Kreu Blog Faqe 526

Çmenduri kundër vetvetës…!

0
BAZA E ÇMENDURISË KUNDREJT VETVETES, NË VEÇANTI …
Stimuli kryesor dhe themelor te Ramushi, ashtu si te opozita, është egoizmi, pra shtysa për të egzistuar dhe për thelbin e partisë së tij. Për këtë arsye të gjitha veprimet e tij, zakonisht, e kanë zanafillen e tyre tek egoizmi për shumë sjellje të caktuara.
Gënjeshtra është nëna e të gjitha të këqijave gjuha e ashpwr dhe antidemokratike. Prej saj burojnë gjitha djallëzitë e tjera. Sa shumë na kanë gënjyar neve dhe gjithë opinionin publik! Nuk ka analistë në „Debat Plus“ dhe kryetar partie në opozitë që të mos gënjejë. Nuk ka rëndësi në fletë për çështjet politike, ekonomike, historike, sociale, apo kulturore – gjithandej e vërteta dhunohet, deformohet, manipolohet, dhe falsifikohet. A mund të vazhdohet në këtë rrugë? JO. Në emër të nderit të lirisë dhe shpirtit, gjakut të derdhur shqiptar!
Nuk mund të shkojmë më përpara kështu!
Gënjeshtarët Panduri, Lirimi, Kajtazi, Batoni, Matoshi, dhe falsifikatorët e së vërtetës si Memli, Çitaku, Deliu, Ramushi, Budria, Abdygjyku etj, duhet të zhduken dhe t’u hiqet pushteti diktatorial në parlamentw e në media, me qëllim që të ketë sërish vend për një shoqëri fisnike dhe të lirë.
Gjithmonë i bëj vetes pyetjen: si është e mundur?
Kjo ka vetëm një shpjegim. Shqiptarët, thash shqiptar. JO. Që arrinin t’i bënin dhe jepnin të tillë urdhëra, kanë humbur çdo ndjenjë të përgjegjësisë morale e etike, janë krejtësisht të paaftë dhe egoistë, janë meterjalistë të ulët, e dinin me siguri të plotë se kishin për ta humbur luftën politike, sepse ajo kishte humbur me këtë kuptimin e betejës politike për hapësirë jetike shqiptare dhe ishte shndërruar në një betejë antishqiptare të pafre, në luftë kundër historisë, kombit, lashtësisë, e cila nuk mund të justifikohet para kombit shqiptar dhe si e tillë do të gjykohet ashpër nga votuesit dhe historia.

Me Plis të bardhë në UNESCO, fotoreportazh nga Bllaca

0

Florim Zeqa 

Të shtunën e 21 qershorit në Bllacë të Suharekës me

moton ‘Me Plis në UNESCO’ u mbajt manifestimi

tradicinal mbarëkombëtarë, i 12-ti më radhë, ‘DITA E

PLISIT’. 

Nderime Kullës legjendare të Ramë Bllacës 

Manifestimi filloj tek Kulla e Ramë Bllaces me një foto të përbashkët të plisbardhëve të ardhur nga të gjitha trevat etnike.

Më pasë nga ballkoni i Kullës së Ramë Bllacës, rapsodi

Nazmi Hajdari ua kushtoj një këngë malsie të gjithë

plisbardhëve të ardhur në këtë manifestim.

Manifestimin e hapi organizatori Ismet Krasniqi-Lala, i cili fillimisht i përshendeti të gjithë të pranishmit, i

falenderoj për pjesëmarrjen dhe ju uroj ‘Ditën e Plisit’,

për të vazhduar më fjalët: “Kjo kullë e Ramë Bllacës

asnjëherë nuk ka pasur më shumë plisbardhë sesa sot,

andaj lutem që të ketë gjithmonë plisbardhë në këto

troje arbërore.

Më pas fjala ju dha profesorit Jahja Lluka i cili e mbajti një fjalë të shkurtër rasti, ku i përshendeti të gjithë të

pranishmit. Fillimisht e përshendeti familjen e Ramë

Bllacës për qëndresën herorike. E përshendeti

organizatorin Ismet Krasniqi dhe Intelektualët e Klinës

për punën vlerëmadhe me mbajtjen e 12 edicioneve të

‘Ditës së Plisit’, më qëllim të afirmimit të vlerave tona

kombëtare dhe të dërgimit të Plisit në UNESCO.

“Kjo punë nuk është e Ismetit, por është e shtetit, por

fatkeqësisht shteti e ka harruar veprimtarinë atdhetare

të Ramë Bllacës dhe kullës së tij”, theksoi Jahja Lluka.

Dëshminë e harresës institucionale ndaj veprës atdhetare të Ramë Bllacës e tregon Kulla e tij, e mbetur në gjendje të mjerueshme në mëshirën e kohës pa asnjë përkujdesje shtetërore!

Pas tij, me një fjalë të shkurtër përshendetëse prezantoj nipi i Ramë Bllacës, Afrimi: “Mirë se keni ardhur o ju plisat e bardhë në kullën e qëndresës së Ramë Bllacës dhe popullit shqiptar. Sot po shënohet ‘Dita e Plisit’ e një simboli të përjetshëm të identitetit dhe qëndresës shiptare. Në këtë vend të shenjt, ku Ramë Bllaca u bë zë dhe mburojë kundër shpërnguljes së shqiptarëve nga trojet e tyre etnike, sot Plisi po shkëlqen si dëshmi e krenarisë sonë kombëtare, që nuk u nënshtrua as në kohërat më të renda dhe as në vështirësit më të mëdha”.

Organizatori ‘Dita e Plisit’ për Kullën e Ramë Bllacës e

ndau një mirënjohje, të cilën Jahja Lluka i ndau nipit të tij, Afrimit.

Pjesa e parë e manifestimit tek kulla legjendare u

përmbyllë me një këngë për Ramë Bllacën nga Naim

Kransiqi dhe Sali Bytyqi si dhe me një valle tupana.

Më pas u bënë nderime tek lapidari i Ramë Bllacës në

qëndër të fshatit.

 

Atmosferë e zjarrtë festive të ‘Kulla e Qëndresës’ 

Pjesa qendrore e manifestimit ‘Dita e Plisit’ tek Kulla e

Qëndresës filloj me intonimin e himnit kombëtar. Më pas organizatori Ismet Krasniqi i pëshendeti të gjithë

plisbardhët e pranishëm duke ju uruar Ditën e Plisit dhe i falenderoj nikoqirët për mikëpritjen e ngrohtë vëllazërore.

 Me fjalë rasti prezantuan: Destan Zekolli e Muhamet

Bajraktari të cilët në emër të 5 mijë banorëve të fshatit i përshendeten të gjithë plisbardhët, pastaj kryetari i

Therandës, Bali Muharremaj në emër të komunës ju uroj mirëseardhjen të pranishmëve në këtë aktivitet.

Programi artistik fillojë me valle të larmishme, të

përgatitura nga nxënësit e shkollës “ Ramë Bllaca”të

fshatit Bllacë nën koreografinë e Ardita Lumit.

Sadik Maxharraj Baca dhe Naim Rugova ekzekutuan për mrekulli vallen e Rugovës. Pas valltarëve dhe Grupit të Tupanave nga Peja, me një monolog prezentoj Shaban Lajçi i ardhur nga Amerika, i cili përformoj në mënyrë të shkëlqyer dhe artistike. Por, ky nuk ishte i vetmi i ardhur nga Amerika, ishte edhe Bahri Ramadani nga Kosova Lindore i ardhur enkas për këtë manifestim.

Poashtu prezent ishte edhe Shaban Fangu i sapo

riatdhesuari pas 55 viteve nga Australia, i cili ka ardhur

për të jetuar në Kosovë.

Me kumtesa u paraqiten, Prof. Prend Buzhala, penë e

artë e krijimtarisë letrare, kushtuar Ditës së Plisit.

Pastaj me nga një fjalë rasti prezantuan krijuesit letrar

Jahja Lluka dhe Naxhije Doçi. Ndërsa Bedri Tahiri

recensent bëri një vlersim për librin “Dita e

Plisit”edicioni XI, vëllimi XI.

Pas përfundimit të pjesës artistike radha i erdhi shtrimit të Sofres Dardane në Kullën e Qëndresës, të përgatitur me ushqime të shijshme tradicionale nga nënat dhe motrat bllaciane.

Gjatë drekës nuk munguan as pikat muzikore dhe në

përfundim të këtij manifestimi në Kullën e Qëndresës,

organizatori i ndau edhe disa mirënjohje për ata që kanë kontribuar në promovimin e vlerave kombëtare, si: Mark Berisha (pleqnarë), i cili sot e kishte edhe 88 vjetorin e lindjes, Rrahman Lajçi, Hasan Shaban Iballi, Shaban Fangu, Desatn Zekollit për Kullën e Qëndresës, Naim Krasniqi, Halil Krasniqi, Rasim Beqa, Shaban Lajçi, dhe Sali Bytyqi.

Lënja në harresë të plotë nga shteti e Kullës së Ramë

Bllacës nga të gjitha qeveritë e deritanishme është

papërgjegjësi e lartë shtetërore. Këtë e dëshmon gjendja mjeruese e kësaj shtëpie të qëndresës popullore në këto troje.

Falenderim për Lena Graphic me pronar Hajdar Fejzullahu pë shtypjen e bexhave e panove si dhe për ndihmë në botimin e librit “Dita e Plisit”.

Poashtu, duhet përshendetur edhe kontributin e Klina Info dhe Studio 4K Diaspora nga Zvicëra për mbulimin e kësaj ngjarje krejtësisht në baza vullnetare.

Do të mbetej i mangët ky shkrim pa i permendur anëtarët e Grupit të Tupanave: Sherif Zabelaj, Driton Bujupi, Petrit  Gashi dhe Fatjon  Bujupi.

Autori: Florim Zeqa

Krejt në fund, duhet përshendetur organizatorët e këtij

manifestimi tradicional-Intelektualët e Klinës në krye me artistin e madh, Prof. Ismet Krasniqi-Lala, i cili, edhe pse në moshë të shtyer, me vullnetin e madh dhe

përkushtimin ndaj vlerave kombëtare, është kthyer në

sinonim dashurie për vendin dhe kombin për gjeneratat e reja.

Lales i dëshirojmë ta ketë shëndetin dhe për shumë

dekada t’na bashkoj në ‘Ditën e Plisit’ si dhe t’na dhuroj

kënaqësi shpirtërore me vlerat e tij artistike. 

P.S: Këshilli Organizativ Qendror ‘Dita e Plisit’ ishte në këtë përbërje: Ismet Krasniqi nismtar i manifestimit, Prend Buzhala, Idriz Berisha, Gjon Gjergjaj, Alban Gashi e Fazli Ferati. Kurse Këshilli Lokal në këtë përbërje: Destan Zekolli, Muhamet Bajraktari, Afrim Bllaca dhe Murtez Zekolli.

Ndërsa koordinator mes dy Këshillave Organizative ishin Nuhi Bytyqi dhe Bajram H. Bytyqi.

Fotografitë u realizuan nga Alban Gashi. 

Florim Zeqa, 22 Qershor 2025

Nostalgji Tirone

0
❤
Mbrëmja më e bukur në oborrin e “ashikëve” oborri i zemrës i shtëpisë time.
…. Ishte e premtja e fundit e vajzërisë. Kjo që po ju tregoj është thellësisht personale por jam bindur se kujtimet e bukura nuk kanë vlerën e duhur nëse nuk i ndan me miq.
Kisha vendosur vite më parë, me gjyshen time, që pasditen e vizitave (siç i themi ne të paktën) nuk do e bëja sipas trendit të kohës…. (siç ndodh zakonisht kur prenotohet një lokal etj) por sipas traditës që më pëlqen aq shumë. Ajo pasdite që ishte e fundit e vajzërisë do të bëhej tek oborri i shtëpisë, siç e doja unë, siç kishte bërë dhe ime më vite më parë.
Përgatitjet filluan që disa ditë më parë. U lye avllia me të bardhë borë, u lyen tjegullat e vogla sipër avllisë me të kuqe gjak, u lyen të bardha po ashtu bordurat me guralecë anës saksive me lule. U vunë drita pafund të qepura tek hardhia e rrushit me erë, me lloj lloj ngjyrash, u vunë vazo të reja që vareshin në mure e kudo ku kishte çengelë të vegjël enkas për to. U zbukuru çesmja e gurit, e u hoqën sapllaket nga vendi ku rrinin zakonisht. U vunë tavolina e karrige pa prishur hapësirën e mesit.
Tezet, hallat, kushërirat e mami im kishin përgatitur bakllavatë ku petët duhen bërë aq të holla sa të lexohej gazeta po ta vije poshtë (kjo pjesë është vuajtje e madhe për ata që e njohin), sheqerparet, kompekaj, amareta, llokume me arre, shurup trëndafili, shurup thane, gliko kumbulle me një kokërr bajame në vend të bërthamës e reçel rrushi me vdek aty brenda! (ky i fundit është i preferuari im). Ishte ruajtuar rakia e ballit të kazanit prej 7 vjetesh enkas për këtë ditë e ime më që pickonte faqet duke thënë : “qyqja na turpnut, s’keni ble asnji pije t’jashtme për rininë!”
Atë ditë oborri i zemrës ishte bërë nuse e pas kaq vitesh do të përcillte me lule, ngjyra e gëzim gocën e vetme të shtepisë, “Ervin honmin” siç më thërriste nona ime. Unë nuk vesha fustan nusërie siç ndodh zakonisht me vajzat edhe ditën e premte kur presin vizitat, por vesha dimiqtë e Shqipërisë së Mesme. Nona ime e dashur nuk jetonte më e nuk do të mund ta mbante premtimin për të më rregulluar dimiqtë ( për ata që nuk e dinë është një proces i gjatë i mbështjelljes e lidhjes së tyre qē kërkon mjeshtëri e nuk mund ta bëjë kushdo). Një none tjetër (nona e shoqes time më të mirë) erdhi për t’më ndihmuar. I qava me lot e fjalë zemre ato minuta që vishja dimiqtë duke kujtuar 100 biseda që kisha bërë me nonen time.
Isha gati, këmisha e hollë si tyl xhami shoqërohej nga jeleku me xhevahirë (jo të vërtetë), me kapelen e vogël po me xhevahirë mbi krye, tek këmbët, rreth belit. Skarpinat me gurë që shkëlqenin, vezullonin njësoj si duplat e florinjta mbi ballin tim. Nona e shoqes më puthi në ballë e më shoqëroi te dera ku ishte mami, e cila mendonte se meqë ishte vetëm dita e premte e vizitave nuk do të emocionohej aq shumë. Shtangu e i rrodhën lotët dënesë – “Biri i mamit t’vet, sa shpejt m’u rrite mi non!” – nuk mbaheshin më lotët as për mua.
Preferova të zbres vetë shkallët (shtëpia ishte 2 katëshe) po kur dola në krye të tyre të gjitha shoqet, tezet, kushërirat shtangën po ashtu. E kuptova se duhet ta bëja unë rolin e të paemocionuarës. Zbrita ngadalë duke kënduar vetë “sa bukur na ka dalë nusja…” filluan të qeshin pastaj dhe e mblodhën veten shpejt.
Filluan të vinin miqtë e parë. Kur më shihnin si nuse “zamoni” ishte e pamundur të mos thonin fjalë shpirti, jo për gocën e shtëpisë po për atë çfarë dimiqtë e oborri i zemrës po u kthente atyre në kujtesë. Unë nuk bëra nusen e zakonshme, por njësoj si ime më para shumë vitesh, isha me tabaka në dorë duke qerasur me mrekullitë e traditës tonë të bëra me aq dashuri nga duart e atyre grave që më kishin rritur (mami, tezet, hallat) të gjithë miqtë. Më kishin parë për vite me rradhë t’u bëja kafen, t’i sajdisja, t’i çoja “i gastare” me ujë të ftohtë, por atë pasdite ishte ndryshe. Atë pasdite unë isha nusja!
S’ka nevojë besoj t’ju tregoj për ahengun që filloi me Isuf Myzyrin, Hafsa Zyberin e të tjerë të brezit të tyre, e mbaroi me Artiola Toskën. Po harruar jaret shkodrane, vallen e Tropojës e atë të Kukësit që unë i kam kërcyer gjithmonë si të ishin valle te trevës time. Rinia nuk i preku me dorë ato “pijet e jashtme” që i kishte aq merak mami im mos turpërohej po të mungonin, po shurupet e trëndafilëve u bënë ikona atë mbrëmje. Mos me përmend “ballin e kazonit” për të cilin isha kujdes vetë personalisht bashkë me babin, gjatë kohës më të bukur e të rëndësishme për ne të dy “zierjen e rakisë”.
U këndu e u kërcy pafund, u bë festë e hare si rrallë herë. Nuk mbeti kalimtar pa hy me pa atë nusen me dimiq e atë ambient aq të bukur dashurie e askush nuk doli pa qeras nga gocat e shtëpisë.
Oborri shkëlqente nën tinguj vallesh e hareje, po përcillte gocën qe e kishte yzmetu për vite! Lulet qeshnin e vallëzonin bashkë me mua, por Zoti e dinte sa do më mungonin! Kujtova me lot por jo trishtim çdo qoshk që kishte prekur dora ime, çdo pemë të mbjellë, çdo lule të ujitur, çdo vazo të thyer, çdo pllakë që lëvizte…. oborri im i zemrës….
Mos mendoni se kjo ka ndodhur 100 vite më parë ka ndodhur vetëm 17 vite më parë, në Tiranë, ditën e dasmës time, të premten e vizitave. Unë doja ta jetoja historinë e traditës tonë aq të bukur në ditën time më të veçantë e nuk kishte vend që i shkonte shpirtit ma për shtat se oborri i “ashikëve”, oborri i zemrës time, në Tironën time.

Ndërsa Evropa pretendon të jetë kampione e demokracisë, në heshtje po fuqizon autokratë si Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama

0

I rizgjedhur për një mandat të katërt me një supermazhorancë që i lejon ndryshimin e Kushtetutës, Rama tani quhet nga kritikët si “Ramaduro” i Evropës—një aludim për Nicolás Maduro-n e Venezuelës—për shkak të korrupsionit të dyshuar, prirjeve autokratike dhe mjeshtërisë në manipulimin politik. Ish-disipull i George Soros-it dhe i Shoqërisë së Hapur, Rama është shndërruar në një kameleon politik—duke përshtatur imazhin e tij me interesat e elitave globale dhe autokratëve rajonalë.

SOROS KUNDËR TRUMP: Socialistët synojnë konservatorët në zgjedhjet shqiptare I nënshtruar ndaj kryeministres italiane Giorgia Meloni, bashkëpunues me presidentin turk Recep Tayyip Erdoğan, dhe mbështetës i presidentit francez Emmanuel Macron në këmbim të ndikimit më të madh në Ballkan, Rama ka siguruar një mandat të katërt radhazi përmes zgjedhjeve që shumë i konsiderojnë thellësisht të manipuluara—e paimagjinueshme për një anëtar të NATO-s dhe një shtet aspirant për në BE.

Rama u ngjit nga një përfaqësues i Shoqërisë së Hapur në Tiranë në drejtimin e një vendi me një nga trashëgimitë më brutale komuniste në Evropë. Kritikët e përshkruajnë atë si narcist dhe anarkist, produkt i ndikimit post-komunist të Soros-it në Evropën Lindore. Ai konsolidoi pushtetin në Shqipëri ndërsa shtyu përpara nismën “Ballkani i Hapur” të mbështetur nga Soros.

Së fundmi, ai ka marrë edhe një rol të ri: socialist progresist që punoi për të minuar iniciativat e epokës Trump në Evropë. I njohur për retorikën e tij anti-Trump—përfshirë deklaratën e famshme në CNN dhe në Foreign Policy ku e quajti Trump “turpin e qytetërimit tonë”—Rama u bë i preferuar nga elitat evropiane dhe demokratët amerikanë. Mbijetesa e tij politike është mbështetur në aleancën me rendin anti-Trump, edhe pse udhëheqja e tij në vend shkon drejt autoritarizmit.

Sot, ndërsa Evropa përballet me një botë multipolare dhe sfida gjeopolitike komplekse, ajo në mënyrë gjithnjë e më të qartë toleron—nëse jo përqafon—udhëheqës si Rama. Pse? Sepse ai shprehet se i përket “vlerave evropiane”, megjithëse qeveris një shtet që kritikët e quajnë një narko-shtet të ndërtuar mbi krimin e organizuar dhe manipulimin elektoral. Rama përfaqëson një version evropian të modelit Chávez-Maduro: një autokrat i majtë i veshur me gjuhë progresive, që ushtron pushtetin me pak ose aspak respekt për normat demokratike.

Ai mishëron atë që quhet “stabilokraci”, që po e mbyt Ballkanin—regjime të toleruara për hir të “stabilitetit rajonal”, edhe pse ata shpërbëjnë vlerat që Evropa pretendon se mbron. Përpjekja e fundit e Sekretarit amerikan të Shtetit, Marco Rubio, për të ndaluar Chevron të rinovojë kontratën e saj në Venezuelën e Maduro-s është një shembull i qartë i lidershipit me parime—duke mohuar legjitimitetin dhe burimet për regjimet autoritare. Amerika duhet të zbatojë të njëjtën qartësi edhe për Ballkanin.

Edhe shumë shqiptarë tashmë e quajnë udhëheqësin e tyre “Ramaduro”—një sinjal i dëshpëruar për ndihmë drejtuar Shteteve të Bashkuara për të rikthyer demokracinë. Qëndrimi i Amerikës duhet të shërbejë si një thirrje zgjimi për një Evropë që është rehatuar duke bashkëjetuar me regjime mafioze, të bazuara në korrupsion dhe shtypje. Evropa nuk mund të justifikojë mbështetjen për autokratët vetëm sepse kritikët e tyre janë konservatorë ose të lidhur me presidentin Trump.

Ka ardhur koha që diplomacia amerikane të marrë hapa konkretë: më shumë presion ndaj udhëheqjes shqiptare, mbështetje publike për zgjedhje të lira dhe të ndershme, dhe një mesazh i qartë: përputhja me vlerat perëndimore matet me veprime, jo me deklarata boshe.

Europe enables Albania’s ‘Ramaduro’ while claiming to champion democracy | Fox News

Diplomacia serbe, si bordello seksuale…!

0
(në shqip dhe serbisht)
Në një qoshe të errët të Ballkanit, buzët që thahen shpesh tregojnë më shumë se fjalët që nuk thuhen kurrë. Aleksandar Vuçiq, i quajtur me dashuri Sandro nga Edi Rama i cili shpesh i ngatërron shtetet me shtratet, është produkti i një epoke ku zotëri Penis Lubrifikanti ka zëvendësuar Kushtetutën dhe orgazma diplomatike ka fshirë ndarjet ideologjike.
Sandro nuk është thjesht një lider. Ai është një pije e trazuar me spermë të ushtrisë jugosllave, gjurmët e së cilës çojnë si rrugë të shenjta drejt anusit të karrierës së tij politike. Ai i ngjan një kujtese të lagësht, një trashëgimie nga nëna e tij – “shenjtorja e fellatio-s ndër-etnike” – që thithi historinë përmes penisave të rrethprerë shqiptarë e boshnjakë.
Ai, në koordinim të përkryer me bythën e tij që thith spermë më shumë se graviteti i tokës, i ngjan homologëve të tij të preferuar: Sava Malit, bankierit të kredive seksuale, dhe Richard Grenellit, ambasadorit që firmoste me Penis Lubrifikantin në vend të stilolapsit.
Ndërkohë, Ana Brnabiç – kryeministrja që flet si grua, qeveris si eunuk dhe penetron si burrë plastik – thonë se ka shpikur një ritual të ri martesash: çdo mëngjes thërret gruan e Vuçiqit, e lidh për flamurin serb dhe e detyron të bërtasë “Kosova është krahinë!” derisa drita të fiket në sytë e saj.
Në sallonet e mbyllura të Beogradit, atje ku rakia u zëvendësua nga shampanja diplomatike dhe sarma nga dildoja me flamur evropian, janë shpikur protokollet e reja:
Në vend të stilolapsave, penisa të silikonizuar; në vend të neneve ligjore, pozicione akrobatike të misionarëve të botës dhe të sheikëve të Katarit.
Ndërmjetësit ndërkombëtarë nuk vijnë më për të nënshkruar marrëveshje – ata vijnë për t’i kënaqur dhe zbrazur organet e tyre gjenitale.
Ata lënë spermën e tyre në preambulë dhe turpin e tyre në fusnotë. Në këtë bordel diplomatik ku moralin e ka zëvendësuar lëpirja e buzëve, diplomacia është bërë një lojë ku humb ai që nuk lubrifikon mirë, Ballkani është bërë një kabare strategjike: me shumë latex, pak moral, dhe me një rrotë historike që sillet si lodër erotike me bateri perëndimore.
Mirë se vini në Evropën e Re – ku historia shkruhet nga ata që qihen më mirë.
***
SRPSKA DIPLOMATIJA JE SEKSUALNI PUF
Piše: Lirim Gashi
U mračnom uglu Balkana, suve usne govore više nego reči koje se nikada ne izgovore. Aleksandar Vučić, nežno nazivan Sandro od strane Edija Rame—čoveka koji je često mešao države sa krevetima—produkt je jedne epohe u kojoj je Gospodin Penis-Lubrikant zamenio ustav, a diplomatski orgazam izbrisao ideološke razlike.
Sandro nije samo lider. On je napitak pomešan sa spermom jugoslovenske vojske, čiji tragovi vode kao svete staze ka anusu njegove političke karijere. On liči na vlažnu uspomenu, na nasledstvo njegove majke – „svetice međuetničkog felacija“ – koja je sisala istoriju kroz obrezane albanske i bošnjačke penise.
On, u savršenoj koordinaciji sa sopstvenom guzicom koja usisava spermu jače od gravitacije, liči na svoje omiljene kolege: Savu Malog, bankara seksualnih kredita, i Ričarda Grenela, ambasadora koji je potpisivao Penis-Lubrikantom umesto hemijske olovke.
U međuvremenu, Ana Brnabić – premijerka koja govori kao žena, vlada kao eunuh, i penetrira kao plastični muškarac – navodno je izmislila novi ritual braka: svakog jutra poziva Vučićevu ženu, vezuje je za srpsku zastavu i tera je da viče „Kosovo je pokrajina!“ dok joj se svetlo ne ugasi u očima.
U zatvorenim salonima Beograda, tamo gde je rakija zamenjena diplomatskim šampanjcem, a sarma dildom sa evropskom zastavom, izmišljeni su novi protokoli:
Umesto olovki – silikonski penisi; umesto zakonskih članova – akrobatske poze svjetskih
misionara i katarskih šeika.
Međunarodni posrednici više ne dolaze da potpisuju sporazume – oni dolaze da zadovolje i isprazne svoje genitalije. Oni ostavljaju svoju spermu u preambuli, a svoj stid u fusnoti. U tom diplomatskom bordelu, gde je moral zamenjen lizanjem usana, diplomatija je postala igra u kojoj gubi onaj koji se ne podmaže dobro. Balkan je postao strateški kabare: s mnogo lateksa i malo morala.
On je ustvari postao jedan istorijski točak koji se vrti kao erotska igračka na zapadne baterije.
Dobrodošli u Novu Evropu – gde istoriju pišu oni koji se bolje jebu.

Pse Izraeli e sulmoi Iranin, sipas “The Economist”

0

Sipas një raporti të publikuar nga revista prestigjioze britanike “The Economist”, vendimi i Izraelit për të ndërmarrë sulme të gjera ushtarake kundër Iranit është ndikuar drejtpërdrejt nga informacione shqetësuese të shërbimeve të veta të inteligjencës.

Këto informacione zbuluan zhvillime të fshehta dhe alarmante brenda programit bërthamor iranian, që deri më tani kishin mbetur jashtë vëzhgimit ndërkombëtar. Sipas të dhënave të inteligjencës izraelite, një ekip i specializuar shkencëtarësh iranianë kishte fshehur një sasi të konsiderueshme materiali bërthamor me status të paqartë pasurimi, për të cilin Agjencia Ndërkombëtare për Energjinë Atomike (IAEA) nuk kishte asnjë informacion.

Ky fakt ngre dyshime serioze për shkelje të marrëveshjeve ndërkombëtare dhe për ekzistencën e një programi paralel të padeklaruar. Në këtë kontekst, shkencëtarët iranianë jo vetëm që kanë përshpejtuar aktivitetet e tyre, por kanë kërkuar edhe bashkëpunim të drejtpërdrejtë me komandantët e forcave raketore iraniane, me qëllim që të realizojnë një “përputhje teknike” ndërmjet një koke bërthamore dhe një rakete balistike. Ky zhvillim është konsideruar nga Izraeli si një kalim nga faza teorike në fazën operative të programit bërthamor.

Kjo dëshmon se një pjesë e rëndësishme e programit bërthamor iranian ka funksionuar jashtë mbikëqyrjes së IAEA-s, duke ngritur alarmin për një përgatitje të mundshme të një arme bërthamore në fshehtësi të plotë. Burimet izraelite theksojnë se Irani kishte planifikuar një takim vendimtar ndërmjet shkencëtarëve bërthamorë dhe komandantëve të forcave ajrore iraniane, takim ky që do të shënonte fillimin e integrimit praktik të armës bërthamore në kapacitetet ushtarake iraniane.

Karakteristikë e këtij zhvillimi është fakti se deri vonë asnjë figurë ushtarake në Iran nuk kishte pasur qasje në programin bërthamor, i cili ka qenë ekskluzivisht në dorë të një ekipi të vogël dhe sekret shkencëtarësh.

Shumë prej tyre janë eliminuar nga operacionet izraelite në të kaluarën. Një nga të paktët përjashtime ka qenë shefi i ushtrisë iraniane, gjenerali Mohammad Bagheri, i cili, sipas burimeve izraelite, ka luajtur një rol kyç në përshpejtimin e zhvillimit të bombës bërthamore dhe është vrarë nga Izraeli që në ditën e parë të konfliktit.

Dobësimi i aksit iranian dhe supremacia ushtarake izraelite

Ndërkohë, milicitë e mbështetura nga Irani në Liban dhe Gaza janë dobësuar ndjeshëm nga ndërhyrjet izraelite dhe nuk paraqesin më një kërcënim të besueshëm strategjik. Gjithashtu, sulmet ajrore të Izraelit në Iran në vjeshtën e vitit 2024 kanë zbuluar dobësinë strukturore të mbrojtjes ajrore iraniane, e bazuar kryesisht në teknologji ruse, përballë superioritetit ushtarak dhe teknologjik të Izraelit.

Sipas analizave izraelite, udhëheqësi suprem i Iranit, Ayatollah Ali Khamenei, synonte të siguronte një armë bërthamore si mjet presioni politik dhe strategjik për të ndalur çdo agresion të mëtejshëm izraelit dhe për të rivendosur një baraspeshë fuqie në rajon.

Megjithatë, një zhvillim i tillë do të krijonte një “Kore të Veriut” në Lindjen e Afërt, me pasoja të rënda për sigurinë ndërkombëtare dhe rendin juridik ndërkombëtar në këtë pjesë të botës.

E përgatiti: Kolë Krasniqi, ekspert i sigurisë

Donald Trump iu drejtua kombit amerikan pas sulmit të SHBA ndaj Iranit

0

Presidenti i ShBA-ve, Donald Trump e ka paralajmëruar Iranin se tani duhet të “bëjë paqe” ose të përballet me sulme të ardhshme të SHBA-së. Pasi njoftoi sulmet shumë të suksesshme të SHBA-së ndaj objekteve bërthamore iraniane në Fordoë, Natanz dhe Isfahan, Presidenti i Shteteve të Bashkuara Donald Trump iu drejtua kombit.

Fjalimi i plotë: Pak kohë më parë, ushtria amerikane kreu sulme masive me precizion të lartë në tre objektet kryesore bërthamore të regjimit iranian: Fordoë, Natanz dhe Isfahan. Të gjithë i kanë dëgjuar këto emra për vite me radhë, ndërsa ata ndërtonin këtë ndërmarrje tmerrësisht shkatërruese.

Objektivi ynë ishte shkatërrimi i kapacitetit të pasurimit bërthamor të Iranit dhe ndalimi i kërcënimit bërthamor që përbënte shteti numër një në botë, sponsori i terrorizmit. Sonte, mund t’i raportoj botës se sulmet ishin një sukses spektakolar ushtarak. Objektet kryesore të pasurimit bërthamor të Iranit janë shkatërruar plotësisht.

Irani, dhunuesi i Lindjes së Mesme, tani duhet të bëjë paqe.

Nëse nuk e bëjnë këtë, sulmet e ardhshme do të jenë shumë më të mëdha dhe shumë më të lehta.

Për 40 vjet, Irani ka thënë: “Vdekje Amerikës, vdekje Izraelit”. Ata kanë vrarë njerëzit tanë, duke ua hedhur në erë krahët, duke ua hedhur në erë këmbët me bomba buzë rrugës – kjo ishte specialiteti i tyre. Ne humbëm mbi një mijë njerëz dhe qindra mijëra të tjerë në të gjithë Lindjen e Mesme dhe në mbarë botën kanë vdekur si pasojë e drejtpërdrejtë e urrejtjes së tyre, në veçanti, shumë prej tyre u vranë nga gjenerali i tyre, Qassem Soleimani . E vendosa prej kohësh që nuk do ta lejoja këtë të ndodhte.

Nuk do të vazhdojë. Dua të falënderoj dhe përgëzoj Kryeministrin Bibi Netanyahu. Ne punuam si një ekip si ndoshta asnjë ekip nuk ka punuar më parë, dhe kemi bërë një rrugë të gjatë për të zhdukur këtë kërcënim të tmerrshëm për Izraelin.

Dua të falënderoj ushtrinë izraelite për punën e mrekullueshme që ka bërë dhe, më e rëndësishmja, dua të përgëzoj patriotët e mëdhenj amerikanë që drejtuan ato makina madhështore sonte, dhe të gjithë ushtrinë e Shteteve të Bashkuara për një operacion të ngjashëm me të cilin bota nuk e ka parë prej shumë, shumë dekadash.

Shpresojmë që nuk do të kemi më nevojë për shërbimet e tyre në këtë cilësi. Shpresoj që të jetë kështu. Dua gjithashtu të përgëzoj kryetarin e Shtabit të Përbashkët të Ushtrisë, Gjeneralin Dan “Razin” Caine – gjeneral spektakolar – dhe të gjitha mendjet e shkëlqyera ushtarake të përfshira në këtë sulm.

Me të gjitha këto që u thanë, kjo nuk mund të vazhdojë. Do të ketë ose paqe, ose do të ketë tragjedi për Iranin shumë më të madhe se ajo që kemi parë gjatë tetë ditëve të fundit. Mbani mend, kanë mbetur shumë objektiva. Kjo e sotmja ishte më e vështira nga të gjitha deri më tani, dhe ndoshta më vdekjeprurësja, por nëse paqja nuk vjen shpejt, ne do t’i ndjekim ato objektiva të tjera me precizion, shpejtësi dhe aftësi.

Shumica e tyre mund të eliminohen brenda pak minutash. Nuk ka ushtri në botë që mund ta kishte bërë atë që bëmë ne sonte, as afër. Nuk ka pasur kurrë një ushtri që mund të bënte atë që ndodhi pak kohë më parë. Nesër, Gjenerali Caine, Sekretari i Mbrojtjes Pete Hegseth, do të mbajnë një konferencë për shtyp në orën 8 të mëngjesit (12:00 GMT) në Pentagon, dhe dua t’i falënderoj të gjithë, dhe në veçanti Zotin.

Dua vetëm të them: “Ne të duam ty, Zot, dhe e duam ushtrinë tonë të shkëlqyer.

Mbrojini ata.”

Zoti e bekoftë Lindjen e Mesme. Zoti e bekoftë Izraelin dhe Zoti e bekoftë Amerikën. Faleminderit shumë.

Faleminderit.

Mund të jetë një imazh i avion

Dua grua të lirë. Që mendon. Që guxon. Që më zgjedh. Që e zgjedh. Që mund të më thotë “jo”

0

Lis Bukuroca, Gjermani

– Unë, si besimtar, kam epërsi morale. Prandaj do të shpërblehem me xhenet. Ti… ju ateistët, apo me fe të gabuar… kënaqeni këtu, por nesër do digjeni në zjarr.

– Dhe pse, sipas teje, je më i moralshëm se ne?

– A nuk e sheh? Tradhti. Shthurje. Shkatërrim i familjes…
Liria e grave ka prishur moralin.
Barazia është kundër natyrës. Kundër Zotit. Kënaqësi të ulëta. Turp. Amoralitet.

– Pra, ti heq dorë nga këto “kënaqësi të ulëta” për një kënaqësi “morale” në parajsë?

– Po! Atje më presin shumë gra. Të bukura. Të nënshtruara. Të gatshme… në shërbimin tim.

– Gra pa vullnet?

Pa mendim?

Pa emocione?

Si lodra?

Si dhuratë?

Si trup pa zë, për përdorim?

Dhe ti e quan këtë shpërblim moral?

– Po! Është dhurata e Zotit për burrin besimtar. Prandaj këtu ruaj pastërtinë. Jetoj sipas ligjeve hyjnore.

– Domethënë, je “i moralshëm” jo për hir të moralit… por për të fituar trupat e atyre grave.
Qenie pa zë,
pa dëshirë,

pa të drejtë të thonë “jo”… robota të bukura që ekzistojnë për të kënaqur ty?

– Po! Ato janë të përkryera. Nuk kundërshtojnë. Janë për burrin e devotshëm. Si unë.

– Dhe ti këtë e quan parajsë?
Unë jo.
Unë nuk dua skllave.
Dua grua të lirë.
Që mendon.

Që guxon.

Që më zgjedh.

Që e zgjedh.

Që mund të më thotë “jo”.

Sepse vetëm atëherë “po”-ja e saj ka vlerë. Ajo “po” është dashuri. Aftësi. Ndjenjë. Emocion.
Dua të dua dikë që ka dinjitet. Si unë. Sa unë.
Që ndien.

Që mund të më kundërshtojë.

Nëse nuk ka liri, barazi, nuk ka dashuri.
Pa ato, është padrejtësi.

– Ka dashuri! Shumë madje. Jo këtu… por atje!

– Atë parajsë s’e dua.
Refuzoj një jetë, një mundësi, ato rrethana, ku gratë janë dhurata për burrat.
Ku liria e barazia është mëkat.
Ku dinjiteti i gruas shkelet.

– Të pret ferri!

– Nëse me qëndrimin tim plot moral e respekt për dinjitetin e njeriut, e meritoj ferrin… më mirë të digjem me gra të lira, sesa të sundoj mbi skllave pa shpirt, mbi robota humanoide…

Nëse kjo është e padenjë për parajsë… atëherë nuk dua të jem në parajsë.

– Unë po flas si përfaqësues i besimit hyjnor…E kupton këtë?
– Po. Ti përfaqëson heshtjen që njeriu ia imponon vetes nga frika. Dogmën. Një besim të trashëguar, jo të zgjedhur. Një bindje fikse, që nuk lejon pyetje. Unë jam zëri i brendshëm që nuk ka frikë të pyesë, të dyshojë, të zgjedhë, të gabojë.
Sepse unë përfaqësoj ndërgjegjen, jo bindjen e verbër.
Sepse unë respektoj njeriun, jo gjininë. Jo origjinën. Jo ngjyrën. Dinjitetin, jo pushtetin. Barazinë, jo nënshtrimin.
Besimi yt kërkon nënshtrim,

ndërsa ndërgjegjja ime kërkon liri,

dashuri,

drejtësi,

barazi gjinore dhe përgjegjësi.

Sepse nuk ka ferr më të rëndë sesa humbja e tyre.

Sepse patriarkalizmi është ferri vetë…

  • Imazhi i sajuar me copilot micorosft

SHBA sulmoi objektet atomike iraniane – Trump thotë se Irani duhet të bie dakord për paqe

0

Presidenti Donald Trump (në mes) u ndoq nga nën-presidenti J.D. Vance (në të majtë), sekretari i jashtëm Marco Rubio dhe ministri i mbrojtjes Pete Hegseth kur ai mbajti një fjalim të shkurtër për popullin amerikan pas sulmit ndaj impianteve iraniane të energjisë bërthamore natën e së hënës sipas kohës norvegjeze. 1 nga 4Foto: Carlos Barria / AP /

Donald Trump thotë se Irani duhet të pranojë paqen ose të përgatitet për tragjedi pas sulmit të SHBA-së ndaj tre objekteve atomike iraniane natën e së dielës.

NTB NTB-AP-Reuters – Ne kemi realizuar tre sulme shumë të suksesshme ndaj tre impianteve bërthamore të Iranit, shkruan presidenti amerikan në Truth Social. Ai thotë se impiantet në Fordo, Natanz dhe Esfahan ishin objektivat e sulmit të natës. – Një sasi e plotë bombash u hodh mbi objektivin kryesor Fordo, shton ai.

– Të gjitha avionët tani janë jashtë hapësirës ajrore iraniane dhe në rrugë të sigurt për në shtëpi, shkruan presidenti në vazhdim të postimit dhe uroi “luftëtarët tanë të shkëlqyer amerikanë”.

– Paqe ose tragjediNë një fjalim të shkurtër për popullin rreth orës 4 sipas kohës norvegjeze, Trump thotë se qëllimi ishte të shkatërrohej kapaciteti i Iranit për të pasuruar uranium. Ai thotë se objektet atomike janë shfarosar, por nuk shkon në detaje për sulmin ose dëmet që shkaktoi.Ai gjithashtu thotë se Irani tani duhet të arrijë paqe dhe se sulmet e ardhshme do të jenë edhe më të këqija nëse nuk e bëjnë këtë.

– Për Iranin presin ose paqe ose tragjedi, thotë presidenti amerikan dhe e quan vendin “bully i Lindjes së Mesme”.

Përdorimi i bombave B-2Më parë gjatë ditës, disa media raportuan se bombarduesit amerikanë B-2 dukeshin se ishin në rrugë për të kaluar në Oqeanin Paqësor. Pas sulmit me bomba mbi Iran, një zyrtar konfirmoi për Reuters se avionët B-2 morën pjesë në sulm.

Ky lloj avioni mund të pajiset me GBU-57 të SHBA-së të peshojë 13,600 kilogramë, një ‘shkatërrues bunkeri’, një bombë e projektuar për të shkatërruar qëllime thellë nën tokë.

sipërmarrja Fox News raportoi se SHBA përdori gjashtë bomba shkatërruese bunkeresh ndaj objektit në Fordo, ndërsa 30 raketat Tomahawk u qëlluan ndaj objekteve të tjera bërthamore.Një zëdhënës i autoriteteve të emergjencës në provincën Qom, ku ndodhet Fordo, konfirmoi se objekti kishte pësuar sulme në “sulme ajrore armiqësore”, raportoi agjencia e lajmeve Tasnim.

Sipas palës iraniane, sulmet ndaj Natanz dhe Esfahan gjithashtu janë konfirmuar.

Izraeli është informuar

Stacioni radiofonik i ushtrisë izraelite i referohet zyrtarëve izraelitë dhe thotë se vendi ishte informuar për sulmin amerikan në mënyrë paraprake.Një zyrtar i tha transmetuesit KAN se sulmi ishte krejtësisht i koordinuar me Izraelin.

Një zyrtar i Shtëpisë së Bardhë i tha NBC News se Trump gjithashtu ka biseduar me kryeministrin e Izraelit Benjamin Netanyahu pas sulmit, raporton Sky News. Të dy kanë pasur kontakt thuajse çdo ditë javën e fundit.

– Këtë natë presidenti Trump dhe SHBA kanë vepruar me forcë. Vendimi i tij guximshëm për të sulmuar objektet bërthamore të Iranit do të ndryshojë histori të botës, tha Benjamin Netanyahu.

– Të falënderoj, dhe populli izraelit të falënderojë.

Paralajmëroj pauzë mendimi

Trump tha së fundmi se do të përdorte deri në dy javë për të vlerësuar nëse SHBA do të bashkohet me sulmet izraelite ndaj Iranit.

Izraeli dhe Irani kanë sulmuar njëri-tjetrin me raketat dhe dronët për më shumë se një javë. Izraelitët gjithashtu kanë sulmuar impiantet bërthamore iraniane, por vetëm SHBA-ja ka bombat mjaft të fuqishme dhe të rënda për të depërtuar thellë dhe për të shkaktuar shkatërrime në impiantin bërthamor Fordo, i cili ndodhet nën mal.

Në një takim në Organizatën e Shteteve Islame (OIC) në Stamboll të shtunën, ministri i Jashtëm i Iranit tha se «do të bëhet shumë e rrezikshme për të gjithë nëse SHBA angazhohet në luftë».

Iranianët kanë paralajmëruar SHBA-në se do të mbrohen dhe do të hakmerren nëse amerikanët fillojnë të marrin pjesë aktivisht në luftë.

USA angrep iranske atomanlegg – Trump sier Iran må inngå fred

Numërimi ka filluar

0

A U.S. Air Force B-2 Spirit stealth bomber airplane flies over the 136th Rose Parade route in Pasadena, Calif., Wednesday, Jan. 1, 2025. (AP Photo/Damian Dovarganes)

Hans Rustad / Document.no

Të gjitha tregojnë se Trump nuk do ta humbasë mundësinë për të ndryshuar thelbësisht Lindjen e Mesme duke hequr mullahët. Ai do të fillojë me programin bërthamor. Avionët bombardues B-2 Spirit janë në rrugë përmes Paqësorit drejt Guamit. Ata ishin kaq të ngarkuar sa që duhet të mbusheshin në ajër. Ata nuk mund të fluturojnë me tanke të plota. Të supozohet se kishin GBU-57 në bark, më saktësisht Penetratori i Masiv i Ordinancës, i cili do të depërtojë thellë në Fordow dhe do të shkatërrojë centrifugat. Zyrtarët konfirmojnë se avionët kanë lënë bazën në Missouri dhe janë në rrugë për në Guam, por nga aty supozohet se do të vazhdojnë në Diego Garcia.

Ka kaluar disa ditë që SHBA dërgoi 27 avionë mbështetje nga bregu lindor i SHBA-së drejt Europës/ Lindjes së Mesme.

Zëdhënësit e Pentagonit janë të rezervuar, por duket e qartë që po bëhen përgatitje për një sulm.

FILE – In this photo released by the U.S. Air Force on May 2, 2023, airmen look at a GBU-57, or the Massive Ordnance Penetrator bomb, at Whiteman Air Base in Missouri.(U.S. Air Force via AP, File)

B-2 mund të pajiset me GBU-57 Massive Ordnance Penetrator, i cili peshon 30,000 paund, që është dizajnuar për të shkatërruar objekte thellë nën tokë. Ky është arma që ekspertët besojnë se mund të përdoret për të sulmuar programin bërthamor të Iranit, duke përfshirë Fordow.

Zyrtarët, të cilët shprehën mendimin e tyre nën kushtin e anonimitetit, refuzuan të japin detaje të tjera. Një zyrtar tha se ende nuk ishte dhënë urdhri për të fluturuar avionët bombardues jashtë Guam. Ata nuk zbuluan se sa B-2 bombardues po lëvizen.

B-2 Spirit është avioni më i shtrenjtë në histori. Ai kushton 2.1 miliard dollar për copë. Për këtë arsye, nuk u ndërtuan më shumë se 21 prej tyre. Ata janë një armë e frikshme. Ata mund të qëllojnë nga 80 milje larg qëllimit, dhe bombat orientohen me ndihmën e GPS-it.Fakti që Izraeli ka siguruar supremaci ajrore bën që iranianët të jenë të pafuqishëm në tokë.

Nëse B-2 përdoret, objekti në Fordow do të jetë i humbur. Edhe nëse një bombë bie “vetëm” 200 këmbë poshtë, bomba e ardhshme mund të vazhdojë në të njëjtin drejtim dhe të depërtojë edhe më thellë.

Nedtellingen er begynt – Document