Kreu Blog Faqe 727

Piktori Bashkim Alushi: Diktatura mund ta ndrydh talentin, por jo tërësisht ta pushtojë

Drini.us
-
0
Piktori Bashkim Alushi: Diktatura mund ta ndrydh talentin, por jo tërësisht ta pushtojë
Shkruan: Shefqet DIBRANI
___
Bashkim Alushi, ka lindur më 25 shtator 1954. Shkollën Fillore tetëvjeçare e kreu në Mallakaster ndërsa të Mesmen Ushtarake “Skënderbej” si dhe Akademinë Ushtarake, Dega për Topografi i mbaroi në Tiranë. Gjatë karrierës së tij ushtarake ka pasë detyra me rëndësi gjerë në gradën major në Ushtrinë Shqiptare. Po ashtu Bashkim Alushi, ka kryer edhe specializime të tjera në fushën Topografisë dhe Hartografisë. Për shkak të profesionit të ekonomistit Babai i tij punoi edhe në Ballsh e Mallakastër. Kurse në vitet e shtatëdhjeta, para se të vendosej në Fier, për shumë vite ka punuar në komunën Cakran, Qarku i Fierit, dhe për punën, korrektësinë si dhe respektin ndaj komunitetit ai është nderuar me titullin “Qytetar nderi” nga këshilli pluralist i komunës.
Pas transformimeve dhe reformave në Ushtrinë Shqiptare, Bashkim Alushi ka punuar në profesionin e hartografit në institucionet civile të shtetit, gjithnjë me pasion dhe përkushtim, shembull për tu admiruar se si duhet dashtë shtetin dhe Atdheun. Përkushtimin ndaj punës e ka bartur edhe në fushën e artit, dhe falë këtij talenti ai u bë i njohur, andaj më ka dhënë shkas edhe mua për këtë “portret fjalësh”, natyrisht më të përzgjedhura! Por, ajo që e dallon nga ushtarakët tjerë, është arti dhe piktura. Tashmë ai i takon plejadës së piktorëve të njohur shqiptar. Pikturat dhe grafikat e Bashkim Alushit përbëjnë një mozaik të tërë teknikash me kontraste të ndryshme, ngjyra të shumta dhe figuracione të larmishme. Edhe nga fusha e etnografisë dhe peizazheve të lira, qoftë pamje të njohura e qoftë art i abstraksionit, gjithnjë Bashkim Alushi ka treguar sukses duke realizuar punime arti të vlerësuara.
Sa ishte student, bashk me shokun e tij Fejzo Lala, kanë hapur ekspozitën e parë në Pallatin e Kulturës në Tiranë. Punimet e asaj kohe janë vlerësuar. Por, ai paralelisht me profesionin, ka vazhduar me trajnime në fushën e grafikës dhe pikturimit, duke i perfeksionuar mjaftë mënyra e teknika të artit. Arti dhe piktura për të, janë vyrtyt i talentit qysh nga fëmijëria. Sot piktura dhe vizatime të shumta janë pjesë e jetës së këtij intelektuali, ushtaraku dhe artisti, i cili fillimisht u shqua për grafikat e realizuara, të cilat u bënë më të njohura falë shtypit dhe revistave të kohës. Punimet grafike të tij janë publikuar në gazetën “DRITA”, Organ i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, në “ZËRI I RINISË”, Organ i Rinisë Socialiste, që dilte në Tiranë, (jo “ZËRI I RINISË” që botohej në Prishtinë), pastaj në revistën e ilustruar “YLLI”, e cila në faqet e saj afirmonte edhe vlera dhe arritje në art dhe në fusha të tjera. Po ashtu grafikat e Bashkim Alushit janë botuar edhe në Revistat “LUFTËTARI” dhe “10 KORRIKU”, kjo e fundit botohej që nga viti 1947, si Organ i Ministrisë së Mbrojtjes së RPS të Shqipërisë.
Dihet se “në periudhën e socrealizmit, orientimet ideore e kufizonin artistin në pasqyrimin e vlerave më të spikatura të trashëgimisë sonë popullore; folklorit, traditave etnokulturore, arkitekturës së ndërtesave dhe kulturës materiale”, (Nuri Plaku), prandaj nuk përjashtoheshin as grafikat e Bashkim Alushit. Por në kohën e tranzcionit, edhe të demokracisë, krijimtaria e Bashkim Alushit, do të fitojë vlera të përgjithëshme duke dëshmuar se talentin, munden diktaturat ta ndrydhin, por jo tërësisht ta pushtojnë. Andaj them se te ky piktor talenti ishte dhunti, kurse tërë artin e vet e vuri në shërbim të kombit dhe vlerave ma të mira që i ka një shoqëri moderne. Kjo larmi, ruan autencitetin dhe vulën e të gjitha etapave të diktaturës dhe të tranzcionit, nëpër të cilin kaloi Shqipëria. Së këndejmi edhe realizimet që kanë të bëjnë me Kosovën, veçmas “Portretet e Gruave Kosovare”, i japin piktorit epitet dhe vlerë, vlenë për tu veçuar cikli me motive për periudhën e Eksodit të saj Biblik. Ky cikël i tabllove që i kushtohen Kosovës, autorin e kanë lidhur edhe më mirë me pjesën tjetër të Atdheut, pjesë për të cilën ai shprehet: “Në pah del fisnikëria e nënës shqiptare e cila merr një kult të veçantë emocional, ku shprehen dhimbje, krenari dhe lot, duke veçuar këtu, motivet e hidhura të vitit të zi ‘97, dhe nënat e përlotura kosovare që iknin nga gjenocidi i egër Serb”, (B. Alushi, intervistë dhënë F. Shehut).
Bashkim Alushi, mbijetoi etapat politike e idologjike, falë artit të cilit iu përkushtua me tërë qenien, dhe si rezultat i këtij angazhimi janë vizatimet, portretet si dhe tablo të shumta me ngjyra, disa nga të cilat janë vlerësuar për nivel artistik, sidomos ato nga cikli i etnografisë me punime tematike nga polifonia labe, që bashkë me peizazhin janë realizime shumë të bukura. Pikturat e këtij artisti, dominohen me ngjyrë mjaftë të theksuar, me ndriçim dalluas, duke e bërë të veçantë dhe të vlerësuar nga njohësit e artit.
Vitet e fundit, piktorit i japin mundësi për të krijuar artin larg klisheve dhe imponimit të dikaturës, e cila kudo dirigjonte konceptet dhe mënyrën e punës. Arritjet kaq të mëdha, vijnë në saje të përvojës paraprake dhe punës me përkushtim ku do të bëhet emër i njohur. Ai me prezencën personale nëpër ekspozita individuale dhe kolektive si në Shqipëri, Kosovë, Itali, Greqi dhe në Zvicër etj., ka arritur të realizoj vetvetën. Po ashtu ai ka të themeluar atelien personale në Tiranë dhe Fier. Bashkim Alushi, aty në studiot e punës pret miq dhe të njohur, kalimtar rasti, dashamirë dhe njohës të arti, ku nuk mungojnë as shkrimtarët, pasi me dhjetëra nga punimet e Bashkimit, zbukurojnë edhe ballinat e librave. Kjo ia rrit edhe më tej famën artistike. Po ashtu pikturat e tij, sot i zbukurojnë studiot e shkrimtarëve, muret e dhomave nëpër shtëpitë private, si dhe zyrat e punës nëpër instutucione zyrtare, muze të ndryshme dhe pallate a ndërtesa të artit e kulturës, disa prej të cilave, prej kohësh janë pjesë e Fondit në Muzeun Historik në Fier.
Bashkim Alushi, është shumë i njohur me grafika, dhe paralel me të edhe me pikturë, dy gjini që sforcojnë njëra tjetrën, qoftë me bukurinë e saj, sidomos me mënyrën e lirizmit artistik, pamja e tablove kanë shije dhe janë mbresëlënëse. Janë të rrallë ata artist që krahas një gjinie artistike, siç është grafika, të cilën artisti e zotëron. Po kaq dendur vizaton portretin të cilin e punon në laps, tush, dhe me ngjyra. Në fushën e peizazhit nuk mund të specifikohet ku qëndron ma mirë, punimet e lira nga natyra, apo cikli me pamje qyteti, peshkimi ose një cikël i tërë, që mua më pëlqen shumë, janë pikturat me tematikë etnografike. Sigurisht ka edhe grafite e mbishkrime, që mund të konsiderohen si koncept i tejkaluar, veçmas për tematikën dhe glorifikimin, por jo edhe për mjeshtrinë artistike për t’i vizatuar e skicuar në shërbim të një çëshje a koncepti.
Natyrisht, realizimet e reja e avancojnë elementin artistik duke ruajtur besnikërisht atë frymën e komunikimit me njeriun, me situatën dhe me realitetin, duke mos përjashtuar artin që i takon modernizmit, që po ashtu komunikon me njeriun dhe realitetin. Humanizmi si aspekt artistik, nga Njeriu-Piktor, më mirë do të kuptohet nga përgjigjja e tij në një intervistë për z. F. Shehu: Enriko Veizi, “Është portreti më i veçantë dhe i vetëm që unë… nuk e firmosa, por e lashë ashtu të bardhë, ku me shkronja të padukshme janë shkruar emrat e të gjithë atyre që do të kishin dëshirën të portretizonin atë. Pra unë dëshiroja të mbetesha anonim. Po, unë e kam bërë Rikun, unë e modelova portretin e tij nga vetë mëndja ime, si obligim për të gjithë ata që jetojnë përjetësisht. Për ata që nuk vdesin kurrë. Po unë bëra detyrën time si krijues, për mikun tim, për njeriun fisnik, njeriun e shquar ENRIKO VEIZI”.
Unë nuk po i qasem pikturave të tij nga kënvështrime të tjera, siç janë drita dhe hijëzimi, apo përdorimi i ngjyrave dhe ravijëzimi i vijave, pasi nuk mund të marrë përsipër të bëjë klasifikimin e krijimtarisë së tij. Por mund të them se pikturat e tij të punuar, (pos atyre në grafikë), në vaj dhe akryl, mishrohen në vetën e saj me një lloj realiteti, me mesazh të qartë dhe interpretojnë vlera, edhe nga heroika shqiptar duke e lidhur piktorin me rrënjët dhe trungun e etnogjenezës, si dhe me elementin e eposit nacional, i trashëguar shekuj me radhë. Punimet artistike ruajn e bëjnë lidhje të kujdesshme me një harmoni të rrallë që ndihmon për të kuptuar esencen e masazhit që përcjell piktura ose cikli si tërësi më e kompletuar, por me tematikë identike.
Mendoj se sot, përcjellësit e artit dhe kritikët nuk e kanë vështirë ta dallojnë stilin e tij, madje shumë nga kompozimet e tija, qoftë me portrete, peizazhe, grafikat dhe përdorimi i ngjyrave, e bëjnë Bashkim Alushin, artistë që dallohet për identitet edhe pa e shënuar emrin vet, dhe kjo gjë është arritje, është tamam profilizim artistik dhe siukses i tij. Bashkim Alushi, flet dhe shkruan rrjedhshëm gjuhen angleze, e cila i ka krijuar avantazh për të udhëtuar jshtë vendit, për ta prezantuar e pasqyruar si duhet krijimtarinë e vet dhe me këtë edhe Shqipërinë. Ai, përveç se ishte anëtarë i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë, sot është anëtar i Unionit të Artistëve pa Kufi me qendër në Paris.
Bashkim Alushi, tash si pensionist jeton në Tiranë. I martuar me Tatianen, mësuese në Gjimnazin “Janaq Kilica” në Fier, e cila që prej tre vitesh, nuk jeton më. Por, Bashkim Alushi, nga kjo martesë i ka dy quna me shkollime të larta universitare, të cilët janë të sistemuar me punë dhe jetën e tyre në Tiranë. Dhe përveç pikturës e vizatimit, Bashkim Alushi ka edhe një nip, i cili është gëzimi i tij më i madh.
Zvicër / St. Gallen, 27 tetor 2024.
DISA NGA EKSPOZITAT PERSONALE DHE KOLEKTIVE
1977 – Tiranë. (Student dhe bashkautor me Fejzo Lala) Ekspozitë në Pallatin e Kultures.
1985 – Tiranë. Pjesëmarrës në ekspozitën kombëtare në Galerinë Kombëtare të Arteve.
1991 – Tiranë. Pjesëmarrës në ekspozitën kombëtare në Galerinë Kombëtare të Arteve.
1991 – Fier. Ekspozitë e përbashkët me piktorin Fejzo Lala.
1991 – Tiranë Ekspozitë e përbashkët me piktorin Fejzo Lala.
1995 – Fier. Ekspozitë personale me motive te Festivalit Folklorik Kombëtar.
1996 – Greqi. Ekspozitë me dy bashkautor në “Galiko instituto” Greqi.
2005 – Tiranë. Pjesëmarrës në Galerinë kombëtare të Arteve në Tiranë, në përvjetorin e Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti Skenderbeu.
2005 – Prishtinë. Pjesëmarrës në ekspozitën e përbashkët në Prishtinë, në përvjetorin e Heroit Kombëtar Gjergj Kastrioti Skenderbeu.
2006 – Mitrovicë. Ekspozitë në Qendrën e Kulturës në Mitrovicë, me rastin e Takimit Ballkanik për poetin e shquar Fahredin Guga.
2010 – Itali. Ekspozitë personale në Fiera Dela Pesca në Ancona, mbajtur në “Palazio Camarada”, ku pasqyroheshin vendet historike si dhe portrete te personaliteteve me kontriubute të shquara.
2010 – Itali. Bashk me artistin italian Sergio Marini Graseti, Ekspozitë në Panairin Euriopian “Fiesta de la Pesca – Panairi i Peshkimit”, me tematikë nga peshkimi. Bashkim Alushi, i realizoi punimet live në portin e peshkimit Ancona.
2015. Pjesëmarrës në ekspozitën e organizuar nga Akademia Evropiane e Artit, (tash Unioni i Artistve pa Kufi), në të cilën Bashkim Alushi, u vlerësua me Çmimin e Parë.
2017 – Zvicër. Pjesëmarrës në Zvicër në ekspozitën e organizuar nga “Unioni i Artistëve pa Kufi).
2022 – Tiranë. Pjesëmarrës në ekspozitën “Pranvera” në Muzeun Historik Kombëtar, në Tiranë.
2023 – Tiranë. Muzeu Historik Kombëtar Tiranë, Ekspozita “PranveraArt”, ekspozitë kolektive me 66 artistë tjerë! (Edicioni i 14-të i ekspozitës së hapur nga data 21-28 maj 2023).
2024 – Durrës. Pjesëmarës në ekspozitën e organizuar në Durrës nga “Unioni i Artistëve pa Kufi”.
2024 – Vlorë. Gusht, në “Promenade Gallery”, së bashku me: Zihni Veshi; Skënder Kamberi; Adrian Cene; Artan Shabani (dhe kurator) Billi Mazreku; Alkan Nallbani; Artan Marku dhe Ben Kamili.
p.s. 1980 – 2024. Fier. Po ashtu, që nga viti 1980, Bashkim Alushi, pothuajëse është pjesëmarrës i rregullt në ekspozitën “V. Kilica” në Fier.
(Përgatiti sh.d.)
 
LITERATURA BAZIKE:
– Bashkim Alushi, Blogu personal: https://bashkimalushi.blogspot.com/
– Angela Kosta – Biografia dhe krijimtaria e piktorit Bashkim Alushi; Orfeu.Al, 10 maj 2024, https://orfeu.al/angela-kosta-biografia-dhe-krijimtaria-e-piktorit-bashkim-alushi
– Nuri Plaku – HAJKU i grafikes dhe piktura poetike e Bashkim Alushit. Blogu i piktorit. https://bashkimalushi.blogspot.com/2009/12/hajku-i-grafikes-dhe-piktura-poetike-e.html
– FADIL SHEHU, Bashkim Alushi Tregon për magjinë e pikturës; Dielli, 23 korrik 2018. (Florida, Korrik 2018), https://gazetadielli.com/bashkim-alushi-tregon-per-magjine-e-piktures/
– Dash Frashëri – Një ditë në “PranverArt”, ekspozitën e 66 artistëve! (Ky është Edicioni i 14-të i ekspozitës së hapur në Muzeun Historik Kombëtar (21-28 maj 2023); DashArt.Al, 23 maj 2023. https://www.dashart.al/tag/bashkim-alushi/
– Jonida Salku – PIKTORI SHQIPTAR BASHKIM ALUSHI, Ancona (I), 8-13 mars 2010, gratë italiane dhe emigrante festojnë bashkë; https://bashkimalushi.blogspot.com/2010/03/piktori-shqiptar-bashkim-alushi.html
– Redazione Anconainforma.it, Ancona, 16 giugno 2010; https://bashkimalushi.blogspot.com/2010/06/redazione-anconainformait.html
– Jozef Radi; PIKTURA E MIQVE TË MI NË KOHËN E CORONAVIRUSIT, Radi&Radi, 08 maj 2020. https://www.radiandradi.com/piktura-e-miqve-te-mi-ne-kohen-e-coronavirusit/.
– Portali: Fieri.com – Fier, Albania Online; BASHKIM ALUSHI: Piktura, bashkudhëtare e jetës sime.
– Gazeta DESTINACION – Bashkim Alushi: pikturë, Gazeta DESTINACION, 30 mars 2023. https://gazetadestinacioni.al/bashkim-alushipikture/

Big brother VIP Kosova, një “shtëpi” perversiteti dhe shfrenimi!

Drini.us
-
1
Big brother VIP Kosova, një “shtëpi” perversiteti dhe shfrenimi!

Prof. Fadil Maloku, sociolog nga Prishtina

1. Gjuha agresive dhe ajo e rrugaçërisë, që po manifestohet në ndërkomunikimet e banorëve s’ bashku me përdorimin (publik!?) e pijeve narkotike, alkoolit, si edhe “promovimi” i sjelljeve tejet abuzive (si; adresimi i testiseve, mesazhet “a ta puthi buzën”, etj) po adresojnë përveç një tendence voajeriste, edhe një lloj perversion të ri social që për qëllim hë për hë e ka shndërrimin dhe promovimin e tyre në sjellje e “standarde” normale tek adoleshentët dhe shoqëria në përgjithësi.

Sa kam arritur ta kuptoj përmes vëzhgimit sociologjik, te këta “personazhe” nevoja për ta përcjellur “atmosferën” e ndjenjës së intimitetin tek banorët tjerë, s’bashku me maninë për t’i bulizuar atë, ka për qëllim të vetëm dukjen e tyre sa më atraktiv (lexo; sa më i veçantë e më protagonist!?) në sytë e publikut që “mbysin” kohén kot së koti duke e shikuar BigBrother-sin. Që nënkupton edhe një lloj perversioni* të ri (post modern) social në kohën tonë. Kjo po ndodh kështu edhe për shkakun se është krijuar një klimë etjeje (një far “tërrpie” si thot populli!) të çuditshme për ta shndërruar dhe promovuar këtë prirje e natyrë perversioni.’

Dhe ate jo si një normë e sjellje deviante por, si një normalitet dhe si një njësi të re vlerore në ambientet e reja sociale… postkomuniste!? Ku identifikimi i kësaj vlere (sipas “arkitektëve” dhe artikuluesve) duhet patjetër të shndërrohet me aplikativitet masiv dhe të merr përmasa gjithëpërfshirëse tek gjeneratat e reja. Arkitektët shqiptar (të Big Brother VIP), harrojnë faktin se këto njësi “vlerore” jo vetëm që përshpejtojnë dinamikën e sjelljeve deviante, por, edhe nuk përputhen aspak as me traditën, as me mentalitetin aktual, as me etnopsikologjinë e kulturën tonë kombëtare!

2. Tani, sikur e gjithë kjo energji perverse të orientohej kah fahu i arsimimit dhe edukimit tonë. Pra, kah sistemi dhe vlerat e reja që premtojnë futjen e këtyre kontingjenteve të reja të rinjve tanë në një konkurrencë të fortë dhe të ashpër me kombet e shtetet tjera në rajon, atëherë do thonim se është një vlerë e shtuar në Projektin e emancipimit. S’këndejmi, shpalimi i intimeteve, e as ai i cilësive me backgraund personal nuk përputhet as me jetën e standardet sociale post moderne perëndimore!

“Madhështia” e perversitetit që po shfaqet pa asnjë ngurrim nga protagonistët e ngujuar vullnetarisht në BigBrotherVIP Kosova, nuk qëndron edhe aq tek demonstrimi dhe shpalosja publike e këtij lloj perversiteti (gjë që mund të jetë edhe cilësi e karakterit të vetë protagonistëve në jetën reale) tek një kategori vogël e publikut me shqetësime e interesime të tilla (kinse post moderne!), sa mund të qëndroj te rreziku i infektimit me viruset e tilla që ambienti jonë social nuk mund t’i “përpijë” si kokrra paracetamoli!

3. Dikush nga “kujdestarët” dhe avokatët e kësaj mënyre të avokimit publik të perversionit, mund të thotë; po mirë e drejta e perversionit, është e drejtë e çdo njeriu në demokraci. Unë u them, dakord, por, kjo e “drejtë” mjaftë e diskutueshme edhe në sistemin vleror perëndimor, në momentin kur del nga sfera personale dhe e merr dhenë në publik, ajo më nuk konsiderohet si e drejtë elementare e njeriut, por, si mjet abuzimi e kërcënimi ndaj sferës publike. Sferë kjo që edhe në shoqëritë më të avancuara demokratike ruhet dhe monitorohet me xhelozi më të madhe. Pra, katapultimi i perversiteti në publik të gjerë si edhe intenca që ai të bëhet sa më masiv e më protagonist në jetën publike, nuk është asfare vlere (as etike, e as morale, madje as sociale!), por, një deviacion i qëllimshëm që ka synim, pretendim e ambicie për t’u shndërruar në sjellje normale sikurse sjelljet tjera të standardizuara në botën e qytetëruar… *)Perversioni… është një prirje erotike dhe një aventurë sfiduese personale seksuale…)

Spanja është e krishterë, jo myslimane: E drejta spanjolle i referohet historisë kur ata duan të dëbojnë Islamin

Drini.us
-
0
Spanja është e krishterë, jo myslimane: E drejta spanjolle i referohet historisë kur ata duan të dëbojnë Islamin

Reconquista. Kopjuar nga Twitter/X

Arnt Jensvoll 29.10.2024 17:00

Document.no

«España es cristiana no musulmana»,—thuhet në rrugët spanjolle. Në të gjithë Spanjën, ka pasur protesta kundër Islamit. Shumë kanë pasur mjaft. Duke iu referuar historisë, rënies së Granadës dhe Reconquista-s (ripushtimit), kërkohet që muslimanët të dëbohen.

Historia si libër shkollor

Sergio Gracia, i cili drejton qendrën kërkimore të krahut të majtë CINVED, tregon se si e djathta ekstreme përdor historinë për të justifikuar dëbimin e muslimanëve nga vendi.

“Ekstremistët e djathtë i referohen figurave historike si Don Pelayo dhe El Sid. Ata i referohen Betejës së Covadongas, Betejës së Alarcos, Betejës së Las Navas në Tolosa, një pikë kthese të rëndësishme në Reconquista dhe ripushtimit të Granadës në vitin 1492.

Mbretit të krishterë Don Pelayo i është dhënë merita për fillimin e reconquista për fitoren e tij në betejën e Covadonga. Fisniku El Cid Campeador ripushtoi Valencian nga Maurët. Këto, sipas Gracias, janë bërë simbole të Spanjës së krishterë.

“España es cristiana no musulmana!”

“Spanja është e krishter, jo myslimane!”
Video nga Telegram

Problemet e mediave të regjimit

Hacer Nacion është vendosur në të djathtë të Vox në politikën spanjolle. Ata vetë e përcaktojnë veten si nacionalistë në një kontekst politik dhe social në një kontekst ekonomik.

Në faqen e tyre në Facebook, ata përmendin mediat e regjimit dhe i referohen kanalit televiziv kombëtar La Sexta:

“Për La Sexta, rritja e krimit, grabitjes dhe përdhunimit nuk është problemi, problemi është se ne u themi atyre se ata mohojnë realitetin.

“Ata mohojnë pushtimin, mohojnë rritjen e krimit, mohojnë atë që populli vuan çdo ditë. Këta janë propaganduesit e pushtetit. Ata u shërbejnë vetëm atyre që mbushin xhepat e tyre. Ngrihuni para mohuesve të pushtimit!

Festa mbaroi

Në zgjedhjet evropiane, një parti e re e krahut të djathtë “Se Acabó La Fiesta” befasoi – partia arriti rezukltate zgjedhore me 4.6 për qind të votave dhe tre përfaqësues.

Partia e sapo themeluar, e udhëhequr nga 34-vjeçari Luis Perez, mori rreth 800,000 vota.

Perez, i cili është i njohur për retorikën e tij anti-islamike, thotë se Spanja është bërë një vend kriminelësh, njerëzish të korruptuar, pedofilësh dhe përdhunuesish. Ai i konsideron emigrantët e parregullt si kriminelë. Si një parlamentar i BE, ai refuzon të jetojë në Bruksel, i cili është “kryeqyteti i një vendi të dështuar plot islamistë, pasiguri dhe përdhunim.”

Vox, i cili ka qenë përfaqësuesi kryesor i së djathtës për dhjetë vitet e fundit, mori gjashtë përfaqësues në parlamentin e BE dhe 9.6 përqind të votave.

Pak sfond

Midis viteve 1609 dhe 1613, rreth 300.000 “Moriscos” u dëbuan nga Gadishulli Iberik. Gjatë rikonquistas, muslimanët u përballën me zgjedhjen midis kristianizimit, vdekjes ose mërgimit.

“MORISKËT ISHIN PASARDHËSIT E MUSLIMANËVE SPANJOLLË QË QËNDRUAN NË GADISHULLIN IBERIK PAS RËNIES SË MBRETËRISË NASRIDE TË GRANADËS NË VITIN 1492, TË CILËT U DETYRUAN TË ZGJIDHNIN KRISTIANIZIMIN OSE MËRGIMIN. SHUMICA DËRRMUESE U KONVERTUAN NË KRISHTERIM, POR DISA PRAKTIKUAN ISLAMIN NË FSHEHTËSI. NË VITIN 1502, U KËRKUA QË TË PAGËZOHESHIN TË GJITHA NËNSHTETASIT E KURORËS. MORISKËVE IU DESH TË MËSONIN TË HANIN MISH DERRI DHE TË PININ VERË,” THOTË SERGIO GRACIA.

Korça, historia e një qyteti…!

Drini.us
-
0
Korça, historia e një qyteti…!
E përgatiti: Prof. Pirro Prifti
____
( marŕe nga forumi shqiptar)
Në vitin 1496, në fshatin Peskopje, që ishte në mvartësi të Korçës, përfundoi së ndërtuari Xhamia e Madhe, sot ndërtesa më e vjetër e qytetit të Korçës.
Ky objekt kulti ishte pjesë e një kompleksi fetar shoqëror që përbëhej, përveç saj, edhe nga tyrbja, hamami me ujësjellës, një imaret dhe Medreseja. Sot, përveç xhamisë ekziston dhe tyrbja, kurse imareti, hamami me ujësjellës nuk ekzistojnë, janë prishur, siç u prish në mënyrë të pashpjegueshme edhe Medreseja, shkolla e parë e qytetit, në vitin 2009 duke i hequr Korçës një monument unik historik.
Këto ndërtime në fshatin Peskopje (Peshkëpi), u kryen nga Ilia Panariti, i biri i priftit të kishës më të madhe të fshatit Panarit, i cili pas një karriere të suksesshme ushtararake dhe administrative në Perandorinë Osmane në shekullin XV, u njoh nga historia me emrin e myslimanizuar Iljaz Bej Mirahori. Ai ishte pjesëmarrës në pushtimin e Kostandinopojës në vitin 1453, ku dhe u shpërblye nga sulltani me prona të shumta në lagjen e Stambollit “Jedi Kule” dhe në lagjen “Ivlanka”. Më e rëndësishme ishte kisha e Shën Kostandinit, që ndodhej në rrethet e “Jedi Kulesë”, të cilën ai e ktheu në xhami, e cila mban dhe sot emrin “Xhamia e Mirahorit” ose “Kisha – Xhami”(shih dorëshkrimin e S.Pulahës për jetëshkrimin e Iljaz Bej Mirahorit nxjerrë nga Enciklopedia turke e Sami Frashërit).
Më vonë Iljaz Bej Mirahori zuri postin e Valiut të Vilajetit të Janinës si dhe poste të tjera deri në detyrën e rëndësishme të Mirahorit, përgjegjësit të stallave të sulltanit, ndërkohë që u bë dhe edukator i sulltan Bajazitit II. Si u plak, Iljaz Bej Mirahori u kthye në Shqipëri dhe sulltani si shpërblim të shërbimeve të tij, i dha pronë fshatrat: Panarit (vendlindjen), Treskë dhe Trebickë.
Duke parë se kushtet gjeografike të këtyre fshatrave nuk lejonin krijimin dhe zhvillimin e një qendre qytetare dhe administrative, Iljaz Bej Mirahori, filloi të pregatitej të zbriste në fushën e Korçës, ku përcaktoi të përshtatshëm për qëllimet e tij fshatin Peskopje. Këtu ai bleu një kishë me emrin “Shën e Premte”, të cilën e bëri së pari teqe, më pas xhami dhe kjo sot është Xhamia e Madhe (N. Naçi “Korça dhe katundet e qarkut”, viti 1923,fq.57). Xhamia përfundoi në vitin 1496 dhe po në këtë vit sulltan Bajaziti II, me kërkesë të Iljaz Bej Mirahorit, nxjerr dekretin sipas të cilit: “Dy fshatrat Panarit e Treskë, pronë personale e tij të shkëmbehen me fshatin Peskopje, në vartësi të Korçës, që ka dy pjesë…edhe unë ia dhuroj të lartpërmëndurit, të dy pjesët në fjalë” (Shih S. Ramo, Ilia Panariti dhe Korça, fq.123). Me këto veprime Iljaz Bej Mirahori hodhi themelet e qytetit të Korçës (S. Frashëri, Enciklopedia turke). Të njëjtin mendim shprehin shumë studiues që janë marrë me historinë e themelimit të Korçës, “Për Korçën, Themeltar është Iljaz Beu – Mirahor e Veli, i bir i ati prifti Panaritit i emëruar më parë Ilo, edhe si Themeltar duhet të quhet i pari mirëbërës i saj” (Nuçi Naçi, fq.64)
“Korça deri në ardhjen këtu të Koxha Mirahorit, atdhetarit të kryer në fenë islame…ishte një fshat i vogël që quhej Peskopi…, që kur ky vendosi ndejen e tij këtu si princ i vogël, që atëherë gradualisht Korça shkoi përpara…Prej këtij llogaritet dhe kronologjia e Korçës” (Thimi Mitko, vepra Tiranë 1981, fq.547).
Por a është vërtet Iljaz Bej Mirahori themelues i qytetit të Korçës së sotme?
Përgjigjen e japim duke shqyrtuar dokumentacionin që ekziston për Korçën dhe që na lejon të shohim meritën e Iljaz Bej Mirahorit në mos jo për “themelimin” e qytetit të Korçës së sotme, por për Rilindjen e tij 520 vjet më parë. Të dy historianët që flasin për Korçën: Nuçi Naçi dhe Thimi Mitko, si e thonë vetë, kanë shfrytëzuar dokumenta të vjetra që ndodheshin në familjen Myteveli, pasardhësja e Iljaz Bej Mirahorit. Këto dokumenta për fat të mirë, Myftar Grabocka që shërbente si Kryetar i Komitetit Ekzakutiv në Korçë, djalë nga zona e Vakëfeve, në vitin 1962, duke shfrytëzuar miqësinë me familjen e Mytevelijve, veçanërisht me zonjën e nderuar Jalldëz Myteveliu, nëna e dëshmores së Luftës Antifashiste Nacional Çlirimtare, Floresha Myteveliu, i mori dokumentat origjinalë që ruante kjo familje. Këto dokumenta u dorëzuan në Arkivin e Shtetit në Tiranë dhe sot ato janë materialet dokumentare më të vjetra që ka ky arkiv për periudhën e pushtimit turk. Ne do të paraqisim më poshtë këto dokumenta sipas botimit të tyre, që ka bërë Sejdin Ramo, në librin “Ilia Panariti dhe Korça”.
Dokumenti i parë i shkruar për qytetin e Korçës është regjistri turk i Korçës dhe Përmetit, i hartuar në vitin 1431, fill pas pushtimit osman. Sipas tij, krahina e Korçës u përfshi në Vilajetin e Korçës, me qendër Korçën, të cilën turqit e quajtën Gjërixhe, duke turqizuar emrin e saj të vjetër sllav Gorica. Deri atëhere, Korça nuk përmendet në asnjë dokument të mesjetës Bizantine, megjithë ngjarjet e mëdha që ndodhin në këtë zonë, por “anashkalohet” kur përmenden shpesh zonat fqinje si Devolli, Kolonja, Skrapari deri tek Voskopi (shih P. Xhufi, Nga Paleologët tek Muzakajt, botim viti 2009). Kjo tregon se turqit vetëm mbas pushtimit i dhanë rëndësi administrative Korçës, megjithëse ajo ishte shumë më e vogël se fshatrat rreth saj si Mborja me 70 shtëpi, Peshkopia (Peskopja) me 71 shtëpi. Në rregjistrin turk të vitit 1431 thuhet për Korçën, në faqen 69: “Vetë Korça, të pafetë që banojnë brenda në kështjellë: shtëpi 26, të reja 5, beqare 3, të ardhurat 1965.”
Këtu Korça paraqitet si kala e banuar dhe fortifikimi ka qenë shkaku që në të u vendos administrata osmane. Turqit nuk e ndërtuan vetë këtë kala, por e gjetën objektin e ndërtuar, gjë që vërtetohet nga fakti që banorët e saj ishin të krishterë. Turqit nuk mund të ndërtonin një kështjellë dhe ta popullonin me “të pafetë”, por në të vërtetë Korça si qendër e banuar, ka ekzistuar shumë vjet para ardhjes së turqve në Shqipëri, që ndodhi në fund të shekulli XIV.
Deri më sot, nuk njohim asnjë dokument historik të shkruar që të na njohë me kohën e ndërtimit të kalasë së Korçës si dhe me ndërtuesit e saj. Në mënyrë të tërthortë, mund të arsyetojmë nga dokumentat që kemi për kohën e ekzistencës së saj. Vetë emri sllav i saj Gorica, tregon se ajo ka një histori ekzistence shumë më të hershme se vitin 1431, kur u regjistrua nga turqit me emrin Gjërixhë. Dokumenti që e vërteton këtë fakt tërthorazi është “Gjenealogjia e Muzakajve”, ndoshta vepra më e rëndësishme dokumentare e Shqipërisë mesjetare. Megjithëse e shkruar në vitin 1510, nga Gjon Muzaka, i emigruar në Itali mbas pushtimit turk të Shqipërisë, ai duke folur për parardhësin e tij, princin Andrea Muzaka, që arriti titullin e lartë Sebastokrator në vitin 1280-1281, duke përmenduar pronat që zotëronte ky princ shkruan: “Gjithashtu zotëroi dhe sundoi qytetin e Korçës deri në fshatin e quajtur Savojan, ku përfshihet edhe vendbanimi Viola, në të cilin mund të zihen peshq të mëdhenj e ngjala gjigande” dhe më poshtë vazhdon, “Ty, Don Andriani…po të le edhe vendet e Devollit të madh me qytetin e Korçës dhe katundin Sovjan”, (shih “Nga Paleologët tek Muzakajt”, fq.428 – 444). Ky dokument e çon ekzistencën e Korçës në shekullin e XIII, kur sundonte princi Andrea Muzaka, dhe e paraqet me fizionominë e një qyteti, pra themelimi i tij mund të jetë edhe përpara këtij shekulli. Është e qartë se turqit e gjetën Korçën me një kala të konsoliduar sepse përmendet shpesh në regjistrin turk të vitin 1431, nëpërmjet pronave të rojeve të kësaj kalaje. Por, kemi të paqartë vendin se ku ndodhej kalaja, pra qyteti i Korçës, për të cilin shkruan Muzaka dhe flet regjistri turk i vitit 1431.
Një pjesë e studiuesve e vendosin kalanë e Korçës të regjistruar nga turqit në vitin 1431 në zonën ku ndodhet sot hotel Koçibelli, shtëpia e Sugarëve, ku në 10 dhjetor 1916, u ngrit flamuri dhe u shpall Republika e Korçës, e kufizuar në Jug nga lumi, sot shëtitorja ‘F.S. Noli’. Më i shquari ndër ta, Prof. Dr. Pirro Thomo, në librin më serioz të shkruajtur për Korçën në kohën e sotme, botim i Akademisë së Shkencave “Korça, urbanistika dhe arkitektura”, fq.44, shkruan: “… vendndodhja e kalasë mesjetare të Korçës mund të përcaktohet brenda territorit të kufizuar nga lumi (sot shëtitorja F.S.Noli), rruga 6 Dëshmorët, Shëtitorja e Shën Gjergjit dhe rruga që të çon në Pazar.” Këtë vendndodhje jep në librin e tij “Mbi themelimin e Korçës” (shoqëruar dhe me një skicë amatore) edhe studiuesi Arben Gjata, në fq.48 “Vendosja e kësaj kalaje mesjetare, mund të përcaktohet e shtrirë në lagjen “Kala”, siç quhej deri në fillim të shekullit të XX, e kufizuar nga bulevardi Shën Gjergji, ish-lumi dhe hotel turizmi Grand.” Për vendndodhjen këtu të kalasë së Korçës, argumenti i vetëm që sjell studiuesi Pirro Thomo dhe të tjerët, është fakti që një lagje e qytetit të Korçës është e emëruar deri vonë lagja e “Kalasë ”. Edhe Karmici, pedagogu grek që shkroi librin “Gjeografia e Korçës dhe e rrethit” kur numëron lagjet e qytetit përmend dhe lagjen “Kala”, e cila përfshihej në Varoshin e sipërm dhe banohej nga popullsi e krishtere. Po kështu edhe Nuçi Naçi në librin e tij të parë të vitin 1901, në numërimin që i bën lagjeve të qytetit përmend edhe atë të kalasë. Me këta studiues bashkohet dhe arkeologu P. Lera, në revistën “Tempulli”, ku shkruan duke iu referuar burimeve toponomastike për vendndodhjen e kalasë “Të moshuarit e qytetit tonë të dy anët e bulevardit Themistokli Gërmenji (shën Gjergji) i thësirnin me emrin “Kalaja”, “lagja e Kalasë” ose “sheshi i Kalasë”. Këto toponime që ruhen ne gojën e popullit janë sinjale që evokojnë aty praninë e një ndërtimi fortifikues. Të njëjtat argumente toponomistike sjell edhe Arben Gjata në studimin e tij, por ai shton si argument tjetër për vendodhjen këtu të kalasë edhe gjetjet në vitin 1923 dhe 2000 të disa fragmente muresh të zbuluara gjatë ndërtimeve të shekullit XX, si në shtëpinë e Sugarve, hotel Koçibelli dhe së fundmi në objektin e Bazeve, midis hotel Koçibellit dhe shtëpisë së Sugarve. Studiuesi P. Lera, mbi bazën e teknikës së ndërtimit dhe përmasave të murit të zbuluar, arrin në konkluzionin që kemi të bëjmë me një ndërtim fortifikues dhe jo me një ndërtim të thjeshtë. Pra, Petrika Lera njësoj si Arben Gjata, arrin në përfundimin se traktet e mureve të zbuluara në këtë zonë në vitin 1923 dhe 2000, përfaqësojnë mbetjet e murit rrethues të kalasë së Korçës. Por të gjitha këto fakte nuk mjaftojnë për të vendosur përfundmisht vendndodhjen këtu të kalasë së Korçës sepse ka studiues të tjerë që paraqesin shumë fakte dhe e vendosin kalanë e Korçës ne nje tjetër vend, në kodrat e qytetit.
Vetë arkeologu Lera pranon se gjatë punimeve ndërtuese të kryera brenda territorit ku supozohet se ka qënë shtrirë kalaja në fushë buzë lumit nuk janë konstatuar gjurmë godinash qe të mund të vërtetohet ekzistenca e një kalaje-qytet. Ç’u bënë 25 shtëpitë brenda kalasë për të cilat flet regjistri turk i vitit 1431? Asnjë dokument, asnjë gojëdhënë nuk na flet se deri kur qëndroi në këmbë kalaja e Korçës, pse u zhduk pa lënë gjurmë “në mes të qytetit” që po zhvillohej bashkë me 25-33 shtëpitë që kishte në vitet 1431-1568 sipas regjistrave kadastralë turk?
Nuçi Naçi në veprën e tij “Korça dhe katundet e qarkut”, botimi i parë në Sofje në vitin 1901, tjetri në shtypshkronjën ‘Dhori Koti’ në Korçë, në vitin 1923 (burimi më i plotë për historinë e qytetit të Korçës dhe të lidhjeve të tij me Iljaz Bej Mirahorin) nuk na flet fare për kalanë e Korçës si objekt fortifikues dhe zanafillë e qytetit të Korçës. Ai shkruan për kalanë e Mborjes, për kështjellat e Plasës, për fortesat e shënuara të Pilurit, për gërmadhat që tregojnë vjetërsinë e fshatrave Barç, Voskop, etj.,por për kalanë e Korçës dhe zanafillën e saj nuk ka asnjë të dhënë. Ai përmend kalimthi në librin e tij disa toponime që gjenden në zonën e pretenduar për vendndodhjen e kalasë në fushë, që u përmëndën dhe më lart. Duke folur për krojet e qytetit ai shkruan: “Kronjat e Shën Mërisë. Kur hyjmë në port’e madhe e avllisë së kësaj kishe si për brenda portës e për jashta në të mengjur ka dy kronja. Ujët e këtyre vjen nga ca mburime që kanë qënë në vendin e emëruar kala.” (N. Naçi, Korça dhe katundet e qarkut.Fq.49). Vini re me kujdes, Nuçi Naçi nuk thotë në vendin ku ka qenë kalaja, por thotë në vendin e emëruar kala.Ai në botimin e vitit 1923, kur flet për ndarjet e Korçës (lagjet), thotë varoshi përbëhet prej 9 lagjesh-mehalla, të cilat pas vjetërsisë së tyre quhen: Penço, Manço, Mando, Qiro, Mano, e Lumit, e Sahatit, e Qoshkut dhe Radanecit. Varoshi i Korçës i cili konsiderohet si pjellë e kalasë në botimin e vitin 1923 nuk përmban lagjen “Kala”, të cilën e kishte përmendur në botimin e vitit 1901. Sejdin Ramo në studimin e tij për historinë e Korçës ( “Ilia Panariti dhe Korça”, botim i vitin 2003), pasi ballafaqon të gjitha mendimet për vendodhjen e kalasë në fushë ose në kodër jep shpjegimin e toponimeve që kanë lidhje me kalanë, të ndodhura në qytetin e Korçës si lagja “Kala”, sheshi i kalasë, vendi i emëruar kala, etj. Sipas tij “Lagja e Kalasë do të jetë formuar nga banorët e kalasë që kanë zbritur nga kodrat ku ka qenë vendosur në fushën buzë lumit të Moravës. Për nostalgji apo traditë, vendbanimin e tyre të ri, ku ata ndërtuan shtëpitë e quajtën me emrin e mëparshëm Kala, ashtu si banorët e Barçit, kur zbritën në fushë, e quajtën lagjen ku ngritën shtëpitë e tyre, lagjia e Barçit. Kjo provohet edhe me faktin që keto janë nga lagjet më të reja të qytetit.” (S.Ramo – Ilia Panariti dhe Korça, fq. 75).
Fenomene të tilla ndeshen dhe në ditët tona. Pas viteve 90, në perëndim të qytetit të Korçës, u krijua lagja “Lavdarakët” nga banorët e zbritur nga fshati Lavdar, ose më qartë në rrugën e Voskopojës, karshi varreve të fshatit Gjonomadh, nga banorët e fshatit Lavdar, u krijua një qendër e banuar me emrin “Lavdar”. Kështu shpjegohet edhe prania e toponimeve që kanë lidhje me emrin “Kala” në qytetin e Korçës. Përsa u përket trakteve të mureve të zbuluara në vitin 1923 dhe 2000, të pastudiuara nga specialistët, ato që sipas P. Lerës i përkasin një ndërtese të vjetër me tipare fortifikuese, kemi një të dhënë interesante.
Në librin “Mborja ndër vite”, faqe 73 lexojmë: “…Thimi Mitko, i cili shkruan në greqisht në vitin 1929, në revistën periodike greke “Pandora”, midis të tjerash ai thotë: “Mbi themelimin e Korçës duhet thënë, se në vendin ku shtrihet sot qyteti, në periudhën bizantine, qe një bujtinë e fortifikuar, pronë e të bijës së Hegjemonit, qëndra e të cilit ndodhej në vendin e quajtur qytet (Kala e Mborjes)”. Duke folur për Korçën, Thimi Mitko e përsërit praninë e këtij objekti fortifikues në fshatin Peshkëpi, fshati që u transformua nga Iljaz Bej Mirahori në qytetin e Korçës ku jetojmë sot. Edhe më poshtë Th. Mitko përsëri thekson: “Meqënëse pozicioni i saj (Korçës VD.) ndodhet në një kalim publik (rrugë publike), atëherë këtu gjendej dhe një bujtinë me rëndësi.” (Th. Mitko, vepra fq.547). A mund të jetë kjo bujtinë e fortifikuar e kohës bizantine para turke shkaku i mureve të gjetura në vitet 1923-2000? Ekzistenca e këtij objekti të fortifikuar që përmendet në disa dokumenta, nuk është provuar në asnjë vend tjetër me gjithë gërmimet e shumta të bëra për ndërtime në qytetin e Korçës. Megjithatë, pranojmë që këto mure të evidentuara në zonën e qytetit të emërtuar lagjia “Kala”, mbeten temë e hapur për studiuesit në të ardhmen.

Kur deklaratat e të burgosurve VIP – ndotin Realitetin shqiptar

Drini.us
-
1
Kur deklaratat e të burgosurve VIP – ndotin Realitetin shqiptar

Pirro Prifti, Tiranë

Nuk ka ditë dhe orë që mediat, tv, gazetat, anal-istët e paguar vazhdojnë të mbysin shoqërinë shqiptare me deklarattat nga vip-at e burgosur të cilët ndotin dhe blasfemojnë këdo, duke zmadhuar qimen në syrin e tjetrit por harrojnëtrarin që u bllokon shikimin vetë këtyre, tra i cili simbolizon hekurat e burgut për shkeljet e tmerrshme ligjore që kanë bërë këta individë dikur të veshur me pushtet me vota të vjedhura.

Dirigjimet nga burgjet dhe arrestet shtepiake për tu treguar shërbëtorëve të tyre tashmë pa pushtet se çfarë duhet të bëjnë për destabilizuar situatën me qëllim që të shpëtojnë nga drejtësia, do të kishin sukses, nëse Shqipëria dhe shoqëria shqiptare nuk do ti njihte mirë këta tipa sociopatësh të ardhur nga fshatra të humbur e të ngritur në pushtet nga ish Partia e Punës si besnikë të saj të cilët u vendosën në krye të Partive të reja gjoja pluraliste të mbushur me ish spiune, ish bashkëpuntorë të sigurimit, sigurimsa, antarë të zinj drejtues të partisë së punës që drejtonin sektorë të ndryshëm të jetës së asaj kohe.

Sidoqoftë e kaluara nuk mund të kthehet e të bëhej më e mirë, por realiteti që kemi përjetuar tregon qartë sesi këta biçim sëzë thirën brohoritën për Çekun e Bardhë, se si këta Hipokritë e kusarë kriptokomunistë shkatërruan me urdhër nga brënda e nga politkanët fqinjë rreth 500 e ca uzina e fabrika dhe të gjithë industrinë e lehtë dhe të rëndë shqiptare, se këta  të ashtuquajtur komunistë por në fakt hajdutë të kthyer në demokratë, vendosën asistencën 80%  për punonjësit, se si këta, persona me pardesy të bardha por zemërzinj, me politikat e tyre amatoreske të drejtuara nga politikanët fqinjë e kthyen Shqipërinë në një han pa porta dhe larguan rreth 1.2 milion banorë deri në 2000, por që vazhdojnë të largohen çdo vit nga 50 mijë vetë kryesisht të rinj dhe të shtresës së mesme jashtë shtetit për një jetë më të mirë dhe për një siguri jete shoqërore dhe shëndetësore. Bëmat e tyre nuk kanë të sossur. Vetëm në vitin e Mbrapshtë 1997-1998 u vranë rreth 4000 vetë nga anarkija civile dhe nga lufta për pushtet midis klaneve partiake.

Dy nga bëmat më negative që realizuan këta Sojsëzë me pushtet politik të dhuruar nga arkitekti i kësaj demokracie të rremë-Ramiz Alia, por që vazhdojnë të kenë efekte negative gjatë 34 viteve demokraci -anarkike por edhe sot- ishin:

– vënia në praktikë e ligjit 7501 që dëmtoi rëndë pronarët e vjetër duke mos u dhënë pronat dhemadje quhen në mënyrë turpëruese `ish pronarët e tokave`, gjë që shkaktoi rrëmbimin e tokave dhe të pronës nga pushtetarët dhe përkrahësit e tyre partiakë

–  mungesa e dënimit kur shkelet ligji, duke shkaktuar që shkelësit e ligjit të mos dënohen, madje të vihen në pushtet herë pas here dhe kur largohen nga pushteti bëhen ose analistë ose biznesmenë por se në momente që e kërkon nevoja thërrasin: “kapeni hajdutin“ – duke qënë vetë kokrra hajdutësh.

Atëhere përse kjo gjëndje ku të akuzuarit për korrupsion dhe vjedhje madje edhe për vrasje të cilët kanë vënë psuri duke keqpërdorur buxhetin e shtetit dhe taksapuguesit shqiptarë- mbizotërojnë nw lajme e skoope, dhe përpiqen të nxijnë Shqipërinë dhe të bëjnë gjithçka vetëm e vetëm që …..të shpëtojnë nga burgu..

Përse mediat, gazetat, tv, linket, mbushen me lajme nga deklaratat e këtyre hajdutëve VIP duke na i dhënë si lajme të ditës si …U rrëmbeva nga mafia në pushtet! Me deklarimin e pasurisë dhe shpenzimet shëndetësore merrej ish-gruaja ime… dhe kush nuk e njeh Metën (përveç popullit shqiptar) do të thotëse.. ky na qënka engjëll dhe jo kokrra e hajdutit???!!!

Apo një hyner tjetër i përditshëm si halucinacionet e liderit non-gratta që propozon të zhbëjë sistemin e ri të drejtësisë duke thënë me gojë plot se SHBA e BE të heqin dorë! Të angazhojmë Komisionin e Venecias për rishqyrtim tërësor

Ligjvënësit e përjashtuar të PD nuk u paraqitën fare në seancë. Pjesë tjetër e opozitës, me pankarta në duar, bllokoi foltoren e Kuvendit.

Apo plehurina mediatike si….’Rama peshku i madh në telefonin tim’, Kryemadhi i kthehet Berishës: Mos e ka fjalën për buxhetin e Vlahutin që bleu deputetët e PD-së për të votuar reformën në drejtësi…

Këto mbushin çdo ditë mediat në Shqipëri duke mos përsëritur nja 8 kllounë analistë të paguar nga shejtani që nxijnë Shqipërinë sidomos Qorri tv me verbërinë satanike -tip ….“mos shiko asgjë të mirë e normale por mallko e shaj, për ditë“`….

Më në fund shoqëria shqiptare, pavarësisht lajmeve bombastike  të prodhuara nga “ne jemi “kokrrahajdutësh@gmail.al“nga këta shkelës ligji VIP dhe sahanlëpirësit e tyre, shpërdorues të buxheteve të shtetit shqiptar, që janë pasuruar padrejtësisht me qëllim “për të bëë klasën e pasur“ sepse ishte shkatërruar nga kamunistët – gjithsesi, porsi ai pensionisti i varfër që sheh çdo ditë gazetat dhe lajmet, me shpresën se Kryeministri më në fund do të rrisë pensionet e ulta, kur sheh kësi lajmesh dhe deklaratash nga VIP-at e burgosur, ngre sytë i habitur, dhe pastaj tund kokën dhe thotë me vehte: `përsëri flasin këta plehra e kanë guxim dhe flasin dhe akuzojnë për ato gjëra që I kanë bërë vetë“, dhe pastaj pasi tund kokën flak gazetën, dhe sheh gjallërinë e qytetit, njerëzit e mbetur që punojnë, që përpiqen por edhe me pak para, e duan vëndin dhe Shqipërinë, pastaj çohet nga stoli dhe sheh ndonjë ish drejtues partiak që i drejtohet dhe i thotë: “a do vish të bëjmë mosbindje civile e të bllokojmë rrugët“?

Pensionisti I varfër, pështyn pak më tutje, dhe I përgjigjet: ` e keni gabim, unë nuk vij për të mbrojtur kokrrat e hajdutëve VIP`.

priftipirro2017@gmail.com

Skandaloze:Kryeministri Kurti ua cakton kohën e vdekjes pensionistëve!?

Drini.us
-
2
Skandaloze:Kryeministri Kurti ua cakton kohën e vdekjes pensionistëve!?

Zeqir Bekolli, Drenas

___
Kryeministri i Republikës së Kosovës, herë- herë, me deklaratat e tij po i zhgënjen edhe ata që shpresuan dhe iu besuan fjalëve e premtimeve të tij sa ishte në opozitë. Me ardhjen në pushtet, ndryshoi aq shumë saqë, shpeshherë pyesim vetën: -A është i njëjti,  apo çfarë ndodhi me të kur u ul në karrigen e butë të Kryeministrit, për të mos thënë afër arkës.
Nga shumë premtime që i pat bërë, ishte edhe ajo se pushtetin do ta zbres poshtë,  në mënyrë që shtresa e ulët t’i shijojë frytet e tij. E njëra ndër shtresat e ulta e të nëpërkëmbura është ajo e pensionistëve,  ndaj një pjese prej tyre  u soll keq, duke i diskriminuar dhe trajtuar si qytetarë të rendit të dytë.
Bie fjala, me punëtorët ( pensionistë) të dëbuar nga puna, pas viteve të nëntëdhjeta nga regjimi serb,  jo që u soll keq e i diskriminoi,  por ndaj tyre bëri edhe “krim”, sikur edhe ndaj punëtorëve të gazetës “Rilindja”, të cilët punuan jashta tutelës serbe dhe i la me nga 100 euro pension!
Por, Kryeministri nuk kënaqet vetëm me këtë diskriminim -“krim”.
Ai doli edhe para mediave dhe pensionistëve ua caktoi edhe kohën e vdekjes, sikur të ishte ndonjë profet religjioz dhe për këtë veprim nuk u skuq fare!
Këto ditë   deklaroi se “pensionistët do të vdesin brenda një ose dy dekadave” e harroi  se vdekja e ka një tastierë, sikur kompjuteri sot, e dikur makina e shkrimit dhe nuk varet prej dëshirës së tij. Harroi, Kryeministri se edhe ai vet është pjesë e kësaj testire.

Motra e akuazuar e ISIS, tek mikja e vet: “Mendoj se vëllezërit mund të flenë me skllevërit e tyre si të duan”

Drini.us
-
0
Motra e akuazuar e ISIS, tek mikja e vet: “Mendoj se vëllezërit mund të flenë me skllevërit e tyre si të duan”

Motrat nga Bærum jetuan për pak kohë me gratë yazidi në Siri. Motra më e madhe u pyet nga prokurorja të martën për pikëpamjen e saj se Yazidis u mor si skllave seksi për luftëtarët e ISIS. Motrat nga Bærum janë akuzuar për pjesëmarrje në grupin terrorist ISIS. Foto: Ane Hem, NTB

Norvegjia
Gjykata e Qarkut të Oslos
Motra e akuazuar e ISIS, tek mikja e vet: “Mendoj se vëllezërit mund të flenë me skllevërit e tyre si të duan”
Motra e akuzuar nga ISIS mbrojti skllavërinë dhe seksin me skllevërit në një bisedë që pati me një mike në Norvegji. “A mund ta shpjegosh këtë?” E pyeti prokurorin për bisedën që u paraqit në gjykatë të martën.

Motrat nga Bærum jetuan për pak kohë me gratë yazidi në Siri. Motra më e madhe u pyet nga prokurorja të martën për pikëpamjen e saj se Yazidis u mor si skllave seksi për luftëtarët e ISIS. Motrat nga Bærum janë akuzuar për pjesëmarrje në grupin terrorist ISIS. Foto: Ane Hem, NTB
Olga Stokke
Gazetar
Publikuar: 30.10.2024 08:34

Nga Siria, motra më e madhe nga Bærum që akuzohet si pjesëmarrëse në organizatën terroriste ISIS , bisedoi me miqtë e kthyer në shtëpi në Norvegji. Të martën, gjykata pa një bisedë në Facebook në të cilën një plumb shkon nxehtë midis të pandehurit dhe një miku.

Në të, i pandehura argumentoi me forcë se luftëtarët e ISIS kanë të drejtë të kenë skllevër seksualë në Shtetin Islamik. Shoqja e saj ishte e tërbuar.

Prokurorja Marit Formo i kërkoi të pandehurit të shpjegonte këtë bisedë. Ajo u zhvillua një muaj pas genocidit të Yazidis në malin Sinjar në Irak në gusht 2014. Mijëra gra dhe vajza u morën si skllave seksi për luftëtarët e ISIS.

Vetë motra jetoi për një periudhë në një shtëpi ku kishte edhe gra yazidi.

Motra e saj më e madhe kishte shkarkuar fotografi xhihadiste të tilla para se të shkonte në Siri. Ajo nuk e mban mend pse, i ka shpjeguar gjykatës. Foto: Policia

Mban mend shumë e pak
Në detaje, dy motrat e akuzuara nga ISIS nga Bærum i kanë thënë Gjykatës së Qarkut të Oslos për përvojat e tmerrshme në Siri. Motrat udhëtuan për në Siri kur ishin 16 dhe 19 vjeç në vitin 2013. Ata ishin zhdukur për dhjetë vjet. Ata akuzohen për pjesëmarrje në organizatën terroriste Shteti Islamik (IS).

Ata nuk deklarohen fajtorë, por pretendojnë se shkuan në Siri për të kryer punë ndihmëse.

Motrat kanë thënë se kanë parë shumë vdekje dhe vuajtje. Përjetoi mungesa të dëshpëruara ushqimi dhe iku nga një vend në tjetrin me tre fëmijët e saj të vegjël. Motra më e vogël u qëllua vetë. Ajo dhe vajza e saj u plagosën në një sulm me bombë.

Prokurori ka paraqitur dokumentacionin që tregon se motrat kanë shkarkuar propagandën xhihadiste, siç është fotografia e flamurit të ISIS-it, para se të largoheshin. Motra më e madhe ka thënë në gjykatë se nuk e mban mend ose nuk e di pse e ka bërë këtë.

“I parehatshëm me ISIS që merr skllevër”
Por ajo kujton se u festua si një fitore e madhe që IS kishte marrë kontrollin e Sinjarit. Motra më e madhe i shpjegoi gjykatës se pritej që ata të mbështesnin ISIS-in.

“Por kur dëgjuam se ata kishin marrë skllevër, njerëzit reaguan ndryshe,” tha e pandehura.

– Si reagove? Pyeti prokurorin.

“Isha shumë i parehatshëm dhe skeptik për këtë.

“Ishe i parehatshëm?” Pyeti prokurorin.

“Po, duhet të kesh kujdes se çfarë thua, kështu që nuk kisha asnjë bazë për të thënë se jo, nuk lejohet.

30-vjeçarja ka shpjeguar se nuk mund të thoshte apo të bënte atë që donte në IS. Burri i saj kontrollonte gjithçka në jetën e saj. Ishte e rrezikshme të flisje negativisht për ISIS- in.

Prokurorja publike Marit Formo pyeti nëse motra e madhe e akuzuar donte të gjente një bashkëshort në ISIS për mikun e saj Aisha Shazadi Kausar nga Bærum. Foto: Javad Parsa, NTB

Theksoi se profeti kishte skllevër
Prokurorja dhe prokurorja publike Marit Formo pyeti nëse motra e madhe e akuzuar donte të gjente një bashkëshort në ISIS për mikun e saj Aisha Shazadi Kausar nga Bærum.
Prokurorja dhe prokurorja publike Marit Formo pyeti nëse motra e madhe e akuzuar donte të gjente një bashkëshort në ISIS për mikun e saj Aisha Shazadi Kausar nga Bærum. Fotografia: Javad Parsa, NTB
Pothuajse një vit pasi motrat u bashkuan me ISIS në Siri dhe u martuan me një luftëtar të huaj secila, dhe rreth një muaj pas genocidit kundër Yazidis, i akuzuari 30-vjeçar bisedoi në Facebook me një mik në Norvegji. Të martën, prokurorja Marit Formo paraqiti bisedën në gjykatë.

Shoqja e saj është kurde. Ata diskutuan nëse skllavëria, skllevërit e seksit dhe përdhunimi janë të ligjshme në Islam.

“Çfarë mendoni për faktin se ne kemi një numër skllevërish kurdë këtu atëherë? Cila është prona e atyre që i zotërojnë? Mos harroni se profeti pa kishte skllevër,” shkruante i pandehuri.

“Ju jeni kaq qesharakë sa nuk është e mundur. Çfarë mendon për përdhunimin? Apo jo?”, iu përgjigj shoku.

E pandehura u përgjigj se nuk ishte një pyetje e lehtë për t’u përgjigjur. Pastaj ajo shkroi:

“Mendoj se vëllezërit mund të flenë me skllevërit e tyre si të duan. Sepse Profeti flinte me skllevërit e tij.”

“Çfarë dreqin je qëlluar në kokë?”, pyeti shoqja e saj.

Shoqja shton se e pandehura e ISIS-it është e larë në tru dhe se nuk dëshiron të ketë të bëjë më asgjë me të. Ajo thotë se përdhunimi në Islam është i ndaluar pavarësisht se kush e bën atë. Ajo shtoi:

“Ju jeni idiotë, shisni dhe blini njerëz. Çfarë dreqin po ?????”

E pandehura theksoi se ISIS u zemërua dhe deklaroi se është fakt se profeti fjeti me vajzat e tij skllave. Dhe se ajo nuk është e shpërlarë në tru.

ISIS beson se Yazidis janë adhurues të djallit. Prandaj, gratë dhe vajzat mund të merren si skllave dhe skllave seksi. Gjenocidi kundër Yazidis në malin Sinjar në Irak filloi më 3 gusht 2014. Yazidis që nuk u vranë apo u kapën nga ISIS ikën. Fotografia është bërë më 8 gusht 2014. Fotografia: STRINGER/IRAK / Reuters / NTB
“Jo opinionet e mia”
Prokurorja Marit Formo pyeti:

“Do të ketë më shumë deklarata mbështetjeje për skllevërit dhe seksin me skllevërit. Mund ta shpjegosh?

“Këto nuk janë opinionet e mia, ato ishin argumente që janë paraqitur. Kjo ishte ajo që pritej në shoqëri, u përgjigj i pandehuri.

Ajo tha se këto biseda tani janë shumë të vështira për të. Shoqja e saj kishte shumë rëndësi për të.

“Fakti që i kam thënë këto gjëra asaj më lëndon jashtë mase. Por unë nuk mund të mbaj përgjegjësi për ato biseda. Pritej të flisja dhe të sillesha në një farë mënyre,” tha ajo në gjykatë.

ISIS beson se Yazidis janë adhurues të djallit. Prandaj, gratë dhe vajzat mund të merren si skllave dhe skllave seksi. Gjenocidi kundër Yazidis në malin Sinjar në Irak filloi më 3 gusht 2014. Yazidis që nuk u vranë apo u kapën nga ISIS ikën. Fotografia është bërë më 8 gusht 2014. Fotografia: STRINGER/IRAK / Reuters / NTB

Donte të gjente një burrë për një mike.
Gjykata pa gjithashtu biseda që i pandehuri pati me një mik tjetër norvegjez, gruan e mirënjohur ISIS Aisha Shaz Kausar. Prokurori Formo beson se duket se i pandehuri e inkurajoi mikun e tij të vinte në Siri. Që e pandehura donte të ndihmonte shoqen e saj për të gjetur një bashkëshort në ISIS. Kausar përfundimisht udhëtoi poshtë dhe u bë gruaja numër dy e luftëtarit norvegjez ISIS Bastian Vasquez.

Si për akuzën, ashtu edhe për mbrojtjen, do të jetë e rëndësishme t’i vërtetohet gjykatës nëse motrat ishin atje vullnetarisht, nëse u përpoqën të ktheheshin në shtëpi.

Motra më e madhe ka thënë se nuk ka bërë asnjë përpjekje për t’u kthyer në shtëpi, ndërsa ishte në zonat e kontrolluara nga ISIS. Kjo nuk ishte e mundur.

Kjo është padia
I akuzuar për pjesëmarrje etj. në një organizatë terroriste sipas nenit 147 të Kodit Penal (deri më 30.09.2015) dhe më pas nenit 136 a (Kodi i ri Penal):

“Një person që formon, merr pjesë, rekruton anëtarë ose siguron mbështetje financiare ose materiale të tjera për një organizatë terroriste, dënohet me burgim deri në 6 vjet, kur organizata ka marrë masa për realizimin e qëllimit të mjeteve të paligjshme.”

Dënimi maksimal është burgimi deri në 6 vjet.

Akuzat nuk janë tamam të njëjta për të dyja, por të dyja akuzohen për faktin se ato:

Udhëtoi në zonat e kontrolluara nga ISIS në Siri dhe u martua me një luftëtar të huaj që mori pjesë në luftime të armatosura.
Ishte përkrahëse e të shoqit duke bërë punët e shtëpisë dhe duke u kujdesur për të.
Marrë strehim, kujdes shëndetësor dhe përfitime të tjera nga IS.
Mori pjesë në aktivitetet e ISIS, të tilla si kurset Sharia.
U përpoq që gratë në Norvegji të udhëtonin në Siri, të bëheshin pjesë e ISIS dhe të martoheshin me një burrë të ISIS.
Sipas padisë, 30-vjeçarja thuhet se ka qenë aktive që nga koha kur u largua në tetor 2013 deri në maj 2021, ndërsa jetonte në kampet e kontrolluara nga kurdët në Siri. Prokuroria beson se ajo gjithashtu:

Bashkëpunoi me të tjerët në ISIS për propagandën e ISIS dhe transaksionet financiare.
Planifikoi arratisjen e tij dhe të të tjerëve nga kampi në një shtëpi grash të ISIS në Idlib në Siri.
Kryer “Trajtimi i incidenteve dhe reagimeve kundër personave” që konsideroheshin armiq/kundërshtarë të IS-it, dhe/ose nuk mbështesnin ideologjinë e IS-it.
Mori pjesë në aktivitetet e IS-it, si shkolla koranike, trajnimi i gjuhës nën patronazhin e ISIS-it dhe u mësoi anglisht grave dhe/ose fëmijëve.
27-vjeçarja akuzohet për periudhën nga koha kur u largua në tetor 2013 deri në mars 2019. Prokuroria beson se ajo gjithashtu:

Betimi për besnikëri ndaj ISIS-it.
Në pranverën e vitit 2014, përgatitjet u bënë me qëllim fillimin e një kampi stërvitjeje ushtarake për gratë në IS.
Njohuri të fituara për armët dhe municionet.
Aktorët: Prokurorja Publike Marit Formo, Prokurorja Publike Anne Karoline Bakken Stafi dhe bashkëprokurorja e policisë Kathrine Tonstad në PST.

Mbrojtësit: Avokati Hilde Firman Fjellså (për motrën e vogël) dhe avokati Geir Lippestad (për motrën më të vjetër)

Motrat nga Bærum
Më e vjetra (30):

Ajo ishte gjashtë vjeçe kur erdhi në Norvegji nga Somalia në vitin 2000.
Qytetar norvegjez.
Ishte 19 vjeçe kur shkoi në Siri në tetor të vitit 2013.
Atje ajo kishte dy vajza, të cilat tani janë shtatë dhe nëntë vjeçe.
Avokati i mbrojtjes: Avokati Geir Lippestad.

Më e reja (27):

Ajo ishte dy vjeçe kur erdhi në Norvegji nga Somalia në vitin 2000.
Qytetar norvegjez.
Ishte 16 vjeçe kur udhëtoi për në Siri në tetor të vitit 2013.
Atje ajo kishte një vajzë që tani është shtatë vjeçe.
Avokatja Hilde Firman Fjellså.

Aftenposten

IS-tiltalt søster fra Bærum forsvarte sex-slaver i chat med venninne

Injoranca, armiku më i madh i Shqiptarëve !

Drini.us
-
0
Injoranca, armiku më i madh i Shqiptarëve !

Dëshmi historike nga Masakra e Manastirit e 9 gushtit 1830

Nga: Lirim Gashi, Prishtinë
___
Është marrëzi e çoroditur, injorante, vetëpërçmuese, vetëshkatërruese, tradhtare, hipokrite, dinake, cinike dhe e rrezikshme ta gënjesh popullin tënd se të gjithë do të quheshim Milana, Milena, Xorxha, Vesna apo Radmila nëse nuk do të na pushtonte Perandoria Osmane dhe nëse nuk do të na detyronte ta pranonim Islamin e supozuar të mençur, paqësor dhe tolerant.
Kjo është njësoj si të thuash metastazat e kancerit vdekjeprurës në trupin tonë na shpëtuan nga vdekja e sigurt.
Një shqiptar që nuk është stërnip i mallkuar i një stërgjysheje që ishte kurvë flakëruese e një oficeri të lartë të ushtrisë pushtuese osmane, nuk do ta thoshte këtë kurrë .
Kurrë në jetën time nuk kam takuar kaq shumë budallenj të pabesë dhe mosmirënjohës në asnjë komb tjetër të Evropës, që kanë rënë pre e kësaj gënjeshtre të mallkuar helmuese, e cila përmban kaq shumë synime propagandistike, demagogjike, dinake, armiqësore dhe shkombëtarizuese.
Dhe kur të njëjtët krijues dhe përhapës të kësaj gënjeshtre, kaq të pistë, kaq të pandershme, kaq të rrezikshme dhe kaq dinake ankohen se partnerët tanë kryesorë perëndimorë të Aleancës së Atlantikut të Veriut nuk na besojnë, ndjej një dëshirë të zjarrtë për t’ua nxjerrë sytë nga koka me thonj .
Imagjinoni, shumica prej tyre jetojnë për dekada të tëra në vendet më të zhvilluara, më demokratike dhe më të qytetëruara të Evropës Perëndimore, ose në SHBA, Kanada, Australi dhe Oqeani.
Pra, ata jetojnë në vendet që e shpëtuan popullin e tyre nga shfarosja prej Serbisë gjenocidale dhe që e strehuan, e shkolluan dhe e punësuan në fshatrat dhe qytetet e tyre, ose që i dhanë ndihmë sociale nga fondet e tyre shtetërore.
Pse nuk kërkuan ndihmë, strehim, mbrojtje, siguri, punë dhe kushte më të mira jetese në shtetet arabe apo në Iran?
U trondita së fundmi kur dëgjova një Imam të ftuar në emisionin “Kojshia Show” të thoshte:
“Ajo që Shtetet e Bashkuara janë për ne sot ishte Perandoria Osmane për ne shtatëqind vjet më parë.”
Nëse një gënjeshtër e tillë pranohet nga të gjithë ne pa kundërshtim, pas njëqind vjetësh djemtë dhe vajzat tona do t’i thurin Serbisë gjenocidale himne të ngjashme lavdie.
 
Vetëm të verbërit dhe të shurdhërit në tru nuk e kuptojnë se kanë rënë viktimë e propagandës së rrezikshme të shërbimeve sekrete serbe, ruse, turke dhe arabe, të cilat ua kanë larë trurin me sapun aq shumë, sa janë futur në garë me popullin e marrë serb për të parë se kush është më i suksesshëm në luftën kundër sistemeve shtetërore demokratike perëndimore dhe veriatlantike. Shërbimi sekret serb, i kapur prej dekadash nga kthetrat e shërbimit sekret rus, po përpiqet ta mbajë popullin serb sa më budalla, që të mos e kuptojë se të gjitha vendet që kanë filluar dhe kanë humbur një luftë gjenocidale kundër fqinjëve të tyre, e kanë paguar çmimin me humbje të territoreve të tyre, Shembull për këtë janë Gjermania, Austria dhe Hungaria, të cilat me të drejtë humbën pothuajse 50% të territorit të tyre. Por gjermanët, austriakët dhe hungarezët nuk ishin aq të çmendur sa serbët, për të parandaluar që vendet e tyre të bëhen anëtarë të Bashkimit Evropian dhe NATO-s për shkak të luftërave të humbura gjenocidale. Përkundrazi, këto tre kombe jo vetëm që i panë gabimet fatale të elitave të tyre politike, por edhe i detyruan ato t’i kthenin shtetet e tyre në lokomotiva të zhvillimit të përgjithshëm evropian.
Në Hiroshima dhe Nagasaki të Japonisë amerikanët hodhën dy bomba bërthamore. Mirëpo japonezët ishin aq të zgjuar saqë i kuptuan dhe korrigjuan menjëherë gabimet e tyre. Dhe kjo është e vetmja arsye pse Japonia sot është një mrekulli ekonomike dhe industriale globale. Por populli serb nuk dëshiron të mësojë nga shembuj të tillë të mirë sepse propaganda ruse do që ai të mbetet përgjithmonë budalla dhe të jetojë në të vetmen vrimë të zezë të Evropës.
A duam seriozisht ne shqiptarët të mbetemi viktima të propagandës serbe, ruse dhe turke edhe për dyqind vjet të tjera, apo duam ta kemi një shtet po aq të fortë sa Izraeli që mund ta mbrojë vetë interesin, paqen dhe sigurinë e popullit të tij ?

Numrat relativ nuk shprehin gjendjen faktike të zhvillilmit ekonomik

Drini.us
-
2
Numrat relativ nuk shprehin gjendjen faktike të zhvillilmit ekonomik
Prof. Musa Limani, Prishtinë
___
Qereria aktuale, si dhe qeveritë e më parshme, duke treguar se ekziston rritje e zhvillimit ekonomik, e zvogëlim i papunësisë, gjithnjë janë shërbyer me të dhëna të numrave relativ (%). Kjo formë e paraqitjes është kamaflazhë e ekzekutivit, apo më mirë me thënë me i hedhë hijë syve popullatës se kanë bërë bum në zhvillimin ekonomik. Në kontekst të kësaj duhet potencur, se asnjë qeveri në periudhën pas Pavarësisë nuk ka krye kuarrfarë reformash (heq disa ndyshime në disa instrumente të politikës fiskale) ekonomike, e as nuk kanë zbatuar politikë konsekuaente të zbatuar të zhvillimit makroekonomik. Zhvillimi ekonomik është bërë ad hoc, pa koncept, pa strategji pa politikë të zbatuar ekonomike. Edhepse ecuritë ekonomike kanë treguar trende negative, asnjë herë asë Qeveria e as Parlamenti, nuk e kanë vuar në agjenden e tyre për të shqyrtuar sfidat dhe fakatorët që kanë ndikuar në shenjat negative të treguesve makroekonomik. Për zhvillimin ekonomik është folur vetëm në periudhën paraelektrorale dhe elektorale, siç po ndodh edhe tani. Po të ishin realizuar premtimet e dhëna të liderve politike gjatë fushatave elektorale vetëm 10,0%, gjendja ekonomike në Kosovë do të ishte për 180 shkallë ndryshe, dukshëm më mirë. E gjithë kjo ngecje e zhillimit ekonomik, është rrjedhojë e joprofesionalizmit, përkatësisht polikës destruktive kadrovike, ku në krye të ministrive e ndërmarrjeve publike angazhohen njerëz në baza të nepotizmit, përkatësisë politike, jo profesionalist etj.
Siç dihet, ekziston dalllimi në mes termave “zhvillim” ekonomik dhe “shtim” ekonomik. Zhvillimi ekonomik, thënë në mënyrën më të thjeshtë, shpreh nivelin e arritur të forcave prodhuese të një vendi në periudhë të caktuar kohore. Më fjalë të tjera, zhvillimi ekonomik paraqet proces dinamik të rritjes së shkalllës së kënaqësisë së nevojave njerëzore (shih: Leksikoni Ekonomik). Në kuadër të kuptimit të zhvillimilt ekonomik përfshihet zhvillimi i lëmenjëve ekonomik e shoqëror, pra, zhvillimi ekonomiko-shoqëror. Andaj, për të shpreh zhvillimin ekonomik, pos treguesve ekonomik, merren edhe gjendja e disa indikatorëve të lëmenjëve shoqëror, si: zhvillimi i arsimit, analfabetizimi, zhvillimi i shëndetësisë, standardit jetësor, të cilët tregues në Kosovë janë në nivelin më të ulët në Ballkan e Evropë, e më gjerë. Ndërkaq, me shtim ekonomik kuptojmë rritjen dinamike të BPV-së. Me fjalë të tjera, shtimi ekonomik shprehet përmes normave të shtimit vjetor të këtij treguesi makroekonomik. Kështu, po vepron edhe Qeveria aktulae, duke shpreh zhvillimin ekonomik përmes normës së rritjes vjetore të BPV-së, që në vete nuk paraqet zhvillimin ekonomik, por vetëm dinamikën e zhvillimit. Andaj, norma e shtimit ka karakter popullist-markieting politik, por asesi nuk shpreh zhvillimin ekonomik, në kuptimin e plotë të fjalës. Norma e shtimit llogaritet në bazë të indeksit bazik. Në qoftë se baza krahasuese ështe e ulët, atëherë indeksi bazik del i lartë, e me të dhe norma e lartë e shtimit, por jo edhe e zhvillimit. Ketë konstatim më së miri e vërteton ky shembull. Në vitin 2020, për shkak të pandemisë, që shkaktoi çrregullira të ecurive ekonomike ndërkombëtare, që u reflektuan edhe në Kosovë, BPV në vendin tonë tregoi rënie nga 7,1 miliardë sa ishte më 2019, në 6,8 miliardë më 2020, apo me një normë negative -5,3%. Llogaritja e normës së shtimit në këtë bazë (2020), del se, norma e shtimit të BPV, në vitin 2021 të jetë shumë e lartë 10,7%. Norma të larta të shtimit ekonomik janë edhe në vitet 2022 (5,2% dhe 2023 (5,6%). Me këtë rast Qeveria filloi të mburrej se ka bërë bum në zhvillimin ekonomik. Në kontekst të kësaj duhet potencuar se, nuk kemi ndonjë zhvillim përmbajtësor ekonomik. Rritja e vlerës së BPV, në periudhën 2019-2022, u rritë për 1,9 miliardë euro. Kjo rritje, nuk rrjedh nga rritja e prodhimtarisë vendore, por është rezultat i inflacionit, përkatësisht ngritjes së çmimeve. Vetëm më 2022, norma e inflacionit ishte 11,6%.
Ndonëse, Qeveria po mburret se Kosova ka zhvillim më të madh ekonomik në rajon, gjë që nuk qëndron, sepse norma e shtimit nuk paraqet nivelin dhe gjendjen faktike të zhvillimit ekonomik. Si rrjedhim, për kah niveli i zhvillimit të forcave prodhuese, Kosova paraqet vendin më të pazhvilluar në Ballkan, Evropë e më gjerë.
Këtë konstatim më së miri e vërtetojnë treguesit global
makroekonomik, siç janë: BPV për një banor, norma më e ulët e punësimit, e norma më e lartë e papunësisë, deficiti i bilancit të tregtisë së jashtme, importi i lartë, e eksporti i ulët, struktura e pavolithshme ekonomike, norma e lartë e invlacionit, pagat e ulëta, varfëria, standardi i ulët jetësor i populllsisë e kështu me rradh. Norma e shtimit (apo si po e quan ASK, rritja reale e BPV), të Bruto Produktit vendor në Kosovë, kryesisht është rezultat i rritjes së konsumit (C) dhe investimeve (I), dhe nga vlera negative e neto eksposrtit (NX). Struktura e BPV-së sipas elementeve është: BPV= C + I + G ± NX. Në vitin 2019 eksporti ishte 384 milion euro, më 2022 ishte 921 milionë euro. Ndërkaq, importi më 2019 ishte 3,5 miliardë euro e më 2022 ishte 5,6 miliardë euro. Kështu, në periudhën 2019-2022, eksporti u rrit vetëm për 537 milionë euro. Në të njëjtën periudhë, importi u rritë për 2,1 miliardë euro. Proporcioni në mes eksportit dhe importit është 1:9. Kjo me fjalë të tjera do të thotë se, vlera e importit është 9 herë me e lartë se vlera e eksportit. Këto të dhëna më së miri tregojnë për mungesën e prodhimtarisë vendore. Andaj, plotësimi me të mira materiale për nevojat e tregut të Kosovës, përkatësisht konsumatorëve, importohen mbi 80,0%. Madje, në periudhën 2019-2022, deficiti i bilancit të tregtisë së jashtme ishtë hiq më pak se 5,2 miliardë euro. Në qoftë se edhe kësaj i thuhet se kemi zhvillim më të madh ekonomik se vendet e Ballkanit, atëherë unë nuk e di se çka është zhvillimi ekonomik?!!
Kështu po ndodhë edhe me paraqitjen e normës së papunësisë që as për së afërmi nuk është reale, me gjendjen faktoke të papunësisë në Kosovë. Këtë konstatim do e vërtetojmë me të dhëna publike statistikore. Më 2019, numri i të punësuarëve ishte 363.180 persona, më 2022 ky numër ishte 403.813 persona, kurse norma e punësimit ishte: 30,1%, përkatësisht 33,8%. Ndërkaq, numri i punëkërkuesve ishte: më 2019-125.305 persona, kurse në vitin 2022-58.081, kurse norma e papunësisë 25,7%, përkatësisht 12,6%. Kjo normë tani deklarohet dukshëm më e ulët. Zvogëlimi i normës së papunësisë, nuk është rrezultat i rritjes së punësimit, por reflkektohet nga zvogëlimi i numrit të punëkërkuesve, përkatësisht të kontigjenit të punës për shkak të emigracionit të madh të fuqisë punëtore. Andaj, duke pasur parasysh mundësinë e punësimit, është e pa mundur që në një periudhë katër (4) vjeçar, të zvogëlohet norma e papunësisë për 13,1%?!! Për periudhën 2019-2022, numri i punëkërkuesve, sipas të dhënave statistikore është zvogëluar nga 125.305 persona sa ishte më 2019, në 58.081 persona më 2022, apo për 67.224 persona, mdërkaq në këtë periudhë janë punësuar gjithsej 40.633 persona, apo nga 10.158 punëtor mesatarisht në vit. Nga të dhënat e sipër cekura shihet se, në periudhën 2019-2022, numri i të punësuarve dhe zvogëlimi i punëkërkuesve nuk përputhet. Numri i punëkërkuesve është më i madh për 26.591 persona, në krahasim me numrin e të punësuarëve në këtë periudhë. Andaj, nuk ka logjikë që numri i punëkërkuesve të zvogëlohet më shumë se numri i të punësuarve. Kjo gjë nuk justifikohet e as nuk pranohet nga aspekti ekonomik. Logjika ekonomike na jep me kuptuar se, sa është numri i të punësuarëve, aq duhet të jetë edhe zvogëlimi i numrit të punëkërkuesve.
Në Kosovë, në tregun e punës ekziston punësim dhe papunësi latente (e fshehur). Në sektorin privat, ekziston një numër i madh i të punësuarëve të cilët nuk kanë kontrata, jo nga vullneti i tyre, por nga malverëzimet (abuzimet) që bëjnë pronarët e bizneseve. Kjo dukuri u zbulua në kohën e pandemisë, atëherë kur Qeveria iu dha nga 100 euro edhe atyre që nuk kanë kontrata. Andaj, për t’i marrë këto para, u paraqitën diku mbi 13 mijë punëtor që ishin pa kontrata. Kështu, u rritë numri i punëtorëve në Trustin e pensioneve. E keqja e kësaj është se tani, Agjencioni i Statistikave të Kosovës këtë numër të të punësuarëve e llogarit si të punësuar të rinjë, që është plotësisht gabim. Këta punëtor NUK mund të llogariten si të punësuar të rinjë sepse ata ishin të punësuar, e me këtë rast vetëm që u bë legalizimi i tyre. Besoj shumë se edhe tani numri i të punësuarve pa kontrata është i madh, sidomos në ndërtimtari dhe gastronomi. Andaj, kjo na jep me kupuar se edhe numri i të punësuarve publik, si e jep ASK, nuk është i sakt. Kuptohet, statistika e regjistron numrin e të punësuarve në bazë të kontratave, por nuk mund të dijë se sa janë pa kontratë. Në fakt ASK prezanton numrin e sakt sipas të paraqiturëve të punësuarëve. Mirëpo, siç dihet statistika jep shumën e saktë, të numrave jo të sakt. Në ekonomistët bëjmë analiza profesionale e logjike në të dhënat publike statistikore. Me rastin e blerjes të ndonjë të mire “ ne ekonomitët nuk e shikojmë thesin, vetëm nga jashtë, por e fusim dorën dhe shikojmë çka ka edhe mbrenda.
Në paraqitjen e punëkërkuesve, po ashtu kemi papunësi latente. Ekziton një numër i madh i fuqisë punëtore, që kanë nevojë për punë, por nuk paraqiten te zyret përkatëse, duke u nisur nga përvoja e tyre se nuk mund të punësohen. Madje, me rastin e përefshirjes së numrit të punëkurkuesve, nuk potencohet zvogëlimi i tyre, për shkak të migracionit që është i madh. Kosova, veçmas pas lirimit të vizave u zbrazë nga të rinjtë, pjesa më vitale e popullsisë. Mendohet, se këto vitet e fundit, Kosovën e kanë lëshur diku mbi 200 mijë veta, edhe atë kryesisht nga grupi i kontigjentit të punës. Andaj, duke u bazur në këtë që u tha më sipër, del konstatimi se, ASK nuk e prezanton real kontigjentin e punës, e me ketë edhe normën e papunësisë në Kosovë. Norma e pjesëmarrjes në fuqinë punëtore në Kosovë, ka rënie nga 40,5% që ishte në vitin 2019, në 3 8,6% në vitin 2022. Madje, popullsia ekonomike jo aktive u rritë nga718.321, sa ishte në vitin 2019, në 733.532 në vitin 2022.
Në fund të këtij shkrimi kam këtë pytje për Qeverinë dhe Ministrin e Financave. Pse ju z. dilni në konferenca për gazetar vetëm me shifra relative, edhe atë vetëm për zhvillimin ekonomik dhe papunësinë, dhe asnjëherë me vlera absolute, duke i përfshirë treguesit global makroekonomik, si: BPV për një banor, deficiti i bilancit tregtar, vlera e eksportit dhe e importit dhe struktura e tyre, struktura ekonomike, numri i migracionit, niveli i pagave, veçmas paga minimale, varfëria, standardi jetësor i popullsisë, ndihmat sociale etj. etj.???

Ç’farë përfaqësojnë Fuqitë e Mëdha

Drini.us
-
2
Ç’farë përfaqësojnë Fuqitë e Mëdha

Nga: Fahri Dahri

(Një vështrim retrospektiv, drejt rrugës së prosperitetit).

Për ata që na kanë coptuar nga vitet 1877 deri në vitin 1913,

Zotërinj dhe zonja. Shumë drama të mëdha janë kryer. Janë lejuar të kryhen krime të rënda e gjenocide tejet të tmershme ndaj kombit shqiptar.

Kanë coptuar arbitrarisht hapësirën territoriale të Shqipërisë etnike. Kanë lejuar vrasje makabre, dëbime të dhunshme, tjetërsim të gjësë më të shenjtë të njerëzimit, të drejtën e pronësisë. Fuqitë e Mëdha kanë rënë në kurthin famëkeq të parësisë së subjektives duke shkelmuar parësinë hyjnore, atë objektive. Nuk mbajnë parasysh kriterin shqiptar të përcaktimit të kombit bazuar në gjakun, gjuhën, gjeografinë, traditat, zakonet, antropologjinë.

Dhe të gjitha këto veprime të shëmtuara ndaj kombit shqiptar, janë kryer me gjakftohtësi, me zjarr e hekur, me laps e letër, krejt të pa argumentuara, aspak ndërgjegjshmëri.

Është mohuar dhe ndërhyrë në tjetërsimin e kulturës së lashtësisë, për të plotësuar egon e pa justifikuar të së resë ndaj antikitetit, lashtësisë historike. Dhe kjo është vendosur me djegjen e Bibliotekës së Aleksandrisë, nga e cila janë vjedhur dijet, përvojat, arritjet e mëdha njerëzore, për ti përvehtësuar si të arrira të fuqive të mëdha.

Një nga shembujt e këtyre tjetërsimeve në realizim të strategjive mohuese të lashtësisë, veç të tjerave na e dëshmon krijimi i shteti Grek, sajesa e fuqive të mëdha, e vitit 1830.

Njerëzimi i sotëm është i vetëdijshëm për këto plagjiatura të turpshme, ndaj kërkohet:

Të pranohen e të korigjohen të gjitha  strategjitë e shëmtuara që i janë krijuar shoqërive njerëzore. Ato kanë penguar rëndshëm zhvillimin ekonomiko-shoqëror të mbarë njerëzimit; kanë shembur shtyllat mbajtëse të urave për miqësinë dhe paqen ndërkombëtare të popujve; janë zhvilluar dhe vazhdojnë luftëra të tmerrshme mes popujve në të gjitha kohërat me fillesë romako-greke; është shënjtëruar forca dhe nënvlerësuar dituria; janë krijuar kampe të shtwtërore të kundërta mbi baza fetare, ideologjike, dhe rracore; u kanë krijuar gara për përsosjen e armatimeve për shkatërrimin e popujve më pak të fuqishëm. Pse jo armatime të fuqishme me pasoja katastrofike deri në shkatërrimin e planetit dhe më tej.

Zotërinj! Ndofta është arritur e kthesës së Madhe, ku të ndërrohet kahja botërore duke i dhënë përparësi diturisë dhe përdorimit të forcës nën kujdesin e të shënjtës mënçuri-dituri.

Të shmangen propagandat, demagogjitë, nga çdo strategji egoiste, qofshin këto individuale, të grupimeve të caktuara apo kolektive dhe ndërshtetërore.

Le të drejtohemi nga poziviteti, të shtohet vigjilenca për frenimin e negativitetit.

Zotërinj, të zgjedhur apo të emëruar! Detyra, misioni i juaj, të kthehet në shërbim të njerëzimit, duke e drejtuar atë me dituri në ndërthurje të kujdesshme me forcën.

Tashmë është mëse e  qartë se ”Fuqitë e Madhe”, janë mbështetur tek ligësia e forcës dhe rezultatatet kanë sjellë vrasje, mizori, lëvizje demokratike therëse, pengesa në progres, shkatërrime të shumëllojshme.

Fuqitë e Mëdha, gjoja me argumentin e ekuilibrave botëror, kanë krijuar humnera të tmerrshme ndaj popujve të ndryshëm.  E vërteta dhe e drejta janë shumë të vështira, ato sulmohen egërsisht dhe mbrojtja e tyre do shumë argumente, vendosmëri e mënçuri!

Të gjithë e ndjejmë dhe e përjetojmë se dekadat e fundit janë mbërthyer nga zullumi dhe zullumqarët. Në kohët e lashta, historia na tregon se ata popuj që ishin pushtuar nga zullumi e zullumqarët, me që kapërcyen kufijt e limituar, u ndëshkuan rëndshëm nga fenomenet e rralla natyrore. Trupat e njerëzve vërviteshin në ajër, ktheheshin në kufoma si kërma, si copa leckash të pista.            Të nderuar miq, tashmë ëdhtë kuptuar e vërtetuari me faktin ku Fuqitë e Mëdha mbështeten tek forca. Ndaj kundërvënia e popujve  duhet të ndërtohet mbi baza të forta mënçurie, dipllomacie, tepër të kujdesëshme dhe me vizion të qartë. Mendoj se kështu duhet të synohet që Bota të ndryshojë për mirë! Ndryshe njerëzimi do të vazhdojë përballjen me egërsitë konfliktuale.

Shënim: Artikulli, në këndvështrimin tim, është bazuar në realitetin historik të kombit tonë!.

Më, 29 Tetor 2024

1...726727728...1,787Faqja 727 nga 1,787