Mali Mrasori, Gjermani
Poezi
_______
Xhevat Qerimit
***
Nuk muj me t´i shplua
bamt e tua me fjalë!
Unë rrnoj prej shpirtit tan,
sa kisha dasht
me ta dhan frymën tëme.
në sytë tu kam pa lirinë
pranaj m´ka pelqye
mej pushua sytë n´ty.
mos ma vëni veshin mua,
anamoraves i tham,
por unë jam tuj me nigua zanin tan.
kur kam ndez shijen teme n´ty
jam kallë n´vedi.
Sa jam mundua
me mjellë bamtë tua
n´aren arbnore për fitore.
N´kalanë e shpirtit tan
strehohen arbnor t´rrëm
mua m´i vrasin
merzi e dashnin për ty?
Merzi e dashni
i kam ndry n´vedi!
A muj me t´i var
manatë e mia n´ty,
se krenaria për ty
m´ka burgua!
Manatë tua i kam var
n´ball t´oxhakut
pa blozë e pa tym
për nji trim.
A muj me mjellë
për t´gjallë tem
nji grusht kujtimi për rinin tate!
E di,
nuk munesh me ma thy
dhimbjen e shpirtit,
Shpirtin merrma n´rrem,
dhimbjen s´ta nap
për t´gjallë tem.
Nën pragun e qiellit,
ku dielli acarin han
pas mjegulles t´zezë të vranë.
Dora qe thuri lakun për ty,
merr famë
pas emnit me nam.
un po l´shoj rranjë
buzë t´drinit bardhë,
kangen e zogjve ma lan var
e zani n´anamoravë ka me ardhë.
Kur agimi i kuq
vjen me noj pranver
mua me gjen n´filiz t´shelgut,
kërrusun mi dri,
tuj me than nji fjalë për ty,
Xhevat Qerimi…Lavdi.
8.11.22, bavari
m.m
