“Ukraina e ka lyp,…”. Ky hoxhë kënaqet për pësimet e civilëve në Ukrainë, pas sulmeve të parreshtura nga pushtuesit e Federatës Ruse…”
Bajram Binaku, Pejë
____
I kishte lindë djalë.Krejt katundi ishin gëzue. Kishte lindur pas pesë vajzave. E bëri një darkë për gëzimin qe kishte pasë familja. Erdhën shokë, kushërinj e miqë. Hoxha si zakonisht në krye ode. Pasi pinë kafetë e darkën gjithë mysafirët ja nisen me çaja!
Po, hoxha e pyeti të zotin e shtepisë: “Emrin a e ke mendue”?
Ky ia ktheu: “nuk e kam mendue, po mendoj t’ia vej një të përçudshëm, qe mos ti bie kush mësoysh, si Keqë, Dash, Uk”!
Jo, jo jo- ia ktheu hoxha-asnjëri nuk shkon!
Përse hoxhë? -ia ktheu një djalë nga fundi i dhomës!
-Sepse, shkurt, këta emra nuk janë muslimanë- tha hoxha!
Çka ka rëndësi kjo- nguli fjalë i riu!
-Sepse nuk mund t’i këndohet talkini përsonit qe vdes, nese nuk ka ëmër muslimanë.
Ou hoxhë, ti po mendon për talkin, për një “sabi”, qe as emrin nuk i’a kemi vënë!
-Feja e ka për detyrë me folë vetem për botën e përtejme, për vdekje, xhenet e xhehnem-tha hoxha!
I riu i nevrikosur ia ktheu: ” hoxhë, na i rrofsh opangat”!
Hoxhollarët as emrat nuk lejojshin të jenë shqip, sepse kështu ishin të urdhëruar nga çubrilloviqet e andriqët.
