Avdi Gegë Drini, Suedi
Shqiptarofobia që sot shfaqet hapur në mjedisin tonë nuk është debat besimi, por agresion strategjik kundër qenies sonë kulturore historike. Kjo fobi buron nga katër shtylla themelore që islami politik kërkon me çdo kusht t’i rrëzojë.
Së pari, shqiptaria si identitet para-islam.
Ata e kanë frikë faktin se ne kishim dritën tonë, gjuhën tonë, Kanunin dhe një rrënjë dymijëvjeçare shumë shekuj para se doktrinat e shkretëtirës të shkelin në Gadishullin Ilirik. Për ta, historia duhet të fillojë me pushtimin, sepse vetëm një shqiptar pa rrënjë është një shqiptar i “shpëtuar”.
Së dyti, figura e Gjergj Kastriotit.
Ai është pasqyra e dështimit të tyre. Është thika që ndau dritën nga errësira dhe shpata që mbrojti trupin e Shqipnisë. Ata e urrejnë dhe e fyejnë, sepse Gjergji provon se shqiptari di me u flijue për Atdhe e Fe, duke refuzue nënshtrimin ndaj një kulture të huaj anadollake.
Së treti, aleanca sllavo-islamiste.
Shqiptarofobia e tyre nuk është e re, është vegël e vjetër e paketuar si “vllazni shpirtërore”.
Asht martesë interesi mes Beogradit dhe Stambollit. Serbia na donte “myslimanë” për me na shpërngulë si të huaj, ndërsa islami radikal na do pa komb, mish për top të axhendave të huaja. Kjo asht tradhti e hapët ndaj vëllaut të gjakut.
Së fundi, fobia ndaj “Besës së Parë”.
Ata tmerrohen nga katolicizmi arbnor, sepse ai është vula e identitetit tonë evropian. E dinë se një shqiptar që kthehet te kjo rrënjë, te Besa e thënë shqip, bëhet i paprekshëm. Prandaj sulmojnë çdo simbol të moçëm, sepse përballë madhështisë së Rrënjës sonë, ndihen të vegjël dhe të huaj në këtë tokë.
Çdo ditë në faqen e Lëvizjes për Rikthim po dëshmohet se shqiptarofobia e tyre nuk është veçse frikë nga zgjimi ynë.
Ne nuk jemi komb që lindi nga hiri i një pushtimi, jemi bijtë e një amshimi që nuk shuhet. Prandaj rikthimi masiv ka fillue. 
Lëvizja për rikthim
