Nga: Gjergj Kabashi
Kryeministri Albin Kurti sot kishte marrë pjesë në manifestimin e Bashkësisë Islame të Kosovës (BIK) , kushtuar 70-vjetorit të themelimit të Medresesë së Mesme “Alauddin” në Prishtinë.
Megjithëse si Kryeministër ai nuk ka ndonjë obligim që të marrë pjesë në ceremoni të tilla të shkollave fetare, sikurse që është përkujtimi i themelimit të kësaj medreseje, jo për faktin se në një shtet sekular, sikurse që është Kosova, shteti është neutral ndaj feve, por për shkak se janë mjaft problematike mendimet e tij, që ngjajnë me ato të një islamisti politik apo imami ekstremist, që e ka si qëllim parësor – antishqiptar, ndarjen e kombit shqiptar në bazë të përkatësisë së caktuar fetare.
Kjo tendencë për ta ndarë kombin fetarisht, nuk ka filluar me Albin Kurtin në këto 22 vite liri, por është e mëhershme, kryesisht e përdorur dhe keqpërorur nga fqinjët, turqit, grekët dhe serbët. Për turkomëdhenjt “arnautët” janë pjesë e “miletit/umetit” mysliman, për serbët e grekët janë banorë të pa rrënjë e pa të kaluar në Gadishullin Ilirik, përderisa shqiptarët ortodoks Greqia i konsideron vetëm pjesë të helenizmit, ndërsa Serbia dhe Maqedonia (sidomos Serbia), të thuash se i ka kryer punët me ta.
Shovenistëve religjioz islamik e theksojnë vazhdimisht se “Shqiptarët i kanë disa fe”, porse “shumica” e tyre “i takojnë fesë islame”.
Veçimi i “shumicës myslimane shqiptare” është djallëzia më e madhe dhe perfide që u është imponuar shqiptarëve, kryesisht përmes BIK-ut.
Ky veçim në bazë të përkatësisë fetare të tjetrit është kritikuar qysh në vitin 1908 nga eruditi shqiptar Faik Konica (Faik Konica: “Duhet të mësohen shqiptarët të mos shohin prapa atdhetarit fenë e njeriut. (Vepra 3, f. 127”), veçim që e risollën “në skenë” mbi njëqind vite më vonë për interesa panturke, grekomëdha e serbomëdha, – pa qenë apo duke qenë të vetëdijshëm se çka janë duke bërë e çfarë dëmi janë duke i shkaktuar kombit, kulturës dhe historisë së tij, politikanët si Hashim Thaçi, Isa Mustafa dhe në fund edhe Albin Kurti.
Por, ishte Ahmet Davutoğlu , politikani, diplomati, akademiku dhe ish ministri i jashtëm i Turqisë, që para disa vitesh është ankuar publikisht për mungesat e të drejtave fetare të “shumicës së popullit” në Kosovë, e sidomos në Prishtinë, për ç’gjë ishte dëshmitare e drejtpërdrejtë me disa të tjerë në takimin me të, diplomatja Alma Lama, kur ai nga Ankaraja pati folur për diskriminimin e myslimanëve të Kosovës, me mendimet e raportuara atje prej BIK-ut.
Si në kaluarën, ashtu edhe tash, Islami është ai “indi” që e lidhë një trup dhe që shqiptarët duhet t’i lë sa më pak shqiptarë e ti bëjë sa më shumë që të jetë e mundur Muslimanë me ndërgjegje, me sjellje, me praktika religjioze apo me dukjen e jashtme, që gjithsesi duhen shfaqur publikisht, apo siç duan ata që s’ia duan të mirën kombit shqiptar, që të jenë “shumica e popullsisë”, dmth., të jenë popull tjetër për dallim nga shqiptarët e tjerë!
Përpara luftës së Kosovës, megjithëse ishim nën robërinë serbe, Shqiptarët e emancipuar kombëtarisht nuk kanë pranuar etiketa religjioze të përgatitura nga të huajt, ashtu siç ia nisën ti përdorinin ato pas luftës, ku shërbimi sekret i Serbisë e zgjoj me urdhër rrjetin e madh të shërbimit që e kishte lënë në Kosovë në mesin e shqiptarëve, që t’ua mësynin dyerve të xhamive dhe të tregonin vend e pa vend, madje pa i pyetur fare askush, se janën Musliman!
Gjithçka ishte e mirëorganizuar dhe planifikuar deri në detajet më të vogla, sa që edhe drejtor shkollash, madje edhe polic , aty-këtu , i përshëndetnin të tjerët me : Selam Alejkum!
E gjithë kjo bëhej që Lirisë Shqiptare që popullit i kishte munguar me shekuj, ti jipej kuptimi dhe porosia e Lirisë Muslimane, që “paskësh munguar!” më shumë se Liria Kombëtare, megjithëse që kur u largua pushtimi turk-osman më 1912 e ramë pastaj nën pushtimin e Serbisë, serbët e bënë të pamundurën që shqiptarët mos ta harronin kurrë islamin, si “fe të tyre!”.
Serbia dhe Turqia e kanë ndihmuar gjithmonë në historinë e marrëdhënjeve të tyre njëra – tjetrën për t’i islamizuar sa më shumë që të jetë e mundur Shqiptarët!
Atyre u janë dashur dhe u duhen vetëm “Muslimanët shqiptarë” , e jo Shqiptarët …!
Megjithëse shtet komunist, Jugosllavia e Titos, gjithmonë i ka mbajtur kyçet e lidhjes së domosdoshme të shqiptarëve me Islamin e me Turqinë, pra edhe kremtimi i 70 vjetorit të Medresës Alaaudin, ku mori pjesë dhe foli pak edhe Albin Kurti si të ishte një imam i njëmendt, është rrjedhim i përkujdesjes së Serbisë-Jugosllavisë që në rrethana “të tjera” shqiptarët ta kenë “fenë dhe shkollat e tyre fetare”, do të thotë që ish-Jugosllavia ka bërë politikë me Islamin, sikurse që bëri edhe Slobodan Milosheviç në fund.
Deklarata e Albin Kurtit “… se Medreseja “Alauddin” ishte vendi i kuvendit politik e kombëtar për rezistencë dhe liri”, është pjesërisht e vërtetë, por e vërtetë e pa sqaruar dhe pashpjegueme nga ana e tij.
Një e vërtetë krejt tjetër.
Pasi si gazetar në vitet e ’80-ta e ’90-ta të shekullit të kaluar kam qenë mirë i kyçur në rrjedhat e ngjarjeve përgjat gjithë asaj kohe, madje edhe të atyre që ndërlidheshin me Islamin në Kosovë, që atëhere dukej paqësor dhe i qetë, mund të them se ndërlidhja e aktiviteteve që zhvilloheshin në Medresen Alaaudin ka qenë kryesisht me ndërhyrjet e drejtpërdrejta të Rexhep Qosjes , që synonte të zbehej sa të jetë i mundur ndikimi i Ibrahim Rugovës përmes LDK-së në Kosovën e atëhershme.
Sigurisht që ka pasur edhe imam dhe medresistë që kanë kontribuar dhe luftuar për lirinë e vendit, por ata kanë pasur preokupime atdhetare e jo fetare, mirëpo ndikimi i BIK-ut përgjithësisht ka qenë të thuash i papërfillshëm, madje në kohën kur të gjitha fakultetet, shkollat e larta dhe shkollat e mesme të Kosovës ishin të mbyllura dhunshëm nga Serbia, sikurse edhe shumë shkolla fillore gjithandej në vend, Medreseja Alaaudin ka funksionuar gjithë kohën e papenguar, madje me kushte pune shumë të mira, me mensë moderne dhe ushqime aq të mira që u afroheshin nxënësve medresistë, sa nuk ke mundur ti gjeje askund në Kosovën e kohës.
Medreseja e Mesme “Alauddin” , për ata që mund të mos e dijnë, është themeluar në vitin 1951 , pra në kohën që ishte e hidhur dhe tepër e rëndë për shqiptarët, kur nuk lejohej asnjë lloj shkollimi i tyre, periudhë e njohur ndryshe si Koha e Aleksander Rankoviqit, kur pas pak vitesh qe shpikur edhe “Aksioni për Mbledhjen e Armëve”, që pasoj me tortura mizore ndaj shqiptarëve që i lidhnin edhe në drunj shelgjesh buzë lumenjsh, në acar, për ti pranuar veprat që si kishin bërë.
Medreseja Alauddin, është hapur me vendimin e Këshillit Ekzekutiv Krahinorë për Kosovën e Metohinë, me vendimin Nr.29503, të datës 26.6.1949, por e cila filloi punën më 1.11.1951.
Qëllimi i themelimit të kësaj medreseje në Prishtinë, ishte i njejti me Medresën e Madhe “Mbreti Aleksander” në Shkup, në fillim të shekullit të kaluar, me qëllim që përmes hoxhallarëve me shkolla të mesme – spiunëve të stërvitur, të bëhej shpërngulja e shqiptarëve në Turqi e gjetiu.
Edhe për këtë fakt që na e përkujton historinë tragjike ndaj popullit tonë, Kryeministri Albin Kurti nuk do të duhej të ishte pjesëmarrës i 70 vjetorit të themelimit të Medresës Alauddin të Prishtinës, që fillimisht është themeluar për nevoja e aspirata serbomëdha.
Meqenëse si gazetar hulumtues kisha kontakte të vazhdueshme me krerët e BIK, sidomos me Naim Tërnavën, ata të Kishës Katolike Shqiptare etj., këto që i them janë të bazuara në fakte e dëshmi.
Prandaj, kur të flasim për ngjarjet dhe historinë e zhvillimit të tyre, duhet të jemi tejet serioz e të vëmendshëm, që mos të përhapim paragjykime e thashetheme.
Edhe vet Naim Tërnava i asaj kohe, nuk ishte Naim Tërnava i pasluftës në Kosovë.
Madje, Naim Tërnava i viteve të fundit, nuk ishte Naim Tërnava që u tregua deri në vitin 2013 apo 2014, bije fjala.
Naim Tërnava në BIK, është ashtu siç ishte Hashim Thaçi në politikë!
***
Deklarata e Kryeministrit Albin Kurti, se : “Si një popull me shumicë myslimane, shqiptarët ditën ta ruajnë islamin mes tyre edhe gjatë këtyre dekadave të fundit, kur për shkak të luftës globale kundër terrorizmit, të ishe mysliman ishte sikur ta mbaje një gacë në dorë, saktë ashtu siç kishte parashikuar profeti i Islamit, Muhamedi”.
Ky është një mendim së paku skandaloz por njëherit tepër fyes i Kryeminstrit Kurti ndaj secilit prej nesh që ndihemi vetëm shqiptarë.
Po të thellohesh vetëm pak në këto që i thotë Albin Kurti për Islamin, e vëren se ai kur flet për ngjarje me ndikim destabilizues në botë, ka ose paragjykime të një personi naiv, mungesë njohurishë apo flet, thjeshtë, si një imam a islamist politik.
Ai nuk është duke folur si Kryeministër i një shteti që me Kushtetutë është i ndarë nga feja.
Askush nuk e ka trazuar askend për shkak të përkatësisë fetare gjatë gjithë këtyre viteve Zotëri Kryeministër, por janë vet ata të rinj që u formuan dhe shfytyruan nëpër xhamitë e meremetuara e ndërtuara nga Republika e Turqisë, – përmes TIKA-s në terrenet “arnaute”, që ia mësyn Sirisë për ta “çliruar” atë që quhej “Toka e Shamit” dhe e “Levantit” , që pas thirrjes së hapur të BIK-ut përmes një qarkoreje nëpër të gjitha xhamitë e Kosovës në fillim të korrikut 2013, mësyen në numër jo aq të vogël tek ajo “toke aq e rëndësishme për Allahun” , sipas theksimit të BIK-ut, kur shtigjet e rrugët për të shkuar në atë luftë absurde panreligjioze , ua mësonin e tregonin pjesëtarët e sigurimit shtetëror të Turqisë.
Pra, policia sekrete e mu asaj Turqie që i ndaloi shtigjet e tilla vetëm kur xhihadistët, pra edhe ata shqipfolës, ua kthyen pushkën civilëve dhe forcave të sigurisë së Turqisë.
Kështu që ajo që e thotë Albin Kurti, është jo vetëm naive por vardisje e padinjitetshme e tij ndaj Naim Tërnavës dhe një të folur kuturu e me pasoja për shkak të ndikimit të keq në masën e njerëzve.
Si një person që kam pasur ndikim (modest) pozitiv në ardhjen e Albin Kurtit në pushtet përmes portalit www.drini.us (më herët: www.revistadrini.info) , deklaratat e sotshme të Albin Kurtit në Medresen Alaaudin, i vlerësoj skandaloze dhe kombëtarisht tejet të dëmshme.
Prandaj, e them me keqardhje se shumë nga kritikët e tij të deritashëm kishin pasur të drejtë me kritikat e pandalshme ndaj tendencave islamizuese të Kurtit.
Pak ironi …
Kështu që, ndodhtë mrekullia e natyrës dhe Ibrahim Kelmendi (një ndër kritikuesit e tij që se kuptoja pse kritikonte aq shumë , e sidomos rreth pikëpamjeve të tij islamizuese) , pastë jetë të gjatë e të mirë, por edhe nëse «shkon» pak para kohe nga jeta, atij mos u iu harroftë emri e as mendimet e tij profetike për Albin Kurtin dhe islamizmin e tij.
Personalisht mendoja se Ibrahim Kelmendi po e sulmonte padrejtësisht, por tash u binda se paska qenë i butë ndaj tij.
Për kë brengoset Alnin Kurti …? Për “gacën në dorë” të popujve islamik të botës, apo si nacionalist që paraqitej do të duhej të ishte brengosur për “gacën” në shpirtin e popullit shqiptar, që antishqiptarët e ndihmuar prej të gjitha qeverive “tona” qe 22 vite duan ta bëjnë Musliman me zor?! …
Kur permend emrin Medvgjë, të kutjohet menjehre emri i Jim Xhemës, Idriz Ajetit dhe Muharrem Salihut te cilet i kontrbuan dhe po i kontruojne jo vetem Medvgjees dhe Lugines se Presheves, por edhe mbare ceshtjes kombetare ne ballkan, ka shkruar gazeta zvicerane Le Canton27.ch
