Mendime për Islam Hanefitin dhe Islam Rakikaloviçin, apo historia e prodhimit të virgjëreshave me cica gjeografike

Shkrime relevante

Mbi një gjysmë shekulli institucione akademike te konsoliduara dhe ende nuk është shkruar e plotë historia e shqiptarëve

Kujtim Mateli, Përmet, Gjirokastër Historia e shqiptarëve nuk mund të ndërtohet mbi...

Albin Kurti dhe premtimet e tij boshe, një qeveri që po e mbanë Kosovën në vendnumëro!

Selatin Retkoceri, Llugaxhi, Lipjan ____ Kryeministri Albin Kurti prezantoi draft-buxhetin për vitin 2027,...

Klajd Kapinova rreth protestave radikale islamike pro Hamasit, organizatës Antifa dhe ato që po zhvillohen në Shqipëri

Klajd Kapinova, New York  Protestat radikale islamike palestinëze të Hamasit dhe...

Çohu nga shtrati, o njeri, dhe lufto me ashpërsi për Shqipërinë

Nga Aurel Dasareti Çdo ditë është një faqe e bardhë që pret dorën...

Shpërndaj

Lirim Gashi, Prizren 

Dikur e kam respektuar Islam Hanefitin. Jo pse isha i impresionuar nga spekulimet e tij metafizike për drejtësinë hyjnore apo nga aritmetika e mëshirës së tij, por sepse më dukej si një djalosh i turpshëm që do të përshtatej më shumë me ndonjë dokumentar suedez për meditimin shpirtëror sesa me kronikat e përgjakshme të Lindjes së Mesme.
Ai nuk i bënte keq askujt — përveç ndonjë plaku nëpër fshatra, të cilin e mashtronte me ftesa VIP për në xhenet.
I premtonte se do pinte natë e ditë çaj rusi me Hazreti Muhamedin në një kopsht të përjetshëm me emrin xhenet, ku qentë nuk lehin dhe mizat nuk bëjnë zhurmë. Por problemi ishte se ky xhenet doli të ishte më monoton se lajmet në RTS pas orës 22:00.
Pleqtë nisën të mërziteshin, të pyesnin: “Ku janë familjarët tanë ?”, “Ka ndonjë televizor këtu?”, “Hazreti, a ke t’lutna një kafe turke?”
Dhe kur e kuptoi që as pleqve nuk po u pëlqente ky xhenet i tij me orar muzeu dhe shoqëri njëngjyrëshe, Islam Hanefiti pësoi një mutacion.
E ndjeu që epoka e qetësisë kishte vdekur dhe u rilind si Islam Radikaloviç — një figurë e re që nuk predikonte më dhembshuri për jetimët, por u premtonte meshkujve vajza të reja me cica sa kodrat e Ravnagorës dhe me kofshë të mbuluara me dantella qiellore — me kusht që të vrisnin sa më shumë njerëz në emër të Zotit.
Në këtë version të ri, xheneti nuk ishte më një kopsht paqësor, por një klub metafizik nate, ku meshkujt analfabetë — qofshin kaloriferistë, pastrues apo imamë lokalë — kërcenin vallen e Shotës me bomba në brez dhe me tallava në sfond, duke pritur në radhë për t’i kënaqur seksualisht virgjëreshat që u ishin premtuar.
Kështu, nga një filozof i qetësisë hanefite, Islam Hanefiti u shndërrua në një agjent propagande për pornoparajsën teokratike, ku shpirtrat që kalonin provën e vrasjes hipnin në një tren të shpejtë drejt haremëve të përjetshëm.
Që nga ai moment — që nga ajo ditë kur Zoti i tij u bë prodhues i virgjëreshave e jo i virtytit — unë nuk e kam respektuar më.
Jo pse e urrej fenë, por sepse më fyejnë njerëzit që e përdorin Zotin si menaxher marketingu të kasaphanës. Dhe për hatër të shqiptarëve të mençur që besojnë në fe budallaqe, e them publikisht: Respekt për Islam Hanefitin, por jo edhe për Islam Radikaloviçin?
Përkundrazi, Islam Radikaloviçit ja q… nanën deri në fund të kozmosit — simbolikisht, realisht dhe me gjithë metaforën që i përket një akti të shenjtë revolte kundër perversitetit.

K O M E N T E

SHKRUAJ NJË KOMENT

Ju lutem, shkruaj komentin tuaj!
Ju lutem, shkruaj emrin tuaj këtu