Kreu Blog Faqe 1470

O ku je, Zeqir Gërvalla!

1

Sinan Kastrati, Suedi

Gjergj Elez Alia. Edhe ai kishte shtatë varrë në shtat, shtatë vjetë dergjej në shtrat, …. !
O i Madhi Zeqir Gërvalla, ”presidenti” ynë, presidenti i turpit dhe i marrës, i skandaleve dhe i përfoluri i shumë e shumë kidnapimeve, kërcnimeve, keqtrajtimeve, burgosjeve, vjedhjeve e vrasjeve, nuk e pa të arësyeshme që bile me një letër ose telegram të interesohet për fatin tënd, shëndetin tënd e të Familjes, unë po të shkruaj:
-Qou he burrë se nuk i ke shtatë varrë në trup!

Zeqir Gërvalla me nusen, mësuesen Hanë

“Mbret – Unë jam mbret në mbretërinë time”! (Që kurrë nuk sundova, vr. e aut.)
Më fal o Baca Zeqë për këto fjalë por nuk munda më me u përmbajt prandaj t`u drejtova sikur ti që na drejtoheshe neve, (dhe mua) me fjalët e tua plot shpresë por ishe pakëz si tepër i rrept dhe shumë i vendosur kur flitej për tema të ndaluara … që ti fole e shkruajte, në vjershat edhe pse e kishe të ndaluar.
Edhe sikur edhe shtatë plagë ti kishe në trup, duhët ta gjuajsh jorganin në një anë: të zgjohësh edhe njëherë, si Gjergj Elez Alia. Edhe ai kishte shtatë varrë në shtat, shtatë vjetë dergjej në shtrat, …. !
Baca Zeqë, Festa e Flamurit, 28 Nëntori po afrohet, ndërsa ne shqiptarët, edhe unë ende nuk po mundemi me i harrua e nuk po ndahemi nga Gjergjat dhe armët e tyre, shpatat, muzdrakët, topuzët, hangjarët, shigjetat … e pushkët e tyre, po ikim, duke dashur me i ikur realitetit, me i ikur kohës, me ikur nga Kosova, me shpresë se do gjejmë rehati paqë e ngushëllim, me i takua e me i dëgjua ata burra të kohëve të lavdishme, Motit të madh.
Edhe unë desha të ikë në kohë e të vija te ti, por jo në SHBA por në kohën tënde të knaqëm e të shmallem me këshillat e tua, qortimet e tua e ti shoh mrrolat tua që nuk ishin të rralla, ishin të zakonshme e të natyrshme.
Zeiqir Gërvalla, Urime 28 Nëntori, Festa e Flamurit Shqiptar!

Zeqir Gervalla, sot, i paralizuar (Fotoja më ka humbur)
E meriton një urim të tillë, së pakut një urim me fjalë të ngrohta nga një njeri i thjeshtë, i vogël, si unë, nxënësi yt.
Baca Zeqe, sa herë që afrohet 28 Nëntori më kujtohet Gjergj Kastrioti-Skënderbeu, Ismail Qemali, Metush Krasniqi, Jusuf Gërvalla, Kolonel Ahmet Krasniqi, Anton Çetta, Ali Hadri e … Hamzë e Adem Jashari.
Po ti, Baca Zeqë, ku je ?
O Baca Zeqë, po të ishte gjallë Gjergji i Kastriotëve e burrat tjerë që i përmenda, Ty, Baca Zeqë do të ulnin afër tyre.
Jam i sigurtë se PO.
Zeqir Gervalla, para disa vjetëve (Foto mungon)
Me Ty e për Ty, o Baca Zeqë, do të gjente kohë e do të fliste edhe Bill Klinton, Njeriu më i fuqishëm i Botës, njeriu që na shpëtoi nga shfarosja serbe, ish Presidenti Amerikan. Edhe Ai do të mburrej dhe me plot mburrje do të shkruante:
”I dashuri Zeqir,
E mora kopjen e poezisë “Amerikë, dëgjoje zërin e Kosovës” dhe dua të të them se shumë më kanë prekur fjalët e juaja të përzemërta.
Të jeni të sigurtë se do të qëndroj i paluhatshëm për të rivendosur paqen dhe stabilitetin në Kosovë, duke u ndihmuar edhe vendeve të tjera të rajonit të ecin përpara kah një e ardhme e ndritshme.
Duke ju dërguar dëshirat e mia më të mira, shpresoj se ditët që do të vijnë do t’ju sjellin juve më shumë gëzime.
Me nderime
Bill Clinton
O i Madhi Zeqir Gërvalla, ”presidenti” ynë, presidenti i turpit dhe i marrës, i skandaleve dhe i përfoluri i shumë e shumë kidnapimeve, kërcnimeve, keqtrajtimeve, burgosjeve, vjedhjeve e vrasjeve, nuk e ka pa të arësyeshme që bile me një letër ose telegram të interesohet për shëndetin tënd e të Familjes, pas publikimeve të Zonjës Hanë mbi gjendjen tënde, Ti që e humbe rininë tënde për këtë vend, për Kosovën, tash e humbe edhe djalin!
Zeqir Gervalla me gruan, nusen- zonjën Hanë (Fotografia mungon, më ka humbur)
E di se Ti nuk ke nevojë për ta, por ti bëre më shumë se sa se gjthë këta kryetarë e kryeministra të Kosovës që Kosova ka kryatarë (jo president) e kryemistra për EXPORT.
Kosova ka nevojë për Ty.
Nuk po flas për ”nderime” e ”dekorata” që s`ti dhanë e nuk ti ndajtën për nder të “festave” dhe mirë bënë sepse jam i sigurtë se ti nuk do ti pranoje ato nderime e ato dekorata fallco nga një renegat si Hashimi por së pakut ai dhe minuki tjetër (Isa Mustafa), kryetari qeverisë kukull të kryenin detyrën e tyre ”kushtetuese” për ty, për punën tënde fisnike që bëre, burgun e gjatë që mbajte … dhe pas burgut, përsëri ishe i anatemuar e jo si shokët tu që pas ”luftës” morën tituj të lartë polikë e shkencorë, pare e poste, mjerisht, nga hashimat.
Por nëse esat pashët të kanë harrua, rinia e viteve të 1960, 1970 dhe ajo e 1980-tave, padyshim edhe unë njëri nga ata, që tash u plakëm edhe ne, nuk do të iu harrojmë kurrë mundin e madh, punën e palodhshme, kontributin e qmueshëm që dhatë për kombin, për kulturën, për letërsinë dhe për FJALËN e LIRË SHQIPE që sot nuk ka fjalë të lirë në Kosovë, sepse nuk ka LIRI.
Baca Zeqë, me keqardhje të them:
Shyqyr që nuk je në Kosovë e ta shohësh at popull të mjerë që e ka shtri qafën, është nëshnstrua me një udhheqje proserbe, greke, ruse e sllavo-ortodokëse por jo shqiptare.
Baca Zeqë, Ty, unë ta uroj 28 Nëntorin, ditën e Flamurit!
Të uroj shërim të shpejt e shëndet !
Sinan Kastrati, Suedi
Malmö, 26 Nëntor 2016
P. S. Sot vdiq diktatori fundit komuniste, Fidel Castro ndërsa në Maqedoni, në Kosovë e në Shqipërinë që ti i deshe shumë Baca Zeqë, po sundojnë liderët komunistë. Ata i kanë zënë të gjitha pozitat dhe ia kanë zënë frymën shqiptarisë.
Ky shkrim imi është botua më 26 NËNTOR 2016 NË ORA: 18:38, në Bota Sot dhe në disa periodikë, më të njëjtin titull, ”O ku je o Zeqir Gërvalla”! Në rubrikën ”Opinione”.
https://direct.botasot.info/opinione/613549/o-ku-je-o-zeqir-gervalla/
https://floripress.blogspot.com/2018/12/o-ku-je-o-zeqir-gervalla.html
https://hr-hr.facebook.com/Zeqir.Gervalla/

Shtatë burra sa shtatëdhjetë!

Sinan Kastrati

Nga Ditari im
Pjesë nga një fragment më i gjatë

”Arti është i gjatë, jeta është e shkurtër” (Hippokrates)
Shtatë burra sa shtatëdhjetë!
Në shenjë nderimi dhe respekti për këta shtatë burra që lanë gjurmë në kujtesën time e bënë punë të vyeshme e shumë të dobishme për kombin, secili në vendin e vetë të punës e me mundësitë që kishin.
Kur i fillova studimet në Letërsi, Ali Hadrin e pata Dekan të Fakultetit Filozfik e Anton Çettën e gjeta në Institutin Albanalogjik, si shef i sektorit të folklorit, dy shtyllat më të forta të kohës e të vendit, arsimit, shkencës e kulturës.
Zeqir Gërvallën e Skënder Zogajn, i takova në gazetën e studentëve, “Bota e Re”. I pari ish i burgosur politik, poet e burrë 300 dërhem, i dyti gazetar, poet e (më vonë) politikan, burra të pathyeshëm, të fjalës e të punës.
Me Isuf Hajdarin e Rrahim Bajramin, punova afro 3 vjetë si kontrollor të autobusëve në Kosovatrans, Trafikun Urban në Prishtinë e Shaip Krasniqi, referent, një ish nëpunës i thjesht i letërnjoftimeve e pasaportave në ish SPB-në komunale në Prishtinë.
7 burra sa 70-të.
Me profesor Hadrin e profesor Çettën u takuam shpesh. Me të parin, si të parin e Fakultetit, në Fakultet ndërsa me të dytin, që gjithashtu ishte i pari në tempullin e dijës e të shkencës Albanologjike … e të folklorit shqiptar, me kryeplakun e kryepleqëve për pajtim e autorin e librit ”Në prehën të gjyshës”, në Institutin Albanologjik, në Prishtinë.
Bacën Zeqë, për herë të parë e pash për mos me e harrua kurrë në gazetën e studentëve, “Bota e Re”, në zyrën e Skender Zogajt, aty ku punonin bashkë, i pari si redaktor e baca Zeqë si nëpunës administrate.
Po kush ishte i shtati?
Ky ishte Shaip Krasniqi, të cilin për here të fundit unë dhe Zeqir Gërvalla ishim te Ai, para shallterit të tij, për me marr nga një PASAPORTË, në vitin 1992.
Thuhet se pas ”luftës” një tog me ”ushtarë” të UÇK -së e kishin kerkua në shtëpinë e ti në Prishtinë për ta vrarë, si ”bashkpuntor” të shkaut por nuk e kishin gjetur.
Njerëz të mëdhenj që u harruan nga ”njerëz” të vegjël por që shkruajnë ”histori” për ”shtetet e reja” e pushtetet e vjetra e me mentalitete të vjetra, mendje të prishura e tru të kalbura.
Sinan Kastrati, Suedi utor
Malmö, 4 dhjetor 2021
P. S.
Ky shkrim për herë të parë u publikua më 23 SHKURT 2017 NË ORA: 18:29 në Bota Sot me të njëjtin titull ”Shtatë burra sa shtatëdhjetë”!
autor isha unë,  SINAN KASTRATI 

Grupi i Lobimit përshëndet nisjen e parakohshme të qarkullimit në Rrugën e Arbërit

0

Punimet në vazhdim nuk duhet të rrezikojnë jetën e punëtorëve dhe udhëtarëve

Tiranë, 4 dhjetor 2021

Njoftim për Mediat

Grupi i Lobimit

Kryeministri Edi Rama më 29 nëntor 2021 ishte i pranishëm në hapjen e qarkullimit në Rrugën e Arbërit. Askush më shumë se dibranët nuk e pret më me padurim përurimin e kësaj vepre të rëndësishme infrastrukturore. Megjithatë, ceremonia e parakohshme e përurimit është një tregues tjetër i shkallës së ulët të kooperimit midis qeverisë dhe opozitës.

Ashtu siç ka ndodhur rregullisht me këtë vepër gjatë tre dekadave të fundit, edhe tani kur, si i thonë fjalës, dibranët më në fund po shohin dritë në fund të tunelit, kasta politike shqiptare po përdor këtë vepër të rëndësishme për interesat e tyre. Dita kur qeveria dhe opozita në Shqipëri, siç ndodh në vende të civilizuara, të marrin pjesë dhe gëzojnë së bashku në përurime veprash, duket akoma e largët.

Lajmi i nisjes së qarkullimit të pjesshëm në këtë aks të rëndësishëm rrugor është një lajm i mirë. Siç kemi deklaruar në nisje të peticionit, qëllimi është që Rruga e Arbërit të ndërtohet sa më shpejt dhe më standarde, dhe për këtë ne do të vazhdojmë të jemi vëzhgues të paanshëm deri në metrin e fundit.

Qeveria ka njoftuar se në fazën e ndërtimit të Tunelit të Murrizit kanë dalë problematika në lidhje me strukturën gjeologjike. Ne nuk e kemi parë këtë të ilustruar në terren. Deri më sot, asnjë media apo organizatë tjetër nuk është parë të hyjë në tunel dhe të bëjë publike pamjet. Po kështu, nuk kemi parë të ketë as ndonjë debat mes gjeologëve dhe specialistëve përkatës.

Megjithatë, ne shpresojmë dhe urojmë që punimet të vazhdojnë. Po kaq i rëndësishëm është edhe ndërtimi e një tuneli me standarde bashkëkohore.

Rruga e ndërtuar deri më tani vëmë re se është sipas parametrave të njoftuar më parë. Shpresojmë se punime e pambaruara do të jenë cilesore dhe se do të përmirësojnë cilësinë e rrugës dhe sigurinë e saj.

Nga informacionet e botuara deri më tani, nuk është e qartë se përse qeveria vendosi ta hapë rrugën për qarkullim tani. Duke qenë se rruga është akoma një kantier ndërtimi, siguria e punëtorëve, drejtuesve të automjeteve dhe kalimtarëve është më e rëndësishme se nisja e qarkullimit të përshpejtuar, pavarësisht dëshirës së mirë.

Kemi vënë re se në të gjitha segmentet janë vendosur sinjalistika të përkohshme që tregojnë vazhdimësinë e punime në rrugë. Shpresojmë dhe u bëjmë thirrje udhëtarëve dhe drejtuesve të automjeteve t’i respektojnë ato.

Hapja e parakohshme për qarkullim krijon lehtësira për qytetarët dhe ne urojmë që ky veprim të mos cënojë punimet në rrugë për dorëzimin në kohë dhe me cilësi në afatin e kontraktuar.

Segmenti nga Ura e Vashës deri në Qafë të Buallit konstatuam se është i pambaruar. Ky segment, së bashku me segmentin tjetër në dalje të Tiranës, pranë Qafës së Tujanit, përbën rrezik për kalimtarët, pasi nga skarpatet e larta dhe të thepisura mund të ketë rënie gurësh. Ne shpresojmë se në këtë fazë të ndërtimit të rrugës, kompania të ecë me ritme më të shpejta për të garantuar sigurinë e udhëtarëve.

Në kemi konstatuar se standardi C2 i rrugës i reklamuar nga qeveria shqiptare mbyllet në Maqellarë. Ne i kërkojmë qeverisë shqiptare që këtë standard ta vazhdojë edhe në drejtim të pikës doganore të Bllatës si dhe të negociojë me qeverinë e Maqedonisë së Veriut që ky segment të vazhdojë sa më parë drejt lidhjes me Shkupin.

Gjatë këtyre ditëve ne kemi vënë re përmes shtypit se qeveria po përpiqet që me hapjen e plotë të rrugës vitin e ardhshëm, të vendosë edhe një taksë kalimi. Ne shpresojmë që këto lajmë të jenë jo të vërteta. Ne e konsiderojmë vendosjen e një takse kalimi në këtë aks një vendim të padrejtë.

Nisja e qarkullimit të makinave përmes Rrugës së Arbëit është një rast i mirë për drejtuesit e automjeteve dhe qytetarët që të shohin ecurinë e punimeve dhe të raportojnë problematikat që hasin gjatë udhëtimit. Kritikat dhe sugjerimet e tyre duhet të merren parasysh nga specialistet në mënyrë që ato të korrigjohen sa më parë.

Faktori politik shqiptar në Maqedoni duhet të angazhohet pa vonesë që punimet për këtë vepër të fillojnë sa më parë. Grupi i Lobimit është në kontakt për këtë vepër me përfaqësues lokal dhe qëndror të politikës shqiptare në Maqedoni që nga viti 2014, dhe do ta vazhdojë lobimin në këtë drejtim.

Grupi i Lobimit do të ketë kënaqësinë të marr pjesë në përurimin e rrugës kur ajo të ndërtohet jo vetëm deri në Bllatë po edhe në Peshkopi sipas standardeve ndërkombëtare.

Deri sa te vij ajo ditë, peticioni për këtë vepër, që deri tani ka mbi 20,000 përkrahës, nga te cilet me shume se 18,000 online, do të qëndroj i hapur dhe mund të nënshkruhet këtu: https://bit.ly/3poy8r7

Në Pakistan, “Vendin e pastërtisë”, blasfemikët digjen në rrugë

0

Oslo 14 gusht 1979. Sindikata e Punëtorëve nga Pakistani kremton Ditën e 32-të të Pavarësisë së Pakistanit në Shtëpinë e Popullit në Oslo. Këtu shërbehet ujë mineral. FOTO; BJØRN SIGURDSØN / NTB / NTB

Nga: Erling Marthinsen (Document.no)

Sipas ligjit islamik, blasfemia duhet të dënohet me vdekje. Kjo mori një ekspat fillimisht nga Sri Lanka, e në Pakistan kohët e fundit. Ai u kqtrajtue dhe pastaj u dogj i gjallë nga një turmë e tërbuar në Pakistan.

 

«Gustakh-e-nabi ki ek hi saza, sar tan se juda sar tan se juda» do të thotë:

Ndëshkimi i vetëm për ata që fyejnë profetin është që koka tu heqet nga trupi.

Ja një tweet i shkurtër nga situata para se atij personi t’i vihej flaka:

 

Një përkthim i emrit Pakistan është që kjo do të thotë «Vendi i pastërtisë». Por qyshkur vendi u formua pas ndarjes nga India më 1947, Pakistani është ndikuar nga udhheqjet ushtarake, jostabiliteti politik dhe konflikte të vazhdueshme me vendin fqinj Indinë.

Vendi vazhdon të ndeshet me sprovën e problemeve me terrorizmin, varfërinë, analfabetizmin dhe korrupsionin. Një koloni e pakistanasve, përafërsisht 40.000, e ka gjetur vendin e ri në Norvegji në 50 vitet e fundit, që rishtazi është festuar me mbretin e pranishëm aty.

Pakistan: Muslims accuse man of blasphemy, burn him alive 

Më poshtë është një klip i vogël nga fillimi i diasporës.

 

Manastiri ortodoks “Shën Biguri” ishte i shqiptarëve

0

Fahri Xharra, Gjakovë

Branko Panov është historian i Maqedonisë i cili e ka shkruar Historinë Mesjetare të Maqedonisë dhe ai vetë duke u bazuar në dokumentet arkivale vërteton se Blazhja dhe maqedonët e tij kur erdhën në Ballkan e morën krishterimin nga shqiptarët (Arbërit) dhe më vonë, shqiptarëve ua uzurpuan edhe kishat, sepse këta erdhën nga Karpatet si egërsira, paganë dhe të pa fe.
Pasi është djegur e shkatërruar nga sllavët, Shën Biguri është rindërtuar në vitin 1018, përsëri nga arbrit në kohën kur Kisha e Krishterë ishte ndarë në atë të Perëndimit me qendër në Romë dhe të Lindjes më qendër në Konstantinopol. Ky ka qenë kapërcimi i sh.X-XI kur trevat shqiptare ishin nën juridiksionin kishtar të tri kryepeshkopatave: Naupaktit, Durrësit dhe Ohrit.
Kjo e fundit edhe e përmblidhte numrin më të madh të peshkopatave shqiptare dhe kishte nën vete edhe selitë peshkopate të Prizrenit, Shkupit, Dibrës, Kërçovës, Prilepit, Devollit, Kolonjës, Manastiritt etj. Ndarja përfundimtare dhe zyrtare e kishës (1054) në Katolike dhe Ortodokse i detyroi shqiptarët të ndahen në mes të këtyre dy qendrave të mëdha të botës së krishterë. Duke u nisur nga kufijtë e dioqezës së Tivarit, Kisha Katolike depërtoi në thellësi, në drejtim të Lindjes( Dardanisë) dhe të Jugut (Principata e Arbrit). Në vitin 1204 burimet historike flasin për ekzistencën e selive të peshkopatave katolike në Prizren, Shkup e Dibër.
Shtrirja e ritit katolik në viset e Dardanisë me kryeqytet Shkupin (kufiri I të cilës shtrihej deri në malin Bukovik mes Gostivarit e Kërçovës), toka të banuara këto kryesisht nga popullatë shqiptare, përkon me kalimin e tyre nga sundimi bizantin, politika e të cilit synonte, që prej vitit 1219, të zinte në këto hapësira vendin e kishës bizantine të Konstantinopojës.( Ilmi VELIU)Me djegien e manastirit Shën Jovan Bigorski, ose siç e quajnë historianet shqiptar , Shën Jo van Mbiguri, janë djegur edhe shumë dokumente te rëndësishme për historinë shqiptare dokumente te rëndësishme për historinë shqiptare
Studiuesit hedhin dyshime se zjarri është i qëllimshëm pasi djegia e bibliotekës ka zhdukur përfundimisht nje pasuri te madhe për te çilen dikush duhet te mbaje përgjegjësi . “Fajtore për djegien e manastirit janë drejtuesit e kishës maqedonase për shkak te mungesës se komunikimit me Qendrën e Trashëgimisë Kulturore”, shprehet drejtuesi i Qendrës për Konvertimin e Monumenteve Kulturore, Behixhudin Shehapi.
Ai akuzoi murgjit për ndërtimin e një furre pa standarde pa leje ne kuzhinën e manastirit, e cila shkaktoi zjarrin. “Mbi 30 % e asaj qe ishte është dëmtuar ose shkatërruar. Janë humbur përgjithmonë shumë artefakte dhe shume elemente te arkitekturës së mrekullueshme që ndodheshin ne ketë manastir. Rasti i Bigorskit tregoi se mungesa e komunikimit ndikon negativisht ne mbrojtjen e objekteve te rëndësisë se veçantë”, thekson Shehapi.
Ndërkohë, historiani Skender Hasani shton se djegëja e këtij Manastiri zhduku një pjesë të historisë kombëtare të shqiptareve. Në dokumentet arkivore tregohet se manastiri ka qene ne juridiksionin e Kishës Autoqefale Shqiptare deri ne vitin 1945. Manastiri i djegur daton që nga vitin 1020, kurse deri ne fillim te 1945 meshat janë mbajtur ne gjuhen shqipe.
Në arkivin shtetëror të Maqedonisë janë disa nga dokumentet më të reja që tregojnë se Kisha Shën Jovan Bigori, ose Shenjt Jovan Bigori, siç shkruhet në këto dokumente deri në vitin 1945 ka qenë nën kompetencat e Kishës Autoqefale Shqiptare.

Letërkëmbimi midis Kryetarit të kishës ortodokse shqiptare për Rekën e Epërme, Peco Novaku me Kishën Ortodokse Autoqefale Shqiptare është bërë në gjuhën shqipe, ndërsa festat kombëtare, si 28 nëntori – Dita e shpalljes së pavarësisë është festuar në manastirin Shën Jovan Bigori. Historiani Skënder Hasani thotë se manastiret e shekullit X, XI dhe XII në territorin e sotëm të Maqedonisë argumentojnë prezencën edhe në këtë pjesë të trungut arbëror dhe jo rastësisht si objektet e tjera të etno- kulturës shqiptare të antikitetit dhe mesjetës ishin në shënjestër të asgjësimit nga mekanizmat shtetërore.
“Kjo bëhet me synim që të asgjësohet vazhdimësia historike i shqiptarëve dhe pastaj të dilet me teza pseudo shkencore si ato të akademisë se gjoja shqiptarët paskan ardhur pas shekullit të XVII”, thekson ai. Ai sqaron se frymën shqiptare të manastirit Shën Bigori e tregon edhe fakti që shqiptarët ishin të parët që shkuan për të shuar flakët që kapluan Shën Bigorin, pasi siç thotë Hasani e ndienin zhdukjen e historisë kombëtare.
“Biblioteka e këtij manastiri ishte një pasuri e rrallë me dorëshkrime unikale që tashmë u zhdukën plotësisht. Me to përpiqet të humbet historia arbërore”, thotë Hasani. Për djegien e Shën Bigurit, Qendra Nacionale për Konservim kërkon përgjegjësi nga Kisha Ortodokse Maqedonase, e cila ka ndërtuar pa leje pranë bibliotekës një furrë pjekjeje. Ndërsa historiani Nebi Dervishi fajin ia lë drejtorit të Drejtorisë për Mbrojtjen e Trashëgimisë Kulturore, Pasko Kuzmanit, i cili lejoi që në një objekt të shkallës së parë të mbrojtjes, siç ishte manastiri i Shën Jovan Bigorit të ndërtohet furrë pjekjeje.
“Gjithçka është bërë me qëllim për të zhdukur këtë pjesë të historisë së Kishës shqiptare”, thotë Dervishi. Javën e kaluar u dogj manastiri i Shën Bigorit, njërit prej manastireve më të vjetra shqiptare që kishte mbet gjallë në këto hapësira.( 121115)

I falënderoj autorët e shkrimeve për ndihmën e dhënë:
1.Ilmi Veliu Manastiri “Shën Biguri” Dibër, është i shqiptarëve
2.Anila Limani, Shkupi, Lajmpress

Më 04.12.2021

Si mu kujtua mallkimi: “Ia kërkofsh të drejtën tënde të huajit dhe mos ta dhëntë!”

0

Konspektoi: Bardhyl Selimi, Tiranë, më 4 dhjetor 2021

Para disa ditësh, shoku im, Ing. Fisnik Kruja, më dha për ta lexuar këtë libër që m’u duk interesant.
Pasi e lexova, m’u kujtua një mallkim i madh i shqiptarëve “Ia kërkofsh të drejtën tënde të huajit dhe mos ta dhëntë!”
Vërtet, ngjarjet që përshkruhen edhe në këtë libër provojnë se kombi ynë ishte fatkeq, pasi trojet e tij u bënë plaçkë tregu për të kënaqur ambiciet ekspansioniste të sllavëve dhe grekëve me idetë e tyre të “Malit të Zi të Madh”, “Serbisë së Madhe”, “Bullgarisë së Madhe” dhe “Greqisë së Madhe”. Në fakt ata i plotësuan ndjeshëm idetë e tyre. Sidomos Serbia! Nga ana tjetër, i qortojnë shqiptarët për kinse idenë e “Shqipërisë së Madhe”.
Sa mirë do të ishte që rrëfimet e Mehdi Frashërit të përfshiheshin në tekstet e Historisë sonë, sepse ato janë vërtet dokumentare. Ato tregojnë se edhe atëhere, pa përjashtim, Fuqitë e Mëdha ndiqnin interesat e tyre afatshkurtëra dhe afatgjata.
Në këtë libër gjen shumë fjalë të reja të pastërta shqipe si “vetëdashës” për vullnetar, “paravajtës” për avangard, “ujdhesë” për ishull, “siujdhesë” për gadishull e plot të tjera që, mjerisht, u bjerrën më pas nga vetë ne, shqiptarët.

Shkëputa disa fragmente nga ky libër.

f. 56

Demonstracioni i Ulqinit dhe dorëzimi për malazezë, në parlamentin e Ingliterrës dhe të Italisë provokoi biseda të gjata dhe simpathike për Shqipërinë. Joseph Covain, një nga parlamentarët idealist të Ingliterrës, me këtë rast, foli dy fjalime të shquara, njërin në shtator 1980 në parlamentin e Anglisë dhe tjetrin më 3 kallnor 1981 në Bashkinë e Newkastelit. Ndër të tjera tha:
“Malazeztë janë të rrethuar nga një tjatër popull, i cili asht aq trim sa dhe ata dhe historia e tij humbet në brymën e kohës. Shqiptarët janë më i vjetri komb i Orientit, ishin atje më parë se grekërit e vjetër. Shqiptarët kanë legjenda, gjuhë dhe karakteristika të veçanta. Kanë disa cilësi që ndryshojnë krejt nga ato të malazezve, por janë aq trima si edhe ata. Dhe dashuri e tyre për liri, as u vu, as mund të vihet në dyshim. Plani i Pushteteve është që të marrin një copë të Shqipërisë dhe t’ia japin Mali të Zi, pa I pyetur shqiptarët”.

Padrejtësia në dam të shqiptarëve, bashkimi, energjia dhe patriotizma e tyre bëri bujë edhe në Parlamentin e Italisë, një kohë kur Krispi, një shqiptar nga të Italisë, ndodhej në fuqi. I ndershmi deputet Marchese Rafaeli Kapelli, më 16 korrik 1980 bëri një interpelancë duke pyetur se “Konferenca e Berlinit ( qe u mbajt pas Kongresit të Berlinit- shënimi im-B.S.) a i mori parasysh të drejtat e shqiptarëve, a deshi t’i mpronte ato, apo jo?”
Përsëri, i ndershmi deputet Rugero Bonghi shtoi këto fjalë: “Të drejtat e shqiptarëve duhet të nderohen, dhe është e dëshirueshme që fisi shqiptar të ruajë një tokë për veten e tij!”
I ndershmi deputet Maurici më 19 korrik e mori fjalën dhe tha: “si në shqyrtimin e kufisë greke, ashtu edhe në caktimin e Ulqinit për Mal të Zi, u bë fjalë për të futur në zgjedhë popullsi të huaja, të ndryshme nga raca e besimi.”
Giuseppe Massari , duke marrë fjalën, shtoi edhe këto: “popullsi e Ulqinit është shqiptare dhe nuk mund të shtrëngohet, pa dashur të bëjë pjesë në Mal të Zi!”
Medero Savini tha: “dorëzimi i Ulqinit Malit të Zi u vendos prej gjithë Pushteteve, kjo është një arsye e tmerrshme parapushteti, simbas kësaj theorie, lipset të aqë-vlejë sa edhe e drejta!”

f. 84

Lirija dhe indipendenca që gëzojmë sot mund të themi se është konsekuenca vazhduese e Lidhjes së Prizrenit. Në luftën e fundit të Ballkanit më 1912, sado që intelektualizma shqiptare me atq të 1878, ishte mjaft e përparuar, por karakteret ishin mjaft të dobësuara. Në këtë luftë shqiptarët, po të kishin atë krenarinë e parë, mund të bashkoheshin dhe të deklaronin independencën shqiptare së bashku me deklaratën e Luftës Ballkanike.
Në vend të Ismail Qemalit të ndodhej një Abdyl, dhe në vend të Esadit një Hodo Pashë dhe në vend të Bibdodës një njeri si Vaso Pasha. Shqipëria e Re nën një triumvirat që përfshinte gjithë Shqipërinë, do të ishte e zonja të mpronte kufijtë natyralë të saj. Por koha ndryshon dhe karakteret dhe njerëzit!

The New York Herald (1932) / SHBA ndihmon Shqipërinë në luftën kundër Malaries

0

Burimi : The New York Herald, e premte, 24 qershor 1932, f.2

Nga Aurenc Bebja*, Francë – 4 Dhjetor 2021

 “The New York Herald” ka botuar, të premten e 24 qershorit 1932, në faqen n°2, një shkrim në lidhje me ndihmën e amerikanëve në luftën kundër malaries në Shqipëri, të cilin Aurenc Bebja, nëpërmjet Blogut “Dars (Klos), Mat – Albania”, e ka sjellë për publikun shqiptar :

SHBA ndihmon Shqipërinë në luftën kundër malaries

(Nga The Herald dhe Herald Tribune Bureau) Vjenë. — Amerikanët po ndihmojnë për të çliruar Shqipërinë nga malaria. Sipas një raporti nga Tirana, lufta kundër sëmundjes është riorganizuar dhe ka marrë një bazë më të gjerë.

Një komision i Institutit Amerikan Rockefeller, i kryesuar nga zoti Raket, ka ngritur një stacion qendror për asgjësimin e mushkonjave në të gjithë vendin. Të gjitha ujërat e ndenjura të njohura ose të dyshuara si vende shumimi të insekteve ose drenohen (kullohen) ose bëhen të padëmshme. Në kopshtet dhe oborret e Tiranës dhe rrethinave nuk lejohen pishina (rezerva uji). Si rezultat i parë, rastet e malaries kanë rënë me 25 për qind.

* Aurenc Bebja, Francë. (Blogu © Dars (Klos), Mat – Albania): https://www.darsiani.com/la-gazette/the-new-york-herald-1932-shba-ndihmon-shqiperine-ne-luften-kunder-malaries/.

Sa ka vlerë jeta e njeriut në Kosovë?

0

Nga: Skënder Mulliqi

Të vdekurit nga korona , na u shëndrruan në numer në vënd të dhëmbjes së madhe. Shumë kujt i erdhi vdekja siq thonë para kohe , se e mori murtja e shekullit, e cila Zoti e di së si na erdhi?!

Na pushtojë frika të gjithëve , por që ia si qdo murtajë e cila e ka goditur njerëzimin , megjithate kan mbijetuar nga qfarosja .

Sikur ky popull mbas luftës nga problemet e shumta më të cilat u ballafaqua , e ka humbur shumë ndjenjën e dhëmbshurisë , të cilën I kishim para luftës .Popullit por edhe pushteteve ju erdhi keq për të vdekurit nga korona, por më rëndësi ishte të punojnë kafenet.Së ato u bën të rëndësishme .Kjo vlenë për të gjitha gjerat e rëndësishme në këtë botë , apo jo? Sundimtarët nuk i dojnë kafenet.

Ata e dëshirojnë veten në kafene. E kishim pikun e virusit , ku kafenet nuk kan punuar për qytetarë , por kan qenë të hapura sigurisht dyert për pushtetarë!Së atyre iu duhen kafenet për ta treguar fuqinë e tyre ! Në kafene pos mezës dhe rakisë shtrohet edhe tema e politikës .Flasin ata për këtë temë edhe në vende të tjera , por kafenet janë bërë vende më specifice , ku duket së njerëzit edhe po marrin vendime te rendësishme .

Bëhën bashkë grupe të ndryshme të cilët japin mendime dhe marrin vendime politike.Ne kafene nisin edhe revolucionet.Kjo ka ndodhur historikisht në shumë vende të botës .Pushtetet në Ballkan ,pa marr parasysh viktimat nga COVID-i, nuk janë rrëzuar nga froni! Nuk japin dorëheqje për pa zotësinë e tyre në menagjim të situatës ,dhe pa pergjegjësisë të cilën e kan .Nuk janë larguar nga pushteti sikur që nuk janë larguar për 20 vite radhazi edhe pse lulëzuan banditizmat dhe plaqkat e të gjitha llojeve në Kosovë.

Nuk kan rënë asnjë pushtet së gjithmonë janë thirrë së janë duke i mbrojtur interesat shtetërore dhe interesat nacionale.Këtu e kan gjetur edhe strehën , e qytetarët sikur këto i përqafuan?! Jeta jonë për gjithë këto vite ishte nën ingerencat e pushteteve hileqare.Kjo të cilën e bën kjo klasë politike për shumë vite nuk është politikë , kësaj i thonë politike e dreqit..!

Gary Kokalarit i ka dalë boja si karagjoz

0

Eshref Ymeri

(Kryesejmeni i Ramës është hedhur në sulm)

Në faqen e internetit të gazetës “Dita” të datës 22 tetor 2021, lexova materialin me titull “Letër e hapur ambasadores Kim, Gary Kokalari: Jam gati të vij në Shqipëri të dëshmoj për rolin e Berishës në aferat e Albpetrol, Armo, Gërdec dhe AEY”.
Gary Kokalari, me letrën që i ka drejtuar ambasadores Kim, është bërë karagjoz në sytë e opinionit publik shqiptar. Kjo për arsye se Kim nuk është prokurore në Republikën e Shqipërisë, ajo është në funksionin e saj si ambasadore. Nëse Kokalari ka fakte për ushtrim korrupsioni nga ana e Prof.dr. Sali Berishës, ato le t’ia përcjellë gjykatës franceze, ku ai ka ngritur padi për shpifje. Le t’ia përcjellë edhe Sekretarit të Departamentit të Shtetit Blinken, i cili ka marrë vendimin për shpalljen e tij “non grata”, se ato do t’i hyjnë në punë në procesin gjyqësor që do të zhvillohet në Paris. Aq më tepër që Gary Kokalari, Sekretarin Blinken e ka “në derë të shtëpisë” dhe s’ka nevojë të përballojë gjithë ato shpenzime për të shkuar deri në Tiranë për të denoncuar faktet te ambasadorja Kim.
Në faqen e internetit të gazetës “Shqiptarja.com” të datës 25 nëntor 2021, ishte botuar intervista e Prof.dr. Sali Berishës për “Zërin e Amerikës”.
Lidhur me këtë intervistë, në gazetë thuhet:
“Kjo nuk ka lënë indiferent një nga aktivistët më të njohur shqiptaro-amerikan, Gary Kokalari. Ai i ka dërguar një letër drejtoreshës së Zërit të Amerikës, Yolanda Lopez, për këtë intervistë që është zhvilluar nga seksioni shqip… Kokalari e pyet zonjën Lopez pse Zëri i Amerikës i dha Sali Berishës, një individi të sanksionuar nga DASH, një mundësi në përpjekjen për të zvogëluar pasojat e shpalljes së tij (non grata) nga DASH?”.
Në vijim, gazeta ka botuat letrën e plotë të Gary Kokalarit, dërguar drejtoreshës së Zërit të Amerikës.
Edhe me këtë letër të dytë, Gary Kokalari i ka shtuar edhe më shumë dozat e dyshimit të opinionit publik shqiptar për sjelljen e tij prej karagjozi. Radiostacioni Zëri i Amerikës është një institucion me shumë autoritet në Shtetet e Bashkuara dhe në mbarë botën, në shërbim të politikës amerikane brenda dhe jashtë vendit, prandaj intervista që i ka marrë Prof.dr. Sali Berishës nuk përbën kurrfarë shkeljeje të ligjit amerikan.
Për t’i bindur edhe më shumë lexuesit e nderuar për sjelljen prej karagjozi të Gary Kokalarit, po bëj një shtegtim më shumë se dhjetë vite prapa.
Pas zgjedhjeve vendore për kryetar bashkie të Tiranës më 08 maj 2011, në të cilat Rama votohej për mandatin e katërt, fitoren e siguroi Lulzim Basha. Rama nuk e pranoi rezultatin e zgjedhjeve dhe reagoi ashpër. Dy muaj pas përfundimit të atyre zgjedhjeve, unë pata botuar në internet një analizë të gjatë, me titull “Frymëmarrje paszgjedhore”, në të cilën theksoja reagimin plot mllef të Ramës si më poshtë:
“… U bënë kërcënime nga më paradoksalet jo vetëm nga zoti Rama, por edhe nga anëtarë të grupit parlamentar të Partisë Socialiste. Puna arriti deri aty, saqë të deklarohej hapur se po nuk u rizgjodh Rama në krye të Bashkisë së Tiranës, mbarë vendi do të futej në një gjendje kaosi të vërtetë. Madje vetë Rama deklaroi se Shqipëria duhej “ta harronte” Bashkimin Evropian nëse ai nuk mbetej në krye të Bashkisë!!!
Përveç këtyre kërcënimeve, Rama thirri në ndihmë edhe intelektualë të njohur, deri edhe të shquar dhe me tituj akademikë (ishte fjala për Kadarenë dhe për Qosen), të cilët bënë thirrje që Rama duhej ta ruante me domosdo postin e kryetarit të bashkisë.
I pari nga këta intelektualë ishte Gary Kokalari. Një amerikano-shqiptar ky që nuk di të flasë dhe të shkruajë në gjuhën shqipe dhe që qytetarëve shqiptarë u drejtohet në gjuhën angleze. Ja se çfarë deklaronte ky Kokalari në mbrojtje të Ramës:
“…Rezultati i zgjedhjeve ka qenë i manipuluar, dhe distanca e fitores së Ramës do të kishte qenë shumë më e gjerë nëse njerëzit e Berishës nuk do të kishin ndërhyrë në votë. Por, fitorja mbetet fitore, dhe KQZ-ja bën mirë ta konfirmojë. Nëse nuk e bën, atëherë nuk shtrohet më pyetja nëse do të ketë kryengritje, por kur…”. (Citohet sipas: “Kokalari, Arvizusë: Nëse KQZ s’konfirmon rezultatin, në Shqipëri do të ketë kryengritje”. Marrë nga faqja e internetit “Shekulli Online”. 16 maj 2011).
Tani që zoti Rama s’figuron më si kryetar bashkie, na mbetet veç të rrimë e të presim me “ankth në zemër ditën e shpërthimit të kryengritjes” në Shqipëri, siç na e ka parashikuar “profeti i pagabueshëm”, zoti Kokalari”.
Rrjedha e ngjarjeve vërtetoi plotësisht se nuk shpërtheu kurrfarë kryengritjeje, sipas parashikimeve të karagjozit Kokalari, i cili, me atë deklaratë, qe bërë fare qesharak, si njeri pa personalitet intelektuali.
Në intervistën që ka dhënë për gazetën “Dita” të datës 06 tetor 2021, Gary Kokalari ka deklaruar se Berisha është “një njeri që ka bërë më shumë se kushdo tjetër për të minuar demokratizimin e Shqipërisë…”.
Interesante! Gary Kokalari është naiv, i painformuar apo me këtë deklaratë kërkon të bëjë shaka prej karagjozi? Sepse gjatë tetë vjetëve të qeverisë Berisha (2005-2013), atdheun nuk e braktisën mbi gjysmë milionë shqiptarë, ata e braktisën atdheun gjatë tetë vjetëve të qeverisë Rama, çka dëshmon fare qartë se Rama jo vetëm pati vënë dinamitin në themelet e demokracisë shqiptare me varfërinë që mbolli në mbarë vendin, por s’iu drodh dora të ndizte edhe fitilat.
Përsëri, në kuadrin e qëndrimeve prej karagjozi, Gary Kokalari deklaron:
“Shqiptarët e SHBA nuk e duan Sali Berishën” (faqja e internetit e gazetës “Sot”. 03 dhjetor 2021).
Vetvetiu lind pyetja: ky Gary Kokalari ka bërë vallë ndonjë anketim të krejt Diasporës shqiptare në Shtetet e Bashkuara lidhur me antipatinë që ajo ushqyeka ndaj Berishës? Apo dashuria pëvëlimtare ndaj Ramës e detyron të nxjerrë nga goja një absurditet të tillë? Me sa duket, Gary Kokalarit i qenka bërë kujtesa si kulluese makaronash, prandaj edhe nuk e mbaka mend që Berisha, para disa vjetësh, i kërkoi Ramës që, në zgjedhjet parlamentare të radhës, të votonte edhe Diaspora, por Rama refuzoi kategorikisht, me kërcënimin se partia socialiste nuk do të pranonte të hynte në zgjedhje.
Po si ka mundësi që Kokalarit nuk i ka rënë absolutisht në sy korrupsioni dhe hajdutëria e Ramës. Si shpjegohet që Kokalari ka heshtur dhe vazhdon të heshtë për disa fakte mjaft demaskuese për Ramën, të cilat po i rendis në vijim:
Ish-deputeti, i ndjeri Dritan Prifti, nga foltorja e Kuvendit ka deklaruar:
“A ka shqiptar, që beson se zoti Edi Rama është i pastrehë? Ai në deklaratën e tij të pasurisë thotë që është i pastrehë dhe ne të gjithë e dimë që Edi Rama është pronar i fshehtë i mbi 200 apartamenteve në Tiranë, sepse flasin ndërtuesit. Taksa e tij e jashtëligjshme është 30 euro metër katror për çdo leje ndërtimi që ka dhënë nga viti 2000 e deri sot. A ka shqiptar që e beson këtë gjë qesharake, që Edi Rama nuk ka shtëpi, që jeton me nënën e vet?” (Citohet sipas: Dritan Prifti. “Edi Rama vetëm me hundë thith tre mijë euro në ditë”. Faqja e internetit e gazetës “Bota Sot”. 10 korrik 2010).
Me politikën varfëruese që Rama ka ndjekur ndaj shumicës dërrmuese të popullit shqiptar, njerëzit kanë braktisur vendin në masë gjatë tetë vjetëve të qeverisjes së tij, çka ka sjellë si pasojë që Organizata e Kombeve të Bashkuara të vijë në një përfundim të frikshëm:
“Popullsia shqiptare rrezikon të katandiset me 860 mijë banorë deri në vitin 2100” (Faqja e internetit “monitor.al”. 08 maj 2018).
Martin Henze, këshilltar për çështjet ekonomike pranë partisë së kancelares gjermane Angela Merkel, CDU, nëpërmjet një postimi në Twitter, i ka bërë Ramës një pyetje të thjeshtë:
“A jeni arrestuar dhe burgosur në Francë në vitin 1994 dhe a keni bërë tregti, me ikona të vjedhura?”. (Citohet sipas: Poli Hoxha. “4 dëshmi: A ka qenë Edi (Edvin) Rama i arrestuar në Francë dhe pse e ndryshoi emrin pas akuzës së Nanos?!”. Faqja e internetit “VOAL”. 20 dhjetor 2019).
Gjegji Thimo, koleksionist i njohur ikonash, në studion e gazetarit Adi Krasta, ka deklaruar si më poshtë:
“Numri i Ramës i burgosur në Paris AL.1961138/a (Citohet sipas deklaratës së tij në studion e Tv “Syri”, i ftuar nga gazetari Adi Krasta. 30 qershor 2020).
Ish-Kryetari i Kontrollit të Lartë të Shtetit Bujar Leskaj, shkruan:
“… jemi në vendin e parë në Evropë për rrezikun e pastrimit të parave, në saje të “kontributit” madhor të sektit Rama në qeverisje” (Faqja e internetit e gazetës “Sot”. 02 dhjetor 2021).
Kokalari i ka arsyet e veta për urrejtjen që ushqen ndaj Berishës dhe për dashurinë përvëlimtare që ushqen ndaj Ramës. Qëndrimi i Kokalarit prej karagjozi shembullor, e bën opinionin publik të dyshojnë se dikur atë duhet “ta ketë vrarë samari” me Berishën, kurse për Ramën përvëlohet nga dashuria, se Rama është parelli i
madh, prandaj edhe, si i munduar rëndë nga kompleksi i inferioritetit, s’e pati për gjë fare të shpenzonte 80 mijë dollarë vetëm për një fotografi me Presidentin Obama, për t’ua tundur shqiptarëve para hundës në mjetet e informimit masiv gjatë fushatës zgjedhore të radhës.
Është për të qeshur dhe për të qarë: Rama, i tmerruar nga foltorja e Berishës, dëshmon se është frikacak i madh dhe sa herë që i rrezikohet pushteti, ai vë në lëvizje sejmenët e vet për t’i dalë në mbrojtje. Sepse Rama, si frikacak i thekur që është, nuk e përfytyron dot veten jashtë pushtetit.
Stanislav Ezhi Lec (Stanisłaë Jerzy Lec – 1909-1966), poet, filozof, shkrimtar satirik polak, autor aforizmash, ka bërë një përcaktim të shkëlqyer për njerëzit e pushtuar nga epshet e pushtetit:
“Pushteti është i domosdoshëm për frikacakët. Pa pushtet ata e ndiejnë veten të tmerruar”.
Erik From (Erich Seligmann Fromm – 1900-1980), sociolog, filozof, psikolog social, psikoanalist gjerman, njëri nga themeluesit e neofrojdizmit, thotë:
“Në aspektin psikologjik, etja për pushtet i ka rrënjët jo te forca, por te dobësia. Në etjen për pushtet zbulohet paaftësia e individit për t’i dalë jetës përballë në vetmi dhe për të jetuar me forcat e veta”.
Në zgjedhjet vendore të 08 majit 2011, për të marrë mandatin e katërt për kryetar bashkie në Tiranë, siç u theksua më lart, Rama vuri në lëvizje tre sejmenë: Gary Kokalarin, Ismail Kadarenë dhe Rexhep Qosen. Këta dy të fundit s’po bëhen të gjallë për t’i dalë në mbrojtje. Prandaj Gary Kokalari tani ka marrë përsipër rolin e kryesejmenit të Ramës. Por zelli i tij prej kryesejmeni, ka bërë që ai, si i radhitur në krahun e Ramës, të vlerësohet nga opinioni publik edhe si i radhitur përkrah Vuçiçit. Sepse Gary Kokalari s’duhet ta harrojë që Rama, si kryeargat i Vuçiçit, ka kohë që ka bërë marrëveshje të fshehta me të kundër Republikës së Dardanisë.
Mirë do të ishte që Kokalari të bëhet një herë serioz në jetën e vet, sepse edhe qëndrimet e tij prej karagjozi duhet të kenë një farë karari.

Los Anxhelos, Kaliforni
03 dhjetor 2021

Kryeministri Kurti bisedoi në telefon me Gabriel Eskobar

0

Prishtinë, 3 dhjetor 2021

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti ka biseduar sot me Zëvendës Ndihmës Sekretarin e Shteteve të Bashkuara për Çështje Evropiane dhe Euroaziatike, njëherësh mbikëqyrës i politikave të vendeve të Ballkanit Perëndimor, Gabriel Escobar.

Biseda u përqendrua rreth zhvillimeve në Ballkanin Perëndimor dhe rëndësinë e paqes dhe stabilitetit në këtë rajon. Kryeministri Kurti tha se integrimi i plotë i Ballkanit Perëdimor në Bashkimin Evropian dhe NATO është përcaktues për garantimin paqes dhe stabilitetit në rajon dhe kontinentin e Evropës. Z. Escobar në anën tjetër tha se Shtetet e Bashkuara të Amerikës mbështesin Kosovën dhe synimet e saj drejt integrimeve evropiane dhe euro-atlantike.

Gjatë bisedës telefonike u diskutua edhe rreth bisedimeve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë të lehtësuara nga Bashkimi Evropian. Në lidhje me këtë, kryeministri Kurti tha se Kosova angazhohet për një dialog parimor, drejt një marrëveshje ligjërisht të obligueshme në qendër të së cilës është njohja recipropoke. Ndërkaq, Zëvendës Ndihmës Sekretari i Shteteve të Bashkuara për Çështje Evropiane dhe Euroaziatike, Escobar u shpreh se ShBA-të mbështesin këtë proces dhe janë të përkushtuara që të ketë përparim drejt qëllimit final të tij.

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti ka biseduar sot me Zëvendës Ndihmës Sekretarin e Shteteve të Bashkuara për Çështje Evropiane dhe Euroaziatike, njëherësh mbikëqyrës i politikave të vendeve të Ballkanit Perëndimor, Gabriel Escobar.

Biseda u përqendrua rreth zhvillimeve në Ballkanin Perëndimor dhe rëndësinë e paqes dhe stabilitetit në këtë rajon. Kryeministri Kurti tha se integrimi i plotë i Ballkanit Perëdimor në Bashkimin Evropian dhe NATO është përcaktues për garantimin paqes dhe stabilitetit në rajon dhe kontinentin e Evropës. Z. Escobar në anën tjetër tha se Shtetet e Bashkuara të Amerikës mbështesin Kosovën dhe synimet e saj drejt integrimeve evropiane dhe euro-atlantike.

Gjatë bisedës telefonike u diskutua edhe rreth bisedimeve ndërmjet Kosovës dhe Serbisë të lehtësuara nga Bashkimi Evropian. Në lidhje me këtë, kryeministri Kurti tha se Kosova angazhohet për një dialog parimor, drejt një marrëveshje ligjërisht të obligueshme në qendër të së cilës është njohja recipropoke. Ndërkaq, Zëvendës Ndihmës Sekretari i Shteteve të Bashkuara për Çështje Evropiane dhe Euroaziatike, Escobar u shpreh se ShBA-të mbështesin këtë proces dhe janë të përkushtuara që të ketë përparim drejt qëllimit final të tij.

Qeni i Sharrit – në dimër

Pamje: Murxhi i Muratit Drizës 

Shkruan: Syrja Etemi, pedagog, Tetovë

Ai që i gëzohet borës së parë të stinës së dimrit është Sharrjani apo qeni i Sharrit. Kështu, kur bie borë, ky vrapon lirshëm në terrenet e hapura dhe luan sikur një fëmijë i hazdisur mbi dyshekun e bardhë të borës. Kjo kafshë shumë fisnike, ndjehet më natyrshëm, më lirë, madje, më mirë rritet dhe zhvillohet në kushte të vështira me të ftohtë e me një klimë të ashpër, sesa në kushte të zakonshme klimatike. Prandaj, ai nuk duron të mbahet lidhur në ndonjë skutë apo « kutar », ashtu siç veprojnë disa adhurues të kësaj race, që i përdorin për sfida qensh, që në kohë të fundit organizohen në Pollog, por edhe më gjërë.  

     Të shtrojmë para jush një « CV » të shkurtër për këtë « relike » shekujsh: Ky qen peshon deri në 50 kg. Ka, kokë të madhe, me lëkurë të leshtë dhe veshë të mëdhenj, të cilët u lëshohen dhe u kthehen tatëpjetë. Ruajtësit e këtij qeni, veshët ua presin që të vegjël (këlysh), me qëllim që të bëhen « më të sertë » dhe më të shkathtë për t’u përla në sfida me « egërteja », por edhe me qenë tjerë, prandaj ka mbetur edhe shprehja «Filanit ia kanë pre veshët këlysh », d.m.th,e kanë bërë të dresuar apo të mësuar qysh herët.  

     Në një shprehje të theksuar poetike dedikuar kësaj kafshe bujare të titulluar, « Qeni   Ilir », kështu e paraqet poeti i shtavitur gjilanas, Sabit Rrustemi- besnikun ilir: “Prej antikës e deri sot, nuk bishtnoi udhën, as ndryshoi farën. Nën qiellin e kësaj toke ruan vatrën, vathin… Sillet kah sillet, s’e ngatërron adresën. Besën e jep pa fjalë e, nuk e shkelë për mallë. Njerëzit e shpisë i memoron me një të parë. Jo vetëm për dritë, i njeh edhe në pikënatë përmes të ecurës, zërit… apo shenjës që mbajnë. Një kullë e ka hak që s’lodhet për miza, as kokën futë nën fshisa. Ka malin përplotë lisa. Pinikë, zagarë e minukë-në bisht i sjell. As birën e veshit për ta s’e lodhë kur lehin anash. Vetëm me bisht syri i kshyrë. Nuk është lehtë me ia thy mendjen a me grishë. Është roja e shpisë. Kur ai lehë, ngritu e dil. Në të thatë nuk lehë kurrë. Nuk e sheh as n’ëndërr te sofra një kafshatë goje duke pritë e, le më çarshisë… Maxhes huaj nuk ia pi gjellën. Po e nguce, ta zë derën e ta errë jetën. Saktë e di kur duhet rruar poshtë, kur lartë e kur hiç. Për këdo nuk lëviz vendit. Në këmbë e ke sa herë e lypë rendi. Lum shpia që e ka!” 

     Kështu, në Sllatinë ndërmjet Sharrit dhe Pollogut, ky lloj qeni dikur ishte pjesë e pandarë e tufave të dhenve, dhe gati dy të tretën e vitit e kalonte në bjeshkët e paana të Sharrit, kurse tani ai « robërohet » nga ruajtësit e pakujdesshëm të vendbanimit në fjalë. Për besimin e madh që kishin qehallarët e dikurshëm sllatinasë (por jovetëm) në qenin e Sharrit, do të paraqesim edhe anekdotën: « Murxhi i Muratit Drizës »                                                       

    N’pranvier kur i çojn’ dhent n’bgjieshk,Vaiti ene Sabiti e marën  tejfën e dhenve ene çent, ene nejsen termë udhës… mrëjn ner n’Kalipic.Atej ndalen  pak t’i prëjn dhent.Kur mbas atine mrën ëne Murati me kuajlt me shieka ngarkaum për n’bgjieshk.Zateket me çubënt,e u thuët : 

-A i kini mar kejt çent me viti?  

-Vetëm Murxhin e kimi lën.-i thaun atua. 

-Po kush di raue dhient n’bgjieshk,a ktua klishët xhi buhën shoç me ukin ene na i farojn’  kejt dhent, ë? Frejk t’shkuëni ëne tu ma mirni Murxhin se aj e din xhi ësh uki,ja ndejn erën  pi për s’largi ene s’e le t’afruhat ngat dhenve!-Ene shkuan para atine n’bgjieshk. 

    Sabiti nejset kada-kada me dhient,a Vahiti,frejk e frejk shkuan n’shpej ene e mer Murxhin, fken munjiher,ene i mrën dhient Te Feri -n’Vërtejsht.   

Tregoi: Eshtref Zeqiri,lindur më 1943,Sllatinë 

Shënim: 19 shkurt, 2003                                             

Prandaj, lirisht mund të themi se rol  të  veçantë  në  « formimin  e Qenit  të  Sharrit, kanë luajtur masivet e larta malore,që kufizonin  kryqëzimin me llojet e tjera të qenve. Ashtu i fuqishëm, i bukur  është edhe sot, duke iu falënderuar vrazhdësisë së thepave dhe  nevojës për t’u bërë ballë të papriturave të natyrës së egër të Sharrit, Korabit dhe më gjërë ». 

Sot, fatkeqësisht, kjo krenari jonë kombëtare po neglixhohet. Përderisa edhe sot e gjithë ditën  «  na  vjen  turp të  meremi  me  historinë  e  një  qeni », nesër  kur  duhet   të  rrëfehemi  para  nipave , stërnipave  tanë, do të jetë shumë vonë, sepse , jemi  të  sigurt  se, ata  do  ta  kuptojnë më mirë se Ne rëndësinë e  këtij bashkudhëtari epik në rrathët e historisë… Fatkeqësisht, edhe sot e kësaj  dite, ca  « çenaxhi » shqiptarë, me qëllim që të arrijnë përfitime  më  të mëdha  për  “luftë  qensh”, qenin Ilir e  kryqëzojnë  me  raca të tjera qensh, duke e zhbërë këtë racë tonën fisnike. Prandaj,  kjo brengë përdëllimtare, le të jetë një apel  për të ndërgjegjësuar  instuticionet, etnologët, veterinerët, ekologët tanë shqiptarë, kudo që të jetojnë e veprojnë në hapësirat e trojeve të ndara, që t’i dalin zot kësaj mrekullie, të kësaj prone nacionale që na kanë lënë stërgjyshërit tanë pellazgo-ilirë.