
OVL e UÇK e Pejës nisë fushatën shpifëve kundër LDK

Dashnia e padobishme e qytetarëve të hipnotizuar për Albin Kurtin!

Nga: Florim Zeqa
Puna e mirë e një qeverie matet me nivelin e zhvillimit ekonomik dhe rritjen e mirëqenjes qytetare, me arsim cilësor, me shëndetësi efikase dhe me shërbime kualitative për qytetarët, me avancim të sistemit të drejtësisë dhe barazi qytetare, me diplomaci efikase dhe më shtim të njohjeve ndërkombëtare.
Pse qeveria nuk e realizoj asnjë premtim?!
Nëse vetëm njëra prej segmenteve të sipërcekura dështon, atëherë nuk mund të themi se kemi qeveri të mirë dhe efikase në shërbim të qytetarëve, e lërë më kur të mungojnë të gjitha segmentet e sipërcekura të cilat ndikojnë në jetën e qytetarëve dhe stabilitetin politik dhe ekonomik të vendit.
Kjo bëhet akoma më e rëndë kur kemi stagnimin në të gjitha hallkat e sistemit qeverisës në dy nivelet e qeverisjes (qendrore dhe lokale), përfshirë të gjitha institucionet publike dhe private në vend.
Edhe në të kaluarën të gjitha qeveritë kanë ditur të festojnë dhe të krijojnë spektakle televizive, por jo siq po bën qeveria aktuale. Le të më thotë dikush çfarë ndryshoj për të mirë me këtë qeveri në jetën e qytetarëve, të cilët e kanë ndarë mendjen për t’u larguar nga vendi!
Cilat janë shkaqet e largimit të popullatës nga Kosova?
Shkaqet e largimit janë të shumëta dhe të ndërlidhura me njëra-tjetrën!
Mungesa e sigurimeve shëndetësore dhe mungesa e sigurimeve në vendin e punës në sektorin privat janë më krucialet, prej të cilave gjenerojnë edhe faktorët e tjerë socio-ekonomik të cilët e bëjnë të pasigurtë jetën dhe të ardhmen e qytetarëve në Kosovë.
Qeveria Kurti tashmë ka hyrë në fazën e fundit të mandatit politik pa asnjë iniciativë për krijimin e bazës së sigurimeve shëndetësore!
Mund të shtrohen një varg pyetjes, pse?
Pse qeveria nuk e mbajti asnjë premtim elektoral të dhënë para qytetarëve të vendit?
Pse qeveria nuk e solli asnjë njohje ndërkombëtare për Kosovës?!
Pse qeveria nuk i ngriti kapacitetet energjetike në vend?!
Pse qeveria nuk e ngriti cilësinë në arsim?!
Pse qeveria nuk e përmirësoi sistemin shëndetëorë?!
Pse qeveria nuk e bëri vettingun në sistemin e drejtësisë?!
Pse qeveria nuk e bëri asnjë ndryshim në përmirësimin e mirëqenjes qytetare?!
Nuk bëri asgjë, sepse tërë kohën dhe të gjitha energjitë i shpenzoj në dialogun me Serbinë pa asnjë rezultat konkret!
Dialog për të mos u pajtuar për asgjë
Premtimi elektoral i kryeministrit aktual ishte Jo dialog me Serbinë pa njohje paraprake dhe pa zbardhjen e fatit të pagjeturve!
Po çfarë ndodhi?
Kryeministri Albin Kurti hyri në dialog me Vuçiqin pa asnjë kusht paraprak!
Krijohet përshtypja sikur Kurti dhe Vyçiqi janë dakorduar për të mos u pajtuar për asgjë!
E sikur kjo të jetë e vërtetë, atërherë llogaridhënja për Kurtin do të jetë e madhe dhe e pashmangshme nga qytetarët!
Obstruksionet populliste të Kurtit për themelimin e Asociacionit e dëmtuan seriozisht pozicionin e Kosovës në arenën ndërkombëtare, pasi Kosova mbeti pa asnjë njohje dhe u fut nën sanksione nga BE-ja, me largim nga ushtrimet e përbashkëta ushtarake të NATO-s dhe me humbje të rastit historik për anëtarësim në KiE në votimin e fundit, rast ky i paparë dhe i paprecedent!
Mos zbatimi i marrëveshjeve ndërkombëtare nga ana e kryeministrit Kurti e ka kthyer Kosovën prapa për një dekadë në rrafshin dipolmatik.
Deklarimet për kinse shtrirje të sovranitetit dhe integritetit territotial në veri nuk janë gjë tjetër veqse mashtrimi më skandaloz që ju bëhet qytetarëve të vendit e në veçanti banorëve shqiptarë të pjesës veriore që jetojnë që 25 vjet si refugjatë në pjesën jugore të qytetit të Mitrovicës!
Është kështu për faktin se, shtrirja “De facto” e sovranitetit në veri do duhej të pasohej me hapin e parë të kthimit të banorëve shqiptarë në shtëpitë dhe banesat e tyre në pjesën veriore e jo me telenovela të “gjetjes të armatimit në veri”.
Përderisa të vazhdohet me telenovelat e tilla, asnjë shqiptarë nuk nuk do ta ketë guximin të kthehet në pjesën veriore!
Përderisa të vazhdohet me lojën më fjalë për shtrirje të sovranitetit në veri pa shtrirjen “De facto” të integritetit territorial me isntitucione legjitime e jo me improvizime siq ndodhi për tre vjet rresht, është vetëm popullizëm dhe mashtrim skandaloz për qytetarët. Pa themelimin e Asociacionit Kosova nuk mund ta bëjë asnjë hapa para në konsolidimin e shtetësisë dhe asnjë hapë para në integrimet evropiane dhe euroatlanike!
E padobishme do të jetë dashnia e qytetarëve të hipnotizuar për Albin Kurtin!
Enver Petrovci është njeriu më optimist dhe pozitiv që kam takuar
Kisha Katolike Shqiptare i shtohen edhe dy martirë: Dom Gjon Gazulli i varur nga regjimi i Ahmet Zogut dhe Luigj Palaj i vrarë nga ushtria malazeze

Nga Frank Shkreli
Papa Françesku shpall dy martirë të tjerë shqiptarë, njëri nga Shqipëria e tjetri nga Kosova. Lajmi është dhënë, zyrtarisht, nga Vatikani dhe u transmetua nga Radio Vatikani në gjuhën shqipe, ndërkohë që u njoftua edhe nga zëdhënës të Kishës Katolike Shqiptare në Shkodër. Kështuqë, shkoi në 40 numri i të shpallurve martirë të Kishës Katolike Shqiptare, në përgjithsi. Dom Gjon Gazulli dhe At Luigj (Paliq) Palaj, sipas këtij njoftimi, janë drejt Lumnimit, “martirë, dëshmitarë të fesë, mbrojtës të të drejtave themelore të njeriut e të popullit, shembuj dashurie, shërbimi e guximi”.
Sipas burimeve të Vatikanit, të Kishës Katolike në Shqipëri dhe në Kosovë, ky lajm u prit mirë anë e mbanë trojeve shqiptare, me gëzim dhe mirënjohje ndaj Papa Françeskut i cili autorizoi dhe miratoi dekretet e nevojshme për Lumnimin e dy martirëve të tjerë të Kishës e të Kombit shqiptar: Atë Luigj Palaj i munduar dhe i torturuar, tmersisht, dhe më në fund i vrarë nga forcat barbare serbo-malazeze në Gjakovë. Dhe Dom Gjon Gazulli, i vrarë nga regjimi i Ahmet Zogut, në Shkodër.

Gjon Gazulli
Reagimet ndaj këtij njoftimi ishin të shpejta: Kryeipeshkvi metropolit i Shkodër-Pultit, imzot Angelo Massafra, në një intervistë për Radio, se bëhet fjalë për për Át Luigj (Paliqin) Palaj apo Át Luzin siç e thërrisnin të gjithë bashkohasit e tij, françeskan i Urdhrit të Fretërve të Vegjël, martirizuar nga sllavët ortodoksë në Kosovë dhe për Dom Gjon Gazullin, meshtar dioqezan, martirizuar në Shqipëri në kohën e Ahmet Zogut. Të dy, të mirënjohur e tejet të dashur nga besimtarët katolikë shqiptarë të të gjitha trevave, që i konsiderojnë të shenjtë, u luten e madje, u njohin edhe mrekulli –ka nënvijuar Kryeipeshkvi i Shkodër-Pultit — ndodhur me ndërmjetësimin e tyre pranë Zotit. Njëri i vrarë në Kosovë e tjetri në Shqipëri! “Populli i Zotit, që jeton në të dyja anët, është sot në festë dhe falënderon Hyjin për dhuratën e dy meshtarëve, dëshmitarë të Ungjillit të Krishtit dhe atdhetarë të flaktë”. Brenda vitit, pritet ceremonia e shpalljes së Lumnimit të tyre, ka pohuar për redaksinë shqipe të Radio Vatikanit, Vatican News, Imzot Angelo Massafra.

At Luigj Palaj – I vrarë nga serbo-malazezët në Gjakovë — Át Luigji u kap e u dërgua në burgun e Gjakovës. Serbo-Malazezët i kanë kërkuar të mohonte fenë dhe identitetin kombëtar. Pasi nuk pranoi të bënte një gjë të tillë, ata e rrahën dhe e dërmuan me shkopinj, e pështynë, e fyen, pastaj e nxorën para një gjykate, që e ngarkoi me shpifje. Së fundi, e vranë mё 7 mars 1913 në Gjakovë. “Barbarët…e mbytën”: At Gjergj Fishta do i kushtone poemën vrasjes së tij barbare,
𝐵𝑎𝑟𝑏𝑎𝑟ë𝑡… 𝑒 𝑚𝑏𝑦𝑡ë𝑛! 𝐸 𝑝𝑟𝑎
𝐾𝑦 ‘𝑖 𝑑ℎ𝑢𝑛ë 𝑘𝑢𝑟𝑟𝑘𝑢𝑗 𝑠’𝑖𝑎 𝑏𝑎𝑛𝑖;
𝑁𝑢𝑘 𝑏𝑎̂𝑛𝑖 𝑘ë𝑛𝑑 𝑚𝑒 𝑘𝑗𝑎:
𝑃ë𝑟 𝑡’𝑘𝑒𝑞 𝑠’𝑖 𝑑𝑢𝑒𝑙 𝑘𝑢𝑟𝑟 𝑧𝑎𝑛𝑖;
𝑃ë𝑟 𝐴𝑡𝑚𝑒 𝑒 𝑠ℎ𝑒𝑗𝑡𝑒𝑛 𝐹𝑒́
𝑃𝑢𝑛𝑜𝑖 𝑚𝑒 𝑡’𝑑𝑟𝑒𝑗𝑡ë 𝑚’𝑘ë𝑡 𝑑ℎ𝑒́… Vjersha e plotë në linkun më poshtë
At Gjergj Fishta: Mbi vorr t’ A. Alois Paliq, ofm – Vatican News
Pak histori për lexuesit nga burime të besueshme kishtare mbi këta dy martirë, heronjë të fesë dhe të Kombit — për të cilët ndoshta lexuesit nuk dijnë shumë për ta — por të shpallur si të tillë nga Papa Françesku më 20 qershor, 2024. Át Luigj Palaj i përkiste Urdhërit të Fretërve të Vegjël — i arrestuar, rrahur, torturuar dhe vrarë nga ushtarët barbarë serbo-malazezë, sepse luftoi kundër abuzimeve ndaj popullsisë shqiptare dhe i është kundërvenë fushatës zyrtare serbo-malazeze që detyronte katolikët dhe myslimanët shqiptarë të ndërronin fetë e tyre e të bëheshin ortodoksë. Luigj Palaj ka lindur në Janjevë të Kosovës, më 20 shkurt 1877. Është rritur në një familje fetare. Vetë Luigji kërkoi të pranohej në seminarin e Urdhrit të Fretërve të vegjël, në Cortemaggiore të Italisë, ku në vitin 1901 shugurohet meshtar. Ai qe dërguar të kryente shërbimin e tij fetar në radhët e shqiptarëve, ndërkohë që më 1907 është emëruar Rektor i Kuvendit Françeskan në Gjakovë. Ndërsa më 1912, bëhet bashkëpunëtor në famullinë e Pejës, ndërkohë që ishte një periudhë shumë e vështirë për shqiptarët në atë territor, i cili pas Luftës së Parë Ballkanike, ishte pushtuar nga malazezët, aleatë të serbëve. Át Luigj Palaj ka mbrojtur si katolikët ashtu edhe myslimanët shqiptarë nga përpjekjet sllave të çkombtarizimit, duke mbështetur të dy palët dhe duke i nxitur ata që t’u qëndrojnë besnikë besimeve të tyre fetare dhe identitetit kombëtar. Megjithse i vetëdijshëm për rreziqet me të cilat përballej, At Luigj Palaj qëndron në postin e tij dhe vazhdon të ushtrojë shërbimin meshtarak, duke i qëndruar besnik misionit të tij fetar e atdhetar. Si përfundim, autoritetet malazeze kanë dhanë urdhër që françeskani shqiptar, At Luigj Palaj të arrestohej më 4 mars 1913. I hedhur në burg, françeskani është rrahur dhe torturuar deri më 7 mars, kur para se t’i nënshtrohej gjyqit, i zhveshur nga rrobet e rregulltarit, u vra mizorisht nga ushtarët serbo-malazezë. Sot, i shpallur martir i fesë dhe i Atdheut nga Papa Françesku në Vatikan.
Meshtar i guximshëm — Dom Gjon Gazulli është varur nga Ahmet Zogu, pasi ishte kundërshtar i marrëveshjes së Zogut me serbët, për të ashtuquajturin, “bashkim personal të Shqipërisë me Jugosllavinë”.
Ndërkaq, gjithashtu bazuar në të dhëna të besueshme kishtare, Gjon Gazulli (një emër ky i njohur i familjes Gazulli, brez pas brezi, në historinë e Shqipërisë ç’prej kohës së Gjergj Kastriotit -Skenderbe), ishte me origjinë nga një fshat i vogël afër Shkodrës — nga Dajçi i Zadrimës — në Shqipëri. Lindur më 26 mars 1893, ai është shuguruar meshtar dioqezan në vitin 1919. Ka shërbyer si famullitar në Gjadër, në Qelez të Pukës dhe në Koman. Sipas të dhënave, kudo që shkonte fitonte dashurinë e popullsisë, të cilës i ofronte ndihmë dhe inkurajim, përballë problemeve të shumta të jetesës. Pasi hapi një shkollë në famulli për mësimin e fesë katolike, mbahej nën kontroll nga qeveria për gjoja veprimtarinë e pengimit të arsimimit të përbashkët të myslimanëve dhe të krishterëve. Autoritetet politike e shikonin me dyshim, për shkak të ndikimit të fortë ndër vendasit dhe te famullitarët e tjerë, në nivelin moral dhe fetar. Ndërsa në aatë kohë, shumë meshtarë largoheshin nga Shqipëria, duke mos iu nënshtruar regjimit të vendosur nga presidenti i Republikës Ahmet Zogu, Dom Gazulli kishte vendosur të qëndronte me popullin e vet, që i ishte besuar. Por më në fund, ai arrestohet më 28 dhjetor 1926 dhe i nënshtrohet një gjyqi të rremë, që e dënon me akuza të pabaza, sipas burimeve kishtare dhe të tjera. “U var nga Ahmet Zogu, pasi kishte kundërshtuar marrëveshjen e tij me serbët për të ashtuquajturin, “bashkim personal të Shqipërisë me Jugosllavinë”, ishte një ndër të tjera akuza. U dënua me vdekje ai që hapi shkollën e parë të përzier djem-vajza, myslimanë e të krishterë. Deputeti i opozitës kundër Zogut, u akuzua se kishte organizuar kryengritjen e kishte shpërndarë armë nëpër male e madje se gjoja kishte prerë telin e telefonit, lexohet në disa të dhëna për fatin e keq të tij!? Dom Gjon Gazulli është varur në një shesh në Shkodër më 5 mars 1927.
Foto nga Radio Vatikani – Dom Gjon Gazulli i dënuar nga Ahmet Zogu – vdekje me varje në një shesh të Shkodrës, 5 Mars, 1927 – sot i shpallur martir i fesë dhe i Atdheut nga Papa Françesku në Vatikan – 20 qershor, 2024.
Dom Gjon Gazulli nga Shqipëria i vrarë nga regjimi i Ahmet Zogut në vitin 1927 në Shkodër dhe At Luigj Palaj nga Kosova i vrarë nga regjimi serbo-malazez në vitin 1913 në Gjakovë, përfaquesues të Kishës Katolike Shqiptare të vuajtur e të përbuzur në ato troje — u shpallën martirë e të lumë nga Papa Françesku disa ditë më parë – një gëzim i madh për Kishën Katolike anë e mbanë trojeve shqiptare. Këta dy të lumë i bashkohen kështu 38 martirëve të lumë shqiptarë të Kishës Katolike — të vrarë e të torturuar nga regjimi barbar gjysëm shekullor komunist i Enver Hoxhës — e të cilët janë shpallur të tillë në vitin 2016 nga Vatikani.
Me vrasjen e tyre barbare, këta të lumë shqiptarë kanë kapërcyer tanimë kufijt kombëtarë të trojeve shqiptare dhe janë tashti përfaqësojnë jo vetëm Kishën Katolike universale por edhe vlerat universale të mbarë njerzimit. Me sakrificën e tyre sublime ata janë shembull për të gjithë ne se si mbrohet nderi, liria, feja dhe identiteti kombëtar përballë barbarëve dhe diktatorëve. Shembulli i tyre do të mbetet përgjithmonë një frymëzim për breznitë e ardhëshme të shqiptarëve, por jo vetëm, për të luftuar duke dheneë edhe jetën për ideale dhe vlerat njerzore e kombëtare.
Më në fund, shpallja e këtyre dy martirve shqiptarë të lumë nga Papa Françesku, na bindë se megjithë kalimin e kohës –heret ose vonë, e vërteta, e mira dhe e drejta, gjithmonë, do të triumfojnë mbi të keqën, në këtë botë!
Shkoi Hyseni erdhi Arlind Batatinia, sulmues i dalluar i FC Koniz të Bernës

Nga: Arif Ejupi
Zyrtarë të lartë të Klubit Futbollistik “Llapi” të Podujevës,ditë më parë kanë konfirmuar kalimin e sulmuesit më të mirë të skuadrës së tyre dhe të Super Ligës së Kosovës, Muhamet Hyseni në AC Horsens të Danimarkës.
Shkuarja e Hysenit në klubin danez ka lënë boshllëk të madh në ekipin e Llapit, ngase ai aftësitë e tij prej futbollisti të talentuar dhe golashënuesi të spikatur i dëshmoi edhe në reprezentacionin e Kosovës. Andaj me të drejtë është menduar zëvendësimi i tij, me ndonjë talent të rinj.
Pakush ka menduar që Arlind Batatina 18 vjeç i lindur në Bernë të Zvicrës,me gjasa të mëdha që një të ardhme të afërt të luajë në “Young Boys” të Bernës ose të paktën me me grupmoshat e juniorve të Zvicës,pa imponim e kërkim kushtesh shfaqi dëshirë që të luajë në Llapin e Podujevës, nga është edhe etnogjeneza e familjes së tij.
Batatina ende i njomë posedon aftësi të jashtëzakonshme në zotërimin e topit. Ai po ashtu ka shpejtësi të duhur dhe është driblues i shkëlqyeshëm. Një element tjetër që nuk e kanë të gjithë sulmuesit janë edhe shkëputjet e tij impresionuese në ajër dhe gjuajtjet sikur prej katapulti me kokë. Arlindi ishte golashënuesi më i mirë në skuadrën juniore të FC. Koniz të Bernës.
Ai para disa ditëve ka mbushur moshën madhore dhe menjëherë në adresë të tij, kanë shkuar oferta të shumta nga Klube të njohura të Turqisë dhe Skocisë, si dhe thirrje speciale për t’u testuar edhe në klube të njohura të Brazilit.
Mirëpo, Batatina një talent i rrallë i futbollit edhe pse i vërshuar prej ofertash nga skuadra të Evropës, Azisë dhe Amerikës latine, në asnjë mënyrë nuk ka mundur t’i thotë – jo FC. Llapit, djep i futbollit shqiptar.
I pyetur se a mund ta përballojë sistemin e lojës në Super Ligën e Kosovës dhe a druan nga ndonjë lëndim i mundshëm thotë “Mendoj që edhe në Kosovë, kanë ndërruar gjërat për të mirë” Dihet që futbolli luhet për t’u dhuruar kënaqësi futbolldashësve dhe vetvetes, andaj duhet treguar cilësi e jo brutalitet dhe ndërhyje të ashpra, me çfarë mund ta kthejmë fare lehtë futbollin në rugbi apo xhudo dhe ta lëndojmë lojtarin kundërshtar “Kuptohet që lëndimet janë të mundshme por në asnjë mënyrë ato s’ bënë të jenë të qëllimshme”
Arlindi përshtatjen në rrethin e rinj nuk e sheh si problem. Ai qysh si fëmijë e ka vizituar së paku katër- pesë herë gjatë vitit vendlindjen e tij.
Si familja e të atit Bejtës, ashtu edhe ajo e së ëmës Linditës, janë familje me numër të madh të rinjsh, ku Arlindi, ka bashkëmoshatarë të shumtë, me të cilët mund ta kaloj kohën e lirë.
Rreth gjasave për aktivizim në 11- shin e parë të Klubit Futbollistik Llapi të Podujevës, shprehet “Unë do të angazhohem maksimalisht në ushtrime se a do të jem pjesë e ekipit të parë vendosin trajnerët e skuadrës”
Arlind Batatina, një çun i padjallëzuar dhe me një edukim shembullor e meriton përkrahjen dhe respektin si nga Shtabi Teknik i KF. Llapi, ashtu edhe nga bashkëlojtarët e tij.
Një ekip mobil i ushtrisë Amerikane trajnon FSK-në
Shkruan: Ejup Maqedonci, Ministri i Mbrojtjës i Kosovës




Islamistët, llumi i shoqërisë shqiptare…!

E tashmja si ëndërr apo si realitet i mërgimtarit shqiptaro-amerikan
Nga: Agim Vuniqi
Michigani si njëri nga 50 shtetet e SHBA përveç bumit industrial që ka pasur në të kaluarën, i njohur si “vendlindja” e “treshit të madh”,të Detroitit-prodhues të automobilave, të kompanive më prestigjioze në botë të industrisë automobilistike si Fordi, GM dhe Chrysler-i,, është i njohur edhe për diçka që është shumë emotive…, është qendra e dytë e shqiptarëve ne SHBA, pas New Yorkut, aty jetojnë e punojnë me mija…, me teper se 100 mijë shqiptarë, është kjo një shifër shpesh e përfolur ndër shqiptarët mërgimtarë, shumica e tyre, banorë të përhershëm por edhe shtetas amerikanë, të njohur në shtypin shqiptar si shiptaro-amerikanë.
Shumica nga ta jana zgjua bletësh, punojnë ne profesione të ndryshme, por ka shumë sish që udheheqin bizneset e imta, janë te shquar si bojaxhi, pronarë lokalesh “Coney Island”, si dhe të restoraneve tjera familiare dhe ekskluzive, furnizues mishi, te kafes, por edhe të tjerë… “white collar” bartës të funksioneve të rëndësishme në kompanitë e treshit të madhë, avoketër, mjekë…, pra ata si një komunitet i ri emigrantësh pëpriqen të gjejnë vendin e merituar në mesin e shumë emigrantëve tjerë të ardhur në këtë shtet oportunitetesh, se sa do të shkojnë përpara varet edhe nga orgnaizimi i tyre i brendshëm për të qenë një faktorë i rëndësishëm i demokracisë shqiptare brenda kornizave të gjigantit më të madhë shtet te demokracisë boterore i ndërtuar mbi këto vlera.
Përpjekjet e tyre të shumta të kyçen në rrjedhat e drejtpërdrejta demokratike mund të realizohet përmes procesit të votës kolektive të shqiptarëve të inkuadrimit të drejtpërdrejt në shtabet votuese të demokratëve dhe të republikanëve “ofro-kërko”, por edhe përmes gatishmërisë qe disa nga ata të jenë prezent si faktorë i rëndësishëm i grupeve lobiste të intersesit nacional por edhe atij ekonomik…, këtë e kanë treguar sa e sa herë malësorët që shquhen për nga krenaria dhe devotshmëria e përhershme për vendin nga e kanë origjinën, ata kanë arritur që me sukses të përballojnë sfidat e kohës duke lobuar dhe sponsorisuar luftën çlirimtare të Kosovës, por edhe thyerjen e murit të fundit të Berlinit në Evropë, atë në mes të Kosovës dhe Shqipërisë, por edhe duke ndihmuar financiarisht të gjitha preoseset e filluara demokratike në Shqjipëri, Kosovë, Maqedoni, Malësi, Luginën e Preshevës…, pra janë të shumta akcionet e tyre humanitare dhe patriotike. Ky ishte impresioni i parë dhe i mëvonshëm me shumicën e tyre, nuk desha të bëjë ndonjë ndarje të meritave, por desha të vecoj gjeografikisht një trevë shqiptare, e cila përjeton akoma diskriminimin dhe aktet provokuese të shtetit malazias, shpeshherë edhe të sjelljes së pakuptimtë neglizhuese të Prishtinës dhe të Tiranës zyrtare, ngase ata kontribuan në demokratizimin e Shqipërisë dhe per tu pavarësuar Kosova.
Ata gjithashtu ndihmuan edhe në pavarësimin e shtetit malazias, duke shpresuar dhe rritur pritjet që institucionet e pavarura malaziase do te jenë shumë më të kujdeshme ndaj të drejtave kombëtare të shqiptarëve, të cilet votuan për Malin e Zit ë pavarur dhe prishën idilën e boshtit famëkeq të hegjemosnisë serbo-malaziase. Realisht përberja gjeografike e mërgimtarëve është e larmishme, ajo shprehet edhe për nga shumëngjyrëshmëria e funksionimit të shoqatave lokale e trevave-origjinë prej nga ata vijnë, por edhe nga multireligjionizmi liberal, që nuk është i shprehur nga ndarjet kulturore që përhapin religjionet, që kanë bartur me shekuj, deri në ditët e sotme mospajtimet ideologjike, por edhe ndarjet territoriale dhe ato të sferave të intaresit gjatë fazës fillestar të ndarjes nga politeizmi dhe të përhapjes së religjionit monoteist “me dhunë-bindje”, të cilat mospajtime tash janë bërë shkaktari kryesor i përhapjes së terrorizmit global, por edhe i konflikteve ndërshtetërore, që përveq humbjes kolaterale dhe në njerëz ka sjellur me miliona njerëz në botë buzë varfërisë së skajshme, pra ata-shqiptarët janë shumë më të përkushtuar dhe të mbeshtjellur me uniformë kombëtare dhe heronjë të përbashkët,por edhe si përfitues nga historia dhe kultura e përbashkët kombëtare, duke kuptuar se tolerance ndërfetare është zgjidhje e vetme e mbijetesës si komb, që shkëlqyeshëm prezentohet në tubimet e përbashkëta festive, të cilat më se shpeshti organizohen nga katër qendrat fetare: dy kishat katolike shqiptare, si dhe Qendra islamike dhe ajo bektashiane, çuditërisht qendrat ku predikohen normat fetare janë bërë promotorë të ruajtjes së vlerave të bërbashkëta humaniste dhe kulturore, nuk ndodhë që ndonje manifestim i rëndësishëm të mbahet pa prezencën e liderëve fetarë…
Do të ishte diçka e pazakontë, por edhe do të harroheshin shpejt edhe këto takime po të mos shoqëroheshin nga dy televizionet lokale dhe një portal i “ëndrrës shqiptare” që ka gjetur vendin në mesin e mediave tjera shqiptare, që përkujdesen për të dhënë informacione të zgjedhura nga vendet prej nga kanë origjinën mërgimtarët, por edhe me botimin e komenteve të lexueseve, kolumne…, për të mos harruar revistën e vetme kulturore “Kuvendi” e shquar edhe me organizimin e takimeve të shumta të poetëve anë e mbanë Amerikës.
Se çfarë vendi të rëndesishem ka televizioni në proceset demokratike integruese, por edhe në plasimin e informatave objektive as që lë hapësirë të bëhet fjalë, poashtu mërgimtarët shpesh njoftohen për manifestimet e ndryshme kulturore që organizohen…, do te kishte nje domethënie më të madhe po të publikoheshin edhe detaje tjera shumë të rëndësishme psh., sekuenca të dasmave, pastaj informacione tjera të gazmendeve familiare, të përcillen pra shumë akte te lidhjeve të reja martesore, fejesa, e çka jo tjeter,që do të reflketonin, nga mediat, përafrimin me jeten e mergimtareve, duke i lidhur fuqishem proceset, atë të punës dhe jetën e tyre të përditshme, për ta shkëmbyer publikisht me të tjerët, përafërsiht njëjtë siç bëjnë rrjetet sociale…, per te hapur horizonte të reja argëtimi, të “lindjes” të “show-ve” natyrale të përditshmërisë shqiptare, të vizitës së televizionit në “Coney Island” njejtë si shumë “show ” tjera televizive te tipit “the Kardashian’s”.
Pra televizionet lokale duhet të “perforcohen” edhe me ahengjet e të rinjëve që shpesh organizohen nga shoqata e studentëve shqiptaro-amerikanë që sigurisht do të përcilleshin me interesim nga teleshiquesit. Pse te mos flitet në këto “dritare” edhe per tema tjera problematike siç është narkomania, apo bixhozi, dhe divorcet e shumta qe ndodhin këtu per shkak të këtyre “semundjeve” që shoqërojnë kapitalizmin demokratik. Nuk duhet të jenë tema të përhershme temat që burojnë nga vlimet demokratike prej vendeve nga ata vijnë, pastaj përshtypjet e “garimeve” të partive politike që më tepër shquhen me konfrontime verbale sesa transmetues të ideve reformiste, te elektorati, te cilat ngjarje cuditerisht barten me te njejtin intenzitet edhe ne SHBA; cfare perfitimesh kane nga kjo kanë mergimtaret as qe duhet te flitet, ngase rezultati është nul, më mirë do të ishte që ata të bartin ne vendlindje kulturën e tyre të punës .
Pra televizioni dhe “websitet” tjera shqiptare duhet të bartin më tepër përditshmërinë e mërgimtarëve dhe frymën e punës, zhvillimit ekonomik, përcjelljen e risive tekniko teknologjike në të gjitha fushat. Sa ka fuqi televizioni lokal të percjellë tërë këtë aktivitet është veshtirë të thuhet, po te mos e ketë edhe mbështetjen financiare të proklamimit të minutazhit publicitar, kështu do të mundësohej edhe zgjërimi me emisione të reja të larmishme, të emisioneve dokumentare, të preokupimeve të përditshme të të rinjëve, do të ndihmonte në lidhjet natyrale të cifteve, do të njoftonte të interesuarit për shumë gjëra të reja, në një menyrë apo tjetrën do të përpiqej të ndihmonte mergimtarët që edhe ata të mos ngurrojnë me kërkesa të reja për të plotësuar nevojat e përditshme në orientimin dhe informimin e tyre edhe me tregun e punës dhe çasjen në te, pastaj të njoftimeve për ndryshimet eventuale në ligjiin e emigracionit, të sigurimeve shëndetësore e shume risi tjera për shtetin e Michiganit por edhe të SHBA.
Nuk them qe deri me tash nuk jane bere përpjekje të tilla të vazhdueshme nga televizioni “AlbTV USA” dhe nga stafi i gazetarëve, por me plotë siguri mund të thuhet se këto media kanë zgjuar dhe po zgjojnë një intersim gjithnjë më të madh në komunitet, kahas mediave të tjera të cilat përcillen përmes pako-programeve qe u ofohen mërgimtarëve, qoftë nga televizioni kabllovik amerikan.
Eshtë jo vetem mirë por edhe domosdoshmëri të transmetohet dhe të përcillet çdo ngjarje e vogel apo e madhe në komunitet për tu njohur njëri me tjetrin, jo për të jetuar të ndarë, siç i kemi pasur kufijtë administrativë të ndarë, por edhe për tu afruar dhe për tu bashkuar si komunitet, si shqiptarë, dhe ashtu të bashkuar do të duket më e sigurt perspektiva e përbashkët ne t’ardhmen.
Taulant Lutfiu nga FC. Myerin i Gjenvës në FC. Llapi të Podujevës

Nga: Arif Ejupi
Derisa shumë futbollistë të Kosovës e kërkojnë afirmimin e tyre në vende të ndryshme të Evropës dhe kontinente të tjera të botës, anamoravasi Taulant Lutfiu, edhe pse i lindur në Gjenevë të Zvicrës, me mundësi reale për të vazhduar me sukses karrierën në klubet e këtushme, nga dashuria e madhe për Kosovën, pardje i shoqëruar nga i ati i tij, Haki Lutfiu ka qëndruar në Podujevë.
Ai me këtë rast ka nënshkruar kontratë profesionale me FC.Llapin, Nënkampion i Super Ligës së Republikës së Kosovës.
Djaloshi 23 vjeçar ka luajtur në pozitën e mbrojtësit të djathtë në disa skuadra të Ligës Regjionale të Republikës dhe Kantonit të Gjenevës, e së fundi edhe në FC.Meyrin, anëtar i të ashtuquajturës”Ligë e Parë Klasike“ që në kuadër të saj garojnë katër grupe.
Taulant Lutfiu, me prindër nga Skifteraj i Vitisë së Republikës së Kosovës, disa ndeshje i ka luajtur më herët edhe me fanellën kuqezi e zi të FC.Kosova të Gjenevës, anëtare me rol mjaft të rëndësishëm në Ligën e Dytë Regjionale, të kësaj Republike dhe kantoni të Zvicrës.
Lutfiu shtatlartë dhe i shkathët ka nënshkruar me Klubin e Llapit, ku hapat e parë i pati filluar edhe ylli i futbollit shqiptar Fadil Vokrri.
Ai i vetëdijshëm që në Klubin e Llapit, aktualisht luajnë edhe mbrojtësit e njohur si ; Krasniqi, Bekteshi, Jashari, Vokrri, Namani etj, duhet të punoj shumë, për të zënë vend në 11- shin e parë.
Madje, mbrojtësi i llapjanëve Ilir Krasniqi, është edhe reprezentues i Kosovës.
Lutfiu në mënyrë që të mos përjetoj zhgënjim të papritur i konsideruar si një nga përforcimet e duhura të skuadrës së Llapit, duhet t’u qaset ushtrimeve me seriozitetin më të madh.
Atij të gjithë mërgimtarët e trevës së Anamoravës, që në numër të madh jetojnë në Gjenevë të Zvicrës, i urojnë ambientim të shpejtë në rrethin e rinj dhe rrugëtim të suksesshëm me llapjanët !
Si e dominoj debatin e Lorik Bakiut në temën “Barazia gjinore sipas religjionit”, mashtruesja islamike Ilmije Kuqi, dhe dështimi sociologes Flakë Ymeri




