Autor: Lirim Gashi
___
NGRENËSIT E MUTIT TË ALBIN KURTIT, NGA EMISIONI “DEBAT PLUS”
___
Të vetëquajturit analistë të emisionit “Debat Plus” tërë kohën po kërkojnë qime me mikroskop në vezët e Albin Kurtit.
Këtë po e bëjnë disa burra – për të mos thënë disa “burra-pidha” – që nuk kanë asgjë burrërore mes këmbëve dhe që janë aq të humbur në kohë dhe hapësirë, saqë duhet të ndihen me fat nëse Kurti i lejon t’ia thithin penisin dhe ta përdorin si busull për t’u orientuar.
Le t’ua kurojë Kurti gjenet e kalbura, lulet në dritare dhe gjithë njerëzit që u figurojnë në regjistrin familjar – nga A deri në Zh.
E veçanërisht tezakut tim, Visar Ymerit.
Ata po kërkojnë me mikroskop qime në vezët e Kurtit….
Këtë po e bëjnë disa burra – ose më saktë, disa burreca pa burrëri – që janë nisur në një “ekspeditë shkencore”.
Po i inspektojnë vezët e Kurtit me mikroskop, sikur aty të fshihej ndonjë sekret shtetëror ose rrënja e ndonjë afere të trilluar.
Këtë e bëjnë ata që nuk kanë vezë mes këmbëve, por që kanë obsesion të përhershëm për t’ia numëruar çdo qime Albin Kurtit.
Janë humbësit e përjetshëm, pa formë dhe pa përmbajtje, që burrërinë e kanë zëvendësuar me zili dhe karakterin – me urrejtje patologjike ndaj suksesit të Albinit.
Në vend që t’i thonë: “Faleminderit, Albin, që na ke lejuar të hamë mut pa kontroll ”, ata zgjohen çdo mëngjes për të lehur si qen të lagur – fillimisht në “Debat Plus” e më pas përpara Kuvendit të Kosovës, me shpresën se ndokush do t’ua hedhë ndonjë kockë për ta kafshuar.
Po Kurti?
Kurti veç buzëqesh… dhe ndoshta në ndonjë çast dhembshurie i lejon t’ia thithin penisin – por kurrë burrërinë. Sepse burrëria nuk trashëgohet. Atè e ke – ose s’e ke. Dhe ata… nuk e kanë.
Sikur të ekzistonte një drejtësi hyjnore për idiotësinë njerëzore, Kurti do të kishte të drejtë jo vetëm t’ua numëronte mëkatet, por edhe t’ua analizonte gjenet, t’ua ujiste lulet në dritare, t’ua freskonte trurin në ballkon dhe t’ua rregullonte regjistrin familjar – nga A deri në Zh.
E veçanërisht Visar Ymerit – të cilit, nga e gjithë filozofia që dikur ia përvëlonte kraharorin, sot i ka mbetur vetëm një fjali e mjerë:
“Mjeri unë, ç’i bëra vetes?”
