Rikthimi triumfal i Spiunëve…! (3)

Nga: Sak Muji, Rugovë – Zvicër

RIKTHIMI I SPIUNËVE

Kapitullin Nr–III- 1981 – Zjarri i ndërgjegjes shqiptare dhe fillimi i përndjekjeve

• Demonstratat e studentëve dhe djemve e vajzave shqiptare që kërkuan barazi, drejtësi e Republikë.

• Reagimi brutal i pushtetit jugosllav, me ndihmën e strukturave të brendshme shqiptare që spiunonin për Beogradin.

• Përshkrim emocional i torturave, hetuesive, inspektorëve famëkeq dhe burgjeve që përpinin idealistët. 1981–1990 – “Inspektorët e kombit” me uniformë jugosllave

• Ironi ndaj “patriotëve me teserë partie” që firmosnin dënime për bashkëkombësit e vet.

• Si disa nga ta, me “raporte të fshehta e buzëqeshje servile”, bënë karrierë mbi kurrizin e popullit.

• Portretizime sarkastike të figurave që pas vitit 1999 u kthyen në “ekspertë të çështjeve shqiptare”. 1990–1999 – Rënia e sistemit, por jo e frymës së spiunazhit

• Rrënimi i Jugosllavisë dhe transformimi i ish-funksionarëve në “të pavarur”.

• Si disa nga ish-bashkëpunëtorët e sigurimit serb u futën në rrjete tregtare, partiake e “OJQ patriotike”.

• Ironia e historisë: nga hetues të djeshëm në mbrojtës të “shtetit ligjor” të sotëm. 1999–2008 – Liria me hije

• Pas çlirimit, populli i lirë priste drejtësi, por në institucionet e reja u kthyen të vjetrat fytyra.

• UNMIK-u e EULEX-i gjetën te ata “eksperiencë” për t’i punësuar si këshilltarë, hetues e analistë.

• Sarkazëm: “Të përndjekurit mbetën pa punë, përndjekësit morën pagë ndërkombëtare.” 2008–2025 – Republika e analistëve dhe rikthimi i spiunëve në studio

• Mediat që dikur heshtnin, sot u hapin dyer atyre që mbronin sistemin e vjetër.

• “Ekspertë” që flasin për demokraci, ndërsa kanë nënshkruar dëbime, arrestime dhe raporte kundër shqiptarëve.

• Ironia: nga raportues të UDB-së në komentues të TV Klan Kosova e “bashkëpunëtorë të Sputnik Serbia”.

Kontrasti moral dhe qëndresa e të përndjekurve

• Ata që vuajtën në burgje – sot ende kërkojnë status, drejtësi dhe respekt.

• Ata që dikur përgjonin – sot jetojnë si “personalitete publike”.

• Thirrje emocionale: të rikthehet e vërteta historike në vendin e saj. Epilogu – “Shteti i vjetër në petkun e ri”

• Sarkazëm e ironi ndaj sistemit që s’e ka ndërruar shpirtin, veç flamurin.

• Simbolika e “shqiptarit që spiunon shqiptarin” si sëmundje e krijuar nga pushtimi dhe e mbajtur gjallë nga frika.

• Mbyllje emocionale: “Ne të përndjekurit jemi kujtesa e kombit – ata të privilegjuarit janë hije të tij.”