Afrim Musliu, Suedi: Une nuk ua përcaktoj politikat rezidentëve që jetojnë 365 ditët e vitit me realitetin në Kosovë

Shkrime relevante

Mbi një gjysmë shekulli institucione akademike te konsoliduara dhe ende nuk është shkruar e plotë historia e shqiptarëve

Kujtim Mateli, Përmet, Gjirokastër Historia e shqiptarëve nuk mund të ndërtohet mbi...

Albin Kurti dhe premtimet e tij boshe, një qeveri që po e mbanë Kosovën në vendnumëro!

Selatin Retkoceri, Llugaxhi, Lipjan ____ Kryeministri Albin Kurti prezantoi draft-buxhetin për vitin 2027,...

Klajd Kapinova rreth protestave radikale islamike pro Hamasit, organizatës Antifa dhe ato që po zhvillohen në Shqipëri

Klajd Kapinova, New York  Protestat radikale islamike palestinëze të Hamasit dhe...

Çohu nga shtrati, o njeri, dhe lufto me ashpërsi për Shqipërinë

Nga Aurel Dasareti Çdo ditë është një faqe e bardhë që pret dorën...

Shpërndaj

Afrim Musliu, analist i Drinit
___
“A ke ardhë me votu” – ishte pyetja më e zakonshme që e ndëgjoja gjatë një vizite njëjavore në Kosovë. Jo, u thosha. Nuk kam ardhë me votu, sepse unë nuk kam të drejtë morale me votu në Kosovë, e aq më pak me u’a përcaktu politikat rezidentëve që jetojnë 365 ditët e vitit me realitetin në vendin e tyre.
Unë nuk votoj në Kosovë si shenjë respekti për rezidentët, sepse unë as nuk e përjetoj inflacionin në Kosovë, as pasigurinë, as korrupsionin e hajninë, as gjendjen e kujdesit shëndetësorë, e besa, as dëshirën për me ikë nga ai vend. Pjesëmarrja ime në votime në Kosovë është e drejtë e imja juridike. Por, sa është e drejta ime morale nga perspektiva ime?
Ditën e zgjedhjeve dola një gjiro nëpër bullevard të qytetit të Mitrovicës ku kalonin me familjet e tyre edhe të gjithë kandidatët për kryetar të komunës. Ata më përshëndetën në të kaluar me mirësjellje qytetare, e po në të njejtën mënyrë i’u ktheja me përshëndetje edhe unë. Pra, me një përulje koke dhe me një buzëqeshje kurtuaze. Nuk më takon mua që nga perspektiva ime që jetoj mbi tri dekada në një vend perëndimorë me mijëra kilometra largësi, e ku më rriten e shkollohen fëmijët, që ta gjykoj ndonjë politikan të Kosovës se a është ka rrenë, apo a është i mirë apo i keq. Pavarësisht bindjeve dhe preferencave të mia personale.
Shko kënaqu dhe mbushe zemrën me familjen dhe shoqërinë ‘tënde’! Me vendlindjen ‘tënde’. Aq ditë apo javë sa qëndron atje, mbushe shpirtin tënd me kënaqësi e çaste të këndshme me vendlindjen tënde dhe njerëzit e zemrës që i ke atje. Përqafoje fort secilin njeri të zemrës që e takon në vendlindje, sepse kurrë nuk e din se a do të shiheni prapë. Edhe ashtu jeta në mërgim na tretë për brenda. Na zbrazë shpirtërisht. Andaj, shfrytëzoji ato ditë sa qëndron atje që ta plotësoshë atë zbraztësi. Çështjet tjera se si e organizojnë jetën e tyre politiko-shoqërore ata që jetojnë atje, leju atyre të vendosin!

K O M E N T E

2 KOMENTE

  1. Ndershmenisht asht njashtu si thote Zotni Afrim Musliu.

    Veçse na qe jetojme jashte tash shume vjet ne vendet europiane shekullarisht te perparume, konstatojme mjerisht se sa shekuj mbrapa i ka lane trojet shqiptare pushtimi pese shekullor aziatik turk-osman me pasojat e veta si ne Kosove pushtimin e gjate serb.

  2. z. Afrim Musliu!

    Komentin po ta jap në poezi:

    “…mundin dhe takatin,
    e kam lan’ n’vend t’huej
    tash jam kthye të shpia’
    po s’i byej gjâ kurkuj!”

    Plus kësaj asimilimi…,martesat me të huajt, me lloj-lloj ngjyrash
    fëmijët nuk dijnë të flasin mirë shqip, se mësojnë vetëm nga një orë në javë gj.shqipe .Tmerr!

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu