Kreu Blog Faqe 872

Peisazh Vendlindjeje (Lushnjes sime), poezi nga Irena Kuka Dragoti

Drini.us
-
0
Peisazh Vendlindjeje (Lushnjes sime), poezi nga Irena Kuka Dragoti
Irena Kuka Dragoti
___
Poezi
___
Peisazh Vendlindjeje (Lushnjes sime)
___
Qiej marsi bëjnë shtjella të gjera,
në qytetin tim…
Pa dallgë janë fushat,
kur lundrojnë drejt detit…
Ka një rrugë qeshjesh
që bën poshtë për në Lagunë,
ku ditët janë një dritare e gjerë
prej nga çel kujtesa,
me përralla gjyshesh që buisin netëve
pa e humbur fillin
për fytyra engjëjsh që shfaqen,
sa herë një pelikan lind…
*
Paqe të gjelbra si rrëke
zbresin nga ullishtat,pas shirave..
Nata fle drithërash të bruzta
me diellin mbi shpinë..
Në kthesa stinësh ndihet zhurma e ujit
si tinguj pasqyrash që thyhen,
nga bukuria e vajzave të qytetit tim.
*
Zagushi e verës ka përmbytur akaciet,
me fllade trishtimi të pakohë.
Juga e hidhur e dimrit
lëshon ofshe harrese,
me hije që vijnë nga drita
pas kallamishtes së njomë.
*
Veç pishat e plakura
tek kisha e rikthyer
janë të dashuruar me historinë
ajo troket me etje të rriturish
aromës së mimozave të fëmijërisë
dhe sot frymon mbi rrudhat e viteve
si deltë malli, sa herë të kujtoj
a vij tek ti të shlodhem
qyteti im 💙

Rreth letrës së dytë të Jusuf Gërvallës, që ia kishte dërguar Enver Hoxhës

Drini.us
-
0
Rreth letrës së dytë të Jusuf Gërvallës, që ia kishte dërguar Enver Hoxhës
Nga: Ibrahim Kelmendi, Gjermani 
___
JUSUF GËRVALLA – LETRA E DYTË ENVER HOXHËS (19 gusht 1980):
___
[Jusuf Gërvalla në letrën e dytë dërguar Enver Hoxhës më 19 gusht 1980, merr guximin ta paraqet një gjendje të organizimit të “ilegalës” në Kosovë, në vitet e 1970-ta, e cila nuk kishte përputhje me realitetin. Kishte mungesë njohurije për “ilegalen”?
Po e sjell një pjesë të fragmentin që përmban këtë tematikë:
“Thuajse rregullisht, veprimtaria e tyre (grupeve dhe organizatave klandestine) është zbuluar dhe është ndëshkuar që në gjysmë të rrugës. Atyre u ka munguar konspiracioni i thellë, i domosdoshëm në veprimtarinë ilegale. Organizimi i tyre është bërë shpesh në suaza regjionesh të caktuara, të ngushta dhe vetëm në ndonjë rast të rrallë ato, – si bie fjala më 1964, – janë përhapur në ndonjë trevë më të madhe të tokave tona. Përjashtim bën Lëvizja Nacional-Çlirimtare e Kosovës dhe viseve të tjera shqiptare nën Jugosllavi, për të cilën mendoj se jeni në dijeni dhe anëtar i së cilës jam dhe unë. Kjo lëvizje vazhdimisht ka pasur parasysh si një nga qëllimet kryesore përfshirjen në gji të vet të patriotëve dhe revolucionarëve nga të gjitha viset shqiptare. Pos kësaj, edhe anëtarët e saj kanë qenë nga të gjitha strukturat shoqërore, gjë që organizatës i ka dhënë një karakter të përgjithshëm shoqëror.”
Në gusht 1980 LNÇKVSHJ-së faktikisht ishe inekzistente, nuk kishte asnjë organ funksional, kishte vetëm “udhëheqësin” Sabri Novosella i tërhequr në biznis privat në Turqi dhe Jusuf Gërvallën, azil-kërkues në Gjermani, i cili ndihej të ishte në situatë të mjegulluar organizative, pa kontakt me asnjë pjesëtar të organizatës, pa përcaktim çfarë duhet të bënte dhe pa asnjë anëtar në Emigracion në Perëndim. Në dhjetor 1979 në Kosovë kishin ndodh arrestime të 9 vetave të kësaj organizate, të cilët në qershor 1980 u dënuan si “grup armiqësor”, por as ata nuk ishin pjesëtarë të ndonjë organi udhëheqës, sepse LNÇKVSHJ asnjëherë nuk ka pas organe, por vetëm simulime nga “udhëheqësi” Sabri Novosella. Pra, tashmë, kur Jusufi i ka shkruar kështu Enver Hoxhës, LNÇKVSHJ kishte vetëm ndonjë idivid që ishin anëtarësuar nga Ramadan Pllana, Shefqet Jashari (Strovci) dhe të tjerë, por që nuk kishin asnjë lidhje me asnjë organ e person udhëheqës të organizatës.
Përmbajtja dhe formulimi i letrës dëshmon që Jusufi vetëm anti-inverist nuk ishte, siç shpifnin ca LDKucër dhe familjarë të Jusufit. Përkundrazi.
Në vazhdim po publikoj tekstin e letrës, të cilës duhet t’i jetë censuruar të paktën teksti që përmbante lutjen e Jusufit për 10 mijë US Dollarë ndihmë për ta ble një makinë elektronike për faqosje të “Lajmëtarit të lirisë”, për çka më shtynë ta rris dyshimin se edhe kjo letër duhet të jetë e kompiluar nga ustallarë të luftës subversive:]
I dashur shoku Enver!
Ne shqiptarët e shkëputur nga atdheu i lirë dhe të mbërthyer me dhunë mbrenda kufijve politikë të Jugosllavisë, ndjekim me krenari çdo hap të Shqipërisë mëmë në përforcimin dhe përparimin e atdheut. I gëzohemi prej së largu çdo prove të suksesshme të unitetit të pathyeshëm parti – popull dhe kjo na bën më të fortë edhe ne. Mburrja dhe entuziazmi ynë s’ka kufi kur kujtohemi që Shqipëria, nga një vend i varfër dhe i prapambetur feudalo-borgjez, u kthye në një vend të përparuar e të zhvilluar, pa analfabetizëm e pa papunësi në një vend të mirëfilltë, që jo vetëm po ja del ta ruajë në gji të shoqërisë së vet të paprekur kështjellën, por edhe t’i ndezë shkëndijat revolucionare të pjesës dërmuese të popujve të planetit.
Pa frikë se po biem në ndonjë eufori, nesër, kur këto shkëndija të kthehen në zjarre të vërteta revolucionesh, ne jemi të bindur që bota do t’ia njohë një pjesë të madhe të meritave pikërisht atdheut tonë, Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë.
E qartë, duhej një punë e mundimshme jashtë mase për të arritur në shkallën e sotme. Jemi në dijeni për një pjesë të madhe problemesh, me të cilat u ballafaquan Partia e Punës e Shqipërisë dhe populli shqiptar në rrugën e tyre të ndritshme. Ajo që na mburr dhe na jep shpresë më së shumti, është fakti se në gjithë këtë punë, PPSH dhe populli shqiptar i lirë, në udhëkryqin e njërës nga sprovat më të mëdha historike, ka zgjedhur rrugën e sinqeritetit dhe të guximit të pashembullt, me të cilat është mëkuar ndër shekuj populli ynë i shumëvuajtur, rrugën që i jep dorë të bëhet zëdhënës i ideve më përparimtare të njerëzimit, duke ndarë si me thikë të mirën nga e keqja në botë.
Epoka e lavdishme shqiptare e Gjergj Kastriotit nxorri në pah një përmasë të rëndësishme të shpirtit të popullit tonë: gatishmërinë e flijimit në shkallën më të lartë dhe të frymëzimit të papërsëritshëm të njeriut të kohës për mbrojtjen e atdheut. Dhe hyri me të drejtë në histori si epokë e Prometheut kundër të gjithë perëndive, epokën e sotme shqiptare me Partinë e Punës dhe me Ty në krye, Shoku Enver. Skena e dramës së sotme shqiptare është po ajo e Prometheut të pesëqind vjetëve. Bota e krishterë ishte ajo që pat nisur luftën kundër kuçedrës anadollake. Dhe sa u duk që ajo botë po i gëzohej titanit Skënderbe, që po i çonte në vend tek e fundit dhe interesat e Evropës, u prapsën një pas një fuqitë e kohës. Kishte një cikërrimë që nuk durohej në personin e Gjergjit dhe të popullit shqiptar: seriozitetin dhe këmbënguljen mbinjerëzore, që çështjen e shtrenjtë të lirisë e bënte të kuptohej në gjithë njëmendësinë e saj.
Kështu u sprapsën dalëngadalë edhe forcat që kishin hyrë përpara Shqipërisë “së vogël”në lojën e madhe të dramës komuniste. Shqipëria e “vogël”, me seriozitetin dhe njëmendësinë e saj atyre ua nxorri gjithë merakun në kushte të një temperature të lartë të “lojës” së nisur prej tyre. Marrëveshjet paqësore dhe krushqitë e Venedikut, Raguzës, Serbisë me kuçedrën anadollake, në një kohë që Shqipëria po e lante në gjak çdo pëllëmbë të tokave të veta, nuk ndryshojnë aspak nga tradhtia sovjetike, jugosllave, kineze…që ia kthyen shpinën marksizëm-leninizmit, duke mos qenë të gatshëm t’i bëjnë ballë frymëzimit të lartë dhe duke mos parapëlqyer rrugën e rezistencës së ulët ndaj imperializmit dhe kapitalizmit. Ne ndjekim me indinjatë bllokadën e egër ndaj Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë, që nisi imperializmi, për ta vazhduar revizionistët tradhtarë. Por zemra na bëhet mal kur shohim që atdheu ynë marshon sypatrembur, duke çarë një pas një rrethimet dhe bllokadat mizore dhe duke ndjekur me frymëzim e besnikëri të pashembullt rrugën e sigurt të socializmit, që është e ardhmja e afërt e gjithë njerëzimit.
Në sajë të ekzistimit të kësaj Shqipërie të mbarë, të fortë e vigjilente dhe në sajë të traditave revolucionare të popullit tonë, përgjithësisht edhe ne shqiptarët e Kosovës dhe të viseve të tjera shqiptare të përfshira në dhunën e në padrejtësinë e pashembullt historike brenda kufijve të Jugosllavisë, ndonëse jemi dëmtuar në masë të madhe nga shtrëngimi i vazhdueshëm i darave të shovinizmit serbo-malazezo-maqedonas, ia kemi dalë të ruhemi bukur mirë nga ujërat e zeza ideologjike të revizionizmit titist rankoviçist. Larg ndenjës revanshiste e shoviniste, te ne është ndezur shkëndija e luftës së pashmangshme nacionalçlirimtare, konturet e së cilës po duken në horizont.
Të nxirret pjesa e robëruar e tokave dhe e popullit shqiptar nga kthetrat e përgjakshme të socialshovinistëve titistë dhe të çohet në vend vullneti i ndryshuar i popullit tonë: bashkimi me vendin amë, Shqipërinë, është një e drejtë historike, që iu mohua por nuk iu çrrënjos kurrë popullit tonë të vënë me shekuj përballë padrejtësive të mëdha historike po të papërkulur kurrë. Në dëshmi të përpjekjeve dhe të luftës sonë flasin vetë kampet jugosllave të përqëndrimit, me barkun e tyre të akullt, që s’po resht së gëlltituri qe tridhjetë e pesë vjet me mijëra e mijëra patriotë dhe revolucionarë shqiptarë; në dëshmi të tyre flet vetëdija e zgjuar kombëtare dhe klasore e shqiptarëve me banim në Jugosllavi. Na bën të lumtur fakti se Partia e Punës e Shqipërisë dhe Ti, Shoku Enver, jo vetëm që keni ndjekur në hap të gjitha konjugacionet e gjenocidit sllavomadh të ushtruar mbi ne, por keni qenë edhe të vetmit denoncues të denjë të këtij gjenocidi në sy të botës.
Deri sa ne kemi duruar urinë, deri sa ne kemi shikuar me sedër të vrarë kombëtare si zbret dhe si ndalohet flamuri shqiptar, deri sa nga vatrat tona na kanë dëbuar me dajak, me presion e shantazhe dhe deri sa na kanë vënë në tortura të pashembullta, gjithë kohën që ne kemi shijuar mjetet të gjenocidit nga ana e socialshovinistëve serbo-malazezo-maqedonas, i vetmi satisfaksion për ne ka qenë forcimi dhe zhvillimi i mbarë i Shqipërisë mëmë dhe denoncimi i hapët nga ana e PPSH i të zezave të zbrazura me rrebesh mbi kokën tonë. Dhe, në vend të ndonjë ndjenjeje të braktisjes nga Shqipëria mëmë (këtë ndjenjë provoi një kohë të gjatë të injektonte në qenien tonë kombëtare gënjeshtra e ligë titiste), qenien tonë e mbushi ndjenja e fuqishme se ka kush na del zot dhe kush e davarit mjegullën historike, me të cilën titistët donin të mbështillnin historinë tonë të vërtetë dhe planet e tyre shtetërore për shfarosjen e shqiptarëve. Të shtypur në pikëpamje ekonomike, sociale, nacionale e kulturore me breza të tërë intelektualësh e revolucionarësh të asgjësuar fizikisht nga pushtuesit serbo-malazezo-maqedonas, pa institucione dhe literaturë të përshtatshme, nga do të rridhnin informata e njohuri, në bazë të të cilave do të mund të hetohej aktualiteti politik ndërkombëtar dhe çështja jonë jetike, aktivitetin e djalërisë patriotike shqiptare në këtë pjesë të robëruar të atdheut tonë e karakterizonte një kohë të gjatë vetëm instinkti kombëtar dhe entuziazmi i pashuar.
U desh një kohë relativisht e gjatë që ne të kuptonim një fakt fare të thjeshtë se kufijtë e Shqipërisë dhe të Jugosllavisë, në kushtet e sotme dhe në shkallë ndërkombëtare, janë të pacenueshëm dhe se çdo intervenim i hapët i Shqipërisë në çështjet e shqiptarëve të robëruar mund të konsiderohet përzierje në punët e brendshme të Jugosllavisë e kështu edhe të sjellë pasoja të rënda intervecioniste edhe për vetë atdheun tonë, pavarësia e të cilit ka kushtuar çdo pëllëmbë e gjak.
Po tani që vetëdija jonë politike po begatohet gjithnjë e më shumë, rrezikun e Shqipërisë mund ta hetojmë më lehtë dhe më lehtë t’i bëhemi prag atij. Sidomos atë të madhin, rrezikun e intervenimit ndërkombëtar në Shqipërinë socialiste, nuk e aprovojmë në asnjë mënyrë dhe jam i bindur se djalëria jonë përparimtare dhe përgjithësisht populli shqiptar brenda kufijve politikë të Jugosllavisë, më parë do të duronte asgjësimin e vet sesa zhbërjen e Shqipërisë, duhet të presim vetëm çastin vendimtar të luftës sonë kur lufta të kalojë në konflikt të armatosur.(Por, gjithashtu ne prekemi thellë në sedër sa herë që, nga mosbesimi në ne apo nga konspiracioni i thellë, ndonjë shtetas i RPS të Shqipërisë ngul këmbë sesi në Jugosllavi nuk jemi aq keq dhe se Shqipëria nuk ka fare të bëjë me të vërtetën sa i përket qëndrimit të Shqipërisë socialiste ndaj tokave të veta të pushtuara, sjellin dekurajim dhe pakënaqësi në mesin e popullit tonë të shumëvuajtur.)
Nga ana tjetër, ne aprovojmë pa rezervë parimin marksist-leninist të PPSH, lidhur me rivendikimin e kufijve. Mirëpo, nga përvoja 35 – vjeçare me titizmin, a mund të priten rrethana të rivendikimit në rrethana marksiste-leniniste? Te ne nuk do të lëkundet kurrë besimi në revolucionaritetin e popujve. Kjo vlen edhe për popujt
jugosllavë. Ti, i dashuri Shoku Enver, ke konstatuar vetë se klima politike në Jugosllavi është e atillë që në të mund të pritet shpërthimi i revolucionit nacionalist. Dhe kushtet ekonomikoshoqërore për një shpërthim të tillë ekzistojnë qëmoti në këtë vend revizionist, sidomos sot, në kohën e krizës më të madhe në të cilën është katandisur ky vend. Aparati fashist jugosllav ia ka dalë t’i shuajë grevat e shumta të punëtorëve, që janë zhvilluar kohëve te fundit, po edhe ta minimizojë jehonën e tyre, duke i ruajtur ato në fshehtësi. Këto greva vërtetë mund të merren si shkëndijë e një revolucioni të ardhshëm, sado që ato, përsa mund të hetohet, nuk dalin me ndonjë program të qartë marksist-leninist. Sa i përket opozitës së regjimit të sotëm titist, sidomos kur është fjala për pjesëtarë të kombit kroat nga Kroacia dhe Bosnja, veprimtaria e saj propagandistike dhe agjitatore i ka rrënjët në emigracionin e orientuar thuajse kryekëput nga imperializmi dhe kapitalizmi perëndimor. Kjo opozitë, me një bazë fare të dobët në vend, po bën presion të vazhdueshëm që populli kroat, krahas luftës për pavarësi të plotë nga Jugosllavia, të orientohet nga regresi i shkelur. Pos kësaj, regjimi social-shovinist i Beogradit ia ka dalë të helmojë me ndjenjë shoviniste dhe të ndërsejë kundër popullit shqiptar një pjesë të madhe të popullsisë serbe, malazeze e maqedonase, sidomos brenda tokave shqiptare dhe në regjionet që kufizohen me viset tona. Prandaj, ne jemi skeptikë se për realizimin e aspiratave tona shekullore, të drejta për bashkimin e tokave dhe të popullit tonë, mund të priten rrethana të rivendikimit në baza marksiste-leniniste.
Ose, së paku, deri sa të arrijë një kohë e tillë, ka rrezik për dëmtime të mëdha të popullsisë shqiptare që lëngon nën regjimin e egër titist.
Aktualisht, siç e di edhe Ti, Shoku Enver, te ne vazhdon eksplorimi i paskrupullt ekonomik i viseve shqiptare nga ana e qeverisë së Beogradit. Vazhdon me të madhe papunësia dhe shitja e krahut të lirë të punës te kapitalistët perëndimorë.
(Kohët e fundit, qeveria “shqiptare” e Kosovës deklaroi me mburrje në shtyp sesi janë duke u bërë përpjekje për t’u siguruar punë edhe së paku dhjetëmijë kosovarëve në Libi, pastaj në RDGJ etj.) Krahas zbrasjes së mëtejshme të Kosovës nga krahu vital i punës (dhe i pushkës), titistët po i shërbejnë, të thuash, pa pengesa edhe një qëllimi sa të lashtë aq edhe aktual sllavomadh: duke sjellë kolonistë të rinj në vend të shqiptarëve të mënjanuar në një mënyrë a në një tjetër, t’i ndërrohet fizionomia etnike tokave të mirëfillta shqiptare. Në kushte të papunësisë, të pagave të ngurtësuara në anën tjetër, populli shqiptar nën Jugosllavi po çon jetë të mjeruar prej skllavi.
Ndërsa rezervat e mëdha ekonomike të viseve tona merren nëpër këmbë dhe me to ushqehet makineria e egër e sistemit revizionist jugosllav dhe ngrihen qendrat e çetnikëve dhe administratorëve serbo-malazezo-maqedonas. Kështu, pakënaqësia e popullit shqiptar, që gjithmonë ka qenë i pakënaqur nga regjimet jugosllave, po rritet dita me ditë. Për djalërinë patriotike e revolucionare shqiptare, pakënaqësia e popullit tonë ka qenë fort e qartë, për të cilin ata janë kapur rregullisht për ta thënë replikën e tyre luftarake. Pakënaqësia në rritje e popullit tonë, njëherazi, është edhe pasqyrë e luftës politike ndërmjet titizmit dhe popullit shqiptar. Dhe kjo pakënaqësi sot ka arritur në atë shkallë, sa mund të thuhet që lufta jonë politike kundër këtij pushtuesi të egër revizionist është fituar gati në mënyrë përfundimtare. Ky është një faktor i fuqishëm shtytës i revolucionit tonë.
Ndonëse të zbuluara e të ndëshkuara, në luftën tonë të përgjithshme kanë kontribuar shumë grupet dhe organizatat patriotike e revolucionare të shqiptarëve në Jugosllavi që nga Lufta e Dytë Botërore e këtej. Është mbarësi e posaçme që pjesa e tyre dërmuese ka pasur platformë të shëndoshë ideopolitike. Ato mund të mburren, se kanë ndjekur rrugën e luftës nacionalçlirimtare dhe revolucionit socialist, duke synuar në mënyrë permanente bashkimin e tokave dhe të popullit e me vullnetin e popullit, me vendin amë, Shqipërinë socialiste të Partisë së Punës dhe të shokut Enver. Në këtë mënyrë ato janë bërë pararojë dhe shprehje e qartë e vullnetit të popullit shqiptar, të ndrydhur nga tradhtia e madhe e PKJ dhe nga interesat e fuqive të mëdha. Por, megjithëse numerikisht kanë aktivizuar në gjirin e tyre një pjesë bukur të mirë të patriotëve dhe revolucionarëve shqiptarë, këto grupe e organizata nuk mund të mburren për konsolidimin e mjaftueshëm të forcave tona përparimtare dhe për punën me efekte të larta në goditjen e armikut.
Thuajse rregullisht, veprimtaria e tyre është zbuluar dhe është ndëshkuar që në gjysmë të rrugës. Atyre u ka munguar konspiracioni i thellë, i domosdoshëm në veprimtarinë ilegale. Organizimi i tyre është bërë shpesh në suaza regjionesh të caktuara, të ngushta dhe vetëm në ndonjë rast të rrallë ato (si bie fjala më 1964) janë përhapur në ndonjë trevë më të madhe të tokave tona. Përjashtim bën Lëvizja Nacional-Çlirimtare e Kosovës dhe viseve të tjera shqiptare nën Jugosllavi, për të cilën mendoj se jeni në dijeni dhe anëtar i së cilës jam dhe unë. Kjo lëvizje vazhdimisht ka pasur parasysh si një nga qëllimet kryesore përfshirjen në gji të vet të patriotëve dhe revolucionarëve nga të gjitha viset shqiptare. Pos kësaj, edhe anëtarët e saj kanë qenë nga të gjitha strukturat shoqërore, gjë që organizatës i ka dhënë një karakter të përgjithshëm shoqëror. Megjithë të metat që janë përcjellë në aktivitetin e grupeve dhe të organizatave patriotike revolucionare të shqiptarëve në Jugosllavi, ne, para se t’i sulmojmë me kritikën tonë lidhur me ndonjë aspekt të posaçëm të tyre më në fund, siç është fare e natyrshme, ka qenë në përputhshmëri me mundësitë që afrojnë kushtet e përgjithshme shoqërore ndër ne.
Po tash, meqë lufta jonë politike ka hyrë në fazën e vet përfundimtare, e cila po zhvillohet në favorin tonë, janë të domosdoshme edhe forma më të larta organizimi të aktivitetit revolucionar. Edhe nga kjo pikëpamje ne, me një vonesë të konsiderueshme, kemi arritur në përfundimin se luftës sonë i duhet një emërues i përbashkët dhe i fuqishëm…, është e domosdoshme një ndihmë konkrete nga ana e Partisë së Punës të Shqipërisë. Një ndihmë e tillë, konsiderojmë ne, është e drejtë e patjetërsueshme si për PPSH-në, ashtu edhe për djalërinë patriotike e revolucionare shqiptare në pjesën e robëruar të atdheut tonë të përbashkët. Kështu do të përligjej dhe do të fuqizohej edhe lufta jonë e drejtë, po edhe përkrahja që do të merrnim nga PPSH. Ndihma, natyrisht nuk ka munguar as deri më tash. Literatura revolucionare dhe patriotike, që ka depërtuar në masë të madhe edhe te populli ynë këndej, ka rëndësi të madhe dhe ka ushtruar ndikim të madh. Një rol të rëndësishëm ka luajtur deri më tash sidomos Radio Tirana me emisionet e saj. Dhe një nga masat më të qëlluara për afrimin dhe për ngritjen e vetëdijes kombëtare, shoqërore, politike e ideologjike të popullit tonë në pjesën e robëruar të Shqipërisë, konsiderojmë ne, ka qenë ajo e 28 Nëntorit të kaluar, qëkur shqiptarët në Jugosllavi mund ta ndjekin edhe programin e Televizionit Shqiptar.
Mirëpo për t’ia dalë në mënyrë sa më të denjë dhe sa më efektive qëllimit tonë të lartë, mendojmë se në mesin tonë duhet të punojë një dorë e rysur komuniste, që do të na i trasmetonte drejtpërsëdrejti bazat e shëndosha të veprimtarisë së një partie komuniste marksiste-leniniste në kushtet e ilegalitetit të thellë. Nga ana jonë mund të themi se një gjë është fare e sigurt: njerëz përparimtarë nga të gjitha strukturat shoqërore te ne janë të gatshëm të punojnë pa kursyer asgjë për atdhe dhe për idetë e larta komuniste.
Pos kësaj, në mesin tonë dita ditës po nxjerr kokë një mendim i përgjithshëm: brezi ynë i sotëm e ndjen veten të thirrur ta bëjë një hap të madh përpara në luftën për liri dhe bashkim me vendin amë, në mos edhe ta realizojë përfundimisht revolucionin e pashmangshëm. Prandaj, të sigurt se kjo çështje është e denjë për kujdesin Tënd, të Partisë së Punës dhe të mbarë popullit shqiptar, ne presim që kërkesa e mbarështruar këtu për ndihmën e përmendur nga ana e PPSH-së, të hasë në mirëkuptim dhe të shqyrtohet në nivelin për të cilin do të konsideroni ju se është adekuat.
Duke çmuar lart kohën Tënde të shtrenjtë, shoku Enver, shpresoj se do të kesh mirësinë t’i propozosh ndonjërit nga shokët e afërm të Partisë së Punës të më përgjegjet në këtë letër. Çdo fjalë, çdo mendim a porosi do të jetë shumë efektive dhe jo vetëm për mua.
Në përfundim të kësaj letre, kam nderin e jashtëzakonshëm të Të uroj punë të mbarë në ndriçimin e idesë së lartë komuniste dhe shëndet të çeliktë në udhëheqjen e popullit të lirë shqiptar dhe të Partisë së Punës të Shqipërisë.
Jusuf Gërvalla
*
[Ky tekst është publikuar për herë të parë në librin e Faridin Tafallarit, “Dhimbje krenare”, Tiranë 1998, faqe 94-99; është ripublikuar në librin e Faridin tafallarit “me tre yjet e pavdekësisë në ato vite të stuhishme”, Tiranë 2010, faqe 32-38; është ripublikuar edhe nga Xhafer Durmishi, VERPRA E JUSUF GËRVALLËS, f. 219-224.]

Çfarë po ndodh me Suedinë apo si El-Haj ndërhyri në rastin e azilit…?!

Drini.us
-
0
Çfarë po ndodh me Suedinë apo si El-Haj ndërhyri në rastin e azilit…?!
Nga: Ilir Canhasi
___
Çfarë po ndodh me Suedinë!
El-Haj ndërhyri në rastin e azilit
Politikani nga partia socialdemokrate, Jamal El-Haj në vitin 2017 kontaktoi një nëpunës në Entin e Migracionit për ti ndihmuar një imamit egjiptian të drejtën për azil, shkruan gazeta suedeze, Expressen.
Imami thuhet se ka shpërndarë postime nga
anëtarë të etiketuar terrorist Vëllazëria Myslimane dhe ligjëroi në një xhami të lidhur me ekstremistët në Skåne.
El-Haj shkruan në një email dërguar gazetës Expressen se ai ishte i ri në Riksdag -parlamentin suedez dhe se nuk e kishte ditur se kjo ndërhyrje ishte e palejueshme.
Gazeta shkruan se ky delegat ka pasur edhe më herët probleme si ajo kur kishte marrë pjesë në një konferencë të lidhur me Hamasin.
Një ditë më vonë vjen edhe reagimi nga kreu i kësaj partie Magdalena Andersson, ku i kërkon El-Haj të largohet nga Riksdagu/kuvendi, pasi që veprimet e këtij deputeti kanë dëmtuar shumë socialdemokratët.
Në parlamentin suedez Riksdagen kemi edhe dy suedezoshqiptarë Aida Birinxhikun dhe Adnan Dibranin, që vijnë nga e njëjta parti me El- Haj, ku deri më tash nuk kam parë ndonjë reagim të tyre ndaj kolegut të tyre.
Të shpresojmë që së shpejti do të vjen edhe reagimi i tyre ndaj këtij delegati të lidhur me ekstremistët islamist.
(Ps.
Kjo është një ndër shumë arsyet që unë dhe shumë të tjerë në tre zgjedhjet e fundit nuk votojm për socialdemokratët në Suedi)

Gjenerali më i madh i të gjitha kohërave, Gjergj Kastrioti, që i shërbeu dhe e ngriti shtetin Arbëror në fuqinë më të lartë

Drini.us
-
0
Gjenerali më i madh i të gjitha kohërave, Gjergj Kastrioti, që i shërbeu dhe e ngriti shtetin Arbëror në fuqinë më të lartë
Gjon Keka, historian
___
Gjergj Kastrioti ishte gjenerali më i madh i të gjitha kohërave,burrështetasi më i mençur dhe shërbëtori më i devotshëm e besnik i atdheut të tij arbëror i cili i shërbeu dhe e ngriti shtetin Arbëror në fuqinë më të lartë,në prestigjin më të madh, i cili u bë i pavdekshëm përmes veprave heroike e të shkëlqyera ushtarake dhe emri i të cilit ende edhe sot jeton dhe do të jetojë gjithmonë.
Gjenialiteti i tij si burrështeti dhe si gjeneral i habiti të gjithë në atë kohë,madje ai konsiderohej princ jo vetëm nga vendi të cilit i përkiste, jo vetëm nga njerëzit që ai drejtonte,por i të gjithë Europës.
Ai kishte armiq të shumtë, por më të rrezikshmit dhe më të hidhurit ishin armiqt e brendshëm të tij.

Dodona dhe Epiri – histori dhe qytetërim pellazgo-ilir

Drini.us
-
0
Dodona dhe Epiri – histori dhe qytetërim pellazgo-ilir


Nga: Kujtim Mateli

Pak histori derisa nisa të shkruaj librin “E vërteta për Dodonën dhe Epirin”
(Pjesa e parë e parathënies)
Aty pas vitit 2000, u njoha me tempullin dhe orakullin e Dodonës, me madhështinë e tyre në botën e antikitetit. Që nga fusha e betejës në Trojë, Akil Pelindi iu drejtua me lutje tempullit të Dodonës, kurse Odiseja do të vepronte sipas këshillave të orakullit, kur të kthehej në Itakë. Enea i Trojës, para se të hidhej në Itali, erdhi në Dodonë dhe u këshillua me orakullin. Duke u njohur me këtë madhështi të Dodonës, vendosa të shkruaj një libër. Rezultatet e kërkimeve të mia më çuan në përfundime të ndryshme nga ato që njiheshin dhe pranoheshin në botën akademike. Burimet e autorëve të antikitetit e vendosnin Dodonën në veri të Epirit, në tokën e Molosisë, në kufijtë e Atintanisë ilire, që do të thotë se Dodona ndodhej në kufirin midis Ilirisë dhe Epirit. Dodona e Carakovistës, në jugperëndim të Janinës, ishte në mes të Epirit. Kërkimet e mia të disa viteve, më dhanë mundësinë që në dhjetor të vitit 2011 të botoj librin “Dodona ndodhet në Dëshnicë të Përmetit”. Libri ishte i ndërtuar në zbardhjen e tri të vërtetave historike:
E para: Dodona nuk ndodhet në jugperëndim të Janinës, në luginën e Carakovistës.
E dyta: Vendndodhja e Dodonës është në Dëshnicë të Përmetit: qyteti dhe tempulli në perëndim të qytetit të sotëm të Këlcyrës, në shpat të malit Trebeshinë, kurse orakulli përgjatë lumit Dëshnica.
E treta: Përkatësia etnike e Dodonës është pellazgo-ilire dhe nuk ka lidhje me helenët.
Libri u mirëprit dhe u dhanë vlerësime nga lexues dhe studiues. Prof. Neritan Ceka, e vlerësoi librin duke thënë se tani: “…ne e kemi një pasuri të madhe në gjuhën shqipe, një përmbledhje burimesh që me sa di unë, nuk ekziston as në gjuhët e tjera. Asnjeri nuk ka bërë një përpjekje për të mbledhur gjithçka, pothuajse gjithçka që ekziston për Dodonën në një libër të vetëm…”. (Teksti i plotë gjendet te ‘Dodona ndodhet në Dëshnicë të Përmetit II’ Tiranë 2016, faqe 10)
Shkrimtari Bardhyl Londo, e vlerësoi vendndodhjen e Dodonës në Dëshnicë të Përmetit si të argumentuar mbi dëshmi dhe fakte: “Është për t’u përshëndetur edhe metoda shkencore të cilën ka ndjekur Kujtim Mateli. Pasi ka lexuar gjithë literaturën që është shkruar për Dodonën dhe vendndodhjen e saj, studiuesi hulumton dhe krahason edhe terrenin përkatës duke e ballafaquar atë me të dhënat që japin për Dodonën autorët e lashtësisë. Është pikërisht ky ballafaqim që i jep autorit të librit një nga argumentet më bindëse për të arritur në përfundimin se Dodona ndodhet në Dëshnicë të Përmetit, se përshkrimi i autorëve të lashtësisë përputhet plotësisht me Dëshnicën dhe nuk ka të bëjë fare as me Janinën, as me malin e Tomorit.” (Teksti i plotë gjendet te ‘Dodona ndodhet në Dëshnicë të Përmetit II’ Tiranë 2016, faqe 11)
Por tezat që parashtroheshin në libër për vendndodhjen e Dodonës dhe përkatësinë e saj etnike, u kundërshtuan katër muaj më vonë, nga Akademia e Shkencave e Shqipërisë, nga nënkryetari i saj, prof. Muzafer Korkuti:
“Siç përmenda më sipër rastin e tempullit të Dodonës, që disa thonë se është në mal të Tomorit apo në Këlcyrë. Jo. Dodona është atje ku thotë se e ka parë me sytë e tij Ismail Qemali, që është shënuar në albumin e Kristo Frashërit” (gazeta “Shqiptarja.com”, datë 19 prill 2012).
Pra, Dodona ndodhej në jugperëndim të Janinës, se e kishte parë me sytë e tij Ismail Qemali. Por Dodonës kishte 15 shekuj që nuk i dihej vendndodhja dhe autorët e shekullit të XIX e kanë kërkuar në çdo hapësirë të Epirit për ta gjetur dhe secili kërkues ka përcaktuar vendndodhje të ndryshme. Kur të gjithë këta arkeologë, historianë dhe dijetarë nuk e shihnin Dodonën, sepse ajo ndodhej diku nën rrënoja, si e paska parë Ismail Qemali?!
Prof. Muzafer Korkuti duke e marrë të mirëqenë vendin ku e kishte parë Dodonën Ismail Qemali, në luginën e Carakovistës, me të njëjtin arsyetim kundërshton edhe vendndodhjen e Dodonës në Dëshnicë të Përmetit:
“Këto që dëgjojmë e shohim sot se do të ngrihet një monument tjetër i pavarësisë në Tiranë më duken si ato diletantizmat e atyre që Dodonën antike 1500-vjeçare duan ta çojnë në kalanë e Këlcyrës.” (gazeta “Shqiptarja.com”, datë 19 prill 2012)
Akademik Korkuti nuk argumenton përse Dodona nuk ndodhet në Kalanë e Këlcyrës, ku poshtë kësaj kalaje, në shpat të malit ndodhen ende 600 rrënoja shtëpish. Kërkon të krahasojë dy gjëra që janë të pakrahasueshme: Monumentin e Pavarësisë në Vlorë që përjetëson një ngjarje historike të ndodhur 100 vjet më parë me Dodonën pellazge që ka 1500 që iu shkatërrua tempulli dhe orakulli nga perandorët e Romës. Monumenti i Pavarësisë do të qëndrojë në Vlorë, se atje është shpallur Pavarësia, kurse Dodona do të shkojë atje ku ka vendndodhjen e saj të vërtetë, që nuk është në rrethinat e Janinës, por në Dëshnicë të Përmetit.
Nga përgjigjet që jep Akademia e Shkencave e Shqipërisë, shihet qartë se nuk ka argumente as për ta mbrojtur vendndodhjen e saj në Carakovistë të Janinës, as për të kundërshtuar vendndodhjen e saj të vërtetë.
Megjithatë akademik Korkuti e plotëson deri në fund argumentin e tij dhe këtë radhë edhe për përkatësinë etnike të Dodonës: nuk kishte rëndësi se cilës etnie i përkiste Dodona.
“Unë thashë që çdo ngjarje dhe çdo monument ka domethënien e vetë, ka kohën e vetë. Diletantizëm është që të lëvizësh një monument që i takon një fakti historik të njohur dhe ta çosh në një vend tjetër. Është me të vërtetë diletantizëm se shtrembërohet historia. Unë ju thashë një shembull që nuk mund të lëvizë tempulli i Dodonës pellazgjike. Është atje, tek popullsia që ishte, s’ka rëndësi kujt i takon në pikëpamje etnike” (gazeta “Shqiptarja.com”, datë 19 prill 2012)
Një institucion shkencor e ka për detyrë të zbardhë historinë e popullit të vet. Ky mosinteresim i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë ka bërë që Dodona, e njohur historikisht nga të gjithë autorët e antikitetit si pellazge dhe pas pushtimit romak si ilire, të tjetërsohet si helene dhe si helene ta njohë dhe bota akademike evropiane e më gjerë.
Përgjigjja e z. Korkurti ishte e qartë: Akademisë së Shkencave të Shqipërisë nuk i interesonte as vendndodhja e Dodonës, as përkatësia e tij etnike.
Në këtë kohë u vura para dilemës: ç`të bëj?
M`u deshën dhe katër vite të tjera, gjersa në vitin 2016, botova librin e dytë për Dodonën. Që Dodona nuk ishte në luginën e Carakovistës, duhej të vinte e plotë, si nga burimet e autorëve të antikitetit, si nga gjetjet arkeologjike të luginës së Carakovistës. Duke i analizuar të gjitha gjetjet arkeologjike të zbuluara nga Karapanos, Evangjelides dhe Dakaris, asnjëra prej tyre nuk e shënonte qytetin. Në mungesë të emrit të qytetit, dëshmia tjetër që do ta vërtetonte Dodonën atje, do të ishte që ky qytet të nderonte Di Dodonen. Gjetjet arkeologjike vërtetojnë se atje nderohej Di Naio, që do të thotë se ky qytet nuk i përket Dodonës. Mungesa e burimeve historike që do ta vendosnin Dodonën në mes të Epirit, mospërputhja e topografisë që paraqet lugina e Carakovistës me dëshmitë e autorëve të antikitetit, si dhe mungesa e gjetjeve arkeologjike, janë provë e sigurt që Dodona nuk ndodhet në vendin e pretenduar deri më sot, por atje ku e kanë vendosur autorët e antikitetit: në veri të Epirit dhe në kufijtë e Ilirisë.
Pas botimit të librit të dytë, kërkimet më çuan te burimet e perandorisë romake, që i përkasin shekullit të IV-t pas Krishtit, që e vendosnin Dodonën në rrjedhat e lumit Aos (Vjosa e sotme), një përputhje e plotë me autorët e antikitetit. Autorët e antikitetit thoshin se Dodona ishte në veri të Epirit, në kufijtë e Atintanisë dhe në tokën molose. Edhe burimet e Perandorisë Romake e vendosnin Malin Tomar të Dodonës si mali që ndante Molosinë me Atintaninë dhe njëkohësisht Ilirinë me Epirin, kurse Dodona ishte në pjesën lindore të këtij mali, në tokën molose.
Para se ta botoja librin e tretë, ua dhashë për ta parë dy personaliteteve në fushë të shkencës, prof. dr. Alqi Naqellarit dhe prof. dr. akademik Flori Bruqit, recensat e të cilëve konfirmuan se Dodona nuk ndodhej në luginën e Carakovistës, por vendndodhja e saj ishte në Dëshnicë të Përmetit, në perëndim të qytetit të sotëm të Këlcyrës ku ndodhet kalaja antike dhe poshtë saj rreth 600 rrënoja të qytetit antik që i përkasin qytetit të Dodonës, kurse orakulli përgjatë lumit të sotëm të Dëshnicës, që në antikitet përmendet si lumi Dodon.

Aurel Dasareti, psikolog ushtarak, SHBA: “Qeveria e Kosovës duhet të ndalojë menjëherë pagesat për avokatët dhe mbrojtësit e superkriminelit Hashim Thaçi”

Drini.us
-
0
Aurel Dasareti, psikolog ushtarak, SHBA: “Qeveria e Kosovës duhet të ndalojë menjëherë pagesat për avokatët dhe mbrojtësit e superkriminelit Hashim Thaçi”

Nga: Aurel Dasareti, ekspert i psikologjisë ushtarake, SHBA

____

Parat e taksapaguesve të varfër të Kosovës keqpërdoren për të paguar avokatët e kriminelit miliarder Taçi Hashim

Kam thënë dhjetëra herë: “Qeveria e Kosovës duhet të ndalojë menjëherë pagesat për avokatët dhe mbrojtësit e superkriminelit Hashim Thaçi”.

Me qindra vite dëgjoj se Hashim Thaçi është tradhtar, spiun i të huajve, vrasës i atdhetarëve shqiptarë (sidomos oficerëve profesionist që luftuan për liri), hajdut që i ka vjedhë edhe paratë që diaspora shqiptare (përshirë mua) kanë derdhë në fondin kinse të UÇK-s: “Vendlindja Thërret”, ka nënshkruar shitjen e Kosovës (republikë çetnike në mes të saj) dhe krejt të këqijat e panumërta. Me fjalë të tjera, një horr që nuk meriton burgim të përjetshëm, por dënim me vdekje. Harrova të them se ai meriton më shumë dhe do të ishte fat për shqiptarët që nëna e tij të mos e kishte lindur por ta kishte abortuar.

Të ndaloj vetëm te ato 500-600 milion dollar apo euro që ai i ka vjedhë nga fondi “Vendlindja thërret”. Ato ishin “para gjaku” që kriminel Hashimi (dhe kriminelet tjerë) i ka përvetësuar për vete. Pasojat e kësaj vjedhje janë katastrofë për Kombin shqiptar, sidomos ata të Dardanisë. Pse? Sepse sikur me ato para të ishin blerë armatosje dhe municion për luftëtarët e UÇK-s, do të kishte:

·      më shumë çetnikë – barbarë të vrarë

·      më pak ushtarë (terroristë) çetnik, më të dobët në fushëbetejë

·      më pak të vrarë nga radhët e UÇK-s

·      më pak femra shqiptare të dhunuara

·      më pak fëmijë, gra, pleq e burra të masakruar…   

Pra, shqiptarët përveç dobësive tjera janë kontrovers edhe për këtë çështje. I numërojnë pisllëqet, tradhtinë, kriminalitetin ekonomik, vrasjet, ndarjen e Mitrovicës, dëmet që ai pleh kundërmues i ka sjellë popullit dhe vendit, megjithatë ndajnë me miliona euro nga buxheti i shtetit të Kosovës (parat e taksapaguesve të varfër të Kombit tim) për të paguar ato 10-12 avokatët e tij atje diku në Hagë.

Ndalojini menjëherë pagesat për kryekriminelin e Shqiptarisë (thuhet se është gjysmë-serb).

Shqiptarët bien në kundërshtim me atë që është thënë dhe dokumentuar:

·      “Hashimi është kriminel i pistë”,

·      “Ndihmojeni Hashimin që të dalë prej burgu”.

Janë kontradiktorë. Ata që reagojnë mund t`i numëroj në gishtat e dorës.

A i ka menduar qeveria e Kosovës këto që them?

Vlora Çitaku dhe Driton Selmanaj , e zhvlerësojnë Albin Kurtin në OKB!

Drini.us
-
2
Vlora Çitaku dhe Driton Selmanaj , e zhvlerësojnë Albin Kurtin në OKB!

Nga: Luan Dibrani

Në mbledhjen në OKB, të thirrur nga Serbia, kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, mbrojti vendimin e BQK-së, që parasheh që vetëm euroja të jetë valuta për pagesa – duke ndaluar përdorimin e dinarit. Ishte kryeministri i Kosovës Albin Kurti ai që e përfaqësoi Kosovën dhe u përball me presidentin serb Aleksandar Vuciq në këtë mbledhje.

Kryeministri i ynë e mbrojti Kosovën më së miri nga të gjitha kohërat. Albini e la botën pa fjale. Pati paraqitje thjeshtë brilante, me argumente bindëse,mbresëlënëse dhe të mrekullueshme.
OKB-ja tryeza e Kombeve të Bashkuara mblodhi miqtë dhe armiqtë e shqiptareve mbrëmë në selinë e vet dhe u munduan qe ta epin opinionin e vet për situatën politike dhe po edhe lidhur me heqjen e valutës serbe. Diskutimi i zotit Albin Kurti shkëlqeu dhe i rrezoj tezat sharllotane të Serbisë me propagandën e saj shekullore.
Në Kosovë pati zëra qe e kundërshtuan zotin Kurti e ma te zëshmit ishin dy protagonist politik njëra, deputete i PDK-se zonja Vlora Çitaku dhe tjetri deputeti i LDK-së Driton Selmanaj , bile ky i fundit e ka kritikuar Qeverinë e Kosovës, më rastin e vendimit për ndalimin e qarkullimit të dinarit serb. Me tutje ai thekson duke kritikuar qasjen e kryeministrit duke shtuar aithekson:
“ Kurti në raport me parterët ndërkombëtar, duke thënë se ata kanë humbur besimin ndaj Kosovës!. Selmanaj ka thënë se qasje të tillë ndaj këtyre vendeve kanë vetëm shtetet jodemokratike. „Logjika që po tenton të instalohet në Kosovë është anti-demokratike. Diskurs të tillë kundër ShBA-ve kanë Bjellorusia, Venezuela, Kuba”, tha Selmanaj nder te tjera”.
Po edhe zonja Vlora Çitaku e kritikoj Kurtin citojmë vetëm një fraze të sajë „Sa më pak që të flitet në KSOKB për ne, aq më mirë”. Deklarata shumë skandaloze nga te dy këta politikaj me një qëndrim shumë primitiv dhe te pa kurrfarë logjike ,por mund të quhen edhe deklarata skandaloze.
Si është e mundur qe këta politikaj t’i dalin në krah Serbisë në këto çaste dramatike për Kosovën?!. Si te Krahasohet zoti Kurti me shtet armike qe u prononcuan mbrëmë kundër Kosovës, apo si të na bind zonja Vlora Çitakut me sllogani „Sa më pak që të flitet në KSOKB për ne, aq më mirë“. .Kjo domethënieje e Vlorës ka kuptimin krejt te ndryshëm dhe e them se “Sa më shumë që flitet për Kosovën në OKB, aq më shumë shohin ndërkombëtarët realitetin ne Kosovë”. A nuk u ngopen politikajt e Kosovës qe kurrë një fjale s’ka pas kush me na mbrojt asnjëherë deri sa doli Albin Kurti me njëmijë e një qind argumente e deklasoj propagandën serbo-sllave mbrëmë para botes. Le tu vij turp ju opozitar qe mendoni si Vlora Çitaku dhe Driton Selmanaj!

Gashani: ”Që nga liberalizimi i vizave nuk janë raportuar raste të mosrespektimit të rregullave”

Drini.us
-
0
Gashani: ”Që nga liberalizimi i vizave nuk janë raportuar raste të mosrespektimit të rregullave”

Prishtinë, 9 shkurt

Ministria e Punëve të Brendshme ka mbajtur takimin e rregullt me Atashetë e Migrimt të ambasadave të huaja në Kosovë, me qëllim për të diskutuar trendët e përgjithshme të migrimit, me theks të veçantë lëvizjet migratore, si dhe monitorimin e procesit të lëvizjes së qytetarëve të Kosovës pas procesit të liberalizimit të vizave.

Në këtë takim, Koordinatori kombëtar për Migrim, njëherit zëvendësministër i Punëve të Brendshme, z. Blerim Gashani theksoi menaxhimi i migracionit është ndër politikat më të rëndësishme të institucioneve të Kosovës.

Ai tha se që nga fillimi i zhvillimit të politikave të migracionit të artikuluara në kuadër të dokumenteve strategjike, fokusi kryesor ka qenë tek parandalimi i migracionit të parregullt dhe garantimi i migrimit të sigurt, të organizuar dhe të rregullt. Dhe kjo qasje e ndërtuar ndër vite ka dhënë rezultatet e saj dhe tashmë tendencat e migracionit, veçanërisht migracioni i parregullt nga Kosova drejt Bashkimit Evropian, ka shënuar një zvogëlim të ndjeshëm, ndërsa trendi i migracionit të rregullt, veçanërisht për qëllime të punësimit, është në rritje.

“Siç jeni në dijeni, nga data 1 janar 2024, ka filluar lëvizja e lirë në zonën Schengen për qytetarët e Republikës së Kosovës, e drejtë kjo e fituar me shumë punë dhe përkushtim. Si institucione kemi bërë përgatitjet e duhura për të menaxhuar këtë proces, duke përfshirë informimin e qytetarëve tanë lidhur me të drejtat dhe obligimet që derivojnë nga kjo liri e lëvizjes. Në bazë të raporteve, të cilat i kam pranuar nga mekanizmat përgjegjës institucionalë deri më tani, çdo gjë

është duke shkuar në suaza normale dhe nuk janë raportuar raste të mosrespektimit të rregullave”, theksoi zëvendësministri Gashani.

Forhåndsvisning av bilde

Në këtë takim zëvendësministri Gashani, vuri në dukje se në fushën e legjislacionit gjatë tremujorit të parë të këtij viti, në bazë të planit legjislativ të Qeverisë, presim të miratojmë Ligjin e ri për të Huajt, si një ndër ligjet bazike që rregullon fushën e migracionit në Republikën e Kosovës.

“Në kuadër të këtij projektligji kemi përfshirë disa çështje me rëndësi, të cilat padyshim se do të avancojnë sistemin për menaxhimin e migrimit në vend. Fokus i veçantë i është kushtuar parimeve ndërkombëtare për mbrojtjen e të drejtave të njeriut si dhe direktivave të BE-së që kanë të bëjnë me trajtimin dhe kthimin e migrantëve me qëndrim të parregullt në territorin e Republikës së Kosovës”, theksoi zëvendësministri Gashani.

Forhåndsvisning av bilde

Në këtë takim u diskutuan për çështje të ndryshme për fushën e migrimit. Në këto diskutime morën pjesë përfaqësues të Policisë së Kosovës, zyrtarë të Departamentit për Shtetësi, Azil dhe Migracion, Atashe, si dhe organizata që mbështesin fushën e migrimit.

Replika e Kryeministrit të Republikës së Kosovës, Albin Kurt gjatë seancës së Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara të datës 8 shkurt

Drini.us
-
0
Replika e Kryeministrit të Republikës së Kosovës, Albin Kurt gjatë seancës së Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara të datës 8 shkurt

Përkthim jo zyrtar  Faleminderit zonja Presidente

Dinari nuk është i ndaluar në Kosovë. Qytetarët serbë, dhe jo vetëm ata, mund të kenë dinarë. Ju mund të posedoni dinarë, por euro është e vetmja valutë si mjet pagese.
Në shekullin e kaluar, para çlirimit ne kishim dinarin si mjet pagese. Ishim nën okupim.
Në shekullin e 21-të, së pari, kishim markun gjerman. Dhe pastaj, euro. Vetëm euro është mjet pagese.
Dhe ne kemi dhënë shumë subvencione, ndihma sociale, dhe kemi dhënë grante për arsim dhe shëndetësi komunave me shumicë serbe dhe më besoni të gjitha pranojnë euro. Nuk ka problem.
Nuk kemi asnjë rast ku një qytetar serb i Kosovës të ketë thënë, nuk i dua këto para sepse janë në valutë euro.
Në shtetin tonë fqinj, në Mal të Zi, mbi një e katërta e popullsisë deklarohen serbë. Ata kanë euron si monedhë. Serbët e zakonshëm, nuk urrejnë euron.
Euro është valuta e pagesës. Ju mund të posedoni para në çdo valute që dëshironi.
Dhe do të komunikojmë më shumë, do të ndajmë më shumë informata për serbët në ditët në vijim, gjatë gjithë këtij muaji. Unë do të flas serbisht, kështu që ata më kuptojnë më mirë dhe qartë. Ne që ishim nën okupimin e Serbisë e dim gjuhën serbe. Por ata nuk e mësuan gjuhën tonë, sepse ne ishim të shtypur dhe të dominuar. Siç e dini në të gjithë botën ka raste të ngjashme ku kolonizatori nuk njeh gjuhën e të kolonizuarve, por i kolonizuari e di gjuhën e kolonizatorit.
Dhe unë do të flas serbisht, se nuk kam asgjë kundër serbëve. Unë kam miq që janë serbë. Unë kam një ministër serb, Nenad Rashiq. Zëvendësi i tij është serb: Radoica Radomiroviq.
Zëvendësavokati i Popullit të Kosovës, Srdjan Sentic është serb. Partia ime në Kuvend, me votim të fshehtë votoi Srdjan Senticin për zëvendësavokatin e Popullit të Kosovës. Si një nga katër anëtarët e Bordit të Trepçës, e cila është kompania më e madhe për miniera dhe minerale, kam emëruar Dragisha Krstoviqin nga Leposaviqi, serb. Një avokat i madh.
Nuk besoj se dallimet etnike sjellin konflikt. Në të kundërtën. Diversiteti, shumëllojshmëria, është gjendja e qenies. Por për interesa politike, interesa ekonomike, dallime etnike mund të përdoren. Dhe ne po e luftojmë atë.
Unë jam një socialdemokrat, që besoj te njerëzit, që mendon se njerëzit janë të mirë.
Kriminelët janë individë. Asnjë komunitet nuk është një komunitet kriminal. Dua të jem shumë i qartë për këtë. Ka gjëra të tilla si struktura kriminale. Por kurrë një komunitet. Asnjëherë një popull nuk është kriminel.
Kurrë.
Dhe unë nuk i barazoj shtetet me njerëzit. Ne kemi nevojë për shtete, por unë besoj se njerëzit janë gjithmonë më të mirë se shtetet. Dhe unë dua të komunikoj dhe të bashkëpunoj me serbët në Kosovë. Por ne kemi nevojë edhe që Banka Qendrore e Kosovës të komunikojë dhe të bashkëpunojë me Bankën Kombëtare të Serbisë. Ne u dërguam atyre një letër. Shpresoj se do të marrim një përgjigje.
Dhe më besoni zonja Presidente, konvertimi i targave të makinave nga KM në RKS ishte shumë më i vështirë. Sepse në targat e makinave RKS të Republikës sonë keni shkronjën “R” për Republikën. Konvertimi është i plotë. Ata kaluan nga targat serbe në ato të Kosovës.
Në euro nuk e keni fare Republikën e Kosovës. Pra, nëse kanë kaluar nga targat e veturave, është shumë më e lehtë dhe më e logjikshme, që të ketë konvertim më të shpejtë dhe më të qetë nga dinari në euro si mjet pagese.
Në pjesën veriore të Kosovës ekzistojnë katër degë të bankave komerciale. Ne kemi dhjetë banka komerciale, tetë janë të huaja, dy janë nga Kosova.
Katër nga këto dhjetë banka komerciale kanë degë në veri, të cilat mund të përdoren për këmbim. Dhe janë 15 institucione financiare jobankare shtesë për konvertim.
Jam kritikuar për veprim të njëanshëm, por unë jam kryeministër sepse Kosova është Republikë. Nëse vendi im nuk do të ishte Republikë, unë nuk do të isha bërë kryeministër. Pra, unë mbroj interesin e një Republike demokratike.
Për veprim dypalësh, për dallim nga i njëanshmi, le të nënshkruajmë marrëveshjen që kemi rënë dakord si tekst. Z. Vuçiq dhe unë, ramë dakord për një tekst më 27 shkurt të vitit të kaluar në Bruksel dhe për aneksin e zbatimit në Ohër në Maqedoninë e Veriut më 18 mars. Pra, po, ne jemi të përkushtuar për dialog. Por e dini çfarë? Ne tashmë kemi një marrëveshje. Por për të mos pasur shkelje të kësaj marrëveshjeje, për ta respektuar dhe për ta zbatuar, po them, të bëjmë një veprim dypalësh, që do të ishte nënshkrimi i kësaj marrëveshjeje. Pra, ne i përmbahemi me nënshkrimin tonë frymës dhe shkronjës së tij.
Këtu kemi dëgjuar një kritikë për kundërshtimin e ndërhyrjes së NATO-s, e cila shpëtoi popullin tim.
25 vjet më parë, 19 shtete u bashkuan për të ndaluar gjenocidin e forcave të Millosheviqit në Kosovë. 19 shtete u bashkuan për të bombarduar një vend evropian. Duhet të ketë qenë shumë keq. Përndryshe, nuk ndodh.
Ndonjëherë 19 vende nuk mund të bien dakord për një deklaratë për shtyp. Si ndodhi që në vitin 1999, 19 vende ranë dakord të bombardojnë Jugosllavinë e Millosheviçit? Ishte shumë keq. Edhe atëherë, presidenti i Federatës Ruse, Boris Yeltsin, e dinte se sa e keqe ishte gjendja në Kosovë. Ai fliste me Presidentin e Shteve të Bashkuara të Amerikës, Bill Clinton disa herë në javë. Duke u përpjekur për të gjetur një zgjidhje paqësore. Ishte shumë keq në vendin tim, ndërhyrja e NATO-s na shpëtoi.
Millosheviç vdiq në Hagë, duke u përballur me gjyqin, duke mos pritur dënimin.
Pra, e kuptoj që disa prej jush e kundërshtojnë ndërhyrjen e NATO-s, por ju duhet të jeni në vendin tim në pranverën e vitit 1999 dhe të kuptoni se në çfarë situate të rëndë ishim. Një katastrofë humanitare.
GJND, Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë, më 22 korrik 2010 dha një opinion këshillues dhe ka thënë se deklarimi i Pavarësisë së Kosovës nuk ka shkelur të drejtën ndërkombëtare. Të gjitha rezolutat e Këshillit të Sigurimit janë pjesë e së drejtës ndërkombëtare.
Në planetin tonë, nuk ka gjykatë më të lartë se GJND. Ndërsa GJND-ja tha se shpallja e Pavarësisë së Kosovës nuk ka shkelur të drejtën ndërkombëtare. Në kuadër të së drejtës ndërkombëtare është edhe rezoluta 1244 e vitit 1999. Pra, debati juridik për arsyetimin e pavarësisë sonë në thelb ka përfunduar.
Dhe gjëja e fundit që dua të përmend është se në të gjitha tabloidet serbe këto ditë shohim në faqet e para tek sa fantazojnë hakmarrjen e Kosovës ndaj serbëve. Ne nuk do të hakmerremi. Po, mbi 10 mijë civilë të paarmatosur janë vrarë. 20 mijë gra të dhunuara. Por ne nuk do të hakmerremi. Unë dua drejtësi dhe drejtësia është drejtësi duke mos u hakmarrë.
Pra, është shumë e rëndësishme të theksohet se për të pasur paqe mes Kosovës dhe Serbisë, marrëdhënie normale, duhet të heqin dorë nga fantazimet se ne do të hakmerremi. Ne nuk do të hakmerremi. Unë jam një kryeministër që ju garanton se nuk do të ketë hakmarrje. Vetëm drejtësi pavarësisht prejardhjes së autorëve, qofshin ata gjatë luftës apo pas saj, gjatë paqes, për motive politike apo ekonomike.
Falemnderit shumë.
***
Nezvanični prevod
 
 
Hvala gospođo Predsednice,
Dinar nije zabranjen na Kosovu. Srpski građani, i ne samo oni, mogu da imaju dinare. Možete posedovati sopstvene dinare, ali je evro jedina valuta kao sredstvo plaćanja.
U prethodnom veku, pre oslobođenja, imali smo dinar kao sredstvo plaćanja. Bili smo pod okupacijom.
U 21. veku, prvo smo imali nemačku marku. A onda, posle njeevro. Samo evro je sredstvo plaćanja.
I, uradili smo toliko subvencija, socijalne pomoći, dajemo grantove za obrazovanje i zdravstvo opštinama sa srpskom većinom i verujte mi da svi uzimaju evre. Nema problema.
Nemamo nijedan slučaj da je srpski državljanin Kosova rekao: „Neću ovaj novac jer je u evrima.
U našoj susednoj državi, u Crnoj Gori, preko četvrtine stanovništva se izjašnjava kao Srbi. Oni imaju evro kao valutu. Obični Srbi, nisu evromrzci.
Evro je valuta plaćanja. Možete posedovati novac u kojoj god valuti želite.
I više ćemo komunicirati, delićemo više informacija za Srbe narednih dana, tokom celog ovog meseca. Govoriću srpski, da bi me oni bolje i jasnije razumeju. Mi koji smo bili pod okupacijom Srbije znamo srpski jezik. Ali oni nisu naučili naš jezik jer smo bili ugnjetavani i dominirani. Kao što svi znate, širom sveta postoje slični slučajevi gde kolonizator ne zna jezik kolonizovanog, ali kolonizovani zna jezik kolonizatora.
I govoriću na srpskom, jer nemam ništa protiv Srba. Imam prijatelje koji su Srbi. Imam ministra koji je Srbin, Nenad Rašić. Njegov zamenik je Srbin: Radoica Radomirović.
Zamenik Ombudsmana Kosova, Srđan Sentić je srbin. Moja stranka u parlamentu, tajnim glasanjem izglasala je Srđana Sentića za zamenika Ombudsmana Kosova. Imenovao sam jednog od četiri člana Odbora Trepče, koje je najveće preduzeće za rudnike i minerale, Dragišu Krstovića iz Leposavića,srbina. Sjajan advokat.
Ne verujem da etničke razlike donose sukob. Naprotiv. Raznolikost, mnogostrukost je stanje bivanja.
Ali za političke interese, ekonomske interese, mogu se koristiti etničke razlike. A mi se borimo protiv toga.
Ja sam socijaldemokrata, koji veruje u ljude. Ko misli da su ljudi dobri.
Zločinci su pojedinci. Nijedna zajednica nije zločinačka zajednica. Želim da budem vrlo jasan u vezi ovoga. Postoje takve stvari kao što su kriminalne strukture. Ali nikada zajednica. Nikada narod nije zločinac. Nikada.
I ne izjednačavam države sa ljudima. Potrebne su nam države, ali verujem da su ljudi uvek još bolji nego države. I želim da komuniciram i sarađujem sa Srbima na Kosovu. Ali takođe nam je potrebnao da Centralna Banka Kosova komunicira i sarađuje sa Narodnom Bankom Srbije. Napisali smo im pismo. Nadam se da ćemo dobiti odgovor.
I verujte mi gospođo Predsednice, konverzija automobilskih tablica iz KM u RKS bila je mnogo teža. Jer u RKS automobilskim tablicama naše Republike imate „R“ za Republiku. Konverzija je cela. Oni su prešli sa srpskih automobilskih tablica na kosovske.
U evrima, uopšte nemate Republiku Kosovo. Dakle, ako su prešli sa automobilskih tablica, to je mnogo više lakše i logičnije, da imamo bržu i lakšu konverziju dinara u evro kao sredstvo plaćanja.
U severnom delu Kosova postoje četiri filijale komercijalnih banaka. Imamo deset komercijalnih banaka, osam stranih, dve kosovske.
Četiri od ovih 10 komercijalnih banaka imaju filijale na severu, koje se mogu koristiti za razmenu. I postoji 15 dodatnih finansijskih nebankarskih institucija za konverziju.
Bio sam kritikovan za jednostrano delovanje, ali ja sam Premijer jer je Kosovo Republika. Ako moja zemlja ne bi bila republika, ja ne bih postao premijer. Dakle, branim interes demokratske republike.
Za bilateralnu akciju, za razliku od jednostranog, potpišimo sporazum za koga smo se dogovorili kao teksta. Gospodin Vučići ja, dogovorili smo se za tekst 27. februara prošle godine u Briselu i Aneks za implementaciju u Ohridu u Severnoj Makedoniji 18. marta. Tako da, da, mi jesmo posvećeni dijalogu. Ali znate šta? Već imamo sporazum. Ali da ne bi bilo kršenja ovog sporazuma, da ga poštujemo i da ga sprovodimo, kažem, uradimo bilateralnu akciju, koja bi bila potpisivanje ovog sporazuma. Dakle, svojim potpisom se pridržavamo duha i slovatoga.
Ovde smo čuli kritiku protiv NATO intervencije, koja je spasila moj narod.
Pre 25 godina, 19 zemalja se okupilo da zaustave genocid od Miloševićih snaga na Kosovu. 19 zemlje su se okupile da bombarduju evropsku zemlju. Mora da je bilo jako loše. U suprotnom, ne bi se desilo.
Ponekad se 19 zemalja ne može dogovoriti oko saopštenja za javnost. Kako onda 1999.godine, 19 zemalja je pristalo da bombarduje Miloševićevu Jugoslaviju? Bilo je jako loše. Pa čak i tada, predsednik Ruske Federacije, Boris Jeljcin, znao je koliko je loša situacija na Kosovu. Razgovarao je sa bivšim američkim predsednikom, predsednikom SAD-a, Bilom Klintonom nekoliko puta nedeljno. Pokušavajući naći mirno rešenje. Bilo je veoma loše u mojoj zemlji, NATO intervencija nas je spasila.
Milošević je umro u Hagu, tokom suđenja, ne čekajući kaznu.
Dakle, razumem da se neki od vas protive intervenciji NATO-a, ali morate biti u mojoj zemlji u proleće 1999. i da shvatite u kakvoj smo se teškoj situaciji nalazili. Humanitarna katastrofa.
MSP, Međunarodni Sud Pravde, dao je savetodavno mišljenje 22. jula 2010. i rekao da deklaracija o Nezavisnosti Kosova nije prekršila međunarodno pravo. Sve rezolucije Saveta Bezbednosti su deo međunarodnog prava.
Na našoj planeti ne postoji viši sud od MSP. I MSP je rekao da deklaracija o Nezavisnosti Kosova nije prekršila međunarodno pravo. U okviru međunarodnog prava je i rezolucija 12/44 iz 1999. Dakle, legalna debata o opravdanosti naše nezavisnosti je u suštini završena.
I poslednje što želim da pomenem je da se ovih dana u svim srpskim tabloidima vidi na naslovnim stranama maštanje o osveti Kosova na srbe. Nećemo da se osvetimo. Da, preko 10.000 nenaoružanih civila su ubijeni. 20.000 žena silovana. Ali nećemo  se osvetiti. Želim pravdu i pravda je pravda time što nije osveta.
Tako da je veoma važno da se naglasi da, da bi bilo mira između Kosova i Srbije, normalnih odnosa, moraju da prestanu da maštaju da ćemo se osvetiti. Nećemo se osvetiti. Ja sam premijer koji će garantovati da neće biti osvete. Samo pravda-uprkos pozadini počinilaca, bilo da se radi o njima tokom rata ili posle njega u toku mira, iz političkih ili ekonomskih motiva.
Mnogo vam hvala.
***
Thank you Madam President,
Dinar has not been banned in Kosova. Serbian citizens, and not only them, they can have Dinars. You can own Dinars, but Euro is the only currency as means of payment.
In the previous century, before liberation we had Dinar as means of payment. We were under occupation.
In the 21st century, first, we had Deutsche Mark, German Mark. And then, after Euro. Only Euro is means of payment.
And, we have done so many subsidies, social assistance, given grants for education and Health Care to the Serb majority municipalities and believe me they all take Euros. No problem.
We do not have a single case, where a Serbian citizen of Kosova, said, I don’t want this money because it is in Euro currency.
In our neighboring country, in Montenegro, over a quarter of the population declare themselves Serbs. They have Euro as currency. Ordinary Serbs are not Euro-haters.
Euro is the currency of payment. You can own money in whatever currency you want.
And I will do more communication, more information to Serbs, in the coming days, throughout this month. And I will speak in Serbian, so they understand me better and clearly. Because we who were under the occupation of Serbia, we knew the Serbian language.
But they did not learn our language, because we’re oppressed and dominated. As, you know, throughout the world there are similar cases where the colonizer does not know the language of the colonized, but the colonized knows the language of the colonizer.
And I will speak in Serbian, that I have nothing against Serbs. I have friends who are Serbs. I have a minister who is a Serb, Nenad Rasic. His Deputy, is a Serb: Radoica Radomirovic.
Deputy Ombudsman of Kosova, Srdjan Sentic is a Serb. My party in the Parliament, with secret ballot voted Srdjan Sentic as Deputy Ombudsman of Kosova. I have appointed as one of four members of Board of Trepça, which is the biggest company for mines and minerals, Dragisa Krstovic from Leposaviq. A Serb. A great lawyer.
I do not believe that ethnic differences bring conflict. On the contrary. Diversity, multiplicity, is the state of being.  But for political interests, economic interests, ethnic differences can be employed. And we are fighting that.
I’m a social Democrat, who believes in people and who thinks that people are good.
Criminals are individuals. No community is a criminal community. I want to be very clear about this. There are such things as criminal structures. But never a community. A people is never criminal. Never.
And I don’t equalize states with people. We need states, but I believe that people are always even better than states. And I want to communicate and cooperate with Serbs in Kosova. But we also need the Central Bank of Kosova to communicate and cooperate with the National Bank of Serbia. We wrote a letter to them. I hope we’re gonna get an answer.
And believe me Madame President, converting car plates from KM into RKS was much more difficult. Because in RKS car plates of our republic you have “R” for the Republic. The conversion is full. They switched from Serbian car plates into Kosova ones.
In Euro, you don’t have the Republic of Kosova at all. So, if they switched from car plates, it’s way more easier and logical to have faster and smoother conversion from Dinar into Euro as means of payment.
There are four branches of commercial Banks in the northern part of Kosova. We have ten commercial Banks, eight are foreign, two are from Kosova.
Four of these 10 commercial Banks have branches in the north, which can be used for exchange. And there are 15 additional financial non-banking institutions for conversion.
I have been criticized for unilateral action but I am Prime Minister because Kosova is a Republic. If my country wouldn’t have been a Republic, I wouldn’t have become a Prime Minister. So, I defend the interest of a democratic Republic. For bilateral action, in contrast to unilateral, let’s sign the agreement that we have agreed upon as text. Mr. Vucic and myself, we agreed on a text on 27th of February last year in Brussels and Implementation Annex in Ohrid/Ohër in North Macedonia on 18th of March.
So, yes, we are committed to dialogue. But you know what? We already have an agreement. But in order not to violate this agreement, to respect it, and to implement it, I’m saying, let’s do a bilateral action, which would be signing this agreement. So, we adhere with our signing to the spirit and the letter of it.
Here we have heard a critique on opposition to NATO intervention, which saved my people.
25 years ago, 19 countries got together to stop the genocide of Milosevic’s forces in Kosova. 19 countries got together to bomb a European country. It must have been very bad. Otherwise, it doesn’t happen. Sometimes 19 countries cannot agree on a press release. How come that in 1999, 19 countries agreed to bomb Milosevic’s Yugoslavia? It was very bad. And even then, the President of the Russian Federation, Boris Yeltsin, knew how bad the situation was in Kosova. He was talking to former American president, U.S President, Bill Clinton several times per week. Trying to find a peaceful solution. It was very bad in my country, NATO intervention saved us.
Milosevic died in Hague, facing trial, not waiting for the sentence.
So, I understand that some of you oppose NATO intervention, but you have to be in my country in the spring of 1999 and to understand what kind of grave situation we were in. A humanitarian catastrophe.
ICJ, International Court of Justice, gave an advisory opinion on 22nd of July 2010 and said that the declaration of Independence of Kosova did not violate international law. All Security Council resolutions are part of international law.
On our planet, there is no higher court than ICJ. And ICJ said that the declaration of Independence of Kosova did not violate international law. Within the international law is also resolution 1244 from 1999. So, legal debate on the justification of our independence is basically over.
And the last thing I want to mention, is that, in all Serbian tabloids, these days, we see in front pages fantasizing revenge of Kosova on Serbs. We are not going to take revenge. Yes, over 10,000 unarmed civilians have been killed. 20,000 women raped. But we are not going to take revenge. I want justice and justice is justice by not being revenge.
So it is very important to emphasize that in order to have peace between Kosova and Serbia, normal relations, they have to quit fantasizing that we’re going to take revenge. We are not going to take revenge. I’m a Prime Minister who will guarantee that there will be no revenge. Only justice in spite of the background of perpetrators, be they during the war or after it during the peace for political motives or economic ones.
Thank you very much.

Kush ishte, është dhe do të jetë për mua Dr. Ibrahim Rugova?

Drini.us
-
0
Kush ishte, është dhe do të jetë për mua Dr. Ibrahim Rugova?

Don Lush Gjergji, Prishtinë

Pas 18 viteve të vdekjes, 80 viteve të lindjes, këndvështrimeve dhe analizave të llojllojshme, për mua pyetja thelbësore dhe qendrore është dhe mbetet kjo: kush ishte, është dhe do të jetë për mua,  Presidenti historik i Kosovës, Dr. Ibrahim Rugova?

Përkufizimi për mua është i domosdoshëm, sepse në asnjë mënyrë përvojën, njohuritë, bashkëpunimin, miqësinë dhe vëllazërinë shumëvjeçare  time me Te, nuk dëshiroj t’ua imponoj askujt, sipas parimit të vjetër latin: Quot capita, tot sentetiae, sa koka, aq edhe mendime.

Nisur nga këto dy parime të qarta dhe të domosdoshme, për mua Dr. Ibrahim  Rugova ishte së pari fryt i Provanisë hyjnore, pastaj edhe i historisë dhe rrethanave të atëhershme dramatike, që ishin pyetje mes jetës dhe vdekjes, dritës dhe territ, të mirës dhe të keqes, lirisë dhe robërisë, gënjeshtrës dhe të vërtetës, demokracisë apo diktaturës, qenies apo shkatërrimit, apo në stili shekspirian: të jesh apo mos të jesh!

Dr. Ibrahim Rugova, me Të ne Shqiptarët e Kosovës, edhe më gjerë, ishim në anën e jetës, drejtësisë, dritës, lirisë, demokracisë, pavarësisë, me mjete paqësore dhe jodhunore.

Deri te këto vlerësime, përcaktime, vendosje, orientime të guximshme dhe largpamëse, ai nuk arriti rastësisht, për me një rrugëtim të gjatë dhe të mundimshëm filozofik, botëkuptimor dhe jetësor, duke analizuar mirë dhe në hollësi historinë tonë ilire, arbërore dhe shqiptare, si edhe atë të Mesdheut, Evropës dhe të botës, në stilin e Gandit, Martin Luter Kinguta, Havelit, sidomos të Papës Gjon Pali II dhe Nënës Tereze.

Pikënisja e tij ishte mjaft pragmatike: më mirë gomar i gjallë, se ari i cofur, që me fjalë tjera domethënë ruajtja me çdo kusht e Popullit, sipas parimit të Shën Nënës Tereze: Jepe pjesën më të mirë të vetvetes.

Ai pohonte këtë me këto fjalë: “Arma jonë e fuqishme është lashtësia, tradita, kultura, rrënjët dhe identiteti ynë, si dhe rina jonë… Intelektualët shqiptarë duan të jenë në shërbim të Popullit. Çka na duhet Kosova e përgjysmuar nga masakrimet apo përjashtimet?… Tani është e rëndësishme ta shpëtojmë Popullin. Do të kërkojmë prej bashkësisë ndërkombëtare një fazë kalimtare, protektoratin ndërkombëtar për disa vite, pastaj do të punojmë së bashku për pavarësinë e Kosovës… Në mua kanë ndikuar shumë pozitivisht dy personalitete: Papa  Gjon Pali II dhe Nëna Tereze…”

Prandaj, ai ishte dhe mbetet vizionar, “vegimtar”, në një mënyrë edhe “profet”, arkitekt,  Presidenti historik i Kosovës së lirë dhe të pavarur, demokratike, të hapur ndaj të gjithëve, Beogradit dhe Tiranës, gjithnjë në kërkim të bisedimit, dialogut dhe komunikimit, për të mirën, të drejtën, të vërtetën, mbi të gjitha jetën dhe dashurinë, që janë hallka që e përbëjnë zinxhirin e përbashkët historik dhe aktual.

Kurrë nuk do ta harroj parimi e tij jetësor: “Nëse bota na njeh se kush kemi qenë dhe jemi, çka duam dhe si duam të arrijmë atë, atëherë bota do të jetë me ne, sepse me ne është lashtësia, historia, tradita, kultura, qytetërimi, krishterimi ynë shumëshekullor, mbi të gjitha jeta dhe drejtësia, barazia… Ne duam të kërkojmë mënyra njerëzore dhe demokratike që të na pranojnë për atë çka jemi e pa e dëmtuar askënd… Populli nga përvoja na mëson dhe orienton: E mira vjen ngadalë, ndërsa e keqja shpejt…”

Dhe ndodhi historia – mrekullia, bota e madhe ishte me ne, Kosovën e vogël, me Popullin tonë, sepse parimet, qëndrimet, çështja jonë u bë shqyrtim i ndërgjegjes së mbarë njerëzimit.

Mendja e tij largpamëse, zemra e tij e madhe,  kultura dhe qytetërimi i tij njerëzor dhe kombëtar, ia mundësuan që Dr. Ibrahim Rugova të ishte i kohës dhe me kohë, por edhe në vlerësimin e së kaluarës, historisë, lashtësisë dhe martirizimit, si dhe në projektimin e së ardhmërisë, lirisë, demokracisë dhe pavarësisë, në dobi dhe të mirë te të gjithëve.

Parimet si: “Në anën tonë është e vërteta, historia, toka e Kosovës, Populli… Strategjia paqësore dhe jodhunore është zgjidhje dhe nevojë për ta dëshmuar se jemi Popull që ka zgjedhur paqen me mjete paqësore  dhe jodhunore… Jodhuna është një mënyrë, pasi që ne kemi mbetur pa polici, pa parlament, pa qeveri, sepse serbët i kanë dëbuar shqiptarët nga këto institucione. Megjithatë strategjia paqësore dhe jodhunore  është më tepër një përcaktim se një nevojë, në mënyrë që bota ta hetojë se jemi të nëpërkëmbur dhe të vetmuar nga të gjithë…” (Valentino Salvoldi – Lush Gjergji, Resistenza nonviolenta nella ex – Jugoslavia, EMI Bologna, 1993, f. 29 -30).

Kjo mënyrë, formë, strategji është dëshmuar që ishte më e mira, bile edhe e vetmja, për t’iu shmangur përgjysmimit apo dëbimit të Popullit, për t’i ikur masakrimeve dhe shfarosjes tonë.

Dr. Ibrahim Rugova nuk “diti” dhe nuk deshi kurrë të mbrohet, por guximisht, urtisht dhe me shumë sukses e kudo e mbrojti Populli shqiptar, sidomos Kosovën tonë. Ai nuk “diti” dhe deshi kurrë ta sulmonte askënd, përpos të keqes, padrejtësinë, diktaturën, urrejtjen, rrenën, mashtrimin, dhe atë gjithnjë me fuqinë e së Vërtetës dhe të Dashurisë, me strategjinë këmbëngulëse dhe frymëzuese të faljes, pajtimit, bashkëpunimit dhe bashkëjetesës me të gjithë.

Vlerësimi im për Dr. Ibrahim Rugovën është ky: Dikush shkruan histori, dikush mbetet në histori, dikush është histori. Dr. Ibrahim Rugova shkruan histori, mbeti në histori, dhe çka është edhe më e rëndësishme, Ai për mua, është historik dhe mrekulli, e tashmja dhe e ardhmja jonë, Gandi “shqiptar”, udhërrëfyesi dhe frymëzuesi i lirisë, pavarësisë dhe demokracisë sonë.

Parlamenti Evropian:

Prishtinë – Strasburg, 5 shkurt 2024

1...871872873...1,774Faqja 872 nga 1,774