Ndoc Bushgjoka, Tropojë
Kujtesa e ndaluar…
Shkak për të cituar radhët e mëposhtme nga shkrimtari ynë i mirënjohur, u bë një dialog i rastësishëm, me një zonjushë kosovare të nderuar, (theksoj vërtet të nderuar).
Si e qysh erdhi koha që ne të varemi për tu ushqyer nga serbia, që stomaku shqiptar të fryhet nga buka e serbit, kjo është e pashpjegueshme.
Si e qysh, ne të ushqejmë mendjen dhe shpirtin me propagandën turke, është po ashtu e padëshifrueshme.
Në fund të fundit si u katandisëm në trungje pa kujtesë ?
Kujtesa nuk është as shovinizëm as racizëm.
Kompozitori dhe personaliteti i muzikës shqiptare Agim Krajka – ndjesë pastë atje ku është në parajsë, në një bisedë, pat theksuar:
– Nuk kam asgjë kundër jevgjitëve. I admiroj për jetën me këngë e valle, por ME KENGET TONA Ç’KANE !
Dhe ja një fragmenti i Kadaresë që desha të theksoj:
“Kronika shqiptare nuk jep në asnjë rast fushata dhune kundër romve. Doket shqiptare e ndalonin një gjë të tillë. Për ti thënë gjërat siç janë e jo në një ndriçim të trendafiltë, duhet sqaruar se ky ndalim, më tepër se një shënjë ndërgjegjësimi antiracist, ishte ai vetë pjellë e mendjemadhësisë raciste. Ashtu sikurse ishin të tilla shprehjet “turpnimi i pushkës”, ose cilësimi “pushkë e romit”.
“Ndërkohë për t’i çuar gjërat deri në fund, do të duhej të përmendeshin, dy raste të ushtrimit të dhunës prej romëve kundër “gaxhojve”, siç quheshin prej tyre të bardhët. Rasti i parë ndodhi në vitin 1997, gjatë kaosit, kur në Shqipërinë e mesme u krijuan disa banda romësh, shefi i njërës prej të cilave mbante nofkën “Mandela”, arrestuar më pas në Paris.
Rasti i dytë, më i rëndë, ndodhi më 1999, gjatë masakrave në Kosovë, kur romët u rreshtuan përkrah serbëve.”
…
“Do të mjaftonte vetëm kronika e përdhunimit, për të shtyrë harrimin një shekull më tej. … ushtritë e botës, nga mongolja e Xhengis Khanit, te nazistët e Hitlerit , do të përcaktoheshin si amatore në punë të përdhunimit, në krahasim me lemerinë ballkanase, ( lexo serbe). Përdhunim kolektiv vajzash dhe nusesh të reja përpara prindërve, burrave, vëllezërve dhe motrave. Qëllim i përcaktuar qartë: thyerje e plotë morale, që përtërihet vetvetiu në disa breza. Psikozë e ndërsjelltë atë – bir – nip – vëlla – motër – grua – bashkëshort – fis. Për të fikur te ushtarët çdo ndjenjë zbutje bëhet përhapja e gjëegjëzve vulgare të tipit: – Ç’ është femra shqiptare ? Prezervativ që përdoret vetëm një herë. Për të përdhosur përfundimisht viktimat dhe për të fshirë nga kujtesa e ushtarëve përdhunues çdo kujtim turbullues të këtij erotizmi funebër, ritualin e përdhunimit, e mbyll një rom.”
(Kadare “Mosmarrëveshja” – Faqe 219, 220, 221.)
Respekti ndaj të tjerëve është korrektësia ligjore.
Deviza – përpara ligjit jemi të barabartë ! Por mos më kërko të shuaj kujtesën. Kujtesa ime historike është gjerdani im i përgjakur. Ai gjerdan është mjerimi im i shkaktuar nga ti. Ti turk, ti serb, ti rom, etj, mos më kërko të hedh stolitë e mia të qendisura me gjak, lot e tragjedi të parrëfyera. As ju e as ata që me “naivitet” predikojnë “humanizëm”, “globalizëm”, “modernitet”, etj etj.
Jo deri këtu. Jo !
