Kreu Blog Faqe 645

Nënkryetari amerikan JD Vance po kërkon anarki, nëse zbatohet ideja për zhvendosjen e 200.000 palestinezëve në Shqipëri , atëherë merr fund edhe Shqipëria

Drini.us
-
0
Nënkryetari amerikan JD Vance po kërkon anarki, nëse zbatohet ideja për zhvendosjen e 200.000 palestinezëve në Shqipëri , atëherë merr fund edhe Shqipëria
J.D. Vance e takoj Alice Weidel në München

Nga: Lis Bukuroca, Gjermani

JD Vance, nënkryetari amerikan, po kërkon anarki ose autokraci. Në Gjermani, glorifikimi i fashizmit dhe antisemitizmi janë të ndaluara, jo mendimi i lirë. Ai po kërkon lirinë për të qenë krenarë për Hitlerin.
Një komb i krijuar nga refugjatët ka shpallur refugjatët si rrezik global. Sulmin ndaj Kongresit e quajnë “liri”.
Ajo që SHBA kërkon sot është neo-fashizëm – jo më kundër hebrenjve, por kundër të huajve.
Ata që sot urrejnë të huajt, nesër do të vrasin edhe njerëzit e tyre.
Rezultati mund të jetë shpërbërja e BE-së, dhe i vetmi fitues do të jetë Putini. Trum po merr vendime që forcojnë Rusinë dhe dobësojnë Europën!
Putini dhe Trump janë të njëjtë në shumë aspekte. Një ditë, Putini mund të shkruajë një libër: Si e shkatërrova BE-në – ndoshta edhe SHBA-të. Trump do ta bëjë Rusinë fituese, do ta shndërrojë në aleate dhe do ta kthejë Kinën në armike.
Në vitin 2019, në SHBA u gjykuan njerëz që kishin marrë ndihma materiale nga Rusia për fushatën e Trump-it. Farage, i cili e nxori Britaninë nga BE-ja, është pro-rus. Partitë ekstremiste dhe neofashiste në Austri, Gjermani dhe Francë mbështeten fshehtas nga Putini dhe hapur nga Trump.
Për fat të keq, nga kjo administratë mund të pritet një kaos global, por jo një rend i ri. Unë kam frikë për dy shtetet tona.
Trump adhuron të djathtën ekstreme. Vuçiqi është i tillë! Nëse zbatohet ideja për zhvendosjen e 200.000 palestinezëve në Shqipëri (dhe nëse Rama e pranon këtë për të blerë mosndjekjen nga SPAK), atëherë merr fund edhe Shqipëria.
Në Shqipëri nuk ka një rini idealiste që do atdheun, por një rini me valixhe në dorë. Në Shqipëri protestohet pse funksionon Prokuroria, jo pse vidhet shteti!
Për fat të keq, unë nuk shoh shenja pozitive dhe droja ime është e madhe. Europës i mungon një lider, dhe nëse nuk arrin të bëhet fuqi ushtarake, nuk do të ketë BE!
Po e përfundoj me provetbin kinez dhe uroj të mos kem të drejtê:
„Çdo send posedon tri anë. Një anë që shoh unë. Një anë që sheh ti dhe e treta është ajo anë, që nuk shohim ne dy.“
Proverb kinez

Nga kujtimet e Bekim Fehmiut me Irena Papas dhe kënga e tyre për dashurinë

Drini.us
-
1
Nga kujtimet e Bekim Fehmiut me Irena Papas dhe kënga e tyre për dashurinë
Në foto: Bekim Fehmiu dhe Irene Papas
Aktori shqiptar që rrëmbeu vëmendjen e shumë regjisorëve të huaj, Bekim Fehmiu, do të kishte një karrierë të përmasave botërore. Jeta e tij, mes kinemasë, suksesit e famës dhe… brengës shqiptare, do të përmbyllej në mënyrë tragjike, 15 qershorin e vitit 2010…

U bë i famshëm me filmin “Mbledhësit e puplave”, në vitin 1966. Deri në atë kohë, ai kishte studiuar dhe ishte bërë i njohur nga shumë shtëpi filmi nëpër botë.

Bekim Fehmiu është aktori i parë shqiptar i filmit dhe i teatrit, që ka luajtur me sukses në filmat dhe skenat e gjithë hapësirës së ish-Jugosllavisë. Ndër rolet më të njohura, veçohen: “Prova speciale”, “Odissea”, “Aventurieri”, “Rruga”, “Vitet e nxehta”, “Dezertori” – këto, konsideruar si kryevepra të mjeshtrit të interpretimit.

Po ashtu, Fehmiu ka bashkëpunuar me emra të njohur të kinematografisë botërore, si: John Huston, Olivia de Havilland, Ava Gardner, Robert Shou, Dirk Bogart, Irene Papas e të tjerë, si dhe ka interpretuar në disa gjuhë, transmeton ‘konica.al’.

Nga kujtimet e artistit, veçojmë fragmente pikante të përvojës së tij jetësore dhe artistike të cilat i përktheu Sabit Abdyli:

Pse ju shqiptarët pas luftës (fjala është për luftën 1940/45) nuk u kthyet në Shqipëri – pyeti serbi 70-vjeçar. M’u kujtua pyetja e njëjtë e Jovan Mileçevit në Maribor. Tentova t’i përgjigjem. Po më ndali cimeri im, prit unë – Cernoputi Kovinac i mbajti leksion për shqiptarët si profesori im (dikur) Dr. Millosh Gjuriq. – Nëse dikush duhet të kthehet diku, atëherë ata duhet të jemi ne (serbet), jo shqiptarët. –ju përgjigj bashkëfshatarit.

Në vitin 1926 (vazhdoi 70-vjeçari) kur u bë reforma agrare më kanë ofruar tokë gati falas nëse vendosem atje (Kosovë). Po nuk shkova.

“Shkëlqim dhe tmerr”, 2012, Beograd, Bekim Fehmiu, faqe 380.2.

Irena (fjala është për artisten Irene Papas) kish imigruar në Romë, për shkak grushtshtetit të Juntës ushtarake në Greqi. Kish vuajtur (merakosur) për mikun e saj kompozitorin Teodorakis. Për ta disponuar propozova të shkonim në restorant. Fillova të këndoj një këngë. Ajo pranoi këngën dhe vazhdoi ta këndojë në greqisht. I habitur reagova: 

“Prej ku e di ti këtë?” Kjo është këngë dashurie shqiptare. Jo, kjo është këngë greke nga Janina – tha Irena. Atje jetojnë Arvanitasit, shqiptarët, apo?

Duke vazhduar këngën nxori nga çanta e dorës pasaportën dhe – Lexo. Irini Leleku (mbiemrin në shqip dmth lejleku). Di ti flasësh shqip? – e pyes. Jo, por jam me origjinë shqiptare – më tha Irena. Për ty do ishte fantastike të jesh në rolin e Teutës, mbretëreshës ilire.

Nga libri (pjesa dytë) “Shkëlqim dhe tmerr” , 2012, Beograd, Bekim Fehmiu, faqe 167 3.

Regjisori (fjala është për regjisorin italian të filmit “Odisea” Franko Rosi) papritmas më pyeti.

-Çka mendon për Rade Sherbexhijen?

-Në ç’kuptim?-Si artist.

Po përgatisim “Iljaden” dhe po mendojmë për të.

-Mirë keni menduar. Rade, nuk është vetëm artist i shkëlqyeshëm, por edhe poet, këngëtar… Ai është i zoti për të gjitha rolet; nga lypsari deri te mbreti. Shikimet e Frankos dhe bashkëpunëtorit të tij, u kryqëzuan. Përnjëherë një si heshtje.

-Si ashtu, Bekim (Bekim Fehmiu): sa herë të kem pyet ty për kolegët nga Jugosllavia, gjithmonë i ke lavdëruar. Por, kur kem pyet për ty derisa xhironim filmin “Quo Vadis” në Beograd, ata (artistët serbë) përgjigjeshin se je verbuar, se je irredentist, nacionalist. (Unë, thotë Rosi) Nuk kam mund ta shoh Odisen tim të verbuar.

Ftesë për media nga Ministria e Mbrojtjes së Republikës së Kosovës 

Drini.us
-
0
Ftesë për media nga Ministria e Mbrojtjes së Republikës së Kosovës 

Prishtinë, 14 shkurt 2025

Ftesë për media

Me rastin e 17 vjetorit të Pavarësisë së Republikës së Kosovës, me datë 17 shkurt, në ora 12:00, do të zhvillohet parakalimi i Forcës së Sigurisë së Kosovës dhe Policisë së Kosovës në sheshin “George Bush” në Prishtinë.

Qytetarët dhe përfaqësuesit e mediave janë të ftuar të ndjekin manifestimin qendror, dedikuar përvjetorit të 17-të të Pavarësisë së Republikës së Kosovës, që mbahet nën patronatin e Presidentes dhe Kryeministrit të Republikës së Kosovës.

Kjo ngjarje do të shërbejë si një nderim për të arriturat e vendit tonë dhe një mundësi për të gjithë qytetarët që të bashkohen në një atmosferë feste, për të shfaqur krenarinë kombëtare dhe për të kujtuar sakrificat e shumta në rrugën drejt lirisë e pavarësisë.

Me respekt,

Dafina Myrtaj-Gashi

Zyrtare për media

Zyra për Marrëdhënie me Publikun

Hegseth: SHBA nuk do të ketë forca në Evropë përgjithmonë

Drini.us
-
0
Hegseth: SHBA nuk do të ketë forca në Evropë përgjithmonë

US Defence Secretary Pete Hegseth , left, and Poland’s Defence Minister Wladyslaw Kosiniak-Kamysz, right, shake hands at a join press conference at the Ministry of Defence headquarters in Friday, Feb. 14, 2025. (AP Photo/Czarek Sokolowski)

Hans Rustad / Document.no  14.02.2025 16:59

Administrata Trump po i trondit evropianët njëri pas tjetrit. Në Konferencën e Sigurisë në Mynih, JD Vance “fyen” mikpritësin duke thënë se kërcënimi më i madh për Evropën vjen nga brenda, nga mungesa e reagimit të elitës. Në Poloni, Pete Hegseth thotë se ushtarët amerikanë nuk do të vendosen përgjithmonë në Evropë.

Ajo vjen në krye të njoftimit të së enjtes për negociata të drejtpërdrejta me Putinin për Ukrainën. Udhëheqësit e BE-së dhe Zelenskyy kundërshtuan. Ata do të uleshin rreth tryezës dhe Zelenskyy thotë se nuk do të ketë negociata derisa të bien dakord për një plan.

Kyiv nuk e ka më atë fuqi të vetos dhe nëse Zelenskyy vazhdon në këtë rrugë, negociatat do të zhvillohen mbi kokën e tij.

Europa tani ka pësuar tre goditje në dy ditë dhe është në shok.

Sekretari amerikan i Mbrojtjes Pete Hegseth paralajmëron NATO-n kundër besimit se forcat amerikane do të vendosen në Evropë përgjithmonë.

Gjatë një vizite në Varshavë, Sekretari i ri i Mbrojtjes i SHBA-së u kërkoi vendeve evropiane të ndajnë më shumë për mbrojtjen.

– Nuk mund të presësh që forcat amerikane të jenë përgjithmonë në Evropë. Prandaj, mesazhi për aleatët tanë evropianë është i qartë dhe i paqartë: Ju duhet të shpenzoni për mbrojtjen, tha Hegseth kur u takua me shtypin të premten.

Ministri i Mbrojtjes tha gjithashtu se nuk duhet domosdoshmërisht t’i besohet presidentit Vladimir Putin për të negociuar me të për përfundimin e luftës gati trevjeçare në Ukrainë.

Kur u pyet nëse administrata Trump ka besim se Putini do t’i përmbahet një marrëveshjeje të mundshme, Hegseth u përgjigj se nuk ka nevojë t’i besohet askujt për të filluar negociatat. (NTB)

Për një opozitë pa kod moral

Drini.us
-
0
Për një opozitë pa kod moral

Afrim Caka, Gjakovë

“NJË OPOZITË PA KOD MORAL ËSHTË NJË OPOZITË STREH HORRASH, PA NORMA MORALE E PA PALCË KURRIZORE”
Mashtrues të lindur nga mendja jo e shëndoshë.
E mpreha pendën në letër siqerisht, t’u falja lexuesve veç lexim të mbarë. Lexuesit e mi nuk duhet të përqendrohet tek shpjegimi i çuditshëm dhe i pakuptimtë i obsesioneve përsa i përket minjve pakurrizor. Lobimet djallëzore të opozitës dhe e analistëve e detyron shkruesinë qe të mos mbytet në vet kuriozitetin duke mos e lënë opozitën të zgjedhë rrugën e gabuar sipas së cilës argumentet duhet të ndjekin kurimin e tyre.
Objekti i shkrimit tim do të jetë vetëm kjo paranojë e tyre. Me gjithë mashtrimet e lindura të opozitarëve, refuzova të shkruaj historinë e plotë të sëmundjes së tyre “çmendurie maniako – depresive të thellë”, trajtimit dhe pasojave që ia sollën vendit, sepse kjo temë është shumë e gjërë dhe e llojllojshme…
Mund të themi plot gojën se vjedhja e votave, ndonëse ka shumë kohë që është përgatitur fisnikërisht po jo plotësisht nga skena, i kanë lënë migjathatë analistëve në “Debat Plus e Klanë Kosova” mekanizmin kryesor të gjallimit të gënjeshtrave. Vetëm ky fakt i detyron të qortojnë e sulmojmë me përçmim ndaj VV-së dhe fitores së tyre. E gjithë kjo kronikë ngjethëse, tek e cila do të kthehemi përseri. Vjedhja apa vrasja e votave ishte kaq e pashembulltë sa që edhe mbushur me mister sot e mundur të zbulohet.
Mafija politike mbretëron. Me antishqiptarizma nga brenda e jashtë. A duhet t’i jepja një shpjegim kësaj sëmundje kronike duke krijuar përshtypjen se mendimet e qytetarëve i kishin shprehur me zë e figure në kutit e votimit, ndërsa duhet thënë me zërin lartë. E konsideroj këtë një paranojë nëse e shohim më nga afër vëmë re që sëmundja opozitare (pa marrë parasysh çregullimet e oreksit për pushtet), nuk mposhtet nga shfaqja e fobisë, por duhet kuptuar si një histeri e vërtetë, së cilës krahas simptomave të frikës nga humbja i vishen edhe dukuri tjera.
Hap televizorin, lajme Dardanije, opozitë e tjerrur me lesh Mafije! Veç në Dardani kodoshat e kombit, ngriten dhe i vërsulen pushtetit e Albinit me njëqindmijë akuza dhe ia fusin, krejtë si Kau Pelës! Lirohen qentë nga zinxhiri Grenelljan, le të mbetët Dardanija lakuriq padinjitet e me puçista…! Kurvat e orëve të para që krihen, shiten, blihen, e zbukurohen!
Mos keni parë gjë Lushtakun, Abdixhikun, Fatmirin si gjarpërin, urithin me thiun. Humbi more, vargu i komandantëve të vërtetë. Votoni Grenellkat dhe bleni zajednicën fekale! Tani kemi Zajednicën opozitare që punon me banda dhe mund të na fusin nën Serbi, se koha e mbrapshtë erdhi me vjedhjen e votave që të hedhë vallë greku e cërnagori.
Mos reagimi i drejtësisë shqiptare, themë unë, është e pafalshme. E megjithatë një analizë nga më afër tregon se një gjë e tillë është e vërtetë. Ku tradhtarët bëjnë trasparentin. Ku vampirët mblidhen për ta formuar Parlamentin në Dardani!…
Më shtynin kësajkohe të mos lejoja që Sektori i Stuhisë Propagandistik Opozitar të mos gjasonte me organizatat Stalinjane, të cilët ishin të pamundur të ndërtojnë një trupë kombëtar. Disa prej oligarkëve kronikë, të paaftë të gjejnë mirëkuptimin e njerëzve tru tharë, zhyten në besimin e vjedhur, ku veprojnë po ashtu si më parë në arkatë e votimit. Ata ankohen me organizatat dhe e ngushellojnë madje edhe veten, por përpiqen, gjithashtu, ta kalojnë barrën e tyre në supet e Albinit dhe anëtarëve të VV-së mirëbërës.
Në të gjithë historinë e coptimeve të kufijve tanë për shkak të “nderit” që kanë ndodhur në vitët e fundit në Kosovë, pjesën më të keqe dhe më hipokrizite e përbëjnë ata firmëtarë që justifikohen për veprimin e bërë, se kinse “paskan ruajtur nderin e shtetit e të popullit”. Të errësosh rolin e popullit në politik do të thotë të krijosh një popull të padrejtë në mendime e gjykime. Një popull të gjymtë…!
Siç është thënë shumë herë, në kronikën dardanase shqiptarët gjak prishur shfaqeshin kështu me dy pamje – herë me kollare herë me kostume Versaci: aty të ledhatuar, a të goditur nga Grenelli, Vuciqi, Radojçiqi. Ndërkaq, rrallëkush, madje as ata vetë nuk ishin në gjendje të kuptonin se cila nga këta të dytë ishin më e egër, Grenelli apo Vuciqi si bishë e egër. Dy rrymat e jo të kundërta, të udhëhequra nga dy bijtë e Grenelliti, Radojkes etj., mendohet se kishin lidhje me orientimin e ardhshëm të perandorisë Grenelljane. Këmbëngulja e tyre se kombi shqiptarë është i ri, çka ishte kryesisht e pavërtetë, shoqërohej shpesh me mendimin se shqiptaret s’kishin asgjë të përbashkët me shqiptarët e vjetër të Mitrovicës.
Ajo që do të trajtojmë në këtë shkrim është ky aspekt psikologjik i “Opozitarizmit Radikal”, baza e tyre antishqiptare. Një gjë e tillë ngre, tiparet agresive dhe “luftë nxitëse” dhe ka joshur, tiparet e shkatërrimit të çdo gjëje shqiptare të cilët arritën t’i kthente këto krijesa hibride, shkijesh e besimtarësh të çdo kutije votimi në një instrument të tillë kaq të “efektshëm” në rrënimin e vlerave të Sovranit.
Mizorisht në kacafytjet e opozitarëve me shqiptarët e sotëm (dardanët). Është e lehtë t’i quajmë strehë horrash, ashti si dikur, megjithatë ishte ende në jetë. Është simptoma e kohës son, është shenj pafuqie dhe niveli më i ulët i “qytetërimit” në Dardani. Shpeshherë ky kombinim i këtyre njerëzve me profesione të ndryeshme nuk përputhen mirë dhe, shpeshherë, shfaqjet e opozitarëve në Parlamentë duken si ndonjë piktur e shëmtuar që të ngjallë frikë dhe urrejtje.
Në lëvizjet e tyre të fund, në media, sepse opinioni shqiptar është mësuar t’i dëgjojë nënstop tash e sa vjet – vëmendja e jonë nuk ishte përqendëruar mbi dy llojet, apo tipat të sëmurë psikologjik: mbi karakterin e mbështetësit e tyre autoritar dhe mbi religjionin arabo-turk. Shpresoj se analizimi i hollësishëm i këtyre tipologjive të huaja radikale do të na ndihmojë në kuptimin që parashtrohen në shoqërinë shqiptare dhe në këtë shkrim dhe në tjetrin që vjenë pas tij – psikologjinë e opozitarëve dhe demokracinë moderne.
Qeveria në hije doli në skenë. Bëhet pyetja përse kujtohet se vente bëhej më e shpeshtë. Është e vërtetë se rreziku nuk ishte zhdukur dhe se Dardania do të kishte prapë punë me neoopozitarizmin serb, por s’mund të thuhej se në “luftën” ardhshme do ta kërkonte frymëzimin të një opozitari si Abdixhiku, Ramushi, Lima, Bedria, Pacolli të mbetur pa atdhe.
Mund të jetë një imazh i 1 person

Nuk është njerëzore të mos e mbështesësh një intelektual të ndritur si Millojko Pantiç

Drini.us
-
0
Nuk është njerëzore të mos e mbështesësh një intelektual të ndritur si Millojko Pantiç
Autor: Lirim Gashi
___
TURP ËSHTË TË MOS E MBËSHTESÊSH NJË NJERI HUMAN DHE INTELEKTUAL TË NDRITUR SI MILLOJKO PANTIÇ
___
Gazetari i famshëm sportiv, intelektuali i qytetëruar dhe zotëria i nderuar, Millojko Pantiç, prej dekadash ka dëshmuar se është një zë i veçantë në Serbi – një njeri me integritet të lartë, me një shpirt jashtëzakonsht human dhe me një mendje të lirë e të ndritur që nuk është përkulur kurrë as përballë regjimeve më të egra.
Ai është një nga të paktët intelektualë serbë që ka folur hapur kundër krimeve të kryera nga regjimi i Millosheviqit kundër boshnjakëve të Bosnjës dhe shqiptarëve të Kosoves, ndërsa më vonë edhe kundër krimeve të strukturave kleptokratike, kleptomane dhe klerofashiste të Ivica Daçiqit dhe Aleksandar Vuçiqit kundër serbëve më të vlefshëm.
Në një kohë kur shumë figura publike në Serbi zgjodhën të heshtin ose të relativizojnë krimet e luftës, Pantiçi qëndroi i patundur në përpjekjet e tij për të shpërfaqur të vërtetën.
Përmes analizave të tij, intervistave dhe shkrimeve të guximshme, ai ka denoncuar spastrimet etnike, gjenocidin në Srebrenicë dhe masakrat e tmerrshme ndaj shqiptarëve të Kosovës. Ai nuk ka thënë thjesht fjalë boshe, por ka ndërtuar një narrativë të fortë dhe të argumentuar që sfidon gënjeshtrat dhe propagandën serbe, e cila ende dominohet nga qarqet politike dhe mediatike të kontrolluara nga Vuçiqi.
Së fundmi, ai ka shkruar një libër jashtëzakonisht të vlefshëm, ku përshkruan me fakte dhe dëshmi të pakontestueshme dhimbjen, mizorinë dhe pasojat shkatërrimtare të regjimit të Millosheviqit ndaj shqiptarëve të Kosovës. Ky libër nuk është vetëm një rrëfim historik, por një dëshmi e fuqishme kundër amnezisë kolektive që Serbia po përpiqet t’i imponojë rajonit dhe botës. Përmes tij, Pantiçi kërkon që bota ta shohë Kosovën dhe popullin e saj me sytë e së vërtetës dhe jo të manipulimeve shtetërore serbe.
Ky libër pritet të promovohet dhe botohet këto ditë në Prishtinë, por deri më tani nuk ka pasur asnjë mbështetje financiare nga shqiptarët.
Ky është një turp i pafalshëm dhe një shenjë e mosmirënjohjes ndaj një njeriu që ka dhënë shumë për çështjen tonë.
Millojko Pantiçi nuk është vetëm një intelektual serb që na mbështet – ai është një luftëtar i së vërtetës, një njeri që me guxim ka sfiduar rrymat nacionaliste të vendit të tij dhe ka rrezikuar reputacionin e tij për të mbrojtur atë që është e drejtë.
Është detyrë e institucioneve të Kosovës, por edhe e shoqërisë civile dhe individëve të ndërgjegjshëm, që të ndihmojnë në financimin, botimin dhe shpërndarjen e këtij libri. Kjo nuk është vetëm një çështje respekti ndaj një njeriu të madh, por edhe një investim në të vërtetën historike dhe në luftën kundër manipulimeve të Serbisë.
I dashur Agim Kasapolli, të jam thellësisht mirënjohës që më ke informuar për këtë libër. Tani është koha që të gjithë ne të veprojmë dhe të tregojmë se e çmojmë sakrificën e njerëzve si Millojko Pantiçi.
***
SRAMOTA JE NE PODRŽATI HUMANOG I PROSVETLJENOG INTELEKTUALCA KAO ŠTO JE MILOJKO PANTIĆ
___
Autor: Lirim Gaši
___
Poznati sportski novinar, civilizovani intelektualac i poštovani gospodin, Milojko Pantić, već decenijama dokazuje da je poseban glas u Srbiji – čovek visokog integriteta, izuzetno humanog duha i slobodnog, prosvetljenog uma, koji se nikada nije pokorio ni pred najokrutnijim režimima.
On je jedan od retkih srpskih intelektualaca koji je otvoreno govorio protiv zločina počinjenih od strane Miloševićevog režima protiv Bošnjaka iz Bosne i Albanaca sa Kosova, a kasnije i protiv zločina kleptokratskih, kleptomanskih i klerofašističkih struktura Ivice Dačića i Aleksandra Vučića protiv najvrednijih Srba.
U vreme kada su mnoge javne ličnosti u Srbiji odlučile da ćute ili relativizuju ratne zločine, Pantić je ostao nepokolebljiv u svojim nastojanjima da razotkrije istinu.
Kroz svoje analize, intervjue i hrabre tekstove, on je osudio etnička čišćenja, genocid u Srebrenici i stravične masakre nad Albancima na Kosovu. On nije izgovarao prazne reči, već je izgradio snažan i argumentovan narativ koji osporava laži i propagandu Srbije, koja je i dalje pod kontrolom Vučićevih političkih i medijskih krugova.
Nedavno je napisao izuzetno vrednu knjigu, u kojoj kroz nepobitne činjenice i dokaze opisuje bol, brutalnost i razorne posledice Miloševićevog režima nad Albancima na Kosovu. Ova knjiga nije samo istorijski prikaz, već moćno svedočanstvo protiv kolektivne amnezije koju Srbija pokušava da nametne regionu i svetu. Kroz nju, Pantić želi da svet vidi Kosovo i njegov narod očima istine, a ne kroz državne manipulacije Srbije.
Ova knjiga bi uskoro trebalo da bude promovisana i objavljena u Prištini, ali do sada nije dobila nikakvu finansijsku podršku od Albanaca.
Ovo je neoprostiva sramota i znak nezahvalnosti prema čoveku koji je dao mnogo za našu stvar.
Milojko Pantić nije samo srpski intelektualac koji nas podržava – on je borac za istinu, čovek koji je hrabro izazvao nacionalističke tokove u svojoj zemlji i rizikovao svoju reputaciju da bi branio ono što je ispravno.
Dužnost je kosovskih institucija, ali i civilnog društva i savesnih pojedinaca, da pomognu u finansiranju, objavljivanju i distribuciji ove knjige. Ovo nije samo pitanje poštovanja prema jednom velikom čoveku, već i ulaganje u istorijsku istinu i borbu protiv manipulacija Srbije.
Dragi Agim Kasapolli , duboko sam ti zahvalan što si me obavestio o ovoj knjizi. Sada je trenutak da svi zajedno delujemo i pokažemo da cenimo žrtvu ljudi poput Milojka Pantića.
Mund të jetë një imazh i 1 person dhe teksti që thotë "RRUGA PRESS Gazetari serb Serbia, ashtu si Rusia në Ukrainë, vrau dhjetra mijëra dhe dëboi e plaçkiti qindra mijëra shqiptarë në Kosovë Milojko Pantiç"

Kosova feston 55 vjetorin e Universitetit të Prishtinës

Drini.us
-
0
Kosova feston 55 vjetorin e Universitetit të Prishtinës
Behlul Jashari, Prishtinë
___

PRISHTINË, Shkurt 2025/ Universiteti i Prishtinës shënoi sot 55 vjetorin e themelimit të vlerësuar ngjarje historike për popullin e Kosovës, por edhe për gjithë kombin shqiptar.

Universiteti i Prishtinës është themeluar me ligjin e miratuar nga Kuvendi i Kosovës në 18 Nëntor 1969 edhe si kërkesë e demonstratave studentore e gjithëpopullore shqiptare-kosovare një vit më herët – në 1968. Kuvendi themelues i Universitetit është mbajtur në 13 Shkurt 1970, ndërsa mbledhja solemne e tij dy ditë më vonë,  në 15 Shkurt, dhe kjo datë është shpallur Dita e Universitetit të Prishtinës.

“Universiteti i Prishtinës do të japë dritë, shkencë e kulturë”, ishte, në 16 Shkurt 1970,  kryetitulli në gjithë ballinën e gazetës tradicionale të Kosovës Rilindja, e cila ka nisë të dalë në 12 Shkurt 1945 në Prizren, në frymën e Konferencës së Bujanit, me angazhimin e intelektualëve më të shquar të asaj kohe, me shkronja plumbi që u sollën me arka nga Tirana, më të cilat u shtyp edhe abetarja e parë në gjuhën shqipe në Kosovë në nëntor 1946.

“Në Rilindja, që është edhe abetare e parë, i kanë rrënjët edhe Universiteti, edhe Akademia e Shkencave dhe e Arteve e Kosovës, edhe shumë zhvillime e aspiratat tona”, kam shkruar në Monografinë e gazetës historike.

Universiteti i Prishtinës i posathemeluar kishte Fakultetin Filozofik, Fakultetin Juridiko-Ekonomik, Fakultetin Teknik dhe Fakultetin e Mjekësisë, ndërsa tani ka 17 fakultete.

Kosova shtet i pavarur nga 17 Shkurti historik 2008 ka hapur universitete publike edhe në disa qytete të tjera.

Presidentja Osmani takoi Presidenten e re të Zvicrës, Karin Keller-Sutter

Drini.us
-
0
Presidentja Osmani takoi Presidenten e re të Zvicrës, Karin Keller-Sutter

Presidentja e Republikës së Kosovës, Vjosa Osmani, që po qëndron në Gjermani, ku po merr pjesë në Konferencën e Sigurisë në Mynih (MSC). Sot, është takuar me Presidenten e re të Zvicrës, Karin Keller-Sutter. 

Presidentja Osmani ka shkruar 

Takim i shkëlqyer me Presidenten e re të Zvicrës, Karin Keller-Sutter.

Zvicra vazhdon të jetë një nga partnerët më të rëndësishëm të Kosovës, me mërgatën tonë që luan një rol thelbësor në forcimin e bashkëpunimit mes dy shteteve tona.

Do të vazhdojmë të punojmë ngushtë me Presidenten Keller-Sutter për ta thelluar edhe më tej partneritetin tonë në fusha të interesit të ndërsjellë, e për të mirën e të dy popujve tanë.

Kryeministri Kurti u takua me Përfaqësuesin e Posaçëm të Bashkimit Evropian për Dialogun Kosovë-Serbi, Peter Sørensen

Drini.us
-
0
Kryeministri Kurti u takua me Përfaqësuesin e Posaçëm të Bashkimit Evropian për Dialogun Kosovë-Serbi, Peter Sørensen

Mynih, 14 shkurt 2025

Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, në Konferencën e Sigurisë në Mynih, takoi Përfaqësuesin e Posaçëm të Bashkimit Evropian për Dialogun Kosovë-Serbi, Peter Sørensen. 

Në këtë takim të parë ndërmjet tyre, kryeministri Kurti uroi z. Sørensen për pozitën dhe përgjegjësitë e reja, teksa veçoi progresin e Kosovës në katër vitet e fundit, me theks te rritja ekonomike mesatare prej 6%, raporti i fundit i BE-së për vendin, që evidenton progres në 36 nga 38 fushat e vlerësimit dhe asnjë fushë me regres, pastaj rishpërndarja sociale, sundimi i ligjit, lufta kundër korrupsionit dhe avancimi i të drejtave politike e lirive civile. Ai tha se Kosova është shembull se si zhvillimi dhe demokracia shkojnë krah për krah.

 

Sa i përket raporteve me Serbinë, kryeministri theksoi rëndësinë e zbatimit të plotë të Marrëveshjes Bazike të Brukselit të vitit 2023 dhe aneksit të saj. Në të njëjtën kohë, ai tha se kjo marrëveshje po vazhdon të shkelet e të mos respektohet nga Serbia, e cila gjithashtu refuzon nënshkrimin e saj dhe përmes letrës së ish-kryeministres Bërnabiq, praktikisht Serbia është tërhequr nga marrëveshja. Për të ecur përpara nevojitet nënshkrimi i marrëveshjes, tërheqja e letrës së ish-kryeministres Bërnabiq dhe dorëzimi i kryeterroristit Millan Radoiçiq, për të cilin tashmë ka aktakuzë 160 faqëshe nga Prokuroria e Republikës së Kosovës. Kryeministri Kurti tha se është absurde që Presidenti i Serbisë ia imponon dorëheqjen kryeministrit të Serbisë, Millosh Vuçeviq, por nuk e dorëzon Radoiçiqin.

𝗕𝗲𝘁𝗲𝗷𝗮 𝗲 𝗡𝗼𝗸𝘀𝗵𝗶𝗾𝗶𝘁 – 𝗡𝗼𝗿𝗺𝗮𝗻𝗱𝗶𝗮 𝗲 𝗵𝗮𝗿𝗿𝘂𝗮𝗿 𝗲 𝘀𝗵𝗾𝗶𝗽𝘁𝗮𝗿𝗲̈𝘃𝗲

Drini.us
-
2
𝗕𝗲𝘁𝗲𝗷𝗮 𝗲 𝗡𝗼𝗸𝘀𝗵𝗶𝗾𝗶𝘁 – 𝗡𝗼𝗿𝗺𝗮𝗻𝗱𝗶𝗮 𝗲 𝗵𝗮𝗿𝗿𝘂𝗮𝗿 𝗲 𝘀𝗵𝗾𝗶𝗽𝘁𝗮𝗿𝗲̈𝘃𝗲
Në këtë ditë të vitit 1879 u zhvillua beteja e përgjakshme e Nokshiqit, në të cilën shqiptarët e Plavës dhe Gusisë të prirë nga legjendari Ali Pashë Gusia, mbrojtën heroikisht trojet shqiptare (Plavën, Gusinë dhe më gjërë) duke e mposhtur ushtrinë pushtuese serbe-malazeze të udhëhequr nga Mark Milani.
Shkruan: Gëzim Mekuli
Noka e themeloj Nokshiqin. Fshati Nokshiq, Normandia e harruar e shqiptarëve, e mori emrin pikërisht nga Noka. Ky burrë, pra Noka, ishte i pari i nokshiqanëve. Noka i kishte edhe katër vëllëzër: Drela, i cili u vendos në Drelaj të Rugovës, Stana, i cili u vendos në Stankaj të Rugovës, Nila, i cili u vendos në Shtupeq të vogël, dhe Pepa, i cili u vendos në Pepaj-Pepiq të Rugovës. Këta pesë vëllëzër kishin një babë; e ai ishte Nika, e Nika e kishte babë Dedën…
Në periudhën antike ky fshat është banuar nga banoret ilir të fisit Labeat. Banorët vendas që nga antika kanë qënë Ilir. Marrëveshja e Shën Stefanit, e mbajtur me 3 mars 1878, e cila ishte një marreveshje në mes Turqisë dhe Rusisë, rezultoj me ndarjen e interesave të përbashketa në mes të këtyre dy fuqive të mëdha.
Kjo marrëveshje i shkëpuste tokat shqiptare të Plavës dhe të Gucisë dhe ato toka i jepte Malit të Zi.
Nokshiqanët, si gjithnjë trima, mendjembrehtë dhe të pamposhtur, vëndosën që mos ta lëshojnë vendin e tyre pa rezistencë të armatosur. Kështu, së bashku me vëllezërit e tyre shqiptarë nga të gjitha trojet shqiptare, të udhëhequr nga Lidhja Shqiptare e Prizrenit, u bashkuan në fshatin kala, Nokshiq dhe, vendosën t’i dalin ballëpërballë Mark Milanit dhe ushtrisë së tij të armatosur mirë.
Me 4 dhjetor 1879, forcat shqiptare të udhëhequra nga prijësit shqiptarë siq ishte Ali Pashe Gusia, Jakup Ferri, që i udhëhiqnin forcat e Lidhjes Shqiptare, dhe Rugovasit, të prirë nga Qelë Shabani dhe Kadri Bajri, u mblodhën në Nokshiq. Këtyre luftëtarëve patriot ju prinin, si gjithnjë, Luanët banorë vendas, të cilët edhe e nisën luftën për mbrojtjen e tokave shqiptare.
Të parët nokshiqan, që nisën luftën mbrojtëse ishin Nurë Kurti dhe Kurt Asllani. Për trimëri të pashoq, në fushë të luftës kundër forcave serbo-malazeze, u dalluan Ali (Smajl) Mekuli, i cili jetoj plot 115 vjet dhe vdes në Nokshiq në vitin 1951, Adem (Smajl) Mekuli, trimi Bali Bajram Nokshiqi (20 vjecar), Puro Mekuli (96 vjecar), dhe shumë të tjerë të autoktonëve të fshatit Nokshiq, siq janë vëllëzëria Buçajt, Mekulët, Mehajt dhe Selimajt.
Nokshiqanët nuk ishin të vetëm, pas disa ditësh u nisën për në Guci 2000 shqiptarë nga Gjakova të armatosur dhe sipas vendimeve që u morrën në Gjakovë, me fillimin e luftës edhe dy mijë vullnetarë të tjerë do niseshin nga Gjakova për mbrojtje të tokave shqiptare.
Sipas kronikasve të gjithë burrat e Nokshiqit vëndosën të japin jetën dhe mos të lejojnë forcat pushtuese sllave të depërtojnë në tokat shqiptare.
Një figurë e veçantë e kësaj lufte ishte heroina Kajë Galja, motra e Zhuj Selmanit, e cila u bë simbol i trimërisë shqiptare pasi preu katër ushtarë serbë me sëpatë në kullën e Nokshiqit, që në melosin shqiptar na del e cituar si: “𝙢𝙤𝙩𝙧𝙖 𝙚 𝙕𝙝𝙪𝙟𝙨𝙚̈, 𝙦𝙖𝙛𝙚̈ 𝙠𝙖𝙥𝙧𝙞𝙘𝙚̈, 𝙠𝙖𝙩𝙚̈𝙧 𝙨𝙝𝙠𝙞𝙟𝙚 𝙞 𝙥𝙧𝙚𝙪 𝙨𝙖𝙠𝙞𝙘𝙚̈”. Ajo tregoi se lufta për mbijetesë dhe liri nuk ishte vetëm e burrave, por e të gjithë shqiptarëve pa dallim.
Kajë Gaja dihet se si në fushëbetejë i doli në ndihmë Rrustem Ukajt nga fshati Haxhaj (Rugovë), i cili gjatë luftimeve me armikun plagoset. Ky kishte marrë plagë nga thikat në luftimet gjoks per gjoks dhe, gjatë kthimit në shtëpi, do të thotë rrugës para se të hyjë në fshatin Haxhaj, edhe vdes nga plagët që mori për mbrojtjen e tokave të Shqipërisë nga sllavët.
Duhet theksuar se Beteja e Nokshiqit (dhjetor 1879-janar 1880), ka një rëndësi të madhe dhe është një ndër betejat më të mirë organizuara nga Lidhja Shqiptare e Prizrenit. Kjo luftë e përgjakshme, por heroike, i shkatërroi forcat e Mark Milanit dhe, për të parën herë, këtu, thyhen forcat Serbo-Malazeze. Kjo fitore kishte një jehonë të madhe në të gjitha vendet europiane. Në histori kjo rezistencë për të mbrojtur Shqipërinë nga copëtimi sllav, njihet si “Lufta e Nokshiqit”, të cilën e fituan forcat Shqiptare.
Pas kësaj beteje forcat Shqiptare i treguan qartë botës se Lidhja Shqiptare e Prizrenit nuk synonte pushtimin e territoreve, që nuk ishin shqiptare. Rreth kësaj betejë të përgjakshme, për organizimin dhe përpilimin e strategjisë së luftës mbrojtëse u shpreh edhe komandanti i Shtabit të ushtrisë malazeze Bozho Petroviç, i cili do të deklaronte më pas se, shqiptarët në këtë betejë po i drejtonte një “𝗺𝗷𝗲𝘀𝗵𝘁𝗲̈𝗿 𝗶 𝗺𝗮𝗱𝗵 𝘂𝘀𝗵𝘁𝗮𝗿𝗮𝗸”.
Populli i kësaj treve asnjëherë nuk i miratoi, nuk i pranoi e as që do t’i pranoj vendimet e dhunshme që coptuan trojet Shqiptare. Padyshim, faqe e ndritur në historinë e luftërave që kanë bërë të parët tonë, për mbrojtjen e trojeve të tyre, është pra “Lufta e Nokshiqit” dhe fitorja e arritur kundër forcave malaziase, diplomacisë se Fuqive të Mëdha të kohës, synimeve ekspansioniste ruso-sllave dhe dredhive osmane për të shpëtuar veten në dëm të interesave jetësore të Kombit Shqiptar.
Për fat të keq, duhet nënvizuar se kjo epope kaq madhore, që u kurorëzua me fitoren e shkëlqyer të forcave ushtarake Shqiptare, të komanduara dhe drejtura nga Lidhja e Prizerenit, pothuajse nuk është studiuar e trajtuar fare. Rrethanat në të cilat u zhvillua Lufta e Nokshiqit, kriza lindore, lufta ruso-turke dhe nënshkrimii traktit famkeq të Shën Stefanit, e bënin situatën shumë të rëndë dhe akoma të ndërlikuar për kombin shqiptar.
𝐏𝐨𝐩𝐮𝐥𝐥𝐢 𝐬𝐡𝐪𝐢𝐩𝐭𝐚𝐫 𝐧𝐞̈ 𝐚𝐭𝐞̈ 𝐩𝐞𝐫𝐢𝐮𝐝𝐡𝐞̈ 𝐭𝐞̈ 𝐯𝐞̈𝐬𝐡𝐭𝐢𝐫𝐞̈ 𝐧𝐝𝐨𝐝𝐡𝐞𝐣 𝐩𝐚𝐫𝐚 𝐝𝐲 𝐳𝐠𝐣𝐞𝐝𝐡𝐣𝐞𝐯𝐞:
A) Të pranonte vendimin e Shën Stefanit, të cilat coptonin trojet Shqiptare midis Bullgarisë, Serbisë dhe Malit te Zi, dmth të pranonte ripushtimin, ose
B) Të organizohej për të përballur situatën e ndërlikuar të brendshme dhe ndërkombtare, pra të vazhdonte luftën çlirimtare kundër pushtuesve të vjetër dhe të rinj. Populli Shqiptar, megjithëse në rrethana te vështira, zgjodhi rrugën e dytë, rrugën e vazhdimit të luftës për mbrojtjen e trojeve historike Shqiptare.
𝐊𝐮 𝐣𝐚𝐧𝐞̈ 𝐧𝐨𝐤𝐬𝐡𝐢𝐪𝐚𝐧𝐞̈𝐭 𝐬𝐨𝐭?
Tani, pas dëbimit të shqiptarëve nga Jugosllavia e Titos, në Nokshiq, përpos Kullave gjysmë të rrënuara dhe tokës shqiptare nuk frymon asgjë shqiptare në këtë fshat. Po, atje, e në atë vendkala, mund të gjeni edhe varret e të të parëve tanë…
Plava dhe Gucia u shkatërrua: shumica e shqiptarëve, nga dhuna malazeze u larguan dhe u tretën në SHBA, ata pak që mbetën aty u persekutuan, u asimiluan dhe u “boshnjakëzuan”. Më shumë se 90% e shqiptarëve të rinjë në Plavë dhe Guci, sot nuk dinë e nuk flasin shqip apo nuk e praktikojnë fare gjuhën shqipe; këtu nuk ka shkolla, edukim e as arsimim të duhur në gjuhën shqipe…
Historia e lavdishme e kësaj cope të Shqipërisë historike po venitet; Nokshiqi, dikur vendkala, e i lavdishëm në histori, në heshtje po rënkon e thërret, e, Plava dhe Gucia po shikon drejtë Tiranës e Prishtinës dhe po pret, po pret për mbështetje, për ndihmë e për kurajo.
𝗜 𝗱𝗵𝗶𝗺𝗯𝘀𝗵𝗲̈𝗺 𝗺𝗯𝗲𝘁𝗲𝘁 𝗲𝗱𝗵𝗲 𝗳𝗮𝗸𝘁𝗶 𝗾𝗲̈ 𝗰𝗼𝗽𝘁𝗶𝗺𝗶 𝗶 𝘁𝗿𝗼𝗷𝗲𝘃𝗲 𝘀𝗵𝗾𝗶𝗽𝘁𝗮𝗿𝗲 𝗻𝘂𝗸 𝗸𝗮 𝗮𝗿𝗱𝗵𝘂𝗿 𝘃𝗲𝘁𝗲̈𝗺 𝗻𝗴𝗮 𝗮𝗿𝗺𝗶𝗾𝘁𝗲̈, 𝗽𝗼𝗿 𝗲𝗱𝗵𝗲 𝗻𝗴𝗮 𝘃𝗲𝘁𝗲̈ 𝘀𝗵𝗾𝗶𝗽𝘁𝗮𝗿𝗲̈𝘁. 𝗥𝗮𝗺𝘂𝘀𝗵 𝗛𝗮𝗿𝗮𝗱𝗶𝗻𝗮𝗷, 𝗻𝗷𝗲̈ 𝗹𝗶𝗱𝗲𝗿 𝗾𝗲̈ 𝗱𝗶𝗸𝘂𝗿 𝘀𝗵𝗶𝗵𝗲𝗷 𝘀𝗶 𝗹𝘂𝗳𝘁𝗲̈𝘁𝗮𝗿 𝗶 𝗺𝗮𝗱𝗵 𝗶 𝗨𝗖̧𝗞-𝘀𝗲̈, 𝘂 𝗯𝗲̈ 𝗻𝗷𝗲̈ 𝗻𝗴𝗮 𝗳𝗶𝗴𝘂𝗿𝗮𝘁 𝗾𝗲̈ 𝗳𝗶𝗿𝗺𝗼𝘀𝗶 𝗳𝗮𝗹𝗷𝗲𝗻 𝗲 𝗸𝗲̈𝘁𝘆𝗿𝗲 𝘁𝗿𝗲𝘃𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗲̈ 𝗹𝗮𝘃𝗱𝗶𝘀𝗵𝗺𝗲 𝗠𝗮𝗹𝗶𝘁 𝘁𝗲̈ 𝗭𝗶. 𝗠𝗲 𝗸𝗲̈𝘁𝗲̈ 𝗮𝗸𝘁, 𝗮𝗶 𝗻𝘂𝗸 𝗰𝗼𝗽𝗲̈𝘁𝗼𝗶 𝘃𝗲𝘁𝗲̈𝗺 𝘁𝗼𝗸𝗮𝘁 𝗲 𝗹𝘆𝗲𝗿𝗮 𝗺𝗲 𝗴𝗷𝗮𝗸𝘂𝗻 𝗲 𝘁𝗿𝗶𝗺𝗮𝘃𝗲 𝘁𝗲̈ 𝗡𝗼𝗸𝘀𝗵𝗶𝗾𝗶𝘁, 𝗽𝗼𝗿 𝗲𝗱𝗵𝗲 𝗴𝗷𝗮𝗸𝘂𝗻 𝗲 𝗱𝗲̈𝘀𝗵𝗺𝗼𝗿𝗲̈𝘃𝗲 𝘁𝗲̈ 𝗨𝗖̧𝗞-𝘀𝗲̈ 𝗾𝗲̈ 𝗹𝘂𝗳𝘁𝘂𝗮𝗻 𝗽𝗲̈𝗿 𝘁𝗲̈ 𝗺𝗼𝘀 𝗹𝗲𝗷𝘂𝗮𝗿 𝗻𝗷𝗲̈ 𝗰𝗼𝗽𝗲̈𝘁𝗶𝗺 𝘁𝗲̈ 𝘁𝗶𝗹𝗹𝗲̈ 𝘁𝗲̈ 𝗞𝗼𝘀𝗼𝘃𝗲̈𝘀 𝗱𝗵𝗲 𝘃𝗶𝘀𝗲𝘃𝗲 𝘀𝗵𝗾𝗶𝗽𝘁𝗮𝗿𝗲.
𝐓𝐞̈ 𝐝𝐚𝐬𝐡𝐮𝐫 𝐥𝐞𝐱𝐮𝐞𝐬, 𝐩𝐬𝐞 𝐧𝐮𝐤 𝐝𝐮𝐡𝐞𝐭 𝐡𝐚𝐫𝐫𝐮𝐚𝐫 “𝐁𝐞𝐭𝐞𝐣𝐚 𝐞 𝐍𝐨𝐤𝐬𝐡𝐢𝐪𝐢𝐭?”
– Një mësim historik për brezat e ardhshëm – Historia e këtij qëndrese është dëshmi e asaj që shqiptarët janë të gatshëm të bëjnë për lirinë dhe dinjitetin e tyre.
– Identiteti Kombëtar – Plava dhe Gucia mbeten simbol i shqiptarizmit, dhe nuk duhet lejuar që këto troje të harrohen apo të asimilohen.
– Ndërgjegjësimi i diasporës – Shqiptarët e Plavës dhe Gucisë, tashmë të shpërndarë në SHBA dhe vende të tjera, duhet të mbajnë të gjallë gjuhën dhe kulturën shqiptare.
– Përgjegjësia e politikës shqiptare – Shqipëria dhe Kosova nuk duhet të jenë spektatorë pasivë të shuarjes së këtyre trojeve nga harta kombëtare shqiptare.
Beteja e Nokshiqit nuk është vetëm një kapitull i lavdishëm i historisë, por edhe një thirrje për të mos harruar dhe për të mos lejuar që toka shqiptare të tjetërsohet. Shqiptarët duhet të mbajnë mend se asnjë kolltuk politik, asnjë karrierë personale, nuk vlen më shumë se një pëllëmbë tokë e gjakosur nga breza të tërë.
Lavdi të rënëve për mbrojtjen e trevave të Nokshiqit, Plavës, Gucisë e deri në Ulqin! Mallkim për coptuesit e tokës shqiptare!
1...644645646...1,785Faqja 645 nga 1,785