this purpose in Moldova since 1989.[31]

Next step is the demand of keeping or reintroducing Russian as the co-official language in a post-Soviet state. If a state in question demurs and presses on with the policy of ethnolinguistic monolingualism in its own national language, Moscow resorts to issuing threats. That is what happened after the Latvians dared to reject the 2012 referendum proposal of making Russian the country’s second official language.[32] In 2019, remarking on the successes of the policy of Latvianizing education and public space across Latvia,

Sergey Zheleznyak, a member of Russia’s State Duma Committee on International Affairs, accused the EU member state of ‘linguistic genocide.’[33]

The Russian world’s ideal is autocratic Belarus. In 1995 Russian was made into the country’s co-official language,[34] to the de facto exclusion of the Belarusian language from public life.[35] In 2017, the Belarusian dictator lauded Russian as Belarus’s ‘national language.’[36] Acknowledging the Kremlin’s help with the suppression of the 2020 democratic protests in Belarus, the following year, this dictator announced Russian to be another ‘mother tongue’ of the Belarusians.[37] Then, in 2022, the dictator prided himself at championing the burgeoning position of Russian in Belarus so much that even he could not help but admit that this policy had considerably hurt the prestige and use of the country’s national language of Belarusian.[38]

The Kremlin pressed Ukraine hard to follow the Belarusian path, among others, for sidelining Ukrainian in favor of the Russian language.[39] The 2014 Revolution of Dignity reverted this anti-Ukrainian policy, much to Moscow’s chagrin. Among others, this setback served as yet another ‘justification’ for Moscow’s annexation of Crimea and starting the Russian war on (eastern) Ukraine that rages to this day.[40] Obviously, this war is not about language or script. The goal is seizing effective control of politics and economy in Ukraine.[41] The Russian language and Cyrillic is the sign of allegiance, a symbol of Russian dominance, a visible homage to the autocrat on the Kremlin’s throne.[42] Yet, in the age of the internet and (a)social media, this language and alphabet also create a broad freeway for Russian propaganda across the post-Soviet states.[43]

Kazakhstan’s Russian Future?

Hence, deciding on whether Kazakhstan should be known as Qazaqstan or Қазақстан in the Kazakh language is not an idle issue. Russia’s current intervention in Kazakhstan[44] – pardon, the CSTO’s fraternal help – will probably turn out to be successful. Autocracy will prevail. The Kazakhstan president will most probably remain in office. Then the space of language politics must be closely watched. Is the Kazakhstan president going to fulfill Simonyan’s demands, as dictated by the Kremlin? Why wouldn’t he? It is a small price to pay for getting a hefty cut of the country’s riches. After all, in 1989, among all the SU’s union republics, the Kazakhs were the most Russified nation. A mere 40 percent of them stuck to their native Kazakh language in everyday life.[45] In the late Soviet period, even more Belarusians (46 percent) preferred their mother tongue to Russian.[46]

Should the prediction on subjecting Kazakhstan to the Kremlin’s will come true, usual neoimperial consequences will also follow. Behind the curtain of the Cyrillic-based Kazakh language and the quickly broadening use of Russian in the country’s public life and education, Moscow will gain control over 3 percent of the global oil reserves[47] and 12 percent of the world’s uranium deposits[48] that are located in Kazakhstan. On top of that, at present, Kazakhstan is responsible for almost half of the global production of uranium.[49]

Autocrats of the world, unite! China’s dictatorial leader enthusiastically supports the Kazkhstan president’s heavy-handed reaction to the protests and his unabashed use of lethal force.[50] While the West is queasy about splitting Central and Eastern with Russia into spheres of influence,[51] Beijing sees no problem with such a geopolitical ‘reordering’ of Central Asia. So, Kazakhstan is Russia’s, but Moscow needs to be supportive[52] of the Uighur genocide in Xinjiang[53] that China whitewashes as ‘counterterrorism.’[54]

With Russia’s geostrategic success looming in Kazakhstan, a veil of silence is also bound to permanently descend on the subdued discussion of the Soviet genocide in the early 1930s.[55] This tragedy, caused by the collectivization of agriculture, wiped out almost half of all the ethnic Kazakhs.[56] By comparison, in today’s Ukraine, out of the Kremlin’s neoimperial control, the parallel Soviet genocide of Holodomor has been made into a cornerstone of the post-Soviet country’s identity.[57] Yet, Russia, as the Soviet Union’s legal successor, prefers to deny that any genocide happened.[58] The Kremlin maintains that the Ukrainians and the Russians are a single nation historically united, among others, through the shared language of Russian.[59] In the case of the Kazakhs, Moscow may not replicate the claim about them being part of a single Russian nation. Yet, the presumed Soviet-inflected oneness of Kazakhstan and Russia under the Kremlin’s watchful control is already pushed through the shared Cyrillic script and the use of Russian as the Russian world’s true language of ‘interethnic communication’ and ‘higher culture.’

January 2022

[1] https://24tv.ua/ru/bratskaja-pomoshh-ot-rossii-budet-samoubijstvennoj-novosti-rossija_n1835858

[2] https://www.theguardian.com/world/2022/jan/05/kazakhstan-protests-president-threatens-ruthless-crackdown

[3] https://24tv.ua/ru/tokaev-pogovoril-o-protestah-lukashenko-novosti-belarus_n1835948

[4] https://news.ru/cis/deputat-kalashnikov-nazval-sroki-nahozhdeniya-sil-odkb-v-kazahstane/

[5] https://twitter.com/M_Simonyan/status/1478813205933789186

[6] https://emerging-europe.com/news/kazakhstans-alphabet-switch-reflects-wider-societal-changes/

[7] https://365info.kz/2021/07/612106

[8] https://t.me/margaritasimonyan/9827

[9] Cf https://www.vedomosti.ru/politics/articles/2021/12/28/903038-kak-prohodila-likvidatsiya-memoriala

[10] https://www.theguardian.com/world/2021/oct/01/russia-extends-foreign-agents-law-to-critics-of-military-and-security

[11] https://xn--c1acbl2abdlkab1og.xn--p1ai/management/

[12] Cf https://expert.ru/2022/01/6/kazakhstan-kakim-budet-rezultat-pervogo-v-istorii-primeneniya-mirotvortsev-odkb/

[13] https://view.officeapps.live.com/op/view.aspx?src=http%3A%2F%2Fwww.gks.ru%2Ffree_doc%2Fnew_site%2Fpopulation%2Fdemo%2Fper-itog%2Ftab5.xls&wdOrigin=BROWSELINK

[14] https://tass.ru/politika/6149215

[15] https://nationalbank.kz/ru/catalog/coins?page=1

[16] https://inbusiness.kz/ru/last/mid-rossii-zayavil-o-pritesnenii-russkogo-yazyka-v-kazahstane

[17] https://lenta.ru/news/2021/11/03/zaharova_mid/

[18] http://www.tataroved.ru/publication/npop/5/

[19] https://www.rbc.ru/politics/12/12/2002/5703b5239a7947783a5a4233

[20] https://unpo.org/article/1239

[21] https://www.theworldmind.org/home/2019/12/4/uhoe1knk6cazcj0lomsp9ibbhen0no

[22] https://theconversation.com/russia-is-cracking-down-on-minority-languages-but-a-resistance-movement-is-growing-101493

[23] https://www.idelreal.org/a/28937644.html

[24] https://www.bbc.co.uk/bitesize/guides/z6rjy9q/revision/7

[25] https://themilitant.com/2018/12/19/lenin-i-declare-war-to-death-on-great-russian-chauvinism/

[26] https://emerging-europe.com/after-hours/its-the-cyrillic-alphabet-not-the-russian-alphabet/

[27] https://www.interpretermag.com/will-mongolia-have-the-courage-to-scrap-the-russian-alphabet/

[28] http://crimea.gov.ru/textdoc/ru/7/act/1562prz.pdf

[29] https://www.ukrinform.net/rubric-society/3320261-cabinet-approves-crimean-tatar-alphabet-based-on-latin-letters.html

[30] http://president.gospmr.org/pravovye-akty/konstitutsiya-pmr/konstitutsiya-rmn/

[31] https://www.calvertjournal.com/features/show/13047/literary-musical-clubs-sparking-moldova-national-liberation-movement

[32] https://www.bbc.co.uk/news/world-europe-17083397

[33] http://nrt24.ru/en/news/language-genocide-latvia

[34] https://www.svaboda.org/a/27734568.html

[35] https://www.bbc.com/russian/features-42261095

[36] https://www.belta.by/president/view/lukashenko-russkij-jazyk-dlja-belarusi-ne-chuzhoj-eto-i-nashe-natsionalnoe-dostojanie-256890-2017

[37] https://tass.ru/obschestvo/10677469

[38] https://udf.name/news/politic/237820-russkij-mir-v-belarusi-ne-spasajut-dazhe-teplichnye-uslovija.html

[39] https://www.ibidem.eu/en/language-policy-and-discourse-on-languages-in-ukraine-under-president-viktor-yanukovych-9783838204970.html

[40] https://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/15387216.2015.1038574

[41] Cf https://www.atlanticcouncil.org/blogs/ukrainealert/putins-key-ukraine-ally-charged-with-treason/

[42] https://neweasterneurope.eu/2017/09/08/hybrid-war-the-real-casualties-in-ukraine/

[43] https://euobserver.com/foreign/138825

[44] https://theconversation.com/in-kazakhstan-russia-follows-a-playbook-it-developed-in-ukraine-174505

[45] http://www.demoscope.ru/weekly/ssp/sng_nac_lan_89_1_1.php

[46] http://www.demoscope.ru/weekly/ssp/sng_nac_lan_89_1_1.php

[47] https://www.bbc.co.uk/news/world-asia-59900037

[48] https://world-nuclear-news.org/Articles/Uranium-sector-monitors-evolving-Kazakh-situation

[49] http://www.world-nuclear.org/information-library/nuclear-fuel-cycle/mining-of-uranium/world-uranium-mining-production.aspx

[50] https://www.hindustantimes.com/world-news/chinas-xi-extends-support-lauds-kazakhstan-s-president-for-decisive-action-101641567826447.html

[51] https://www.euronews.com/2022/01/04/nato-to-hold-special-foreign-ministers-meeting-over-ukraine-tensions

[52] https://www.asianews.it/news-en/Moscow-to-Beijing%E2%80%99s-rescue:-No-Uyghur-genocide-in-Xinjiang-53065.html

[53] https://www.aljazeera.com/news/2021/12/9/china-guilty-of-uighur-genocide-beyond-reasonable-doubt-report

[54] https://thediplomat.com/2021/07/time-to-confront-chinas-counterterrorism-claims-in-xinjiang/

[55] https://www.wilsoncenter.org/book/the-hungry-steppe-famine-violence-and-the-making-soviet-kazakhstan

[56] https://www.wilsoncenter.org/publication/the-kazakh-famine-1930-33-and-the-politics-history-the-post-soviet-space

[57] Cf https://www.ukrinform.net/rubric-society/3370442-verkhovna-rada-calls-on-bundestag-to-recognize-holodomor-as-genocide.html

[58] https://www.acton.org/publications/transatlantic/2017/11/27/russia-still-denies-holodomor-was-genocide

[59] http://en.kremlin.ru/events/president/news/66181

Mirditorët me stoicizëm të pashembullt e kanë mbrojtur tokën, gjuhën, fenë dhe traditat e tyre të qindra shekujve

Nga: Arif Ejupi

Krahina malore e Mirditës shtrihet në Shqipërinë e Veriut, dhe ka një sipërfaqe prej afërsisht 867,1 km².

Etnonimi i saj është puro shqip, dhe i lashtë sa vetë Dardania. Mirditorët janë rast i rrallë apo unik i historisë së trojeve tona.

Ata edhe pse ndër më të diskriminuarit dhe më të varfrit asnjëherë nuk u gjunjëzuan nga dhuna, mashtrimi e manipulimi bizantinë, otomanë e ruso–sllavë.

Mirditorët me stoicizëm të pashembullt mbrojtën rrënjët, trungun dhe frytet e trashëgimisë së tyre të mbi 80-të shekujve.

Ata të gjitha veprimet e tyre i kanë ndërmarrë në përputhje me Kanunin e Maleve, dhe për moto e kanë pasur aksiomën:“ Qëndroi besnik vetvetes dhe s’ke me i dalë i pabesë askujt.”

Si qendra kryesore të këtij regjioni malor konsiderohen qytetet:Rrëshen, Rubik dhe Kurbnesh.

Në kuadër të kësaj zone të thellë malore gravitojnë edhe rreth 61 fshatra të tipit të shkapërderdhur.

Relievin malor e kodrinor të Mirditës e karakterizojnë malet e larta të Fanit, Munelles, Zebës, Kushnenit, Oroshit dhe Velës.

Ndërsa si lumenj kryesor njihen Fani i Madh, dhe ai i Vogël, që gjatë rrjedhës së tyre me vete e marrin edhe ujin e përrenjve të Dibrit, Zmejës dhe Urakës.

Përveç këtyre dy lumenjve Mirdita është e pasur edhe me burime nëntokësore të ujit.

Madje, ujërat e Gurrës së Domgjonit, Bargjanës, Oroshit e veçmas Uji i Bardhë, njihen me vlerat e tyre kuruese.

Mirdita si krahinë etnografike me rregullimin e mëhershëm administrativ është shtrirë deri në Malësinë e Lezhës, Pukës dhe Matit.

Burrat e kësaj krahine Kuvendet Popullore të 12 bajraktarëve i kanë mbajtur tek Lisat e Shën Palit, që gjenden në kufi me Pukën.

Mirdita deri në shekullin -XVII- është njohur edhe me emrin krahina e Dukagjinit. Ajo si në periudhat e mëhershme ashtu edhe në kohën e komunizmit ka qenë nga më të margjinalizuarat dhe nga më të varfrat.

Banorët e kësaj ane u ballafaquan edhe me mungesën e bukës, kur më 1967 diktatura komuniste kolektivizoi të gjitha fshatrat e kësaj zone malore.

Me gjithë skamjen dhe shtypjen e madhe mirditorët janë rast i veçantë në luftërat kundër pushtuesve.

Ata u rezistuam me guxim të pashoq të gjitha regjimeve shtypëse qofshin ato dirigjuara nga të huajit apo agjentët e sojit të Esat Pashë Toptanit.

Edhe sot përmendet fshati Orosh, ku bëhej punimi i armëve, me anën e të cilave me sukses u përballua agresioni i pushtuesve serbo-malazez, mbi Mirditën. Këtë krahinë e dallon nga të tjerat edhe ruajtja e religjionit të paraardhësve të tyre të krishterë-katolikë.

Mirditorët edhe pse u torturuan dhe u vranë mizorisht nga armiqtë tanë asnjëherë nuk hoqën dorë nga religjioni i rrënjës së vet të krishterë-katolikë.

Prandaj, ky lokalitet me të drejtë nga shumëkush njihet edhe si Vatikani i Evropës Juglindore.

Burra e gra të kësaj krahine me sakrificë e fanatizëm ruajtën edhe veshjet e të parëve të tyre. Ende në disa vise të Mirditës burrat mbajnë tirq, xhamadanë e dollamë. Kurse gratë dhe vajzat në ditë festash e solemnitetesh vishen me xhubletë, zhgun, xhup e jelek me gajtanë.

Të moshuarat në kujtim të traditës nga e kaluara e lashtë edhe në ditët e sotme mbajnë në kokë shaminë e zezë.

Karakteristikë tjetër e mirditorëve është ruajtja dhe avancimi i folklorit burimor. Ata edhe pse në kushte ekstreme të varfërisë e mbajtën gjallë plot 50 vjet jetën kulturore, nëpërmjet ansamblit “Mirdita “të Rrëshenit.

Mirditorët shquhen sidomos me vallet në dyshe të shoqëruara me çifteli dhe fyell.

Një dukuri tjetër që i bije në sy gjithsecilit në Mirditë, janë kullat dhe shtëpitë me çardak, dhe jerevia me një hyrje.

Ndërkaq, si vend që sjellë dhembje dhe kujton të kaluarën nën diktaturë e tmerre dhune është Burgu i Spaçit.

Në këtë burg famëkeq pa asnjë faj dhe motiv në mesin e qindra vetave u mbajt edhe profesori i Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe, Ymer Adem Llugaliu, nga Surkishi i Podujevës.

Në kohën kur Ymeri u arrestua nga regjimi komunist i Enver Hoxhës, shërbente si mësues i Gjuhës shqipe, dhe letërsisë, në gjimnazin e Rrëshenit.

Kjo lëndë mësimore nga organet e atëhershme të periudhës së komunizmit ishte emërtuar kështu.

Llugaliu, atëbotë 23 vjeç i kishte përfunduar me notë maksimale studimet në fushën e Filologjisë në Universitetin e Tiranës.

Ai plot nëntë vjet me mjaft sukses  do të punojë si pedagog në Shkollën Tetëvjeçare të Kurbneshit, dhe atë të Mesme të Rrëshenit.

Ymeri si një i rinj idealist me shpresën që një ditë Atdheu i ndarë do të bashkohet, ishte në gjendje që me orë të tëra të punonte më nxënësit e tij, dhe të mos shfaqte ankesë e lodhje, as edhe njëherë të vetme.

Shpirtin e tij prej mësuesi të vërtetë dhe humanisti e lëndonin pamasë vuajtjet e mirditorëve.

Skamjen e tyre të madhe ai e krahasonte me tregimet reale të Migjenit, si: “Legjenda e misrit”, “Poema e mjerimit”, “A do qymyr zotni? “ “Luli i vocërr” “Zeneli”etj.

Ymeri edhe sot si pikë të dobët e ka Migjenin, të cilin e konsideron si llambë ndriçimi të relievit të përthyer shqiptar.

Ai dashurin dhe respektin ndaj Millosh Gjergj Nikollës-Migjenit, që e pasqyroi aq bukur dhe aq bindshëm në veprat e tij, jetën e malësorëve të Shqipërisë së Veriut, do ta marrë me vete edhe në varr.

Nxënësit e mësuesit Ymer edhe pse shumica i kanë mbushur gati të 70-tatë, me mall dhe emocion e kujtojnë edhe sot mësuesin e çmuar të tyre.

Luan Beqaraj me shokët e shoqet e tij ishin të interesuar prej kohësh, që patjetër ta takonin ish-mësuesin e tyre Ymer Adem Llugaliu.

Ata në vjeshtën e 24 nëntorit të vitit 2019, me të kuptuar që ai ende është gjallë dhe jeton në Podujevë, organizohen shpejt e shpejtë dhe vizitojnë atë pas gati 50 vjetësh ndarje.

Në këtë takim të paharruar evokohen kujtime nga më të ndryshmet . Po ashtu nuk mungojnë as lotët, kur mësuesi Ymer, kupton se disa nga ish- nxënësit e tij kishin pasur fatin e tij.

Ata vetëm pse kishin kërkuar demokratizimin e Shqipërisë, ishin dënuar dhe ekzekutuar nga regjimi i Hoxhës, i cili në Evropë, njihej si nga më të egërit dhe më të tmerrshmit.

Pikërisht në ditën e 7 Marsit të vitit 2020, që njihet si Dita e Mësuesit, Ymer Llugaliun e viziton edhe publicisti e politikologu i njohur Luan Rama.

Ai punën dhe angazhimin e mësuesit të tij Ymer Llugaliu, që njëherit e kishte edhe kujdestar të klasës e vlerëson lartë.

Edhe pse Ymeri është në moshë të shtyrë mirditorët janë në kontakt të vazhdueshëm me te.

Takimin me ish-nxënësit e tij sot burra mësuesi Ymer, e merë si ringjallje dhe ngushëllim të vetëm, për gjithë ato shpifje e akuza të padrejta që ndaj tij i bënë djajtë e kuq stalinistë.

Ata somnabulë dhe mjeranë në emër të njëfarë proletarizimi pan-sllavistë i hëngrën kokën edhe njërit-tjetrit, ashtu siç hanë korba pjellën e vet.

Z. Luan Beqaraj, në mënyrë që ta nderoj mësuesin e tij të dikurshëm gjithë krijimtarinë shkencore dhe letrare të tij e ka publikuar në blogun e vet personal.

Pas takimit me 10-të ish-nxënësit e tij mirditorë Llugaliu e ka shkruar edhe poezinë“Ringjallja.”

Ata që thirrën në humanizëm dhe vlera njerëzore me të lexuar këtë poezi do të emocionohen aq shumë sa që nuk mund t’i shmangin as lotët.

Mjerisht sot gjithçka është kthyer në interes material. Në televizionet e gazetat tona kanë zënë vend shundi dhe kiçi. Edhe ato pak vlera të ruajtura me sakrificë i ka mbuluar pluhuri i harrës sonë kolektive.

Mirditorët njerëz të penës dhe pushkës duke u bazuar në urtinë latine “Historia est magjistra vitae”kanë ndërmarrë nismën që mësuesi i tyre nga Kosova, Ymer Llugaliu të shpallet qytetar nderi i kësaj krahine.

Ata gjithmonë në vijë të parë të frontit për Pavarësi e Identitet të Shtetit Shqiptar, së shpejti do ta shtrojnë kërkesën që Ilir Meta, president aktual i vendit me ndarjen e ndonjë çmimi ta njoh kontributin madhor të mësuesit të tyre disident Ymer Adem Llugaliu.

Mësuesi nga Surkishi i Llapit, shembull guximi e besnikërie më 13 gusht të vitit 1984, do të jetë në mesin e atyre pesë-gjashtë vetave që do të marrinë pjesë në varrimin e atdhetares gjirokastrite Musine Kokollari, e cila e braktisur nga të gjithë pati vdekur në një kasolle, në vuajtje e mjerim të paimagjinueshëm.

Po të kihen parasysh të gjitha rrethanat Llugaliu, si mësues i popullit dhe antikomunist i përbetuar është dashur të dekorohet shumë më herët nga Sali Berisha, ish-President dhe Kryeministër i Shqipërisë.

Llugaliu pas lirimit nga burgu ishte nga të parët që u dha me shpirt pas Rilindjes Demokratike.

Ai me tërë qenien ndihmoi në krijimin e Partisë Demokratike të Shqipërisë, dega në Elbasan.

Ymeri deri në kthimin e tij definitiv në Kosovë, punoi edhe si mësimdhënës i Gjuhës gjermane, në një nga shkollat e mesme të këtij qyteti.

Mirditorët që në asnjë mënyrë nuk po e harrojnë kontributin e tij të jashtëzakonshëm qofshin të bekuar nga Zoti!

Ata me nisma si kjo për mësuesin e tyre Ymer Llugaliu, kujtojnë vuajtjet e të gjithë atyre që u dogjën në ferrin komunist.

Llugaliu dhe shokët e tij u dënuan me burgim të gjatë, vetëm pse deshën ta kthejnë Shqipërinë kah Perëndimi, dhe në kufijtë e saj të natyrshëm.

A e ka guximin Albin Kurti të përballet me “peshqit e mëdhenj”?!

0

Florim Zeqa

Pas ardhjes në pushtet të LVV-së, gjatë bisedës me një mik timin (njohës i mirë i Albin Kurtit) rrethë mundësisë së arrestimit të “peshqve të mëdhenj”, më ishte përgjigjur në këtë mënyrë; mbaje mend çfarë po të themë; Albin Kurti as që do ta ketë guximin t’iu afrohet “peshve të mëdhenj” e lërë më t’i arrestoj dhe konfiskojë pasuritë e tyre miliardëshe”!

Çfarë panë qytetarët për këta 10 muaj të qeverisjes Kurti 2

Populli i zhgënjyer i Kosovës i dha votën Albin Kurtit duke i besuar në premtimet elektorale, pra duke i besuar në fjalët e mëdha për luftën kundër krimit të organizuar dhe korrupsionit, për reformimin e thellë të prokurorive dhe gjykatave, përkatësisht për VETTING-un në sistemin e drejtësisë, për zhvillimin e premtuar ekonomik dhe rritjen e mirëqenjes së qytetarëve.

Nga premtimet megalomane të Albin Kurtit, qytetarët panë vetëm shkarkim politik të bordeve dhe agjensioneve, shkarkim të stafit diplomatik, gjegjësisht shkarkim të ambasadorëve dhe konsujve të Kosovës në shtetet e ndryshme dhe emrime politike dhe nepotike në të gjitha anët, duke u bërë kopje e qeverive të kaluara!

Policia e Kosovës, gjegjësisht njësia speciale “ROSU” paraprakisht zbarkimit në barakat dhe tendat e “peshqëve të vegjël”, është dashur të zbarkojë në shtëpitë luksoze dhe rezidencat voluminoze e të fortëve të politikës, qofshin ata në pushtet apo opozitë, në veri apo jug, aty ku është kupola e korrupsionit dhe krimit të organizuar ekonomik, për të arrestuar “peshqit e mëdhenj” pa pasur nevojë të bëjë spektakle televizive.

Arrestimi i “peshqve të mëdhenj” ishte premtim i kahmotshëm i EULEX-it, por edhe premtim i freskët elektoral i kryeministrit aktual, Albin Kurti si opozitarë!

Prandaj, i pari që duhet të japë përgjigje pse nuk po hetohen dhe gjykohen lëndët e “peshqve të mëdhenj”, gjegjësisht të politikanëve të profilit të lartë në Kosovë është kryeministri Albin Kurti, për shkak se në pushtet erdhi me premtimet e mëdha për luftimin e krimit të organizuar dhe korrupsionit në nivelet e larta!

Qytetarët e Kosovës ende i kanë të freskëta në memorien e tyre të gjitha premtimet elektorale të Albin Kurtit, vargu i të cilave është i gjatë dhe i pambarim!

Demolimi i barakave të “lojrave të fatit” në Karaçevë dhe i tendave të “prodhimit të kriptovalutave” në veri dhe jug të Mitrovicës si dhe “identifikimi” i Villave luksoze të politikanëve të nivelit të lartë në Brezovicë, nuk janë gjë tjetër veçse kapje e problemit nga bishti e jo nga koka!

Emrat e “peshve të mëdhenj” jo që nuk janë të panjohur për kryeministrin Albin Kurti, jo që nuk janë të panjohur për prokuroritë dhe gjykatat tona, madje edhe qytetarët e rëndomtë janë në dijeni se kush janë pronarët faktik të lojrave të fatit, se kush janë pronarët faktik të “minierave” të kriptovalutave, se kush janë pronarët faktik të villave dhe restoraneve luksoze, se kush janë pronarët faktik të pikave të karburanteve, se kush janë pronarët faktik të gurëthyesve dhe çdo biznesi fitimprurës në Kosovë.

“Oqeani” i kontaminuar politik i Kosovës

Politika i ngjetë një oqeani me peshq të vegjël e të mëdhenjë. Përderisa peshqit e vegjël për ushqim kanë gjallesat e vogla nënujore, peshqit e mëdhenj ushqehen me peshqit e vegjël.

Ashtu sikurse jeta e peshqve në Oqean, është edhe jeta e politikanëve në oqeanin politik, ku gjithnjë politikanët e mëdhenj ushqehen nga politikanët e vegjël.

Sa herë që turbullohen “ujërat” në politikë, të parët që e pësojnë janë peshqit e vegjël!

Sepse, ata janë të parët që duhet të sakrifikohen për të shpëtuar “lëkurën” peshqit e mëdhenj!

Si asnjëherë më parë, edhe kësaj radhe janë turbulluar aq shumë “ujërat” politike, ku në sipërfaqe po dalin vetëm “peshqit e vegjël”, saqë nuk po dihet më, cili do të jetë fati i “peshqve të mëdhenj”; a do të bien në grepin e prokurorisë apo do të shpëtojnë fare nga drejtësia përgjumosur kosovare?!

‘Qeveria Kurti 2’ kopje e qeverive të kaluara

‘Qeveria Kurti 2’ u bë kopje e qeverive të kaluara edhe në aspektin vizuel të spektakleve televizive të aksioneve në Veri të vendit dhe me arrestimin e “peshqve të vegjël” në pjesën veriore dhe jugore të vendit, pa e pasur guximin për t’i shqetësuar “peshqit e mëdhenj” apo kupolat e korrupsionit dhe krimit të organizuar në nivelet e larta!

Të gjithë politikanët pa dallim, pushtetar dhe opozitar në bashkëpunim me njëri-tjetrin, me nëntokën kriminale në Kosovë dhe sekserët e tyre në Diasporë, në fokusin e tyre politikë nuk e kanë pasur asnjëherë interesin dhe mirëqënjen e qytetarëve, por sy e mendje i kanë si të pasurohen në mënyrë të paligjshme duke e rrjepur popullin dhe zhvatur buxhetin e shtetit të Kosovës.

Kosova, gjegjësisht qytetarët e saj, po izolohen (pa) drejtësisht nga bashkësia ndërkombëtare shkaku i kësaj klase politike, e cila është bërë objekt i studimit dhe analizës në shtetet e Perëndimit, se si arritën për një kohë relativisht të shkurtër të bëhen supermilionerë të përmasave botërore kundrejt një popullate skajshmërisht të varfër”.

Izolimi i politikanëve tanë në arenën ndërkombëtare duhet të shërbejë si alarm për qytetarët e vendit, dhe nëse përsëri në zgjedhjet e ardhshme i votojnë këta politikanë do të vazhdojë të izolohet Kosova, në vend se të izolohen politikanët!

Tashmë qytetarët janë lodhur me maskarada mashtruese si nga qeveritë paraprake, ashtu

edhe nga aktualja, e cila e ka fuqinë politike dhe përgjegjësinë historike për kapjen sa më parë të “peshqve të mëdhenj”. Në të kundërtën do të përballet me pakënaqësitë e qytetarëve për mosmbajtje të premtimeve elektorale.