Behlul Jashari
Poezi
DRITË E DASHURISË
Do të jetoja edhe njëqind vjet pa dritë pa Dritën
Rëndë është që yllin fatit t’ia kërkosh në jetë
I zgjuar si nga ëndërrat zëri i saj më thërret
Tingëllimë që më ngazëllen, e ç’më mallëngjën
E mira që ëndërroja s’qenka larg kësaj bote
Se bota s’është ferr krejt më thotë fytyra jote
Drithërimë më zë shpirtin, pranverë më çelë në zemër
Afrohem, rinohem, dashurohem: Dritë, të thërras në emër.
Shkrumbi më ikë nga buzët, jeta s’është veç zi
Unë qeshem, gëzohem, s’është jeta veç mërzi
Rilind, apo gjejë atë që kurrë s’e kisha në jetë?
Ia them zemrës fjalën: ajo është vërtetë
Syzane, sydrite, si bora bardh në majë bjeshke
Është vet ëndërra jote: ajo drita që e deshte…
30 IV 86 (30 Prill 1986)
Drite e Dashurise – poezi – Behlul Jashari – 30 IV 86 – 30 Prill 1986
