Kreu Blog Faqe 1513

Sabina Çudiq dëshmoi! Tani e ka radhën Vlora Çitaku të rrëfehet!

0

Nga Enver Bytyçi, Tiranë 
Politikania e Bosnjë-Hercegovinës, Sabina Çudiq, ka zbuluar një episod të asaj çfarë ka ndodhur gjatë viteve 2018-2020 me atë që ne e kemi denoncuar si ndarje të Kosovës. Ajo ka shkruar se Matthew Palmer i kishte thënë asaj në prill të vitit 2019 gjatë një një konference në Uashington se: “Ndarja e Kosovës ka marrë fund. Palët kanë rënë dakord. Thjesht po presim një moment të përshtatshëm për ta nënshkruar marrëveshjen në Shtëpinë e Bardhë, duke e konsideruar atë si një ngjarje historike”.

Kjo deklaratë në fakt nuk na thotë diçka të re. Të gjithë ata që kanë kundërshtuar një marrëveshje të tillë e kanë ditur se Hashim Thaçi po shkonte në Uashington për të nënshkruar marrëveshjen në fjalë në Zyrën Ovale të presidentit Trump. Të gjithë e dinë gjithashtu se jo vetëm Palmer, por edhe Bolton, Grenell e të tjerë ishin involvuar fort për realizimin e kësaj marrëveshje. Ata nuk ishin të interesuar për efektet në terren, kishin vetëm një objektiv: Ta paraqisnin presidencën e zotit Trump si të aftë për të zgjidhur konfliktet lokale në botë! Por Thaçit i ndodhi si Zhukovit. Ia komunikuan në avion akuzën e Gjykatës Speciale. Nuk është i panjohur as fakti që Sali Berisha ishte aktori dhe faktori kryesor shqiptar i kësaj kundërshtie, ndërkohë që marrëveshja në fakt dështoi falë Angela Merkel. Vetëm ajo mund ta zbriste Hashim Thaçin nga avioni!

Po atëherë pse deklarata e zonjës Çudiq tërhoqi vëmendjen dhe u bë virale në rrjetet e informimit publik? Sepse na zbuloi bashkëpunimin e Vlora Çitakut me aktorët që punonin për shkëmbimin e territoreve, ndryshimin e kufijve dhe ndarjen e Kosovës. Sipas politikanes boshnjake, gjatë bisedës me Palmer, Vlora Çitaku i ka dalë në mbrojtje diplomatit amerikan dhe i ka adresuar asaj pyetjen se: “Përse po ndërhyn në marrëveshjen që Kosova dhe Serbia duhet të arrijnë”? Sabina Çudiq i përgjigjet drejtpërdrejt: “Sepse ndikimet për Bosnjë-Hercegovinën do të ishin të pashmangshme, madje dhe për Ballkanin”!

Në rrëfimin e saj Çudiq shpjegon se të nesërmen ishte parashikuar që ajo dhe ambasadorja Çitaku të kishin një takim në Këshillin e Sigurisë Kombëtare të SHBA-ve, por axhenda kishte ndryshuar në minutën e fundit dhe ajo nuk kishte marrë pjesë në takim. Unë besoj fort se shkak i këtij anulimi ishte biseda e një dite më parë me Mattew Palmer dhe Vlora Çitakun. Megjithatë opinioni publik ka nevojë për disa shpjegime më të gjera dhe më të sakta:

– Deri në çfarë mase ishte involvuar ambasadorja e Kosovës në SHBA, Vlora Çitaku, në projektin për ndarjen e Kosovës? A ishte ajo pjesë e mekanizmit të lobimit pro-serb për këtë ndarje? Pse ajo ishte dakord që marrëveshja midis Kosovës e Serbisë të përfundonte me ndryshimin e kufijve? Pse e mbështeti këtë ide? Çfarë roli i kishte caktuar asaj Hashim Thaçi për të realizuar tjetërsimin e territorit të Kosovës? Cilat janë bisedat, rekomandimet, premtimet dhe angazhimet e saj para ish-presidentit të vendit në funksion të realizimit të idesë së Serbisë së Madhe?! Çfarë ishte parashikuar në takimin në Këshillin e Sigurisë Kombëtare dhe pse dështoi pjesëmarrja e përfaqësues së Bosnjë-Hercegovinë në atë takim, nëse është bërë? Dhe së fundi, çfarë loje tjetër është bërë në margjinat diplomatike për të realizuar një marrëveshje me humbje territoresh me Serbinë?!

Ne e kemi ditur ose parashikuar, madje ndonjëherë e kemi thënë se lidhjet e Vlorës me Hashimin janë të rrezikshme për Kosovën. Por të gjitha këto pyetje dhe enigma rrjedhin natyrshëm pas kësaj dëshmie të Sabina Çudiq. Shpjegimet i shërbejnë opinionit publik për të mësuar se me cilët politikanë ballafaqohen ata: Me Vlorën “patriote dhe të guximshme” në mbledhjet e Këshillit të Sigurimit për Kosovën, apo me Vlorën e intrigave në prapaskenë për tjetërsimin në favor të Serbisë të territorit të Kosovës?! Me Vlorën që në opinionin publik shqiptar ka fituar pikë pozitive, pavarësisht flirteve politike të dëmshme me Hashim Thaçin, apo me Vlorën e vërtetë në shërbim të Aleksandër Vuçiq, Edi Ramës dhe Hashim Thaçit?!

Kush është në të vërtetë Vlora Çitaku? Kjo që na paraqitet në dëshminë e zonjës Çudiq, apo ajo që na shfaqet në ekranet televizive?! Ish-ambasadorja e Kosovës në SHBA dhe nënkryetarja e Partisë Demokratike të Kosovës e ka për detyrë të shpjegohet. E ka obligim t’u thotë taksapaguesve të Kosovës se kujt i ka shërbyer në të vërtetë. U ka shërbyer këtyre taksapaguesve, apo me taksat e qytetarëve të Kosovës ka bërë punën e Beogradit në Uashington?!

Rrëfimi i Sabina Çudiq është ndër të parat rrëfime që po na sjell të vërtetën e hidhur për përpjekjet e politikanëve dhe diplomatëve shqiptarë për ndarjen e Kosovës. Përveç për Vjosën, hije dyshimi bien edhe mbi Shpend Ahmetin. Ndërsa ministrja e Thaçit dhe e Haradinajt, Dhurata Hoxha, paguante me taksat e qytetarëve kosovarë lobimin për këtë ndarje të territorit të vendit! Asgjë nuk mbetet e fshehtë në këtë botë! Gjithçka do të dalë gradualisht sheshit dhe opinioni publik shqiptar e jo shqiptar do ta mësojë të vërtetën e hidhur. Do të mësojnë gjithashtu edhe se si janë ndëshkuar politikanët patriotë të vendit për qëndrimet e tyre kundër ndryshimit të kufijve, shkëmbimit të territoreve dhe ndarjes së Kosovës! Ky është vetëm fillimi! Rrëfime, dëshmi e fakte të tjera do të dalin pa fund!

Vështrim rreth romanit të Jusuf Buxhovi “Jeniçeri i fundit”

0
Shkruan: Nexhat Rexha
RIKTHIMI NË IDENTITET
Angazhimet në proceset jetësore krijojnë faqe nga më të ndryshmet si në përvijimin e të ndodhurave, të cilat më shumë kanë krijuar absurdin në zbardhjen e pamjeve kohore. Nëpër këto faqe komplekse me intuitën prej njeriut të përvojës e hulumtimit vjen edhe romani i Jusuf Buxhovit “Jeniçeri i fundit”. Trajtimi i temës historike në roman shpalos rrënjë të dridhjeve të mëdha nëpër periudha nga më të ndryshmet. Enigmat e gjakut dhe ngjyra e tij për fatin e njeriut tonë kanë kaluar nëpër shtylla të lëkundura ,gjatë proceseve historike, këto lëkundje e dridhje kanë edhe anët e errëta të tyre.
Këtë eklips të rrugëtimit nëpër shekuj autori e ka transmetuar nëpër faqet e këtij romani në kërkim të zbardhjes së karaktereve vrojtuese për të ngritur ndërdijën e etnisë. Këto bredhje i kanë edhe tiparet e veçantitë e botës shpirtërore të karakterit ëndërrues nëpër diktatet e kohëve.
Në këto pika sa identifikuese, po aq edhe domethënëse janë ruajtur tiparet dalluese me elemente tradicionale të botës shpirtërore. Nëpër këtë rrugëtim lodhjet kanë krijuar terrenin hermetik, sepse rendet e reja sunduese te popujt e njohur,që kishin luajtur rol në periudha të hershme janë mbikëqyrur me dioptrinë e karremit. Këtyre ndryshimeve prej njërit besim në tjetrin, për një gjysmë shekulli e me tepër kanë krijuar kthime në frymëzim për rende të reja shoqërore. Duke komunikuar në këto përballje protagonistët e këtij romani vijnë me diskursin e komunikimit gjenealogjik, si zëvendësim i fjalës me doktrinë të ndryshueshme, por edhe si ruajtës të traditës burimore.
Kontinuiteti në etimologji ka brumosje të kapshme,sepse në të është ruajtur porosia e Amës, Atit edhe tek jeniçeri për vite të tëra, si.:(Gur-Guri,Guri i Nanës, dhe Guri i Dheut) ,kurse Gjarpri i Shtëpisë dhe Gjarpri Pemës , ose Gjarpi i Qiellit janë testamente , relikte mitologjike që kanë lidhje të hershme në kulturën tonë. Lëkura e gjarprit të shtëpisë dhe të ndodhurat në jetën tonë janë elemente të ndishme të personifikimit në gojëdhënat tona gjatë shekujve, të cilat kanë arritur të ruajnë fshehtësinë brenda shtëpisë sonë.
Luftërat gjatë shekujve kanë krijuar Rendin e Ri Ushtarak,e këto rende pastaj kanë depërtuar në mënyra të ndryshme tek popujt që janë pushtuar. Në këto situata kohore janë zgjedhur format e veprimit për të vendosur e depërtuar edhe besime e bestytni të reja,sepse në periudhat e ndërrimit të dijeve ,janë ndërruar edhe pikëpamjet e besimeve,sepse planet djallëzore kanë krijuar situata në prishjen e përgjithshme të një realiteti ekzistues në realitetin afirmativë,vetëm nga ikja e një sunduesi tek tjetri.
Konceptimi në fijet e këputura ka shtrirje të gjëra në shtjellimin e problematikës së shtruar, ato vijnë si rezultat e njohjeve të thella të autorit nga fusha të ndryshme të së kaluarës. Parashtrimi në ngjarje ngërthen në vete pjesë nga shumë ide e orientime për të orientuar lexuesin se disa pika informuese ato nuk japin vetëm informacione, por ato kanë pikëqëndrim kanalizues për të rikthyer mendjen dhe dijen në procese si diktate dhe si rrjedhojë e platformave politike, të cilat kanë qenë busull e drejtimeve në qëllime të caktuara.
Në këto kode të kohërave nuk kanë mundur të depërtojnë shumë popuj të botës, e këtë fat jo të mirë e ka përjetuar edhe populli ynë,sepse shumë procese janë lidhur me orientime të huazuara, që kanë bartur me vete edhe misionar nga vende të largëta: ” Dyshohet se ata nuk flisnin as gjuhën tonë,por një të ngjashme me atë të vendeve të moskovit!
“Po na ngatërrohen hesapet nga brenda….”
Ato që thanë Sheh Dyli dhe Sheh Alia m`u lidhën si gur për qafe, ngaqë edhe Baba Bektashi i ndritur kishte zënë ngojë mundësinë e futjes në radhët tona të moskovitëve me anën e disa klerikëve të dyshimtë, që vinin nga popuj të Kaukazit dhe të Krimesë (tatarë,çerkezë,kozakë,ullukë e të tjerë,… të kenë dorë edhe disa shërbime të fshehta të Perandorisë, të njohura për bashkëpunimin me Sinodin e shenjtë,…” fq.134,
Si pjesëmarrja në luftërat turke dhe bërja e radhitjes së jeniçerëve në këto procese, të cilat në shumë raste kanë lejuar avancime brenda rrethit te tyre. Ndërkaq, programi finalizues është dirigjuar dhe realizuar në mënyrë shumë profesionale. Këto diktate kanë ndodhur në shumë procese historike, mirëpo Jusuf Buxhovi në këtë vepër dhe në disa të tjera ka depërtuar në deshifrimin e këtyre kodeve të veçanta për shqiptarët.
Në këtë vorbull të kohëve vijnë edhe kombinimet e dijeve të Vjetra dhe Dijeve të Reja. Në letërsinë tonë në përgjithësi njohja e Bektashizmit është njohur vetëm në pika të shkurta. Në roman autori mjaft bukur ka shfaqur e ndriçuar ardhjen e kësaj doktrine fetare në trevat tona,por në këtë vepër ajo ka topografinë e vet të lokalizuar, e cila ka shtrirje në një trevë ku autori ka jetuar edhe me këto elemente të zhvillimit të saj. Lindja e teqeve në këtë trevë ka edhe misionarët e vetë, të cilët në shumë raste kanë dhënë shfaqje të dukshme në orientimin e popullatës. Mirëpo, fatkeqësitë kanë ardhur në momentet e ndërlikuara ,duke asgjësuar njeriun e dijes për një mision vendor. Këto misione në të dy rastet kanë protagonistë vendor,sepse shpata e të huajit ka depërtuar në dorën e njeriut tonë deri në thellësi . Kështu ,edhe misteret nuk janë qartësuar,apo nuk kanë mundur të qartësohen ,duke krijuar edhe bestytni në shumë raste, duke dhënë edhe parafytyrimin e misterit, se ndoshta fuqia ka ardhur nga perëndia qiellore.
Në romanin “Jeniçeri i fundit” protagonisti Jeniçeri shqiptar tani pas një përvoje të gjatë nëpër luftërat turke, kthehet në atdhe dhe ai kudo që ishte, në jetë e ka mbajtur të gjallë kujtesën dhe fjalët e prindërve. Këto kujtime dhe shumë të tjera nga treva nga ishte ai si: Dukagjini e Bjeshkët e Nemuna janë jo vetëm pika mbështetëse të tij për vendlindjen, por njëherit janë edhe pika referuese të autorit sa i përket vendosjes së ngjarjeve në trollin e Kosovës. Pikat referuese të protagonistëve të romanit janë të shpërndara në dukje të parë,mirëpo ato në pikëpamje filozofike harmonizojnë idenë e shtjellimit të ngjarjeve fabulare dhe në një trajtë tjetër japin ndriçim,sepse ato reflektojnë nëpër udhëkryqet e njerëzimit . Pra edhe kjo periudhë historike i ka lënë pasojat e veta gjatë këtij sundimi shekullor. E sa vështirë dilet nga kjo situatë e sundimit. Lexuesi mund të kuptojë vetëm përmes kryeprotagonistit të romanit “ Jeniçeri i fundit” , e cili është kryeprotagonisti i këtij romani, lexuesi prapë duhet të pyes veten, se pse ai është kudo pse më shumë duket hija e tij dhe bota e brendshme që ka dy porosi nga prindërit, e kjo ka rrjedhën nga faqja e parë e deri tek faqja e fundit,duke aluduar në ruajtjen mitike të Konstantinit se besa është duke bashkëjetuar në Jeniçerin e fundit.
Prekja apo shënjimi i disa ngjarjeve në të kaluarën si nga kultura e luftërat tona dhe ato të përbotshme janë hallka që ndërlidhin ngjarjet në roman dhe i japin shenjat sinjalizuese për lexuesin e vëmendshëm se këto procese i kanë rrënjët shumë më të thella se në dukje të parë. Këto depërtime vrojtuese nuk janë dhënë vetëm për të kaluarën e ndodhur, por mesazhi i tyre vjen e dikton të djeshmen e afërt, të sotmen dhe të ardhmen tonë që vazhdimisht është duke trokitur jo në derën tonë po më shumë në dritaren e atdheut tonë.
Romani “Jeniçeri i fundit” i Jusuf Buxhovit kërkon njohje më të thella të shënjimit të disa ngjarjeve sa mitike e sa reale , për të kuptuar mezashin dhe veprimet e të ndodhurave nëpër rrjedhat historike të etnikumit tonë. Sepse: Dijet e Vjetra,Dijet e Reja, Vargjet e Rumit, Pellazgjia, Perandoria Dardane, profetet hazreti Musai,hazreti Ibrahimi ,Jezusi apo hazreti Isai, Biblioteka e Aleksandrisë. Pastaj luftërat dhe lëvizjet e Ali Pashë Tepelenes, Kara Bushatit e tj.si : Kështjella e Damastionit, Kështjella e Hijes, Kështjella e Drilonit, Kështjella e Pasqyrave, numri shtatë ,pastaj, vdekja e piktorit Gropan Muzaka si dhe Juria e Hijeve , nuk janë vetëm identifikim, por më shumë saktësojnë realen e të ndodhurave jetësore.
Rikthimi në identitet ka për qëllim rikthimin, por a e kemi identitetin gjeografik dhe atë kulturor, që duhet ta kemi, apo nuk jemi në rrugën e gjetjes, apo ndoshta duhet të ruajmë këtë që e kemi sot. Këto dhe parashtrime e të tjera karakterizojnë tërësinë e këtij romani historik,me përsiatje sa filozofike, po aq edhe angazhuese për letërsinë moderne shqiptare. Romani në shtjellimin e brendshëm ka formësimin unikat, sepse funksionalizimi dhe dimensionalteti i dhënë kanë qartësinë e komunikimit për lexuesin e vëmendshëm. Në galerinë e dukshme dhe të pa dukshme Jusuf Buxhovi e shpalosë të djeshmen ,për të ruajtur dhe kultivuar pasurinë mendore që ekziston brenda atdheut tonë të shkapërderdhur në ide e koncepte, që në shumë raste e damkosin etninë tonë, kurse vijat në hartën botërore ku atdheu ynë duket se nuk e ka shkëlqimin që duhet ta ketë nëpër proceset e rendit botëror.
Pra, romani “ Jeniçeri i fundit” i Jusuf Buxhovit, konsideroj se radhitet ndër romanet më të konsoliduara në letërsinë e sotme shqiptare, si në aspektin leksikor e në fjalëformimin gjuhësor dhe në tërësinë e tij krijon faqe konsolidimi në identitetin tonë kombëtar e artistik.

Një portret i Gruas së Hekurt Musine Kokalari dhe si e kujtonte dhe mallkonte ajo Enver Hoxhën!

Në foto: Musine Kokalari në sallën e gjyqit, Tiranë, qershor 1946!
Sheradin Berisha, Prizren
* Sa herë Musine Kokalarin e kujtoj Enver Hoxhën e mallkoj!
“Nuk kam nevojë që të jem komuniste për ta dashur vendin tim! Unë e dua vendin tim edhe pse nuk jam komuniste.” – Musine Kokalari, në gjyq – 1946.
Musine Kokalari ishte intelektuale dhe atdhetare e shquar. Ka lindur me 10 shkurt 1917 në Adana të Turqisë Jugore, në një familje gjirokastrite. Në vitin 1920 familja e saj u kthye në Shqipëri. Fillimisht u vendosën në Gjirokastër dhe atje kreu shkollën fillore.
Në vitin 1930 familja Kokalari do të vendosej në Tiranë ku e kreu shkollën e mesme (1937), ndërsa studimet universitare i mbaroj në Romë (1941).
Ka shkruar 3 libra:
1. Seç më thotë nëna plakë (1939);
2. Reth vatrës (1944);
3. Sa u tund jeta (1945).
Së bashku me Mit’hat Aranitin dhe miq të tjerë, themeloi më 1943 Partinë Socialdemokrate.
Për shkak të bindjeve socialdemokrate – pushteti komunist – familjen Kokalari e trajtonte si ‘armike të popullit’.
Më 12.11.1944 regjimi komunist i pushkaton pa gjyq dy vëllezërit e saj, Muntaz e Vesim Kokalari!
Katër ditë më vonë (më 16 nëntor) arrestohet edhe Musinja, e cila mbahet 17 ditë në burg.
Në fund të vitit 1945 ajo themelon grupin e parë opozitar: “Bashkimi Demokratik Shqiptar”.
Më 23 janar 1946 arrestohet për herë të dytë dhe gjyqi ‘në emër të popullit’ në verë të atij viti e denon me 20 vjet burg.
Në sallën e gjyqit Musinja zëshëm deklaron:
“Nuk kam nevojë që të jem komuniste për ta dashur vendin tim! Unë e dua vendin tim edhe pse nuk jam komuniste. Unë e dua progresin e tij. Edhe pse ju keni fituar luftën, edhe pse ju keni fituar zgjedhjet, ju nuk mund ti persekutoni ata që kanë mendime të ndryshme politike nga ato tuajat. Unë mendoj ndryshe nga ju, por unë e dua vendin tim. Ju po më dënoni për idetë e mia. Unë nuk kërkoj falje, sepse unë nuk kam bërë asnjë faj!”
Musinja i ka mbajtur 18 vjet burg të rëndë në burgun e Burrelit! Pastaj vitet tjera të jetës i kalon e internuar në Rrëshen. Punoi si fshesare edhe 11 vjet të tjera në mes tullave, llaçit dhe betonit.
Në vitin 1981, e dërmuar nga vuajtjet dhe punët e rënda u sëmurë nga kanceri, dhe më 13 gusht 1983 u shua nga jeta në dhomën e saj të internimit në Rrëshen!
Më 1991 familjarët e saj e zhvarrosën, dhe tani e ka varrin në Shish – Tufinë.
Qoftë i paharruar kujtimi dhe lavdia për Musine Kokalarin!
Musine Kokalari, si e vrau Enver Hoxha opozitën | ABC News Albania

Drita Zeneli për një mashtrues dhe intrigant

0
Shkruan: Ditta Zeneli, Prishtinë
RASHIT GASHI ËSHTË NJË MASHTRUES DHE INTRIGANT ORDINER
Sa për info:
Ti z. Rashit Gashi nuk je larguar nga KEDS ne vitin 2016 kur janë larguar 93 punëtorë në mënyrë të paligjshme siç paske deklaruar në kët portal.
Ty z. Rashit Gashi nuk të është ndërprerë kontrata e punës si 93 punëtorëve të larguar nga puna me 2016, por ty nuk të është vazhduar kontrata të cilën e ke pasur të përkohshme, sepse je punësuar në vitin 2013.
Z. Gashi si ka mundësi t’i bashkangjitësh grupit të punëtorëve të cilëve paraprakisht u është ndërprerë kontrata e perhershme e punës, të cilët kishin më së paku 18 vite përvojë pune në KEDS ?
Z. Gashi ti je punësuar në vitin 2013 dhe je larguar 2 vite pasi që është larguar grupi prej 93 punëtorësh nga puna.
Z. Gashi si të rastisi ty të punësohesh në kohën kur këta punëtorë ishin në trysni prej dhunës së vazhdueshme për largim nga puna ?
Si ishte e mundur që ti pikërisht në atë vit të punësohesh, madje drejtpërdrejtë në një pozitë udhëheqëse, ku paga jote mujore tejkalonte tri paga të punëtorëve të diskriminuar nga ai menaxhment?
Z. Gashi per një kohë aq të shkurtër arrite të emërohesh edhe sekretar sindikate, ku nga njëra anë para masës e lozje rolin e ngritësit të zërit për mbrojtjen e të drejtave të punëtorëve, e nga ana tjetër nga zyra jote ia dërgoje emailet drejtorit, të cilat ishin në harmoni të plotë me dëshirën e menaxhmentit?
Sepse pikërisht për këtë arsye të kishin punësuar dhe paguar, për t’i kryer punët e tyre të ndyta dhe jo pse ishe ndonjë akademik apo ekspert i rangut botëror, pa të cilin do të falimentonte KEDS-i.
Z. Gashi punëtorë si ti me kontratë të perkohshme janë larguar nga KEDS-i më shumë se 100 të tjerë, përveç këtyre 93 punëtorëve të vjetër.
Pse shtirësh kinse je i pafajshëm dhe i painformuar, kur ne të gjithë e dimë se kush je?
Z. Gashi ti e di shumë mirë, se sa punëtorë të tjerë janë dëbuar nga puna perveç ketyre 200 punëtorëve të lartpërmendur dhe sa të tjerë janë dorëzuar dhe e kanë lëshuar punën, për shkak të presionit të vazhdueshëm të menaxhmentit te KEDS-it?
Z.Gashi ti nuk i takon asnjërit grup të punëtorëve të larguar.
Ti je larguar i vetëm 2 vite më vonë, sepse të kanë lënë si desert për fund.
Z. Gashi Ministrat e Qeverisë nga VV-ja nuk ke nevojë t’i njoftosh ti, sepse ti je një intrigant i pafytyrë që e bënë këtë vetëm për t’i bërë reklamë vetvetes.
Sepse për rastin në Keds dinë të gjithë më shumë se ti, dhe per siguri njerëzit nga SHIK-u, që i kanë përpiluar listat për largim të puntorëve, tani janë këshilltarë në ministri të ekonomisë dhe nuk dallojnë aspak prej teje…
Z. Gashi kam pafundësisht fakte për këto që i them.
Nëse do edhe i publikoj.
Kështu që z.Gashi më mirë të bjen të gënjesh pak më pak, përndryshe unë do të publikoj akoma më shumë fakte!
* Nga: Ish kolegia e zyres, nga ku ti nuk punoje por veproje me mision !

Si obligohen fëmijët që nga hapi i parë publik, të degjenerohen ?

0

Në foto: Pastori Akil Pano

Shkruan: Fahri Xharra, Gjakovë

Së pari, para se gjithash e falënderoj Pastorin Akil Pano për reagimin e tij publik me shumë vend dhe të domosdoshëm:” Pastori Akil Pano ka denoncuar shpërndarjen e një formulari në kopshtet e Tiranës ku në vend të ‘nëna’ e ‘babai’ është shënuar ‘Prindi 1’ e ‘Prindi 2’. Sipas pastorit kjo gjë është bërë pa dijeninë e prindërve dhe në shkelje të plotë të ligjit. Pastori shkruan se agjenca Gay ka nisur zbatimin e saj në kundërshtim me ligjin e Kodin e Familjes që është në fuqi në Shqipëri. Ai u bën thirrje Ministrisë së Arsimit, drejtorive të shkollave e institucioneve të arsimit të tërheqin menjëherë nga qarkullimi këtë formular, i cili është në shkelje me ligjin e kodin e familjes dhe fyen pjesën më të madhe të shqiptarëve.”
“Disa fjalë për homoseksualitetin i cili është interesimi seksual nga njerëzit e të njëjtës gjini. Termi gay ( anglisht) përdorët për meshkujt, ndërsa lesbiane për femrat. Homoseksualiteti historikisht është që nga krijimi i njeriut. Në kohëra të ndryshme dhe kultura të ndryshme kjo veti është pranuar në mënyra të ndryshme, është toleruar, dënuar apo ndaluar. Shënohet që edhe në kohërat e lashta, në perandoritë e ndryshme ka qenë prezente. Hebrenjtë, të krishterët , myslimanet dhe protestantët këtë sjellje e kanë quajtur mëkatare (https://www.britannica.com/topic/homosexuality ).

Të dalim tek ne, është mirë që janë krijuar organizatat LGTB, të cilat në një far mënyre i dalin në mbrojtje atyre që ngacmohen nga gjinia e njëjtë qoftë mashkullore, qoftë femërore dhe nuk ndiqen si qentë nëpër parqe.
Por shtetet tona shqiptare, popullata e të cilave po zvogëlohet çdo ditë e më shumë sa janë të vetëdijshme që me legalizimin e më shumë se legalizimi të veprojmë kundër ligjeve të natyrës.
Mirë që këto sugjerime po na vijnë nga Europa, dhe po jemi të dëgjueshëm dhe po i fusim në jetë pikë e për pe porositë e tyre, por si nuk po vetëdijesohemi që rekomandimet e Europës për korrupsionin shtetëror, krimin e organizuar, prostitucionin t`i largojmë vendosmërisht nga anët tona.
Pse Rusia nuk e lejon ?

Edhe më e keqja që po ndodhë, përveç martesës ndërmjet tyre, por iu lejohet që të marrin e dhe të rrisin fëmijë.
Po ai fëmijë si do ta ndien vetën kur të vetëdijesohet, dhe sheh vetëm dy gra në shtëpi ai do e kërkojë të atin, ose dy burra duke u ledhatuar ai do e kërkon të ëmën. Në këtë mënyrë, automatikisht do të ngjallin të njëjtën dëshirë si të prindërve 1 dhe 2.

Çka është e tepërt dhe larg mendjes së shëndosh , është nisma e përmendur në Shqipëri.

Me keqardhje për kombin tonë;

Fahri Xharra, Gjakovë më 28.10.21

  • Nuk jam kundër tyre me apetite të caktuara, por pajtohem me Pastorin Akil Pano që pa fije kujdesi po e teprojmë.

Partitë e popujve pakicë – vlerë e jo defekt i pluralizmit politik

0

Nail  Draga, Ulqin 

Diskursi Politik

Nga formimi i tyre  dhe pjesëmarrja në zgjedhje lokale apo shtetërore partitë politike të popujve pakicë janë në sulm të vazhdueshëm nga partitë të vetquajtura qytetare, sepse iu sulmohet elektorati votues  përkatësisht kohezioni i tyre, duke u dobësuar me pasoja për eliminimin e tyre në skenën politike, ku skena politike në Mal të Zi, është dëshmi transparente e një konstatimi të tillë. Ndërsa e kundërta ndodhë në mjediset demokratike sepse partitë e popujve pakicë nga pushteti trajtohen si partner në avancimin e çështjeve kontestuese të popujve përkatës, që është në favor të pluralizmit politik dhe të barazisë qytetare e nacionale

Në mjediset me traditë demokratike diversiteti në skenën politike vler[ësohet  si vlerë e demokracisë parlamentare, ndërsa e kundërta ndodhë në vendet të cilat kanë qenë pjesë e ish kampit socialist në Evropën Juglindore, të cilat vuajnë nga sIndromi i monizmit edhe në pluralizëm. Pikërisht, një qasje e tillë në sajë të pabarazisë praktike shtetërore ka ndikuar që popujt e ndarë kanë formuar partitë e tyre politike, të cilat janë në mbrojtje të identitetit kombëtar të popullit përkatës.

Lufta speciale kundër partive nacionale

Në Mal të Zi çështja e pluralizmit politik  të pjesëtarët e popujve pakicë ka pasur defektet e veta, sepse ata nuk kanë trashëguar përvojë politike dhe kuadra të përgatitura për tu ballafaquar me sfidat e kohës. Pikërisht, nga një qasje e tillë në mungesë të infrastrukturës partiake partitë politike të popujve pakicë nga themelimi i tyre në vitin 1990 e më pas vazhdimisht janë ballafaquar  me vështirësitë funksionale, si nga anëtarësia e tyre por edhe nga ana e pushtetit. Përfaqësimi i popujve pakicë me përfaqësuesit e tyre autentikë nuk ishte sipas vullnetit të pushtetit, duke bërë çmos që të dëmtojnë kohezionin politik të elektorati votues shqiptar në Mal të Zi, i cili në zgjedhjet e para pluraliste(9.12.1990) mbeshteti në mënyrë plebishitare subjektin politik nacional(LDMZ). Pikërisht pas tyre zgjedhjeve e më pas të elektorati votues shqiptar filloi luhajtja e dekompozimi i tyre që u dëshmu në praktikë pas vitit 1998. Kemi të bëjmë me dekompozimin në nivel të pushtetit qendror, me ndarjën e DPS-it në dy pjesë që ishte në favor të demokracisë parlamentare, që ndikoj të elektorati votues shqiptar. Eshtë pikërisht kjo kohë kur pushteti filloi të veproi për të rikthyer “besimin” të elektorati i humbuir shqiptar duke u paraqitur si shpetimtar i tyre, por me retorikë pluraliste, duke mbeshtetur ish vazalët e pushtetit monist të cilët ishin  të përshtatshëm për pushtetin si në kohën e monizmit. Kësaj kategorie i janë bashkangjitur edhe karrieristët e ndryshëm dhe të tjerë për interesa të ndryshme personale, të cilët janë angazhuar për mbeshtetjen  nga elektorati votues në zgjedhje.

Nihilizmi nga injoranca politike      

Në favor të këtij konstatimi nga 1998 e më pas qarkullon  një propagandë speciale me moton se nëse bëhët koalicion me partinë malazeze(DPS) atëher ma mirë  e votoj  vetë ate, se sa përmes partisë shqiptare e cila bën koalicion me te, e me pas  vota ime shkon atje.

Deklaratat e tilla përhapën nga injorantët politikë, të cilët nënçmojnë subjektet nacionale dhe  si duket janë bërë pishman qe kanë votuar me herët partinë nacionale. Kësaj dukurie i japin iso ata të cilët janë pjesë e strukturave të pushtetit apo votojnë partitë malazeze. Ndikimi i tillë është më mundësi reale të personat e luhatshëm, sidomos të intrigantët të cilët iu besojnë premtimeve të qarqeve të ndryshme shtetëtore.

Nuk ka dilemë  se çdo kush përgjigjet për votën e vet, por është e pahijshme të veprohet në këtë formë dhe të nxitët një propagandë e tillë!

Kostumi sipas shijes personale

Sepse thënë ma qartë  çdo kush e vesh kostumin sipas shijes personale  e jo me kostumin qe ia servirë dikush tjetër. Dhe është pikërisht ai kostum qe e bën të dallohet  në atë mjedis. Por, nëse i dorëzohet partisë malazeze aty  ai është pjesë e tyre e jo e identitetit personal me kostumin e tij. Madje ata   mund ta akuzojnë se një kostum i tillë nuk është me ngjyra  sipas shijes së partisë së tyre. Andaj për të qendruar aty i patrazuar i duhet ose ti përshtatet rrethanave të reja apo të largohet  nga ai grupim politik.

Identiteti dhe partneriteti

Nga dukuria e tillë del qartë se kemi të bëjmë me  dallimet konceptuale  identitare, sepse votimi i partisë nacionale, paraqet identitetin  kombëtar dhe  në vehte ka partneritetin, çështje e njohur në mjediset multinacionale e multikulturore.   Ndërsa votimi  i drejtpërdrejtë në partinë qytetare-malazeze  nuk kemi të bëjmë me partneritetin por humbjen e identitetit gjoja për kauzën qytetare, që është politikë përfide e pushtetit që shkon në drejtim të asimilimit politik të pakicave kombëtare.

Autoritarizmi  dëmton partinë politike

Në këtë refuzim politik dhe pakënaqësi nuk ka dilemë se rol negativ kanë pasur  udhëheqësit e partive politike nacionale të shqiptarëve, të cilët me qendrimin e tyre autoritar  dhe  atavizmin politik, kanë ndikuar në demoralizimin e elektoratit votues për tu distancuar dhe mos i votuar, apo votuar partitë tjera. Por, duhet të themi se jo çdo individ në kuadër të partisë nacionale lufton kundër dukurisë së asimilimit  politik, sepse në pyetje janë interesat personale apo të klanëve të ndryshme, që nën maskën e angazhimit politik  realizojnë përfitimet e tyre.

Mbrojtja e identitetit  sfidon asimilimin politik

Pa marrë parasysh rrethanat shoqërore  elektorati votues shqiptar duhet të mbeshtesë subjektët nacionale  nëse duan të sfidojnë asimilimin politik,  sepse  çdo gjë mbetën në vetëdijen e ndërgjegjën tyre, në mbrojtje të identitetit kombëtar, sepse partitë nacionale janë vlerë në mozaikun e skenës politike të çdo mjedisi, duke kriuar raporte të parneritetit në favor të avancimit të pozitës dhe statusit të tyre politik.

Në këtë aspekt në Mal të Zi mbetët shumë për tu bërë, ku duhet të eliminohet mentaliteti  i monizmit, duke i trajtuar partitë nacionale të popujve pakicë si partner në skenën politike e qeverisje  e jo duke ndikuar në dobësimin e tyre përkatësisht  të elektorati  votues shqiptar në këtë mjedis.                                                                                                               

(Tetor 2020)

Mbresa e kujtime për Ramiz Lladrovcin, hijen e hijes së Heroit të Kombit Fehmi Lladrovci!

Diana Rexhepi, gazetare, Zagreb
Ramiz Lladrovci ka qenë gjithnjë hija e hijes së hijes së vëllait të tij, Heroit Kombëtar dhe burrit të burrave Fehmi Ladrovci.
Dhe hija e hijes së hijes së Heroinës së Shqiptarizmit, Xheve Krasniqi Lladrovci.
Edhe kur ishin gjallë, para Lufte, si dhe në kohën kur përgaditeshim për Luftën Mbrojtëse, e me radhë edhe gjat Luftës në Kosovë nga viti 1997-1999 , ai ishte hija e hijes së tyre e  mshifej nga mjerimi personal vetëm e vetëm se ishte vëllai i Fehmi Ladrovcit.
Do t’i parashtroj këtu vetëm disa të dhëna, faktografi.
Në nëntor të vitit 1997, kur është formue-zyrtarizu UÇK-ja në banesën e tij, Ramiz Lladrovcit, ishim afër 20 vete në dhomën kryesore ku flitej dhe diskutohej.
Ramiz Lladrovcit nuk i është lejuar të ishte prezent në atë dhomë.
Rrinte në kuzhinë dhe sillte vetëm ushqime dhe qaj në dhomë, aty ku diskutohej dhe debatohej. Por, nuk i është lejuar të merrte pjesë në ato diskutime dhe vendime.
Në një rrëfim të Naim Malokut, ku ai poashtu ishte në München ndër diskutantët dhe vendimëmarrësit kryesor, ai thekson që aty ishte dhe Ramiz Lladrovci, por që nuk ka folur. Në mënyre të butë, por të kuptueshme, Naim Maloku bëri me dije se Ramiz Lladrvocit nuk i është lejuar as prania fizike aty, e le më diskutimi i barabartë në atë Ngjarje të zyrtarizimit të UÇK-së në München.
Por, une po e them hapur Sot që Ramiz Lladrovcit nuk i është lejue që të jetë i pranishëm në atë dhomë, atë odë, në ato diskutime dhe vendime.
Ishte, siç thash, në kuzhinë e si thonë këtu në Kroaci ishte vetëm “mali od kužine” (I vogli i kuzhinës).
Gjithë karrierën e mëtutjeshme Ramiz Lladrovci e ka krijue në kurriz të Fehmi Lladrovcit, vllait të tij.
Por, në atë kohë ishte administrator i fondit “Vendlindja thërret“.
Do t’i rikujtoj vetëm tre-katër ngjarje, që lidhen me Ramiz Lladrovcin.
Ngjarja e pare: Kur përfundoj mbledhja, e une isha në dhomën e fëmijve të Ramiz Lladrovcit , sepse isha e vetmja femën në atë Ndodhi ku zyrtarizohej UÇK-ja në München.    Para se të shkojmë nga ajo banesë, pasi Mledhja e zyrtarizimit të UÇK-së përfundoj pas 24 orësh, erdhi në dhomë Fehmi Lladrovci. Une qaja sepse kisha një parandjenjë se disi që  nuk do ta shoh më të gjallë Fehmiun. Në atë moment Fehmiu (e quaja: Feha) mi dha 100 marka, duke më thënë:
“Dado, këto 100 marka ti ka lënë Ibra (Ibrahim Kelmendi) që ti kesh për kafe dhe ushqim deri në Zagreb”.
Nuk deshta ti merrja paratë, por Feha ma shtrëngoi dorën, me atë dorë të fortë, dhe më tha:
“Dado, ki me i marrë këto pare se Ibra më ka udhëzuar me ti dhanë… Ki me i marrë këto pare, Dado!
I thash: “Okej Fehë, Vlla, më kallxo se a muj me bo çka të du me këto pare?”
Feha, tha: “Po Dado, çka të duash bon me ato pare…!
I thash: Okej, thirre këtu Ramiz Lladrovcin … E thirri Ramizin … I thash Ramizit: Sille bllokun e Fondit Vendlindja Thërret, dhe shkruj: 100 marka “Shote Galica , Shkup”.
E vërejta që ishin të prekun Feha dhe Ramizi , mirëpo nuk ma prishën. Asnjeni. Atë letër, dëshminë e pagesës, e ruaj edhe Sot, këtu ku jetoj në Zagreb, të vendosur në një libër.
Ngjarja e dytë: Ishte fillimi i mujit maj 1999. Ramiz Lladrovci ishte si shef i shtabit të UÇK-së, të vijës së “rogneristëve” , që tash po rreziten në Haag. Mua më ndalen do djemë nga Kroacia të cilët i njihja dhe njeni prej tyne, më tha: “A mundesh, Diana , me na ndihmu se qe tre ditë po endemi nëpër rrugët e Tiranës. Kemi ardhë këtu si vullnetarë, i jemi paraqitë Ramiz Lladrovcit, i cili na i ka marrë pasaportat dhe na lëshoi kështu të endemi rrugë, duke mos pasë as ku me flejtë e as nuk kemi pare për buke!”.
I thirra në tavolinë në restorantin “Miniri” dhe ia dhash secilit nga 100 marka që i kisha nga redaksia e “Večernji List” e cila më kishte dërguar të bëja reportazhe nga Lufta dhe që në fillim të muajt maj ta intervistoja Agim Çekun, brigadier të Ushtrisë së Kroacisë që u emrua si epror kryesor, udhëheqës i Ushtrisë Çlirimtare të Kosoves. Pra, me ata djema në tavolinë të cilët ishin të vetmit me rroba civile aty. Në atë kafe, në katin e parë të saj, kishte edhe shumë ushtarë në uniforma të UÇK-së me qëndrim të ngurtë edhe me njëri tjetrin por ky është rrëfim tjetër.
E thirra në telefon Ramiz Lladrovcin, e ai erdh pas pak kohe në kafe. Nuk përshkruhet me fjalë se sa u frikësuan të gjithë kur e panë, edhe ushtarët në uniforma që rrinin në kafene e edhe këta djemtë nga Kroacia. Erdh Ramiz Lladrovci në tavolinën ku ishim ne të ulur, këta djemtë në veshje civile dhe une.
I thash: Lladrovc, kthejua këtyne djemve pasaportat e le të kthehen te shpija në Kroaci, se i ke lënë rrugëve këtu në Tiranë e pa ushqim… Ti as që ke të drejtë të sillesh kështu duke ua marrë pasaportat, sipas asnjë konvente ndërkombëtare.
“-A je kah merr vesh ti Ramiz Lladrovci?!”
Ai , ndërkaq, iu vërsul atyne djemëve, me bërtimë: “Bac, ju jeni dezertera, dhe juve duhet me ju pushkatu!”
I thash: Prit pak Ramiz Lladrovci, prit pak… Ai me tha: “Dado nuk jam ka foli tash me ty por me keta!” E une e ngrita zërin: Une jam kah flasi me ty Ramiz Lladrovci, sepse nuk je shtet ti këtu në Shqipni e as nuk ke të drejtë me ua u marrë pasaportat sipas asnjë pike të asnji ligji, e as të Konventes së Vienës … Nuk ke të drejtë me i lanë këta djemë pa ushqim që une të detyrohesha tu jipja para për ushqim. Aty u prek Ramiz Lladrovci. E kam ditë që aty preket që une u kisha dhënë pare për ushqim, sepse gati të gjithë ata të UÇK-së ishin disi të prekun pse une nuk merrja honorare por jetoj ma shumë pa pare, se sa që kisha për ushqim të rregullt.
Aty u prek Ramiz Lladroci. Por, sidoqoftë, këcej dhe tha atyne djemve dhe mue: Une jam ligj këtu, une e bëj ligjin dhe e vraj ata që më delin përpara! U prenë të gjithë në atë kafe, as miza su ndëgjojke. E une u ngrita në këmbë dhe i thash me za pak ma të nalt. “E nuk je ti Ligj Ramiz Lladroci, e qe une po të dal përpara dhe më gjuaj mue,  he të pshursha në të… Hajt, gjuaj! E Ramizi mbeti disi i shokum…dhe u ul në karrige, më shikoi me një si buzëqeshje neveritëse, e lëvizte kokën, nxori telefonin mobil dhe e thirri dikend, të cilit i tha:
“Jepjau pasaporta këtyne të katërtve nga Kroacia…!”
Dhe djemtë shkuan në atë selinë e “rogneristëve”, që ishte dikund afër ambasadës së Kosovës, dhe i morën pasaportat. Dhe ne disa i mblodhëm do pare për t’ua dhënë djemve që udhëtuen në Durrës , prej nga me traget të parë u kthyen në Kroaci.
Ramiz Lladrovci
Ngjarja e tretë. Erdha më 2002 në Prishtinë dhe e thirra Ramizin me e pa, me e hek (largue) përmallimin për Fehen dhe Xhevën, dhe e doja edhe qat Ramiz ashtu sikurse që ishte se ishte vëllau i Heroit, Fehes (nuk përshkruhet çfarë njeriu dhe burrë shqipetar ishte Feha… nuk përshkruhet me fjale), e thirra Ramizin, u takum ne Grand në kafene, e aty ishin edhe do persona, e ai Ramizi, tha. A dini çka ka bo dada Dianë për Kosovë, a dini dhe  çfarë armatim na ka pru?!”
Ia ndërpreva fjalën, e i thash: Mbylle gojën Ramiz Lladrovci. Mos më qitni aso legjendash për armatim as mos më përzini me atë më …?!” E deshti me më përzi Xhavit Haliti edhe armatimin me ua sjellë une, por kroatët e Ministrisë së Mbrojtjes i thanë para meje Xhavit Halitit e në një shtet të tretë ku u takum të gjithë, kroatët i thanë Xhavitit:
“Mi jako cijenimo Dianu Rexhepi i ne želimo da bude umiješana u bilo kakvo nauružavanje ili oružje koje dolazi do vas.”
(“Ne e vlerësojmë mjaft shumë Diana Rexhepin dhe nuk duam që të jetë e përzier në  çfarëdo armatosje apo armë që vijnë tek ju.”)
E mbathën mirë kroatët Xhavit Halitin, të cilit nuk iu duk mjaft që i kisha mledhë uniformat e para për UÇK, e që PLUS bëja propagandë të paparë për UÇK-së në HRT. Qoftë une si autore e teksteve apo Andrej Rora, si kryeredaktor, por ai Xhavit Haliti deshti që nëpërmjet meje të vinte armatim në Portin e Durrësit!
Prandaj e mbathën mirë kroatët nga Ministria e Mbrojtjes së Republikës së Kroacisë. E mbathën, “e prenë” Xhavit Halitin. E nga ku “legjenda” e tillë dëgjoi për mua dhe foli atë ditë me 2002. Ramiz Lladrovci, nuk e dij, por e preva edhe në Hotel Grand. Me Ramiz Lladrovcin u ndava përgjithnjë, në të vërtetë ai me mue u nda me 2015, kur fola atë çka fola për UÇK-në, deklaratë që e botun disa portale të Kosovës.
Ramizi atëhere ishte ambasador i Kosovës në Shqipëri. Une u lidha me një person, “u lidha për fli dhe qaj rusi” që ma bon ajo…, ja une asaj fli me i bo. jo, e ishte një zyrtare e lartë në një Ministri të Kosovës së cilës i thash që pas kësaj çka deklarova, shumica e shokëve të mij nga UÇK dhe të Luftës në Kosovë s’kan me dashtë me komuniku më me mu. Dhe ajo e thirri Ambasdën e Shqipërise dhe e kërkoj Ramiz Lladrovcin. Ata i thanë që ai nuk është “për momentin” në zyrë. Kjo zonja e ministrisë i la porosi që e ka kërkue zonja Diana Rexhepi dhe të lajmëjohej në numrin e telefonit mobil që e kisha në Kosovë, numër që na e jipnin  kur vinim nga diaspora, e kuptohet që na i morën të gjitha të dhënat nga pasaporta, sepse si duket përgjoheshin të gjithë telefonat mobil në Kosovë, e sidomos të diasporës, i imi po ashtu …!
Sidoqoftë, Ramiz Lladrovci nuk u lajmërue, sepse ishte rreshtue në anën e “rogneristave” në krye me rrencin që gati e fundosi Kosovën, Hashim Thaçin.
Dhe tash, para dy ditësh Ramiz Lladrovci doli në fotografi para shtatores së legjendarëve Fehmi dhe Xheve Lladrovci , ai që PSHTYU në vëllain e vet dhe u rreshtue në anën e  tradhtarit Hashim Thaçi, tu thanë qe “u emocionu shumë tu fol me Hashim Thaçin, që e kishte thirrë Ramizin nga Haga.
U emocionu me Hashimin?!
Me Hashim Thaçin u emocionu?!
Me Thaçin që E TRADHETOI Kosovën, Adem Jasharin, Fehmi Lladrovcin e të tjerë dhe ia bëri kurthin të vritet, e la pa mbështetje, e me qëllim në Drenicë, ku Feha luftoi si luan bashk me heroinen, gruen e vet, Xheve Krasniqi Lladrovci.
Kunder vëllait të vet u reshtue Ramiz Lladrovci , i cili tërë karrieren dhe kredibilitetin e vet mbas Lufte e kishte vetëm e VETEM se ishte vëllau i Fehmi Lladrovcit.
Me këtë gjest të fundit, Ramiz Lladrovci e shiti vëllain e vet, e shiti sikurse Juda që e shiti Krishtin për 30 shkuda (pare të bëra nga argjendi).
Juda i Kosovës, Ramiz Lladrovci, e shiti vëllain e vet Fehmi Lladrovcin, Heroin e Kosovës…!
E shiti për para të mallkuara të tradhëtisë …
Të MALLKUARA deri në mbarim të botës!
____________
* “Rogneristët” e ka kuptimin e atyre që gjatë periudhës së luftës në Kosovë, kanë ndejtur në Hotelin Rogner të Tiranës, prej nga jo vetëm sipas atores së këtij shkrimi, por edhe të tjerëve, e kanë “udhëhequr” luftën në Kosovë.

Llojet e shfarosjeve (gjenocideve) ndaj shqiptarëve të fshehura në kohë dhe hapësirë (1878 – 1999)

1

Nga:  Abas  Fejzullahi, Zvicër

Në vend të hyrjes …

1.Pjesa e parë

Njëra ndër sëmurjet e stërkequra me emërin URREJTJE, si sëmurje shumë e rrezikshme, deri më tani e pa shëruar, ka qenë e pranishme tek njerëzit, është e pranishme dhe mundet me qenë edhe në të ardhmen !

URREJTJA, si sëmurje e veçantë, mund të ket prejardhje shpirtërore apo trashëguese (psiqike-gjenetike) ka mundësi të zhvillohet e përoset në vazhdimsi nga rrethanat familjare dhe shoqërore varësisht se çfarë edukate është e pranishme si në drejtimin familjar e shoqëror..!

 URREJTJA, është shumë e rrezikshme për njeriun dhe shoqërin njerëzore, kur ushqehet dhe zhvillohet nga llojet e lakmive, tue u ndihmuar dhe përkrahur në vazhdimsi përmes veprimeve edukativo-arsimore të drejtuara nga institucionet e caktuara shtetërore dhe fetare..!

Me që urrejtja në vazhdimsi mund të rritet e shpërndahet përmes të gjitha mënyrave dhe llojeve të lakmive pa përjashtuar edhe llojet e hakmarrjeve, përmes propogandës, literaturës, shpifjeve, premtimeve, apo edhe urdhërave e mashtrimeve nga më të ndryshmet, për ta jetësuar qëllimin e përgatitur e planifikuar në thellësi e hollësi, për të kryer veprime të shëmtuara kriminale ndaj neriut, shoqërisë njerëzore-popullit i cili vëlerësohet si i urryer nga na e urryesit apo si pengesë për jetësimin e qëllimeve të planifikuara në kohë dhe hapësirë, jipen detyra dhe urdhëra që të kryhen mbytje, vrasje dhe shfarosje tue filluar nga njeriu si qënie njerëzore, familja, farefisi, shoqëria dhe populli i një vendi- krahine apo  shteti  nga ana e  urdhëdhënësit  si urryesi  dhe përgjegjësi kryesor ..!

Prania e rrezikut është i pranishëm bashkë me veprimet e përhapjesë të llojeve të ndryshme të thash e themeve (e propogandave) të shëmtuara që bëhen, nga njerëz të caktuar e të pa njerëzishëm në vazhdimsi, që zanafillen mund ta ken që nga edukata në rrethin familjar dhe institucionet e ndryshme shtetërore dhe fetare, në mënyrë të hapur apo fshehur, në të gjitha mënyratë e mundshme… tue shtri në vazhdimsi ndikimin tek njerëzit e caktuar, tue shfrytzuar, politikën, besimet e ndryshme fetare, arsimin diplomacin, forcën ushtarake, policore dhe ideologjit e krijuara në kohë dhe hapësirë..!

 Shqiptarët në trojet e tyre vendore, në vazhdimsi kanë qenë të sulmuar e dëmtuar si në faktorin njerëzor e hapësinor (territorial) dhe ate ekonomik nga pushtues të ndryshem në periudha të ndryshme kohore..!

Në 200 vitet e fundit shqiptarët janë dëmtuar shumë në hapësiratë tokësore, ujore, qiellore(ajrore) nga pushtimet e Serbo-sllavëve, bullgarëve dhe grekëve, të cilët në kohë dhe hapësirë kanë kryer lloje të ndryshme të shfarosjeve (gjenocideve) në të gjitha drejtimet… që ende sot e kësaj dite si pranojnë përkundër të dhënave e dsëhmive të shumta… nga buriemet e ndryshme ndërkombëtare, vendore dhe të tyre..!

Serbët, malazezët, maqedonasit dhe grekët, kanë kryer të gjitha llojet e shfarosjeve ndaj shqiptarëve në trojet e tyre historikisht vendore dhe sot e kësaj dite, jo vetëm që s’i pranojn shfarosjet e kryera në kohë dhe hapësirë, por përmes shpifjeve dhe gënjeshtrave të shumta e të përditëshme nga më të shëmtuarat, në shtyp dhe në hapësirat pamore të shumta elektronike në veçanti, shpërndarjen e librave me të njejtat përmbajtje si shtypi i përditshëm dhe llojet e propogandave tue përdorur diplomacin brenda dhe jashtë vendit, ndihmuar e përkrahur edhe nga Rusia në vazhdimsi..!

BE i din shumë mirë të gjitha këto që u përmenden sipër dhe heshtë, se, Serbia si shtet pushtues në hapësirat ballkanike, është drejtuar dhe drejtohet nga KOS (Kishën Orthodokse Serbe) AU (Akademin Ushtarake) dhe ASHAS (Akademia e Shkencëave dhe Arteve të Serbisë) e cila ka kryer shumë lloje të shfarosjeve (gjenocideve) ndaj shqiptarëve sikurse edhe Greqia që ende mbajnë të pushtuara trojet shqiptare pothuajse të spastruara tërsisht nga shqiptarët Serbia mbanë Kosovën Lindore dhe Greqia  Çamërinë…!

Në vend që Serbia të dënohet e ndëshkohet nga BN (Bashkësia Ndërkombëtare) dhe BE (Bashkimi Europian) për të gjitha llojet e shfarosjeve (gjenocideve) në hapësirat Ballkanike ndaj shqiptarëve, boshnjakëve dhe kroatëve, Serbia lirohet nga këto përgjegjësi me Aktvendimin e Gjykatës së Hagës për shfarosjet e kryera në Srebrenicë e në mbarë Bosnjen ndaj boshnjakëve, aq më shëmtuar që vazhdojnë bashkëbisedimet me Serbinë kriminale pa u dënuar për krimet e kryera e pa paguar dëmet e luftës në të gjitha drejtimet, kështu që, Serbia parashtron në vazhdimsi kushte dhe kushtëzime për bisedime sikrse ajo të jetë e dëmtuara e jo kryerësi kryesor i krimeve të shëmtuara..!

Serbia në vazhdimsi ushtron ngacmime luftënxitëse, ndaj shqiptarëve në Kosovë, tue keqpërdorur pakicat ardhacake serbe në Kosovë, që shumica prej tyre kanë qenë pjesë e strukturave ushtarako-policore dhe paramilitare serbo-çetnike gjatë kryerjes së shfarosjeve (gjenocideve) në Kosovë në të gjitha periudhet e në veçanti gjatë kohës kur ka udhëhequr shfarosjen e shqiptarëve në Kosovë, kasapi e kryeçetniku i Ballkanit Sllobodan Millosheviqi..! 

Edhe pse, pakica ardhacake serbe prej 2 deri 3% në Kosovë me Kushtetutën e Republikës së Kosovës me plotë lëshime dhe gabime, por e pranuar gjatë bisedimeve në Vien nga pala shqiptare me kërkesen e ndërmjetsuesëve nga BN dhe BE , gëzojnë më shumë të drejta në të gjitha drejtimet se 2% e pakicave tjera apo e 95% e shqiptarëve vendor, por e pa pranuar nga Serbia, pavarësia e Kosovës…!

 *  Pakica ardhacake serbe i ka vendet e siguruara në Kuvendin e Kosovës, që pakicat tjera s’e kanë. Pakica serbe në përgjithësi e në komunat veriore të Mitrovicës në veçanti, që nga viti 2000 s’paguajn rrymen e hargjuar dhe tatimet, si qytetarët e tjerë në tërë Kosovën, aq më shëmtuar pagesën e kanë bërë për ta institucionet e Kosovës nga taksapaguesit e Kosovës… por me fajin e politikuajve vendor dhe ndërkombëtar nga BN e BE që pa fije turpi këtë e quajn diskriminim pozitiv i pakicës ndaj shumicës shqiptare dhe pakicave tjera..!

**     Përfaqësuesit serb Kuvendin e Kosovës i cakton Serbia të cilët haptas me veprime se njohin pavarësinë e Kosovës, paguhen nga taksapaguesit e Kosovës dhe janë e veprojn kundër pavarësisë së Kosovës, punojnë e veprojnë për Serbi, falë lëshimeve dhe gabimeve të qeveritarëve vendor dhe lëshimeve në Kushtetutën e Kosovës..!

*** KOS (Kisha Ortodokse Serbe) Popat serbë në bashkërendimin e veprimeve me ASHAS (Akademin e Shkencave dhe Arteve Serbe), AU (Akademin Ushtarake) me në krye udhëheqësin e tyre Sllobodan Millosheviqin, ushtruanë dhe jetësuan të gjitha llojet dhunës për shfarosjen e shqiptarëve në veçanti dhe të tjerëve jo serbe në përgjithësi gjatë viteve 1989-1999..!

*** DËSHMIT NË VIJIM:

  • Gjatë kësaj periudhe 10 vjeçare në Kosovë, regjimi serb në krye me kryeçetnikun

Sllobodan Millosheviqin, për mes mbikqyrjes, kontrollit, dhe administrimit të dhunshëm ua mori me dhjetra hektar tokë pune shqiptarëve në Rrafshin e Dukagjinit (Deçan) gjëja tue u thirrur në Ligjin dhe Drejtësinë e Serbisë, ua dhuroj si pronë të pa luajtshme Manastirit të Deçanit që e drejtojnë dhe mbikqyrin popat serbë..!

  • Ndërtuan kisha të reja serbe për pakicën ardhacake serbe në Kosvë edhe aty ku

Asnjëherë s’ka pasur serbë. Ndërtuan KOS (Kishën Ortodokse Serbe) në hapësirat e Universitetit në mes të Prishtinës, që sot e kësaj dite ekziston edhe pse s’ka pasur e s’ka besimtar serbë.!

S’ka asnjë të dhnë që Serbia ka ndërtuar ndonjë kishë (KOS) në hapësirat e ndonjë shkolle apo Universiteti në territorin e Serbisë..!?

Përse, këte veprim e kanë bërë në kryeqendrën e Kosovës në Prishtinë..!?

Përgjegjet në vijim tregojnë edhe  qëllimin:

  • Këto veprime i kanë bërë e i bëjnë në vazhdimsi të organizuar me plane dhe programe

institucionale, të përgatitura mirë e të përcaktuar për qëllime dhe veprime sunduese, djallëzore dhe pushtuese, tue u thirrur e fshehur pas lutjeve ndaj Zotit e për qëllime djallzore dhe politike tue u thirrur në fe dhe në Zot, tue u paraqitur hyjnor e shenjëtor ndërsa në të vërtet kanë dëshmuar qysh se ekzistojnë se janë vet djalli, besa djalli do ua kishte lakmi për mashtrime, dredhi fshehjen e veprimeve çnjerëzore që i ka bërë dhe i bënë KOS dhe Serbia si shtet shfarosës (gjenocidial) ndaj shqiptarëve në veçanti dhe jo serbëve në përgjithësi..! 

  • Lutjet e ritet fetare serbe nëpër kisha në përgjithësi në Kosovë e në Prishtinë në kishën

e ndërtuar në hapësirat e Universitetit i kanë bërë dhe i bëjnë, për t’i ngacmuar e lënduar ndjenat e shqiptarëve, për varrët e dhimbjet ende të pa shëruara, varret e varrezat masive të shqitarëve vendor, që vet lloj i këtyre serbëve i kanë shkaktuar me qëllime dhe paramendime, për t’ua përkujtuar të gjitha llojet e dhunës e dhunimeve, dëbimeve dhe shfarosjeve që i kanë kryer, dhe për t’u treguar tani me dredhi si paqësor e besimtar se gjëja në kishë shkojn për t’u lutur në emër të Zotit e fesë të bindur se: Do të ketë kundërshtime dhe pengesa për jetësimin e qëllimeve të tyre djallëzore, të cilat i fshhin në emër të lutjeve e riteve fetare, që pastaj të paraqiten me ankesa para Serbisë fashiste e cila edhe për grip e për edhe nëse u bie serbëve në Kosovë i fajson shqiptarët e lëre më kur bëhet fjalë për pengesa për rite e lutje nëpër kisha, ato i rrit e stërmadhon siç e ka profesion, gjëja për vuajtjet e pakicës serbe në Kosovë që u bëhen nga shqiptarët vendor dhe këto sa qel e mshel sytë me ndihmen e Rusisë i paraqesin tek FN (Faktorët Ndërkombëtar) si në BE dhe në të gjitha nivelet diplomatike deri tek OKB, ku thirren mbledhe të shpejta për të analizuar gjendjen e rëndë të serbëve në  Kosovë..!

 Për t’i paraqitur shqiptarët si fundamintalista islamik terrorista, dhunues e shkatrrues

e serbët si viktima edhe pse vet kanë me shkekuj urrejtjen si ushqim të përditshëm shpirtëror, udhëhiqen nga fundementalizmi shumë i rrezikshë i besimit dhe KOS dhe politika serbe që kanë djegur Arkivin e Bashësis Islame në Kosovë, kanë rrënuar 226 xhami vetëm gjatë periudhës 1989-1999, ushtria, policia dhe formacionet e shumta çetnike paramilitare serbe, të drejtuara e komanduara nga Shtabi kryesor i Luftës, me në krye kryeçetnikin Sllobodan Millosheviqin, nga Kosova me dhunë detyruan që të largohen një (1) miljon shqiptarë nga shtëpit e tyre , të cilatë u plaçkitën e u djegën, si edhe vet popullata u dëbuar me dhunë, janë dhunuar me dhjetra mijëra femra, mbi 1600 fëmijë janë vra e shëmtuar trupat e tyre (masakërur)mbi 315 njerzë të të gjitha moshave e gjinive janë  hedhr  nëpër puse, mbi 13000 civil të pa mbrojtur  të dy gjinive dhe të të gjitha moshave janë vrarë,  varrosur e zhvarrosur nëpër varre masive dhe bartur në Serbi e shumë edhe të djegur për t’i fshehur gjurmët e krimit..!

BE i din të gjitha këto dhe jo vetem që heshtë, por në shumë raste u krijon hapësirë  veprimi, tue ba trysni ndaj institucioneve të Kosovës për bisedime ashtu siç don e kërkon  Serbia e cila vazhdimisht haptas  paraqet kushte dhe bënë kushtëzime mes tjerash thot: 

Se Kosova e Metohia siç e quan Serbia, është pjesë e pandashme e Serbisë, këtë e kanë edhe në Kushtetuten e tyre dhe në vazhdimsi e përsërisin të gjithë udhëheqësit e Serbisë se: kurrë s’do ta njohim pavarësinë e Kosovës..!

 Në vijim trajtimi i temës në fjalë, ofron të dhëna e dëshmi nga burime të ndryshme vendore dhe të huaja për llojet e shfarosjeve ndaj shqiptarëve nga pushtuesit serb dhe fshehja e tyre..!

Dëshmi:

 Autori Branimir Anzuloviç në librin e tij me titull:”SERBIA  HYJNORE NGA MITI TE GJENOCIDI” NË 295 faqe, paraqet me të dhëna e dëshmi se kush ka qenë dhe kush është Saerbia dhe KOS(Kisha Ortodokse Serebe) në kohë dhe hapësirë.

* “Serbia Hyjnore” është miti mbizotërues kombëtar i serbëve… Në zanafillë, miti pati një funksion të dobishëm duke ndihmuar serbët që ta përballonin poshtërimin nga disfata dhe dominimin shekullor të një kulture të hauj. Megjithatë edhe kur në shekullin XIX u rifitua shtetësia, miti rujati fuqinë e vet, sepse e bartte premtimin se serbia do të ringjallej si një perandori e fuqishme..” fq.13

** “Kisha e serbëve, në lidhje tejet të ngushta me shtetin, dhe kombin e tyre, qysh moti e harroi Ungjillin dhe u përkushtua në çështje politike në një shkallë dukshëm më të madhe se secilado kishë tjetër e krishterë.” Fq. 15

*Branimir Anzuloviç:  *”SERBIA  HYJNORE NGA MITI TE GJENOCIDI” fq. 13.  dhe  ** fq. 15

 Kur URREJTJA dhe propoganda e ushqejn dhe ndihmojnë njëra tjetrën për qëllimet e caktuara, ekziston rreziku që të keqpërdoren në kohë dhe hapësirë nga njeriu apo grup njerëzish, institucine të ndryshme shoqëror, shtetërore apo fetare, nga se elementet kryesore njerëzore, në vazhdimsi dobsohen dhe mbisundohen e mbikqyren nga elementet tjera të interesit,  por që kanë  mbikqyrje dhe mbajnë përgjegjësi për familje, farefisni e deri tek një krahinë apo shtet si organizim shoqëror, që thirren përherë në parime dhe rregulla njerëzore dhe shoqërore deri tek ato të besimeve fetare dhe rregullimeve të ndryshme shtetërore, që në rrethana dhe kushte të vlersuara si të përshtatshme veprojnë për jetësimin e qëllimeve të tyre, keqpërdoren për të shfarosur një familje, farefis në një rrethinë a krahinë me popullatën e banuar, për interesa vetanake apo farefisnore brenda përbrenda përkatësis biologjike dhe fetare të njejtës përkatësi, ndërsa, shumë më e rrezikshme është shfarosja në masë e një populli me përkatësi tjetër biologjike dhe kombëtare me besime apo ideologji tjera, sipas propogandës dhe programeve të përgatitura për t’ i jetsuar në praktikë kur vëlesrësojnë se mund t’i jetësojnë ato.. gjithnjë tue fshehur për aq sa munden të vërtetën apo tue tjetersuar e mos pranua ate bashkë me veprimet e tyre në kohë dhe hapësirë për llojet e shfarosjeve(gjenocideve) të kryera..! 

Shqiptarët në trojet e tyre vendore, në vazhdimsi kanë qenë të sulmuar e të dëmtuar si në faktorin njerëzor dhe ate ekonomik dhe janë ende të rrezikuar nga të njejtit  pushtues ardhacak në hapësirat Ballkanike..!

 Ka mjaft të dhëna e dëshmi për llojet e shfarosjeve (gjenocideve)në masë, që pushtuesit sllavo-serb dhe grek, i kanë bërë sipas planeve dhe programeve të tyre dhe i kanë jetësuar ato, në hapësirat e trojeve vendore shqiptare të pushtuara, por gjithnjë janë përpjekur e shpeshëherë edhe me sukse, për t’i fshehur, zvogëluar, arsyetuar apo edhe për të mos i pranuar fare të gjitha llojet e shfarosjeve (gjenocideve) të kryera në masë, për shkatrrimin dhe zhbërjen e popullësisë shqiptare dhe bazës ekonomike, aq më shëmtuar kur veprimet e tyre çnjerëzore Serbia në veçanti, ua përshkruajn shqiptarëve dhe veten e tyre me të gjitha veprimet kriminale dhe llojet e shfarosjeve (gjenocideve)të kryera ndaj shqiptarëve, përhapin propogandë në të gjitha mënyratë, mjetet dhe format e mundshme që burim të pa shterrshem i kanë rrenat dhe mashtrimet kudo e kahdo si brenda vet Serbisë edhe në politikën e jashtme kudo në botë tue paraqitur veten si viktimë… e për fatin e keq  në të shumtën e rasteve kanë pasur dhe vazhdojnë të ken sukses dhe përkrahje sidomos nga Rusia e disa vende tjera…!

Serbia në kohë dhe hapësirë ka kryer shumë lloje të shfarosjeve (gjenocideve) ndoaj popujve tjerë jo serb në hapësirat e Ballkanit përmes luftërave pushtuese që ka kryer në vazhdimsi që nga themelimi i shtetit serb, udhëhequr e këshilluar nga Kisha Ortodokse Serbe(KOS), si këshillëtar kryesor i të gjitha institucioneve shtetërore, në bashkëveprim të ndërsjelltë, ka qenë dhe ka mbetur ende fatkeqësia më e madhe njerëzore për të gjithë popujt që kufizohen me Serbinë shfarosëse (gjenocidiale), që s’janë të përkatësisë dhe besimit fetar  ortodokse serbe.

Me ndihmën dhe përkrhajen e Serbisë edhe sllavo-maqedonët dhe malazezët e kanë përkrahur e ndihmuar në vazhdimsi kryerjen e llojeve të shfarosjeve (gjenocideve) ndaj shqiptarëve në trojet e tyre të pushtuara.

 Edhe sot e kësaj dite Serbia ushtron llojet e shfarosjeve (gjenocideve) në mënyrë  të heshtur, tinzare ndaj shqiptarëve të Kosovës Lindore (Preshevë, Medvegjë e Bujanoc) që ende i mbanë të pushtuara me dijenin e BE dhe faktorëve tjerë ndërkombëtarë që heshtin dhe s’marrin masa kundër Serbisë e cila s’ka ndryshuar për dhunë e shfarosje qysh se është themeluar.. dhe vazhdimisht përdor pakicën serbe ardhacake në Kosovë për ngacmime dhe luftënxitje..!

         **  “Lidhja  e ngusht në mes KOS(Kishës Ortodokse Serbe) dhe shtetit  e kombit  daton që nga viti 1219 kur u themelua Kisha Shën Sava  e dinastisë Namanja”

        ** Branimir Anzuloviç:  “Serbija  Hynore Nga miti te gjenocidi ” . fq,39

           KOS (KISHA ORTODOKSE  SERBE) ka qenë dhe mbetet ende burimi kryesor për nxitjen e urrejtjes ndaj popujve tjerë jo serb dhe shkaktari i të gjitha luftërave pushtuese në hapësirat Ballkanike, popat serb përmes ligjëratave të tyre para besimtarëve serb me ligjeratat e tyre në rite e festa fetare ortodokse nëpër kisha e manastire (kryesisht në Kosovë dhe kudo në hapësirat e pushtuara Ballkanike) thirren në emër të Zotit, besimit e kishës se janë popull hyjnor dhe me të drejtën e tyre për pushtim e gjakderdhje..!

 Gënjeshtra e shoqëruar me propogandën e shfrenuar për të fshehur veprimet jo njerëzore në emër të  besimit ka qenë e pranishme në vazhdimsi tek ligjëruesit nëpër KOS udhëheqës e politikanë serb  dhe si sdëshmi kemi thirrjet çetnike në vitet 1990-ta, që i bënte psikiatri Ivan Rashkoviq, që për fatin e keq endej i lirë nëpër Kroaci e Bosnje, Slloveni me propogandimin e tij e deri në Vien të Austrisë (i cili është dashur të mbyllet në ndonjë spital psikiatrik të sigurisë së lartë bashkë me shumë udhëheqës fetar, shtetëror ushtarak e policor serb)..!

Ky far soj i pa soj e i pa njerëzi Ivan Rashkoviqi, nëpër tubimet -mitingjet të ashtu qujtura aso kohe ( Jogurt mitingje në ish Jugosllavinë të cilën vet e vran e qan me lotë krokodili pa e lëshuar emrin e saj nga goja folës fetar, politik e ushtarak, por pas këtij emri YU fshiheshin qëllimet dhe synimet e krijimit të Serbisë së madhe për të sunduar e komanduar në tërë hapësirat e ish Jugosllavisë, ëndërr e përhershme e  (KOS),(AU)dhe (ASHAS) si dhe shumë organizata e klube të ndryshme shkrimtarësh e paramilitarësh çetnikësh organizuara gjithandej hapësirave të Jugosllavis aso kohe,tue folur e dhe propoganduar për vuajtjet serbe në Kosovë në veçanti e në Bosnje dhe  Kroaci e kudo gjëja në Jugosllavi dhe për padrejtësit  ndaj tyre dhe për lirin e tyre, ishte prpoganda e tij kryesore se: ”… serbët jan popull hyjnor “ kudo që është një varr apo një shtëpi serbi aty është Serbi..!

Ndërsa psikiatri tjetër me emrin Radovan Karaxhiqi organizonte sipas marrëveshjes parapërgatitjet e çetnikëve serb vullnetar për t’u mobilizuar e komanduar për shfarosjen e boshnjakëve në Bosnje dhe të kroatve, sipas bashkëpunimit të ngushtë me kryeçetnikun serb e kryekomandantin  e të gjithë kriminelve Sllobodan Millosheviqin bashkë me Gjeneralin Ratko Mlladiq dhe me shumën oficer e ushtarak tjerë çetnik serbë… të rënduar në Gjykatën Ndërkombëtare të Hagës për krime kundër njerëzimit, për luftërat e shkaktuara  në hapësirat e ish Jugosllavisë, tue filluar nga viti 1990  fillimisht në Slloveni, ku pas humbjes së kësaj lufte, vazhduan në Kroaci dhe Bosnje ku kryen shfarosje dhe përfunuan me të gjitha llojet e shfarosjeve ndaj shqiptarëve në Kosovë në vitin 1999..!

Serbia e udhëhequr dhe komanduar nga Sllobodan Millosheviqi në hapësirat e ish Jugosllavisë  komandonte ushtrinë APJ (Armata Popullore Jugosllave) që drejtohej nga oficer e pushtetar serb… si dhe formacione të ndryshme policor, paramilitare çetnike serbe..! Politika serbe dhe udhëheqësit e tyre vazhdimisht propogandonin me të gjitha format dhe mjetet se janë për ruajtjen e Jugosllavisë (në realitet tinëz e pas shpines, vepronin ditë e natë për shkatrrimin e saj gjë që këtë qëllim e synim të Serbisë e kishin kuptuar siç thon të gjith po edhe zogjët e mallit, për tmerret dhe  shkatrrimet që i bëri Serbia në hapësirat e Jugosllavisë për ta  krijuar Serbinë e madhe, por  të fshehur pas emrit Jugosllavi, që vet ja bënë varrin, e vranë dhe e lëshuan në varr..!

Të njejtën rrugë po e ndjekin sot popa e priftrinjë serb në Kosovë, Mal të Zi siç po dëshmojnë rrjedhat dhe veprimet e deri tanishme kanë të njejtën sëmurje qeveritar e pushtetar në Serbi e Bosnje të trashëguar (gjenetikisht) që nxisin urrejtje dhe luftë ndaj shqiptarëve në veçanti dhe marrjen e pushtetit në Mal të Zi përmes trazirave që organizon KOS e shtetit Serb që udhëheqet nga pasardhësit e kryekasapit çetnik Sllobodan Millosheviqit që sot drejtojn Serbin me në krye Aleksandër Vuçiçin , Ana Bernabiqin, Ivica Daçiqin, iça e viça të tjerë, por edhe me përkrahjen e Rusisë e cila në të gjitha periudhat  e ka përkrahur dhe po e përkrah Serbinë për të jetësuar planet e saja për daljen në Detin Adriatik, ku për fatin e keq të shqiptarëve qeveria e tanishme në Shqipëri po ia mundëson e hap  rrugët përmes planit të ashtuquajtur.”Ballkani i Hapur” që nuk dallon aspak nga të njejtat qëllime të ish Jugosllavisë ku Serbia në emer të saj vepronte për të jetësuar planin e Serbisë së Madhe…por me emër tjetër Jugosllavi..!

 Serbia në vazhdimsi përdor një thënie për të fshehur të vërtetën për humbjet e saja në luftë, tue filluar nga lufta e Kosovës më 1389 dhe i feston humbjet si fitor. Dëshmia në vijim:

“ Serbia gjithnjë ka fituar në luftë dhe ka humbur në paqë…”  në vitet 1988 -1989 kjo thënie është përsëritur në tubime dhe mitingje që organizonte serbia, në veçanti nga udhëheqësi politik serb në Serbi Borisav Joviq. Nëse analizohet drejtë është e kundërta se: “ Serbia ka humur në luftë dhe ka fituar në paqë”. Lidhur me këtë ka mjaft të dhëna e dëshmi, sepse Serbia dhe serbët ndoshta janë i vetmi popull që humbjet i festojnë si fitore dhe këtë përmes gënjeshtrave që janë thesari dhe pasuria e tyre kombëtare më e madhe gjatë gjithë zhvillimeve dhe ngjarjeve qysh nga themelimi i shtetit  Serb e deri në ditët e sotme..! Të gjitha veprimet kriminale, llojet e shfarosjeve (gjenocideve) i ka fshehur dhe i fsheh në vazdimsi dhe ato ua përshkruan të dëmtuarëve(viktimave) , që vet Serbia i ka dëmtuar me shfarosje..!

 1.Dëshmia në vijim:*** “Serbia në fillim të Frytorit(Shtatorit)1912-tës fshehtas erdhi grupi i oficerëve serbë që i printe koloneli i Shtabit tëushtrisë serbe, Dragutin Dimitrijevq –Apis, ku zhvilloi bisedime me Isa Boletinin dhe sipas raportit  të oficerëve serb nga këto biseda shqiptarët” e kishin mbajtur besen deri në fund, edhe pse shumica  e këtyre njerëzve një muaj  më vonë do të luftojë kundër udhtrisë serbe. Në lidhje me këtë takim dhe bisedë. Shkrimtarja angleze  Edith Durham do të shkruaj se  Isa Boletini atëhere u besoi naivisht oficerve serbë. Por, se Miss Edith Durham kishte  të drejtë do të tregojnë ngjarjet, të cilat do të pasojnë së shpejti.

Përkthimi në shqip:

Dobrica Qosiq, ” babai i kombit serb”

 “Ne gënjejm për të mashtruar vehten, për të ngushlluar tjetrin, gënjejm nga dhimsunia, gënjejm nga turpi, të trimrohemi, ta fshehim mjerimin tonë, gënjem për ndershmëri.

 Gënjejm për liri.

Gënjeshtra është pamja e atdhetarizmit serb dhe vërtetimi i intelegjencës  son të lindur.

Gënjejm si krijus, imagjinues, shpikës.”

“-Gënjeshtra është interesi shtetëror  serb.”

 “-Gënjeshtra është në vet qenien e serbit.”

“-Në këtë tokë secila gënjeshtër në fund bëhet e vërtetë”.

“-Serbët aq here gjatë historisë i ka shpëtuar gënjeshtra “

Më 17 Frytor(Shtator) 1912, mbreti i Serbisë, Pjetri karagjorgjeviq , do t’i drejtohet me Proklamaten e luftës popullit serb, e cila do të botohet në gazetën “Politika” me 18  frytor(shtator). Në Proklamatë thuhet:” Ngjarjet më të reja  e kanë vënë prap në rend të ditës  zgjidhjen e fatit të Gadishullit  Ballkanik, kurse me këtë edhe fatin e Serbisë së Vjetër , të kësaj  nëne të lavdishme dhe të pikëlluar të Mbretërisë  sonë, ku  është thelbi i shtetit serb të mretërve dhe të perandorëve të vjetër , ku janë fronet e lavdishme nemanjiqe: Ras i Novi Pazarit, Prishtina, Shkupi, Prizreni.

               Unë në emër të Zotit e kam urdhëruar ushtrinë Time që të niset në luftën e shenjtë për liri.

Ushtria ime , përveq rë krishterëve do të gjejë edhe shqiptarët, të krishterë e myslimanë, me të cilët  populli ynë jeton qe njëmijë e treqind vjet,duke ndarë me ta  të miren e të keqen. Ne të gjithë atyre ua sjellim lirinë, vëllazërimin, barazinë në çdo gjë me serbët. Serbija jonë  do ta sjellë edhe atje paqjen dhe përparimin e dëshiruar, ashtu si ua ka sjellë këtë edhe rretheve të çliruara më 1877-78: atje jetojnë qytetarët e lirë, të përparuar, të vetëdijshëm. Atë jetë do ta krijojmë edhe në brigjet e Llapit, të Sitnicës, të Ibrit, të Drinit, të Vardarit “.

  Mikel Ndreca 87  vjetë  terror dhe gjenocid shtetëror (1912-199)  fq. 10 & 11.

E vërteta qëndron krejt ndryshe nga e gjithë kjo që u permend sipër me fjalë e premtime të mrekullueshe për liri e barazi për të gjithë  qytetarët që do të u siguroi Serbia..!

Veprimet e ushtrisë serbe në Kosvë ndaj popullatës shqiptare ishin: Vrasje, dhunime, plaçkitje, djegje dhe dëbime nga trojet e tyre vendore.  Dëshmit në vijim vërtetojnë këtë:

***  Mikel Ndreca :  87  vjetë  terror dhe gjenocid shtetëror (1912-199)  fq. 10 & 11.

  • Serbia propogandonte liri e barazi për shqiptarët para se të pushtonte territoret e tyre etnike, pas pushtimeve u dëshmua se: Serbia kreu shfarosje(gjenocid) ndaj shqiptarëve vendor në trojet e tyre tue krye vrasje, dhunime, plaçkitje, djegje, dëbime nga trojet e tyre në vijim njëra nga shumë dëshmit tjera:
  •  
  •    

Siç po dëshmohet për veprimet e Serbisë në këto 200 vitet e fundit është vërejtur se kush e ka ndihmuar dhe kush po e ndihmon Serbinë në këtë politikë tue filluar prej KOS- popat, ushtria, policia paramilitar e çetnikët mbarë dhe partitë politike, pa i lënë anash edhe disa faktor ndërkombëtar të huaj..!

Deutsche Industrie – Und wirtschaftswunder, sowie die handelsexpansion stinken im schweisse moderner sklaven

0
Verfasser : Lirim Gashi
(përkthimin shqip e gjeni më poshtë) 
Es ist idiotisch zu glauben, dass in der globalen Welt die Lösung existenzieller Probleme nur durch lokale und regionale Maßnahmen erreicht werden kann.
Ich frage mich ; warum unsere Politiker und Ökonomen so wenig darüber verstehen, wie der neoliberale globale Imperialismus funktioniert.
Offenbar hat sich in den albanischen Ländern niemand die Mühe gemacht, den Aufstieg Deutschlands vom europäischen Patienten in den neunziger Jahren des letzten Jahrhunderts nicht nur zu der Lokomotive der europäischen Wirtschaft und Industrie, sondern auch zum Exportweltmeister im Detail zu analysieren. .
Hier erzähle ich Ihnen wie:
Mit heimtückischen, ausbeuterischen, unzulässigen und illegalen Methoden, die im Schweiße moderner Sklaven stinken und mit den sozialdemokratischen, humanen und illuministischen Prinzipien der politischen Schule Wilhelm Brands nichts zu tun haben.
Denn alle Reformen, die Deutschland im sozialen Bereich, auf dem Arbeitsmarkt und im Bereich der Arbeitsrehabilitation durchgeführt hat, waren Methoden des globalen Wirtschafts-, Industrie- und Finanzimperialismus, die sich gegen die Mittel- und Unterschicht richteten.
Tatsächlich machten diese Reformen den größten Unterschied in der Menschheitsgeschichte zwischen Arm und Reich aus.
Die Reformen im „Sozialbereich“ und im „Amt für Beschäftigung und Wiedereingliederung Arbeitsloser“ waren in der Tat Lohnkürzungen für Behinderte und Lohnkürzungen für Arbeitsuchende.
In den achtziger und neunziger Jahren des letzten Jahrhunderts hatten letztere als Arbeitssuchende Anspruch auf 70% ihres Gehalts als Arbeitnehmer für drei aufeinander folgende Jahre.
In den meisten Fällen wurde diese Frist auch nach Ablauf nicht unterbrochen.
Wenn die Arbeitssuchende innerhalb eines Jahres keine Arbeit finden konnten, fielen sie nach einem laut der als “Agenda 2010” bekannten Reform in den sozialen Rang “Harz IV” ab.
Stellen Sie sich vor :
Ein Arbeiter, der als Arbeitnehmer ein Gehalt von 4000 Euro hatte, wurde nach einem Jahr Arbeitslosigkeit einem Arbeiter mit einem Gehalt von 1300 Euro gleichgesetzt.
Denn beide hatten als “Empfänger des Harzes IV” ein Gehalt von 420 Euro.
Andererseits wurden die Rechte der Arbeitgeber so weit eingeschränkt, dass Gewerkschaftsmitglieder nirgendwo Arbeit finden konnten, weil sie unerwünscht waren.
Infolgedessen verließen viele von ihnen die Gewerkschaften, schwächten sie und ließen sich die Zähne entfernen.
Denn genau dieser Wunsch der Autoren dieser teuflischen Agenda trug die Inschrift der herzlosen globalen Oligarchie.
Auf der anderen Seite erhielten die „Arbeitsverleihfirmen auf dem Arbeitsmarkt“ so viele neue rechtliche Befugnisse, dass sie zur verlängerten Hand des deutschen Imperialismus und Weltteufels wurden.
Denn sie schufen einen Niedriglohnsektor, den die Deutschen harsch das “Auschwitz der modernen Sklaven” nannten.
Ein anderer ironischer Begriff war “Hungerlohn”.
Andererseits brach Deutschland auch die interne Vereinbarung der Gründungsstaaten der Europäischen Union ab, die ein Lohngefälle zwischen den Mitgliedstaaten von mehr als 3% für illegal hielt.
Auf diese Weise verschaffte der Niedriglohnsektor in Verbindung mit dem Verstoß gegen obige Vereinbarung und dem Einfrieren der Normallöhne für zehn aufeinanderfolgende Jahre Deutschland einen unerreichbaren Vorteil auf den Weltmärkten.
Dies war natürlich ein unerreichbarer Vorteil für seine direkten Konkurrenten.
Denn die Deutschen produzierten billig, viel bessere Qualität als europäische, amerikanische, australische und asiatische Konkurrenz.
Denn ihre Angebote und Produkte waren deutlich günstiger, qualitativ hochwertiger und für Käufer attraktiver als die der italienischen, französischen, amerikanischen, chinesischen etc. Wettbewerber.
Dies machte Deutschland zum „Exportweltmeister“ und verdrängte seine direkten Konkurrenten von den Weltmärkten, was ihnen eine beispiellose Arbeitslosigkeit und viel Kopfzerbrechen bereitete.
Deutschland hingegen hat durch Euro-Einführung, die die Deutschen Teuro (Inflation) nannten, zunächst seine Auslandsschulden halbiert und dann auf ein Allzeittief gesenkt.
Dadurch konnte sie durch die Kreditvergabe zu extrem hohen Zinssätzen beispiellose Vorteile aus der weltweiten Finanz- und Wirtschaftskrise ziehen.
Und wer waren die Kreditnehmer?
Europäische Staaten natürlich, die durch ihre unzulässige Methoden zum Bankrott-Staaten wurden.
Es ist kein Zufall, dass Angela Merkel in vielen europäischen und internationalen Hauptstädten mit Adolf Hitler verglichen wurde, während “ihre Erfolgsgeschichte” als “nazi-faschistische globale Expansion durch illegale Wirtschafts-, Finanz- und Handelsmethoden” beschrieben wurde.
Ich möchte gar nicht darüber sprechen, wie es China gelungen ist, sich vom Agrarstaat zu einer der größten Wirtschafts- und Industriemächte der Welt zu entwickeln.
Was meine ich damit?
Ich möchte sagen, dass nur globaler Widerstand die Menschheit aus den Fängen des Weltimperialismus retten wird, wenn jedes Volk den Widerstand in seinem eigenen Land mit dem Widerstand anderer Völker in ihren eigenen Ländern koordiniert.
Denn aufeinanderfolgende Krisen und Viren sind kein Zufall, sondern das Produkt von 1000 oligarchischen Teufeln, die sich mit nichts zufrieden geben und, wenn sie noch mehr profitieren wollen, interne Deals machen, die weltweit die Preise der Artikel und Produkte aller Art in schwindelerregende Höhen treiben, die Produktion, Vermarktung und Lieferung verteuern.
Um zu verstehen, wie machtlos die Politik gegen den sogenannten Global Player ist, genügt es, dass kein einziger Verursacher der globalen Finanz- und Wirtschaftskrise von 2008-2009 im Gefängnis landete.
Und mit wessen Geld wurde die Krise vorübergehend gelöst?
Mit Steuergeldern aus aller Welt.
Das ist die einzige Wahrheit, alles andere ist Täuschung und Selbsttäuschung.
Vergleichen Sie nun die Menge an neuen Informationen, die Sie aus diesem Schreiben erfahren haben, mit der Menge an neuen Informationen, die Sie aus unseren unwissenden Fernsehprogrammen lernen, um zu verstehen, auf welche Ebene unsere Fernsehanalysten sich bewegen.
_____
MREKULLIA  EKONOMIKE, INDUSTRIALE DHE TREGTARE GJERMAN, KUNDËRMON NË DJERSËN E SKLLEVËRVE MODERN
Është idiotizëm të besohet se në botën globale zgjidhja e problemeve ekzistenciale mund të arrihet vetëm përmes ndërmarrjes së masave lokale dhe regjionale.
Unë çuditem sa pak e kuptojnë politikanët dhe ekspertët tanë ekonomik mënyrën se si funksionon imperializmi global neoliberal.
Si duket askush në trojet shqiptare nuk e ka marrë mundin për ta analizuar detajisht ngritjen e Gjermanisë prej pacientit evropian të viteve të nëntëdhjeta të shekullit të kaluar në jo vetëm lokomotivë të ekonomisë dhe industrisë evropiane, por edhe në kampione botërore të eksportit.
Ja unë ju them se si :
Me metoda tinëzare, eksploatore, invalide dhe ilegale që kundërmojnë në djersë të skllevërve modern dhe që s’kanë asgjë të përbashkët me parimet socialdemokratike, humane dhe iluministe të shkollës politike Wilhelm Brand.
Sepse Gjermania të gjitha reformat që i bëri në sektorin social, në tregun e punës dhe në tregun e aftësimit për punë, ishin metoda të kusuritjes së imperializmit ekonomik, industrial dhe financiar global me shtresën e mesme dhe të varfër të cilën e goditën deri në zhdukje.
Në fakt këto reforma shkaktuan shpagatin (dallimin) më të madh në historinë e njerëzimit ndërmjet shtresës së varfër dhe të pasur.
Reformat në “Sektorin Social” dhe në “Entin për Punësim dhe Riaftësim të Njerëzve të Papunë për Punë”, ishin në fakt përshkallëzime, shkurtesa dhe reduktime të ndihmave për njerëzit e paaftë për punë., si dhe shkurtime, reduktime dhe përshkallëzime të pagave të njerëzve të papunë, respektivisht të punëkërkuesve.
Këta të fundit në vitet e tetëdhjeta dhe nëntëdhjeta të shekullit të kaluar kishin të drejtë që si punëkerkues ta merrnin për tre vjet rresht 70%-shin e pagës që e kishin si punëmarrës.
Afat ky i cili në shumicën e rasteve nuk ndërpritej as pas skadimit.
Ndërkaq pas reformave të njohura si “Agjenda 2010” ata nëse nuk arrinin të gjenin punë brenda një viti, pas një viti të kaluar si punëkërkues shndërroheshin në raste sociale apo në “Harz IV Empfänger”.
Imagjinojeni :
Një punëtor që e kishte pagën 4000 euro si punëmarrës, pas një viti papunësi barazohej me një punëtor që e kishte pagën 1300 euro.
Sepse që të dy si “Harz IV Empfänger” i merrnin nga 420 euro.
Në anën tjetër të drejtat e punëdhënësve u avancuan aq shumë, saqë punëmarrësit që ishin anëtarë të sindikatave nuk mund të gjenin askund punë, sepse ishin të padëshiruar.
Kjo ndikoi që shumë prej tyre t’i braktisin sindikatat, gjë që i dobësoi pafundësisht këto të fundit, respektivisht ua nxori dhëmbët.
Sepse pikërisht kjo ishte dëshira e përpiluesve të kësaj Agjende Djallëzore që e mbante mbishkrimin e oligarkisë së pashpirt globale.
Në anën tjetër “Firmat për Ndërmjetësimin e Punëtorëve në Tregun e Punës” fituan aq shumë kompetenca të reja sa që u shndërruan në dorë të zgjatur të djallit imperialist gjerman dhe global.
Sepse e krijuan një sektor të pagave të ulëta të cilin gjermanët me shpoti e quanin “Auschwitzi i Skllevërve Modern”.
Një përshkrim tjetër shpotik ishte edhe “Hungerlohn”, që shqip i një “Pagë urie”.
Në anën tjetër Gjermania e theu edhe marrveshjen interne të shteteve themeluese të Unionit Evropian, e cila e konsideronte si ilegal çdo dallim në paga ndërmjet shteteve anëtare që ishte më i madh se 3%.
Ne këtë mënyrë Sektori i Pagave të Ulëta në kombinim me thyerjen e Marrveshjen se lartpërshkruar dhe me ngrirjen e pagave normale për dhjetë vjet rresht, i siguroi Gjermanisë një përparësi të paarritshme në tregjet botërore.
Natyrisht një përparësi të paarritshme për konkurrentët e saj të drejtpërdrejtë.
Sepse gjermanët prodhonin lirë, cilësi shumë më të mirë sesa konkurrenca evropiane, amerikane, australiane dhe aziatike.
Sepse ofertat, respektivisht produktet e tyre, ishin shumë më të lira, më cilësore dhe më joshëse për blerësit, sesa ato të konkurrencës italiane, franceze, amerikane, kineze e kështu me radhë.
Kjo ndikoi që Gjermania të bëhet “Kampione Botërore e Eksportit” dhe t’i dëboi konkurrentet e saj të drejtpërdrejtë nga tregjet botërore, duke ju shkaktuar atyre në këtë mënyrë papunësi të paparë dhe shumë kokëçarje.
Në anën tjetër Gjermania përmes shndërrimit të Markes së saj në Euro, që gjermanët e quanin me shpoti Teuro (shtrenjtim), fillimisht i përgjysmun borxhet e jashtme, ndërsa më vonë i zbriti në nivelin më të ulët historik.
Gjë që ia mundësoi asaj një përfitim të padëgjuar dhe paparë nga Kriza Financiare dhe Ekonomike botërore përmes huadhënies për kamata tepër të larta.
Dhe kush ishin huamarrësit?
Natyrisht shtetet evropiane që i kishte çuar në falimentim.
Prandaj jo rastësisht Angela Merkel në shumë Kryeqytete evropiane dhe botërore krahasohej me Adolf Hitlerin, ndërsa “Story i saj i suksesit”, quhej “ekspanzion global nazifashist i arritur me metoda ilegale ekonomike, financiare dhe tregtare”.
Për mënyrën se si arriti Kina të shndërrohet prej një shteti agrar në njërën prej Superfuqive më të mëdha ekonomike dhe industriale botërore, kësaj radhe as që dua të flas.
Çka dua të them me këtë?
Dua të them që vetëm rezistenca mbarëglobale e shpëton njerëzimit nga kthetrat e imperializmt botëror, nëse secili popull rezistencën në vendin e tij e koordinon me rezistencën e popujve të tjerë.
Sepse krizat dhe viruset e njëpasnjëshëm nuk janë të rastësishëm por janë produkt i 1000 djajve okigarkik, të cilët nuk ngopen me asgjë, prandaj sa herë që duan të përfitojnë akoma më shumë, bëjnë marrëveshje interne largë syve të opinionit, të cilat rezultojnë me ngritje marramendëse çmimesh në mbarë globin, që i përfshijnë të gjitha fushat dhe sferat e prodhimit, tregtimit dhe ofertës.
Për ta kuptuar se sa e pafuqishme është politika kundrejt të të ashtuquajturve Global Player, mjafton fakti që asnjë shkaktar i krizës financiare dhe ekonomike globale të vitit 2008-2009 nuk përfundoi në burg.
Dhe me lekët e kujt u sanua përkohësisht kriza?
Me lekët e taksapaguesve nga mbarë globi.
Kjo është e vërteta e vetme, çdo gjë tjetër është mashtrim dhe vetmashtrim.
Tash krahasone sasinë dhe volumin e informatave të reja që i mësuat nga ky shkrim, me sasinë dhe volumin e informatave të reja që i mësoni nga programet tona injorantë televizive, për ta kuptuar se në cilin nivel rezonojnë, sillen dhe pshtillen si pordhat nëpër tirçi, analistët tanë.

Sa e hijeshi ka, Katedralja…

0

Tekstin: Bajram Sefaj
Fotot: Sadri Hadërgjonaj

Rilexime nostalgjike

Fotoreportazh

( nga ajo lartësi qiellore, planetare e saj, sa bukur shihet Prishtina, bitevi)

Me një grusht rrezesh, (të dhënash paraprake, praktike, telegrafike…), me të cilat na furnizoi imzot Don Lush Gjergji, në emër të lexuesve të gazetës, me ashensor të shpejtë, si raketë të ishte, i turremi lartësisë diellore të Katedrales së kësaj shtëpie të re të Zotit, në Prishtinë. Pikës saj më të lartë!
Kambanorja është e lartë gjashtëdhjetë e pesë metra, deri aty ku arrihet me ashensor, ndërsa, gjithsej kulmi dhe kryqi, mbërrijnë lartësi shtatëdhjetë e tri deri në shtatëdhjetë e pesë metër. Kapaciteti i ashensorit është dymbëdhjetë persona përnjëherë. Lartë ngjitët dy herë në ditë. Para dhe pas dite. Sipas orarit të përkohshëm, para ditë prej orës dhjetë deri në drekë (12), kurse pas dite, prej orës pesëmbëdhjetë deri në shtatëmbëdhjetë (15-17). Për një kohë, ngjitja do të jetë falas, ndërsa me vonë, me ndonjë pagesë simbolike, aq sa të mbulohen shpenzimet e mirëmbajtjes, të pastërtisë dhe të higjienës, si dhe të paguhet personi që kujdeset për vizitorët. Prej punëve të mëdha, që nuk janë krye ende, është kambanorja e dytë, tashmë në ndërtim, fasada apo veshja me gurë stolisje e Katedrales nga jashtë, veshja e shtyllave të brendshme, vitrazhet apo mozaikët në qelq. Afati i paraparë për kryerjen e këtyre punëve përfundimtare, është viti dymijë e pesëmbëdhjetë. Po ashtu, duhet rregulluar edhe Qendra Kulture “Imzot Pjetër Bogdani”, në përdheses e Katedrales.
Derisa të përfundojnë këto punë, me shpresë që ato të kryhen sa më shpejtë dhe me sukses sa më të madh, ngjituni lartë të kambanorja dhe nga ajo lartësi e madhe, nga ajo perspektivë shpendi krahjetë a zogu të artë, kënaquni duke soditur Prishtinën. Do ta shihni ashtu sikurse nuk e keni parë asnjë herë me parë në jetë. Nga ajo lartësi hyjnore, mund të identifikoni krejt çfarë të doni, shtëpinë tuaj në periferi, qoftë edhe godinën e apartamentit tuaj!
Uratë e perëndisë: dita të jetë e mirë, e qetë, e bardhë, me qiell të kthjelltë e, me rreze dielli shumë, siç ishte sot!
Tash zbresim në tokë dhe nga goja dhe shkrimi i zotëri, Don Lush Gjergji, përkujtojmë edhe një herë historikun e shkurtër të ngritjes dhe të rritës se këtij monumentit të gjallë, të kulturës, të artit dhe të kultit…
Vizitorit nuk i mbetët tjetër, pos të blej edhe ndonjë libër, ndonjë shenj, a suvenir kryesisht të shenjtë, të bëj kryq, pse jo, (nëse di e do), dhe të merr shteg të ri, me mbresat më të thella nga ky fluturim gjer në “gjithësi” dhe anasjelltas!
Historik i shkurtër i ndërtimit…
Pas lejimit të truallit nga ana e Komunës së Prishtinës, përpunimi i projektit u bë nga ana e arkitektit Livio Sterlicchio dhe grupit të tij, nga Roma. Gurthemeli është bekuar më 26 gusht të vitit 2005, nga tashmë i ndjeri Imzot Mark Sopi (1938-2006), në praninë e të ndjerit Presidentit historik të Kosovës Dr. Ibrahim Rugova (1944-2006), me pjesëmarrje të Kard. amerikan Theodor McCarrick, Mons. Zef Gashi, Mons. Dodë Gjergji, meshtarëve, rregulltarëve dhe, autoriteteve ndërkombëtare dhe vendore, të shumë besimtarëve dhe të qytetarëve.
Mjerisht ikja e papritur, nga kjo botë, e ipeshkvit Imzot Mark Sopi, më 11 janar 2006 dhe e presidentit Rugova, vetëm disa ditë më vonë, saktësisht më 21 janar 2006, shkaktoi prolongim (domosdoshmërisht) të procesit të ndërtimit.
Me emërimin dhe ardhjen e ipeshkvit të ri për Kosovë, Imzot Dodë Gjergjit, procesi ndërtimit të godinës së Katedrales, ishte premtuar, që më 2010 të kremtohej 100-vjetori i lindjes së të Lumes Nënës Tereze, së paku, nën çatinë e kësaj katedrale, ndërtimi mori ritëm të ri.
Punët e ndërtimit filluan më 5 shtator 2007, në festën e së Lumes Nënës Tereze, thotë nikoqiri ynë, i nderuari Don Lush Gjergji, dhe shton: “Deri me sot është punuar shpejt dhe mirë struktura bazë, dhe, ajo që është për ne edhe më e rëndësishme, më domethënëse, se ndërtimi bëhet, kryesisht nga kontributet e besimtarëve tanë nga Kosova, diaspora euro-amerikane, nga disa institucione të krishtera, si dhe nga donatorë dhe bamirës, të njohur dhe anonimë”.
“Synimi ynë kryesor”, vazhdon vikari Don Lush Gjergji – “tash qëllimi ynë ishte që, përurimi dhe bekimi i Katedrales dhe Shenjtërores “Nëna Tereze” në Prishtinë, të realizohej më 5 shtator 2013, pikërisht, me rastin e 1700 vjetorit të Ediktit të Milanos dhe të Vitit të Fesë, që njëkohësisht është edhe Viti i Konstatinit të Madh. Duhet shtuar, me këtë rast se, sipas para llogaritjeve të ekspertëve tonë dhe ndërkombëtarë, për përfundimin dhe rregullimin e brendshëm të këtij objekti madhështor të kultit fetar, duhen edhe 5 milionë dollarë USA. Besojmë në Provaninë e Zotit dhe në mirësinë dhe zemërgjerësinë e bujarinë e donatorëve tanë, në mënyrë që, më vrull akoma më të shpejtuar, të vazhdojnë punët në rregullimi, e brendshëm, duke u lutur gjithnjë për bamirësitë tanë”.
Ndërkaq, mbi rëndësinë dhe domethënien e madhe dhe të shumëfishtë, që Katedralja “Nëna Tereze” në Prishtinë, ka për kombin tonë, në përgjithësi, pa përjashtim përkatësie fetare e besimi, Don Lush Gjergji, shtoi edhe dy-tri fjalë, shpjeguese, sqaruese, mund të thuhet. “Katedralja “Nëna Tereze” në Prishtinë, tha ai, është edhe Shenjtërorja e saj e parë në Kosovë, e cila ka dy qëllime dhe synime thelbësore: pos kthimit apo mishërimit e saj në mendjet dhe zemrat tona, Katedralja është edhe Seli e Ipeshkisë së Kosovës, në kryeqytetin e Shtetit të ri të Kosovës. Kështu, në këtë “shkollë” të dashurisë, siç lirisht mund të pagëzohet ajo edhe ndryshe, ne do ta mësojmë dhe mishërojmë kulturën e jetës dhe qytetërimin e dashurisë, virtyte që Nëna Tereze i mori me meritë dhe, me ndër i dëshmoi dhe barti në botën mbarë”.
(E Lumja Nëna Tereze kur është shembull, frymëzim, dëshmi e dashurisë së dyfishtë: për Zotin–Dashuri dhe Vëllanë-Njeri. Jeta dhe vepra e saj madhore tregon lidhshmërinë, harmoninë dhe pandashmërinë mes Zotit dhe Njeriut, fesë dhe dashurisë, pasqyron atë dhe na fton të gjithëve që ta ndjekim dhe imitojmë. Nga se Ajo është përmbledhja më e bukur e dashurisë vepruese, flijuese dhe dhuruese në të mirë dhe në dobi të të gjithëve, duke na mësuar dhe frymëzuar që ta njohim artin e jetës, dashurinë, nëpërmjet dialogut ekumenik dhe ndërfetar, pa dallime dhe përjashtime, në krijimin e mozaikut të bashkimit në dallime. Gonxhe Bojaxhiu, kjo “Lule” e tokës dhe gjakut tonë, u bë motra Tereze e Loretos, për t’u shndërruar pastaj, prej viteve 1950 e tutje, në Nënën Tereze, Misionare e Dashurisë, Nobeliste e Paqes, në vitin 1979, në të Lumen Nënën Tereze, në vitin 2003. Vazhdimisht dhe fuqimisht, Ajo ndërmjetëson për ne të Zoti, si dhe na përfaqëson në botë si “Ambasadore” e Paqes dhe e Dashurisë, vlerat dhe virtytet tona historike dhe aktuale). Morëm dhe shënuam këtë mendim, të Don Lush Gjergjit, kur lirisht mund të quhet se është zëri i tij, i zëshëm dhe i zakonshëm, sa herë që zënët në gojë emri i madhërishëm Nënës Tereze, jetës, humanitetit dhe veprimtarisë kolosale të së cilës zotësi Don Lush Gjergji, ia kushtoi shumë vepra të shkëlqyera, jo vetëm në gjuhen shqipe por edhe në gjuhë të tjera të botës, madje. Në kroatisht dhe në italishte, sidomos. Ditë më parë, kolonës veprave të tij, ky autor i mirë, studiues i hollë dhe i vëmendshëm, ia shtoi edhe një publikim tejet të spikatur, atë më titull “Dashuria që nuk vdes” ,me nëntitull domethënës (të mëdhenjtë e shekullit XX). Natyrisht se në mesin atyre njëzet e gjatë personaliteteve të shquara që, shënuan shekullin tashmë të kaluar, të XX-tin pra, vend të merituar, dhe si të pashmangshëm, zë edhe Nëna (jonë) Tereze, kur autori i këtij libri të rëndësisë së shumëfishtë, është njohësi më i mirë i saj. Këtë libër monumental, njëherazi luksoz, që është më shumë së monografi, e botoi “Drita” e Prizrenit, më rastin e njëmijë e shtatëqind vjetorit të Ediktit të Milanos, Vitit të Fesë, dyzet vjetorit tonë dhe të Meshës së Parë. (Nga gjuha kroate, në gjuhën shqipe, tekstin e përktheu, Marjan Sebaj – Sopi).

(Në Prishtinë, kush e di kur!)