Kreu Blog Faqe 81

Çka thonë provat? Pyet Isa Mulaj

Drini.us
-
0
Çka thonë provat? Pyet Isa Mulaj

Isa Mulaj, Istog

Institute for Economic Policy Research and Analyses (INEPRA)

A është Vudi Xhymshiti vrasës me pagesë? Çka thonë provat?
Vudi quhet Vedat, por që parapëlqen të shitet me pseudonimin e emrit anglez, kurse prapashtesën e mbiemrit “shiti” e ka origjinal në anglisht të cilën nuk i pëlqen ta përkthej në shqip për shkak se tingëllon shumë keq. Ai është gazetar me profesion dhe administron një faqe interneti me titullin “Kronika e barutit” dhe disa platforma tjera, ku poston njoftime për mbështetje financiare të, siç e thekson ai, për mbrojtjen e së vërtetës. Më 17 gusht 2024, kishte botuar një njoftim në Facebook se i duhen së paku 100 000€ gjatë periudhës shtator 2024 – prill 2025 për detyrën fisnike editoriale, siç e quante ai. Në të njëjtin njoftim, për “mbrotjen e së vërtetës, llogaridhënies dhe shtetit tonë, dedikoi €12 për çdo muaj për të mbështetur SPOTLIGHT”, Vudi i drejtohet edhe qyetarëve ose lexuesve të rastit. Njoftimin për mbështetje financiare e përsërit vazhdimisht në çdo postim në rrjete sociale dhe e-mail që ua dërgon pa autorizim njerëzve të ndryshëm me porosinë: “Regjistrohuni me pagesë për t’i ndriçuar të vërtetat e mbuluara nga propaganda dhe për ta mbështetur gazetarinë tonë të pavarur…” Sille e pshtille si dhe kah të duash, Vudi don vetëm para. Ndërkaq të “vërtetat” nga analizat e tij janë selektive ose në mbrojtjen e njërës anë (asaj që i jep para ose krimit të organizuar), dhe sulmet kundër anës tjetër për ta errësuar dhe fshehur bashkpunimin dhe përfitimin e kundërligjshëm të tij nga veprimtaria kriminale.
Derisa Vudi shitet si gazetar i pavarur për ndriçimin e të vërtetës duke kërkuar para, ai nuk është në gjendjen të përballet me provat që vërtetojnë veprimtarinë kriminale dhe propagandistike të tij. Për shembull, kur merr pjesë në debate televizive, ai nuk është në gjendje ta mohoj faktin nëse ka qenë në Beograd, dhe nëse ka marrë fonde nga atje. E vetmja përgjigje e tij, pavarësisht sa herë ia bëni të njëjtën pyetje, është: “Nuk mund t’i përgjigjem një pyetje të paqenë; situata është e trilluar.” Nuk është në gjendje të thotë Po, ose Jo. Në pyetjen tjetër: “A ke marrë fonde prej Qeverisë [së Kosovës], a i ke marrë 10 000 euro”, Vudi i ikë përgjigjes duke thënë: “Nuk mund t’i përgjigjem trillimeve dhe njerëzve të paedukatë që nuk kanë kuturë debati e komunikimi…”. More a i ke marrë, a nuk i ke marrë? “Tema nuk është për fondet e Qeverisë së Republikës së Kosovës….”. O mos filozofo ktu, por fonde, fonde, a ke marrë, Po ose Jo? “Nuk kam përgjigje për pretendimet e trilluara”, thotë Vudi [1].
Nëse Vudi refuzon ta tregoj të vërtetën se ka marrë fonde nga Qeveria, atëherë ne ia përplasim turinjve provat që vërtetojnë se ai i ka marrë 10 500 euro nga Ministria e Kulturës, Rinisë dhe Sportit (MKRS). Dokumenti zyrtar nga MKRS që e vërteton këtë fakt e mban datën 23.07.2023 me numër protokolli 3854/2023. Nga regjistri i përfituesve me numrin 107 është Vedat Xhymshit ose ky Vudi, i cili në emër të projektit ETNOFOTO i ka marrë 10 500€. Vudi vazhdon ta quaj këtë provë situatë të paqenë dhe të trilluar. Nëse ai refuzon të japë sqarime, ju e dini se çka do të thotë prova ose fakti. Për Vudin, edhe emrat e përfituesve që figurojnë bashk me të në regjistër siç janë Dashuri Rexhepi, Dalmat Dobra, Fjolla Hajzeri, Syzana Jakupi janë situata të paqëna ose trillime. Atëherë, përpos Vudit, personat e tillë që po e lexojnë këtë kronikë, le të dalin e ta mohojnë faktin ose provën se nuk i kanë marrë shumat e parave që e tregon dokumenti zyrtar i MKRS-së.
Por Vudi i kishte marrë paratë jo për t’a realizuar projektin me të cilin kishte konkurruar, por për të përhapur lajme të rrejshme për llogari të grupeve kriminale të organizuara. MKRS ende refuzon të jepë informacione dhe të komentoj këtë fakt. Edhe ajo sikur Vudi: “Nuk kemi përgjigje për pretendimet e trilluara!” Jo, jo, nuk janë të trilluara por prova për të cilat MKRS detyrimisht duhet të përgjigjet për financimin e krimit të organizuar me paratë e buxhetit të shtetit dhe tatimet e qyetarëve.
Propaganda dhe shpifjet e Vudit rreth Gjykatës Speciale dhe vrasjeve politike
Në kronikën me titull: “Dosja e Hagës pretendon se vrasjet politike nuk nisën pas çlirimit, por gjatë luftës”, Vudi ia adreson të gjitha vrasjet e ndryshme dhe për motive të ndryshme, siç e quan ai, makinerisë dhe skemës vrastare të Hashim Thaçit. Në këtë mënyrë, Vudi për qëllime politike dhe të grupit kriminal të organizuar në të cilin bënë pjesë dhe i shërbën, mundohet kinse përmes dosjes së Prokurorisë së Specializuar, t’ia mvesh vrasjet e LDK-së si para, ashtu edhe gjatë dhe pas luftës, dikujt tjetër. Gjykata Speciale edhe ashtu deri më tani nuk e ka mandatin për gjykimin e vrasjeve të pas luftës ose pas vitit 2000, çfarëdo qofshin ato. Mirëpo, Vudi e dezinformon publikun përmes propagandës së LDK-UDB-KGB-së në këtë formë nga “gjetjet” e tij:
“Por për Kosovën, edhe pretendimi është i rëndë. Sepse ai nuk bie në vakum. Ai bie mbi një tokë ku Haki Imeri, Xhemaj Mustafa, Enver Maloku, Ahmet Krasniqi, Ekrem Rexha, Tahir Zemaj, Smajl Hajdaraj Ukë Bytyçi dhe shumë të tjerë mbeten pjesë e një kalendari të errët të pasluftës. Jo të gjitha këto raste janë pjesë e këtij dokumenti. Jo të gjitha lidhen juridikisht me të akuzuarit” [2].
Thuajse asnjë prej këtyre emrave nuk ka të bëjë asgjë me “makinerinë vrastare” të Hashim Thaçit por të propgandës së LDK-UDB-KGB-së përmes Vudy Xhymshitit. Për shembull, Haki Imeri ka qenë i përkdheluri i milicisë dhe ushtrisë së Millosheviqit. E njëjta milici dhe ushtri që bënte gjenocid kundër shqiptarëve, përkujdesej për Haki Imerin dhe e trajtonte më mirë se cilindo sërb. Do të thotë, ka qenë i preferuari dhe i mbrojturi i regjimit gjenocidal të Millosheviqit. Si do të duhej ta trajtonin shqiptarët në luftën për çlirim këtë rast? Xhemajl Mustafën e ka vrarë Agron Sylejmani. Këtë e konfirmon pjesëtari i grupit kriminal që ka vepruar me Agronin. Po i njëjti grup, për motive rivaliteti. e ka vrarë edhe Tahir Zemajn dhe Smajl Hajdarajn, dhe kjo nuk ka të bëjë asgjë as me Hashim Thaçin dhe me asnjërin prej atyre që gjindet në Hagë. Këtë e vërteton pjesëtari i grupit që i kanë kryer vrasjet, i cili ka njohuri që shpiejnë në prova, për vendin, kohën, planin, organizimin, llojin e armëve që janë shkrepur, numrin e karikatorëve me plumba të shkrepur, dhe emrat e personave që kanë marrë pjesë në vrasje. Enver Maloku ishte vrarë për shkak se kishte qenë kritik i madh dhe i drejtpërdrejt i Ibrahim Rugovës dhe njëkohësisht mbështetës i UÇK-së. Po për të njëjtin shkak ishte vrarë edhe Fehmi Agani nga forcat sërbe. Madje, ky jo vetëm që kishte qenë kritik i ashpër i Rugovës por edhe ishte thyer keq me të. Për këtë shkak, siç e vërteton edhe Blerim Shala në librin e tij “Vitet e Kosovës 1998-1999”, Ibrahim Rugova nga shtabi i Millosheviqit në Beograd, i kishte kërkuar milicisë sërbe në Han të Elezit që ta lirojnë Blerim Shalën sepse nuk i duhej gjë, por të mos e lejojnë Fehmi Aganin të dalë në Maqedoni. Ashtu edhe kishte ndodhur, dhe Fehmi Agani ishte vrarë për shkak të thyerjes së ashpër që e kishte pasur me Ibrahim Rugovën dhe distancimin nga LDK.
Vudi Xhymshiti na reagonte me mesazhe private rreth të vërtetës për Fehmi Aganin, me arsyetimin se kështu nuk kanë raportuar asnjë nga mediat dhe organizatat e huaja. Po mendojka Vudi se, nëse ato media dhe organizata të huaja që i mendon ky, nuk kanë raportuar se Vudi i ka marrë ilegalisht 10 500€ për shantazh të publikut përmes dezinformimit, atëherë vepra e tillë penale nuk ekziston. Vudi e din, por mundohet ta injoron faktin, se plaçkitja e 10 500€ nga MKRS pa kurrfarë arysetimi dhe raporti për rezultatet e projketit, e sjellë në bankë të zezë edhe MKRS-së me akuzën për shpërlarje të parave dhe financimin e grupeve kriminale të organizuara. Sepse, prova mbetet provë dhe gjykata duhet të vendosë në bazë të provave, e jo se çka thotë, shpifë, dhe dezinformon qoftë Vudi apo edhe qindra media dhe organizata të huaja.
Ukë Bytyçin e ka vrarë Jetullah Kryeziu pasi truprojet e Ukës ia kishin rrahur djalin Jetullahut. Po që se do t’ia rrihnin djalin Jetullahut truprojet e Vudit, ai do ta vriste Vudin, apo edhe neve dhe kuëdoqoftë. Këtë rast të zgjidhur nga drejtësia, Vudi mundohet ta sjellë në rigjykim përmes vetëgjyqësisë së tij, sepse ashtu don LDK-ja dhe finbancuesit e Vudit. Jetullah Kryeziu e ka mbajtur burgun dhe mund ta lexoj këtë kronikë, për të vërtetuar se si Vudi Xhymshiti po bënë biznes të pistë me një rast të zgjidhur duke kërkuar dhe plaçkitur para përmes mashtrimit për “ndriçimin e të vërtetës” duke ia mveshur vrasjet e zgjidhura autorëve tjerë që nuk kanë të bëjnë fare me to.
Mbrojtja e vrasjeve serike të LDK-së dhe shpiunave të regjimit kriminal të Beogradit
Vudi Xhymshiti ka qenë në Beograd sepse një gjë të tillë nuk është në gjendje ta mohoj, por se a ka marrë fonde nga qeveria e atjeshme siç ka marrë nga MKRS e qeverisë së Kosovës, mbetet të gjinden prova. Megjithatë, më tepër se dyshimi që ai mund të ketë marrë, flasin provat kur ai bëhët avokat i vrasësve serik të shqiptarëve dhe bashkpunëtorëve të regjimit sërb si Gani Geci. Në një artikull si bashkautor me Gerard Sheppard, Vudi, përpos gënjeshtrave duke u munduar t’ia hedhë fajin e vrasjes së Xhemajl Mustafës, Hashim Thaçit, Fatmir Limajt dhe Rexhep Selimit kur atë e ka vrarë Agron Sylejmani (nga grupi i Ibrahim Kelmendit), e paraqesin Gani Gecin si viktimë, kur në fakt, vrasjet politike gjatë luftës i ka filluar ai dhe i ka vazhduar pas luftës.
Në artikullin në gjuhën angleze, Vudi dhe Sheppard i referohen “gjetjes” ose “faktit” se Thaçi privatisht e ka pranuar përgjegjësinë e Fatmir Limajt për vrasjen e Xhemajl Mustafës, se informatat pastaj janë kanalizuar tek misionet ndërkombëtare që sygjerojnë se Rexhep Selimin ishte prapa vrasjes [3]. A i kuptoni formulimet dezinformuese të qëllimshme të Vudit dhe Sheppardit “privatisht e ka pranuar”, “informatat janë kanalizuar”, “Rexhep Selimi ishte prapa vrasjes?” Këto formulime në formë të spekulimeve dhe gënjeshtrave nuk mund të përdoren në kurrfarë gjykate, sepse gjykata don prova sikur me rastin e 10 500€ të Vudit nga MKRS. Kur të keni prova të tilla si kjo e MKRS-së, atëherë kanalizoni informatat nëpër çdo shërbim dhe mision ndërkombëtar për ta mohuar, por është absolutisht e kotë. Ndërkaq, për “faktin” e pranimit privatisht të përgjegjësisë nga Hashim Thaçi, Fatmir Limaj dhe Rexhep Selimit, po që se nuk kanë video ose audio incizim, vendin, dhe kohën për ta vërtetuar se kur e kanë “pranuar privatisht” përgjegjësinë e vrasjes, Vudi dhe Sheppardi dënohen për lajmërim të rremë dhe shpifje në çdo moment kur përballen në gjykatë me akuzat e tilla të trilluara.
Pjesa tjetër e luftës speciale përmes dezinformimit dhe mbrojtjen ose fshehjen e vrasjeve serike nga Vudi dhe Sheppardi, përqendrohet në Komunikatën 59, por nuk e theksojnë pse ishte lëshuar ajo komunikatë. Meqenëse Vudi publikisht kërkon para nga kushdo që është në gjendje t’i japë atij, atëherë kjo u jep mundësi atyre që kanë kryer krime të rënda siç janë vrasjet, t’i fshehin vrasjet duke e financuar Vudin, e pastaj ky t’i kthej viktimat në agresor dhe vrasësit në viktima. Kështu vepron Vudi për Gani Gecin, duke e fshehur faktin se Komunikata 59 u nxor për shkak se Gani Geci e kishte vrarë Abedin Rexhën – Sandokanin, komandantin e brigadës 112 të UÇK-së “Arben Haliti”, më 08.10.1988. Në rrethana të luftës, kur dikush ua vret komandantin, shtabi nuk të jep afat ta analizosh komunikatën, por Gecët, siç e kanë pranuar dhe ende e pranojnë, kanë qenë kundër UÇK-së, dhe me “komandantin” e tyre Ibrahim Rugovën, e ky i fundit e ka pasur komandant suprem Sllobodan Millosheviqin. Mos marrja e masave sipas Komunikatës 59 ka paraqitur, dhe ende paraqet, mos kryerje të detyrës zyrtare nga Shtabi i Përgjithshëm i UÇK-së. Por Shtabi ka qenë i dobët përballë forcave ushtarako-policore të Sërbisë dhe bashkpunëtorëve tyre shqiptarë, prandaj nuk ka pasur kapacitet ta kryej detyrën zyrtare (zbatimin e Komunikatës 59).
Vudi, duke u thirrur në dosjet e Prokurorisë së Specializuar, qëllimshëm anashkalon të vërtetat zyrtare dhe bënë shtrembërime për t’i paraqitur vrasjet e pas luftës nga LDK-ja si mandat i Gjykatës Speciale. Vrasja e Sandokanit ka ndodhur më 08.10.1988, dhe pikërisht kjo hyn në juridiksionin dhe mandatin e Gjykatës Speciale. Kot e kot mundohet Vudi ta fsheh ose hesht faktin se Gjykata Speciale e ka pranuar si provë vrasjen e Sandokanit që e ka kryer Gani Geci. Se çfarë vendimi do të nxjerrë gjykata për atë vrasje si vepër penale të konsumuar, mbetet të shihet. Kot e kot Fadil Geci i thoshte gjykatës se Gania veç ka gju n’drejtim të tij, e ai [Sandokani] sipas mjekësisë ligjore ka vdekë nga infrakti, kur në fakt Sandokani i ka pasur dy plumba në trup (njërin në krah e tjetrin në këmbë) të shkrepur nga Gani Geci. Vudi nuk e din çka është prova e re në procese gjyqësore, por duhet ta dini ju. Edhe nëse gjykata u liron disa herë, kur del prova e re kush dhe si e ka kryer vrasjen, iu kapin. Një provë të tillë e ka pranuar dhe është duke e trajtuar Gjykata Speciale, por që Vudi dhe Sheppardi po mundohen kot ta zhvlerësojnë duke e zhvendosur vëmendjen nga gjendja faktike përmes dezinformatave.
Si demonstrohet gazetaria e pavarur?
Si “gazetar i pavarur” por që kërkon dhe merr para nga kushdoqftë dhe pastaj e “ndriçon të vërtetën” vetëm për llogari të atyre nga të cilët i merr paratë, qofshin edhe vrasës serik, Vudit i sjellim edhe një provë për vrasjet “politike” dhe të gazetarëve pas luftës. Vrasjen e gazetarit Bekim Kastrati të gazetës “Bota Sot” me një plumb revolje n’rrasë t’gjyksit nga Gani Geci më 19.10.2001. Këtë vrasje, Vudi dhe LDK-ja ia mveshin SHIK-ut, por kot. Dezinformimin dhe propagandën e LDK-së në gazetën “Bota Sot” se kinse Bekim Kastrati është vrarë me breshëri automatiku, menjëherë e deklason me provë kryeredaktori i gazetës në fjalë Rexhep Kastrati pas fotografisë së trupit të pajetë të Bekimit në morgun e spitalit të cilën nuk e kishte botuar deri në shtator 2025. Rexhepi, ndonëse simpatizant dhe mbrojtës i LDK-së, vazhdimisht e kishte fajësuar Gani Gecin si autor të vrasjes. Kur Fadil Geci dëshmonte rrejshëm nën betim në Gjykatën Speciale, një grup qytetarësh filluan të shfaqin portretin e tij në Prishtinë me grafitet “Shka, i biri shkinës!” Menjëherë kishte dalë në shesh Gani Geci për ta mbrojtur deklarimin e rrejshëm të vëllait të tij Fadilit, me çka e pengonte administrimin e drejtësisë, duke e zbuluar gjoksin. Me ta parë këtë, Rexhep Kastrati nuk durohet dhe vendos ta botoj fotografinë e trupit të pajetë të Bekimit, ku shfaqet trupi i tij i vrarë me një plumb në gjoks dhe e bënë bashk me gjoksin që e shplonte Gani Geci, për t’i treguar publikut se ky është vrasësi i Bekim Kastratit.
Ka mundur edhe Rexhep Kastrati të veproj si Vudi Xhymshiti duke e fshehur vrasjen dhe t’i akuzoj të tjerët pa bazë. Rexhepi si kryeredaktor i gazetës “Bota Sot” e ka pasur shumë më të lehtë fshehjen e autorit të vrasjes. Për dallim nga Vudi Xhymshiti që kërkon dhe merr para nga çfarëdo burimi dhe me çfarëdo metode, Rexhepi menjëherë e lë punën e tij si kryeredaktor ose heq dorë edhe nga paraja e ligjshme, për shkak se, ditë më parë gazeta i kishte botuar shpifjet dhe rrenat e Gani Gecit se Bekim Kastratin e ka vrarë SHIK-u me breshëri automatiku. Prova ose gjendja faktike e siguruar ditëve në vijim me fotografimin e trupit të pajetë të Bekimit, vërteton krejtësisht të kundërtën, se Bekimi ishte vrarë me një plumb të vetëm të shkrepur në gjoksin e tij nga Gani Geci. Vrasja është vrasje, prova është provë, pavarësisht a ishte Rexhepi simpatizant i LDK-së dhe gazeta “Bota Sot” organ i shpifjeve të LDK-së.
A është Vudi vrasës me pagesë? Provat e vërtetojnë këtë përderisa merr ilegalisht pare për ta shtrembëruar të vërtetën rreth vrasjeve. Vudi nuk e mohon se ka qenë në Beograd, ashtu siç ka qenë Nazim Bllaca me urdhër të Gani Gecit për t’i akuzuar shumë pjesëtarë të UÇK-së për vrasje. Vudi nuk ka nevojë të vrasë me dorën e tij personale. Vrasjet i bënë Gani Geci, Nazim Bllaca, kurse Vudi merr para nga grupet e organizuara kriminale qoftë edhe nga MKRS, për ta dezinformuar publikun rreth të vërtetës për vrasjet dhe autorët.
Vudi akuzon dhe i pyet të tjerët vetëm rreth parave, asgjë tjetër
Për t’i shitur raportimet e rreme dhe gënjeshtrat e tij në publik në shkëmbim të parave ose ryshfetit të cilin e kërkon edhe publikisht, Vudi duhet të mbrohet përmes sulmit dhe linçimit kundër të gjithë atyre që ia çjerrin maskën. Ai e ka botuar artikullin me titullin: “Kush e paguan Florent Zeqajn për ta përgatitur atentatin tim fizik” [4]. Pra, Vudi, duke u nisuar nga praktika dhe përvoja e tij përmes zhvatjes së parave nga çfarëdo burimi, si për shembull nga MKRS, mendon se çdo koment, kritikë dhe kundërshtim në media e ka burimin vetëm tek paraja, dhe askund tjetër. Vudi e akuzon Florentin se e përdor imazhin, emrin dhe punën e tij [të Vudit] për të ndërtuar një fushatë të pastër linçimi. Për fushatën e linçimit Vudi shqetësohet pjesërisht për shkak se kjo ndikon te vetëdijësimi i qyetarëve për të mos u bërë bashkfajtor me të duke ia financuar shpifjet dhe dezinformimin me tarifën mujore prej 12€ ose 10£ të cilën ky ia u kërkon. Por ato nga të cilat Vudi nuk mund të ankohet për linçim janë provat për veprat penale të tij të konsumuara dhe ende të panëdshkuara, siç janë fondet ilegale nga MKRS. Për skandalin e 10 500€, së pari duhet të hetohet MKRS për shpenzimin e buxhetit në projekt inekzistent ose që nuk u realizua kurrë, e njëkohësisht edhe Vudi Xhymshitin për zhvatjen e qëllimshme të buxhetit të shtetit për financimin e rrenave dhe shpifjeve me qëllim të mbrojtjes së krimeve të rënda.
***********************
Burimet:
[1] RTV Dukagjini (28.05.2025): “Ti je rrenc, je spekulant”, gjindet në adresën: https://www.youtube.com/watch?v=ckPnEBMGehM
[2] Vudi Xhymshiti (05.07.2026): “Dosja e Hagës pretnedon se vrasjet politike nuk nisën pas çlirimit, por gjatë luftës”, gjindet në adresën: https://www.kronikab.uk/p/dosja-e-hages-pretendon-se-vrasjet. (artikull me pagesë – vrasje me pagesë). Po, vrasjet politike kanë filluar gjatë luftës, dhe dosja e Hagës thotë se ato kanë filluar me vrasjen e Sandokanit nga LDK-ja (Gani Geci) me 08.10.1998.
[3] Vudi Xhymshiti & Michael Sheppard (03.02.2026): “Thaçi’s Assasination Manual” (Manuali i vrasjeve të Thaçit)”, gjindet në adresën: https://www.thegpc.uk/p/thacis-assassination-manual
[4] Vudi Xhymshiti (08.07.2026): “Kush e paguan Florent Zeqajn për ta përgatitur atentatin tim fizik”, gjindet në adresën: https://www.kronikab.uk/p/kush-e-paguan-florent-zeqajn-per (artikull me pagesë – vrasje me pagesë).
*************************
Lejohet ribotimi, shpërndarja, komentimi dhe analiza. Që të gjitha këto pa pagesë, për shkak se, e vërteta e bazuar në prova nuk mund të injorohet, fshihet, keqpërdoret dhe manipulohet përmes ryshfetit ose parave siç bënë Vudi Xhymshiti. Ndalohet fshehja dhe shkatërrimi i provave. Nuk ka këtu kurrfarë fushate linçimi për imazhin e Vudit – ka vepër penale të KONSUMUAR të zhvatjes së 10 500€ për qëllime kriminale, e dënueshme sipas ligjit.

Si dhe çka e shpalla Berat Buzhalën…!

Drini.us
-
0
Si dhe çka e shpalla Berat Buzhalën…!

Lirim Gashi, Prizren

SI E SHPALLA BERAT BUZHALEN, HAMUTOLOG TË DEKADËS
____
I thashë zotit Berat Buzhala :
— Mos e shfaq gjithë sasinë e budallallëkut që truri yt e ka grumbulluar gjatë jetës sate të gjatë, edhe pse ta lejon Kushtetuta e Marrë e Kosovës.
Por ai vazhdoi të fliste më zë edhe më të lartë, sikur kordat e tij vokale ta përcaktonin sasinë e inteligjencës në trurin e tij.
Pastaj i thashë:
— Ti je studenti më i mirë i Fakultetit të Hamutologjisë, prandaj dua të të punësoj në bythën time dhe të të emëroj kryeshef të të gjithë ngrënësve të mutit.
U gëzua pa masë dhe e pranoi me kënaqësi detyrën e re.
Pastaj e pyeta nëse diplomën e Fakultetit të Hamutologjisë e kishte marrë me konkurs apo si trashëgimi politike.
Ai, krenar si gjeli mbi gardh, e nxori gjoksin përpara dhe u përgjigj:
— Me rezultate shkencore!
— Çfarë rezultatesh? — e pyeta.
— Sa herë që e hapja gojën, dëshmoja se njeriu mund të flasë pesëmbëdhjetë minuta pa e thënë asnjë fjali të mençur, vetëm e vetëm për t’i mbijetuar sekondës tjetër.
Për këtë arsye vendosa ta emëroj drejtor të Institutit për Studimin e Budallallëkut të Organizuar. Detyra e tij ishte e thjeshtë: të mbante ligjërata për tema që nuk i kuptonte para njerëzve që nuk kishin as dëshirë t’i dëgjonin.
Rezultatet ishin të jashtëzakonshme.
Pas vetëm një jave, edhe orët e murit filluan të vonoheshin, vetëm që të mos detyroheshin t’i dëgjonin fjalimet e tij.
Mikrofoni kërkoi pension të parakohshëm, ndërsa altoparlantët paraqitën kërkesë për mbrojtje në Gjykatën për të Drejtat e Njeriut.
Kur e pyeta se si arrinte të fliste me aq vetëbesim për gjëra që nuk i dinte, buzëqeshi me krenari dhe tha:
— Dituria e kufizon fantazinë, ndërsa padituria nuk njeh kufij.
Atëherë vendosa t’ia dorëzoj dekoratën më të lartë shtetërore: Medaljen e Hamutologut të Dekadës, për merita të jashtëzakonshme në prodhimin industrial të marrëzive.
Në çastin kur ia vendosa medaljen në gjoks, u fry aq shumë nga krenaria, sa për një moment pata frikë se do të shpërthente si tullumbace. Por jo. Shpërtheu vetëm me fjalë.
Filloi ta mbante një fjalim që zgjati aq shumë, saqë historianët ende nuk janë të sigurt nëse ishte fjalim apo fatkeqësi natyrore.
Sa më pak kuptim kishin fjalët e tij, aq më shumë i lëvizte duart, e ngrinte zërin dhe shikonte drejt qiellit, sikur inteligjenca të binte nga retë me parashutë.
Në fund iu afrova dhe i thashë:
— Të lutem, fol pak më ngadalë. Nuk po arrij ta admiroj gjithë budallallëkun tënd me ritmin që po e prodhon.
Ai u ndal për një çast, më shikoi me keqardhje dhe tha:
— Ju njerëzit e zakonshëm nuk mund ta kuptoni gjenialitetin tim.
— Ke të drejtë, — iu përgjigja. — Gjenialiteti yt është si një eklips dielli: ndodh rrallë, zgjat pak dhe shumica e njerëzve preferojnë të mos e shikojnë drejtpërdrejt.
Pas kësaj vendosa ta gradoj edhe një herë.
E emërova Ministër të Punëve të Kota, sepse askush deri atëherë nuk e kishte demonstruar me aq përkushtim aftësinë për të shpenzuar mijëra fjalë pa thënë absolutisht asgjë.

Diversiteti fetar dhe etnik në Kosovë dhe në Shqipëri duhet të jetë pasuri, jo hendikep

Drini.us
-
0
Diversiteti fetar dhe etnik në Kosovë dhe në Shqipëri duhet të jetë pasuri, jo hendikep

Prof. Dr. Sabri Tahiri, Gjilan

Në një kohë kur bota po përballet me konflikte identitare, polarizim politik dhe tensione fetare e etnike, Kosova, Shqipëria dhe hapësira shqiptare kanë një vlerë të veçantë që duhet ta ruajnë dhe ta promovojnë me krenari: traditën e bashkëjetesës ndërfetare dhe ndërmjet komuniteteve të ndryshme etnike. Kjo nuk është vetëm një trashëgimi historike, por edhe një avantazh strategjik për të ardhmen tonë shtetërore, kombëtare dhe ndërkombëtare.
Shqiptarët janë ndër popujt e rrallë në Evropë ku identiteti kombëtar historikisht ka qenë më i fortë se dallimet fetare. Myslimanë, katolikë, ortodoksë dhe besimtarë të komuniteteve të tjera kanë jetuar për shekuj pranë njëri-tjetrit, duke ndarë të njëjtën gjuhë, kulturë, traditë dhe aspiratë për liri. Kjo kulturë tolerance ka qenë një nga tiparet më fisnike të shoqërisë sonë.
Edhe përbërja etnike e Kosovës është një realitet që duhet parë si pasuri. Kushtetuta dhe ligjet garantojnë të drejtat e të gjitha komuniteteve, duke krijuar bazën për një shoqëri demokratike dhe gjithëpërfshirëse. Një shtet që respekton dinjitetin dhe të drejtat e çdo qytetari fiton besueshmëri brenda vendit dhe respekt në arenën ndërkombëtare.
Pikërisht ky karakter multietnik dhe multikonfesional ka qenë një nga argumentet më bindëse që bota demokratike e mbështeti Kosovën në luftën për liri dhe më pas në procesin e ndërtimit të shtetit. Partnerët tanë ndërkombëtarë panë te Kosova jo një projekt të dominimit etnik apo fetar, por një projekt të demokracisë, të barazisë qytetare dhe të respektimit të të drejtave të njeriut. Kjo mbetet një prej kapitaleve më të rëndësishme politike dhe diplomatike të Republikës së Kosovës.
Prandaj, udhëheqja shtetërore dhe diplomacia jonë duhet ta shfrytëzojnë këtë vlerë me mençuri. Kosova duhet të ndërtojë marrëdhënie miqësore me të gjitha vendet që respektojnë të drejtën ndërkombëtare, pavarësisht nëse ato i përkasin botës perëndimore, lindore apo arabe. Diplomacia moderne nuk ndërtohet mbi paragjykime, por mbi dialog, respekt të ndërsjellë dhe interesa të përbashkëta.
Në këtë kuadër, një rëndësi të veçantë merr puna me pesë shtetet e Bashkimit Evropian që ende nuk e kanë njohur pavarësinë e Kosovës. Njohja nga këto vende do të lehtësonte ndjeshëm rrugën drejt integrimit evropian dhe do të forconte subjektivitetin ndërkombëtar të shtetit tonë. Për këtë arsye, çdo veprim politik apo publik duhet të kontribuojë në krijimin e besimit dhe jo të prodhojë keqkuptime apo tensione të panevojshme.
Po ashtu, nuk është në interesin tonë kombëtar që të hapim debate përçarëse rreth fesë apo konvertimeve fetare. Republika e Kosovës dhe Republika e Shqipërisë janë shtete laike, ku liria e besimit është e garantuar me kushtetutë dhe me standardet ndërkombëtare të të drejtave të njeriut. Besimi është çështje personale dhe e ndërgjegjes së lirë të secilit qytetar. Shteti nuk duhet të favorizojë asnjë besim, por të garantojë lirinë dhe barazinë e të gjithëve.
Debatet që ushqejnë ndarje mbi baza fetare apo etnike rrezikojnë të dëmtojnë kohezionin tonë shoqëror dhe të krijojnë perceptime të gabuara tek partnerët ndërkombëtarë. Në një rajon që ka kaluar konflikte të shumta, stabiliteti dhe harmonia janë vlera që kërkojnë kujdes të vazhdueshëm.
Natyrisht, kjo nuk nënkupton kufizimin e lirisë së shprehjes apo të debatit akademik. Në një shoqëri demokratike, çdo çështje mund të studiohet dhe të diskutohet me argumente shkencore, me respekt dhe pa gjuhë fyese. Problemi lind atëherë kur debatet përdoren për të nxitur urrejtje, paragjykime ose përçarje ndërmjet qytetarëve.
Historia jonë dëshmon se shqiptarët kanë ditur ta vendosin interesin kombëtar mbi dallimet fetare. Kjo është një trashëgimi që duhet ruajtur me kujdes dhe t’u përcillet brezave të rinj përmes edukimit, kulturës dhe shembullit institucional. Harmonia ndërfetare nuk është vetëm një kujtim i së kaluarës; ajo duhet të mbetet një projekt i së ardhmes.
Sot, sfidat kryesore të Kosovës dhe Shqipërisë nuk janë dallimet fetare apo etnike. Ato lidhen me zhvillimin ekonomik, cilësinë e arsimit, luftën kundër korrupsionit, forcimin e shtetit ligjor, integrimin evropian, ndaljen e emigrimit të të rinjve dhe rritjen e mirëqenies së qytetarëve. Pikërisht këtyre prioriteteve duhet t’u kushtohen energjitë e shoqërisë sonë.
Diversiteti nuk duhet parë si hendikep, por si një pasuri që na bën më të fortë, më të besueshëm dhe më të respektuar. Kur qytetarët ndihen të barabartë dhe të respektuar, forcohet uniteti i brendshëm; kur bota sheh një shoqëri tolerante dhe demokratike, forcohet edhe pozita ndërkombëtare e shtetit.
Në fund, mesazhi duhet të jetë i qartë: identiteti ynë kombëtar nuk dobësohet nga larmia fetare dhe etnike, por pasurohet prej saj. Sa më shumë ta kultivojmë tolerancën, respektin dhe dialogun, aq më të forta do të jenë shtetet tona dhe aq më i sigurt do të jetë rrugëtimi ynë drejt familjes evropiane. Kjo është rruga që i shërben interesit kombëtar, paqes shoqërore dhe të ardhmes së të gjithë qytetarëve tanë.

Më 17 korrik 2026

Nënshkruhet marrëveshja strategjike për projektin “Diamond Tower” me vlerë 1.5 miliardë euro

Drini.us
-
0
Nënshkruhet marrëveshja strategjike për projektin “Diamond Tower” me vlerë 1.5 miliardë euro

Safet Sadiku, Gjenevë

Pas realizimit me sukses të një sërë projektesh prestigjioze në Zvicër, Grupi Planète Constructions, i udhëhequr nga Drejtori Ekzekutiv z. Avni (Avnija) Nasufoski, shënon një tjetër arritje të rëndësishme në arenën ndërkombëtare me nënshkrimin e marrëveshjes strategjike për zhvillimin e projektit “Diamond Tower” në Arabinë Saudite. Nënshkruhet marrëveshja strategjike për zhvillimin e Kullës “Diamond” në Arabinë Saudite, një projekt madhor me vlerë 1.5 miliardë euro, që synon të shndërrohet në një nga simbolet më të rëndësishme arkitekturore dhe ekonomike të Mbretërisë. Marrëveshja bashkon partnerë ndërkombëtarë me ekspertizë të lartë në sektorin e ndërtimit dhe zhvillimit, duke hedhur themelet për realizimin e një investimi strategjik në përputhje me objektivat e Saudi Vision 2030 dhe me synimin për të nxitur inovacionin, zhvillimin e qëndrueshëm dhe bashkëpunimin ndërkombëtar.

Një hap i rëndësishëm drejt realizimit të një prej projekteve më ambicioze të zhvillimit urban në Mbretërinë e Arabisë Saudite është shënuar me nënshkrimin e një Marrëveshjeje Bashkëpunimi Strategjik ndërmjet tre partnerëve ndërkombëtarë. Grupi Planète Constructions, i përfaqësuar nga Drejtori Ekzekutiv z. Avnija (Avni) Nasufoski, organizata APEX, e përfaqësuar nga Drejtoresha Ekzekutive Dr. Nahla Dhib, si dhe M.C.C. (Masarat Construction Company), e përfaqësuar nga Sheikh Adnan Ibrahim Mohammed Abdul Jabbar, kanë formalizuar partneritetin e tyre për zhvillimin e projektit prestigjioz Diamond Tower në qytetin e Xhedës.

Nënshkrimi i kësaj marrëveshjeje shënon fillimin e një aleance strategjike që bashkon përvojën ndërkombëtare, ekspertizën teknike dhe vizionin e përbashkët për realizimin e një objekti modern, i cili pritet të bëhet një nga simbolet më të rëndësishme arkitekturore, ekonomike dhe teknologjike të Mbretërisë së Arabisë Saudite. Drejtori Ekzekutiv i Planète Constructions, z. Avni Nasufoski, vlerësoi se ky partneritet përfaqëson një etapë të re në bashkëpunimin ndërkombëtar, duke krijuar mundësi të reja për investime, inovacion dhe zhvillim të qëndrueshëm në sektorin e ndërtimit. Projekti Diamond Tower është në përputhje me objektivat strategjike të programit „Saudi Vision 2030“, i cili synon transformimin ekonomik dhe urban të Mbretërisë përmes investimeve në infrastrukturë moderne, teknologji dhe zhvillim të qëndrueshëm.

Ky bashkëpunim ndërkombëtar pritet të kontribuojë jo vetëm në zhvillimin e një projekti ikonik për qytetin e Xhedës, por edhe në forcimin e marrëdhënieve mes partnerëve ndërkombëtarë, duke krijuar një model të ri bashkëpunimi në fushën e ndërtimit dhe investimeve. Për më shumë informacion mbi aktivitetin e kompanisë, vizitoni faqen zyrtare të Planète Constructions: www.planeteconstructions.com. Kush është Avni Nasufoski? A) Avni Nasufoski është diplomat pranë OKB-së në Gjenevë dhe sipërmarrës zviceran me një përvojë shumëvjeçare në fushën e zhvillimit ndërkombëtar, infrastrukturës, energjisë, teknologjisë dhe menaxhimit të burimeve ujore. Rrugëtimi i tij profesional ka nisur në Zvicër, ku ndërtoi aktivitetet e para sipërmarrëse, për t’u shtrirë më pas në Evropë, Lindjen e Mesme, Afrikë dhe kontinente të tjera.

Gjatë karrierës së tij ka zhvilluar partneritete me institucione ndërkombëtare, qeveri, fonde investimi, kompani të specializuara dhe organizata shumëpalëshe, duke promovuar projekte strategjike në fushën e zhvillimit ekonomik të qëndrueshëm. Aktiviteti i tij diplomatik pranë OKB-së në Gjenevë, si dhe angazhimi në ndërtimin e urave të bashkëpunimit ndërmjet sektorit publik dhe atij privat, e kanë bërë një nga figurat e njohura në fushën e diplomacisë ekonomike dhe të investimeve ndërkombëtare. Veprimtarinë e tij afariste e nisi në linjën Zvicër–Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ndërsa më pas e zgjeroi aktivitetin biznesor edhe në rajone të tjera të botës. B)Gjatë karrierës së tij ka zhvilluar projekte dhe partneritete në shumë qendra të rëndësishme ndërkombëtare, duke filluar nga Gjeneva, Los Anxhelosi, Parisi, Mynihu, Dubai, Abu Dhabi, si dhe në disa kryeqytete të vendeve afrikane dhe qendra të tjera ndërkombëtare. C) Së fundmi, ai ka konfirmuar edhe mbi shtatë miliardë dollarë shtesë si potencial investues nga dy fonde të Lindjes së Mesme. Gjithashtu, ka ndërtuar partneritete me disa nga fondet më prestigjioze ndërkombëtare për realizimin e projekteve strategjike në vende të ndryshme dhe në disa kontinente.

Pikërisht ky angazhim ndërkombëtar është edhe arsyeja e kësaj interviste ekskluzive me Avni Nasufoskin, i cili është me origjinë shqiptare nga Maqedonia e Veriut. Përvoja me qeveritë e rajonit tonë! Që nga viti 2017, z. Avni Nasufoski ka prezantuar disa projekte konkrete me synimin për të sjellë investime të huaja në rajonin tonë. Megjithatë, deri më sot, këto përpjekje nuk kanë gjetur mbështetjen e nevojshme, as në Maqedoninë e Veriut, (vendin e origjinës), as në Shqipëri dhe as në Kosovë.

1) Projekti për menaxhimin e mbeturinave Në vitin 2017/18 u prezantua projekti i parë për zgjidhjen e problemit të mbeturinave, i bazuar në teknologjinë Orbis të kompanisë gjermane RPP Germany, i shoqëruar me mundësi financimi nga investitori. Megjithatë, projekti nuk u mbështet nga asnjë qeveri e rajonit. Ndërkohë, kjo teknologji është zbatuar me sukses në disa shtete të Afrikës dhe në vende të tjera të botës. Ajo konsiderohet ndër teknologjitë më të avancuara gjermane në këtë fushë, ndërsa kompania operon në disa kontinente dhe është e pranishme në mbi 70 vende.

2) Investimi për fabrikë të ushqimeve bio Një tjetër iniciativë ishte gatishmëria e një investitori gjerman për të financuar ndërtimin e një fabrike të ushqimeve bio në Shqipëri dhe Kosovë, me një potencial investimi deri në 1 miliard euro. Sipas autorit, pavarësisht interesimit të shprehur, asnjë prej qeverive nuk iu përgjigj zyrtarisht kësaj oferte. Kjo nismë është provuar edhe në vitin 2023 dhe 2024,në Kosovë, por pa sukses.

3) Teknologjia për trajtimin e ujërave Një rast tjetër lidhet me prezantimin e teknologjisë amerikane për trajtimin e ujërave të zeza dhe transformimin e tyre në ujë të pijshëm. Edhe pse rajoni ka nevojë të madhe për investime dhe zgjidhje të tilla, kjo iniciativë nuk u pranua. Nga ana tjetër, kjo teknologji ka gjetur zbatim në vende të Afrikës dhe në kontinente të tjera, duke dëshmuar vlerën dhe potencialin e saj. Edhe këtë kompani e drejton z. Avni Nasufoski.

4) Mundësi për investime të reja Një tjetër vlerë e rëndësishme e veprimtarisë së z. Avni Nasufoski është komunikimi i drejtpërdrejtë me disa fonde prestigjioze ndërkombëtare, me synimin për të tërhequr investime në projekte të sektorit privat në vendet e rajonit tonë. Shpresojmë që këto përpjekje të gjejnë mbështetjen e merituar dhe të shndërrohen në projekte konkrete që do të kontribuojnë në zhvillimin ekonomik të rajonit.

Në të gjitha prezantimet e projekteve të përmendura më lart dhe ofertat drejtuar qeverive të rajonit tonë, dëshmitar ka qenë edhe autori i këtij shkrimi. Shpresojmë që një ditë ekspertiza, përvoja dhe sukseset ndërkombëtare të z. Avni Nasufoski dhe të ekipit të tij të gjejnë mbështetje dhe besim edhe në vendet tona, duke u shndërruar në projekte konkrete në shërbim të zhvillimit ekonomik dhe mirëqenies së qytetarëve.

Me këtë rast z. Avni Nasufoski i uroj shumë fat dhe suksese në veprimtarinë e tij ndërkombëtare dhe në përpjekjet për të sjellë investime e teknologji moderne në shërbim të zhvillimit edhe të vendeve tona, ashtu si në disa kontinete të tjera. ​​​​​​​

Isa Mulaj për “enklavën e harruar nga Izraeli” në Istog?!

Drini.us
-
0
Isa Mulaj për “enklavën e harruar nga Izraeli” në Istog?!

Isa Mulaj, Istog

Institute for Economic Policy Research and Analyses (INEPRA)

Eksklava e Izraelve të harruar nga Izraeli në komunën e Istogut
Eksklava është territor ose pjesë e rajonit gjeografik e ndarë nga shteti amë i cili gjindet i rrethuar nga territori i shtetit tjetër, ose disa shteteve. Shpesh herë identifikohet edhe me enklavë, por kanë dallime. Enklava është territor brenda një shteti, por që de fakto kontrollohet nga shteti tjetër. Për shmbull, Berlini Perëndimor ishte enklavë e Gjermanisë Perëndimore, pavarësisht se e tërë Gjermania Lindore ishte shtet i pavarur. Republika Autonome e Nahiçevanit është pjesë përbërese e shtetit të Azerbajxhanit si enklavë e shkëputur dhe rrethuar nga Armenia, Irani, dhe Turqia.
Enklavat dhe eksklavat krijohen dhe ekzistojnë për shkaqe historike, politike, dhe gjeografike, ideologjike dhe gjeopolitike. Një eksklavë për shkaqe politike dhe ideologjike ishte emërtuar një lagje e fshatit Rakosh të komunës së Istogut, si Izraelt, por që realisht nuk ka pasur dhe nuk ka asgjë të përbashkët me Izraelin. Kush është “Izrael” i Rakoshit, le ta lexoj këtë shkrim, dhe le të na tregoj nëse Izraeli ka treguar ndonjëherë interesim për ta dhe lagjen e tyre, dhe nëse këtyre Izraelve të Rakoshit u takon e drejta e kthimit në Izreal, ose, nëse shteti i Izraelit ka të drejtë territoriale për ta shndërruar lagjen e Izraelve në enklavë.
Historiku i Izraelve të Rakoshit fillon në vitet 1980-ta. Shqiptarët ende nuk kanë dhënë ndonjë përgjigje pse i quajnë Izraelt. Në bazë të hulumtimeve tona, kjo nuk ka të bëjë asgjë me Hebrenj as në pikëpampje religjioze e as kombëtare, por me Izraelin si shtet. Emërtimi “Izraelt” u krijua në formë të paragjykimeve dhe fyerjeve për etiketimin me të cilin duhej të identifikoheshim njerëzit më të poshtër të mundshëm si “Izraelt.” Kjo ishte shkalla më e lartë e etiketimit që i linte prapa ose nën hije etiketimet tjera si shkije, maxhupë, apo çfarëdo urrejtje dhe fyerje tjetër në baza kombëtare, racore, dhe shtetërore. Deri te identifikimi dhe krijimi i statusit për “Izraelt” në Kosovë, në rastin konkret në fshatin Rakosh, kishte ardhur si rezultat i propagandës mediale Jugosllave (ku bënin pjesë edhe shqiptarët e Kosovës) kundër shtetit të Izraelit gjatë luftës Izraelito-Palestineze dhe Intifadës në vitet 1980-ta.
Pavarësisht rënies së komunizmit, shpërbërjes së Jugosllavisë dhe krijimit të mediave alternative dhe të lira, nuk u zhduk emërtimi dhe pikëpamja për Izraelt e Rakoshit. Në terma konkret, ata janë njerëz më të mirë jo vetëm tani por ishin edhe gjatë viteve 1980-ta, se ata që ua dhanë këtë emër thuajse të përjetshëm. Përveç kësaj, kur një studiues kosovar e zbuloj Yllin e Davidit rreth 4 000 vite të vjetër vetëm 4 kilometra larg lagjes së Izraelve të Rakoshit, shqiptarët trushpërlarë, duke i përfshirë edhe institucionet si policia, prokuroria, dhe gjykatat filluan ta paragjykojnë dhe etiketojnë si “Çifuti” kosovar. Mirëpo, sikur me rastin e “Izraelve” të Rakoshit, edhe për “Çifutin” kosovar, provat vërtetojnë se janë më të dinjitetshëm dhe dukshëm me njerëzor se të gjithë ata që ua mveshën këto etiketime. Madje, për “Çifutin” kosovar, ekziston bindja në mesin e disa studiuesve të huaj se ai që i ka bërë bërë këto zbulime arkeologjike si në fotografinë e bashkangjitur, vetëm çifut duhet të jetë, se shqiptarët kryesisht janë të njohur si popull grabitçar, i padinjitetshëm, me identitet të ndpërtuar në mite, me sistem prokurorial dhe gjyqësor të kriminalizuar, dhe që duhet mbajtur nën mbikëqyrje si në Shqipëri, ashtu edhe në Kosovë dhe Maqedoni të Veriut. Krijimi dhe funksionalizimi i Dhomave të Specializuara dhe Gjykatës Speciale ku nuk ka asnjë prokurorë, gjyqtarë, dhe avokatë nga Kosova, erdhi si domosdëshmëri e përpjekjes për ta de-kriminalizuar sistemin e drejtësisë në Kosovë, dhe mbetet dëshmi historike e kohës se shqiptarët nuk janë në gjendje të mbajnë shtet dhe të ndërtojnë shoqëri demokratike.
Prandaj duhet mbajtur fort për laku që të civilizohen.
E sollëm këtë pjesë të paragjykimeve konkrete kundër “Izraelve” të Rakoshit dhe “Çifutit” kosovar, si përgjigje ndaj reagimeve emocionale të shqiptarëve kundër një libri të hebrejes Ana Kohen e cila thekson se në fund të shekullit XV, shumica dërrmuese e popullsisë së Vlorës ishin hebrenj. Shqiptarët filluan ta komentojnë këtë si koincidencë të qëllimshme me investimet e planifikuara në Zvërnec dhe atë zonë të Vlorës, gjoja për pretendime historike territoriale të hebrenjve. Çka nëse shteti i Izraelit kërkon enklavë në lagjen e Izraelve të Rakoshit? A ua kanë vënë emrin “Izraelt” dikush nga Izraeli, apo vetë kosovarët? A e kanë shpikur etiketimin “Çifuti kosovar” hebrenjët dhe shteti i Izraelit, apo vetë kosovarët? Çka nëse Ana Kohen del me librin e radhës i cili vërteton se shqiponjën dykrenare në flamurin e tyre kombëtarë shqiptarët e kanë huazuar drejtpëdrejt nga Bizanti (grekët dhe sllavët), kurse ky ylli gjashtcepësh i zbuluar në Kosovë është simbol i Judaizmit si ikonë përfaqësuese në flamurin e shtetit të Izraelit?

Me besim në Zot dhe elektorat për ringritjen e partisë!

Drini.us
-
0
Me besim në Zot dhe elektorat për ringritjen e partisë!

LDK dikur ishte krenaria, shpresa dhe besimi i qytetarëve të Kosovës, tani është kthyer në farsë politike të cilës nuk i beson më askush në Kosovë! Si t’i besohet një subjekti politik që mbahet peng nga klanet dhe grupet e interesit, të cilat po e dëmtojnë të ardhmen e shtetit!

Iniciatorët e ‘votëbesimit’ janë mbështetësit më besnik të kryetarit dështak të partisë

Pengmbajtësit, të ndarë dhe përqarë për ambicie personale po e rrënojnë pamëshirshëm në themelet e saj LDK-në e liderit historik, Ibrahim Rugova!

LDK-ja përveqse amanet i Rugovës, është amanet politik i mijëra aktivistëve dhe veprimtarëve të orëve të para që sakrifikuan në kohët më të vështira për Kosovën.

Mirëpo, drejtuesit post-rugovian, po e trajtojnë LDK-në si plaçkë lufte dhe si mjet për arritjen interesave personale.

Garën e ndershme dhe demokratike e kanë kthyer në maskaradë zgjedhore brenda partisë!

Votën e lirë e kanë kthyer në aklamacion, kurse rivalitetin politik e kanë kthyer në luftë klasash brenda partisë!

Degradimi e arriti kulmin kur dorëheqja e kryetarit humbës të zgjedhjeve u kthye në ‘votëbesim’ (uzurpim të partisë)!

Klanorët gjedhjet e brendshme i kanë zëvendësuar me ‘mocione votëbesimi’ për kryetarin sa për të justifikuar pazaret politike për poste të larta në parti!

Iniciatorët e ‘votëbesimit’ janë mbështetësit më besnik të kryetarit të partisë!

‘Votëbesimi’ është loja më e pandershme që ka ndodhur ndonjëherë në LDK nga themelimi e deri në ditët e sotme!

Kjo lojë është e organizuar nga klani i Isa Mustafës për ta mbrojtur produktin e tij-Lumir Abdixhiku!

Në fakt, që pas vdekjes së liderit historik, LDK është në kërkim të një lideri karizmatik, por ndodhet shumë largë atij qëllimi, për shkak të largimit të figurave markante dhe themeltarët nga klanorët aktualë!

Beteja politike mes klaneve për kapjen e partisë e ka dobësuar aq shumë LDK-në, saqë vetëm një figurë e re mund ta bëjë kthesën e madhe në këtë subjekt politik!

Liderët lindin, ata nuk krijohen me stimulime dhe ndarje të partisë!

Partia nuk bashkohet me fjalë por më vepra!

Aktivistët dhe veprimtarët që i qëndruan besnik idealit të tyre, që dhanë gjithçka për LDK-në, nuk iu besojnë më klaneve dhe grupeve të interesit që e ndanë dhe përqanë partinë!

Ata që i dhanë shtëpisë emër nuk janë më pjesë e saj, vendet e tyre i zunë matrapazët dhe mercenarët, parashutistët dhe të ricikluarit politikë! Ata që sot e kërkojnë besimin në LDK janë njerëz pa themel dhe pa asnjë gjurmë rugoviane në LDK!

Ka ardhur koha që Lidhjen Demokratike të Kosovës ta udhëheqë një intelektual i kalibrit nga mërgata. Lideri i LDK-së duhet të jetë i vendosur dhe i guximshëm, përbashkues dhe unifikues i vlerave rugoviane i cili nuk është pjesë e klaneve dhe grupeve të interesit në LDK.

I tillë jam unë, e kam dijen, dëshirën, vullnetin, vendosmërinë dhe guximin për reformimin e thellë të LDK-së pa asnjë ambicie personale, me forcën dhe qëllimin hyjnor, me besim në Zot dhe elektorat për ringritjen e partisë.

Florim Zeqa, kandidat për kryetar të LDK-së!

Orsago (Itali), 17.07.2026

Shaljanët që po e sfidojnë Islamin Politik!

Drini.us
-
1
Shaljanët që po e sfidojnë Islamin Politik!

Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë

Historia nuk i lind shpesh njerëzit që dinë ta mbajnë të njëjtën barrë në dy epoka të ndryshme. Ka nga ata që bëhen heronj në luftë, por humbasin në paqe; ka edhe të tjerë që në paqe harrojnë idealet e rinisë. Por ka edhe një kategori të rrallë njerëzish që nuk ndryshojnë kahun e busullës së tyre morale. Ndryshojnë vetëm betejat.
Njëri prej tyre është Isuf Salihu – Marin Salihu.
Në vitet e okupimit ai ishte një nga heronjtë e nëntokës së Trepçës, ndër organizatorët e grevës historike të minatorëve, pjesëmarrës në hartimin e kërkesave që u bënë simbol i qëndresës qytetare dhe kombëtare. Për këtë rrugëtim u përball me burgim dhe përndjekje, por jo me dorëzim.
Në mërgim ai nuk e ndërpreu misionin. Përkundrazi, e vazhdoi me veprimtari kombëtare, humanitare dhe qytetare, duke mbështetur Kosovën dhe duke mbetur aktiv në çështjet që, sipas bindjes së tij, lidhen me identitetin historik e kulturor të shqiptarëve.
Sot, shumë prej bashkëveprimtarëve të tij e shohin si një hero të ditëve tona. Nëse dikur zbriste në thellësitë e nëntokës për të nxjerrë pasurinë e Trepçës, sot përpiqet të nxjerrë në dritë kujtesën historike dhe rrënjët identitare të kombit.
Por Marin Salihu nuk ecën i vetëm.
Në këtë rrugëtim e shoqërojnë veprimtarë të përkushtuar, ndër ta edhe Shqiptari, një arsimtar veteran, i cili për dekada ia kushtoi jetën arsimit shqiptar si në Kosovë, ashtu edhe në diasporë. Për të, arsimi nuk ishte vetëm profesion, por mision kombëtar. Në kohë paqeje ai vazhdoi angazhimin e tij në mbrojtje të gjuhës, kulturës dhe kujtesës historike, duke e konsideruar dijen themelin më të fortë të identitetit të një kombi.
Krah tij qëndron edhe Aleksandër I. Bajgora, një figurë që për bashkëveprimtarët e tij mishëron vazhdimësinë midis luftës dhe paqes. Në kohën e luftës ai mbajti përgjegjësi komanduese; në paqe, sipas mbështetësve të tij, zgjodhi të qëndrojë sërish në vijën e parë të angazhimit qytetar, duke marrë pjesë në debatet publike mbi identitetin, historinë dhe orientimin kulturor të shqiptarëve.
Në radhët e tyre janë edhe Gjergji, Mirushja, Kastrioti, Amerikani, Shkodrani, Flamuri, Skënderi, Jozefi, Fatmiri, Briti, Arsimi, Pranvera, Fitimi dhe shumë aktivistë të tjerë nga Shala e Bajgorës e më gjerë. Ata nuk i bashkon interesi personal, por bindja se identiteti kombëtar ruhet përmes kujtesës historike, arsimit, kulturës dhe lirisë së ndërgjegjes.
Për këtë arsye, ngjarja e 18 gushtit 2026, kur në Zogaj (Zagori) pritet të vendoset gurthemeli i kishës së re katolike shqiptare, shihet prej tyre si më shumë se një ceremoni ndërtimi. Ata e konsiderojnë atë një akt simbolik të lidhjes me trashëgiminë historike dhe kulturore të krahinës.
Në fund të fundit, betejat e sotme nuk zhvillohen më në galeritë e minierave dhe as në vijat e frontit. Ato zhvillohen në fushën e ideve, të kulturës, të arsimit dhe të kujtesës historike. Dhe historia do t’i gjykojë të gjithë jo nga zhurma që krijuan, por nga gjurmët që lanë.
Zoti i bekoftë shaljanët!Zoti e bekoftë kombin shqiptar!

Pas deklaratës së ministres serbe, Kosova duhet të ndërpresë menjëherë dialogun me Serbin

Drini.us
-
0
Pas deklaratës së ministres serbe, Kosova duhet të ndërpresë menjëherë dialogun me Serbin

Basri Beka, Prishtinë

Për Kosovën, pas deklaratës skandaloze të ministres serbe Snezhana Paunović, nuk ekziston më asnjë arsye politike, morale apo juridike për të vazhduar procesin negociator me Serbinë sikur asgjë të mos ketë ndodhur.
Kur një ministre e Qeverisë së Serbisë deklaron publikisht se po të ishte në vendin e Sllobodan Millosheviqit do ta kishte kryer spastrimin etnik të Kosovës në vitin 1998, ajo nuk flet vetëm në emrin e saj personal. Heshtja e institucioneve serbe, relativizimi i deklaratës nga pushteti në Beograd dhe mungesa e çdo distance zyrtare nga kjo gjuhë e urrejtjes tregojnë se Serbia ende nuk është shkëputur nga logjika politike që solli luftëra, krime dhe gjenocid në Ballkan.
Paralajmërimi i deputetit shqiptar në Serbi, Shaip Kamberi, se këto deklarata kanë krijuar frikë dhe pasiguri te shqiptarët e Luginës së Preshevës është një alarm që nuk mund të injorohet. Kur një zyrtare e lartë flet për spastrim etnik, çdo shqiptar ka të drejtë të ndihet i kërcënuar.
Prandaj, Kosova duhet të ndërpresë menjëherë dialogun me Serbinë deri në kërkimfaljen zyrtare të shtetit serb dhe distancimin e qartë nga këto qëndrime. Të gjitha marrëveshjet që cenojnë sovranitetin, funksionalitetin institucional dhe rendin kushtetues të Republikës së Kosovës duhet të shpallen të pavlefshme dhe të rishikohen në tërësi.
Ka ardhur koha që institucionet e Kosovës të zbatojnë Kushtetutën e Republikës së Kosovës në plotni, pa kompromise dhe pa imponime të jashtme që bien ndesh me interesin shtetëror. Asnjë dialog nuk mund të ketë kuptim me një shtet që ende prodhon dhe toleron narrativa të spastrimit etnik ndaj shqiptarëve.
Kosova është shtet i pavarur dhe sovran. Paqeja ndërtohet mbi respektin, përgjegjësinë dhe pranimin e së vërtetës, jo mbi glorifikimin e politikave që kanë prodhuar krime kundër njerëzimit. Nëse Serbia vazhdon të flasë me gjuhën e Millosheviqit, atëherë Kosova nuk ka asnjë obligim të vazhdojë të sillet sikur përballë saj ndodhet një partner i sinqertë për paqe dhe normalizim.

Kur Kosova përçahet, Serbia ëndërron rikthimin e së kaluarës

Drini.us
-
0
Kur Kosova përçahet, Serbia ëndërron rikthimin e së kaluarës

Ramiz Tafilaj, Houston, SHBA

Historia nuk përsëritet rastësisht. Ajo përsëritet kur harrohen mësimet e saj.

Sot, ndërsa Kosova vazhdon të jetë e zhytur në përplasje të pafundme politike, Serbia po dërgon mesazhe që nuk mund dhe nuk duhet të kalojnë në heshtje.

Deklarata e ministreshës serbe Snežana Paunović, e cila u raportua gjerësisht në media ndërkombëtare, se po të kishte qenë në vend të Slobodan Miloševićit gjatë luftës në Kosovë do të kishte kryer “spastrimin etnik” të Kosovës, nuk është thjesht një deklaratë e papërgjegjshme. Ajo është një alarm për gjithë rajonin. Është një kujtesë se ende ekzistojnë zëra në politikën serbe që përdorin një retorikë që kujton periudhat më të errëta të Ballkanit.

Nuk mund të ketë pajtim të vërtetë ndërmjet popujve kur një gjuhë e tillë del nga goja e një ministreje në detyrë. Aq më tepër kur mungon një distancim i qartë dhe bindës nga autoritetet më të larta shtetërore.

Shqiptarët nuk kanë nevojë t’u kujtohet se çfarë do të thotë spastrim etnik.

Ata e kanë jetuar atë.

Mbi një milion shqiptarë u dëbuan me forcë nga shtëpitë e tyre. Mijëra civilë u vranë. Mijëra gra e vajza u bënë viktima të dhunës seksuale. Mbi 1,600 persona vazhdojnë të figurojnë të zhdukur. Këto nuk janë statistika. Janë plagë që ende nuk janë shëruar.

Prandaj çdo deklaratë që relativizon ose kujton atë ideologji duhet të dënohet pa asnjë mëdyshje.

Por ndërsa në Beograd dëgjohen deklarata të tilla, në Prishtinë vazhdojnë betejat për pushtet.

Kjo është tragjedia jonë.

Në vend që të flasim me një zë përballë sfidave strategjike, ne vazhdojmë të merremi me luftëra të brendshme. Çdo ditë që kalon pa institucione të konsoliduara dhe pa një unitet minimal kombëtar është një ditë që dobëson pozitën ndërkombëtare të Republikës së Kosovës.

Asnjë parti politike nuk e ka fituar Kosovën.

Kosovën e fituan dëshmorët.

E fituan mijëra martirë.

E fituan qytetarët që sakrifikuan gjithçka për lirinë.

E fituan ushtarët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.

E fituan familjet shqiptare që mbijetuan dëbimin dhe terrorin.

E fituan miqtë tanë ndërkombëtarë që nuk qëndruan indiferentë përballë një katastrofe humanitare.

Prandaj askush nuk ka të drejtë ta përdorë këtë shtet si mjet për interesat e veta partiake.

Historia do të jetë shumë më e ashpër në gjykimin e saj sesa çdo elektorat.

Por përgjegjësia nuk mbaron në Prishtinë.

Edhe Bashkimi Evropian duhet ta pyesë veten nëse politika që ka ndjekur ndaj Kosovës ka qenë vërtet e drejtë.

Nuk mund të kërkohet vazhdimisht kompromis vetëm nga njëra palë.

Nuk mund të kërkohet dialog pa fund, ndërsa pesë shtete anëtare të vetë Bashkimit Evropian ende nuk e njohin Republikën e Kosovës.

Ky është një paradoks që e dëmton seriozisht besueshmërinë e politikës evropiane.

Nëse Bashkimi Evropian beson se Kosova është pjesë e familjes evropiane, atëherë duhet të punojë seriozisht për një qëndrim të përbashkët të të gjitha shteteve anëtare.

Njohja e Kosovës nga pesë shtetet mosnjohëse nuk duhet të jetë një temë që shtyhet pafundësisht.

Ajo duhet të jetë prioritet.

Jo për t’i bërë favor Kosovës.

Por për t’i bërë drejtësi vetë Evropës.

Edhe NATO ka një përgjegjësi politike.

Në vitin 1999 ajo shpëtoi një popull nga një katastrofë humanitare.

Sot vazhdon të garantojë sigurinë e Kosovës përmes KFOR-it.

Megjithatë mbetet e pakuptueshme pse nuk ekziston një angazhim më i fuqishëm politik që të gjitha shtetet anëtare të Aleancës ta njohin Republikën e Kosovës.

Nuk është logjike që një aleancë ushtarake të mbrojë një shtet, ndërsa disa prej anëtarëve të saj vazhdojnë të mos e njohin atë.

Ky është një paradoks që duhet të marrë fund.

Kosova nuk ka nevojë për mëshirë.

Kosova nuk ka nevojë për lëshime të imponuara.

Kosova ka nevojë për drejtësi.

Ka nevojë për unitet.

Ka nevojë për institucione që vendosin interesin shtetëror mbi çdo interes partiak.

Historia e shqiptarëve ka dëshmuar se armiku i jashtëm ka qenë gjithmonë i rrezikshëm.

Por po aq i rrezikshëm ka qenë edhe përçarja jonë.

Sot Serbia pret pikërisht këtë.

Pret që shqiptarët të lodhen duke luftuar njëri-tjetrin.

Pret që bota të harrojë krimet e së kaluarës.

Pret që koha ta zbehë të vërtetën.

Por ne nuk kemi të drejtë ta lejojmë këtë.

Republika e Kosovës nuk është pronë e asnjë partie politike.

Ajo është amaneti i brezave që sakrifikuan jetën për liri.

Nëse nuk dimë ta mbrojmë me mençuri, me unitet dhe me përgjegjësi, atëherë nuk do të na falë as historia dhe as brezat që do të vijnë.

Sot është koha të zgjohemi.

Jo nesër.

Sepse historia nuk pret askënd.

Më 16 korrik 2026

Zgjidhja e ngërçit katër vjeçar: anatomia e dekretimit të kryeprokurorit të ri nga UD Presidentja Albulena Haxhiu

Drini.us
-
0
Zgjidhja e ngërçit katër vjeçar: anatomia e dekretimit të kryeprokurorit të ri nga UD Presidentja Albulena Haxhiu

Prof. Liron Krasniqi, filozof nga Prishtina

Me 14 Korrik 2026, sistemi prokurorial dhe ai kushtetues i Kosovës kanë shënuar një moment historik. Me dekretimin zyrtar të Zejnullah Gashit si Kryeprokuror i ri i Shtetit me mandat të plot shtatëvjeçar, i jepet fund një prej sagave më të gjata dhe më të debatuara politiko-juridike në Kosovën e pasluftës. Nënshkrimi i dekretit nga Albulena Haxhiu – në cilësinë e saj si Ushtruese e Detyrës së Presidentes së Republikës – shënon jo vetëm plotësimin e pozitës më të lartë të ndjekjes penale, por edhe fillimin e një epoke të re kur pritshmëritë qytetare për luftimin e krimit të organizuar dhe korrupsionit të nivelit të lartë janë në pikën e tyre kulmore.

KAPITULLI I: Nuanca Kushtetuese: Roli i Albulena Haxhiut si u.d. Presidente

Përpara se të analizohet profili i kryeprokurorit të ri, është thelbësore të sqarohet një detaj kritik kushtetues që karakterizon këtë dekretim. Shumë kush në opinionin publik mund ta njohë Albulena Haxhiun si Ministre të Drejtësisë, mirëpo akti i sotëm nuk është ndërmarrë nga pozita e kabinetit qeveritar. Që nga prilli i vitit 2026, pas përfundimit të mandatit pesëvjeçar të Vjosa Osmanit dhe dështimit të Kuvendit për të zgjedhur një president të ri me konsensus, Albulena Haxhiu ka marrë një nga tri drejtimet kryesore të shtetit si Ushtruese e Detyrës së Presidentes së Republikës së Kosovës, në cilësinë e saj si Kryetare e Kuvendit. Rrjedhimisht, dekretimi i sotëm është një ushtrim i plotë i kompetencave të saj kushtetuese si kreu i shtetit. Albulena Haxhiu bëri të ditur se vendimi erdhi pas:

  1. Shqyrtimit të hollësishëm të dokumentacionit dhe rekomandimit të dërguar nga Këshilli Prokurorial i Kosovës (KPK).
  2. Verifikimit të plotë të integritetit përmes raporteve të siguruara nga institucionet kompetente të sigurisë kombëtare.
  3. Analizimit të raporteve të monitorimit nga shoqëria civile dhe partnerët ndërkombëtarë. 

KAPITULLI II: Kush është Zejnullah Gashi? Portreti i Kryeprokurorit të ri

            Zgjedhja e Zejnullah Gashit në krye të Prokurorisë së Shtetit nuk është rastësore. Gashi vjen në këtë detyrë pas një karriere të gjatë 26 vjeçare të shtrirë në shtylla kryesore të sigurisë dhe drejtësisë në Kosovë:

  1. Periudha 2000-2010: Pjesëtar i Policisë së Kosovës në Prizren, i avancuar deri në pozitën e Shefit të Krimeve Ekonomike dhe Korrupsionit.
  2. Periudha 2010-2015: Gjyqtar në Gjykatën Themelore në Prizren.
  3. Periudha 2015-2023: Prokuror dhe zëvendëskryeprokuror në Prokurorinë Themelore në Prizren, si dhe anëtar i KPK-së.
  4. Kryeprokuror i Prokurorisë Themelore në Prishtinë.

            Në garën e fundit të zhvilluar gjatë muajve qershor dhe korrik të këtij viti, Gashi u vlerësua nga Paneli Vlerësues i KPK-së me pikët më të larta (91.6 pikë).

KAPITULLI III: Prapavija e Krizës: Pse Kosova mbeti 4 vite pa Kryeprokuror?

            Për të kuptuar peshën e këtij vendimi, duhet kthyer koha pas te prilli i vitit 2022, ku përfundoi mandati i Aleksandër Lumezit. Këshilli Prokurorial i Kosovës pati propozuar asokohe Blerim Isufajn për këtë pozitë. Megjithatë, ish-presidentja Vjosa Osmani refuzoi ta dekretonte atë, duke përmendur shkelje procedurale dhe mungesë të meritokracisë në procesin e përzgjedhjes. Ky refuzim hapi një betejë të gjatë ligjore dhe kushtetuese.  Edhe pas shpalljes së konkursit të ri në maj të vitit 2026 nga KPK-ja, pati rezistencë dhe padi në Gjykatën Administrative nga vetë Isufaj, i cili pretendonte se nominimi i tij i parë ishte ende ligjërisht në fuqi. Vendimi i guximshëm i Albulena Haxhiut për të ecur përpara me dekretimin e Gashit tregon një vullnet të qartë politik për të zhbllokuar sistemin, duke u bazuar në nevojën urgjente që institucionet e drejtësisë të kenë udhëheqje me mandat të plotë kushtetues dhe jo të përkohshëm.

KAPITULLI IV: Çfarë e pret Zejnullah Gashin në mandatin 7 vjeçar?

            Kryeprokurori i ri merr detyrën në një moment kritik. Shoqëria kosovare dhe partnerët strategjikë si SHBA dhe BE kërkojnë rezultate të prekshme në fusha konkrete. Sfidat kryesore që shtrihen para tij përfshijnë:

  1. Lufta ndaj Korrupsionit të Nivelit të Lartë: Opinionit publik i ka humbur besimi te ndjekja penale e profileve të larta politike. Gashi do të duhet të dëshmojë se prokuroria nuk udhëhiqet nga frika apo ndikimet politike. Gashi duhet të dëshmojë se nuk ka dosje që ‘’lihen në sirtar’’ për kalkulime politike ose shantazh.
  2. Reforma në Drejtësi (Vettingu): Si kreu i prokurorisë, ai duhet të bashkëpunojë ose të menaxhojë proceset e vettingut dhe verifikimit të integritetit të prokurorëve, një proces që ka nisur të zërë vend në legjislacionin kosovar.
  3. Rritja e Efikasitetit: Prishtina dhe qytetet tjera përballen me mijëra lëndë të pazgjidhura që zvarriten me vite, duke cenuar të drejtën e qytetarëve për drejtësi të shpejtë. Kur një rast i zakonshëm (si një pronë, mashtrim apo konflikt i thjeshtë) zvarritet për 5 ose 10 vite, qytetari humb besimin te shteti i së drejtës. Prandaj, pragu i suksesit është vetë-pastrimi i sistemit përmes mekanizmave të brendshëm të KPK-së, duke dëshmuar se prokuroria nuk ka nevojë të detyrohet nga jashtë për të qenë e ndershme.

PËRFUNDIME: Një epokë e re apo vazhdimësi e së vjetrës?

            Dekretimi i Zejnullah Gashit nga u.d. Presidentja Albulena Haxhiu shënon fundin zyrtar të një tranzicioni të dhimbshëm katërvjeçar për drejtësinë kosovare. Ky akt dëshmon se kur ekziston vullneti kushtetues, institucionet mund të funksionalizohen pa pasur nevojë për zvarritje të pafundme. Megjithatë, testi i vërtetë për Gashin fillon nga tash. Mandati i tij shtatëvjeçar do të vlerësohet jo nga pikët që mori në konkurs, por nga numri i aktakuzave të suksesshme, profesionalizmi i prokurorëve nëpër salla të gjyqeve dhe aftësia për ta mbajtur politikën larg zyrave të Prokurorisë së Shtetit. Kosova ka hedhur hapin formal; tani radhën e ka drejtësia të flasë me vepra.

1...808182...1,732Faqja 81 nga 1,732