Ibrahim Kelmendi, Gjermani
____
(VETË)MSHTRIMET
____
“Hoxhallarët ishin dhe janë patriotë shqiptarë.”
“Shqiptarët nuk kanë pas konflikte, armiqësi e lufta fetare mes tyre.”
Kur hoxhallarët, imamët, teologët myslimanë e bëjnë mashtrimin “hoxhallarët dhe myslimanë ishin patriotë shqiptarë”, ata e bëjnë sa për taktikë manipulimi e shpërdorimi të injorantëve (edhe kur ata kanë tituj shkencor në profesion). Religjionet janë formuar kryesisht për qëllime asimiluese të popujve, duke formuar komunitet të ri përkatës.
Meqë Hebraizmi është religjioni me i vjetër abrahamik, vetëm kur të shohim strukturën antropologjike të qytetarëve izraelitë, shohim se ajo popullsi nuk ka një përvijimësi etnike, bila as racore, meqë tashmë izraelitë, përkatësisht hebrenj, po deklarohen pjesëtarë të etnive dhe raceve të ndryshme, vetëm pse në ndërkohë janë konvertuar në hebrenj. Kështu, me motivim fetar kanë krijuar popull politik. Por në mungesë të kapaciteteve luftarake gjatë shekujve ka mbet popull i vogël (vetëm rreth 15 milionë).
Muslimanët, qysh kur Muhamedi në vitin 623 u përcaktua t’i konvertojë me dhunë beduinët paganë, hebrenj, kristianë, në mohamedanë, janë arabizuar një mori popujsh. Për momentin janë mbi 350 milionë arabë që jetojnë në 22 shtete “arabe”. Për ata që nuk e dinë, Egjypti, para pushtimit muhamedan, nuk ka fol gjuhë arabe. As popujt tjerë. As “palestinezët”, emri i të cilëve është legjendë e para 3200 vjetëve, sepse atëherë i përkisnin etnisë së njëjtë me izraelitët.
Më shumë se njëherë kam bërë sqarime se klerikët patriotë shqiptarë, në fakt nuk ishin klerikë të religjionit që i takonin. Meqë një shpifës islamist, me emrin Abdullah Klinaku, shpifi edhe për Rilindasin Hasan Tahsini, se ishte “hoxhë patriot”, e vërteta është se ai ishte Astronom e Fizicien dhe Rektori i parë i Universitetit osman në Stamboll. Ishte edhe Ateist! Por, atëherë, pothuajse gjithë intelektualëve, në osmanisht u thuhej: hoxhë. Prandaj antishtipari Abdullah Klinaku shpërdoronte titullin “hoxhë” që është përdor në kohë.
Akoma më karakteristik është rasti i Fan S. Noli. Ai ishte Ateist! Por, për nevoja kombëtare u sakrifikua, duke simulua priftit ortodoks, vetëm që të krijonte Kishën Autoqefale Shqiptare.
As Prifti Gjergj Fishta nuk ishte besimtar katolik. Krijimtaria e tij letrare dhe angazhimet e tij atdhetare janë dëshmi që ai ishte vetëm SHQIPTAR, i cili shpërdori titullin klerik për nevoja atdhetare.
Dogmat fetare, të sanksionuar në kanunet përkatëse, Tora, Bibël, Kuran, i kanë normat bazike kush është fetar përkatës dhe cilat norma e praktike ka detyrim t’i zbaton. Ta zëmë, nuk mund të jetë mysliman ai që përton ta prish gjumin e agimit për të bërë lutjen përkatëse në prag të “lindjes” së Diellit. Vetëm ata që e kanë praktikuar lutjen (salatin / namazin) në agimin e sotëm, plotësojnë këtë kriter elementar për të qenë myslimanë.
Përmyllje konstatuese:
Asnjë klerik që është angazhuar për çështje kombëtar shqiptare nuk ka qenë klerik sipas normave elementare të religjionit përkatës, sepse kanunet e atyre religjioneve ua kanë ndaluar të merren me çështje kombëtare.
Këtë fakt nuk e ndryshon as (vetë)mashtrimi i klerikëve, kur ata janë deklaruar se janë klerikë të religjionit që i kanë shërbyer. Në këtë raste kemi të bëjmë me klerikë që kishin e kanë karaktere hibride, të karrabythëta…
(Vetë)mashtrimin “shqiptarët nuk kanë pas konflikte, armiqësi e lufta fetare mes tyre” po e le për ta trajtuar më vonë.
***
Fotot ilustruese: Hasan Tahsini, Fan Noli, Gjergj Fishta.
