Kreu Blog Faqe 919

Nisma e Deçanit, një jehonë e mirëpritur mbarëkombëtare për ta braktisur përgjithmonë islamin

Drini.us
-
2
Nisma e Deçanit, një jehonë e mirëpritur mbarëkombëtare për ta braktisur përgjithmonë islamin
Vlora Gashi, Skenderaj
***
Iniciativa qytetare ne Deçan, beri jehone ne mbare vendin duke braktis Islamin nga jeta e tyre. Me qellim qe te mbrojn, ruajn familien, shoqerine, vlerat kombetare dhe njerezore nga kjo ideologji e keqe qe ne menyre klasike po e shtrine ligjin e sheriatit ne ven, dhe manipulimin e te rinjeve dhe te rejave drejt nje kulture, menyre te te jetuarit ndryshe nga ato kombetare. Ideologji qe nuk njeh komb, qe nuk njeh identitet te lire te njeriut duhet braktisur.
Kjo fe nuk mundet te jet e mirepritur nga shqiptaret; vete fakti qe fyen emblemat me eminente te kombit ato kombetare, humane e kulturore.
Ne shqiptaret kemi komb te ndertuar ne vlera e vyrtyte Pellazgo-Ilire e gjere me sot.
Duam te jetojme te lire nene driten e Diellit… #followers

Padrejtësia është anarki

Drini.us
-
0
Padrejtësia është anarki
Afrim Caka, Gjakovë
___
“Atdheu sikur u trembë” kur e kuptojë se nuk shpëtonte dot ndaloj, duke e pritur fatin e tij. Disa politikanë ishin grabitçarë dhe nuk e trajtuan atdheun si nënën e tyre. Vepruan ndryshe. Edhe pse nuk ishinë të “egjër” me sa duket nuk kanë zemër e nuk kanë gjak. Nuk e trajtuan si një qenie që duhet mbrojtur. Grabitçarët e trajtuan shtetin si të ishte plaçkë tregu. Sa të pashpirtë ishinë, përpara instikteve kozmike, ishinë më pak se hiqi.
Paranoja e tyre ishte bërë ekstreme. Ishin bërë paranojakë dhe shumë veta qëndronin rrethë tyre. Fëmijët e tyre trajtosheshin sikur rridhnin nga familjetë mbretërore. Por pavarësishtë kësaj paralize politike – shumë qytetarë e fshatarë shqiptarë do të mbetëshin të përkushtuar akoma sot ndaj udhëheqësve të tyre. Pushteti i tyre kishte prodhuar pa fund një llojë propaganda që i protetizonin vetën si heronjë pse jo edhe figura “baballarë të kombit”. Kjo propagantë ishte tepër shumë efektëshme!
Kush ishin këta në të vërtetë që lanë gjurmë të thella?
Këta e kishinë ndierë erën e pulës e plaoncave të pjekur! Ishin figurat me ndikim në politikë. Që synonin të përmbysnin çdo iniciativë ndryshe. U ngritën nga fillimet modeste të pas luftës. Këta nuk kishin frikë për askë dhe përasgjë që të sakrifikonin pushtetin për një karrige lëkure. Shumë shpejtë do të shfaqninë interesa për politikën. Me kalimin e ditëve, muajve dhe viteve u bërë të njohur për metodat e pamëshirshme për shkatërrimin e arsimit, ekonominë e duke prodhuar varfërinë e skajshme dhe analfabetë funksional e kronik.
Pavarëshitë moshës së re që kishin do të përshkruhen si të “egjër dhe hakmarrës” ndajë kulturës, historisë dhe ekonomisë. Por ata i kishin rënë tavolinës me gjitë forcën dhe fytyrat e tyre ishin bërë si përbindësha. Shpejtë u bënë si liderët bolshevikë në Rusi. Bashkë me ta vdiqën ndjenjat e dashurisë ndajë kombit shqiptar…
Zhvillimi objektiv i shoqërisë i cili dikton transformimet dhe kontradiktatë që kërkojnë zgjidhje. Dardanisë i kishte rënë një hije e zezë dhe plotë të prapritura po ndodhnin. Po fillonte një vuajtje e re, dhimbjet më të ndryshmet deri sa e shihnin skenën e paradoksitë “makabër”. Populli ishte i kapitulluar, para se të futeshin në xhepat e popullit i rrënuan ekonomikishtë dhe këta të shkretë po e provoninë.
Ata ardhën dhe vepruan përshembull në kundërshtim me ligjet dhe zakonet të shkruara e të pashkruara të shoqërisë. Sepse ndokujtë i shkrepet në mendje për të plaçkitë atë do ta bëjë shpejtë dhe me humbje për disa dhjetavjeçar. Nuk mund ta duashë kombin pa fund, të lejosh duke u hipur dhunshëm mbi xhepat e popullit! Askush se besoj se do të ndodhte vërtetë, pavarësishtë seriozitetit të politikanëve shqiptar! Për letrat me vulë nuk pyetë më njëri… ndajë oligarkët grisën shumë premtime pas zgjedhjeve.
Nisën operacionet “barbarosa” duke shkallmuar themelet e shtetit Dardanë me luftën rrufe. Në mbrendësinë e tyre rezhimi korruptiv vahdonte të ishte i egër dhe i dhunshëm. Janë disa politikanë këto raste konkrete duan t’i lanë pezull nga e kaluara e tyre e “lavdishme”. Prandaj rroftë korrupsioni…
Tani më lufta korruptive ishte ndezur dhe makineria ishte vënë në punë, “drejtësia” deri në ndalimin e saj duhet shumë mundë. Ne e ndjejmë se në shoqërinë tonë diçka që nuk ecën, ka rënë në mulli dhe është e tëra pëngës për shoqërinë. Ndoshta nuk e kuptojnë, e ndoshta nuk duanë ta kuptojnë. Prandaj ka ardhur koha të bëjmë një ndryshime në drejtësi. Por jeta nuk ecën përpara…. Unë mendoj as mos ti falim dhe mos t’i fshehim gabimet e pabesitë. Po, me veç kalimin e ditëve e muajve dhe viteve, koha do t’i gjykojë mbrapështitë e tyre dhe në menyrë të pa/mistershmë do të shuhen të gjithë ata që bënë zullume…
Apo çfarë duhet të jetë fryma kritike?
Të ndërrojnë raportet në mes votuesve dhe grabitçarëve. Na çmendën rubrikat për korrupsionin e krimin politikë dhe si e kujtojnë veten ata ekonomistë, politikanë, analistë, sociolog, filozof – bile edhe një çik moderatorësh në studio…
Shkruajnë plotë “specialistë të partive politike” të cilët asnjëri nga ta nuk dinë t’i ngrehë problemet në artë. Dikush mund të pyetë, e ç’na duhet arti në politikë në përmbysjetë e mëdha. E pastaj i është hapur oreksi dhe marrin guximin për të ngrehë problemët politike e ekonomike!? Sepse çdo shkrim duhet të reflektoj me atdhetarizëm e kulturë.
Nuk duhet shkruar artikujtë apo reportazhet shkencore çdo netë e ditë! Ka kohë që një mik i mi i fëmijërisë, boton ca gjëra, dhe mua nga ai mik më ka mbetur “Morbus scritorium” sëmundja e të shkruarit” nga pikpamja e formës siç thoshte miku im.

Reflektime rreth së keqës …!

Drini.us
-
0
Reflektime rreth së keqës …!
Nga: Fahri Dahri, studjues i çështjes çame
___

REFLEKTIM NDAJ MENDIMIT SE E KEQJA NA QENKA PJELLË E SHOQËRISË!’

___

Nuk mendoj se çdo e keqe, apo pengesë vjen si produkt i gjithë shoqërisë.
Arësyeja: I ndjek portalet e pas nëntëdhjetës, mundohem të ndikoj me komente aty ku shoh se ka çalime. Lexoj artikujt dhe pastaj komentet e ndryshme. I dalloj shumë shpejt autorët e shkrimeve (artikujve) dhe të komenteve. Kam bërë një analizë për të dy rastet. Kam dalluar se artikujt seriozë dhe me botkuptim real, kohor dhe të përgjegjshëm, përballen me dy lloj komentuesish. Edhe me ata seriozë, të cilët jo vetëm mbështesin mendimet e autorit, por japin dhe mendime shtesë dhe të vlefshme; ndryshe komentuesit e tjerë, me komentet e tyre tregojnë mos njohje të jetës që i duhet shoqërisë dhe kapërcejnë degë-më degë. Në shumë raste as që lidhen me temën që shtron artikulli. E njëjtë dhe me artikujt jo seriozë, jashtë realitetit.
Në këtë analizë, u arrit të kuptohen pa vështirësi, si artikujt dhe komentet e niveleve të larta kulturore dhe arsimore të  autorëve të përgaditur në shkollat e para nëntëdhjetave, ashtu dhe autorët e artikujve e komenteve të niveleve të ulta (pa taban) të shkollave të pas viteve të nëntëdhjetës. Dallimi ësht tepër i dukshëm, jo vetëm në këtë sektor të arësimimit, por kudo, tepër i theksuar qëndron tek politikanët. Krijimi i partive politike me organizatorë të dalë nga një shoqëri e detyruar për tu përfshirë në “luftën e klasave”, mbarti tek ata urrejtjen, hakmarrjen ndaj gjithçkaje, pa përjashtim, të arritjeve në të shkuarën. Kjo po ndodh dhe për ata të shkolluar në vitet e para të tranzicionit.  Nuk harrohen recetat: terapia e shokut; ta nësim gjithçka nga zerro; çeku i bardhë; etj. Nuk u arrit të kuptohej (ose nuk donin të kuptonin) se arritjet në të gjithë sektorët jetikë, kishin djersën, punën dhe dijet e popullit, të bijëve e bijave të tij të devotshëm. Nuk u arrit të ndahej nga e kaluara ideologjia partiake nga djersa e bujkut, nga rropatja e punëtorit që punonin me tërë forcat fizike e mendore për të siguruar jetën e familjeve dhe dobinë për zhvillimin e vendit. Pasojat, ishin katastrofike, gjithçka u dogj, u shkatërrua, vërtet shkuam tek zeroja. Veprime që jo vetëm nuk u korigjuan por vazhdojnë dhe sot të ndikojnë rëndshëm në jetën e të gjithë shoqërisë. Fryma partiake e krijuar vetëm mbi urrejtjen e së shkuarës, pa u seleksionuar, e njëjtë si nga të djathtët dhe të majtët, është në veprim edhe sot e 33 vjet me radhë, si në arsim, drejtësi, ekonomi, në fushat sociale, etj. që të gjitha sëbashku krijuan, forcuan dhe kurorëzuan “Mbretërinë e korrupsionit”.
Ç’fardo ndryshime të sjellin vitet, epokat, në këndvështrimin tim, duhet të mos guxohet të preken konceptet e ruajtjes së familjes dhe të arsimimit nëpër shkolla.
Familja dhe shkolla kanë qenë dhe mbeten shtyllat e ndërtimit dhe zhvillimit të çdo shoqërie njerëzore.
Më 08 dhjetor 2023

Pse mungoj Dita e Zisë për Liridonen?!

Drini.us
-
0
Pse mungoj Dita e Zisë për Liridonen?!

Florim Zeqa

Muaji Nëntor, muaji i festave të mëdha kombëtare u kthye në muaj kobzi për motrat dhe nënat shqiptare. Pas zhdukjes së mistershme më 9 Nëntor 2015 të Donjeta Pajazitajt, e cila rezultoj të jetë e dhunuar dhe më pas e vrarë mizorisht, vrasja makabre e Liridona Ademajt është vrasja më e rëndë e ndodhur ndonjëherë ndër shqiptarë!

Mungesa e ndjesisë njerëzore

Për mua, si analist dhe qytetar i zakonshëm i këtij vendi, mbetet i pajustifikueshëm fakti pse drejtuesit e institucioneve shtetërore (kryeministri dhe presidentja) nuk e shpallen Ditë Zie ditën e rivarrimit të Liridona Ademajt!!!

Fati tragjik e deshi që gjatë fushatës 16 ditore Kundër Dhunës Gjinore të ndodhin disa raste të dhunës mbi baza gjinore, madje ndodhi edhe njëra nga vrasjet më makabre të Nënës 30 vjeçare, por të gjitha u përdoren për marketing politik gjatë fushatës “vetëdijësuese”!

E vetmja gjë “pozitive” është termi “Femicid” që e shpikën pushtetarët, i cili i ka vënë në lajthitje qytetarët e zakonshëm, se mos vallë është ndonjë preparat farmaceutik për t’i ndaluar vrasjet e vajzave dhe grave në Kosovë!

Të flitet aq shumë dhe aq gjatë nga të gjithë, të ndjehen aq të tronditur dhe të shqetësuar të gjithë dhe të mos i bie askujt ndërmend për shpalljen e Ditës së Zisë për Liridona Ademaj, për aq sa është anakronike, është edhe imorale.

Mbështetja gojore për familjen e Liridona Ademajt pa mbështetjen morale dhe materiale njëkohësisht mbetet më shumë hipokrizi e më pak ndjesi njerëzore.

Ndodhë kështu kur familjarët e viktimave nuk janë të pasur ose janë gjysëm të varfër, ndodhë kështu kur familjarët e viktimave nuk janë të lidhur me pushtetarët apo të fortët e politikës në Kosovë!

Përdorimi nga ana e pushtetarëve e akteve të dhunës gjinore dhe i rastit më tragjik në fushatën Kundër Dhunës Gjinore, pa e demonstruar në vepër dhimbjen shpirtërore me aktin moral të “Ditës së Zisë” kombëtare në shenjë dhimbje dhe solidarizimi me familjen e Liridona Ademajt, është pak më tepër se papërgjegjësi shtetërore, është abuzim me dhimbjen familjare dhe mbarëkombëtare!

Nuk është thënë kot, “Një vepër e mirë më e vlershme sesa një mijë fjalë”. Dita e Zisë kombëtare do të ishte qetësim shpirti për prindërit e Liridones dhe familjarët në përgjithësi. Dita e Zisë do të ishte vlerëmadhe dhe shumëdimensionale si kundërpërgjigje serioze ndaj aktit monstruoz! Jam thellësisht i bindur se, sikur familja e Liridona Ademajt të ishin të lidhur me krerët e politikës në Kosovë, që në ditën e varrimit të saj do të shpallej Ditë Zie!

Por, edhe pse ndodhi zhvarrosja dhe rivarrimi, prapë se prapë mungoj Dita e Zisë për Liridonen!

Fillimi i mbarë i drejtësisë në rastin e Liridones është shpresëdhënës. Lutem që fati i zbardhjes së të gjitha rrethanave të rastit dhe dënimi të jenë në përputhje me peshën e krimit, e të mos ndodhë assesi kontrabandimi i drejtësisë sikurse në rastin e Donjeta Pajazitit!

Karl Gurakuqi, mjeshtër i shqipes, mik dhe bashkpuntor i Avni Rustemit

Drini.us
-
0
Karl Gurakuqi, mjeshtër i shqipes, mik dhe bashkpuntor i Avni Rustemit

Profesor Karl Gurakuqi, 24 mars,1895 – 6 dhjetor,1971

Nga Frank Shkreli 

Profesor Karl Gurakuqi ka ndërruar jetë më 6 dhjetor, 1971, jashtë Atdheut dhe larg Shkodrës së tij të dashur, ashtu siç ishte dhe është gjithnjë fati i të mërguarve shqiptarë anti-komunistë, sepse Atdheu i tyre i lindjes nuk i donte brenda gjatë regjimit komunist, ashtu të klasifikuar si tradhëtarë dhe armiq të vendit e të popullit të vet. Por siç duket as sot, 30-vjet më vonë, në të ashtuquajturin tranzicion “post-komunist”, shkrimtarë e letrarë si Karl Gurakuqi, nuk janë të mirëpritur. Emrat, veprat dhe kontributet e tyre, vazhdojnë të jenë edhe sot, jo të ndaluara krejtësisht, por të harruara dhe të anashkaluara, ashtu siç ishin  sa ishin gjallë dhe në kulmin e veprimtarisë së tyre. Ma merr mendja se po të pyeten studentët shqiptarë në Tiranë ose Prishtinë sot, se kush ishte Karl Gurakuqi, njëri prej këtyre të intelektualëve shkodranë të harruar, kam drojë se nuk do çonte kush dorën. Po kush ishte ky “ashik” shkodran, i dashuruar pas gjuhës shqipe dhe cilat ishin kontributet e tij gjuhësore dhe jo vetëm? Kush ishte Karl Gurakuqi?

Duke pasur si burim revistën “Shëjzat” të Ernest Koliqit, (“Shëjzat”-10-12, 1971), njëri prej bashkthemeluesve dhe bashkpuntor i të cilës ishte vet Karl Gurakuqi qysh prej vitit të parë të botimit të kësaj reviste të famshme, njëri prej tre shtyllave kryesore të “Shejzave (së bashku me Ernest Koliqin dhe Martin Camajn) dhe bashkpuntor pa ndërprerje i mikut të tij të ngushtë dhe botuesit Ernest Koliqi, jo vetëm në mbajtjen gjallë të kësaj reviste ndër vite, por Karl Gurakuqi ishte më shumë se kaq. Megjithë hipokrizinë dhe pandershmërinë intelektuale nga qarqet akademike dhe universitare shqiptare, që ushtrohet sot ndaj tij dhe shumë të tjerëve si ai, në përvjetorin e vdekjes së tij (më 6 dhjetor, 1971), po sjellim, modestësisht, disa të dhëna informative për jetën dhe veprimtarinë e Karl Gurakuqit me qëllim për të hedhur sadopak dritë mbi kontributin e këtij mjeshtri të madh të gjuhës shqipe, ndonëse i mërguar për dekada.

I ndjeri Prof. Karl Gurakuqi duke folur në nji ndër kuvendet e Qendrës  Ndërkombëtare të Studimeve Shqiptare në Palermo. Nga e majta në këmbë para mikrofonit: Karl Gurakuqi, Ndenjur: At Zef Valentini, Prof. Ernest Koliqi, dhe Profesori i njohur arbëresh, Dr. Rozolin Petrotta.

Karl Gurakuqi ka lindur në Shkodër me 24 mars 1895. Ka ndjekur mësimet fillore e të shkollave të mesme po në atë qytet ndër Etërit Françeskanë. Maturën klasike e ka kryer në Salzburg të Austrisë, ndërsa studimet filozofike ka bërë në Graz. Me të kthyer në Shqipëri pas studimeve, Karl Gurakuqi shërbeu vazhdimisht në fushën e arsimit  kombëtar ç’prej vjetit 1917 e deri me 1944. Ngjarjet e njohura e detyruan Gurakuqin që pas Luftës së II Botërore të merrte rrugët e mërgimit, si shumë bashkombas të tij intelektual të Shqipërisë, të cilët kundërshtuan regjimin e imponuar sllavo-aziatik komunist të merrte rrugët e mërgimit. Pas disa endjeve në vende të ndryshme, u thirr e gjet mikpritje në Palermë nga intelektuali i njohur arbëresh i asaj kohe, i ndjeri Rozolin Petrotta; një Arbëresh ky zemërmadh, që gjatë jetës së vet u përpoq me mend e me shpirt pér lartësimin e vlerave të shqiptarizmit. Në Universitetin e kryeqytetit të Sicilisë, fillimisht, krahas me Papa Gàetan Petrotta-n e mandej me albanologun e famshëm At Zef Valentinin, Karl Gurakqi vazhdoi në atë universitet punën gjuhësore dhe kulturore shqipe. “Arsimi kombëtar i detyrohet shumë  kétij Lavruesi të palodhshëm të gjuhës shqipe dhe me arsye mund të njihet njëri ndër themeluesit kryesorë të aparatit shkollor në Shqipëri  dhe një prej ndër atyre veprimtarëve të mëdhej që në pak vjet e ngjiten  popullin shqiptar  në një shkallë të pamenduar arsimore, prej një gjëndjeje mesjetare, në të cilën e kishin plandosur fatkeqësitë historike”, -ka shënuar miku i tij i ngushtë, Ernest Koliqi me rastin e kalimit në amshim të Karl Guraluqit në dhjetor të vitit 1971.

Në biografinë e botuar me atë rast në revistën Shëjzat, thuhet se veprimtaria e Karl Gurakuqit si shkrimtar është zhvilluar gjërësisht, në shumë degë diturie. Shkrimtar tërheqës, përkthyes i qartë e i përpikët nga latinishtja, gjermanishtja e italishtja.  Drejtor i së përkohshmes (Agimi, 1920-22, Revista Pedagogjike 1925-27, Mësuesi 1928, Shkolla Kombëtare 1938), e tjera. Bashkëpuntor i çmuar i revistave më të njohura të kohës, në Shqipërinë e para komunizmit. Gurakuqi është shquar gjatë jetës së tij, sipas biografisë së tij zyrtare botuar në revistën ‘Shëjzat’, sidomos në shtjellim të argumentave gjuhësorë e letrarë. Të shumta janë botimet e tija shkollore që u përdorën gjatë 20- e sa viteve ndër shkollat shqiptare të kohës. Aty thuhet se Karl Gurakuqi- “mund të njihet me të drejtë si një ndër themeluesit e të së përkohshmes s’onë, “Shèjzat”, shtyllat e së cilës ai i pasuroi me syzime të vlefshme. Përveç botimeve sa ishte në kulmin e veprimtarisë së tij letrare dhe akademike, Karl Gurakuqi,- thuhet se, ka lënë shkrime të pabotuara, ndër të tjera: një ditar me radhitje ngjarjesh të dobishme për historinë kulturore e shoqërore të Shqipërisë dhe të shqiptarëve, si dhe studime gjuhësore të ndryshme. Por vepra kryesore; gati për botim mbetet, sipas biografisë zyrtare, “Fjalori” ku ai derdhi, tërë jetën, mundìn hulumtues e shoshitës në shumë fushë leksikore e frazeologjike. (Burimi: “Shëjzat” -10-12, 1971).

Për hollësi të tjera mbi jetën dhe veprimtarinë e Karl Gurakuqit mund të lexoni shënimin nga Profesor Arkiva Digjitale Shqiptare Karl Gurakuqi (Shkodër, 24 mars 1895 – Bressanone 6 dhjetor 1971). Arkiva Digjitale Shqiptare (adsh.al), ku ndër të tjera thuhet se Karl Gurakuqi ka qenë mik dhe bashkpuntor i Avni Rrustemit dhe shoqërive demokratike të kohës. Në vitin 1921, sipas Profesor Romeo Gurakuqit, Karl Gurakuqi ka qenë bashkthemelues me Avni Rrustemin dhe të tjerë i Federatës “Atdheu” në Vlorë, në të cilën Karl Gurakuqi ka shërbyer si Sekretar i Përgjithshëm i saj.

Atë ditë të 6 dhjetori, 1971, zhdukja e Mjeshtrit të shqipës, Karl Gurakuqit, miku dhe bashkpuntori i tij i ngusht Ernest Koliqi do të shkruante se me humbjen e Karl Gurakuqit: “Na të Shêjzave me vdekjen e Karlit mbesim pa nji Bashkëpun-tuer dorës parë, besnik të patundun. Gjuha shqipe humbi nji lavrues që ia zbuloi asaj fuqinë e hirin shprehës. Bota shqiptare vorfnohet nga zhdukja e nji qytetari, që e nderonte me sjellje fisnike, e pasunonte dhe e urtësonte me nji përvojë të gjatë kombtare edhe e edukonte mâ tepër se me fjalë, me prirje të butë të natyrshme, e cila ndikonte gjithmonë e gjithëkund, frymë harmonizimi shoqnuer e vëllaznije kombtare…Në kuvendim me tê, kishte njeriu përshtypjen që Ai mendonte se për kurrnji send në botë s’ia vlen barra qirân, m’u trazue. Vetëm nji gjâ për të ishte absolutisht serjoze: gjuha shqipe. Hoka mbi gjuhë shqipe nuk bârte”, Karl Gurakuqi, sipas Ernest Koliqit. “Shqipja për Të ishte gjâ e shêjtë. Karli qe Ashik i shqipes. Shqipen e adhuronte, e dashunonte me përkëdhelje si t’ishte nji Vashë e bukur. Asaj ia kushtoi jetën. Ajo qe pësimi e gëzimi i Tij. Ajo ka me ia ruejtë emnin deri vonë në mote t’ardhëshme”, ka përfunduar Ernest Koliqi komentin e tij me rastin e kalimit në amshim të mikut të tij besnik, Karl Gurakuqit me 6 dhjetor, 1971.

Fjalët e Ernest Koliqit për Karl Gurakuqin, se shqipja, “ka me ia ruejtë atij emnin deri vonë në mote t’ardhëshme”, mund të kenë qenë tepër pozitive e plot shpresë, por edhe ekzagjeruese, po të marrim parasysh se si trajtohet sot 30-vjet tranzicion “post-komunizëm, jo vetëm Karl Gurakuqi, por edhe vet Ernest Koliqi, At Gjergj Fishta dhe një numër shumë i madh shkrimtarësh e poetësh të Kombit të dalë nga Shkodra; zyrtarisht, të ndaluar e të anashkaluar nga atdheu i tyre për të cilin punuan e munduan  gjithë jetën e tyre, jo vetëm për një gjysëm shekulli komunizëm, por edhe sot në “post-komunizëm”, në Shqipërinë “pluraliste” e “demokratike”, anëtare e Aleancës Perëndimore NATO, me shpresë për t’u bërë edhe anëtare e Bashkimit Evropian. Përjashtimi i këtyre kolosave të historisë, të gjuhës dhe kulturës shqiptare, si Karl Gurakuqi në një vend si Shqipëria; tre dekada pas shembjes së Murit të Berlinit, ku kultura e pluralizmit do duhej të mbretëronte dhe ku gjithëpërfshirja në edukimin e brezave të rinj, pa dallime politike, ose të mendimeve ndryshe do duhej të ishte siguruar me kohë në një vend anëtar të NATO-s dhe me pretendime për t’u antarësuar në Bashkimin Evropian, siç është Shqipëria. Pluralizmi kulturor dhe gjuhësor si dhe ai politik, që do duhej të përfshinte personalitete të gjuhës dhe të kulturës shqiptare deri tani të përjashtuara, qoftë nga ish-regjimi komunist, qoftë nga nostalgjikët e komunizmit sot. Kur do ta kuptojnë këta njerëz se Karl Gurakuqi me shokë kanë qenë dhe janë një pasuri kombëtare në shërbim dhe në forcimin e identitetit të vërtetë kombëtar të shqiptarëve. Prandaj, synimi duhej të ishte që me gjith përfshirjen pluraliste në jetën e përditshme kulturore dhe akademike, sidomos në arsim, të këtyre kolosëve të Kombit, të krijohen mundësitë për një Shqipëri të një hapësire educative, e cila përafrohet më tepër me atë evropiane, e cila përqafon gjithë vlerat, parimet dhe idealet e Evropës së Bashkuar”, sipas qëllimit edhe të një konference që u mbajt në Tiranë të mërkurën, me 6 dhjetor: Kisha Katolike në Shqipëri: “Kultura e pluralizmit dhe gjithëpërfshirjes në edukim”.

Përjashtimi i këtyre kolosëve të Kombit nga historia, letërsia dhe kultura shqiptare sot, le një zbrazëti të madhe në historinë kombëtare. Për këta individë vendimarrës në Tiranë dhe deri diku edhe në Prishtinë, që sot marrin vendime të tilla përjashtimi ose anashkalimi i këtyre burrave, që pasqyrojnë vlerat më të zgjedhura të gjakut iliro-arbëroro-shqiptar, a mund të thuhet se këta, si përfaqësues dhe mbrojtës sot të kulturës shqiptare, vërtetë, kanë në zemër dhe mendje interesat dhe idealet afatgjata të Kombit shqiptar!?

Pse nuk e mori Hashim Thaçi Çmimin Nobel për Paqë, si Nënë Tereza ? 

Drini.us
-
0
Pse nuk e mori Hashim Thaçi Çmimin Nobel për Paqë, si Nënë Tereza ? 

Nëna Terezë na nderoi me çmimin Nobel per Paqë, më 1979

Sinan Kastrati, Suedi 

Sa njerëz paguajti Hashimi që të propagandojnë që ai Daqiqi e Vuqiqi të propozohen për çmimin NOBEL për paqë? 

Më tepër se 100 artikuj, fjalime, biseda të Hashimit dhe për Hashimit i kam lexua dhe dëgjua për të bëmat e të palarat e Hashim Thaçit, ku ai në faqen e facebookut, më 24 dhjetor 2013, shkroi: 

Të dashur miq, 

Qytetarë të vendit tim, 

Dje mora lajmin për nominimin për Çmimin Nobel për Paqë … 

E meritojnë mësuesit, mjekët … 

Prandaj nominimi për Nobel ju takon juve qytetarëve të Kosovës. 

Një gazetare nga disa dhjetëra të tjerë shkruan: 

”Athua si do të ishte përgjigjur Thaçi sikur gazetari ta kishte pyetur prej nga u bënë milionerë vëllezërit tuaj, madje brenda natës, apo zyrtarët e tjerë të PDK-së që sot nuk ia dinë skajin pasurisë? Ndonjë gazetarë që Kosovën “e njeh” nga distanca e Parisit apo Pragës, si ky i NYT, mund të fërgojë llafe restorantesh për Çmimin Nobel dhe Thaçin, por populli i Kosovës këtij qëmoti ia ka dhënë një çmim meritor: kryepërgjegjës për plaçkitjen e Kosovës dhe varfërimin ekstrem të popullit të saj.” (A. Xhh.)  

Do të ishte ishte turp për shqiptarët përgjithësisht dhe për Kosovën, veçanërisht nëse Hashim Thaçi do ta futej në rend me emrat më të merituar të botës që kanë marrë Çmimin Nobel për Paqë.  

Po të shkonte propozimi për Hashimin në Oslo, shumë personalitete të botës që janë nderua me Çmimin Nobel për Paqë, do ta linin Çmimin Nobel për Paqë e të tjerët, nuk do të pranonin të kandidoheshin me një ish të akuzuar për krime lufte kundër njerëzimit.. 

Sa I përket fotografisë së Adem Jasharit me Hashim Thacin, ”nëse është për ti besua”, jam bazuar në ate që dy shokët e luftës e tash edhe edhe të burgutt thonë: 

“REXHEP SELIMI: HASHIM THAҪI NUK E KA TAKUAR ADEM JASHARIN QË NGA VITI 1992! 

Dhe “Hashim Thaçi e Kadri Veseli kanë qenë në armiqësi me Adem Jasharin” VIDEO 

“…po këta kanë qenë në armiqësi me Adem Jasharin. Hashim Thaçi dhe Kadri Veseli. Raportet e Hashim Thaçit dhe Kadri Veselit pas luftës dhe gjatë luftës unë i kam balancuar. 

Përndryshe ata as atëherë nuk do t’i kishin pranuar në familje dhe me të drejtë. Ata sot nuk munden me shku”, shprehet Jakup Kransiqi. 

Atëherë, kur u fotografuan Adem Jashari dhe Hashim Thaçi, para vitit 1992? 

Kryetari i PDK-së, “Krasniqi feston 28 Nëntorin me të birin e Thaçit në Shqipëri: Po mungon njeriu që e shpalli pavarësinë e Kosovës“, Sinjali.com 28 Nëntor 2023 20:14 

“Në pritjen shtetërore për shënimin e 111 vjetorit të Pavarësisë së Shqipërisë, në Tiranë, fatkeqësisht, mungon fizikisht njeriu që e shpalli Pavarësinë e Kosovës. Por, fatmirësisht, nuk mungon edhe pasardhësi i tij”, ka shkruar Krasniqi duke iu referuar të birit të Thaçit. 

“’Nga Shqipëria, bashkë me Endritin, ju urojmë përzemërisht 28 Nëntorin të gjithë shqiptarëve, e posaçërisht çlirimtarëve tanë në Hagë. Si individë dhe si popull, me mendje dhe zemër sot jemi pranë tyre, ashtu siç e dijmë që edhe ata, me mendje e me zemër, janë pranë nesh”) 

Vazhdon nga numri i kaluar me titull “Ademi e Hamza luftuan për atdhe, e jo për parti politike e organizata të kuqe”, 5 Dhjetor 2023. 

Më kishte marrë malli” – Hashim Thaçi thotë se u gëzua kur e vizitoi Edi Rama

Pjesa e pestë (5)  

Hashimi e mashtroi vehten dhe u mundua të na rrej se është nominua për Çmimin Nobel për Paqë 

Kush është Alfrd Nobel? 

Pse ndahet Çmimi Nobel? 

Sa çmime (shpërbime) ndahet dhe ku e kur ndahen çmimet?  

Meqë jemi në muajin dhjetor, në Suedi (dhe Norvegji) ka disa festa tradicionale, si Lucia (13 dhjetor) Krishtlindjet (24 dhjetor). 

Festa më e njohur, ku ndahen edhe çmimet, NOBEL, festohet më 10 dhjetor, çdo vit, në Stockhom dhe në Oslo. 

Në Suedi ndahen çmimet në Letërsi, Kimi, Fizikë, Fiziologji ose Medicinë (mjekësi) dhe Ekonomi kurse në Norvegji, ndahet vetëm çmimi për paqë. 

Arësyaeja pse ndahen në dy shtete është se në kohën kur jetoi Alfred Bernhard Nobel, Norvegjia dhe Suedia ishin një UNION (Alfred Bernhard Nobel, 21 tetor 1833 – 10 dhjetor 1896) ishte kimist suedez, shpikës i dinamitit, industrialist, humanist (dhurues), inxhinier dhe themelues i Çmimit Nobel. Elementi nobelium, numri atomik 102, është emëruar sipas tij. 

Në vitin shkollor 1996/1997, studjoja (shkoja, mësoja) një kurs për gjuhën suedeze në Kalmar, qytet afro 50 km. prej qytetzës ku banoja unë, në Mönsterås. Kalmari, si qytet njihet edhe si kryeqytet në kohën kur Suedia, Danimarka dhe Norvegjia ishin bashkë (union). 

Gjergj Dedaj e Hashim Thaçi, pershëndesin si ”demokratët” (PDK-ja)

Kalmarunionen 

Bashkimi Kalmar ishte një bashkim skandinav midis mbretërive të Danimarkës, Norvegjisë dhe Suedisë që u formua në vitin 1397 dhe zgjati deri më 6 qershor 1523. Bashkimi përfshinte kështu zona të tilla si Finlanda, Islanda, Groenlanda, Ishujt Faroe, Ishujt Orkney dhe Ishujt Shetland dhe përfshinte zonën më të madhe politike në historinë e rajonit nordik. Pasi Suedia u largua nga bashkimi, Danimarka dhe Norvegjia qëndruan në bashkim deri në vitin 1814, me ndryshime të rëndësishme në formën e bashkimit në vitin 1536. (Kalmarunionen var en skandinavisk union mellan kungarikena Danmark, Norge och Sverige som bildades 1397 och varade till 6 juni 1523. Unionen innefattade därmed områden som Finland, Island, Grönland, Färöarna, Orkneyöarna och Shetlandsöarna, och omfattade det största politiska samlade området i Nordens historia. Efter att Sverige lämnade unionen förblev Danmark och Norge i union fram till 1814, med betydande ändringar i formerna för denna år 1536). 

Mësuesja që ligjëronte suedishten, e dinte që unë kam studjua letërsinë shqipe dhe më propozoi ta punoj një temë seminarike për shkrimtarët që kanë marrë çmimin Nobel, deri në vitin 1995. 

Por unë sot shkurt do të flas vetëm për çmimin për NOBEL për Paqë.  

Çmimin për Paqë e ka marrë edhe Nënë Tereza, shqiptarja e parë, më 10 dhjetor 1979. 

Çmimi Nobel për Paqë është çmimi më i lartë për individët apo institucionet të cilët janë angazhuar drejt arritjes së paqes brenda një viti. 

Unë mendoj se Çmimi Nobel për Paqë, pas Nënes Terezë, është dashur ta marrë edhe Anton Çetta. 

Dy ish presidentët e Kosovës, Behgjet Pacolli e Hashim Thaçi

Lista e personave që kanë marrë cmimin Nobel për Paqë, arësyet dhe kombësia (e shteti):  

Në vitin 1901, Henri Dunant, Frédéric Passy, nga Zvicrra, Franca 

1902, Élie Ducommun, Albert Gobat, Zvicra  

1903, Randal Cremer, Britania e Madhe 

1904, Institut de droit international, Belgjikë 

1905, Bertha von Suttner, Austria, Hungar (iÖsterrike-Ungern)  

1906, Theodore Roosevelt, ndëmjetësues për paqë ndërmjet (Japonisë dhe Rusisë (Medlare i det rysk-japanska kriget), SHBA 

1907, Ernesto Moneta, Louis Renault, Itali, Francë 

1908, Klas Pontus Arnoldson, Fredrik Bajer, Suedi, Danimarkë 

1909, Auguste Beernaert, Paul Henri d’Estournelles de Constant, Belgjikë, Francë 

1910, Permanent International Peace Bureau (Permanenta Internationella Fredsbyrån) 

1911, Tobias Asser, Alfred Fried, Holandë, Austri-Hungari (Nederländerna, Österrike-Ungern) 

1912, Elihu Root, SHBA (USA) 

1913, Henri La Fontaine, Belgjikë 

1914, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1915, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1916, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1917, Komiteti ndërkombëtar i kryqit të kuq (Internationella rödakorskommittén 

1918, (Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1919, Woodrow Wilson, SHBA 

1920, Léon Bourgeoi, Frankrike 

1921, Hjalmar Branting, Christian Lous Lange, Suedi, Norvegji 

1922, Fridtjof Nansen, Norvegji 

1923 (Nuk është ndarë (Inget pris utdelades) 

1924, (Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1925, Sir Austen Chamberlain, Charles G. Dawes, Britani e Madhe (Storbritannien, USA) 

1926, Aristide Briand, Gustav Stresemann, Francë, Gjermani (Frankrike, Tyskland) 

1927, Ferdinand Buisson, Ludwig Quidde, Francë, Gjermani (Frankrike, Tyskland) 

1928, (Nuk është ndarë (Inget pris utdelades) 

1929, Frank B. Kellogg, SHBA 

1930, Nathan Söderblom, Suedi 

1931, Jane Addams, Nicholas Murray Butler, SHBA 

1932, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1933, Sir Norman Ange, Britani e Madhe 

1934, Arthur Henderson, Britani e Madhe 

1935, Carl von Ossietzky, gazetar, paqësor (Journalist och pacifist) Gjermani 

1936, Carlos Saavedra Lamas, Argjentina,  

1937, Robert Cecil, Britani e Madhe (Storbritannien) 

1938, Nansenbyrån, Organizata humanitare për refugjatë (Internationell hjälporganisation för flyktingar) 

1939, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades) 

1940, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades) 

1941, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1942, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1943, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1944, Internationella rödakorskommittén. För arbetet för mänskligheten under andra världskriget 

1945, Cordell Hull, SHBA 

1946, Emily Greene Balch, John R. SHBA 

1947, Friends Service Council, American Friends Service Committee,  

1948, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades), është mendua ti ndahet Mahatma Gandhi por ai vritet (tänktes ges till Mahatma Gandhi men han blev mördad innan.)  

1949, Lord Boyd Orr, Britani (Storbritannien) 

1950, Ralph Bunche, SHBA 

1951, Léon Jouhaux, Francë (Delegat i Nationernas Förbund och Förenta Nationerna, Frankrike) 

1952, Albert Schweitzer, Francë 

1953, George C. Marshall, SHBA 

1954, FN:s flyktingkommissariat 

1955, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1956, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1957, Lester Bowles Pearson, Kanadë 

1958, Georges Pire, Belgjikë 

1959, Philip Noel-Baker, Britani 

1960, Albert Lutuli, Afrikë e Jugut (Sydafrika) 

1961, Dag Hammarskjöld (postumt), Suedi 

1962, Linus Pauling, SHBA 

1963, Internationella rödakorskommittén.  

1964, Martin Luther King Icke-våldsarbete för medborgerliga rättigheter, njeri që luftoi për të drejtat e njeriut, njerëzëve me ngjyrë (SHBA) 

1965, Fondi për fëmijë (FN:s barnfond) 

1966, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades) 

1967, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1968, René Cassin, Francë 

1969, Organizatë ndërkombëtare për të mbrojtjen e të drejtave të punëtoreve (Internationella arbetsorganisationen) 

1970, Norman Borlaug, SHBA 

1971, Willy Brandt, Kancelar (kryeministër) i Gjermanisë Lindore 

1972, Nuk është ndarë (Inget pris utdelades)  

1973, Henry Kissinger, Le Duc Tho, SHBA, Vietnam 

1974, Seán MacBride, Eisaku Sato, Irlandë, Japoni 

1975, Andrej Sacharov (För sitt arbete för mänskliga rättigheter i Sovjetunionen samt för arbete för nedrustning och samarbete mellan nationer) BRSS 

1976, Betty Williams, Mairead Corrigan, Irlanda Veriore, Bratin (Storbritanien) 

1977, Org.  Për mbrojtj. e të drejtave dhe Lirive të njeriut (Amnesty International, Människorättsarbete för samvetsfångar) 

1978, Anwar Sadat, Menachem, Egjypt, Izrael 

1979, Moder Teresa, (Grundare av Missionaries of Charity), Indien (shqiptare shën. imi) 

1980, Adolfo Pérez Esquivel, Argjentinë 

1981, Förenta Nationernas flyktingkommissariat  

1982, Alva Myrdal, Alfonso García Robles, Suedi, Meksikë 

1983, Lech Wałęsa, udhëheqës i sindik. ”Solidarnost” (Ledare för fackföreningsrörelsen Solidaritet), Poloni 

1984, Desmond Tutu, Afrika e Jugut 

1985, Internationella läkarrörelsen mot kärnvapen 

1986, Elie Wiesel, SHBA 

1987, Oscar Arias Sánchez, Costa Rika 

1988, Org, Ndekom. Për Ruajtjen e Paqës ( FN:s fredsbevarande styrkor 

För möjliggörande av FN:s föresatser)  

1989, Den 14:e Dalai Lama (Tenzin Gyatso), Tibet (Kinë) 

1990, Michail Gorbatjov, presidenti sovjetik (Sovjetunionen) 

1991, Aung San Suu Kyi[, Myanmar 

1992, Rigoberta Menchú, Guatemalë 

1993, Nelson Mandela, Afrikë e Jugut 

1994, Yassir Arafat, Shimon Peres, Yitzhak Rabin, Palestinë, Izrael  

1995, Joseph Rotblat, Pugwash, britanez (lindur në Poloni) 

1996, Carlos Filipe Ximenes Belo, José Ramos-Horta, Timori Lindor 

1997, International Campaign to Ban Landmines, Jody Williams, SHBA 

1998, John Hume, David Trimble, Irlandë e Veriut, Britani e Madhe 

1999, Mjekët pa kufi (Läkare utan gränser (Médecins Sans Frontières) 

2000, Kim Dae-jung, Kore e Jugut 

2001, Kofi Annan, Sekret. i Përgjithsh, i Kombeve të Bashkuara, Gana (Ghana 

2002, Jimmy Carter, Presid. Amerik. SHBA 

2003, Shirin Ebadi, Iran 

2004, Wangari Maathai, Keni (Kenya) 

2005, Internationella atomenergiorganet, Mohamed el-Baradei, Egjipt 

2006, Grameen Bank, Mohammad Yunus, Bangladesh 

2007, Al Gore, FN:s klimatpanel, SHBA 

2008, Martti Ahtisaari, Finlandë 

2009, Barack Obama, Presid. Amerikan, SHBA 

2010, Liu Xiaobo, Kinë 

2011, Ellen Johnson Sirleaf, Leymah Gbowee, Tawakkul Karman, Liberia, Liberia, Jemen 

2012, Bashkimi Evropian (Europeiska Unionen) 

2013, Organisationen för förbud mot kemiska vapen 

2014, Malala Yousafzai, Kailash Satyarthi, Pakistan, Indi 

2015, Tunisiens nationella dialogkvartett, Tunizi 

2016, Juan Manuel Santos, Colombia 

2017, International Campaign to Abolish Nuclear Weapons 

2018, Denis Mukwege, Nadia Murad, Kongo-Kinshasa 

2019, Abiy Ahmed, Etiopi 

2020, Världslivsmedelsprogrammet 

2021, Maria Ressa, Dmitrij Muratov, Filipine, Rusi 

2022, Ales Bjaljatski, Memorial, Center for Civil Liberties, Bellarusi, Rusi, Ukrainë (Belarus, Ryssland, Ukraina) 

2023, Narges Mohammadi, Iran  

Kalmarunionen 

https://sv.wikipedia.org/wiki/Kalmarunionen  

”Nobels fredspris” 

Kronologisk lista över pristagare 

https://sv.wikipedia.org/wiki/Nobels_fredspris 

Hashim Thaçi, uron dhe falenderon qytetaret e Kosovës (24 dhjet. 2013)

Literatura e konsulltuar: 

 “Thaçi dhe Vuçiç mund të nominohen me çmimin Nobel për Paqen”, 16 Gusht, 2018, 13:35 

https://www.balkanweb.com/thaci-dhe-vucic-mund-te-nominohen-me-cmimin-nobel-per-paqen/#gsc.tab=0 

“Po, Hashim Thaçit për çmimin nobel” RajoniPress, 00:20, 2 Janar, 2014 

https://rajonipress.com/po-hashim-thacit-per-cmimin-nobel/ 

“Hashim Thaçi takon atë që e propozoi për Çmimin Nobel”, 01/02/2014, 13:12 

https://lajmi.net/hashim-thaci-takon-ate-qe-e-propozoi-per-cmimin-nobel/ 

“Thaçi: Vendimi për çmimin Nobel solli dhimbje të madhe te viktimat e panumërta”, 10 Tetor, 2019, 21:02 

https://www.balkanweb.com/thaci-vendimi-per-cmimin-nobel-solli-dhimbje-te-madhe-te-viktimat-e-panumerta/#gsc.tab=0 

“NYT: Thaçi kandidat serioz për çmimin ‘Nobel’ për paqe”, admin, 07/13/2013 

https://prizrenpress.com/nyt-thaci-kandidat-serioz-per-cmimin-nobel-per-paqe/ 

“A ka shanse Hashim Thaçi të fitojë Nobelin për Paqe? “TEMA, 9 TETOR 2014, 21:35RAJONI 

https://www.gazetatema.net/2014/10/09/a-ka-shanse-hashim-thaci-te-fitoje-nobelin-per-paqe 

“Thaçi dhe Vuçiq mund të nominohen me çmimin Nobel për Paqe”, Burim Tmava  

https://telegrafi.com/thaci-dhe-vuciq-mund-nominohen-cmimin-nobel-per-paqe/amp/ 

“Pacolli: Thaçi e meriton çmimin Nobel, por pa Daçiç”, TEMA, 24 DHJETOR 2013, 18:15 

https://www.gazetatema.net/2013/12/24/pacolli-thaci-e-meriton-cmimin-nobel-por-pa-dacic/ 

“Çmimi Nobel për Thaçin, Rama i dërgon letër partive parlamentare: Mbështesni kandidaturën”, Feb 3, 2014 | 15:44 

http://www.panorama.com.al/cmimi-nobel-per-thacin-rama-leter-partive-parlamentare-mbeshtesni-kandidaturen/ 

“Nikoliç: Loja me Nobelin për dyshen Daçiç-Thaçi, bëhet në të vërtetë për Ketrin Eshton”, Postuar në 29 Dhjetor, 2013 11:50 

http://www.respublica.al/comment/47032 

https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0291Qf5TxzbtdwnDBab8iFkjv2KsUSbdyZEGbTtMAH5EX73PurEJjgRNwEb3yaZ2KTl&id=215598455177188&locale2=fr_FR 

“NYT: Thaçi kandidat për Nobelin e Paqes”, In Panshqiptare, Të përzgjedhura, July 13, 2013 

 https://www.objektiv.al/nyt-thaci-kandidat-per-nobelin-e-paqes/ 

”Çmimi i popullit për Thaçin” 

15 KORRIK 2013, 21:19 BLOG 

TEMA 

Nga Arbana Xharra* 

https://www.gazetatema.net/2013/07/15/cmimi-i-popullit-per-thacin 

“Dedaj: Thaçi më torturoi“ 

https://telegrafi.com/dedaj-thaci-me-torturoi/  

“Dedaj në Hagë e quan Thaçin ‘George Washington i Kosovës’ 

https://www.epokaere.com/dedaj-ne-hage-e-quan-thacin-george-washington-i-kosoves/ 

Dedaj: Hashimit Thaçi dhe UÇK duhet me marrë Çmimin Nobel!” – Gjergj Dedaj lavdëron UÇK-në.  

Hashim Thaçi, ”Për nominimin për Nobel ju takon juve qytetarëve të Kosovës (24 dhjet. 2013)

Të dhënat dhe burimet tjera, në numrin e ardhshëm. 

Vazhdon  

Malmö, 7 dhjetot 2023 

sinankastrati09@hotmail.com 

Prishtina zgjidhet “Qyteti Europian i Sportit” për vitin 2024

Drini.us
-
0
Prishtina zgjidhet “Qyteti Europian i Sportit” për vitin 2024
Sot, Kryetari i Kryeqytetit pranoi zyrtarisht përzgjedhjen e Kryeqytetit tonë si “Qyteti Europian i Sportit” për vitin 2024. Kjo do ta bëjë Prishtinë tonë të dashur destinacion dhe qendër të shumë aktiviteteve sportive që do të mbahen gjithë vitin 2024.Kryetari i Kryeqytetit, Përparim Rama, u shpreh i lumtur me arritjen e këtij suksesi të madh për Prishtinën.“Jam i lumtur të ndaj me ju lajmin fantastik se Prishtina është shpallë Qytet Evropian i Sportit për vitin 2024! Ky titull është dëshmi e angazhimit tonë të palëkundur për të krijuar një qytet që përqafon jetën e shëndetshme, gjithëpërfshirjen dhe mikpritjen. Na pret një vit i mbushur me ngjarje sportive, angazhim të komunitetit dhe investime në infrastrukturën sportive”.Mes tjerash kryetari Rama tha se ky titull është katalizator i cili i nevojitet Prishtinës për të kthyer fokusin tek rëndësia e sportit në shoqëri për një të ardhme më të ndritshme, të shëndetshm e më gjithëpërfshirëse për kryeqytetin.Bashkë me Kryetarin ishin te pranishëm edhe Drejtori për Sport, Granit Rugova dhe skitaren e parë nga Kosova që mori pjesë në Lojërat Olimpike Dimërore “Pekini 2022”, Kiana Kryeziu, në një ceremoni të veçantë në selinë e Parlamentit Europian në Bruksel.

Përsëritja nuk duhet të jetë e mërzitshme. Vetëm shikoni lindjen e diellit

Drini.us
-
0
Përsëritja nuk duhet të jetë e mërzitshme. Vetëm shikoni lindjen e diellit

Nga Aurel Dasareti

Asociacioni është 100% copëtimi, shpërbërja e Kosovës… 

Kosova nuk është pronë private e asnjë individi, partie apo qeverie. As e Kryeministrit. Prandaj, askush përveç qytetarëve të saj nuk mund të vendosë në këtë çështje, ku bëhet fjalë për jetë a vdekje. 

Ndërkaq, shakaxhinjtë e huaj, të ashtuquajtur “ndërmjetës”, sidomos ata sllovakë dhe spanjollë (vendet e të cilëve nuk e kanë njohur Kosovën si shtet sovran, prandaj, meqë janë të zhytur në konflikt interesash, duhet të shpallen të paaftë për ndërmjetësim), le të krijojnë shoqata (asociacione) paraprakisht në vendet e tyre… 

Qeveria e Kosovës është e obliguar të organizojë një Referendum, në të cilin qytetarët e Kosovës (dhe diaspora) do të votojnë për krijimin ose refuzimin e tij. 

  • A e pranoni asociacionin?
  • A jeni kundër asociacionit? 

*** 

Kushdo që është i gatshëm të sakrifikojë lirinë e tij për një çast në siguri, nuk meriton as lirinë dhe as sigurinë. 

Çdo njeri që mban një magji të fshehtë dhe të rrezikshme në fytyrën e tij; do të ngjall gjithmonë dashurinë e dikujt, por edhe urrejtjen e dikujt! 

Kombi shqiptar është në buzë të greminës, përballë shkatërrimit. Ne jemi të varur nga një fije e hollë, dhe ajo fije është tjerrë nga hija e rastësisë. 

  • Aurel Dasareti, USA, ekspert i shkencave ushtarake-psikologjike 

Një libër me interes të veçantë për artistët e estradave dhe sidomos për adhuruesit e humorit

Drini.us
-
0
Një libër me interes të veçantë për artistët e estradave dhe sidomos për adhuruesit e humorit

Nga: Nail Draga, Ulqin

Shkrimtari emblematik i humorit shkodran 

Donika Selimi – Jani Malo, ARS LONGA-VITA BREVIS, Neraida, Tiranë,2022 

Organizimi i përurimit të librit Ars longa, vita brevis të autorëve Donika Selimi e Jani Malo, kushtuar Paulin Selimit(1947-2013) paraqet një moment të veçantë për familjen, artistët e estradave e sidomos për  adhuruesit e humorit. Dhe nuk ka si të jetë ndryshe sepse kemi të bëjmë me shkrimtarin i cili veçohej me elegancën e tij të humorit, duke qenë model për kohën kur ka jetuar e vepruar. Përurimi  i këtij libri përkon me rastin e 10-vjetorit të ndarjës nga jeta të Paulin Selimit,  shkrimtarit emblematik të humorit  jo vetëm në qytetin e Shkodrës por edhe më gjerë në hapësirën etnogjeografike shqiptare.  

Sipas informacioneve qe disponojmë, gjatë studimeve në Universitetin e Tiranës, ku Paulini ka studiuar Fakultetin e Gjuhës  e Letërsisë Shqipe, duke parë potencialin kriues dy studentë tjerë më në moshë  e këshilluan qe mos të shkruante poezi por  shkrime satirike dhe humorstike. Ishte ky një këshillim shoqëror e miqësor  qe ishte vendimtar, qe Paulini të lëvrojë këtë gjini letrare.  

Ai ka filluar të shkruajë e botoj tregime humoristike qe nga koha kur ka qenë student e më pas duke u bërë i njohur në nivelin kombëtar. Janë të panumërta komeditë, skeçet, esetë, epigramet, poezitë, tregimet etj., që dëshmojnë vlerat krijuese dhe intelektuale  si pak kush në kohën e tij. 

Pas përfundimit të fakultetit në Tiranë, kudo qe ka paunuar në arsim si Pukë, Kukës e Shkodër  është dalluar si mësues e drejtues  por edhe krijues në fushën e humorit, ku librat e botuara janë dëshmi e një shkrimtari të guximshëm. Sepse nuk ka qenë lehtë të mendohet e jo të shkruhet për  defektet  e dukurive te ndryshme sociale e shoqërore duke marrë parasysh kohën e diktaturës në Shqipëri.   

Ai i ka mbetur besnik gjinisë së humorit  gjatë katër dekadave që dëshmohet me tregimet dhe skicat humoristike në shtatë librat e botuara, nga libri i parë “Gati orkestra”(1972) dhe i fundit “Vizita e ujkut plak”(2004). Po ashtu duhet theksuar se ka shkruar edhe artikuj  dhe krijimtari letrare, botuar në revista të ndryshme te kohës. 

Të gjithë ata të cilët e kanë njohur kanë theksuar se ai  dallohej  në shoqërinë e tij me humorin e tij elegant, i shoqëruar me batuta e barcaleta qe veçohej nga të tjerët,  dhe s´ka si te jetë ndryshe sepse humori është terapi e jetës për çdo shkodran. Madje batutat e momentit i kanë shërbyer si shkas  ne krijimtarinë e humorit. 

Ndonëse për nga profesioni punoj si mësues, ai me intuiten dhe sensin e kriuesit përveç se  ka botuar libra, ka furnizuar me materiale  teatrin dhe estradën  e Shkodrës. Por penda e tij ishte e veçantë për disa vite  në  Radio Shkodrën e në veçanti në përgatitjen e programit të Vitit të Ri pranë Radio Televizionit Shqiptar. 

Kanë mbetur në kujtesë skenaret e shkruar nga Paulin Selimi dhe vendosur në skenë nga aktorët e mrekullueshëm te Estradës së Shkodrës shfaqjet:”Kunati i shokut Xhemal”,”Kushërini nga Amerika”,”E drejta e natës së parë”, “Erdhën ndihmat”, “Fejesa në Amerikë”, “Mbas mullarit”, “Djali i bosit” etj. Janë këto krijime dhe realizime të pa përseritshme të cilat kanë mbetur në kujtesën e publikut të gjerë. 

Formimi i tij prej eruditi dhe kultura e gjerë letrare kanë qenë parakushte të një procesi krijues  kulturor model, larg vulgaritetit e shijeve të ulta qe janë  të pranishme në kohën tonë. Mjeshtria e Selimit në krijimin e portreteve ka bërë që të mbetet në kujtesën  e gjithkujt  një galeri e tërë personazhesh. 

Ishte mjeshtri  artistike dhe guxim intelektual  për të trajtuar tema të tilla shoqërore në kohën e monizmit kur ishte e kufizuar liria e fjalës dhe e shprehjes. Por,ne këtë aspekt përjashtim bënte Paulin Selimi i cili pat shkruar skenarët për komedi të ndryshme. E  veçantë për atë kohë dhe deri në ditët tona është  shfaqja “Kunati i shokut Xhemal”, realizuar nga aktorët e  estradës së   Shkodrës, qe ka mbetur nder emblemat e humorit shkodran dhe shqiptar në përgjithësi. 

Janë pikërisht aktorët e  mëdhenj të humorit shkodran si Tano Banushi, Paulin Preka, Zyliha Miloti, Zef Deda, Drane Xhai   e të tjerë  qe kanë arritur suksesin  duke interpretuar shumë skeçe që mbanin firmën e Paulin Selimit. 

Përgatitjen e këtij libri e kanë realizuar dy autor Donika Selimi dhe Jani Malo, të cilët kanë përmbledhur rrefimet e shokëve e miqve  të ndryshëm të cilët e kanë njohur e bashkëpunuar me Paulinin. Botimin e këtij libri  qe paraqet një monografi në miniatur për Paulinin  e vlerësoi te qelluar, sepse autoritete të profileve të ndryshme shkencore, letrare, kulturore e publicistike, meritojnë të përjetësohen në botime të veçanta. Sepse veprimtaria e Paulinit, nuk është çështje personale, apo familjare  por e të gjithë neve, sepse krijimtaria humoristike është pronë kombëtare, ku Shkodra kishte fat qe ta kishte në mesin e vet një autoritet të veçantë me vlera kombëtare. 

Sa herë qe të trajtohen  ne të ardhmën nga autor të ndryshëm çështje artistike nga fusha e humorit, nuk ka dilemë se Paulin Selimi do te jetë pikë referimi tash dhe në të ardhmën sepse kemi të bëjmë me figurën  me të spikatur të humorit shkodran dhe ati kombëtar. 

Dhe në fund e them pa dielmë se titulli i kësaj monografie,  qe në shqip është “jeta është e shkurtë, ndërsa arti është i gjatë”, dëshmon në mënyrë autentike  jetën dhe veprën e Paulin   Selimit, i cili  vdiq  në vitin 2013, në moshën 66 vjeçare, ne kohën kur ka pasur mundësi për të dhënë gjithnjë në veprimtarinë krijuese.  

Por, ai do të kujtohet nga ne qe ishim të privilegjuar qe e kemi njohur personalisht por edhe  nga qytetarët të cilët kanë shijuar artin e humorit të tij të shkruar me plot pasion e profesionalizëm. Po ashtu do të kujtohet nga të rinjtë, sepse ka lënë pas një krijimtari të shquar, një krijimtari qe ka lënë gjurmë në humorin tonë kombëtar.  

(Lexuar me rastin e përurimit të librit në Ulqin, më 22 nëntor 2023) 

Mendimtari Ngadhnjim Sopjani, poet e shkrimtar nga Prishtina: “Çdo parti ekizston për popullin, jo për vete!”

Drini.us
-
0
Mendimtari Ngadhnjim Sopjani, poet e shkrimtar nga Prishtina: “Çdo parti ekizston për popullin, jo për vete!”

Konrad Adenauer:“Çdo parti ekizston për popullin, jo për vete!”

Nga: Ngadhnjim Sopjani, Prishtinë

Sistemi elektoral në Kosovë duhet të ndryshoj që qytetari të jetë i përfaqësuar drejtpërdrejt nga i deleguara/i i vet.

Ky sistem sot në Kosovë është ndjelljeje dhe formësuese e klientelizmit, pasi që votat grumbullohen, kandidatët votohen drejtpërdrejtë por ata nuk përfaqësojnë askënd drejtpërdrejtë, përpos votës së përkohshme që ka arritur ta marr me emrin e vet por nën siglën e partisë. Deputeti duhet ta përfaqësoj zonën dhe problemet e saj, duhet ta njohë komunitetin prej nga vie. Shembull, nuk ka pse një pejan ta votoi një figurë karizmatike të Llapit, pse?

Çka e përfaqëson ai/ajo?

Në Kosovë mblidhen votat për tu krijuar një far parlamenti që ai parlament ta krijoj një far qeverie, lëre që koalicionet asnjëherë nuk janë përputhur ideologjikisht, por nuk janë përputhur as me elektoratin që ua ka qitë kokrrën, për faktin se sistemi zgjedhor Proporcional me listat e hapura në Kosovë, votën e ka reduktuar në ngarendje për të luftuar për sa me shumë ulëse në Kuvend, për ta mundur partinë tjetër. Kandidatët po ndërtojnë karrierë mbi një votë që nuk i obligon as detyron. Pikësynimi nuk është që të arrihet cilësia e kandidatit apo fuqizimi i demokracisë. Vet sistemi i tanishëm e shkëput qytetarin nga shtetari, e shkëput problemin nga zgjidhësi i problemit, pra deputeti. Tek ne po kuptohet çdo e ditë e më shumë se sigla e partisë, naracionet historike dhe emocionale për një parti të caktuar nuk sjellin asgjë për qytetarin. Sado që të jetë lideri i dashur për qytetarin, sado që ai apo ajo të këtë ide e vizione për shtetbërje, sistemi e bën të pa mundshëm që qytetari të participoi në shtetbërje, parti-cipoje, pjesa e parë e fjalës është pjesë, por me shtesën pjesëmarrje, kurse fjala parti i bie veç pjesë, pra, partia është pjesë e qytetarit e jo anasjelltas Një parti apo me saktë një grup parlamentar nuk e di sot çka të përfaqësoj, partinë, liderin, apo votën që e ka sjellur aty, andaj shteti ynë ka ngelur në vendnumëro.

Vota sot po përcakton një makinë votuese në parlament, thjeshte një shtytëse e verbër e vendimeve kuvendare, jo një zë i duhur që i duhet qytetarit dhe problemeve të tij. Ky sistem elektoral është lënë qëllimisht që të anashkalohet ballafaqimi i drejtpërdrejt me qytetarin dhe obligimin elektoral! Kosova duhet të praktikoj sistemin zgjedhor Proporcional, Rajonal por me listat e e hapura, çdo zonë e caktuar të garoj me numrin e caktuar të deputeteve, dhe secila zonë e Kosovës të përfaqësohet direkt në Parlament përmes kandidatëve përkatës me lista të hapura, Sot Kosova është një Mekë apo Vatikan për një sistem pa krye, që as nuk i përshtatet nevojave por as traditave të vendasve, nuk ekziston fare komunikimi votues dhe i/e votuar, votuesi është mjet kurse vota është valutë e përkohshme!

Përmes sistemit rajonal-proporcional me lista të hapura deputeti do të ishte i detyruar ti shërbej qytetarit drejtpërdrejt, do të jet i detyruar ti shërbej zones prej nga vjen, sepse ajo zonë vendos a do bëhet ajo / ai serish deputet, Kosova është e vogël, por jo edhe aq e vogël sa që të lejohet ky kaos i kontrolluar!

“Ne duhet të guxojmë më shumë demokraci, ne duam një shoqëri që ofron më shumë liri dhe kërkon më shumë bashkëpërgjegjësi”, Willy Brandt

1...918919920...1,769Faqja 919 nga 1,769