Shqiptar Shaljani, Shalë e Bajgorës, Mitrovicë
“Profesori që i frikësohet historisë – kur ideologjia vishet si shkencë” !
Mulla Milazimi, i kamufluar pas titullit akademik, na del sërish si “rojtar” i historisë – por jo për ta mbrojtur të vërtetën, por për ta filtruar sipas ideologjisë së tij. Kur faktet nuk i përshtaten narrativës së islamit politik, ato shpallen “fiktive”; kur identiteti shqiptar del përtej kornizave të tij, ai anatemohet si “rrezik për kombin”.
Është paradoksale: një “profesor” që trembet nga fjalë si dardan, arbëror, ilir – sikur këto të mos jenë shtresat e vetë historisë sonë, por ndonjë virus ideologjik që duhet zhdukur. Në vend që të pranojë kompleksitetin e identitetit shqiptar, ai kërkon ta thjeshtëzojë në një formulë të vetme, ku feja bëhet boshti dhe historia shndërrohet në shërbëtore.
Sa herë përmendet Gjergj Kastrioti Skënderbeu, ai mundohet ta relativizojë, ta copëtojë, ta riformatojë sipas nevojës së tezës së vet. Por historia nuk është plastelinë që e modelon sipas bindjeve personale. Ajo është më e fortë se çdo propagandë dhe më e thellë se çdo interpretim i njëanshëm.
Ironia më e madhe? Ai flet për “konverzosë”, ndërsa vetë është shembulli më i qartë i konvertimit intelektual: nga studiues në ideolog, nga profesor në predikues, nga analizues në propagandist. Ai nuk e mbron kombin – ai përpiqet ta monopolizojë atë.
Dhe këtu qëndron thelbi i problemit: për Milazimin, kombi shqiptar nuk është një realitet i gjallë, i ndërtuar mbi shtresa historike, kulturore e shpirtërore, por një projekt që duhet kontrolluar, filtruar dhe orientuar sipas një vije të caktuar ideologjike. Kush nuk hyn në atë vijë, shpallet “naiv”, “antihistorik” apo “armik”.
Por e vërteta është kokëfortë: shqiptaria nuk fillon me të, nuk mbaron me të dhe nuk ka nevojë për lejen e tij për të ekzistuar. Ajo është më e vjetër se çdo interpretim i tij dhe më e gjerë se çdo kornizë që ai përpiqet t’i vendosë.
Në fund, mbetet një realitet që asnjë “libër në proces” nuk mund ta ndryshojë: kombi shqiptar nuk është pronë e ideologëve të ditës. Ai nuk ndërtohet mbi frikë, as mbi përjashtim, por mbi vetëdijen dhe rrënjët e tij.
Dhe ndoshta pyetja më therëse është kjo:
a po e mbron vërtet kombin, apo po e ngushton atë derisa t’i përshtatet një ideologjie që vetë historia e ka tejkaluar?
