Prof. Fadil Maloku, sociolog nga Prishtina
___
Detyra dhe obligimi ynë si sociolog e historian, është; që personalitetet shqiptare që kanë lënë vrragë në historinë tonë kombëtare, të fillojmë ngadal, por sigurt të provojmë t’i “zhveshim” nga areolat ideologjike dhe të ua “bëjmë” vendin në mauzoleun e kombit. Shkaku, është shumë i thjesht; Shqiptarët, historikisht asnjëherë nuk e kanë pasur imperativ realizimin e ndonjë ideologjie të caktuar apo të imponuar politike.
Ngase, petku i ideologjisë në pothuajse gjitha fazat e emancipimit të tyre politik (për mendimin tim sociologjik) ishte përdorur ekskluzivisht vetëm si paravan e si mbulesë e përkohshme sociale, për të arritur realizimin e identitetit kombëtar e shtetëror…
ADEM DEMAÇI, psh. është i madh sepse prapa vetës la shembullin e sakrificës sublime (28 vite të jetës së Tij në burgjet komuniste!!!) për komb dhe IDEALIN e bashkimit që ende s’ka ndodhur…
Ndërkaq, DEMAÇISTËT e sotëm, shembullin dhe IDEALIN e Demaçit e shfrytëzojnë vetëm si satisfaksion e alibi për t’a arsyetuar përkatësinë e tij ideologjike! Duke harruar kështu, që Adem Demaçi, para se me u bë “komunist” i rëndomtë ishte mbajtur burg tri dekada jete vetëm pse ishte SHQIPTAR (me guxim të çartur!), e JO pse ishte “komunist i përbetuar”!?
Uroj që Demaçi (por, jo edhe demaçizmi!) t’u shërbej si FRYMËZIM social gjeneratave të reja për mënyrën e avokimit të identitetit kombëtar shqiptar…
