Sak Muji, Rugovë – Zvicër
” Kapitulli -II-
(Qëndrimi ynë si shqiptarë që ndihemi të injoruar me shtet të pavarur, por të veçantë në sistemin sui generis të UNMIK-ut dhe EULEX-it)
Ky kapitull si lloj dokumentari — që përshkruan zhgënjimin e popullit shqiptar pas shpalljes së pavarësisë, kur Kosova mbeti “pavarësi e mbikëqyrur”, një shtet “sui generis” që asnjë popull tjetër në Evropë nuk e ka përjetuar në këtë formë.
⸻
Struktura për Kapitullin Nr–II: 1.
Hyrje
– “Një shtet që lindi me pranga ndërkombëtare”
• Pse Kosova nuk u trajtua si çdo shtet i lirë;
• Termi “sui generis” si justifikim politik për të mos e njohur plotësisht;
• Populli që ndjehet i injoruar në shtëpinë e vet.
2. Pjesa I – UNMIK-u: fillimi i mbikëqyrjes
• Mandati i Kombeve të Bashkuara pas luftës (1999–2008);
• Kontrolli i plotë i sovranitetit, sistemi paralel i drejtësisë, doganave e institucioneve;
• Si u ndalua zëri i shqiptarëve në emër të “neutralitetit ndërkombëtar”.
3. Pjesa II – EULEX-i dhe “pavarësia e mbikëqyrur”
• Pas shpalljes së pavarësisë (2008), Kosova nuk mori sovranitet të plotë;
• EULEX mori drejtësinë, policinë, hetimet;
• Shembuj të ndërhyrjeve të drejtpërdrejta në vendime politike e gjyqësore.
4. Pjesa III
– Shqiptarët në shtetin e tyre, por të përjashtuar nga vetëvendosja
• Analiza emocionale: populli që ndjehet “i pavarur por jo i lirë”;
• Roli i Lëvizjes Vetëvendosje në denoncimin e këtij paradoksi;
• Përplasja me konceptin “Kosova si projekt ndërkombëtar, jo si vullnet kombëtar”.
5. Epilogu
– Thirrje për fundin e “sui generis-it”
• Kërkesa për barazi të plotë në arenën ndërkombëtare;
• Liria e papërfunduar e shqiptarëve;
• “Vetëvendosja si rruga e vetme për ta kthyer shtetin tek populli”
