



Në foto: Ish-Presidenti i Serbisë Slobodan Milosheviq, që bëri aq shumë gjenocide në hapësirat e Jugosllavisë së atëhershme, me Presidentin aktual të Serbisë, Aleksander Vuçiqin, që në atë kohë si ministër i informatave e udhëhiqte propagandën e luftës.

Gani I. Mehmeti
Kemi një Vuçiq në dy kohë, por në përmbajtje është një. Kemi Vuçiqin e viteve 90-ta të shekullit 20, i cili ishte ministër i infromimit në kohën e Millosheviqit që zhvilloi katër lufta në ish Jugosllavi, duke u përpjekur të shtypte e të nënshtronte të gjithë popujt tjerë brenda Jugosllavisë, për të formuar Serbinë e Madhe në krejt kufijt e asaj Jugosllavie. Ishin ambicie të mëdha këto dhe brenda kësaj kohe u vranë në luftë kundër serbëve me qindra mijëra njerëz të pafajshëm. Si masakrat më të mëdha njihen ajo në Srebrenicë, ku vranë mbi tetë mijë veta, ndërsa në Kosovë njihen vrasja e 56 anëtarëve të familjes së Adem Jasharit me të tjerët dhe shumë masakra tjera, përfshirë këtu masakrën e Raçakut, e cila u cilësua vërtet masakër, sepse kishin masakruar të vrarët e të prerët.
Një luftë e ashpër ka qenë zhvilluar edhe në Kroaci, ku edhe atje janë vrarë me dhjetëra mijëra njerëz, gjithherë civilë, pleq, plaka, gra, fëmijë, duke qenë Serbia agresore në të gjitha luftërat, sepse në ish republikat e Jugosllavisë jetonin popujt me të njëjtin emër të kombeve. Në Slloveni – sllovenët, në Kroaci – kroatët, në Bosnjë e Hercegovinë – boshnjakët. Ndërkaq edhe në Kosovë dihej se jetonin me shumicë me mbi 94 për qind – shqiptarët. Këta të gjithë po kërkonin të jetonin të lirë në vendet e tyre, por Serbia ishte ajo që vrau e preu me qëllim pushtimi e ripushtimi, për çka u dasht të qëndrojnë për të ardhur deri tek liria.
Vuçiqi, i cili ishte pjesëtar aktiv në këto lufta, do duhej të dënohej, si ministër i kohës së luftërave, jo të avancohej deri në kryeministër dhe më pas në kryetar të Serbisë. Serbia, do duhej dënuar si fashiste me detyrimin e dëmshpërblimeve të shkatuara gjatë të gjitha këtyre luftërave, njësoj sikur që qe dënuar Gjermania fashiste pas Luftës së Dytë Botërore, me qëllim që të vetëdijësohet për mosshkaktimin e luftërave të tjera në rajon dhe duke njohur lirinë e secilit popull në trojet e veta. Ndërsa për luftërat dhe gjakderdhjen e shkaktuar do duhej të kërkonte falje ndaj të gjithë atyre që kishte vrarë e prerë në dhjetëvjetëshin e fundit të shekullit njëzet. Vetëm kështu, Serbia dhe serbët do të diciplinoheshin dhe do të pranonin pavarësinë e të gjithë popujve në trojet e tyre.
Shih për këtë, Vuçiqi do duhej të revoltohej e të pendohej në vetvetën për viktimat e gjenocidin që ka shkaktuar, jo në Këshillin e Eurpës që e pranon Republikën e Kosovës e as për Rezolutën e Kombeve të Bashkaura që duan të shpallin serbët se kanë bërë gjenocid mbi boshnjakët, sidomos në gjenocidin e Srebrenicës, ku serbët vranë mbi tetë mijë veta. Ata ishin njrëz ore, jo kunguj, prandaj edhe shpallja se kanë bërë gjenocid është e drejtë dhe e arsyeshme, por e vonuar.
Një gjenocid të tillë e bënë edhe mbi shqiptarët e Kosovës gjatë vitit 1999, ku vranë e prenë me dhjetëra e qindra veta në disa vendbanime vetëm pse ishin shqiptarë, për çka u dasht të ndërhynte NATO në mbrojtjen e tyre dhe kthimin e gati një million të ndjekurve e të pëzënë nga Kosova që i kishin depërtuar në Shqipëri, Maqedoni e Mal të Zi.
Vuçiq, nuk ju ka ardhur keq të bëni kaq mizori, e ju vjen keq që jua thonë atë që keni bërë, ti edhe një here po tregon se je ai i viteve të 90-ta! Po i quan të turpshëm, pse po tregojnë e pranojnë turpin tuaj mbi popujt tjerë e gjakderdhjet që keni bërë. Keni menduar se jeni fuqia më e madhe ushtarake, dhe, me armatimin që ke sot, sërish mendon njësoj, por kujdes, nuk është bota sikur më parë, fatmirësisht është një fuqi që mbron të drejtat e të vegjëlve dhe e atyre që janë të pafuqishëm. Nuk është mirë të lozësh me zjarrin.
Njeriu më i mençur e më trim është ai që mbron popullin e vet, pa qenë hegjemonist e pa aspirata pushtuese ndaj të tjerëve.
Ti akuzon sot Albin Kurtin, pse përpiqet të mbrojë dhe të shtrijë sovranitetin në gjithë Republikën e Kosovës. Ti thua se ai po bën terror në erbët pa argumente, që askush as nuk i ndjek, as nuk i vranë, as nuk i maltreton. Por, pse ti u jep përkrahje në mosnjohjen e shtetit të tyre ku jetojnë – Republikën e Kosovës, ata, ndoshta ndonjëri prej tyre ka ardhur në Serbi sipas këshillave tuaja, Albini nuk është fajtor. Faji është tek ti dhe tek ata që nuk iu nënshtrohen ligjeve të Republikës së Kosovës.
Ka raste kur ti e përmend “paqen”, por nuk je paqësor. Sikur ti të ishe paqësor, do i këshiloloje serbët e Kosovës ta dinë për shtet të tyre Kosovën. Vetëm atëhere ata do të mund të integrohen e të jetojnë të qetë brenda Kosovës. Tani, nuk janë të shtypur nga shqiptarët, por pse kanë urrejtjen ndaj shqiptarëve, ata nuk e ndjejnë veten të qetë e të sigurtë.
Prandaj, kujdes, se faji është i juaji, që sot bota demokratike po i sheh, për çka edhe do të dënoheni.
Pranojini të gjitjha që keni bërë, kërkoni falje ndaj familjeve dhe ndaj shteteve, pranoni lirinë e pavarësinë e të gjithëve – dhe vetëm atëherë do të ndjeheni të parrezikuar nga të tjerët.
Prishtinë, 12 prill 2024
Kryeministri i Republikës së Kosovës, Albin Kurti, mori pjesë në ceremoninë e transferimit të autoritetit të drejtorit të Ekipit Këshillues dhe Ndërlidhës të NATO-s, NALT, ku u bë kalimi i detyrës nga Gjenerali Hammerstein tek Gjenerali Nawrat.
Në fjalën e tij, kryeministri Kurti shprehu se “Një demokraci e re dhe në rritje ndërtohet nga kontributet e shumë njerëzve dhe prandaj është gjithmonë kënaqësi të veçojmë ata që kanë kontribuar për këtë. Një shembull i tillë, është vepra instrumentale e Gjeneralit Hammerstein”.
Duke veçuar kontributin dhe punët frytdhënëse të zhvilluara nga ai, kryeministri Kurti tha se Gjenerali Hammerstein ka vepruar në një kontekst kyç, e ku dhe puna e Ekipit Këshillues dhe Ndërlidhës të NATO-s, ka luajtur një rol të rëndësishëm në mbështetjen e Forcave të Sigurisë së Kosovës.
Kryeministri Kurti vlerësoi dhe rolin thelbësor të NATO-s dhe mbështetjen e saj ndaj Kosovës: “Gjatë 12 muajve të fundit, integriteti ynë territorial dhe paqja e përgjithshme, janë sfiduar nga forcat destabilizuese, të cilat kanë kryer veprime terroriste dhe kriminale. Vizioni, disiplina, profesionalizmi dhe integriteti, durimi, komunikimi dhe bashkëpunimi ynë, na bënë fitimtarë për sigurinë që nuk lë askënd pas dhe sundimin e ligjit që nuk privilegjon askënd”, tha kryeministri.
Ai e përfundoi fjalën e tij duke nënvizuar se Zyra e Kryeministrit qëndron si një aleate e palëkundur e NATO-s, si dhe duke ritheksuar mirënjohjen për shërbimin dhe kontributin e Gjeneralit Hammerstein dhe shprehur mirëseardhjen për gjeneralin Nawrat.
Fjala e plotë e kryeministrit Kurti në gjuhën angleze:
Honorable Ejup Maqedonci, Minister of Defence of the Republic of Kosova,
Honorable Ariella Viehe, Chief of Current Operations, NATO General Staff Operations Division,
Honorable Commander of the Kosova Security Force, General Lieutenant Bashkim Jashari,
Honorable Commander of KFOR, Ozkan Ulutas,
Honorable General Hammerstein,
Honorable General Nawrat,
Dear Generals of Kosova Security Force,
Dear Deputy Commander of Kosova Security Force, Major General, Enver Cikaqi,
Dear Shemsi Syla, Deputy Minister of Defence,
Dear Ambassadors, and heads of diplomatic missions in Kosova,
Dear former Defence Ministers and former KSF Commanders,
Dear officers and non-commissioned officers of KSF and NALT, NATO Advisory and Liaison Team,
Dear participants, ladies and gentlemen,
It is a pleasure to be among you today. Every gathering where we bid farewell is also an opportunity that allows us to reflect, a moment to acknowledge and appreciate the work undertaken. A young and growing democracy is built by the contributions of many, and so it is always a pleasure to highlight the people who have contributed to it. An example of such is General Hammerstein’s instrumental work.
I would like to shed light on the crucial context within which General Hammerstein has operated. The NATO Advisory and Liaison Team has played a pivotal role in providing practical assistance and guidance to the Kosova Security Force. From logistics to procurement, finance to force and leadership development and planning, the support provided by NALT has been indispensable. Under General Hammerstein’s stewardship, we have witnessed a marked improvement in civilian oversight over the KSF.
Notably, his efforts have been focused on facilitating the restructuring of the Ministry of Defense. Moreover, he has diligently continued the advocacy initiated by his predecessor, leading to the establishment of an Assembly Commissioner for the Kosova Security Force. Through a series of workshops organized by NALT, under General Hammerstein’s guidance, Kosova’s security institutions have deepened their understanding of International Humanitarian Law and other subjects. These workshops have served as important platforms for personnel across the security sector to align themselves with NATO standards and practices. Important work has also been done in enhancing capacities and capabilities in the medical domain.
During a period marked by significant risks to European and global security, we deeply appreciate NATO’s essential role and its assistance to Kosova, strengthening our security from within.
During the last 12 months, our territorial integrity and overall peace, have been challenged by destabilizing forces, who committed terrorist and criminal actions. Our visions, and discipline, professionalism and integrity, and patience, our communication and cooperation, made us victorious for the security that leaves no one behind, and rule of law that doesn’t privilege anyone.
As we bid farewell to General Hammerstein, I extend my heartfelt gratitude for his service and his contributions. At the same time, I extend a warm welcome to General Nawrat. I have every confidence in your ability to steer us forward in this important role. Rest assured, the Office of the Prime Minister stands as a steadfast ally of NATO, ready to offer assistance within our means.
Cooperating with someone as dedicated as General Hammerstein, has been an important experience for all of us. His unwavering commitment to elevating standards within our security institutions, has left an important mark and legacy, one that we shall continue to build upon. Thank you.
Gjeneral Brigade Christian Nawrat (Ushtria Gjermane) e merr përsipër detyrën nga Drejtori në largim i Ekipit Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës të NATO-s, Gjeneral Brigade Ralf Hammerstein (Ushtria Gjermane).
Prishtinë (12 prill 2024) – Gjeneral Brigade Christian Nawrat merr përsipër detyrën e Drejtorit të Ekipit Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës të NATO-s. Ai e merr përsipër këtë detyrë nga Gjeneral Brigade Ralf Hammerstein, i cili e ka udhëhequr Ekipin Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës të NATO-s (NALT), që nga muaji mars 2023.
Gjeneral Brigade Ralf Hammerstein theksoi: “Kam pasur nderin t’a udhëheq Ekipin Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës të NATO-s këtu në Kosovë. Ne kemi vazhduar të punojmë ngushtë me organizatat e sigurisë në Kosovë, dhe i falënderoj homologët tanë për angazhimin e tyre të vazhdueshëm dhe konstruktiv me mua dhe me Ekipin. Falë këtij ambienti të besimit dhe respektit të ndërsjellë, ne kemi arritur shumë vitin e kaluar, posaçërisht në mbështetjen e kontrollit më të madh civil dhe mbikëqyrjes demokratike të Forcës së Sigurisë së Kosovës. Organizatat e sigurisë në Kosovë kanë demonstruar profesionalizëm dhe përkushtim të madh, i cili ka kontribuar pozitivisht në planifikimin emergjent të Kosovës. Ekipi Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës i NATO-s do të vazhdojë t’i mbështesë ato, në përputhje me udhëzimet e Këshillit Veri-Atlantik të NATO-s.”
Drejtori i ri i Ekipit Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës të NATO-s, Gjeneral Brigade Christian Nawrat i lavdëroi të arriturat e pararendësit të tij duke shpresuar që të vazhdojë në këtë drejtim: “Jam i privilegjuar t’i mbështes objektivat e NATO-s në Kosovë duke e udhëhequr Ekipin Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës të NATO-s. Organizatat e sigurisë në Kosovë më kanë ofruar mikpritje të ngrohtë dhe unë e mirëpres angazhimin e ngushtë me këto institucione”, theksoi ai. Gjenerali Nawrat ka pasur karrierë mjaft të shquar në Forcat e Armatosura Gjermane, duke shërbyer në pozita të larta në Ministrinë Federale të Mbrojtjes në Gjermani, në Ushtrinë Gjermane, dhe në Shtabin Suprem të Forcave Aleate për Evropë (SHAPE).
Që nga muaji gusht 2016, Ekipi Këshillëdhënës dhe Ndërlidhës i NATO-s ka ofruar mbështetje për zhvillimin e mëtutjeshëm të organizatave të sigurisë në Kosovë. Këtu përfshihen ndërtimi i kapaciteteve, koordinimi i edukimit dhe trajnimeve – duke përfshirë edhe Forcën e Sigurisë së Kosovës – në përputhje me mandatin fillestar civil emergjent të saj.
***
The NATO Advisory and Liaison Team has a new Director
Brigadier General Christian Nawrat (German Army) takes over from the outgoing Director of the NATO Advisory and Liaison Team, Brigadier General Ralf Hammerstein (German Army).
Pristina (12 April 2024) – Brigadier General Christian Nawrat has assumed his duties as Director of the NATO Advisory and Liaison Team. He has taken over from Brigadier General Ralf Hammerstein, who led the NATO Advisory and Liaison Team (NALT), since March 2023.
Brigadier General Ralf Hammerstein said: “I have been honoured to lead the NATO Advisory and Liaison Team here in Kosovo. We have continued working closely with the security organisations in Kosovo, and I am grateful to our counterparts for their continued, constructive engagement with me and my team. Thanks to this environment of mutual trust and respect, we have achieved much in the last year, particularly in support of greater civilian control and democratic oversight over the Kosovo Security Force. The security organisations in Kosovo have demonstrated great professionalism and dedication, which positively contributed to Kosovo’s emergency planning. The NATO Advisory and Liaison Team will continue to support them, in accordance with guidance by NATO’s North Atlantic Council.”
The new Director of the NATO Advisory and Liaison Team, Brigadier General Christian Nawrat commended the achievements of his predecessor and expressed his hope to build on these: “I am privileged to support NATO’s objectives in Kosovo by leading the NATO Advisory and Liaison Team. I have been given a warm welcome by the security organisations in Kosovo and I look forward to working closely with them”, he said. General Nawrat has had a highly distinguished career in the German armed forces, having served in senior positions in the German Federal Ministry of Defence, the German Army, and Supreme Headquarters Allied Powers Europe (SHAPE).
Since August 2016, the NATO Advisory and Liaison Team has provided support to the further development of the security organisations in Kosovo. This includes capacity-building, education and training coordination – including for the Kosovo Security Force – in accordance with its original civil emergency mandate.




Sinan Kastrati, Suedi
-Tuj ik!
Vazhdon nga numri i kaluar me titull ”Mas e ha krejt dardhën, a s’pat vjen gjynah shka hjeka unë tej hypa n’dardhë?”, publikuar më dt. 9 Prill 2024
Nga folklori i pasur i Turjakës së Zatrqiqit, pjesa e njëmbëdhjetë (11)
Rexhë Zeka, i Familjes së Miftar Salihve të Bublit, a kânë hajgaregji i hollë. Hajgaret i ka përdor ku e kanë venin dhe iu kanë gjet. Me hajgare ai shpesh ka pshtu pi hyqymetit e iu ka pa hajrin hajgareve. Kur ishin pas shkue niherë milicia e Stanicës Milicisë se Rahavecit me gazikë me e marrë Rexhën se ka pas naj denim, ai ju del me ni ni krah kashtë e ni duj tallë përpara. Kashtën e tallën ja qet gazikës*). Net t`han se se a lodhë.
Kur e shohin milicia se shka kush âsht, thonë:
-Ikni se te koka budallë he mozomakeq por qysh erdhum ktu se?
Unë shpesh e takoja Rexhën, në livadhe. Ai e ka pas ni shtagë, kishe mu majt, si invalid i Luftës së Dytë Botërore (Luftës Nacional Çlirimtare) por hecke ma shpejt se unë kur hike n`mal që nuk e shihnin. Rexha ish pas kânë luftëtar e më vonë, “veteran i luftës” por unë nuk e dija se ai a kânë luftëtar dhe një ditë e veta:
-Jeni invalid i luftës?
-Po!
– A jeni kânë n` luftë a?
-Poo!
-A keni penzi si luftar ?
-Po, kam.
-Qysh e more penzinë?
-Tuj ik tha ai dhe iku nga unë, “vetreani” e mua mi kujtoi ”veteranët e rrejshëm” të ditëve tona por që ai mua më tregoi drejtë.
*) Gazikë, makinë policore e ushtarake që përdorej për terene malore. Nuk përdoret më. Nuk ishte as në fjal. e gjuh. shqipe.
Vazhdon
Malmö, 12 prill 2024


Florim Zeqa
Njoftim publik
Pas 45 ditëve aderim në partinë GUXO, pas 45 ditëve të punës me shpirtë e zemër, me zell dhe me përkushtim maksimal, pas 45 ditëve të pritjes për reflektim pozitiv, për bashkëpunim dhe komunikim reciprok nga ana e bashkëkryetarëve të partisë, erdhi përfundimi më i mirë i mundshëm në partinë GUXO!
Si pasojë e mungesës së komunikimit të ndërsjellë me drejtuesit e partisë, për të mos pësuar zhgënjim akoma më të madh, vendosa të largohem përfundimisht nga ky subjekt politik.
Më të lehtë e kam pasur komunikimin me dy ish presidentet e shteteve shqiptare (Fatmir Sejdiu dhe Sali Berisha) sesa me dy bashkëkryetarët e pastisë GUXO (Donika Gërvalla dhe Faton Peci)!
Sa më të mëdhenj dhe sa më të ngritur të jenë njerëzit aq më të sinqert dhe modest janë, kurse të vegjëlit kur ngriten vetëm një shkallë më lartë se të tjerët, bëhen mendjemëdhenj dhe mosmirënjohës ndaj të tjerëve!
Megjithatë, këto ishin 45 ditët e testit demokratik!
45 ditët në partinë GUXO ishin dhe do të mbeten një përvojë e mirë jetësore!
I falenderojë nga zemra të gjithë ata që më mbështetën në këtë rrugëtim të shkurtër politik!
Të vetmën ndjesi e kam ndaj bashkatdhetarëve të shumtë në Itali, të cilët ishin rreshtuar pas meje për themelimin e degës së partisë GUXO, për të cilën ishte gjithçka gati, mungonte vetëm caktimi i datës dhe vendit për themelim!
Unë kthehem aty ku isha, për të qëndruar i palëkundur në ADN-n time, në pozicionin e gazetarit dhe analistit të pavarur politik në shërbim të qytetarëve dhe bashkatdhetarëve të vendit tim të shenjt.
Me betim në Zot dhe atdhe për shtetin e Kosovës!
Zoti i bekoftë të gjithë njerëzit e mirë, të sinqertë dhe atdhetarë!
Vendim i parevokueshëm: Florim Zeqa
12.04.2024 Treviso, Itali

Klajd Kapinova, New York
Këto ditë, shkrimtari i ri shqiptaro amerikanë shkodrani Alban Pepa, ka dalë para lexuesit amerikanë, në platformën bashkëkohore: Amazon, Barnes and Noble, Walmart etj., me librin e tij të parë, me titull: “La selva, një histori dashurie emigrantësh” (La SELVA, an emigrant love story, Neë York, 2024), në gjininë e novelës së shkurtër, të cilin e ka shkruar në gjuhën angleze.
Sikurse nënkuptohet nga titulli, novelisti i ri Pepa, ka shkruar për dashurinë, për episode e dashurisë me të gjitha ngjyrat e saj rinore me humbje dhe fitore, bashkëshortore, romantike mes nje çifti emigrantesh nga Amerika Latine, që nisin një aventurë plot dramacitet dhe me të papritura non stop, për të mbërritur në SHBA.
Për më tepër, ai ka shkruar një vepër artistike, që rrezaton një humanizëm, që lexuesi do t’a kujtoj historinë e dashurisë sa të kenë mundsi gjatë leximi apo rileximit të novelës së tij të parë.
Kjo temë aktuale, sot është një subjekt mbizotërues në ditët tona në SHBA, ku deri më tani mendohet nga burimet e pavarura mediatike amerikane, se kanë hyrë brenda territorit tonë në rrugë të paligjshme mbi 20 milion emigrantë, ku 70% e tyre i përkasin vendeve të prapambetura dhe me regjime komuniste të Amerikës Latine, dhe midis tyre me shumicë apo përqindjen më të madhe e përbëjnë emigrantët që vijnë nga Guatemala, një shtet ultra liberal socialist, ku, komunizmi dhe ideologjia e saj ka pushtet dhe pasuri të pakufizuar, gjë që ka bërë që jeta e popullit atje të jetë shumë e vështirë.
Varfëria ekonomike, diskriminimi politik dhe të drejtat dhe liritë e njeriut, janë kryefjaja ndër dekada, si tema më e spikatur e jetës së banorëve të varfër atje, që zbulohet dhe shihet fare lehtë, në mjerimin e vazhdueshëm të këtij populli të vuajtur edhe më shumë nën kthetrat e egra të neo-marksizmit dhe komunizmit sharlatan, një ideologji dhe praktikë eksperimentale utopike boshe dhe absurde.
Në Guetemala, fatkeqsisht, nën dikturën vazhduese të diktatorëve komunistë prej dekadash varfëria është ulur këmbkryq, pikërisht në tavolinat e bukës të boshatisura nga varfëria e tejskajshme e banorëve guatemalas.
Qytetari amerikan dhe njëkohsisht shkrimtari i ri Pepa, duke qenë dikur edhe vetë ish emigrant europian nga vendi i shqiponjave, Shqipëria komuniste e regjimit totalitar komunist 1944-1990 dhe diktatori Enver Hoxha, e cila për inerci të neo-komunistëve po vijon të mbetet edhe sot një ndër shtetet më të varfëra (1991-2024), në hartën e zhvillimit ekonomik dhe financiar të botës dhe në kontinentin e vjetër, ku ajo shtrihet në pjesën e Europës Juglindore (Ballkanit).
Autori ynë narrativ Pepa, gjatë rrëfimit të tij artistik, zbulon nëpër fawet e novels, hap pas hapi apo rrëfen episode me ngjarje interesnate, mbi vështirësitë e shumanshme, që hasin të dashuruarit e rinj guatemalas, në rrugën e tyre të ëndrrës apo shpresës së këputur në mes, për një jetë me të mirë në SHBA, shtetin model dhe kampion të demokracisë botërore, ku liritë dhe të drejtat e njeriut dhe prosperiteti respektohen dhe praktikohen me ligje reale demokratike.
Tema e emigracionit apo lëvizjeve të pakontrolluara të popullsisë nga një shtet apo continent në tjetrin, është një subjekt aktual, që është prekur vazhdimisht nga autorë të ndryshëm amerikanë, spanjolë dhe më rrallë ato shqiptarë këtu.
Vepra e re artistike, trajton gjerësisht jetën e brishtë apo historinë e mbushur plot peripeci dhe supriza të pakëndshme të një çifti të ri emigrantësh ëndërrimtar.
Kështu vajza e re bukuroshe Maria dhe bashkëshorti i ri Carlos, të dashuruar që herët në fshatin-xhungël të tyre ekzotik, në një zonë pyjore në shtetin e Guatemalës, nisin një ditë një aventurë larg vendlindjes së tyre, për një jetë më të mirë dhe dinjitoze në drejtim të SHBA-së.
Sikurse dihet prej disa dekadash, Guetemala, ka një regjim totalitar dhe fanatik komunist, ku liderët pushtetarë socialistë të cilët janë shumë të pasur kontrollojnë me dorë të hekurt të gjithë pasuritë nën mbi dhe nën tokësore në vend, duke e shkatërruar dhe varfëruar Atdheun e tyre, në aspektin politik, ekonomik dhe humanitar.
Varfëria, aty është një sëmundje e frikshme, që ka pllakosur prej kohësh këte vend të bukur latin, e cila në realitet është një shtet me pasuri të mëdha nëntokësore dhe sipërfaqsore, dhe kryesisht ajo dallohet për arin e zi, naftë, prodhimet blektorale dhe frutat ekzotike.
Pozita gjeografike dhe klima e saj tropikale, ka berë që ajo të paraqes panoramë të bukur natyrore, në çdo vend, që e shkel atë si turist.
Këto mirësi si dhuratë e natyrës, nuk janë shfrytëzuar për të mirën e shoqërisë guatemalase nga regjimi socialkomunist, që sundon fatkeqsisht aty, duke i bërë njerëzit për disa breza të pakënaqur nga regjimi i tyre totalitar.
Populli i tejvarfër, për të mbijetuar dhe bërë një jetë normale, sikurse pjesa e përparuar e botës civilizuese, shpesh kanë marrë rrugën e rrezikshme të emigracionit, në drejtim të shteteve të ndryshme, por më e preferuara sot për sot për guatemalasit mbetën Shtetet e Bashkuara të Amerikës.
Gjatë rrëfimit të novelës, shofim se çifti i ri i dashuar marrësisht mbas vetes së tyre, në mënyrë që të bëjnë një jetë më të mirë për fëmijën e tyre të palindur, bëjnë një plan që të dy të finalizojnë udhëtimin e ëndërruar për në Shtetet e Bashkuara.
Por, kur godet fatkeqësia dhe tragjedia, a mund t’i arrijnë ata në ëndrrën e tyre amerikane!? Pra, në këte novelë love story, lexuesit në anglisht mësojnë episode e ndodhi shumë interesante, të trajtuar me një stil tërheqes dhe finesë artistike plot nuance dhe figura letrare joshëse nga novelisti Pepa, që sot ka sprovën e tij të parë si novelist, përballë lexuesit të apasionuar pas fushës së letrave amerikane.
Jeta, nuk është shesh me lule. Vështirësitë janë supriza të pakëndshme për ëndrrimtarët e rinj. Kështu vajza e bukur Maria, është personazhi kryesor i novelës, që rikujton me nostalgji në momente meditimi e prehur në qëtësi, në orët e natës jetën e vështirë që plot mundime që ajo kaloi, për të mberritur në shtëpinë e saj në SHBA.
Perballë kësaj ëndërre me plot kalvare, bilanci i ëndrrës është dramatic dhe fatkeq. Ajo nuk arrin të gëzoj dashurinë e familjes së re me të dashurin e saj Carlos-in, sepse kjo ëndërr i ishte këputur në mes, për arsye të kohës dhe rrethanave të mbijetesës. Jeta, është një tra i rëndë, të cilin dikush e përballon dhe një tjetër dorëzohet para kësaj situatës së re të padëshiruar.
Ajo kujton me nostalgji, ditët e bukura rinore, kur takoi me pasion bashkëshortin e saj Carlos-in dhe ditët e tjera të hershme të lumtura, që patën kur jetonin në një zonë me pyje xhungle në shtetin e Guatemalës.
Fjala La selva, do të thotë xhungël në gjuhën spanjole. Ajo ishte shtatzënë. Bukuroshja guatemalase Marie dhe burri i saj bashkatdhetar Carlos largohen përgjithmonë nga fshati i tyre i mjeruar, për të arrritur ëndrrën amerikane dhe jetuar normalisht po sëbashku në SHBA, sikurse mijëra të varfër të tjerë të Amerikës Latine.
Gjatë udhëtimit të tyre, ata kalojnë shumë peripeci dhe vështirësi, ku nga rrëfimi i shkrimtarit, fatkeqësisht mësojmë se asokohe burri i saj Carlos vritet nga mafia apo kartelet kriminelë të drogës meksikane, të cilët kontrollojnë hyrjet dhe daljet në kufirin amerikano-meksikanë.
Novela e re, është e mbështetur në një histori realiteti, që ngjasojnë sot fatkeqsisht dhe realisht me qindra dhe mijëra raste të tilla mes emigrantëve illegal sot në botë dhe në veçanti janë bërë sot si buka e përdishme në kufirin mes dy shteteve në Amerikën e Veriut.
Edhe sot, grupet e karteleve të fuqishme meksikane dhe ndërkombëtare të drogës, në realitet kontrollojnë apo zotërojnë fatkeqsisht nën adminstratën liberale komuniste amerikane Biden-Harris mbi 95% kufirit jugor të SHBA-së me shtetin e Meksikës.
Në novelë dhe realitet këto grupe të fuqishme kriminale, kompromentojnë apo rekrutojnë çiftet e reja, që të marrin me vete (gjatë hyrjes së tyre në kufirin e SHBA-së) fentanol dhe lloje të ndryshme droge, duke fituar çdo ditë biliona dollarë nga tregtia e tyre e jashtëligjshme.
Sipas burimeve zyrtare federale amerikane mbi 300.000 qytetarë të rinj amerikanë, fatkeqisht gjejnë vdekjen çdo vit nga fentanoli, që fusin brenda në territorin amerikanë grupet mafioze të karteleve të drogës, ku organizatorët dhe liderët e tyre janë të përberë nga antarë të shteteve të ndryshme të Amerikës Latine.
Nëse një vajzë ose grua latine, nuk pranon të bëhet pjesë e trafikut të drogës në kufirin SHBA-Meksisë, ajo dhunohet dhe abuzohet seksualisht nga këto grupe keqbërëse që thamë më lart.
Në novelën e shkrimtarit amerikan Pepa, mësojmë se këte fat të keq ka edhe gruaja e re Maria, e cila nga grupet mafioze të karteleve të drogës dhe trafikimit të qënieve njerëzore, mbasi e përdhunojnë atë fatkeqe e detyrojnë me forcë (pa dëshirë) që bëjë prostitucion për llogari të tyre, duke e shfrytëzuar seksualisht…
Edhe Maria, sikurse qindra dhe mijëra gra dhe vajza të reja latine dhunohen, por ajo një ditë përfundon në SHBA, ku detyrohet të bëj sërisht prostitucion nga kushëriri i burrit të saj Carlos, i cili është vrarë nga mafia dhe trafikantët e drogës dhe prostitucionit.
Shumë gjëra të tjera të këqija i ndodhin derisa ajo të kalojë në një jetë më të mirë dhe reflektimet e saj jetësore, tregojnë historinë e plotë tragjike të çiftit emigrant, të cilëve ëndrra e tyre u këput fatkeqsisht në mes.
Kjo është historia e trishtuar një çifti të ri ëndrrimtarë, që martohen me një dasëm të thjeshtë në Guatemalë dhe vendosin të shpërngulen në SHBA, përmes kufirit të Meksikës. Ata janë shumë të dashuruar dhe burri humb jetën, duke u marrë vazhimisht me veprimtari të këqija së bashku me kontrabandistët meksikanë, në mënyrë që të mbledh para, që do t’i duhen, për të rinisuar jetën e re në Amerikë.
Grupet profesionale të karteleve të drogës dhe prostitucionit në kufirin amerikano-meksikanë, nuk pyesin dhe as që nuk duan t’ia dijnë për ëndrrën amerikane apo shpresën për një jetë më të mirë të asnjë emigranti apo familjeve të reja emigrantësh, sepse para syrit të tyre më shumë rëndësi ka paraja, droga, prostitucioni, trafikimi i qënieve njerëzore dhe mbi të gjitha fitimi marramëndës me çdo kush dhe mjet…
Maria, personazhi kryesor është shtatzënë dhe mbërrin në SHBA, duke kaluar kufirin jugor në El Passo.
Novelisti Pepa e përshkruan El Passo-n, që në shqip do të thotë kalimi ose hapi, është një qytet në dhe selia e qarkut të kontesë El Paso, i cili ndodhet në Teksas, të Shtetet e Bashkuara.
Popullsia e saj, sipas Byrosë së Regjistrimit të SHBA-së është rreth 678,815, duke e bërë atë qytetin e 22-të më të populluar në SHBA, qytetin më të populluar në Teksasin Perëndimor dhe qytetin e gjashtë më të populluar në Teksas.
Nga historia, mësojmë se rajoni i El Pasos, ka pasur vendbanim njerëzor për mijëra vjet, siç dëshmohet nga pikat e Folsom nga gjuetarët-mbledhës të gjetur në Hueco Tanks. Zbulimet arkeologjike të ekspertëve amerikanë, sugjerojnë për gjurmët e jetës e jetës këtu fillojnë 10,000 deri në 12,000 vjet më parë të vendbanimeve njerëzore.
Kulturat më të hershme të njohura në rajon, ishin fermerët e misrit. Kur spanjollët mbërritën, fiset Manso, Suma dhe Jumano populluan zonën. Këta u përfshinë më pas në kulturën e mestizove, së bashku me emigrantët nga Meksika qendrore, robërit nga Comanchería dhe genízaros të grupeve të ndryshme etnike si dhe Mescalero Apache.
Në anën e SHBA-së, zona metropolitane El Paso, është pjesë e zonës më të madhe të kombinuar statistikore El Paso–Las Cruces, ka një popullsi prej 1,098,541 banorë, kurse e gjithë rajoni arrin në 2.7 milionë banorësh, e cila sot përbën fuqinë punëtore më të madhe dygjuhëshe (anglisht-spanjisht) dhe dykombëshe (amerikan dhe ispanik) në hemisferën perëndimore. El Paso, është gjithashtu qyteti i dytë më i madh me shumicë hispanike në Shtetet e Bashkuara, me 81% të popullsisë së tij.
El Paso, është divizioni i brendshëm në terren i Administratës së Ndjekjes së Drogës, Qendra e Inteligjencës, Forca e Përbashkët e Task Forcës Veriore, Sektori i Patrullës Kufitare të Shteteve të Bashkuara dhe Grupi i Operacioneve Speciale të Patrullës Kufitare të SHBA-së.
Së fundi, librat që botohen ose novelat me love story, që po shkruhen direkt në gjuhën angleze, janë gjëja më e mirë sot dhe jo të përkthen në anglisht, sepse sikurse dihet aty (tek përkthimi) humbet esenca artistike e krijimtarisë letrare të autorit origjinal.
Xhungla (La Selva), është një novelë apo libër shumë i mirë edhe për lexuesit shqiptarë, që shijojnë letërsinë apo tregimet e shkurtëra amerikane, në gjuhën angleze.
Është kënaqësi, kur lexon me endje librat e rinj, me nivel të lartë artistik rrëfimi letrarë të autorëve bashkëhorë të rinj shkodranë, që jetojnë dhe punojnë në SHBA.